خانه / اخبار تغذیه / ارزش غذایی و خواص درمانی جو

ارزش غذایی و خواص درمانی جو

جو گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع آن بسته به انواع مختلف آن تا یک متر می‌رسد. این ماده غذایی دارای خواص دارویی فراوانی است که به برخی از آن‌ها اشاره کرده‌ایم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  برگ‌های آن متناوب و باریک و دراز و به رنگ سبز تیره است. جو از نظر کاشت به دو دسته تقسیم می‌شود، جو بهاره و جو پائیزه.

جو بهاره در بهار کشت می‌شود و احتیاج به سرمای زمستان ندارد و قبل از زمستان دانه می‌دهد در حالی که جو پائیزه در پائیز کشت می‌شود و محتاج سرمای زمستان است.

خاستگاه واقعی جو هنوز ناشناخته است. اما بسیاری از محققین، خاستگاه این گیاه را کوه‌های زاگرس در غرب ایران، آناتولی جنوبی و فلسطین می‌دانند.

بر پایه نظریه والیوف، مبداء جوی ریشک دار و غلاف دار، کشور اتیوپی و شمال آفریقا و مبداء نوع بدون ریشک، ریشک کوتاه و کلاهک دار، آسیای جنوب شرقی، به ویژه چین، ژاپن و تبت است.

جو برای تعداد زیادی از مردمان نواحی سردسیر و خشک (به ویژه خاور میانه و شمال آفریقا) منبع غذایی مهمی به شمار می‌رود. البته امروزه بیشتر برای خوراک دام و تهیهٔ فراورده‌های تخمیری از این گیاه استفاده می‌کنند.

در خصوص واکنش به دما، سه نوع جو موجود است: نوع بهاره که به سرما حساس بوده و بنابراین در بهار کاشته می‌شود.

نوع پاییزه که در فصل پاییز کاشته می‌شود و تا فرا رسیدن فصل بهار، سنبله تولید نمی‌کند.

نوع حد واسط که نسبت به سرما مقاومت کمتری داشته و در نقاط نسبتاً گرمسیر در هر دو فصل بهار و پاییز کشت می‌شود. جوی بهاره و پاییزه را نمی‌توان همچون گندم بهاره و پاییزه که تفاوت دانه آنها کاملاً مشخص است، تشخیص داد.

جوی پاییزه در بسیاری از نواحی نیمه خشک که بارندگی آنها غالباً در فصول گرم سال (بهار و تابستان) انجام می‌شود، تقریباً ۱۰ تا ۱۴ روز زودتر از گندم پاییزه کاشته می‌شود. جوی بهاره را هم تا آنجا که امکان دارد باید زودتر کاشت.

البته جو نسبت به سرمای بهاره (دمای زیر صفر) نسبت به گندم حساس تر است. کشت زودتر جوی بهاره سبب می‌شود که محصول جو قبل از فرا رسیدن ایام گرم و خشک، برسد.

تأخیر در کشت جو سبب لاغری دانه، عملکرد پایین و… می‌شود.

به جنس هاردیوم متعلق است . در هندوستان جو در نواحی شمالی کشور رشد می کند.

درصد ترکیبات

5/12    رطوبت
3/69    کربوهیدرات
5/11    پروتئین
3/1    چربی ها
5/1    مواد معدنی
9/3    فیبر

محتوای لایزین کل پروتئین این محصول اندک است . ارزش زیستی پروتئین این محصول به نسبت در هنگام آسیاب، جودوسر تمیز شده درکوره پخته شده و خشک شده و لیپاز از کار می افتد .

این مرحله به عنوان ماندگاری که اسیدهای چرب نامطلوب آزاد نیستند ، شناخته می شوند. تثبیت را خشک کرده و پوسته را دو نصف میکنند،

بلغور جو صیغل داده شده پس از جدا کردن گردو غبار از آنها به صورت اریب بریده شده و در نتیجه هر دانه 4 تا 5 تکه می شود که هر کدام از آنها pinhead (سه سنجاق) می گویند این محصول مورد آسیاب قرار گرفته و آرد جودوسر تولید می شود. میانگین بازده پودر (آرد ) جو دو سر 57%  است.

آرد جو دو سر از پودر سه سنجاق یا از جو دو سر کامل برش نخورده توسط حرارت دادن جو دو سر در بخار پز پختن محصول به شکل داغ و مرطوب در میان غلطک های سنگین و خشک کردن نهایی آرد حاصل میشود.

در جو دو سرمقادیر قابل توجه ای از بتاگلوکان ها را در لایه های ضخیم زیر لایه آلرون داراست. محصولا جو دو سر  مثل سبوس جو دوسر سرشار از فیبر خوراکی است که سرم کلسترل را کاهش می دهند.

جو دو سر  حاوی فیبر محلول بتاگلوگان ها به همراه اسیدهای صفراوی و مواد استروئیدی است که توسط دفع بدنی یا سنتز کاسترل ممکن است کاهش پیدا کند. بتاگلوگان ها چسبندگی فیبر غذا را کاهش داده و بنابراین ژلاتینه شدن کمی دارند.

پودر جو دو سر  توسط مخلوط کردن با آب داغ به عنوان فرنی برای صبحانه مصرف می شود . پودر جو دو سر  در نهایت، پساز پخته شدن به منظور خوردن آماده و در دسترس است . بعضی از آردهای خوب به صورت مخلوط پودر غلات مورد استفاده اند. سبوس جو دو سر  به عنوان فیبر جیره یا مورد استفاده است.

خواص داروئي:

جو معمولا به سه صورت در بازار عرضه مي شود
1) جو پوست نكنده كه هنوز سبوس آن جدا نشده
2)جو پوست كنده كه پوست آن گرفته شده است
)3جو سفيد كه پوست وسبوس آن گرفته شده است و بنام جو مرواريدي معروف است .
جو از نظر طب قديم ايران سرد و خشك است
1)غذايي بسيار مقوي است .
2)خاصيت نرم كننده دارد . و ملین می باشد
3)در قديم از جو زیاد استفاده مي كردند .
4)براي نقرس مفيد است .
5)جوشانده جو داروي خوبي براي مبتلايان به تب و كم خوني و سوء هاضمه است .
6)ماء الشعير براي درمان سل ،‌زخم هاي ريوي و سردرد گرم مفيد است .
7)ماء الشعير خون ساز است و زود هضم مي شود.
8)ماء الشعير را با خشخاش كوبيده براي سردرد مفيد است .
9)براي درمان نقرس پماد در جو را با آب بر روي قسمت هاي دردناك بگذاريد .
10) جو را با شكر مخلوط كرده غذاي خوبي براي اطفال است .
11)بيسكوبيت جو بهترين دارو براي درمان يبوست است و حتي نفخ و شكم درد را از بين مي برد.
12)سرد مزاجان بايد جو را با شكر بخورند.
13)كشك الشعير براي مزاج هاي گرم و اسهال هاي صفراوي مفيد است .
14)براي برطرف كردن گلو درد و ورم گلو كشك الشعير را قرقره كنيد .
15)براي پائين آرودن كلسترول از جو استفاده كنيد .
16)جو چون داراي پروتئاز مي باشد بنابراين از سرطان جلوگيري مي كند .

برخی دیگر از خواص دارویی جو:

• به هضم غذا کمک می‌کند.

• سطح کلسترول بد را کاهش می‌دهد.

• از ابتلا به بیماری‌های قلبی – عروقی پیشگیری می‌کند.

• از نارسایی قلبی پیشگیری می‌کند.

• از ابتلا به دیابت جلوگیری می‌کند.

غله جو به خاطر داشتن فیبر رژیمی فراوان، به هضم غذا کمک بسیار خوبی می‌کند. این ماده غذایی با تحریک باکتری‌های مفید در روده خطر ابتلا به هموروئید و سرطان روده را کاهش می‌دهد. جو حاوی یک ماده پایین آورنده کلسترول، به نام “اسید پروپیونیک ” است که توسط فیبر نامحلول موجود در خود تولید می‌شود.

جو برای سلامت قلب نیز دارای خواص فراوانی است. این ماده غذایی از آن‌جا که سطح کلسترول را کاهش می‌دهد، موجب کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی – عروقی و نارسایی‌های قلبی نیز می‌شود.

جو سرشار از ماده معدنی منیزیم است و کمبود منیزیم نیز باعث افزایش مقاومت سلول به انسولین شده و به بالا رفتن قند خون و در نتیجه دیابت منجر می‌شود.

همچنین بررسی کنید

کره‌ی بادام زمینی؛ عضله ساز دوست داشتنی

کره‌ی بادام زمینی به‌عنوان یکی از خوراکی‌های خوشمزه و پرطرفدار کودکان و بزرگسالان است که …

روغن این گیاه به درمان سرفه کمک می کند

تحقیقات نشان داده است روغن این گیاه دارای ترکیباتی است که می‌تواند به درمان طبیعی …