خانه / اخبار اجتماعي / کم تحرکی و تغذیه بد علت اصلی چاقی در زنان

کم تحرکی و تغذیه بد علت اصلی چاقی در زنان

امروزه با صنعتی شدن جوامع ، گسترش شهرنشينی و تغيير نحوه زندگی مردم و بخصوص زنان ، بيماريهای بسياری تحت عنوان بيماری تمدن شيوع يافته است. اين بيماريها عموما بر اثر تغذيه نادرست و کاهش ميزان فعاليت بدنی ايجاد می گردد و عواقب ناگواری برای دختران و زنان به بار می آورند. يکی از مهمترين و شايعترين اين بيماريها ، چاقی می باشد.
چاقی عبارت است از افزايش بيش از حد ذخاير چربی در بدن که نتيجه آن زياد شدن وزن است. بايد توجه داشت که هر گاه افزايش وزن بدن به دليل ساير عوامل نظير بيماريهای قلبی ، کبدی و نارسائيهای کليوی که موجب ورم و احتباس آب و املاح می شود ، باشد ، چاقی نيست. ذخيره چربی در مردان بيشتر در اطراف شکم ، سينه ، پشت و گردن است ، در حالی که ذخيره چربی در زنان در اطراف شکم ، باسن ، لگن و رانها می باشد.
به تازگی مشخص شده که افزايش توده چربی در ناحيه شکمی زمينه ساز بيماريهای قلبی عروقی می باشد. اين در حالی است که چاقی در قسمتهای ديگر بدن نظير دور لگن ، ارتباط زيادی با بيماريهای قلبی عروقی ندارد.
عوامل ايجاد کننده چاقی در زنان و دختران :
– تغذيه در دوران شيرخوارگی : نوزادانی که بيش از حد نياز غذا دريافت کنند ، استعداد ابتلا به چاقی در آينده را پيدا می کنند ، زيرا هم تعداد و هم اندازه سلولهای چربی آنها زياد می شود.چ
– وراثت
– اشتها و عادات غذايی : مصرف بيش از حد غذا و مصرف بيشتر از حد شيرينی جات و موادغذايی چرب.
– عوامل اجتماعی : برخی جوامع و خانواده ها چاقی را علامت برتری و رفاه می دانند و لذا در آنها برای چاق شدن زن انگيزه بوجود می آيد.
– نوع غذای اصلی جوامع : مثلا در شمال ايران که غذای اصلی برنج است. باعث چاقی خانم ها می گردد.
  عوارض چاقی در زنان :
– کم شدن تحرک : ساختمان بدن انسان باری فوق العاده را تحمل می کند و در نتيجه عوارضی مانند سائيدگی استخوانها بخصوص در مفصل زانو ، ران و مهره های کمر در افراد چاق شايع است.
– عوارض متابوليک : بروز بيماری ديابت در سنين ميانسالی در بين زنان  چاق شايع است. چاقی همچنين با تشکيل کلسترول در کيسه صفرا ارتباط دارد.
– عوارض قلبی عروقی : شيوع فشار خون بالا در افراد چاق بيشتر از افراد با وزن طبيعی است. تحمل بار اضافی ناشی از حرکت بدن با وزن زياد و ازدياد مقاومت عروق محيطی در بيماران مبتلا به فشار خون بالا افزايش می يابد. اين بار اضافی وارد شده به قلب همراه با ايجاد اتر و اسکلروز در ايجاد نارسائی قلبی و سکته قلبی بسيآر مؤثر است.
– عوارض پوستی : ذخيره بيش از حد چربی زير پوست ، استعداد ابتلا به عفونتهای پوستی را افزايش می دهد.
– عوارض روحی : بسياری از افراد بخاطر اينکه چاقی موجب از بين رفتن زيبائی و تناسب اندام آنها می شود ، به فکر درمان می افتند و افرادی که موفق به رفع آن نمی شوند مبتلا به افسردگی و ياس می گردند.
– عوارض تنفسی : اين عوارض با عدم دفع دی اکسيد کربن که باعث خواب آلودگی می گردد ، همراه است.
 تشخيص چاقی در زنان و مردان :
– افزايش نمايه توده بدنی BMI به بيش از ۲۵
– از آنجا که افزايش چربی در ناحيه شکمی مهمترين و خطرسازترين نوع چاقی است ، اين چاقی با افزايش نسبت محيط شکم برحسب سانتيمتر تقسيم بر محيط لگن بر حسب سانتيمتر محاسبه می گردد که افزايش بيش از ۱ اين نسبت در آقايان و بيشتر از ۸/۰ در خانمها نشان دهنده چاقی به عنوان يک عامل خطر ساز بيماريهای قلبی عروقی است.
 درمان چاقی :
– استفاده از داروها و هورمونها در درمان چاقی توصيه نمی شود. زيرا نه تنها در معالجه نقش مثبتی ايفا نمی کند بلکه فرد را به عوارض دراز مدت احتمالی نيز مبتلا می گرداند.
– کاهش زمان خواب و افزايش مصرف انرژی بدن از طريق فعاليت بدنی بيشتر مانند پياده روی.
– محدوديت و حذف مواد پر کالری مانند مربا ، شيرينی ، شکلات ، تنقلات ، نوشابه و … .
– استفاده از ظروف در اندازه های کوچکتر برای صرف غذا.
– آهسته خوردن غذا.
– انجام فعاليت های روزمره به صورت ايستاده تا حد امکان.
– کنترل وزن به صورت مرتب.
 
ديابت
با توجه به وفور بيماری ديابت در جامعه و نقش وسيع آموزش در کنترل اين بيماری ، توصيه های غذايی می تواند تا حد زيادی در کنترل و درمان اين بيماری مؤثر واقع شود.
 

رژيم غذايی چيست ؟
رژيم غذايی ، اساس و پايه کنترل بيماری ديابت است و غالبا شکست در درمان بيماری ، ناشی از عدم پيروی از رژيم غذايی صحيح می باشد. رعايت رژيم غذايی هم در بيماران تحت درمان با قرص و هم در بيمارانی که نياز به تزريق انسولين دارند ضروری است.
 

اهداف رژيم غذايی در بيماری ديابت :
– تأمين کليه مواد مغذی لازم برای رشد و نمو ، حفظ سلامت بدن و فعاليت شخص.
– طولانی کردن عمر مفيد افراد همراه با نشاط و سلامتی نسبی.
– جلوگيری از عوارض زودرس و ديررس بيماری ، شامل : عوارض قلبی عروقی ، کليوی ، چشمی ، پوستی و عصبی.
– در صورت بوجود آمدن عارضه ، جلوگيری از پيشرفت آن.
– کنترل مطلوب ميزان قند و چربی خون.
 

اصول موردتوجه در رژيم بيماران ديابتی :
– رژيم غذايی صحيح در افراد ديابتی بايستی منجر به متعادل شدن قند خون و نزديک شدن آن به سطوح طبيعی گردد. در افراد ديابتی وابسته به انسولين ( تيپ ۱ ) با توجه به نوع و مقدار انسولين دريافتی ، خوردن غذا در زمان معين بسيار مهم می باشد.
– در مورد ديابت غير وابسته به انسولين ( تيپ ۲ ) در اغلب موارد رژيم غذايی به تنهايي همراه با ورزش می تواند موجب کنترل قند خون گردد ، بخصوص در بيمارانی که با اضافه وزن و چاقی روبرو هستند ، کاهش وزن می تواند منجر به کاهش قند خون گردد.
 چند نکته مهم و ضروری برای بيماران ديابتی :
– برای کنترل قند خون به نحو مطلوب ، بايستی تعداد وعده های غذايی بجای ۳ وعده در روز به ۵ تا ۶ وعده برسد.
– بطور کلی نوع ، ميزان و زمان مصرف مواد غذايی قندی و نشاسته ای افراد ديابتيک وابسته به انسولين بر حسب زمان ، نوع و ميزان تزريق انسولين و فعاليت شخص تعيين می گردد.
– افراد ديابتي در حين فعاليت و ورزش ، بخصوص افرادی که انسولين تزريق می کنند بايد قبل يا در حين ورزش از غذای اضافی مثل يک واحد مواد نشاسته ای يا يک واحد ميوه استفاده نمايند.
– در رژيم غذايی افراد ديابتی ، قندهای سريع الجذب يا قندهای ساده مثل شکر ، قند ، مربا ، نبات ، عسل ، خرما ، نوشابه ، پولکی و … بايد حذف شود ، مگر با نظر کارشناس تعذيه.
– فيبرهای غذايی در کاهش قند و چربی خون مفيد می باشند لذا بهتر است افراد ديابتی از نانهايی که سبوس بيشتری دارند بجای نان سفيد استفاده کنند. همچنين برای جلوگيری از بالا رفتن فشار خون و ناراحتی های قلبی عروقی از نانهای کم نمک تر استفاده نمايند. بهترين نان برای افراد ديابتی ، نانهای خانگی سبوس دار ( بخصوص نان جو ) می باشد که در تهيه آن از نمک و جوش شيرين کمتر استفاده شده است ( مقدار مصرف نان به ميزان توصيه شده در رژيم می باشد).
– يک بيمار ديابتی بايد مقدار مواد قندی ( کربوهيدراتی ) لازم در رژيم خود را به صورت مخلوط از غلات و حبوبات مختلف تأمين کند. استفاده از عدس ، لوبيا و جو بصورت جايگزين نان و يا برنج در کاهش قند خون مفيد است ( مقدار مصرف برابر مقدار توصيه شده در رژيم بيمار ).
– از مصرف زياد گوشت قرمز خودداری می گردد ( در هفته حداکثر ۳ بار ) و بهتر است بجای گوشت قرمز از مرغ و ماهی استفاده شود.
– تا حد امکان از مصرف چربيهای حيوانی مثل کره ، خامه ، سرشير ، شير و ماست پرچربی ، چربی موجود در گوشتها ، دنبه و زرده تخم مرغ پرهيز کنيد و از چربيهای گياهی مثل روغن های نباتی مايع ( روعن آفتابگردان ، ذرت ، زيتون ) و مغزهای گياهی استفاده نمائيد.

همچنین بررسی کنید

خوراکی هایی که مغز را کوچک میکند!

مظهری عنوان کرد:هیپوکامپ سمت چپ مغز با مصرف نوشیدنی‌های شیرین، تنقلات شور و گوشت‌های فرآوری …

فواید سلامتی و خواص درمانی گوشت بز

گوشت بز یکی از گوشت های محبوب است و جز گوشت های پر مصرف در …