بیماران مبتلا به سکته مغزی می‌توانند با کمک پالس‌های مغناطیسی که به مغز آنها اعمال می‌شود توانایی‌های حرکتی و احساسی خود را بازیابند. ۱۵/۸/۸۴

میدان‌های مغناطیسی درخدمت توانایی مغزی مبتلایان به سکته مغزی ‪۸۴/۰۸/۱۵‬

بیماران مبتلا به سکته مغزی می‌توانند با کمک پالس‌های مغناطیسی که به مغز آنها اعمال می‌شود توانایی‌های حرکتی و احساسی خود را بازیابند.

روش تجربی تازه‌ای که “تحریک ورا بدنی مغناطیسی مکرر” (‪repetitive‬ ‪ (transcranial magnetic stimulation (rTMS‬نام گرفته مشتمل است بر قرار دادن سیم‌پیچ‌های الکترومغناطیسی بر روی کاسه سر بیماران مبتلا به سکته مغزی و آزاد ساختن پالسهای مغناطیسی که از درون مغز بیمار عبور می‌کند.

جریان متناوب میدان مغناطیسی موجب می‌شود ترکیبات یونی درون سلولهای عصبی به حرکت درآیند و فعالیت مغز شخص را تحت تاثیر قرار دهند.

محققان در یک دهه اخیر از این روش در زمینه‌های مختلف از تهیه تصویر از فعالیت‌های مغز گرفته تا درمان افسردگی در افراد استفاده کرده‌اند، اما تا این زمان سازوکار دقیق نحوه تاثیرگذاری این فرایند بر مغز افراد مشخص نشده است.

“هیوبرت دینز” از دانشگاه رور واقع در وخوم در آلمان به اتفاق همکارانش به بررسی تاثیر شیوه “آر تی ام اس” بر فعالیتهای بخشهای کنترل حرکت در مغز افراد اقدام کرده است.

در گذشته محققان نشان داده بودند پالس‌های مغناطیسی که به سمت بخشهای معینی از مغز روانه شوند می‌توانند موجب صدور فرمان حرکت از مغز به برخی عضلات شوند.

دنیز و همکارانش از پالسهای مغناطیسی قوی برای مشخص ساختن آن بخش از مغز که مسوول حرکت دادن انگشت اشاره در افراد است استفاده کردند. در این آزمایش از ‪ ۳۳‬داوطلب سالم کمک گرفته شد.

این محققان ابتدا به این نکته توجه کردند که زمانی که انگشت اشاره داوطلبان به طور غیرارادی به حرکت در می‌آید کدام بخش از مغز آنها فعال می‌شود.

در گام بعدی این بخش از مغز داوطلبان تحت تاثیر پالس‌های مغناطیسی با تواتر پنج هرتز قرار داده شد.

این فرکانس برای تحریک سلولهای مغزی مناسب است. مدت زمان تابش میدان هشت دقیقه بود و برخی از داوطلبان خاطر نشان کردند که احساس سوزش و جزجز در مغز خود داشته‌اند.

پس از این مرحله تحریک، پژوهشگران میزان حساسیت انگشت اشاره داوطلبان را با قرار دادن سوزنی بر روی آن آزمایش کردند. قبل از اعمال تحریک حداقل فاصله میان دو سوزن که داوطلب قادر به تشخیص احساس سوزش در انگشت خود بود ‪ ۱/۵‬میلی متر بود، اما پس از اعمال تحریک مغناطیسی این فاصله به ‪ ۱/۳‬میلی متر کاهش پیدا کرد.

به گفته دنیز این میزان تغییر نشانه یک بهبود بسیار چشمگیر است و عملا معادل میزان حساسیتی است که در انگشتان نوازندگان و یا افراد نابینایی که از الفبای بریل استفاده می‌کنند پس از انجام تمرینات و ممارست بسیار حاصل می‌شود.

در همین حال تصاویری که با دستگاه اسکنر از مغز این داوطلبان تهیه شد نشان داد مناطقی که امواج میدان به آنها برخورد کرده بسیار فعالتر شده‌اند.

با این حال محققان هنوز نمی‌دانند تابش میدان چگونه میزان حساسیت مغز را افزایش می‌دهد.

به اعتقاد متخصصان حتی باوجود نبود درک نظری عمیق از سازوکار نحوه تاثیر میدان بر مغز می‌توان این نکته را پذیرفت که این شیوه تحریک نقش قابل ملاحظه‌ای در بهبودی فعالیت مغزی کسانی دارد که در اثر سکته مغزی تا اندازه‌ای توانایی‌های مغزی خود را از دست داده‌اند.

همچنین بررسی کنید

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل‌ها، زائده‌های پوستی غیر سرطانی‌ای هستند که به علت یک عفونت ویروسی بر روی سطح …

بروسلوز

بروسلوز از بیماری هایعفونی واگیرداری است که به لحاظ مشترک بودن بین انسان و دام، …