گرفتگی عضلات در ورزش

دی ۲۷, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : طب ورزش, مشروح اخبار

هیچ چیز نمی‌تواند به اندازه گرفتگی عضله، مانع ادامه ورزش شود. علت عمده گرفتگی و اسپاسم عضله خستگی آن است. وقتی کاری که از یک عضله کشیده میشود بیش از توانایی آن باشد بر اثر فعال شدن رفلکس های غیر ارادی که از نخاع سرچشمه میگیرند عضله بی اختیار منقبض میشود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اگر نرمش های کششی را قبل از شروع ورزش به اندازه کافی انجام نداده باشیم احتمال گرفتگی عضله در حین یا بعد از انجام ورزش بیشتر میشود

گرفتگی عضله ران از شایع‌ترین انواع گرفتگی عضلانی هنگام ورزش است كه معمولا در مناطق گرم و مرطوب رخ می‌دهد. با وجود این‌كه این وضعیت شایع است، علت آن مشخص نیست. به نظر برخی متخصصان، خستگی ماهیچه علت آن است.

گرفتگی عضلانی بیشتر در ورزشكارانی كه خوب تمرین نكرده‌اند و قبل از رسیدن به شرایط فیزیكی مناسب اتفاق می افتد. به نظر دیگران، كم‌آبی بدن و عدم تعادل الكترولیت‌ها علل اصلی بروز این حالت است؛ اگر چه آزمایش خون برای الكترولیت‌های معمول (مانند سدیم و پتانسیم) طبیعی است.

در حقیقت بیشتر مواقع علت واضحی برای این مساله پیدا نمی‌شود، مگر در مورد ورزشكارانی كه برای مدت طولانی ورزش می‌كنند یا ورزش‌های سنگین انجام می‌دهند. در این مواقع، كم آبی بدن و عدم تعادل الكترولیتی در گرفتگی عضلات نقش دارد.

بهترین راه برای درمان این دردها انجام تمرینات کششی عضلات پشت ساق پا است که این تمرینات کششی به تدریج می توانند کمک کنند که آن کرامپ و کوتاهی عضلات برطرف شود.

ماساژ دادن و کشش عضله مبتلا به رفع گرفتگی آن کمک خواهد کرد.

البته استفاده از گرمای موضعی یعنی کمپرس گرم و ماساژ هم می تواند برای تسکین درد این افراد موثر باشد و اگر این کمپرس گرم و ماساژ قبل از عمل تمرینات کششی انجام شود می تواند باعث شود که تمرینات کششی موثرتر باشند و اثرات بهتری را برای کنترل درد و مشکل بیمار داشته باشند.

یک سوم از زنان دیابتی از بیماری خود بی خبرند

تقریبا 1/8 میلیون نفر و یا 2/8 درصد زنان در امریکا مبتلا به دیابت هستند، در حالی که یک سوم آنها از بیماری خود بی خبر می باشند. دیابت با عوارضی که ایجاد می کند نظیر کوری، بیماری های کلیوی، قطع عضو، حمله های قلبی و سکته مغزی، هفتمین عامل مرگ و میر و (ششمین عامل مرگ و میر به وسیله بیماری) در امریکا می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   زنان مبتلا به دیابت در معرض خطر فزاینده عفونت مهبل (واژن) بوده و در طی حاملگی مشکلاتی برای آنها به وجود می آید.

زنانی که در حال حاضر دچار دیابت نیستند، در دوران بارداری در معرض خطر ابتلا به دیابت دوران حاملگی قرار می گیرند.

دیابت بیماری است که بر توانایی بدن در تولید یا پاسخ به انسولین اثر می گذارد. انسولین هورمونی است که باعث ورود قند خون به سلول های بدن برای تولید انرژی می شود.

پزشکان می گویند علاوه بر علائم شناخته شده دیابت که بین همه بیماران معمولا مشترک هستند، این بیماری در زنان علائم دیگری نیز دارد.

این دسته از علائم دیابت در زنان معمولا ناشناخته هستند و ممکن است بی ضرر فرض شوند اما بیماران نباید فریب بخورند و ضرورت دارد که با این علائم آشنا شوند و آنها را جدی بگیرند.

●  علائم دیابت که بین مردان و زنان مشترک هستند، عبارتند از:

افزایش احساس تشنگی

اشتهای زیاد

تکرر ادرار

کاهش یا افزایش وزن

تهوع و استفراغ

خشکی دهان

کاهش دید و نابینایی

خارش پوست

کندی در بهبود زخم ها

●  علائم دیابت مخصوص زنان عبارتند از:

عفونت های مهبلی

عفونت های مخمری

تاثیر روی فعالیت های هورمونی بدن

ابتلا به سندرم تخمدان چند کیستی

افسردگی

افزایش چشمگیر تراکم کلسترول لیپوپروتئینی در مقایسه با مردان مبتلا به دیابت

به گفته متخصصان، علائم دیابت در زنان اغلب ممکن است نادیده گرفته شود یا اشتباه تشخیص داده شود. بنابراین حتما یک متخصص می تواند تعیین کند که این علائم دیابت مشکلاتی قابل درمان هستند یا این علائم ممکن است به دیابت منجر شوند.

در شرایط ایده آل، زنان دیابتی باید بیماری خود را تحت کنترل دقیق قرار دهند و به طور مرتب توسط یک تیم مجهز و ورزیده تحت آزمایش باشند.

آموزش بیمار بسیار مهم است. افراد مبتلا به دیابت، با کمک تیم مراقب خود می توانند خطر عوارض بیماری را کم کنند به شرط آنکه در مورد بیماری شان به آنها تعلیماتی داده شود.

یادگیری و تمرین مهارت های لازم برای کنترل بهتر میزان قند خون و نگه داشتن آن نزدیک به حد طبیعی و مراقبت مرتب از طرف تیم پزشکی می تواند کارساز باشد.

تعلیمات تیم پزشکی حیاتی است. چون مبتلایان به دیابت چند برابر در معرض بیماری های عروقی هستند، آنها باید به طور مرتب تحت نظر تیم پزشکی معتبر مجهز به جدیدترین دانش روز در مورد دیابت قرار داشته باشند تا تشخیص به موقع و درمان مناسب در مورد عوارض جدی بیماری در مورد آنها انجام شود.

محققین با تولید و تزریق سلولهای قاتل سرطان به بدن بیماران می‌توانند سلول های سرطانی خاص را نابود کنند

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور ژاپن می گویند در یک پیشرفت جدید پزشکی برای اولین بار موفق به تولید سلولهای قاتل سرطان شدند که می توان آنها را مستقیما به بدن بیماران تزریق کرد.  آنان می گویند با تزریق این سلولها به بدن بیمار می‌توانند سلول های سرطانی خاص را نابود کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بدن انسان حاوی سلول های ایمنی برنامه ریزی شده برای مقابله با سرطان و عفونت های ویروسی است، اما تعداد کم و عمر کوتاه این سلول ها باعث ناکامی در مقابله با بیماری های تهاجمی مانند سرطان و ایدز می شود.

محققان مرکز تحقیقات آلرژی و ایمونولوژی RIKEN ژاپن به سرپرستی پروفسور «هیروشی کاواموتو» برای نخستین بار با استفاده از فناوری سلول های بنیادی، موفق به بازسازی سلول های ایمنی بدن و تولید تعداد فراوانی سلول قاتل شدند.

این سلول های سیستم ایمنی، لنفوسیت های تی قاتل (T lymphocytes) نامیده می شوند.

این متخصصان سلولهای T شکل مخصوص نابودسازی سلولهای سرطانی را تولید کرده اند. این سلولهای T شکل به طور طبیعی در تعداد اندک در بدن تولید می شدند، اما پزشکان امیدوارند که با تزریق شمار بیشتری از آنها به بدن بیمار بتوانند در آینده سیستم ایمنی بدن فرد مبتلا به سرطان را به گونه ای تقویت کنند که قدرت مقابله با سرطان را پیدا کند.

متخصصان علوم پزشکی مرکز مطالعات ایمنولوژی و آلرژی RIKEN در ژاپن، اعلام کردند که برای اولین بار موفق به تولید لنفوسیت های T شکل در سیستم ایمنی بدن مخصوص مقابله به سلولهای سرطانی شده اند.

این متخصصان در آزمایش فوق، ابتدا لنفوسیت های T شکل را دوباره برنامه ریزی کردند به طوری که مخصوص مقابله با یک نوع خاص از سرطان باشند.

مطالعه قبلی نشان می دهد، لنفوسیت های تی تولید شده در آزمایشگاه با استفاده از شیوه های متداول، بدلیل عمر کوتاه نمی توانند برای از بین بردن سلول های سرطانی مورد استفاده قرار بگیرند.

محققان برای غلبه بر این مشکل و تولید لنفوسیت های تی موثر، نخست آنها را به نوع دیگری از سلول موسوم به سلول بنیادی قلب و نخاع القا شده (iPS)‌ تبدیل کردند.

لنفوسیت تی بازسازی شده از سلول های iPS‌ از عمر طولانی برخوردار بوده و می توانند سلول های سرطانی خاص را در بدن بیمار شناسایی کرده و از بین ببرند.

به این ترتیب لنفوسیت ها به نوع دیگری از سلولها موسوم به سلولهای IPS تبدیل شدند.

سپس سلولهای IPS کاملا فعال شدند و توانستند لنفوسیت های T شکل خاص برای مبارزه با سلولهای سرطانی تولید کنند.

محققان امیدوارند با تزریق شمار زیادی از سلول های لنفوسیت های تی قاتل به بدن بیماران، سیستم ایمنی را برای مقابله با سلول های سرطانی تقویت کنند؛ این شیوه می تواند در آینده برای درمان های جدید انواع سرطان و ایدز مورد استفاده قرار بگیرد.

نتایج این مطالعه در مجله Stem Cell منتشر شده است.

درمان حساسیت دندان

معمولاً حساسيت دندان (كه حساسيت شديد عاج دندان نيز ناميده مي شود) مي تواند به صورت ناراحتي دندان به طور دائم ،يا درد پس از خوردن غذاي سرد ،نوشيدن مايعات سرد يا تنفس هواي سرد نمايان شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   همه ما حداقل یکبار  با گاز زدن چیزی سرد دچار درد موقتی دندان شده ایم . به این‌ خاطر که دندان‌ها مقداری از پوشش مینای خود را از دست داده‌‌اند. در زیر مینا مجاری لانه زنبوری ریز پر از مایعی وجود دارد که مستقیماً به مغز دندان می‌روند که حاوی گوشتینهٔ و عصب حساس دندان است.

به‌طور طبیعی، بزاق دهان باعث رسوب کلسیم بر مینای دندان شده و مانع باز شدن این مجاری می‌گردد.

اما مسواک زدن شدید و زیاد (مخصوصاً با مسواک زبر)، عقب نشستن لثه‌ها، خوردن غذاهای اسیدی و دندان‌قروچه پوشش محافظتی دندان را از بین می‌برند و انتهای مجاری را لخت می‌کنند. ترک‌خوردگی دندان‌ها و افتادن پرشدگی‌ها نیز مجاری و حتی گاهی خود گوشتینهٔ دندان را لخت می‌کنند.

علت هر چه باشد، وقتی انتهای مجرائی لخت شد، تغییر شدید دمای دهان باعث جابه‌جا شدن سریع مایع درون آن می‌گردد. این حرکت مایع باعث تیر کشیدن دندان می‌شود. خورده شدن مینا باعث واکنش‌های دردناک به خوراکی‌های سرد می‌شود. اگر دندانتان به چیزهای گرم حساس است یا اگر حساسیت به چیزهای سرد بیش از چند لحظه طول می‌کشد، احتمالاً دچار التهاب بازگشت‌ناپذیری شده‌اید که ممکن اتس منجر به آبسه (التهاب پر از چرک) شود.

●  تحليل لثه ها

معمولاً مشكل از زماني آغاز مي شود كه لثه ها تحليل پيدا مي كنند.لثه ها ،ريشه هاي دندان را مي پوشانندودرجلوگيري از نفوذ تحريك كننده ها به منافذ عاج دناني كمك مي كنند .لثه ها مانند يك پوشش محافظ ريشه هاي دندان را مي پوشانند؛با تحليل لثه ها ،ريشه هاي زيرين دندان هابدون محافظ مي مانند.مشاوره با دندانپزشك راجع به شناسايي دليل وتوصيه بهترين راه درمان بسيار مهم است .
عاج دندان نمايان (بدون محافظ)

در دندان هاي سالم ،عاج دندان (لايه دروني دندان ) به كمك لثه ها و لايه محكم ميناي دندان محافظت مي شود . وقتي ميناي دندان از بين مي رود يا هنگامي كه لثه ها بر اثر مسواك زدن محكم يا استفاده از مسواكي با الياف بسيار زير تحليل مي يابند، ممكن است عاج دندان نمايان شود .

عاج دندان از تعداد زيادي منفذ (تيوپ هاي ميكروسكوپي به نام Tubules) تشكيل شده كه با عصب عمق دندان در ارتباط است . سرما ،گرما يا شيريني مي تواند سبب تحريك عاج دندان ومتعاقب آن تحريك عصب هايي شود كه ايجاد حساسيت ،ناراحتي ودرد مي كنند.

●  چگونه از بروز حساسيت دندان پيشگيري كنيم ؟

1- بهداشت مناسب دهان ودندان

به طور كلي رعايت بهداشت دهان ودندان ازبروز حساسيت دندان جلوگيري مي كند . كه اين امر با 2بار مسواك زدن درروز به مدت 2دقيقه وبا استفاده از يكي از مسواك هاي با كيفيت وداراي الياف نرم ويكي از خمير دندان هاي حاوي فلورايد صورت مي گيرد . از دندانپزشك براي نشان دادن روش بهينه مسواك زدن براي رفع نياز هاي دنداني خود كمك بخواهيد.

2-روش هاي صحيح مسواك زدن

راه حل اصلي جلوگيري از حساسيت دندان ،پيشگيري از تحليل لثه هاست . كاستن از فشار در هنگام مسواك زدن ،بسيار مؤثر است . مسواك هاي برقي داراي سيستم هاي حساس به فشار هستند كه درصورت وارد شدن فشار زياد ،مسواك زدن را متوقف مي كنند . ثابت شده است كه مسواك هاي برقي با حركات نوساني ،چرخشي پلاك هاي بيشتري را نسبت به مسواك هاي دستي برمي دارد. به خاطر داشته باشيد درصورتي كه عاج دندان نمايان شود – حتي اگر احساس درد نداشته باشيد – تاپايان عمر بهبود نخواهد يافت . پس رعايت بهداشت دهان ودندان – حتي درزماني كه احساس درد نمي كنيد،درجلوگيري از پوسيدگي ريشه بسيار مهم است .

●  چه چيز سبب بروز حساسيت دندان مي شود ؟

دلايل اصلي از دست دادن ميناي دندان يا تحليل لثه ها عبارتند از:

1- مسواك نامناسب وفشار بيش از حد به دندان ها هنگام مسواك زدن

2- استفاده از خمير دنداني با قدرت سايندگي بيش از اندازه

نمايان شدن عاج دندان وسپس حساسيت دندان ها مي تواند درپي اين عوامل بروز كند.

دراين مرحله تمام محرك هاي خارجي مانند شيريني غذاهاي اسيدي يا نوشيدني ها ويا نوشيدني ها ويا حتي لمس دندان ها مي تواند ايجاد درد كند .

درصورت عدم رعايت بهداشت ، پيامد بعدی گسترش پوسيدگی ريشه دندان است كه بايد توسط دندانپزشك درمان شود .

از دست دادن ميناي دندان يا تحليل لثه ها ،باعث مي شود عاج دندان بدون محافظ مانده ونسبت به دندان داراي ميناي طبيعي نرم تر وداراي منافذ بيشتري مي شود.

بنابراين ، دسترسي باكتري ها به آن بسيار آسان تر وامكان گسترش پوسيدگي بيشتر است .

استفاده از خمیردندان های ضد حساسیت باعث پوشش مجاری عاجی می شود و از درد جلوگیری می کند. این گونه خمیر دندان ها حداقل ۴ تا ۶ هفته باید استفاده شوند تا اثربخش باشند.

اغلب پرهیز از غذاها و نوشیدنی های خیلی سرد یا اسیدی، عدم استفاده از خمیردندان های ضدجرم، استفاده از مسواک نرم و مسواک زدن ملایم، استفاده از محلول های حاوی فلوراید برای شست وشوی دهان، استفاده از گارد شبانه برای افرادی که دندان قروچه دارند، موثر است. در نهایت اگر این پیشنهادها اثربخش نبود، حتما به دندان پزشک خود مراجعه کنید .

●   درمان حساسیت دندان :

اگر اخیراً دندانی ترمیم کرده‌اید و به خوراکی‌های گرم و سرد حساس شده‌اید، نگران نباشید. این نوع حساسیت طبیعی است و باید ظرف چند هفته از بین برود. در این حالت گوشتینهٔ درون دندان کمی ملتهب شده و مدتی طول می‌کشد تا به حال عادی برگردد. اگر درد بعد از چند هفته برطرف نشود، نزد دندان‌پزشک بروید، زیرا ممکن است عصب دندان آسیب‌دیده باشد.

در موارد دیگر، درمان حساسیت دندان به سرما به آسانی استفاده از خمیر دندان مناسب و خودداری از خوردن برخی غذاها و آشامیدنی‌ها است. دندان حساس را بپوشانید. استفاده از خمیر دندان مخصوص حساسیت مجاری لخت شده را با کلرواسترونسیم می‌پوشاند که مانند فلورورسدیم کلسیم را از بزاق جذب کرده و روی مینا می‌کشد. برای تأثیر بیشتر باید مرتباً و با دقت مسواک بزنید.

دهان‌شویه استفاده کنید. دهان‌شویهٔ حاوی فلورور به پوشاندن مجاری کمک زیادی می‌کند. مسکن بخورید. اگر بعد از مراجعه به‌ دندان‌پزشک دندانتان حساس شده است، برای رفع ناراحتی می‌توانید ایبوپروفن بخورید. آرام مسواک بزنید. همیشه از مسواک نرم استفاده کنید. قبل از استفاده مسواک را با آب گرم خیس کنید و هیچ‌وقت محکم مسواک را روی دندان‌ها نکشید. شاید شایع‌ترین علت حساسیت دندان‌ها استفاده از مسواک زبر و محکم کشیدن آن روی دندان‌ها است. این کار درست مثل ارّه کردن درخت است. حتی گاهی جای بریدن روی دندان پدیدار می‌شود.

روش مسواک زدن را تغییر دهید. شما هم مثل بیشتر مردم با حرارت شروع به مسواک زدن می‌کنید و بعد از مدتی حوصله‌تان سر می‌رود و کار را با سرهم‌بندی به پایان می‌برید؟ همیشه هم مسواک زدن را از یک نقطه شروع می‌کنید؟ معمولاً حساسیت در همین نقطه شروع است. مسواک زدن را از پشت دندان‌های پائین شروع کنید. اینجا دور از دسترس‌ترین نقطهٔ در دهان است که همیشه جرم در آنجا جمع می‌شود. بنابراین، باید بیشترین سعی خود را در تمیز کردن این نقطه به‌کار برید.

خوراکی‌های اسیدی نخورید. غذاها و نوشیدنی‌های اسیدی، مثل گوجه‌فرنگی، لیمو و نوشابه‌های گازدار، خیلی سریع مینای دندان را می‌خورند و باعث حساسیت آنها به تغییر دما می‌گردند. بعضی‌ها در تابستان بیشتر دچار حساسیت دندان می‌شوند، چون بیشتر گوجه فرنگی و لیمو می‌خورند.

– درمان الکتریکی کنید.

اگر هیچ یک از این کارها حساسیت دندانتان را از بین نبرد، دندان‌پزشک ممکن است روش استفاده از جریان الکتریکی برای کشیدن فلورور بر روی مجاری را توصیه کند. این کار در مطب دندان‌پزشک انجام می‌شود.

●  بلافاصله بعد از خوردن غذا مسواک نزنید

مسواک زدن دندان‌ها ظرف نیم ساعت بعد از مصرف یک وعده غذایی یا نوشیدن یک فنجان قهوه، می‌تواند آسیب جدی به دندان‌ها وارد کند.

پس از مصرف مایعات یا مواد غذایی اسیدی، این اسید می‌تواند مینای دندان و حتی لایه زیرین آن موسوم به دنتین را تخریب کند.

اگر زمان مسواک زدن دندانها مناسب نباشد یعنی ظرف 20 دقیقه تا نیم ساعت پس از صرف غذا یا نوشیدنی‌ها، اسید موجود در مواد غذایی به سطح عمیق‌تر دندان‌ها راه پیدا می‌کند و در نتیجه خیلی سریعتر موجب پوسیدگی و تخریب دندان‌ها می‌شود.

دکتر هووارد آر.گامبل، رییس آکادمی دندانپزشکی عمومی در انگلیس تاکید کرد: اگر بلافاصله بعد از غذا خوردن، مسواک بزنید در واقع باعث می‌شوید که اسید از مینای دندان عبور کرده و به لایه‌های عمیق تر آن برسد که حاصل آن پوسیدگی سریع‌تر دندان است. به این ترتیب دندانپزشکان توصیه می‌کنند بویژه در مواردی که از مایعات اسیدی یا مواد غذایی ادویه دار استفاده می‌کنید حتما بین نیم تا یک ساعت صبر کنید و پس از آن مسواک بزنید تا بتوانید به اندازه کافی از اثرات منفی مصرف مواد اسیدی بر روی دندان‌ها جلوگیری نمایید.

●  چه وقت به پزشک مراجعه کنیم:

۱. بعد از خوردن یا نوشیدن چیزی خنک دندان درد می‌گیرد.
۲. دندان‌ها در پاسخ به گرما درد نمی‌گیرند.
۳. حساسیت در یک دندان متمرکز است.
۴. خمیر دندان در رفع حساسیت دندان مؤثر نیست.

بیماری استئوجنسیس ایمپرفکتا

بیماری استئوجنسیس ایمپرفکتا (Osteogenesis Imperfecta) یا بیماری استخوان شکننده (Brittle Bone Disease) یک نوع بیماری ژنتیکی استخوان میباشد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  در بیماری استخوان شکننده استخوان ها شکننده تر از حد معمول هستند و به شکستگی آسیب پذیر هستند.

این بیماری به علت ناهنچاری در کلاژن، پروتئینی که به شکل دادن استخوان کمک می کند و ساختار آنها را حفظ می کند؛ به وجود می آید.

کودکانی که با این عارضه بدنیا میایند دارای استخوان شکننده هستند و در اثر صدمات فیزیکی آسیب پذیر تر از سایر اطفال میباشند .

پوکی استخوان به علت از دست دادن کلسیم ، نازک بودن جدار خارجی استخوان موجب شکستن استخوان این اطفال میشود . معمولا این اطفال با استخوان شکسته بدنیا میایند . این بیماری به علت ناهنجاری در کلاژن میباشد که پروتئینی است که به فرم ‌دادن استخوان کمک میکند .

دست کم چهار نوع این بیماری وجود دارد،و ممکن است تعداد بیشتری هم وجود داشته باشد.

آزمایش های DNA ممکن است به تشخیص موارد کمک کند، اما این آزمون ها در دسترس همه قرار ندارند و ممکن است چند هفته طول بکشد تا کامل شوند.

همچنین رادیو گرافی ممکن است اوﺳﺘﺌﻮﭘﻮروز و نازکی جدار خارجی استخوان و شکستگی متعدد و همچنین قوس در پاها کشف شود .

قوس در پاها موجب کوتولگی آنها میشود .

جمجمه این اطفال دارای سوچور (suture) عریض میاشد . در جمجمه آنها استخوان ورمیان (Wormian bones) وجود دارد که بشکل استخوان اضافی در سوچور جمجمه پدید میایند .

علاجی برای این بیماری وجود ندارد، و درمان ها بر کنترل علائم متمرکز هستند. درمان های معمول شامل مراقبت از شکستگی ها، جراحی، فیزیوتراپی، و استفاده از ویلچیر و سایر وسائل کمک حرکتی است

استفاده از سیستمی مشابه بدن صدف خوراکی، روشی برای کاهش حساسیت دندان ها است

پژوهشگران علوم پزشکی در جستجوی ماده چسبناکی هستند که شبیه به سیستم بدن صدف خوراکی بتواند به سطوح بچسبد و به این ترتیب همزمان مینا و عاج دندان را با تامین املاح معدنی مورد نیاز آنها، ترمیم و بازسازی کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  خورده شدن مینا باعث واکنش‌های دردناک به خوراکی‌های سرد می‌شود. معمولاً حساسيت دندان (كه حساسيت شديد عاج دندان نيز ناميده مي شود) مي تواند به صورت ناراحتي دندان به طور دائم ،يا درد پس از خوردن غذاي سرد ،نوشيدن مايعات سرد يا تنفس هواي سرد نمايان شود .

در دندانهای سالم عاج دندان توسط بافت دیگری به نام مینا در قسمت تاج و سمنتوم در قسمت ریشه دندان محافظت می شود. چنانچه به هر دلیل مینا و سمنتوم دندان روی عاج دندان را نپوشاند، عاج عریان شده و در معرض عوامل ومحرک های خارجی قرار می گیرد و در نتیجه دندان دچار حساسیت می شود که این حساسیت به دلیل شکل آناتومیکی دندان اغلب در ناحیه طوق دندان ها مشاهده می گردد.

متخصصان در یک مطالعه جدید و با الهام از طبیعت به پیشرفتی مهم در زمینه پیشگیری از حساسیت های دندانی دست یافته اند مشکلی که امروزه میلیونها نفر از مردم جهان با آن مواجه هستند.

دندانپزشکان می گویند تقریبا از هر چهار نفر، سه نفر با مشکل حساسیت دندانها در برابر گرما و سرما و غذاها و نوشیدنی های ترش و شیرین مواجهند. این مشکل زمانی بروز می کند که مینای سخت دندانها و لایه نرم تر زیر آن موسوم به عاج دندان تحلیل می روند و این وضعیت موجب تحریک پذیر شدن اعصاب داخلی دندان می شود.

برخی از آدامس های بدون قند یا خمیر دندان های خاص می توانند به کاهش حساسیت دندانها کمک کنند. اما این بار متخصصان تلاش کرده اند که با الهام از حالت چسبندگی بدن صدف خوراکی به روش نوین و طبیعی برای کاهش حساسیت دندانی دست یابند.

آنها با کشف تاثیر این تکنیک هم اکنون در جستجوی ماده چسبناکی هستند که شبیه به سیستم بدن صدف خوراکی بتواند به سطوح بچسبد و به این ترتیب همزمان مینا و عاج دندان را با تامین املاح معدنی مورد نیاز آنها، ترمیم و بازسازی کند.

آنها استدلال کرده اند که تکنیک فوق در واقع موجب تماس دائمی املاح معدنی با مینا و عاج دندان می شود و مدت این تماس برای آغاز فرایند ترمیم دندان کافی است.

این متخصصان نتیجه گرفتند که تکنیک استفاده از ماده چسبنده ممکن است در آینده به یک روش ساده جهانی برای بازسازی همزمان مینا و عاج دندان تبدیل شود.

شرح این مطالعه در مجله «میانجی ها و مواد کاربردی» انجمن شیمی آمریکا گزارش شده است.

بيمارى پايلونيدال

سینوس پيلونيدال ( Pilonidal Sinus ) عبارتست از وجود یک حفره کاذب در ناحیه پشت در انتهای ستون فقرات و بین سرین‌ها که در خط وسط و بالای سوراخ مقعد ایحاد شده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   اين بيماري به شكل يك سوراخ ترشح كننده يا آبسه يا زخم عفوني در پوست و در پايين‌ترين نقطه پشت بين دو برجستگي باسن ظاهر مي‌شود و چون معمولاً حاوي توده‌اي از مو است به آن بيماري آشيانه مو نيز گفته مي‌شود.

اين بيماري به طور شايع مردان را بيشتر از زنان گرفتار مي‌كند. بيماري كيست پايلونيدال در اصل اختلال خفيفي است كه طي تكامل جنيني رخ مي‌دهد و براي اولين بار در دوران بلوغ و هنگامي كه رشد مو و فعاليت غدد چربي افزايش مي‌يابد بروز مي‌كند. بيماري معمولاً تا زماني كه بصورت حاد دچار عفونت نشده باشد، نشانه‌اي ندارد. عامل عفونت معمولاً استافيلوكك است.

این گونه کیست‌ها معمولا در بالغین جوان و پر مو که کار و فعالیت زیاد داشته و زیاد عرق می‌کنند ایجاد می‌شوند.

مردان جوان ۴ برابر بیشتر از زنان جوان به این بیماری مبتلا می‌شوند. این بیماری بعلت اینکه در سربازانی که در جنگ جهانی دوم سوار اتومبیل جیپ می‌شدند شیوع زیادی داشت بیماری جیپ (Jeep Disease) نیز نامیده می‌شود.

اصول تشخيص

– آبسهٔ حاد يا سينوس ترشح‌کنندهٔ مزمن در ناحيهٔ کوسيژآل.
– درد، حساسيت به لمس، سفتي.

ملاحظات کلى

بيمارى پايلونيدال يا به‌صورت يک سينوس ترشح‌کننه و يا به‌شکل آبسهٔ حاد در ناحيهٔ کوکسيژآل تظاهر مى‌کند. يک کيست زمينه‌اى همراه با بافت گرانولوماتو، فيبروز، و به‌طور شايع، کپه‌هاى مو وجود دارد.

در مورد اينکه آيا کيست‌هاى پايلونيدال مادرزادى يا اکتسابى هستند، اختلاف‌نظر وجود دارد. هرچند، در بيشتر موارد، علت احتمالاً عفونت، تحريک، و به‌دام افتادن مو در بافت‌هاى عمقى ناحيهٔ ساکروکوکسيژآل است (يعنى اکتسابى است).

بيمارى پايلونيدال در مردان و به‌ويژه در مردانى که در چين گلوتئال کپل‌هاى موى بيشترى دارند، شايع‌تر است. بيمارى اغلب در سنين بلوغ، زمانى‌که رشد مو و فعاليت غدد سباسه افزايش مى‌يابد، براى نخستين‌بار ظاهر مى‌شود.

يافته‌هاى بالينى

ضايعه معمولاً تا زمانى‌که به‌طور حاد دچار عفونت شود، بى‌نشانه است. نشانه‌ها و يافته‌هاى چرکى‌شدن حاد مشابه آبسه‌هاى حاد در ديگر نقاط هستند. پس از رخ‌دادن درناژ، ترشح چرکى ممکن است کاملاً متوقف شود، يا به‌نحو شايع‌تري، به‌طور متناوب عود کند و از يک يا چند مجراى سينوسى تخليه شود.

در معاينه، يک يا چند سوراخ پوستى روى خط وسط يا بيرون آن در روى پوست ناحيهٔ ساکرال ديده مى‌شوند.

تشخيص افتراقى

تشخيص معمولاً واضح است. ديگر حالاتى که بايد در نظر گرفته شوند، آبسهٔ دور مقعد برخاسته از کريپت خلفى خط وسط، هيدرآدنيت چرکي، و کورک يا کفگيرک ساده هستند.

عوارض

عفونت پايلونيدال درمان‌نشده ممکن است منجر به ايجاد سينوس‌هاى ترشح‌کنندهٔ متعدد و گاه دراز شوند. به‌ندرت، تغيير بدخيمى رخ مى‌دهد.

درمان

طبيعت بيماري به گونه‌اي است كه خود به خود رفع نمي‌شود و اغلب بيماران نهايتاً به فژهايي از جراحي به صورت موضعي و يا بيهوشي عمومي نياز پيدا مي‌كنند. در مراحل اوليه التهاب، عفونت ممكنست توسط درمان آنتي بيوتيكي كنترل شود. اما آنتي بيوتيك كيست پيلونيدال را رفع نمي‌كند و صرفاً عفونت را خاموش مي‌كند.

اگر آبسه تشكيل شده باشد حتماً بايد توسط جراح محل آبسه تحت بي‌حسي موضعي باز شده و ترشحات آن تخليه گردد.

آبسهٔ حاد را بايد با برش و تخليه درمان کرد که اغلب مى‌تواند در مطب يا اتاق اورژانس و با استفاده از بى‌حسى موضعى انجام شود.

براى بيمارى مزمن با درناژ مداوم يا تشکيل آبسه و درد عودکننده، مجموعه‌اى از درمان‌هاى جراحى وجود دارند. اين نکته حائز اهميت است که با بيمارى به‌صورت محافظه‌کارانه برخورد و تنها بافت بيمار برداشته شود و پوست، چربى و ديگر بافت‌هاى سالم دست‌نخورده باقى بمانند.

هر روشى که به‌کار رود، پيگيرى دقيق ضرورى است. بايد به‌ بيمار آموزش داده که ناحيه را تميز و خشک نگاه دارد، از تروماى مستقيم اجتناب کند، و به‌طور منظم پوست را بتراشد يا از داروهاى موبر استفاده کند تا از به دام افتادن موهاى ديگر جلوگيرى شود.

مراقبت‌هاي قبل از عمل جراحي

در صورتي كه جهت عمل جراحي بستري مي‌شويد لازمست در مورد داروها و سوابق بيماري‌هاي قبلي خود پزشك را مطلع كنيد.

كساني كه سيگاري هستند بايد حداقل ۲ هفته قبل از جراحي سيگار كشيدن را متوقف كنند زيرا در افراد سيگاري شانس مشكلات تنفسي در حين جراحي بيشتر است. همچنين بهبودي پس از عمل در افراد سيگاري بسيار آهسته انجام مي‌شود و لازمست تا ماهي بعد از عمل نيز سيگار نكشيد.

در صورت درد از استامينوفن استفاده كنيد. استامينوفن نسبت به آسپرين، ايبوبروفن و ناپروكسن ارجحيت دارد زيرا اين داروها زمان انعقاد خون را طولاني‌تر مي‌كنند.

همچنين اگر شما به علت بيماري‌هاي ديگر آسپرين مصرف مي‌كنيد لازمست كه ۱۰-۷ روز قبل مصرف آنرا قطع كنيد.

قبل از عمل بايد موهاي ناحيه عمل را تا فاصله زيادي از محل سينوس از بين برده و سپس استحمام نمائيد. شب قبل از عمل غذاي ساده‌اي مثل سوپ بخوريد و از حداقل ۱۲ ساعت قبل از عمل ناشتا باشيد.

مراقبت‌هاي پس از عمل جراحي

– قبل از ترخيص در مورد نحوه مصرف داروها، نحوه پانسمان، مدت استراحت و مراقبت‌هاي پس از عمل از پزشك خود سؤال نمائيد.

– در صورتيكه زخم باز شد طريقه صحيح تعويض پانسمان را از پرستار ياد بگيريد.

– تا جايي كه مي‌توانيد ناحيه عمل را بايد تميز و خشك نگه داريد.

– بعد از هر بار اجابت مزاج به آرامي خود را با آب گرم شسته و سپس با پنبه جاذب خشك كنيد.

– خوابيدن بر روي شكم و يا پهلو و گذاشتن بالش بين پاها جهت تسكين درد لازمست. داروها و آنتي بيوتيك‌هاي تجويز شده را طبق دستور پزشك مصرف كرده و دوره درمان را كامل كنيد.

– موهاي ناحيه عمل بايستي هر هفته از بين برده شود در غير اينصورت ممكنست بيماري عود كند. همچنين بعد از زايل كردن موها بايد با استحمام موها از بدن دور نمود.

– علايم عفونت ناحيه عمل را بررسي كنيد در صورت تب (oc ۳۸ بالاتر)، درد غير قابل كنترل و ترشح زياد از ناحيه عمل حتماً به پزشك مراجعه نمائيد.

– استفاده از توالت فرهنگي باعث كمتر شدن درد مي‌شود.

– يك تكه گاز روي زخم گذاشته شود تا هم امكان هوا خوردن وجود داشته و هم از سائيده شدن لباس‌ها به زخم جلوگيري شود.

– در صورتيكه نشستن براي بيمار مشكل و با درد همراه است بايستي يك بالشتك كه وسط آن سوراخ باشد تهيه و از آن استفاده نمايد. در اين صورت زخم در ناحيه سوراخ قرار مي‌گيرد و فشاري بر آن وارد نمي‌شود.

براي پيشگيري از يبوست از رژيم غذايي پر فيبر (حاوي سبزيجات و ميوه‌هاي تازه) استفاه كنيد

پيش‌آگهى

ممکن است به‌دنبال درمان عود رخ دهد، ولى شانس عود در صورتى‌که زخم بازگذاشته شود و مراقبت پس از عمل به‌خوبى انجام گيرد، بسيار کم است. در بيشتر موارد بيمار بايد بتواند بلافاصله به زندگى طبيعى بازگردد.

آبسه آنورکتال یا آبسه مقعد

بيماري‌هاي آنورکتال يک علت شايع مراجعه در شرايط مراقبت‌هاي اوليه هستند. شرح حال و معاينه معمولا اتيولوژي بيماري را مشخص مي‌کنند. معاينه فيزيکي بايد شامل مشاهده، معاينه رکتوم با انگشت و آنوسکوپي باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   در در افراد مسن و میانسال ، در هنگام مشاهده هر بيماري آنورکتال بايد به بدخيمي فکر کرد و در صورت وجود انديکاسيون بر اساس شرح حال و معاينه، بايد بدخيمي را به کمک اقدامات مقتضي رد نمود.

آبسه آنوركتال د(anorectal abscess) عبارت است از بروز آبسه (تجمع چرك ناشي از عفونت ) در ناحيه اطراف مقعد و راست روده . اين بيماري در مردان و در كساني كه مبتلا به بعضي بيماري هاي گوارشي هستند بيشتر ديده مي شود.

اين آبسه ممكن است درست در ناحيه سوراخ مقعدي يا به طورعمقي تر در جدار راست روده تشكيل شود.

ضروريات تشخيص

– درد ضربان‌دار مداوم رکتوم.
– شواهد خارجى آبسه، مانند سفتى قابل لمس و حساسيت به‌ لمس، ممکن است وجود داشته يا نداشته باشند.
– شواهد سيستميک عفونت.

ملاحظات کلى

آبسهٔ آنورکتال از تهاجم ميکروارگانيسم‌هاى بيمارى‌زا به فضاهاى پارارکتال ناشى مى‌شوند. معمولاً عفونتى مختلط، با اشريشياکولي، پروتئوس ولگاريس، استرپتوکوک‌ها، استافيلوکوک‌ها و باکتروئيدها ايجاد مى‌شود.

بى‌هوازى‌ها اغلب وجود دارند. آبسه ممکن است کوچک به‌نظر برسد ولى اغلب حاوى مقادير زيادى چرک بدبو است.

ميزان بروز در مردان به‌مراتب بيشتر است. شايع‌ترين علت، عفونتى است که از يک گودال (کريپت) مقعدى به کريپتى در فضاهاى پارارکتال گسترش يابد. اسفنکتر داخلى سدى مهم است و بر گسترش بين عضلانى عفونت اثر مى‌گذارد.

آبسه‌هاى عميق‌تر معمولاً از کريپت‌ها منشاء مى‌گيرند، ولى ممکن است در اثر تروما، اجسام خارجى و غيره نيز ايجاد شوند. اختلالات زمينه‌اى مانند بيمارى کرون با آبسه همراه هستند.

آبسه‌ها بسته به فضاى آناتوميکى که اشغال مى‌کنند، تقسيم‌بندى مى‌شوند:

۱. آبسهٔ دور مقعدى بلافاصله زير پوست مقعد و پائين‌ترين قسمت مجراى مقعدى ايجاد مى‌شود.

۲. آبسهٔ ايسکيورکتال، حفرهٔ ايسکيورکتال را اشغال مى‌کند؛ اين نوع شايع نيست؛

۳. آبسهٔ رترورکتال (پشت مقعدى عميق) در فضاى رترورکتال قرار دارد؛

۴. آبسهٔ زيرمخاطى در زير مخاط بلافاصله در بالاى مجراى مقعد قرار دارد.

۵. آبسهٔ کناره‌اى (مارژينال) در مجراى مقعدى در زير آنودرم قرار دارد.

۶. آبسهٔ پِلوى رکتال (لگنى – رکتومي، سوپرالواتور) بالاى عضلهٔ بالابرندهٔ مقعد و زير صفاق قرار دارد.

۷. آبسهٔ بين‌عضلانى بين لايه‌هاى عضلات اسفنکتر قرار دارد. آبسهٔ جانبى ممکن است از درون مثلثى که درست در پشت مقعد قرار دارد عبور کند و به‌سمت مخالف دور بزند تا يک آبسهٔ نعل اسبى تشکيل دهد.

آبسه‌ها ممکن است از فضاى بالاى لواتور، به‌سمت پائين گسترش يابند و با عبور از درون عضلهٔ لواتور به حفرهٔ ايسکيورکتال وارد شوند و آبسهٔ ساعت شنى (hourglass) تشکيل دهند.

بيشتر آبسه‌ها، پس از درناژ منجر به ايجاد فيستول مى‌شوند.

يافته‌هاى بالينى

آبسه‌هاى سطحى بيشترين درد را ايجاد مى‌کنند که اين درد با نشستن و راه‌رفتن مرتبط است ولى لزوماً با اجابت مزاج ارتباطى ندارد.

آبسه‌هاى عمقى‌تر ممکن است باعث سپسيس سيستميک شوند، ولى درد موضعى آنها شديد نباشد.

آبسه‌هاى لگنى – رکتال فوقانى ممکن است باعث درد اندک يا عدم بروز هيچ‌ نشانه‌اى شود و مى‌توانند با درد پائين شکم و تب بدون منشاء مشخص همراه باشند.

عوارض

اگر آبسه به‌سرعت توسط جراح تخليه يا خودبه‌خود پاره نشود، به‌ ديگر فضاهاى آنوتوميک مجاور گسترش خواهد يافت.

درمان

درمان آبسه‌هاى پارارکتال عبارت است از برش فورى و درناژ کافي. در افراد سالم با آبسه‌هاى سطحي، اين کار را مى‌توان به‌صورت سرپائى و با بى‌حسى موضعى انجام داد. در بيمارانى‌ که از نظر ايمونولوژيک مشکلى دارند (در اثر ديابت، لوکمي، و غيره) يا به علل ديگر پرخطر هستند، درناژ بايد در اتاق عمل و تحت بى‌حسى کافى انجام شود.

پزشک بايد منتظر شود تا آبسه به‌سمت خارج برجسته شود. آنتى‌بيوتيک‌ها ارزش محدودى دارند، ممکن است تنها به‌طور موقت به پوشاندن عفونت کمک کنند، و مى‌توانند باعث رشد بيش از حد ارگانيسم‌هاى مقاوم شوند. حمام‌هاى سيتز گرم و ضد دردها تسکين‌بخش هستند.

پيش از عمل، بايد بيمار را از اين امر آگاه کرد که ممکن است پس از تخليهٔ آبسه، يک فيستول دائمى داشته باشد. زخم نبايد پانسمان شود، چرا که اين کار ممکن است باعث ايجاد اسکار وسيعى شود که مى‌تواند توانائى اسفنکترها براى بستن مجراى مقعد را مختل کند و منجر به نشت يا بى‌اختيارى نسبى مدفوع شود.

پيش‌آگهى

آبسه‌هائى که خودبه‌خود پاره مى‌شوند يا بدون برداشتن ارتباط فيستولى آنها درناژ مى‌گردند، تا زمانى‌که علت زمينه‌اى از بين نرود، به‌طور مکرر عود خواهند کرد.

آشنایی با آناتومى و فيزيولوژى مقعد و رکتوم

کانال معقدى از پرزوکتودوم ايجاد مى‌شود که يک تورفتگى اکتودرم است. منشاء رکتوم انتودرم است. رکتوم با مخاط گلاندولار و کانال مقعدى با آنودرم پوشيده شده که تداوم اپى‌تليوم مطبق خارجى است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ناحيهٔ مرزى بين رکتوم و کانال مقعدى حاوى سلول‌هاى انتقالى (transitional) است. کانال مقعد و پوست خارجى مجاور آن عصب‌دهى حسى سوماتيک غنى‌اى دارند و به‌شدت به محرک‌هاى دردناک حساس هستند؛ مخاط رکتوم عصب‌گيرى خودمختار (اتونوم) دارد و نسبت به درد تقريباً غيرحساس است. در بيماران دچار نئوپلاسم رکتوم، درد جزء نشانه‌هاى زودرس نيست.

تخليهٔ وريدى در بالاى محل اتصال مقعد و رکتوم از طريق سيستم پورت است؛ تخليهٔ کانال مقعد از طريق سيستم مجوف (کاوال) است. بازگشت لنفاوى از رکتوم، در طول پايهٔ عروقى هموروئيدى فوقانى به‌ سمت گره‌هاى مزانتريک تحتانى و آئورتى است، ولى عروق لنفاوى از کانال مقعد از طريق مجراى آلکاک به گره‌هاى ايلياک داخلى و از طرف قدام، به گره‌هاى اينگوينال مى‌روند.

مجراى مقعد حدود ۳ سانتى‌متر طول دارد. در مرز فوقانى مجراى مقعد محل اتصال مقعد و رکتوم (anorectal juncture) قرار دارد (محل اتصال پوست و مخاط، خط شانه‌اي، يا خط دندانه‌اي). در اين سطح، چاله (کريپت‌)هاى مقعدى و منافذ غدد مقعدى قرار دارند.

حلقه اسفنکترى آنورکتال از ترکيب اسفنکتر داخلى عضله طولى بخش مرکزى عضلات لواتور (پوبورکتاليس) و اجزاء اسفنکتر خارجى تشکيل شده است و در قسمت جلو اين حلقه بيشتر در معرض تروما است. اسنفکتر داخلى از عضلهٔ صاف غيرارادى تشکيل شده است؛ باقى عضلات، ماهيچه‌هاى مخطط ارادى هستند.

ساختارهاى حمايت‌کننده

عضلهٔ پوبورکتاليس يک حلقهٔ نگه‌دارنده در دو رکتوم تشکيل مى‌دهد تا از آن حمايت کند. رکتوم از طرف فاسياى والداير هم حمايت مى‌شود که يک لايهٔ سنگين بى‌عروق از فاسياى لگنى جدارى است؛ رباط‌هاى جانبى که عروق هموروئيدى تحتانى از آنها عبور مى‌کنند و مزورکتوم خلفى هم از رکتوم حمايت مى‌کنند. رباط‌ها و مزورکتوم، رکتوم را به‌سطح قدامى ساکروم تثبيت مى‌کنند.

سرخرگ‌ها

سرخرگ‌ هموروئيدى فوقانى ادامهٔ مستقيم سرخرگ مزانتريک تحتانى است. سرخرگ هموروئيدى ميانى در هر طرف از شاخهٔ قدامى سرخرگ ايلياک داخلى يا سرخرگ پودندال داخلى جدا مى‌شود و در ضخامت رباط‌هاى جانبى رکتوم به‌سمت داخل حرکت مى‌کند. سرخرگ‌هاى هموروئيدى تحتانى شاخه‌هائى از سرخرگ‌هاى پودندال داخلى هستند و از مجراى آلکاک عبور مى‌کنند.

آناستوموزهاى بين قوس‌هاى عروقى فوقانى و تحتاني، خونرسانى جانبى را تأمين مى‌کنند که پس از قطع‌شدن خونرسانى کولون چپ به‌دنبال جراحى يا در اثر انسداد آترواسکلروزى حائز اهميت است.

سياهرگ‌ها

سياهرگ‌هاى هموروئيدى فوقانى به‌ عروق مزانتريک تحتانى و از آنجا به سيستم وريدى پورت تخليه مى‌شوند. اين سياهرگ‌ها هيچ دريچه‌اى ندارند.

سرطان رکتوم ممکن است از طريق آمبولى به کبد منتشر شود. آمبولوس‌هاى سپتيک ممکن است باعث پيله‌فلبيت شوند.

سياهرگ‌هاى هموروئيدى تحتانى به وريد‌هاى پودندال داخلى و ايلياک داخلى و سيستم کاوال تخليه مى‌شوند.

عروق لنفاوى

لنف مجراى مقعد به گره لنفاوى اينگوينال مى‌رود در حالى‌که لنف رکتوم به گره‌هاى لنفاوى مزانتريک تحتانى و آئورتى مى‌ريزد. عفونت‌ها و سرطان منطقهٔ مقعد ممکن است باعث لنفادنوپاتى اينگوينال شوند.

در پشت رکتوم، گره‌هاى گروتا (Gerota) قرار دارند. جراحى‌هاى راديکال براى ريشه‌کنى سرطان رکتوم و مقعد برپايهٔ آناتومى لنفاوى قرار دارند.

اعصاب

عصب‌دهى رکتوم از سيستم‌هاى سمپاتيک و پاراسمپاتيک است. رشته‌هاى سمپاتيک از شبکهٔ مزانتريک تحتانى و عصب هيپوگاستريک (پيش ساکرومي) جدا مى‌شوند که خود از طريق سه ريشه از گانگليون‌هاى سمپاتيک کمرى دوم، سوم و چهارم جدا مى‌شود.

کنترل سمپاتيک از اين شبکه به اعضاء جنسى و عضلهٔ صاف کنترل‌کنندهٔ انزال امتداد مى‌يابد. عصب‌دهى پاراسمپاتيک از اعصاب ساکرال دوم، سوم و چهارم منشاء مى‌گيرد.

رشته‌هاى اين اعصاب به بافت نعوظى آلت تناسلى مرد و کليتوريس مى‌روند و از طريق شانت‌دادن خون به اين بافت‌ها، نعوظ را کنترل مى‌کنند. درنتيجه، آسيب‌هاى وارد به اين اعصاب در حين جراحى‌هاى راديکال روى رکتوم ممکن است باعث اختلال کارکرد مثانه و جنسى شوند.

افراد معمولا مطابق با اینکه شما چه لباسی بر تن دارید، با شما برخورد می‌کنند

افراد با پوشش خود ناخواسته با اطرافیان ارتباط برقرار می‌کنند. اما در هر گوشه‌‌ای از جهان هنجارهای متفاوتی وجود دارد. مثلا پوشیدن مینی‌ژوپ در اداره‌ای در بلغارستان شیک به نظر می‌آید، اما در اداره‌ای آلمانی نامناسب.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دویچه وله ،  تسوِتِلینا کرویتسر از بلغارستان در ابتدای اقامتش در آلمان با هنجارهای جدید پوششی در این کشور کاملا ناآشنا بود. او معمولا آرایش غلیظی داشت، مینی‌ژوپ می‌پوشید و به ناخن‌هایش لاک‌هایی با رنگ تند می‌زد؛ بدون اینکه متوجه باشد، با ظاهرش بسیار جلب توجه می‌کرد.

یک بار در هنگام خرید نان جمله‌ای از یک مرد شنیده بود، بدون آن‌‌که در ابتدا متوجه منظور گوینده شده باشد. خانم کرویتسر پس از مدتی پی برده بود که ظاهر او در آلمان معنی کاملا متفاوتی دارد. آن مرد فکر کرده بود که این زن یک فاحشه است. کرویتسر همچنین در دانشگاه و در محل کار هم متوجه شد که بسیار جلب توجه می‌کند و افراد او را بخاطر ظاهرش جدی نمی‌گیرند.

جنبه منفی کلیشه‌ها

کرویتسر می‌گوید: «به دلیل اخباری که در مورد تجارت زنان در اروپای شرقی و شهرت فحشا در این منطقه وجود دارد، تنها بخاطر لهجه‌ی بلغاری‌ام در چارچوب این کلیشه‌ها قرار می‌گرفتم.» برای کرویتسر تنها راهی که باقی ماند این بود که خود را با ضوابط جدید پوششی در آلمان تطبیق دهد.

کرویتسر در زمینه علوم مربوط به اروپای شرقی تحصیل کرده و تا به حال در مورد پیش‌داوری و کلیشه‌های موجود در جوامع، مقالات متعددی نوشته است. او اعتقاد دارد که وجود کلیشه‌ها عادی و حتی مفید هستند. اما آنها می‌توانند در برخی موارد مضر نیز باشند: «پیش‌داوری افراد را از لحاظ ذهنی بسته نگه می‌دارد.»

“پوشش، شخصیت می‌سازد”

نادین توماس، مدیر سالن مد برلین، به ضرب‌المثل قدیمی آلمانی “پوشش، شخصیت می‌سازد” اعتقاد دارد. وی می‌گوید: «افراد معمولا مطابق با اینکه شما چه لباسی بر تن دارید، با شما برخورد می‌کنند.»

نادین توماس به شرکت‌ها و هتل‌ها خدمات مشاوره‌ای در زمینه انتخاب پوشش مناسب ارائه می‌دهد. او می‌گوید: «در آلمان در محیط کار همچنان سبک پوشش کلاسیک رایج است. پوشیدن لباس دکلته یا پوشیدن مینی‌ژوپ تابو است و طول دامن بایستی حداقل تا زانو برسد.»

او در دوره‌هایی که برگزار می‌کند به زنان نشان می‌دهد که پوشیدن مینی‌ژوپ تا چه حد آزادی حرکت را از آنها می‌گیرد. زنان در یکی از تمرین‌ها متوجه می‌شوند که برای برداشتن چیزی از روی زمین در حالی که مینی‌ژوپ بر تن دارند، چه تصویری از خود به همکاران انتقال می‌دهند.

تسوِتِلینا کرویتسر پس از مدتی یاد گرفت تا در آلمان به نوعی لباس بپوشد که کمتر جلب توجه کند. او کمتر آرایش می‌کرد تا دیگر در چارچوب کلیشه‌ها قرار نگیرد. کرویتسر هنگامی که پس از پنج سال دوباره به وطن خود بازگشت، با چهره‌ی بهت‌‌زده‌ی مادرش روبه‌رو شد.

مادرش به او گفته بود: «شبیه مریض‌ها شده‌ای. مگر به اندازه کافی پول نداری که لباس مناسب بخری؟» کرویتسر با شلوار جین، تی‌شرتی معمولی و کفش‌های ورزشی دیگر با تصویر رایج زن بلغاری هماهنگی نداشت.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »