‪ ۲۸‬فروردین (‪ ۱۷‬آوریل ‪‬) در چنین روزی، “چارلز یانوفسکی” کاشف همبستگی بین ژن‌ها و پروتئین‌ها به دنیا آمد

سه‌شنبه، ‪ ۲۸‬فروردین ماه برابر با ‪ ۱۷‬آوریل ‪ ۲۰۰۷‬است. ‪ ۸۲‬سال پیش در چنین روزی، “چارلز یانوفسکی” ژنتیکدان آمریکایی و کاشف همبستگی بین ژن‌ها و پروتئین‌ها به دنیا آمد.

او کشفیات مهمی در زمینه ماهیت و جهش‌های ممانعت‌کننده از تولید “تریپتوفان”، مسیر بیوشیمیایی سنتز اسیدهای آمینه و جنبه‌های بنیادی فرآیندهای ترجمه و رونویسی ژن‌ها و نیز سرکوب تولید پروتئین توسط ژن‌های تغییردهنده مفهوم (‪ (Missense‬داشته است.

در چنین روزی در سال ‪” ۱۹۴۶‬گئورگس جی اف کوهلر” ایمونولوژیست آلمانی متولد شد.

وی برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ‪ ۱۹۸۴‬به خاطر تولید آنتی بادی‌های مونوکلونال محسوب می‌شود.

در چند سال اخیر تلاش فراوانی برای پیدا کردن روش‌های نوین درمان سرطان با هدف افزایش تاثیر و نیز حذف یا تقلیل این عوارض انجام شده است.

“آنتی بادی‌های مونوکلونال” (پادتن‌های تک دودمانی) به عنوان دسته جدیدی از داروها، راه حل بسیار مناسبی در این زمینه بوده‌اند.

آنتی بادی، پروتئینی است که توسط گلبول‌های سفید خون تولید می‌شود و بخشی از سیستم ایمنی بدن محسوب می‌شود.

آنتی بادی‌ها می‌توانند اجزای بسیار کوچک (گیرنده‌های) موجود در سطح سلول- ها را شناسایی کرده،به آنها اتصال یابند.

نحوه اتصال آنتی بادی به گیرنده مشابه روش قفل و کلید است، بدین معنا که هر گیرنده‌ای فقط اجازه اتصال آنتی بادی‌های مخصوص خود را می‌دهد.

امروزه دانشمندان برای تولید آنتی‌بادی‌ها در مقیاس بزرگ، روش‌هایی پیدا کرده‌اند که به آنتی‌بادی‌های تولید شده با این روش ها، “آنتی بادی مونوکلونال” می‌گویند.

هدف کلی آنتی بادی‌های مونوکلونال، از بین بردن سلول‌های سرطانی و در عین حال حفظ سلول‌های طبیعی بدن است. این عمل با اتصال دارو به گیرنده‌های موجود در سطح سلول‌های سرطانی که یا در سلول‌های معمولی وجود نداشته و یا با مقادیر کمتر یافت می‌شوند، انجام می‌گیرد.

به‌همین دلیل، عوارض جانبی‌این داروها در مقایسه با داروهای شیمی درمانی بسیار ناچیز است و بسته به نوع گیرنده اختصاصی دارو، این عوارض در مورد داروهای مختلف، متفاوت است.

تاکنون داروهای مختلفی از دسته آنتی بادی‌های مونوکلونال برای درمان انواع سرطان‌ها مورد مطالعه قرار گرفته‌اند.

‪ ۱۳‬سال پیش در چنین روزی، “راجر وولکات اسپری” نوربیولوژیست آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ‪ ۱۹۸۱‬هم درگذشت.

اسپری این جایزه را به همراه “دیوید هانترهوبل” و “تورستن نیلز ویزل” به خاطر پژوهش در زمینه کارکردهای اختصاصی نیمکره‌های مغز، کسب کرد

همچنین بررسی کنید

چارلز دیکنز” در رابطه با تغذیه ایتام در انگلیس ( مانند اولیور تویست ) اغراق گویی کرده است

مروری بر تاریخچه علم ژنتیک و نقش گریگور مندل