خانه / اخبار پرستاری / آيا نمايندگان پرستاران در تامين مطالبات آنها موفق بودند؟(نگاهي به فعاليت‌هاي سازمان نظام پرستاري دردوره اول )

آيا نمايندگان پرستاران در تامين مطالبات آنها موفق بودند؟(نگاهي به فعاليت‌هاي سازمان نظام پرستاري دردوره اول )

سازمان نظام پرستاري كشور پس از تشكيل هيات مديره‌ها و شوراي عالي در آذرماه سال 81، فعاليت رسمي خود را از دي ماه همان سال با هدف رفع بيش از 150 مورد مشكل پرستاري در ابعاد فرهنگي، اجتماعي، رفاهي، معيشتي، آموزشي و اجرايي به عنوان عوامل حذف پرستاران از عرصه سلامت كشور و دلايل محروميت مردم از دريافت خدمات مناسب آغاز كرد. اما هم اكنون كه 4 سال از عمر اين سازمان مي‌گذرد، مي‌خواهيم بدانيم كه اين تشكل صنفي تا چه ميزان به تامين اهداف و برقراري اتحاد بين آحاد جامعه پرستاري در جهت تامين مطالبات صنفي برآمده است!؟

 

شروع نهضت حق‌خواهي و خروج از پوسته تدافعي از اهداف اصلي نظام پرستاري در دور اول

 

پرستاران خود قضاوت كنند!

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز (به نقل از ایسنا )،سازمان نظام پرستاري كشور در طي دوره‌هاي دو ساله، از سال 1380 تا 1382 تلاش براي استقرار و تثبيت تفكر سالم صنفي در مقابل جريانات سياسي – دولتي، از سال 1382 تا 1384 تثبيت و استقرار حرفه و سازمان پس از تشكيل و از آن سال به بعد شروع نهضت حق‌خواهي، خروج از پوسته تدافعي محض و طرح مطالبات رو به پيش صنفي را از اقدامات اصلي خود قبل و بعد از تشكيل اعلام كرده است. اكنون با توجه به نزديك شدن به دور دوم انتخابات نظام پرستاري، نظري اجمالي بر فعاليت‌هاي اين سازمان در طول دوره اول مي‌اندازيم اما قضاوت اصلي بر عهده خود پرستاران كه اين سازمان نماينده اصلي آنها در خصوص پيگيري خواسته‌هاي برحقشان است.

 

آيا تفكر صنفي پرستاري بر جريان‌هاي سياسي غالب شد؟

 

آيا نظام پرستاري تنها به تشكيل يك نظام صنفي بسنده كرد؟

چه تدابير و سياست‌هايي از سوي سازمان نظام پرستاري كشور براي غلبه تفكر صنفي بر جريان‌هاي سياسي اتخاذ شد؟ و آيا اين سازمان توانست در اهداف دو سالانه خود از سال 1380 تا 1382 چنين تفكري را به طور كامل تثبيت كند؟‌!

«رهبري مطالبات صنفي پرستاران و تشكيل نهضت بيداري و خنثي كردن توطئه‌هاي جريان فرصت‌طلب درون و برون سازماني با شناسايي تهديدها و آسيب‌ها» از اقدامات اصلي اين سازمان در جهت تثبيت يك تفكر صنفي غالب و مستقل در نظام سلامت كشور بوده است.(البته به گفته خود مسؤولان سازمان نظام پرستاري)

اما آيا اين اقدامات كه فعال شدن كميته‌هاي پيگيري نظام پرستاري براي تشويق نيروهاي توانمند به منظور كانديداتوري و نوشتن پيش‌نويس آيين‌نامه اجرايي انتخابات در دور اول نيز جزو آن است، تنها به زمان انتخابات و دستيابي به هدف تشكيل يك سازمان صنفي بسنده كرده است يا اگر اكنون نيز به آيين‌نامه اجرايي انتخابات نظام پرستاري در دور اول نظري بيندازيم، اغلب اهداف درج شده در آيين‌نامه اجرايي را تامين شده خواهيم ديد؟!

 

«پيگيري مطالبات بر حق پرستاران» به كجا رسيد؟

سازمان نظام پرستاري كشور پس از استقرار و تشكيل شوراي عالي از اكثريت هيات مديره‌ها، تعريف مكانيسم و چارچوب طرح پيگيري مطالبات پرستاران در مقاطع كوتاه و بلند مدت، تعريف مكانيسم تبليغ با وجود محدوديت‌هاي شديد بودجه‌اي و حضور گسترده در عرصه‌هاي فرهنگي و اجتماعي براي شناساندن حرفه پرستاري را از اهداف دست يافته خود از سال 1382 تا 1384 اعلام كرده است.

 

«پيگيري مطالبات بر حق پرستاران»

اين شعاري است كه بارها و بارها از زبان مسؤولان اين تشكل صنفي شنيده شده است اما اين سازمان در طول دوره اول به عنوان نماينده قشر پرستار كه از بودجه و رديف دولتي برخوردارست تا چه ميزان در تامين مطالبات پرستاران موفق بود و توانست مرحله حق خواهي، نقش خواهي سالم صنفي و حرفه‌اي و خروج از پوسته تدافعي محض را از سال 1384 به بعد به مرحله اجرا درآورد.

 

چرا پيگيري مطالبات پرستاران به برآورده شدن آنها منتهي نشد؟‌

 

وضعيت تعرفه و سختي كار چه شد؟

 

چرا پرستاري هنوز حرفه سخت به شمار نمي‌رود؟

سازمان نظام پرستاري كشور مدعي است كه در طول 5/3 سال گذشته ارتقاء منزلت و جايگاه حرفه پرستاري بي سابقه بوده است.

اما ببينيم اين ارتقاي منزلت در زمينه‌هاي اجتماعي چگونه بوده است:

تحقق يافتن افزايش حق شب كاري، شيفت در گردش و افزايش حق سختي كار در كل بخش‌هاي بيمارستاني براي پرستاران به طوري كه هم اكنون استاندارد تعرفه بالغ بر 400 خدمت پرستاري، چك ليست‌ها و محل تامين اين تعرفه‌ها مشخص شده است كه در اوايل شهريور ماه توسط كميسيون بهداشت براي شور دوم طرح جمع‌بندي شد.

– انجام برخي امور رفاهي و معيشتي براي پرستاران نظير پروژه رفاهي مشهد با ارزش ريالي 14 ميليون تومان و در دست اجرا داشتن 2 پروژه ديگر

– به وقوع پيوستن ارتقاي مسير شغلي در پرستاران شاغل در سازمان تامين اجتماعي

– انجام اقداماتي در خصوص جايگاه پرستاري در مديريت خدمات كه با اجراي آن از ابتداي سال 86 خدمات مديريت پرستاري نيز منظور مي‌شود و از اين پس پرستاران شاهد رشد حقوقي مناسب همسان با ساير كارمندان دولت خواهند شد.

– گرفتن سهام عدالت براي پرستاران، امتياز تلفن همراه، اعزام پرستاران نمونه كشور به حج و پيگيريهاي لازم براي ارتقاي مسير شغلي پرستاران

– برگزاري 550 جلسه كاري، 70 جلسه شورايعالي و 5 هزار مكاتبه طي 4 سال اخير و در نهايت بررسي موضوع آموزش پس از فارغ‌التحصيلي در حوزه معاونت سلامت وزارت بهداشت اين تمام اقداماتي بود كه به عنوان آخرين اخبار و گزارش عملكرد از زبان عالي‌ترين مسؤول اين نظام يعني رييس سازمان نظام پرستاري عنوان شده است.

 

پرستاران از بديهي‌ترين حقوق خود محروم مي‌شوند تنها به جرم از جان گذشتگي

 

 مرگ سهراب و نظام سلامتي كه نوشدارويي براي مراقبت از بيماران نخواهد داشت

اين سازمان معتقد است كه از تحقير حرفه پرستاري تا حد پيشنهاد تعويض نام اين حرفه به مهندسي امور باليني جلوگيري كرده است و حذف دفتر پرستاري از ساختار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي را به آرزويي دست نيافتني تبديل كرده است. اما پرستاران قضاوت كنند كه آيا اين اقدامات كه در نتيجه آن واژه پرستاري بالاخره بر زبان مسؤولان مجلس و دولت نيز در كنار پزشكي جاري شد كافيست؟!

آيا اين سازمان با محبوبيت 90 درصدي كه به گفته خود هنوز در ميان پرستاران از آن برخوردار است، از 150 مورد مشكل پرستاري كه موارد اصلي آن سخت و زيان‌آور شمردن اين حرفه، تعرفه‌گذاري خدمات پرستاري و افزايش حق سختي كار شيفت در گردش و شب كاري بوده است، تنها به پيمودن همين تعداد سكوي قهرماني بسنده كرده است؟

اگر نظام پرستاري مقتدرانه عمل كرده و اكنون سزاوار هيچگونه انتقاد و سرزنش نيست پس چرا پرستاران همچنان 8 تا 10 ساعت بيش از ساعت كاري استاندارد فعاليت مي‌كنند بدون اين كه حق اضافه كاري خود را طبق شأن فعاليت دريافت كنند؟

چرا افزايش حقوق پرستاري كه از كار در معدن نيز سخت‌تر شمرده مي‌شود در حد يك قول باقي ماند و به وعده‌اي براي تيتر گزارش از نشست‌هاي خبري يا مصاحبه تبديل شده است؟

چرا پرستاران هنوز براي گرفتن حقوق، كارانه و اضافه كار خود نياز به برگزاري تحصن، اعتراض و نگراني دارند؟

چرا اغلب پرستاران به گفته خود انگيزه‌اي براي ارائه خدمات بيشتر يا حتي مطلوب‌تر به بيماران نيازمند را ندارند و آيا اين امر بر كيفيت امر مراقبت از بيمار كه اهميت آن در مواردي حتي از درمان هم بيشتر است، تاثير گذار نيست؟

اين چرا و هزاران چراي ديگر را اگر تنها چند دقيقه با يك پرستار صحبت كنيد خواهيد شنيد.

آيا مي‌شود به بهانه اينكه «پرستار كسي است از جان گذشته، نگهبان جان و همدم درد و آه و ناله بيمار» پرستاران را كه بيشترين و سخت‌ترين مسؤوليت را در نظام سلامت بر عهده دارند از بديهي ترين حقوق مادي خود محروم كرد؟

روي سخنم به كساني است كه در حال حاضر قدرتمندانه بر طبل رأي آوردن در انتخابات (يا به گفته برخي از صاحبنظران و مسؤولان خود مجموعه پرستاري «انتصابات») مي‌كوبند كه آيا شما كه مي‌خواهيد كشتي نمايندگي از جمعيت 130 هزار نفري پرستاران را هدايت كنيد شما نيز تنها به شعارهاي جذاب و پر خبر بسنده خواهيد كرد يا دفاع از حيثيت اين حرفه و تحقق (نه فقط پيگيري) خواسته‌هاي بر حق پرستاران را سرلوحه كار خود قرار مي‌دهيد كه اگر اين طور نباشد مطمئن باشيد كه فرياد حق طلبي پرستاران نيز در آينده نزديك به خاطره‌اي بدل مي‌شود كه كودكان نوپاي امروز نيز اگر انگيزه‌اي براي گذشتن از جان در حرفه پرستاري داشته باشند، حتي از يادآوري اين خاطره هراس خواهند داشت كه مرگ سهراب نوشدارويي براي حفاظت از نظام سلامت كشور نخواهد داشت.

همچنین بررسی کنید

قانون كاهش ساعات كار پرستاران در گيرودار تصميمات دولت و مجلس ایران قرار دارد

جلسه مشترك رياست جمهوري ، مجلس، وزارت بهداشت و نظام پرستاري براي تعيين تكليف نهايي …

معاون فنی سازمان نظام پرستاری کشور ایران از تدوين تعرفه خدمات پرستاری خبر داد

 ‘صدیقه سالمی ‘ روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی ایرنا افزود: با …