خانه / اخبار اجتماعي / يك گروه از زيست-عصبشناسان درمدرسه پزشكي دانشگاه پنسيلوانيا مدعي شدند كه دستگاههاي جديد مخصوص تصويربرداري از مغز به آن درجه از قدرت رسيده‌اند كه مي‌توانند موارد دروغگويي اشخاص را بخوبي مشخص سازند. ‪۸۴/۰۷/۰۳

يك گروه از زيست-عصبشناسان درمدرسه پزشكي دانشگاه پنسيلوانيا مدعي شدند كه دستگاههاي جديد مخصوص تصويربرداري از مغز به آن درجه از قدرت رسيده‌اند كه مي‌توانند موارد دروغگويي اشخاص را بخوبي مشخص سازند. ‪۸۴/۰۷/۰۳

استفاده از دستگاههاي اسكن مغز براي شناسايي تروريستها ‪۸۴/۰۷/۰۳‬

يك گروه از زيست-عصبشناسان درمدرسه پزشكي دانشگاه پنسيلوانيا مدعي شدند كه دستگاههاي جديد مخصوص تصويربرداري از مغز به آن درجه از قدرت رسيده‌اند كه مي‌توانند موارد دروغگويي اشخاص را بخوبي مشخص سازند.

هرچند جرم‌شناسان نسبت به ادعاي اين محققان به ديده شك و ترديد نظر مي‌كنند و معتقدند كه دروغگويان، چنانكه در مورد دستگاههاي قديمي‌تر دروغ سنج اتفاق افتاد، مي‌آموزند كه به دستگاه دروغ بگويند.

شماري از پژوهشگراني هم كه در اين زمينه در گذشته كار مي‌كرده‌اند اذعان دارند كه استفاده از دستگاههاي تصويربردار از مغز جهت شناسايي دروغگويان نياز به كاملتر شدن دارد، اما محققان دانشگاه پنسيلوانيا به سرپرستي دانيل لنگليبن مدعيند كه دستگاههاي آنان از هم‌اكنون براي استفاده در موارد واقعي آمادگي دارد.

اين محققان از دستگاههاي اسكن موسوم به اف.آم.آر.آي (تصويربرداري با استفاده از تشديد مغناطيسي) براي تهيه تصوير از مغز افراد در هنگام مصاحبه يا پرسش و پاسخ يا بازجويي استفاده مي‌كنند.

اين تصاوير سپس به يك كامپيوتر داده مي‌شود كه مجهز به آلگوريتمي است كه اين پژوهشگران براي تحليل و ارزيابي اطلاعات تهيه شده به وسيله دستگاه اسكن تكميل كرده‌اند.

به نوشته هفته نامه علمي نيچر اين آلگوريتم مي‌تواند با دقت ‪ ۹۹‬درصد موارد دروغگويي را مشخص سازد.

به‌گفته روجن گور ‪ Rugen Gur‬از اعضاي گروه پژوهشگران دانشگاه فيلادلفيا روش جديد برخلاف دستگاههاي دروغ سنج قديمي به جنبه‌هايي كه شخص مي‌تواند آنها را كنترل كند، نظير عرق كردن يا بالا رفتن شمار ضربان قلب و امثالهم تكيه نمي‌كند. در اين روش نحوه عمل سيستم عصبي تحت نظر قرار مي‌گيرد.

زماني كه كسي دروغ مي‌گويد، مغز او ناگزير مي‌شود مطلب صادق و راست را سركوب كند. همين امر موجب مي‌شود كه لوب پيشاني شخص فعال شود. به گفته گور، “دروغ گفتن همواره دشوارتر و پيچيده تر از راستگويي است و همين امر موجب مي‌شود كه مغز بر فعاليت خود بيفزايد و دستگاه اسكنر قادر است اين فعاليت اضافي را مشخص سازد.”
در تازه‌ترين آزمايشي كه به وسيله اين گروه به انجام رسيده و نتيجه ان در نشريه علمي “نيوروايميج ‪ Neuroimage‬تصويربرداري زيست-عصبي” انتشار يافته ، محققان به گروهي از داوطلبان پاكتهايي حاوي دو عدد كارت و يك عدد اسكناس ‪ ۲۰‬دلاري ارايه كردند.

به داوطلبان گفته شد كه اگر بتوانند در آزمايشي كه درآن شركت مي‌كنند كاملا موجه و قابل قبولي دروغ بگويند به نحوي كه دروغشان قابل تشخيص نباشد، مي‌توانند يك اسكناس ‪ ۲۰‬دلاري را تصاحب كنند.

زماني كه داوطلبان در درون دستگاه اسكنر قرار گرفتند در صفحه نمايشي كه روبرويشان قرار داشت براي يك لحظه تصوير يك كارت ظاهر مي‌شد. داوطلبان بايد با فشار دادن يك تكمه اعلام مي‌كردند كه آيا تصويري كه مشاهده كرده اند با تصوير كارتهايي كه به آنان داده شده بود انطباق داشت يا نه.

از داوطلبان خواسته شده بود كه در مورد تصوير يكي از دو كارت راست بگويند و در مورد دومي دروغ.

“لنگ ليبين” در گذشته هشدار داده بود كه دستگاه اسكنر ابزاري براي تحقيق است و نه يك دستگاه دروغ سنج. اما ظاهرا پژوهشهاي اخير خود او منجر به آن شده كه لحن اين محقق تغيير كند.

او اخيرا اعلام كرد” با اين دستگاه نمي‌توانيم بگوئيم كه ايا يك شخص معين در زماني در آينده از يك بمب براي فعاليتهاي تروريستي استفاده خواهد كرد يا نه اما اين نكته را مي‌توانيم مشخص سازيم كه آيا او در مورد فعاليتهاي كنونيش و اينكه آيا يك گروه تروريستي هست يا نه راست مي‌گويد يا دروغ.

در گذشته محققان با استفاده از دستگاههاي اسكنر مي‌توانستند به نحو آماري و بر اساس ميانگين گيري از فعاليت مغز به صورت كلي درباره دروغگويي يا راستگويي گروهي از افراد اظهارنظر كنند. اما در تحول اخير، اين امكان پيدا شده كه درباره راستگويي يا دروغگويي هر فرد با دقت بسيار زياد نظر داد.

به‌گفته منتقدان آزمايشهايي كه پژوهشگران دانشگاه فيلادلفيا انجام داده اند به هيچ روي براي ارزيابي مواردي كه در زندگي واقعي اتفاق مي‌افتد و در آن پاي مسائل حياتي براي افراد مطرح است، كفايت نمي‌كند.

به گفته “جنيفر ونديميا” از دانشگاه كاروليناي جنوبي، در شرايط واقعي نحوه عمل افراد در قبال پرسشهاي حساسي كه از آنان مي‌شود تفاوت دارد.

نكته ديگري كه منتقدان برآن انگشت گذارده‌اند مساله اخلاقي حق افراد براي حفظ انديشه‌ها و باورهاي شخصي و خصوصي خود و جلوگيري از تجاوز به اين حريم خصوصي است.

به اعتقاد منتقدان در عين حال بايد شيوه‌هاي استانداردي براي توصيف و تحليل يافته‌هاي تجربي تكميل شود كه از بروز اشتباه در تفسير داده‌ها جلوگيري به عمل آورد.

محققان دانشگاه فيلادلفيا به همين نيت درنظر دارند در گام بعدي آزمايشهايي را در مورد زنان، اقليتهاي قومي و افراد داراي اختلالات رواني به اجرا در آورند.