دانشگاه تکزاس ساوث‌وسترن : برجای ماندن عوارض ناشی از بحرانهای روحی شدید برروی ژنها

تازه‌ترین تحقیقات ژنتیک روشن ساخته علت برجای ماندن عوارض ناشی از بحرانهای روحی شدید ناشی از افسردگیهای عمیق آنست که بروز افسردگی سبب ایجاد تغییرات اپی ژنتیکی ، یعنی تغییر در آن دسته از مولکولهای شیمیایی می‌شود که نحوه آشکار شدن اثر ژنها را کنترل می‌کنند.

“اریک نستلر” از مرکز پزشکی دانشگاه تکزاس ساوث‌وسترن در شهر دالاس و همکارانش با بررسی موشها به این نکته پی‌برده‌اند زمانی که به صورت ناگهانی موشها با دشمن خطرناکی روبرو می‌شوند، عوارض و آثار یک افسردگی روحی شدید در بدن آنها باقی می‌ماند.

مطالعه این گروه از پژوهشگران در سلولهای بخش هیپوکامپوس مغز موشها آشکار ساخته که در اثر بروز افسردگی، گروه مولکولهای شیمیایی موسوم به گروه متیل به آن بخش از مولکول دی.ان.آ در این سلولها که در بردارنده ژن ویژه رمزگذاری محرکهای رشد عصبی هستند، افزایش می‌یابد.

این محرکهای رشد که به اختصار بی.دی.ان.اف نامیده می‌شوند معمولا در هنگام افسردگی رو به کاهش می‌گذارند.

زمانی که به این موشها مواد و داروهای ضدافسردگی داده شد، مشاهده گردید که آثار افسردگی در موشها زایل می‌شود اما زایل شدن این آثار به علت از بین‌رفتن مقادیر اضافی مولکولهای گروه متیل نیست بلکه به علت اضافه شدن یک گروه دیگر از مولکولهای شیمیایی موسوم به گروه آسه تیل ‪ Acetyl‬است.

به گفته نستلر که نتایج بررسیهای وی و همکارانش در نشریه علمی “نیچر ویژه علوم زیست عصب شناسی” به چاپ رسیده، گروه مولکولهای متیل مولکول دی.

ان.آ را به سختی در بر می‌گیرند و از فعالییت ژنها در ناحیه‌ای که در آن ظاهر شده‌اند، جلوگیری می‌کنند. اضافه کردن مولکولهای گروه آسه تیل موجب می‌شود که از شدت حلقه‌ای که مولکولهای گروه متیل به مولکول دی.ان.آ وارد می‌کنند تا اندازه‌ای کاسته شود.

اما تغییرات اپی ژنتیکی در مولکول دی.ان.آ بسیار پایدار است و این امر توضیح‌دهنده این نکته است که چرا عوارض منفی افسردگی تا این اندازه دوام می‌آورد و چرا اثر داروهای آرام‌بخش تا این اندازه با کندی ظاهر می‌شود و دوام آنها زیاد نیست.

نستلر و همکارانش با توجه به شناخت تازه‌ای که از رهگذر تحقیقات خود به دست آوردند در صدد برآمده‌اند بر خلاف رهیافتهای متعارف، داروهای ضد افسردگی تازه‌ای تولید کنند که به عوض تولید مولکولهای گروه آسه تیل، عملا مولکولهای گروه متیل را که به دور مولکول دی.ان.آ در سلولهای عصبی ناحیه هیپو کامپوس چنبر زده‌اند، از بین ببرند.

به اعتقاد نستلر، این مکانیزم مقابله با افسردگی می‌تواند در درمان اعتیاد یا عوارض ناشی از اضطرابهای روانی و یا بیماریهای تحلیل برنده سیستم عصبی نظیر بیماری هانتینگتون نیز موثر باشد.

نکته مهم دیگری که نستلر قصد دارد در خصوص آن تحقیق کند آنست که آیا تغییرات اپی ژنتیک که هنگام افسردگی بوجود می‌آید از طریق ژنها به نسلهای بعدی نیز انتقال می‌یابد یا نه.

برای بررسی در این زمینه باید به این نکته توجه شود که آیا چنبر مولکولهای گروه متیل در سلولهای اسپرم و تخمک نیز ظاهر می‌شوند یا خیر؟

همچنین بررسی کنید

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل‌ها، زائده‌های پوستی غیر سرطانی‌ای هستند که به علت یک عفونت ویروسی بر روی سطح …

بروسلوز

بروسلوز از بیماری هایعفونی واگیرداری است که به لحاظ مشترک بودن بین انسان و دام، …