خانه / اخبار علمی پزشکی / تصور ذهني ، مستقيما روي درك بينايي ما اثر مي‌گذارد.

تصور ذهني ، مستقيما روي درك بينايي ما اثر مي‌گذارد.

تحقيق جديدي كه توسط دانشگاه واندربيلت آمريكا انجام شده نشان مي‌دهد تصور ذهني يعني آنچه با چشم ذهن مي‌بينيم ، مستقيما روي درك بينايي ما اثر مي‌گذارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از  سايت يوركا، اگر به ذهن اجازه تصور و تجسم دهيم، اين كار عملا روي نحوه نگاه ما به جهان اثر مي‌گذارد.

يك مسير توالي از بالاترين و چپ‌ترين نقطه يك صفحه تا راست‌ترين نقطه پايين آن را در نظر بگيريد.

ابتدا شخص يك صفحه سفيد را نگاه مي‌كند و يك طرح سبز رنگ را مجسم مي‌كند . سپس عينكي به چشم مي‌زند كه يك شيشه آن قرمز و شيشه ديگر آن سبز رنگ است. اين شخص به صفحه‌اي با دو طرح كاملا شاخص و چشمگير يكي به رنگ سبز و ديگري به رنگ قرمز نگاه مي‌كند. طرح سبز فقط با يك چشم و طرح قرمز فقط با چشم ديگر قابل رويت است. هر قدر اين فرد مدت طولاني تري طرح سبز رنگ را مجسم كرده باشد احتمال بيشتري دارد كه با اين عينك دو رنگ ، طرح سبز رنگ را ببيند.

اين آزمايش نشان مي‌دهد آنچه انسانها تجسم مي‌كنند، مي‌تواند روي آنچه بعدا به چشم مي‌بينند اثر بگذارد.

اين تحقيق در مجله اينترنتي زيست شناسي جاري تحت عنوان اثر عملي تصور ذهني روي درك خود آگاه منتشر شده است.

جوئل پيرسن از محققان بخش روانشناسي دانشگاه واندربيلت و پژوهشگر ارشد اين تحقيق گفت ما دريافتيم كه تجسم، در حافظه كوتاه مدت اثري مي‌گذارد كه مي‌تواند نحوه ادراك در آينده را تحت تاثير قرار دهد.

پيرسن و همكارانش در گزارش خود نوشتند اين يافته‌ها از اين جهت اهميت دارند كه نشان مي‌دهند در مغز، يك سازو كار بالقوه وجود دارد كه به وسيله آن ، انتظارات و يا خاطرات ما از تجربيات گذشته مي‌توانند عملا درك ما از چيزهاي مختلف را شكل دهند.

اين موضوع روشن شده است كه يك تجربه ادراكي قوي مي‌تواند در نحوه نگاه فرد در آينده اثر بگذارد. براي مثال فكر كنيد اگر در آشپزخانه، جانوري مثل موش پيدا كنيد چه اتفاقي مي‌افتد. ناگهان در هر سطل زباله و هر گوشه و كنار تاريكي موش مي‌بينيد و يا فكر مي‌كنيد كه مي‌بينيد. آيا اين امكان وجود دارد كه اگر انسان فقط يك بار چيزي را تجسم كند بازهم ادراكش از چيزها تغيير كند؟
فرانك تونگ، استاديار روانشناسي و يكي از دو نويسنده اين گزارش علمي مي گويد شايد گمان كنيد كه حداقل بايد ده يا صد بار چيزي را تجسم كنيم تا روي ديد ما در آينده اثر بگذارد. اما نتايج مطالعه ما نشان مي‌دهد كه در شرايط خاصي حتي يك مورد تجسم نيز مي‌تواند بر نحوه نگاه انسان به جهان در آينده ، به نحوي از انحاء اثر بگذارد.

پيرسن، تونگ و كالين كليفورد، ديگر نويسنده اين گزارش علمي از دانشگاه سيدني براي آزمودن چگونگي تاثير تصور و تجسم بر روي ادراك، به داوطلباني كه در اين تحقيق شركت كرده بودند، گفتند كه خطوط عمودي و افقي را تجسم كنند زيرا اين خطوط در نواحي اصلي بينايي مغز به شدت تعريف شده هستند.

سپس آنها يك طرح افقي دندانه دار سبز رنگ را در مقابل يك چشم و يك طرح عمودي دندانه دار به رنگ قرمز را در مقابل چشم ديگر قرار دادند تا اثري را كه رقابت دو چشم ناميده مي‌شود، ايجاد كنند. در اثناي رقابت دو چشم، فرد غالبا سوژه‌هاي مورد نظر را بطور متناوب مي‌بيند و ظاهرا تصاوير در مقابل چشمانش عقب و جلو مي‌رود.

كليه داوطلبان گفتند كه تصويري را كه در حال تجسم آن بودند، ديده‌اند و به اين ترتيب فرضيه محقق را مبني بر اين كه تجسم روي رقابت دو چشم اثر مي گذارد، ثابت كردند.

تجربيات بيشتري كه انجام گرفت نشان داد اثر تجسم روي ادراك، تقريبا به اندازه نشان دادن نمونه كمرنگي از يكي از طرح‌ها به داوطلبان در بين آزمايش‌ها است.

پيرسن، كليفورد و تونگ همچنين دريافتند كه منحرف كردن ذهن از آنچه قبلا تجسم شده است، اثر تجسم روي ادراك را به شدت كاهش مي‌دهد. از آنجا كه جهت‌گيري ذهن در نواحي اوليه مخصوص بينايي در مغز پردازش مي‌شود ، مي توان چنين نتيجه گرفت كه تعامل كار تجسم با ديدن ، احتمالا در مراحل اوليه پردازش بينايي در مغز صورت مي‌گيرد.

اين يافته‌هاي جديد براي ارزيابي ماهيت تجسم كه غالبا ماهيتي سست و فرار است، يك ابزار عيني به دست مي‌دهد.

تونگ گفت وقتي پاي صحبت از تجسم و تصور به ميان مي‌آيد، بسيار دشوار است كه در آزمايشگاه بطور قطعي روشن كرد كه يك نفر در حال تجربه كردن چه چيزي است زيرا اين موضوع بسيار بسيار ذهني است.

وي افزود ما به اثر تجسم پي برديم ضمن آنكه دريافتيم ميزان اين اثر روي يكايك داوطلبان شدت و ضعف دارد. بنابراين شايد اين مطالعه بتواند به ما معياري براي اندازه‌گيري و درجه بندي شدت تصور ذهني در انسانها و نحوه تاثير تجسم روي ادراك و ديدن به دست دهد.

اين يافته‌ها شايد به حل اين بحث قديمي در جوامع تحقيقاتي كمك كند كه آيا تصور ذهني جنبه ديداري دارد (يعني آيا انسان چيزي را كه به چشم مي بيند، دقيقا همان را به ذهن منتقل مي‌كند) و يا اين تصور، مطلق تر است با پيشرفت‌هاي به دست آمده در فناوري تصوير برداري از فعاليت مغز انسان، اكنون مي‌دانيم زماني كه انساني چيزي را تجسم مي‌كند، بخشهايي از قسمت بينايي مغز او روشن مي‌شود و محقق مي‌تواند فعاليت در آن بخش‌هاي مغز را مشاهده كند.

به گفته پيرسن، به همين دليل هر روز شواهد بيشتر و بيشتري به دست مي آيد كه نشان مي‌دهد بين تصور ذهني يك چيز و ديدن همان چيز، فصل مشترك بسيار زيادي وجود دارد.

او مي‌گويد تجربه ما نشان مي‌دهد كه نه تنها تجسم و ديدن با هم ارتباط دارند، بلكه تجسم ، مستقيما روي آنچه ما مي‌بينيم، اثر مي‌گذارد.

همچنین بررسی کنید

افزایش خود بیمار پنداری در روزهای کرونایی

در شرایط کنونی همه گیری کرونا نیز عده ای از افراد جامعه با این مشکل …

آیا آب نمک تاثیری در ضدعفونی کردن روده دارد ؟

پاکسازی و ضدعفونی روده ها برای حفظ سلامتی دستگاه گوارش اهمیت ویژه ای دارد، با …