قانون مرخصی استعلاجی

قانون مرخصی استعلاجی

الف- هر گاه مستخدم شاغل بیمار شود و آن بیماری مانع از خدمت او باشد باید مراتب را در کوتاهترین مدت ممکن به ادراه متبوع اطلاع دهد و درموارد کمتر از ۱۰ روزگواهی پزشک را در اولین روز پس از مراجعه به محل خدمت و در موارد ۱۰ روز و بیشتر در پایان روز دهم به رئیس یا معاون مربوطه جهت ارجاع به کارگزینی ارسال دارد .

ب- کارگزینی مکلف است گواهی پزشک معالج مستخدم را برای اظهار نظر نزد پزشک معتمد وزارتخانه یا موسسه دولتی متبوع ارسال دارد و درصورتیکه مفاد گواهی مورد تایید قرار گیرد حکم مرخصی استعلاجی را صادر نماید .

تبصره ۱ : در صورتیکه دستگاه ذیربط پزشک معتمد در اختیار نداشته باشد سازمانهای منطقه ای بهداشت و درمان استان مکلف به همکاری و معرفی پزشک معتمد از میان پزشکان سازمان خواهند بود .

تبصره ۲ : اگر مستخدم به نظر دستگاه ذیربط معترض باشد موضوع به کمیسیون پزشکی ارجاع می شود و نظر این کمیسیون قطعی خواهد بود .

پ- کمیسون پزشکی حداقل مرکب از ۳ نفر پزشک خواهد بود که بنا بر درخواست دستگاه متبوع مستخدم و با توجه به نوع بیماری توسط سازمانهای منطقه ای بهداشت , درمان وآموزش پزشکی تعیین خواهد شد . سازمانهای مذکور مکلفند در اسرع وقت کمیسیون را تشکیل و نتیجه را به دستگاه ذیربط اعلام نمایند .

ت- تشخیص ابتلا مستخدم به بیماری صعب العلاج و تعیین مدت معضوریت وی به عهده کمیسیون پزشکی است . حداکثر مدت این معضوریت در هر نوبت ۶ ماه است و قابل تمدید خواهد بود.

ث- بانوان باردار برای هر بار وضع حمل تا ۳ فرزند ۳ ماه معضوریت و برای فرزند چهارم به بعد ۲ ماه معضوریت و برای وضع حمل دو قلو ۴ ماه و برای وضع حمل دو قلو به بالا یک سال معضوریت با استفاده از حقوق و فوق العاده های مربوط داده می شود . معضوریت وضع حمل جزو مرخصی استعلاجی محسوب می شود و تشخیص تاریخ شروع آن بر عهده پزشک معالج می باشد .

همچنین بررسی کنید

تفاوت هایی که ام آر آی و سی تی اسکن دارند

هر دو دستگاه ام آر آی و سی تی اسکن برای تشخیص بیماری های مختلف …

۸گام برای کاهش میزان استرس در محیط کار

کنار آمدن با مشکلات شغلی گاهی اوقات بیش از حد سخت به ‌نظر می‌‌رسد. استرسی …