خانه / آموزش-اورژانس-پزشكي / شوک ناشی از کاهش حجم خون

شوک ناشی از کاهش حجم خون

ایجاد شوک به علت از دست دادن مایعات به هر دلیل شوک کمبود حجم (هیپوولمیک) نامیده می‌شود. در مصدومین رایجترین نوع شوک که خطرناک نیز می‌باشد ، شوک هیپوولمیک (Hypovolemic) یا شوک ناشی از کاهش حجم خون است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کاهش حجم خون می‌تواند مستقیماً به علت از دست رفتن خون ، (مثلاً در خونریزیهای خارجی و داخلی) یا پلاسما ( مثلاً در سوختگیهای وسیع و … ) باشد. در اکثر موارد ، شوک کمبود حجم به علت خونریزی است که به آن شوک خونریزی یا شوک هموراژیک می‌گویند.

این شوک غالبا به دنبال خونریزی (خارجی یا داخلی) و یا خارج شدن مقادیر زیاد مایع از بدن (سوختگی، اسهال و استفراغ) ایجاد می شود. علت این شوک ناکافی بودن حجم خون در داخل رگ‌ها است.

نشانه های شایع شوک

رنگ پریدگی، کبودی و سردی پوست، عرق فراوان، تندی تنفس همراه با تلاش زیاد، تاری چشم ها، گشادی مردمک چشم ها، احساس تشنگی، تهوع و استفراغ، بی قراری و هیجان، نبض تند و ضعیف، افت فشار خون، احساس خفگی و چنگ زدن به یقه، بی هوشی، بی حالی و گود رفتن چشم ها و کاهش دفع ادرار.

زیر پاهای مصدوم چیزی قرار دهید تا بالاتر از سطح قلب قرار گیرند ، به شرطی که شکستگی و آسیب پاها وجود نداشته باشد
شوک قلبی

این شوک به دلیل سکته قلبی یا بیماری های عضله قلب و یا بیماری های دریچه قلب ایجاد می شود. سکته قلبی شایع ترین علت شوک قلبی است.
شوک عفونی

این شوک به دنبال ورود میکروب های خطرناک به داخل خون و آزاد شدن سموم آنها ایجاد می شود.
شوک تنفسی

این شوک در اثر انسداد راه های هوایی به دلیل ورود جسم خارجی یا برخی بیماری ها و یا زخم مکنده در قفسه سینه و فلج عضلات تنفسی و … ایجاد می شود.
شوک عصبی

در نتیجه وارد شدن صدمه به نخاع (مرکز تنظیم کننده قطر عروق)، درد و هیجان شدید، فرد دچار گشادی عروق خونی و شوک می شود.
شوک حساسیتی

این نوع شوک در اثر تماس با مواد حساسیت زا ایجاد می شود. علائم و نشانه های آن عبارتند از: برافروختگی، خارش و سوزش پوست خصوصا صورت، گرفتگی گلو، کهیر عمومی بدن، تورم صورت و لب ها، تنگی نفس و خس خس سینه، افت فشار خون، رنگ پریدگی، سیاهی رفتن چشم ها و حالت بیهوشی.
نخستین اقدامات ضروری برای فرد دچار شوک

• مصدوم را در وضعیت استراحت و درازکش قرار دهید و از جابه جایی غیرضروری او خودداری کنید.
• راه هوایی مصدوم را باز نموده و اجسام خارجی را از دهان او خارج کنید.

• علل شوک را شناسایی کرده و برطرف نمایید.
• اکسیژن ۴ تا ۶ لیتر در دقیقه داده شود.
• در صورت نیاز، تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی داده شود.
• لباس های تنگ مصدوم را آزاد کنید.
• زیر پاهای مصدوم چیزی قرار دهید تا بالاتر از سطح قلب قرار گیرند ، به شرطی که شکستگی و آسیب پاها وجود نداشته باشد.
• علائم حیاتی (نبض، فشار خون، تنفس و درجه حرارت) مصدوم را در ابتدا ثبت کرده و هر ۵ دقیقه یک بار تکرار کنید.
• مصدوم را گرم نگه دارید.
• شکستگی ها را ثابت کنید و در صورت درد شدید، پزشک مسکن تجویز نماید.
• از راه خوراکی به مصدوم چیزی داده نشود. می توانید با پارچه خیس دهان او را مرطوب کنید.
• در شکستگی جمجمه، سر مصدوم را بالاتر از سطح زمین قرار دهید تا آسیب کمتری به مغز وارد شود.
• نواحی خونریزی دهنده را با فشار و قرار دادن گاز استریل مهار کنید.
• در شوک قلبی، بیمار را در وضعیت نشسته قرار دهید.
• در شوک حساسیتی، از داروهای ضد حساسیتی مثل آدرنالین و آنتی هیستامین با تجویز پزشک استفاده شود.
• از ورود مواد استفراغی به درون مجاری تنفسی جلوگیری کنید.
• مصدومی را سریعا به مراکز درمانی انتقال دهید.

تلگرام

محتوا پیشنهادی

آریتمی های قلبی علت ۳۰ درصد سکته های مغزی

نامنظمی‌های ضربان قلب یا آریتمی های قلبی، یکی از شایع ترین بیماری های قلب و …

طرز تهیه کمپوت آلو سیاه

کمپوت آلو سیاه یکی از کمپوت‌های خوشمزه در فصل تابستان است. شما تنها با رعایت …