خانه / اخبار پرستاری / پرستاران و دغدغه هاي كار و معاش ( مراقبت از زندگي )

پرستاران و دغدغه هاي كار و معاش ( مراقبت از زندگي )

پرستاري از زماني كه مراقبت از آدم هاي بيمار و نيازمند كمك به عنوان يك حرفه مستقل و مهم شناخته شد، به وجود آمد و هميشه مترادف با مراقبت از زندگي و جان آدمي، در جامعه ما از جايگاهي رفيع و منزلتي والا برخوردار بوده است و پرستاران نيز به همين اندازه در ميان مردم مقبوليت داشته و دارند، اما از زماني كه حرفه پرستاري در نظام استخدام كشوري و در رده بندي هاي شغلي قرار گرفت، هر آنچه كه مربوط به تأمين معاش و رفاه نسبي براي اين شغل بسيار سخت و زيان آور مي باشد، آرمان اصلي حرفه مقدس پرستاري را تحت الشعاع قرار داده است. با نگاهي كوتاه به سير تحولات شغلي پرستاران در ۵۰ سال گذشته به اين واقعيت مي رسيم كه هميشه چند پارگي ضوابط، قوانين و آيين نامه هاي حاكم بر حرفه پرستاري موجب بروز تبعيض، تفاوت در پرداخت حقوق، گوناگوني امكانات رفاهي و تأمين اجتماعي در اين قشر زحمتكش و دلسوز شده است.
با گذشت بيش از چند دهه از رسميت يافتن حرفه پرستاري در سامانه استخدام كشور ما سرانجام مسئولان و كارشناسان به اين نتيجه رسيدند كه شغل پرستاري از جمله مشاغل سخت و زيان آور شناخته شود و پرستاران با دارا بودن ۲۰سال سابقه كار بتوانند از بازنشستگي زودرس برخوردار شوند و در سايه سال ها كار پرمشقت، قادر باشند سال هايي را نيز در آرامش سپري كنند، اما اين مژده ديري نپاييد كه در دست اندازها و موانع گوناگون گرفتار آمد و طرح زيان آور بودن حرفه پرستاري و بازنشستگي پرستاران پس از ۲۰ سال كار، چنان سرنوشتي پيدا كرده كه حتي خبره ترين كارشناسان نيز از چند و چون آن سر درنمي آورند. هنوز پرستاران در حال پيگيري اين وعده شيرين و بحق،اما اجرا نشده بودند كه زمزمه هاي خصوصي سازي حرفه پرستاري، آنها را بيش از پيش آزرده ساخت و موجب اعتراض هاي جمعي پرستاران گرديد. همچنان كه در شهريورماه ۸۲ و در پي اعتراض پرستاران نسبت به عدم تأمين مطالبات و تعهدات اعلام شده از سوي دستگاه هاي مسئول، سازمان نظام پزشكي كشور طي نامه اي به رؤساي هيأت در دايره هاي نظام پرستاري سراسر كشور به مناسبت فرا رسيدن اولين سالگرد انتخابات نظام پرستاري (۲۹ شهريور) خواستار رسيدگي به مشكلات اين قشر زحمتكش شدند. در اين روز پرستاران خواستار توقف فوري خصوصي سازي در حرفه پرستاري، قرارگرفتن پرستاري در زمره مشاغل سخت و زيان آور و رسيدگي به مسائل معيشتي خود از سوي مسئولان وزارت بهداشت و درمان شدند. پيش از اين رخداد، در روز ۱۲ تيرماه ۸۴ جمعي از پرستاران با حضور در مجلس شوراي اسلامي طي نامه اي به نمايندگان مجلس با تقدير و تشكر از آنها به خاطر به تصويب رساندن قانون سازمان نظام پرستاري، خواستار آن شدند كه اين شغل در رديف مشاغل سخت و زيان آور قرار گيرد. پرستاران به خصوص خواستار كاهش ساعات كار كادر پرستار با سنوات بالاي ۱۸ سال براي كاستن از سطح درگيري ها در حين انجام وظيفه شدند. در آغاز سال ۸۳ و در پي اعتراضات دامنه دار پرستاران، هيأت دولت طرح ارتقاي شغلي پرستاران را تصويب كرد.
هدف از اين مصوبه افزايش انگيزه و كارايي پرستاران و شاغلان در بخش خدمات و بهداشت و درمان كشور بود. اما اين مصوبه تا چه اندازه تحقق يافته است، بايد چگونگي اجراي آن را در بيمارستان ها پيگيري نمود. در صورتي مراقبت هاي پرستاري اصولي و درست ميسر خواهد شد كه حداقل استانداردهاي رايج پرستاري در مراكز درماني و بيمارستان ها رعايت شود. طبق روش علمي پرستاري به ازاي هر ۳ يا ۴ نفر بيمار در هر شيفت بايد يك پرستار حضور داشته باشد، اما در شماري از بيمارستان ها از جمله بيمارستان خاتم الانبياء در تهران به رغم افزايش تعداد بيماران و به تبع آن شمار پزشكان، به پرستاران افزوده نمي گردد و گاهي در يك بخش يك پرستار به تنهايي بايد ۱۰ تا ۱۱ بيمار را اداره كند. حتي در بسياري از شيفت ها در بيمارستان بيماراني هستند كه حتي نيازمند خدمات بسيار حساس و دقيق مي باشند كه به تنهايي نياز به يك پرستار دارند، اين كمبودها موجب مي شود كه پرستار يا از ساير بيماران غافل شود يا در شغل خود دچار مشكل و نارسايي گردد. در بسياري از بيمارستان ها نبودن آموزش ضمن خدمت، به كار گماردن نيروهاي غيرماهر در بخش هاي ويژه، نبود كارگاه هاي آموزشي و ترك كار نيروهاي باسابقه به علت نارضايتي از مسائل روزمره مي باشد كه متأسفانه به آنها توجه نمي شود. پايين بودن سطح دستمزد و مزاياي دريافتي در برخي بيمارستان هاست كه با توجه به ساعات كار سنگين بسيار غيرعادلانه مي باشد. در خرداد ماه۸۳ دبيركل خانه پرستار اعلام كرد كه رئيس جمهور خواستار اختصاص ۲۰ميليارد تومان اعتبار براي افزايش حقوق پرستاران شده است.
در نامه آقاي خاتمي رئيس جمهور وقت كشورمان خطاب به وزير بهداشت و درمان و همچنين رئيس سازمان مديريت و برنامه ريزي و با اشاره به درخواست خانه پرستار خاطرنشان شده بود طي چند روز آينده مسأله ۲۰ ميليارد توماني كه فقط براي بهبود وضعيت پرستاران مورد تصويب قرار گرفته، از سوي وزير بهداشت و سازمان مديريت روشن و موضوع مصوب اجرا و نتيجه اعلام شود. بنا به توصيه رئيس جمهور ۵۰درصد از اين بودجه براي افزايش پايه حقوق پرستاري و ۵۰ درصد باقيمانده براي ارتقاي شغلي پرستاري بايد اختصاص مي يافت.
اما به گفته رئيس كل سازمان نظام پرستاري مبلغ ۲۰ ميليارد تومان مورد بحث، تبديل به گوشت قرباني شد كه پرستاران از آن سهمي نبردند. در خرداد ماه ۱۳۸۴ جمعيت اسلامي پرستاران طي بيانيه اي خواستار آن شد كه با توجه به تنوع وظايف و حساسيت بالاي اقدامات پرستاري و تأثيرات روحي و جسمي ناشي از درد، رنج، اضطراب و اندوه و مرگ بيماران و همراهان آنها بر پرستاران، اين حرفه در رديف مشاغل سخت و زيان آور جامعه پذيرفته شود. در اين بيانيه خواست هاي پرستاران به عنوان مطالبات اصلي اين قشر تلاشگر، متعهد و دلسوز مطرح گرديد.
۱- مراعات شأن و جايگاه درخور حرفه پرستاري و پرستار در بيمارستان ها، مراكز بهداشتي و درماني، دانشگاه ها و سيستم هاي مديريتي و سياستگذاري. ۲- استقرار نظام هماهنگ ساعت كاري پرستاران درتمامي مجموعه هاي دولتي و خصوصي. ۳- اصلاح ضريب تعداد پرستار به بيمار در بخش هاي عمومي و تخصصي به جهت افزايش كيفيت. ۴- تجهيز بخش هاي ويژه و خاص كه پرسنل با مواد و داروهاي شيميايي و اشعه هاي مضر ارتباط مستمر دارند و در اختيار قراردادن لوازم و تجهيزات ايمني. ۵- جلوگيري از ادامه روند خصوصي سازي پرستاري. ۶- ايجاد زمينه هاي مناسب براي اشتغال بيش از ۲۰ هزار پرستار با توجه به كمبود شديد پرسنل در بيمارستان هاي دولتي و نيمه دولتي. ۷- برگزاري نظام هماهنگ بازآموزي در تخصص هاي مختلف پرستاري در سطح دانشگاه ها و بيمارستان هاي واسطه و مراكز خصوصي. اما چرا پرستاران خواهان آن هستند كه اين حرفه جزو مشاغل سخت و زيان آور شناخته شود؟ پرستاري بنابه طبيعت اين حرفه به صورت شبانه روز بوده و مراقبت از زندگي و جان انسان ها و احساس مسئوليت در قبال چنين وظيفه دشواري، فشار سنگين و طاقت فرسايي بر شبكه اعصاب و روان صاحبان اين حرفه وارد مي كند. آنها همواره شاهد وقايع گوناگوني در حيطه شغلي خود هستند.
درد و رنج بيماران و استرس ناشي از وقوع مرگ و مير در محيط هاي بيمارستاني، پرستاران را دچار بيماري ها و عوارض روحي و رواني گوناگوني مي كند. پيري زودرس، افسردگي، بيماري هاي روان تني، بيماري هاي قلبي ناشي از فشار عصبي و هيجان منفي و بيماري مفاصل از آن جمله مي باشد. در صورتي كه امكانات كافي براي جبران كاستي ها، تأمين معاش و امكانات رفاهي پرستاران فراهم باشد و حقوق اين قشر پرتلاش و دلسوز حتي به صورت نسبي تأمين گردد، مسلماً روند فعاليت آنها در وضعيت متعادل تري قرار مي گيرد و پرستاران مي توانند ضمن حفظ سلامتي و بهداشت روح و روان خود، انرژي و آمادگي كافي براي مراقبت از جان بيماران داشته باشند، در حالي كه عصبيت، اضطراب و دغدغه هاي ناشي از عدم تأمين حقوق و معاش و فشارهاي روحي ناشي از تبعيض، اين آمادگي را متزلزل مي كند و ناخواسته موجب افزايش مرگ و مير بيماران مي گردد. گفتني است كه وضعيت حقوق امكانات رفاهي پرستاران و رسيدگي به نيازهاي بر حق آنها در مراكز درماني و بيمارستان ها وضعيت متفاوتي دارد.
در يكي از اين بيمارستان ها كه پيش از اين تحت پوشش بنياد شهيد قرار داشت اما حالا به نوعي خصوصي شده است در مقايسه با ديگر بيمارستان ها حتي حداقل حقوق پرستاران نيز رعايت نمي گردد و در قبال اعتراض پرستاران چنين وانمود مي شود كه برخي كمك هاي نقدي كه به مناسبت هاي مختلف شامل حال آن ها مي شود و در تمامي مراكز دولتي و بخش خصوصي نيز رواج دارد، در عوض ترميم حقوق به پرستاران داده مي شود. در اين بيمارستان و مراكز درماني مشابه، براي صرفه جويي، تعداد پرستاران را به حداقل ممكن مي رسانند و به همان نسبت زمان كار و شيفت كاري پرستاران را افزايش مي دهند. سؤال پرستاران آن است كه چرا اين قبيل تخلفات مورد رسيدگي قرار نمي گيرد و تخلف بيمارستان هايي كه با روش هاي مختلف خصوصي شده و از شمول مراكز درماني تحت پوشش دولت يا بنيادها خارج مي شوند بر عهده كدام دستگاه است؟
چرا نظارت دقيق در مورد وضعيت حقوقي و شيفت كاري پرستاران در بيمارستان ها و مراكز درماني كشور اعمال نمي شود تا به قول معروف كارد به استخوان مي رسد و پرستاران ناچار مي شوند براي احقاق حقوق خود دست به اعتراضات جمعي بزنند.
وقت آن رسيده است كه در كنار تكريم پرستاران و جامعه پرستاري ايران به اين شغل حساس و مهم توجه بيشتري مبذول گردد و فارغ از ديدگاه هاي غيركارشناسي و غيرعلمي موانع موجود در خصوص ارتقاي حقوق و تأمين اجتماعي پرستاران برداشته شود تا صاحبان اين حرفه مقدس بتوانند با آرامش خاطر از بيماران و زندگي همه انسان هاي نيازمندي كه در بيمارستان ها بستري مي شوند، مراقبت نمايند و به سهم خويش شاخص هاي سلامتي و بهداشت جامعه بزرگ كشور ما را بهبود بخشند

                                                                                                                 صبا عباسي

همچنین بررسی کنید

شخصیت قابل‌ پذیرش مردان، نقش کلیدی‌ درازدواج پایدار دارد

بر اساس مطالعه جدید صورت گرفته توسط پژوهشگران گروه جامعه‌شناسی دانشگاه شیکاگو، شخصیت قابل‌پذیرش مردان …

استفاده زیاد والدین از تلفن همراه موجب آشفتگی کودکان می شود

پیشرفت فناوری های نوین همان اندازه که می تواند برای انسان ها مفید باشد، مضر …