خانه / اخبار علوم پايه / به گزارش پايگاه اينترنتي دويچه‌وله، : افزايش سن تاثيري بر كوچك شدن بافت مغز ندارد

به گزارش پايگاه اينترنتي دويچه‌وله، : افزايش سن تاثيري بر كوچك شدن بافت مغز ندارد

افزايش سن تاثيري بر كوچك شدن بافت مغز ندارد

سلولهاي مغزي از جمله سلولهايي هستند كه قدرت تقسيم ندارند و اين سلولها در صورت آسيب ديده‌گي ترميم و بازسازي هم نمي‌شوند، اما مغز هر كدام از ما از ميلياردها سلول تشكيل شده است.

به گزارش پايگاه اينترنتي دويچه‌وله، براي يادگيري يك موضوع بين تعدادي از سلولهاي مغزي، يك مدار تشكيل مي‌شود و براي تشكيل اين مدار سلولها بايد با يكديگر ارتباط برقرار كنند و هر چقدر موضوع پيچيده‌تر باشد سلولهاي بيشتري در تشكيل مدار ياد شده شركت مي‌كنند.

هنگام تولد هر سلول مغز بيش از ‪ ۲۵‬هزار نقطه ارتباطي دارد، اما تا سه سالگي اين تعداد به ‪ ۱۵‬هزار نقطه كاهش مي‌يابد و اين نقاط ارتباطي بدان جهت از بين مي‌روند كه از آنها استفاده نشده است وتاكنون تصور مي‌شد افزايش سن موجب كم شدن تعداد سلولهاي مغزي مي‌شود، اما تحقيقات جديد نشان مي‌دهند اين فرضيه اشتباه است.

يافته‌هاي علم پزشكي در اين زمينه نتيجه بررسي‌هايي بود كه روي اجساد كالبد شكافته صورت گرفته بود و امروزه با كمك دستگاه‌هاي پيشرفته و فناوري جديد مي‌توان فعاليتهاي مغز يك انسان زنده را به طور مستقيم دنبال كرد.

نتيجه اين تحقيقات نشان مي‌دهد تنها بخشي از مغز كه با افزايش سن دچار تغيير مي‌شود بخش احساسات و هيجانات است و با افزايش سن از سلولهاي اين بخش كاهش پيدا مي‌كند.

پروفسور “گرهارد روت” متخصص مغز و اعصاب در آلمان در رابطه با اين تحقيق مي‌گويد: ما بدتر نمي‌شويم بلكه تنها از نظر احساسي تغيير مي‌كنيم، اما كوچك شدن اين بخش در مغز انسان عاملي است كه سبب استحكام زندگي اجتماعي مي‌شود.

به گفته وي، بچه‌هاي كوچك هر روز چيز تازه‌اي مي‌خواهند و گمان مي‌كنند دنيا به دور آنها مي‌چرخد، اين هيجان زياد توليد انرژي مي‌كند كه به كمك آن بچه‌ها هر روز تجربه جديدي كسب مي‌كنند و تا ‪ ۳۰‬سالگي اين قسمت از مغز به طور مرتب در حال تغيير و تحول است اما از اين زمان به بعد هر چه كه سن بالاتر مي‌رود با كم شدن از تعداد سلولهاي بخش احساسات فرد آرامتر شده و ثبات شخصيتي بيشتري پيدا مي‌كند.”
پژوهشگران كوچك شدن بخش احساسات و هيجانات در مغز را از پايه‌هاي اساسي تشكيل‌دهنده زندگي اجتماعي انسان در طول تاريخ تكامل مي‌دانند.

پروفسور روت در ادامه مي‌افزايد: آخرين تحقيقات نشان مي‌دهد در يك فرد نرمال دست كم تا ‪ ۸۵‬سالگي مغز سالم است و از زماني بين ‪ ۸۰‬تا‪ ۹۰‬سالگي بخش حافظه دچار تخريب مي‌شود، اما اين از بين رفتگي نيز بسيار كمتر از آنست كه ما تصور مي‌كرديم.

عاملي كه سبب مرگ سلولهاي مغزي مي‌شود كمبود اكسيژن است. به عنوان مثال يك سكته قلبي يا مغزي موجب مرگ بخشي از سلولهاي مغز مي‌شود.

مغز از چندين لايه تشكيل شده است و به همين علت يكباره نمي‌ميرد و نخستين بخشي كه از بين مي‌رود لايه خارجي مغز است كه با تخريب آن از تمركز فرد كاسته مي‌شود، بدين ترتيب عكس‌العمل و حساسيت نسبت به محيط اطراف كم مي‌شود.

لايه‌هاي خارجي كنترل‌كننده عواطف و روحيات يك فرد هستند، اما بخش مركزي مغز هدايت‌كننده ارگانها و دستگاه‌هاي دروني است، تنظيم فعاليتهاي مانند نفس كشيدن يا كنترل جريان خون، در واقع تخريب اين ناحيه است كه به مرگ مغزي منجر مي‌شود.

با مرگ سلولهاي اين بخش تمامي ارگانهاي بدن از كنترل خارج مي‌شوند و با وجود آنكه اندام‌ها سالم هستند هماهنگي و تعادل ميان آنها از بين مي‌رود و با كمك دستگاههاي پزشكي مي‌توان مرگ مغزي يك بيمار را تاييد كرد.

بدين ترتيب ديگر نيازي نيست كه نگران كم شدن عقلمان باشيم! زيرا بر خلاف آنچه كه تا كنون تصور مي‌شد با افزايش سن مغزمان كوچك نمي‌شود.

همچنین بررسی کنید

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل‌ها، زائده‌های پوستی غیر سرطانی‌ای هستند که به علت یک عفونت ویروسی بر روی سطح …

بروسلوز

بروسلوز از بیماری هایعفونی واگیرداری است که به لحاظ مشترک بودن بین انسان و دام، …