داروهای مضر برای دهان و دندان

داروها در شرایط خاص برای درمان بیماری ها ضروری اند. اما در عین حال می توانند عوارض ناخوشایندی نیز داشته باشند. برای همین لازم است تجویز دارو توسط پزشک صورت گیرد و همچنین دارو به روش صحیح مصرف شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تعدادی از داروها مانند مکمل آهن، آنتی بیوتیک، آسپرین، داروهای ضدافسردگی و… می توانند باعث زردی یا سیاهی دندان یا ایجاد لک روی آن شوند و حتی زمینه ساز پوسیدگی یا تخریب بافت استخوانی باشند؛ عوارضی که برخی از آنها حتی با قطع مصرف دارو هم رفع نمی شود. در زیر تعدادی از داروهایی که به دهان و دندان آسیب می رسانند توضیح داده شده است:

◉ داروی ضدافسردگی و سایش دندان

مصرف برخی داروهای ضدافسردگی در طولانی مدت و پس از حداقل ۶ ماه استفاده می تواند باعث بروز یا تشدید دندان قروچه شود. دندان قروچه نوعی سایش غیرارادی دندان هاست که فرد معمولا شب ها دچار آن می شود و باعث صاف شدن مینای دندان خواهد شد.

البته با قطع مصرف داروها، دندان قروچه هم به مرور و به تدریج رفع می شود و هرچه زودتر این اتفاق بیفتد به نفع سلامت دندان هاست. گرچه هرگز نباید بدون تجویز متخصص و سرخود اقدام به قطع داروهای ضدافسردگی کرد.

مصرف برخی از داروهای ضدافسردگی نیز می تواند عامل بروز پوسیدگی های دندانی باشد زیرا این دسته از داروها بر میزان ترشح بزاق اثر منفی می گذارند و از آنجا که بزاق حاوی ترکیب های ضدباکتری بسیاری از جمله لیزوزیم، پروکسیداز و لاکتروفرین است، کاهش ترشح آن زمینه ساز پوسیدگی دندان می شود.

معمولا با قطع مصرف دارو روند پوسیدگی دندان هم متوقف می شود. به همین دلیل توصیه می شود اگر تحت درمان با این داروها هستید مرتب به دندان پزشک مراجعه کنید اما هرگز بدون نظر پزشک سرخود اقدام به قطع درمان نکنید.

◉ فلوئور و لک های دندانی

معمولا افراد برای محافظت از دندان هایشان از فلوئور استفاده می کنند اما مصرف بی رویه و سرخود این ماده می تواند به دندان ها صدمه بزند. استفاده بیش از حد فلوئور در کودکان (بیش از ۱.۵ میلی گرم در روز برای کودکان و ۰.۱ میلی گرم بر کیلوگرم در نوزادان) می تواند به مبنای دندان آسیب برساند.

در این شرایط معمولا فلوئور باعث ایجاد لک های سفید و متخلخل روی دندان می شود. به این حالت فلوئوروز می گویند که به خصوص دندان های در حال شکل گیری در کودکان و حتی جنینی که در زندگی رحمی در مواجهه با فلوئور است را تهدید می کند. متاسفانه فلوئوروز بازگشت ناپذیر است.

مینای دندان توانایی ترمیم دوباره خود را ندارد و تنها می توان به کمک روش های ترمیم زیبایی اثر آن را از بین برد.

توصیه می کنیم هرگز سرخود به کودکان مکمل های خوراکی فلوئور ندهید. آب و خمیر دندان ها خودشان حاوی فلوئور هستند.

برای کودکان نیز از خمیردندان هایی استفاده کنید که میزان فلوئور آن کمتر یا حد بیشتر ۵۰ میلی گرم فلوئور در ۱۰۰ میلی گرم باشد.

◉ بیوفسفات ها و تخریب بافت استخوانی فک

بیوفسفات ها برای درمان پوکی استخوان و متاستاژ استخوانی در سرطان پستان، پروستات و ریه تجویز می شوند اما این داروها به شدت روی دندان ها اثر مخرب دارند. بیوفسفات ها می توانند باعث استئونکروز یا تخریب بافت استخوانی شوند که از دندان ها محافظت می کند.

استئونکروز بسیار دردناک است و می تواند زمینه ساز بروز عفونت شود. با توجه به مدت زمانی که فرد تحت درمان با این نوع داروهاست، ممکن است عوارض بازگشت پذیر یا دائمی شود. معمولا بعد از قطع مصرف داروست که متخصص می تواند در مورد میزان عوارضی که دارو بر دندان گذاشته نظر بدهد.

توصیه می شود قبل از اینکه این نوع درمان ها آغاز شود فرد با مراجعه به دندان پزشک وضعیت دندان های خود را اصلاح کند.

بهتر است تا زمانی که تحت درمان با بیوفسفات ها هستید از خالی کردن دندان پرهیز کنید زیرا این کار احتمال نکروز بافت را افزایش می دهد. هرگز بدون مشورت با متخصص مربوطه نیز مصرف دارو را قطع نکنید.

◉ بیوفسفات ها و تخریب بافت استخوانی فک

بیوفسفات ها برای درمان پوکی استخوان و متاستاژ استخوانی در سرطان پستان، پروستات و ریه تجویز می شوند اما این داروها به شدت روی دندان ها اثر مخرب دارند.

بیوفسفات ها می توانند باعث استئونکروز یا تخریب بافت استخوانی شوند که از دندان ها محافظت می کند. استئونکروز بسیار دردناک است و می تواند زمینه ساز بروز عفونت شود.

با توجه به مدت زمانی که فرد تحت درمان با این نوع داروهاست، ممکن است عوارض بازگشت پذیر یا دائمی شود.

معمولا بعد از قطع مصرف داروست که متخصص می تواند در مورد میزان عوارضی که دارو بر دندان گذاشته نظر بدهد.

توصیه می شود قبل از اینکه این نوع درمان ها آغاز شود فرد با مراجعه به دندان پزشک وضعیت دندان خود را اصلاح کند. بهتر است تا زمانی که تحت درمان با بیوفسفات ها هستید از خالی کردن دندان پرهیز کنید زیرا این کار احتمال نکروز بافت را افزایش می دهد.

هرگز بدون مشورت با متخصص مربوطه نیز مصرف دارو را قطع نکنید.

◉ آنتی بیوتیک و زردی دندان

آنتی بیوتیک ها می توانند عامل زردی، قهوه ای شدن یا رنگ خاکستری دندان شوند. تتراسایکلین بیش از سایر آنتی بیوتیک ها چنین عوارضی دارد. این عارضه بیشتر متوجه زنان باردار، جنین آنها و کودکان است که مولکول های دارو در عاج و مینای دندان آنها فرو می رود.

متاسفانه این نوع تغییر رنگ بازگشت ناپذیر است و تنها با سفید کردن دندان می توان رنگ طبیعی را به آن بازگرداند.

مصرف تتراسایکلین در کودکان زیر ۸ سال، زنان باردار و شیرده ممنوع است. مصرف طولانی مدت سایر آنتی بیوتیک ها از جمله آموکسی سیلین نیز می تواند باعث تغییر رنگ دندان ها شود که البته موقت و گذراست.

◉ آسپیرین و خونریزی لثه

تنها داروهای خاص، عوارض دندانی ندارند و برخی داروهای پرمصرف مثل آسپیرین هم با عوارض دندانی همراه اند. آسپیرین که معمولا برای رقیق شدن خون تجویز می شود می تواند عامل خونریزی از لثه باشد.

این عارضه زمانی بروز می کند که یا لثه از قبل ملتهب باشد یا دارو به مدت طولانی مصرف شود. مثلا بیماران مبتلا به ناراحتی های قلبی که روزانه برای تمام طول عمرشان باید آسپیرین مصرف کنند، بیشتر دچار این عارضه می شوند.

خونریزی از لثه که ناشی از مصرف آسپیرین باشد، برگشت پذیر است و به محض قطع مصرف دارو پایان می یابد، اما هرگز بدون تجویز پزشک اقدام به انجام این کار نکنید.

◉ مکمل آهن و سیاهی دندان

آیا به دلیل فقر آهن و کم خونی مکمل آهن مصرف می کنید؟ مکمل آهن به شکل شربت می تواند باعث سیاه شدن رنگ دندان حتی با چندروز استفاده شود. معمولا با قطع مصرف دارو، سیاهی دندان هم رفع می شود اما بهترین روش این است که از قطره چکان استفاده کنید تا دندان ها تغییر رنگ ندهند و بلافاصله بعد از مصرف قطره آهن آب بنوشید.

اگر احساس می کنید سیاه شدن دندان در حال پیشرفت است و مایه نگرانی شما شده، هرگز سرخود مصرف مکمل آهن را قطع نکنید و ابتدا با متخصص در این رابطه صحبت کنید.

◉ دهانشویه و تغییر رنگ دندان

غیر از قطره آهن برخی از دهانشویه ها هم می توانند باعث قهوه ای شدن رنگ دندان ها یا پروتزهای دندانی شوند. بیشتر این نوع دهانشویه ها حاوی کلرهگزیدین هستند.

معمولا تاثیر این نوع دهانشویه ها بعد از گذشت ۱۵ روز از استفاده، نمایان می شود. به همین دلیل بهتر است بیش از ۱۰ روز از آنها استفاده نکنید. اگر متوجه تغییر رنگ دندان شدید، فورا استفاده از دهانشویه را کنار بگذارید و در عین حال که دندان ها را مسواک می زنید به خوبی آنها را آب بکشید.

آنتی بیوتیک ها را با شیر نخورید

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج بررسی های آنان نشان داده است مصرف همزمان شیر و لبنیات با برخی داروها می‌تواند برای پوست و دستگاه ادراری مشکل ساز شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کلسیم موجود در شیر می‌تواند سبب کاهش تأثیر برخی داروها شود. این موضوع بخصوص در رابطه با آنتی بیوتیک‌ها صادق است.

متخصصین می گویند این توصیه بخصوص در مورد آنتی بیوتیک‌هایی که برای درمان عفونت‌های پوستی تجویز می‌شود و بر پایه تتراسیکلین هستند یا برای درمان عفونت‌های ادراری تجویز می‌شوند صادق است.

پزشکان توصیه کردند که حتی آسپرین را نباید همزمان با شیر مصرف کرد زیرا لبنیات می‌تواند وضعیت اسیدیته ادرار را تغییر داده و سبب دفع ترکیبات دارویی شود.

متخصصان توصیه می‌کنند اگر این نوع داروها را مصرف می‌کنید حتماً فاصله ۳ ساعته بین مصرف دارو و لبنیات قرار دهید.

عوارض آسپیرین چیست؟

دی ۱۹, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : اخبار داروسازی, مشروح اخبار

آسپیرین از داروهای مصرفی سرپایی است که با تجمع پلاکت‌ها در خون تداخل ایجاد کرده و از بروز لخته جلوگیری می‌کند. از طرفی بر واکنش‌های التهابی اثر داشته و مانع پیشرفت التهاب و بروز تب می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، به دلیل همین اثرات آن را برای کنترل تب و دردهای خفیف تا متوسط همچون بسیاری از دردهای مفصلی ناشی از روماتیسم مفصلی استفاده می‌کنند، از طرفی به دلیل ویژگی ممانعت از بروز لخته، در پیشگیری از سکته‌های قلبی و مغزی یکی از موثرترین داروهاست.

پزشکان توصیه می‌کنند که همه افراد باید بعد از ۴۰ سالگی آسپیرین مصرف کنند

اما چه کسانی نباید آسپیرین مصرف کنند؟

بیماران حساس به آسپیرین همچون مبتلایان به آسم که دارای پولیپ بینی نیز هستند ، به دلیل خطر بروز علائم شدید ناشی از حساسیت باید از داروهای جایگزین استفاده کنند.

در بیماری‌های خونریزی‌دهنده همچون هموفیلی و کمبود پلاکت، خطر بروز خونریزی شدید وجود دارد. در کودکان و نوجوانان مبتلا به عفونت‌های ویروسی استفاده از آسپیرین با خطر بروز اختلال در مغز به نام سندرم ری همراه است.

اگر بیمار دارای سابقه‌ای از زخم‌های گوارشی یا مبتلا به بیماری‌های کبدی شدید مانند هپاتیت است، باید با احتیاط از این دارو استفاده کند. زنان باردار مخصوصا در سه ماهه سوم بارداری و زنان شیرده نیز در استفاده از دارو باید احتیاط کنند.

قبل از جراحی بهتر است برای مدت یک هفته بیمار آسپیرین خود را قطع کرده باشد.

عوارض

تهوع، احساس سوزش یا آشوب در سر دل از عوارض شایع مصرف آسپیرین است، اما در صورت بروز عوارض زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

ـ استفراغ خونی یا دفع مدفوع به رنگ سیاه که بوی بسیار بدی داشته و به کاسه توالت چسبندگی دارد.

ـ کهیر، تپش قلب، احساس خفگی که نشان از بروز واکنش‌های حساسیتی بوده و باید از ادامه مصرف امتناع کرده و فورا به اورژانس مراجعه کرد.

در صورتی که بیمار مبادرت به مصرف ۲۰۰ ـ ۳۰۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بکند در معرض مسمومیت قرار دارد. مسمومیت خود را با تهوع، استفراغ، وزوزگوش و اختلال در شنوایی، تنفس‌های تند، تب و از دست رفتن آب بدن نشان می‌دهد. با این‌که آسپیرین باعث ممانعت از بروز لخته می‌گردد، با این حال در مسمومیت با آسپیرین احتمال بروز خونریزی جدی نادر است.

تداخلات دارویی

در صورت مصرف همزمان داروهایی همچون وارفارین و اسید والپروئیک خطر بروز خونریزی وجود دارد.ایبوپروفن(پروفن) می‌تواند اثرات محافظتی آسپیرین بر قلب را که با میزان دوز کم آسپیرین ایجاد می‌شود ، خنثی کند .

آسپیرین فعالیت داروهای خوراکی ضد دیابت همچون گلی بنگلامید را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث افت بیش از حد مورد نظر در قند خون گردد.

مصرف همزمان با ایبوپروفن و پیروکسیکام می‌تواند آسیب‌ها و عوارض گوارشی را افزایش دهد.

نکات لازم برای بیماران

برای کاهش تحریک دستگاه گوارش می‌توان دارو را با غذا، پس از غذا یا به همراه داروهای ضداسید معده (رانیتیدین یا شربت معده) خورد؛ البته در مشکل روده‌ای (Enteric coated) دارو را نباید همزمان با داروهای ضد اسید معده استفاده کرد یا اقدام به جویدن یا له کردن دارونمود.

قبل از خوردن دارو در صورت وجود بوی سرکه، دارو خراب شده و نباید مصرف گردد.

ویتامین D کمتر از ۵۰ نانومول یا بالای ۱۰۰ نانومول احتمال مرگ را افزایش می دهد

ویتامین D از جمله ویتامین های ضروری و بسیار مفید برای بدن است. این ویتامین محلول در چربی بوده و در اثر تابش مستقیم نور آفتاب به بدن تولید می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گرچه کمبود مویتامین D در بدن عوارض و مشکلات بسیاری را در پی خواهد داشت اما مصرف بیش از حد آن چه عوارضی به دنبال خواهد داشت؟ با دکتر سلام همراه باشید.

برای مدت های طولانی کمبود ویتامین D کانون توجه محافل علمی بود که کمبود این ویتامین را در بدن برای سلامت مضر می دانستند، اگر چه تحقیقات جدید دانشگاه کوپنهاگن نشان داد که، وجود مقدار زیاد و بیش از اندازه این ویتامین می تواند منجر به سکته قلبی یا انسداد شریان های بدن شود.

نتایج تحقیقات مذکور در مجله علمی متابولیسم و غددشناسی به چاپ رسیده است.به گفته پروفسور پیتر شوارتز این تحقیق روی ۲۴۷ هزار و۵۷۴ فرد دانمارکی انجام شده که بزرگترین جامعه آماری را در این زمینه شامل می شوند.

طی این تحقیقات ۷ سال بعد از برداشت نمونه های خون از این افراد نرخ مرگ و میر در آنها اندازه گیری شد که، نتایج حاکی از مرگ ۱۶ هزار ۶۴۵ نفر بود.

محققان برای دریافتن اثر احتمالی ویتامین D بر مرگ و میر آنها به دنبال رابطه موجود میان مرگ و میر و مقدار ویتامین D موجود در خون آنها بودند. نتایج به دست آمده بیانگر وجود رابطه میان کمبود شدید یا وجود بیش از حد این ویتامین در خون این افراد و مرگ آنها دارد. در صورت وجود ویتامین D به میزان کمتر از ۵۰ نانومول یا بالای ۱۰۰ نانومول در هر لیتر خون احتمال مرگ و میر افزایش می یابد.

محققان با تحقیق روی علل مرگ این بیماران در زمانی که مقدار این ویتامین در خون بیش از ۱۰۰ نانومول باشد دریافتند که، دلیل عمده مرگ و میر سکته قلبی یا انسداد عروق است.

به بیان دیگر مقدار این ویتامین در بدن نباید خیلی کم باشد، اما در عین حال نباید خیلی هم زیاد باشد. این میزان باید چیزی در میان ۵۰ تا ۱۰۰ نانومول در هر لیتر باشد که بهترین مقدار آن طبق تحقیقات ۷۰ نانومول در هر لیتر است.

ضرر ناشی از زیاد بودن این ویتامین در بدن قبلا به اثبات نرسیده بود و با به اثبات رسیدن این مطلب قطعا منابع تغذیه آینده ما دست خوش تغییراتی خواهند شد.

مصرف روزانه آسپرین خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده (پانکراس) را کاهش دهد

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور چین می گویند براساس نتایج یک مطالعه جدید، شواهدی وجود دارد که مصرف روزانه دوز پایین آسپرین می تواند خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده (پانکراس) را کاهش دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سرپرست تیم مطالعه دکتر «هاروی ریش» از دانشگاه سلامت عمومی و مرکز سرطان ییل آمریکا در این باره می گوید: «این مطالعه نمی تواند یک رابطه علت و معلولی را ثابت کند. با این حال، شواهد در مورد افرادی که برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و یا سرطان روده بزرگ از آسپرین استفاده می کنند، این نوید را می دهد که این استفاده آنها به احتمال زیاد خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را نیز کاهش می دهد.»

طبق آمار انجمن سرطان آمریکا، سرطان لوزالمعده اغلب به عنوان یک قاتل خاموش شناخته می شود، به این دلیل که علائم آن تا زمانی که تومور پیشرفت کند، ظاهر نمی شود.

در این مطالعه جدید ۷۶۱ نفر مبتلا به سرطان لوزالمعده در شانگهای در سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ مورد بررسی قرار گرفتند و آنها را با ۷۹۴ نفر که سرطان نداشتند مقایسه کردند. از همه شرکت کنندگان پرسیده شد که آیا آنها آسپرین با دوز پایین را به صورت منظم مصرف می کنند یا نه. گزارش شد که در مقایسه با ۱۱ درصد از بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده، ۱۸ درصد از افراد غیرمبتلا به سرطان، به طور منظم از آسپرین با دوز پایین استفاده می کردند.

در نهایت این محققان تاکید کردند که آسپرین می تواند خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را ۴۶ درصد کاهش دهد.

انجمن پژوهش سرطان آمریکایی می گوید: سرطان لوزالمعده نسبتا نادر است و فقط ۱.۵ درصد از بزرگسالان در طول زندگی خود با آن روبرو خواهند شد. از طرفی مصرف منظم آسپرین می تواند عوارض قابل ملاحظه برای برخی ایجاد کند، بنابراین، هر فرد باید با دکتر خود در مورد مصرف آسپرین مشورت کند.

مصرف اشتباه و خودسرانه دارو خطرناک است

دارو یکی از مهمترین ابزارها در اکثر مداخلات پزشکی است که استفاده صحیح، موثر و سالم از آن متضمن درمان مناسب و ارتقا سلامت بیماران خواهد بود. تجویز دارو برای بیمار تحت تاثیر عوامل متعددی شامل پزشک داروساز، ارتباطات متقابل پزشک و بیمار، بستر اجتماعی حاکم بر محیط و منطقه، قیمت دارو و شرایط اقتصادی بیمار، قوانین بیمه و… قرار دارد. از سوی دیگر لزوم مشاوره ی دارویی پزشک با بیمار امروزه به عنوان یک نیاز آموزشی احساس می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آموزش با هدف ارتقا آگاهی مردم در خصوص مشاوره دارویی به عنوان یکی از راهکارهای تاثیرگذار در ترویج و مصرف منطقی دارو حائز اهمیت است. همچنین آموزش و فرهنگسازی در زمینه مصرف دارو، می تواند ضمن بهبود سبک زندگی و فرهنگ عمومی، زمینه ساز رشد بیشتر و استفاده بهینه از آن شود.

متاسفانه مصرف خودسرانه دارو در کشور ایران رو به افزایش است و از سوی دیگر در بسیاری از موارد افراد شیوه مناسب استفاده از داروها را نمی دانند به همین دلیل ما در زیر به نکات مهم در خصوص مصرف صحیح دارو اشاره می کنیم:

اگر پزشک معالجتان دارویی تجویز کرده است که باید بین غذا مصرف کنید حتما علت پزشکی دارد پس حتما آن دارو را طبق دستور پزشک بین غذا استفاده کنید.

اگر خواسته یا ناخواسته، هنگام مصرف دارو عادت دارید که قرصتان را له کنید یا اینکه آن را با یک لیوان نوشابه میل کنید بدانید شما مانع از اثر صحیح دارو بر بدن خود می شوید.

برخی از عادت‌های نامناسب حین خوردن دارو باعث می‌شود که کارایی و تأثیر دارو از بین برود و همچنین عوارض جانبی آن بیشتر شود. به چند نمونه از عادت‌های نامناسب اشاره می کنیم:

۱٫قبل از خوردن قرص آن را می‌کوبید:

بسته به نوع قرص تأثیر کوبیدن و له کردن آن فرق می‌کند. له کردن برخی از قرص‌ها روی خاصیت و اثرگذاری آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. پوشش یک دارو متناسب با نوع هضم آن انتخاب می‌شود و روی تأثیرگذاری آن اثر دارد. له کردن آن می‌تواند به بروز عوارض جانبی از یک معده درد ساده تا زخم معده و بی‌اثری قرص منجر شود.

۲٫قرص را بعد از غذا می‌خورید:

اگر پزشک معالجتان دارویی تجویز کرده است که باید بین غذا مصرف کنید بی‌دلیل نیست. این کار برای کاهش خطر عوارض جانبی دارو است. زمانی که دارویی مصرف می‌کنید امکان دارد که به مخاط معده بچسبد و باعث بروز مشکلاتی شود. برای مقابله با بروز چنین مشکلاتی لازم است که دستور مصرف دارو را رعایت و آن را در بین غذا مصرف کنید. در نتیجه لازم است که طریقه‌ مصرف دارو را به دقت سوال و طبق آن مصرف کنید.

۳٫قبل از خوردن کپسول دل و روده‌ آن را بیرون می‌ریزید:

باز کردن کپسول و حل کردن پودر آن در آب به هیچ‌عنوان توصیه نمی‌شود. شکل ژلاتینی کپسول‌ها نقش مهمی در شیوه‌ آزاد شدن محتویات آن در بدن دارد. بدون کپسول، پودر داخل آن بی‌واسطه وارد معده می‌شود و این خطر وجود دارد که با ترشحات معده در آمیخته و فاسد شود. در نتیجه امکان دارد اثر دارو کاهش پیدا کند.

۴٫دارویتان را با آب‌های گازدار یا نوشابه می‌خورید:

بدانید که نباید دارو را با هر مایع و نوشیدنی مصرف کنید. بهترین نوشیدنی برای مصرف دارو آب است. به خاطر این که یک مایع خنثی است.
توجه داشته باشید که نوشابه‌ها جزو نوشیدنی‌های گازدار هستند. حل شدن دارو در این نوشیدنی‌ها باعث افزایش حالت اسیدی آن می‌شود. توجه داشته باشید که نوشابه‌ها حاوی میزان زیادی قند نیز هستند که برای افراد دیابتی توصیه نمی‌شود.

۵٫قبل از پایان درمان مصرف آن را قطع می‌کنید:

سرماخوردگی، آنژین، سینوزیت یا غیره. گاهی پیش می‌آید حین بیماری احساس بهبودی می‌کنید و قبل از اینکه مقدار داروهای تجویزی تمام شود آن‌ها را کنار می‌گذارید. توجه داشته باشید که نمی‌شود این کار را در خصوص تمام داروها انجام داد.

در مورد برخی از داروها مانند داروهای تسکین‌دهنده‌ سردرد، تب بر یا ضدالتهاب ها می‌توانید با دیدن تسکین علائم بیماری و بهبودی، مصرف آن‌ها را قطع کنید؛ اما هیچ‌وقت سعی نکنید که مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها را نصفه رها کنید. این داروها جزو داروهایی هستند که حتماً باید تا آخر مصرف شوند. چون ضدعفونی‌کننده هستند و هدف از مصرف آن‌ها از بین بردن باکتری‌هاست. زمانی که در مصرف آن‌ها وقفه ایجاد می‌کنید و سپس مصرف آن‌ها را از سر می‌گیرید تأثیر آن‌ها را از بین برده‌اید و بدنتان نسبت به اثر آن‌ها مقاوم می‌شود.

اگر می خواهید از داروهای بدون نسخه استفاده کنید بد نیست به موارد زیر نگاهی داشته باشید:

۱) به پزشک خود بگویید چه داروهایی مصرف می کنید.

این مسئله به پزشک شما کمک می کند تا دیدگاه بهتری نسبت به تاریخچه پزشکی شما پیدا کند. فایده این قضیه پرهیز پزشک از تجویز داروهایی است که ممکن است با داروهای دیگر تداخل اثر داشته باشند، بخصوص اگر شما همزمان توسط چند پزشک مختلف تحت درمان باشید.

در این موارد هم برای شما و هم برای پزشکتان لازم است که درباره داروهای تجویز و مصرف شده اطلاعات مورد نیاز را رد و بدل کنید.

۲) برنامه مصرف داروها را بنویسید.

در یک برگه، تعداد و مقدار داروهای مصرفی خود در شبانه روز را بنویسید. سعی کنید همه چیز دقیقا مشخص باشد.

در این برگه، عوارض جانبی شایع و روش نگهداری هر دارو را نیز از روی بروشور مشخصات دارو یادداشت کنید. البته اغلب داروها را باید در محیط خشک و خنک و به دور از یخ زدگی نگهداری کنید.

جالب اینکه بر خلاف تصور رایج، حمام و آشپزخانه برای نگهداری داروها محیط مناسبی نیستند چرا که حرارت و رطوبت می تواند باعث فساد داروها و کاهش تأثیر آنها شود.

۳) پرهیز آگاهانه

می دانید چطور ممکن است آب گریپ فروت با آن همه خاصیت، برایتان مضر باشد؟ آب گریپ فروت با اثر برخی داروها تداخل می کند و به همین دلیل مصرف همزمان آنها با هم، می تواند مضر باشد، مثلا مصرف هم زمان داروهای ضد کلسترول از خانواده ی استاتین ها (مثل لواستاتین و آتروواستاتین)، با آب گریپ فروت تداخل ایجاد می کند.

مصرف الکل و کافئین، بلند کردن بارهای سنگین و مصرف داروهای مسکن از قبیل استامینوفن و ایبوپروفن درصورت همزمانی با مصرف برخی داروها می توانند خطرناک باشد.

حتما با پزشک خود رو راست باشید و دستورات او را برای پرهیز از برخی غذاها، داروها و فعالیت های مضر رعایت کنید.

۴) داروهایتان را با کسی شریک نشوید.

در مدرسه به ما آموزش داده اند که اموالتان را با دیگران تقسیم کنید، چون باعث دوستی و محبت می شود. اما وقتی پای دارو به میان می آید بهتر است به آموزش های دوران مدرسه بی توجه باشیم!

دو بیمار می توانند دقیقا مقدار مساوی از یک دارو را مصرف کنند، ولی یک نفر از آنها کمی خواب آلود می شود و دومی به کُما می رود.

نحوه عملکرد دارو در بدن، از فردی به فرد دیگر متفاوت است. دارو برای هر فرد به طور اختصاصی تجویز می شود، بنابراین هرگز داروی خود را با کسی شریک نشوید و از داروی افراد دیگر استفاده نکنید، چون ممکن است عوارض مرگباری داشته باشد. اگر هم عوارضی بروز نکند، مطمئنا تأثیر درمانی دارو به طرز چشمگیری کم خواهد شد.

۵) صبور باشید.

داروهای مختلف از راه های متفاوتی در بدن تأثیر خود را اعمال می کنند. برخی از داروها بلافاصله بعد از مصرف جذب شده و خیلی سریع تأثیر خود را نشان می دهند؛ اما تعداد دیگری از داروها دیرتر تأثیر می کنند و بیمار دیرتر متوجه تأثیر دارو و بهبود بیماری خود می شود.

شاید خیلی از بیماران فکر کنند که به جای صبر کردن، باید دوز(مقدار) دارو را بیشتر کنند تا دارو سریع تر اثر کند. بیمار باید بداند که برخی از داروها دیرتر اثر می کنند و باید حتما برای دریافت بهترین نتیجه ی درمانی، کمی صبور باشد.

۶) داروهای تاریخ مصرف گذشته را دور بریزید.

هرگز داروهای تاریخ مصرف گذشته را در جعبه ی داروها نگه ندارید و به محض انقضای تاریخ مصرف دارو، بدون تردید آن را دور بریزید.

برخی از داروها بعد از گذشت تاریخ مصرف، به دلیل واکنش های شیمیایی می توانند باعث مسمومیت بیمار شوند.

۷) داروها را در تاریکی مصرف نکنید.

اگر نور محیط آنقدر کم است که نمی توانید برچسب روی دارو را بخوانید، دارو را مصرف نکنید، به خصوص اگر همه داروها را در یک محل نگهداری می کنید. در چنین شرایطی احتمال اشتباه داروها با هم بسیار زیاد است، مثلا ممکن است به جای ۲ عدد استامینوفن، ۲عدد از داروی دیگری مصرف شود که عوارض خطرناکی را به دنبال خواهد داشت. پس هر زمان که خواستید دارویی را مصرف کنید، دقیقا مطمئن شوید که همان دارو را به دهان می برید.

۸) قرص را نجوید، نشکنید و خرد نکنید.

بزرگ بودن برخی از قرص ها بیمار را به فکر شکستن یا خرد کردن قرص می اندازد تا مصرف آن راحت تر باشد، اما همین کار باعث می شود تا بخشی از دارو سریع تر از بخش های دیگر جذب شود و طبعا تأثیر دارو دچار اختلال خواهد شد. حتی احتمال دارد وضعیتی شبیه دوز بیش از حد دارو ایجاد شود.

۹) لیست داروهای خود را همراه داشته باشید

اگر داروهای زیادی مصرف می کنید، فهرستی از نام و مقدار مصرف آنها را در جیب خود داشته باشید تا اگر احیانا بیرون از منزل دچار یک وضعیت اورژانسی شدید، بتوانید به تیم پزشکی درباره داروهایی که مصرف می کنید، توضیح دهید. چنین فهرستی در ملاقات با پزشک هم مفید خواهد بود چون بدین ترتیب، دیگر نام و دوز داروهای مصرفی را فراموش نخواهید کرد.

۱۰) بیشتر، همیشه بهتر نیست.

بعضی وقت ها که خیلی بدحال هستید، شاید استفاده از مقدار بیشتر دارو شما را وسوسه کند، اما به یاد داشته باشید که این کار مفید نبوده و حتی در برخی موارد خطرناک خواهد بود. به این نکته مهم توجه داشته باشید که بسیاری از اوقات، بدحالی و ضعف شما به دلیل استرس یا تغذیه نادرست است.

در چنین شرایطی شاید بهبود تغذیه و شرایط روحی و ذهنی مفیدتر از مصرف انواع و اقسام قرص و دارو باشد، بنابراین همواره در اولین گزینه به سراغ دارو نروید.

اگر هم وضعیت بیماری شما به گونه ای است که باید از داروهای خاصی استفاده کنید، بهترین کار مشورت با پزشک است. اما اگر امکان چنین مشورتی وجود ندارد و شما درباره مقدار دارو اطمینان دارید، دوز دارو را بیشتر نکنید.

آسپیرین می‌تواند احتمال سکته را کاهش دهد

بیمارانی که مشکلات قلبی دارند لازم است از آسپیرین استفاده کنند زیرا بیشتر پزشکان اعتقاد دارند که مصرف آسپیرین می‌تواند احتمال سکته را کاهش دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آسپیرین در عملکرد لخته‌سازی خون دخالت می‌کند. وقتی خونریزی دارید، سلول‌های لخته‌ساز خون شما که پلاکت‌ها نامیده می‌شوند در محل زخم جمع می‌شوند. این پلاکت‌ها با جمع شدن کمک می‌کنند روزنه رگ‌خونی که از آن خون می‌آید بسته شده و خونریزی بند بیاید.

اما این لخته شدن می‌تواند درون رگ‌هایی که خون قلب یا مغزتان را تامین می‌کند هم اتفاق بیفتد. اگر رگ‌های خونیتان به‌خاطر تصلب‌شریان باریک شده باشند—ایجاد شدن ته‌نشین‌های چرب در رگ‌‌های خونی—یک ته‌نشین چرب در رگتان ممکن است بترکد. سپس به سرعت یک لخته خون شکل می‌گیرد و رگ را می‌بندد. این از جریان خون به سمت قلب یا مغز جلوگیری کرده و موجب سکته یا حمله‌قلبی می‌شود. درمان با آسپیرین عمل لخته‌سازی پلاکت‌ها را کاهش می‌دهد و از بروز حمله‌قلبی و سکته جلوگیری می‌کند.

پیرو نظریه جدید موسسه ارتقاء سلامت و مراقبت بریتانیا، پزشکان برای یک بی‌نظمی (آریتمی) شایع ضربان قلب موسوم به فیبریلاسیون دهلیزی(AF) نباید به آسپیرین اکتفا کنند زیرا داروهای رقیق‌کننده خون همچون وارفارین در پیشگیری از سکته مغزی موثرتر هستند.

فیبریلاسیون دهلیزی (AF)، شایع‌ترین بی‌نظمی ضربان قلب است. در این حالت، براثر انقباض بسیار سریع عضلات دهلیزها، قلب نمی‌تواند کار خود را به خوبی انجام دهد و ممکن است لخته‌های خون تشکیل شود که به‌نوبه خود خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد.

از سال‌ها پیش برای کمک به بیمارانی که مشکلات قلبی دارند از آسپیرین استفاده می‌شده است و اعتقاد بیشتر پزشکان این بود که مصرف این دارو می‌تواند احتمال سکته مغزی را کاهش دهد. اما پژوهش‌های اخیر نشان داده است تاثیر آسپیرین در مقایسه با سایر داروها ناچیز است.

آسپیرین می‌تواند تاثیرات متفاوتی روی جنسیت‌های مختلف داشته باشد و برای زنان نیز در سنین مختلف متفاوت است.

برای مردان کلیه سنین، آسپیرین می‌تواند:

– از حمله قلبی اول و دوم جلوگیری کند
– خطر بیماری قلبی را کاهش دهد

برای زنان زیر ۶۵ سال، آسپیرین می‌‌تواند:

– از سکته اول جلوگیری کند
– از حمله‌قلبی دوم جلوگیری کند
– خطر بیماری قلبی را کاهش دهد

برای زنان بالای ۶۵ سال، آسپیرین می‌تواند:

– از حمله‌قلبی اول و دوم جلوگیری کند
– از سکته اول جلوگیری کند
– خطر بیماری قلبی را کاهش دهد

اما خطر خونریزی با مصرف روزانه آسپیرین در هر دو جنسیت یکسان است.

آسپیرین برای امراض قلبی مفید است؟

به گفته موسسه ارتقاء سلامت و مراقبت بریتانیا، جایگزین کردن آسپیرین با داروهای رقیق‌کننده خون نظیر وارفارین، می‌تواند از وقوع هزاران سکته مغزی پیشگیری کند. در ضمن، کارشناسان تاکید دارند در صورت توقف مصرف آسپیرین، این کار باید تدریجی و حتما زیر نظر پزشک انجام شود.

البته این نتیجه به این مفهوم نیست که آسپیرین در پیشگیری از سکته مغزی و قلبی و بیماری‌های دیگر موثر نیست. همچنین، این را در نظر داشته باشید که قطع ناگهانی مصرف آسپیرین می‌تواند خطرناک باشد.

از نشانه‌های انقباض عضلات دهلیز می‌توان به ضربان نامرتب نبض اشاره کرد که در این حالت ضربان نبض بسیار نامنظم خواهند بود و ممکن است شدت ضربان متغیر باشد. این بیماری معمولا در افراد بالای سن ۵۵ سال بروز می‌کند. بد نیست بدانید، در بسیاری موارد، دلیل اصلی انقباض عضلات دهلیز را نمی‌توان تشخیص داد. اما این عارضه در میان افرادی که فشار خون بالا یا بیماری‌های قلبی دارند، بیشتر بروز می‌کند.

آیا باید روزانه از آسپیرین استفاده کنید؟

اینکه به مصرف روزانه آسپیرین نیاز داشته باشید به خطر بیماری قلبی و سکته در شما بستگی دارد. عوامل خطرزا برای حمله‌قلبی یا سکته عبارتند از:

مصرف دخانیات
فشارخون بالا—فشار سیستولیک ۱۰۰ میلی‌متر مرکوری (MM Hg) یا بالاتر و فشار دیاستولیک ۹۰ میلی‌متر مرکوری یا بالاتر
سطح کلی کلسترول ۲۴۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر (mg/dL) – ۲۲/۶ میلی‌مول بر لیتر (mmol/L) یا بالاتر
سطح کلسترول بد با تراکم پایین mg/dL 130 (mmol/L 37/3) یا بالاتر
ورزش نکردن
دیابت
استرس
مصرف بیشتر از دو نوشیدنی الکلی در روز برای آقایان و یک نوشیدنی در روز برای خانم‌ها
سابقه خانوادگی سکته یا حمله‌قلبی

اگر قبلاً دچار حمله‌قلبی یا سکته شده باشید، این احتمال که دکترتان درمورد مصرف آسچیرین برای جلوگیری از حمله دوم صحبت کرده باشد زیاد است.

اگر عوامل خطرزا در شما جدی باشند اما قبلاً حمله قلبی یا سکته نداشته باشید، مصرف یک آسپیرین در روز می‌تواند برایتان مفید باشد. اما می‌توانید درمورد مواردی که مصرف آسپیرین می‌تواند برای شما خطرساز باشد با پزشکتان صحبت کنید.

اگر مشکل جسمی دیگری داشته باشید باید از مصرف آسپیرین خودداری کنید؟

درصورت داشتن برخی مشکلات جسمی که ممکن است خطر خونریزی یا سایر مسائل را در شما بالا ببرد، نباید روزانه از آسپیرین استفاده کنید. این مشکلات جسمی عبارتند از:

مشکل خونریزی یا لخته‌سازی خون
آسم
زخم معده
نارسایی قلبی

برای کسانیکه دیابت دارند، انجمن دیابت امریکا و سایر سازمان‌های پزشکی مصرف آسپیرین با دوز پایین را فقط برای مردان بالاتر از ۵۰ سال و زنان بالاتر از ۶۰ سال که حداقل یک عامل خطرزای دیگر برای بیماری‌قلبی مثل مصرف دخانیات، سابقه خانوادگی بیماری قلبی یا فشارخون یا کلسترول بالا را داشته باشند، توصیه می کنند.

همچنین خیلی مهم است که به دکترتان درمورد سایر داروها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید نیز بگویید، حتی اگر فقط ایبوپروفن ساده باشد. مصرف آسپیرین و ایبوپروفن به همراه هم تاثیرات مفید آسپیرین را کاهش می‌دهد. مصف آسپیرین با سایر داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین ممکن است خطر خونریزی را تا حد زیادی بالا ببرد.

بهترین دوز مصرفی آسپیرین چیست؟

هیچ دوز مشخصی برای آسپیرین وجود ندارد تا بتوانید از فواید آن بهره‌مند شوبد. شما و دکترتان درمورد دوز مناسب برای شما صحبت خواهید کرد. دوزهای خیلی پایین از آسپیرین—۷۵ میلی‌گرم که پایین‌تر از دوز استاندارد آسپیرین کودک است—می‌تواند موثر باشد. دکترتان ممکن است دوزی بین ۸۱ میلی‌گرم—میزان استاندارد آسپیرین بچه—تا ۳۲۵ میلی‌گرم را برایتان تجویز کند.

اگر مصرف روزانه آسپیرین خود را قطع کنید چه می‌شود؟

ممکن است تعجب کنید اگر بفهمید قطع مصرف روزانه آسپیرین می‌تواند تاثیر برگشتی داشته باشد که خطر حمله‌قلبی و سکته را در شما بالا ببرد. اگر روزانه آسپیرین مصرف می‌کرده‌اید و اکنوه قصد قطع کردن آن را دارید، خیلی مهم است که قبل از ایجاد هرگونه تغییر با پزشکتان مشورت کنید. قطع یکباره آسپیرین می‌تواند اثر برگشتی داشته باشد که لخته‌سازی خون را تحریک کند.

آیا اگر برای مشکلی دیگر به طور مداوم ایبوپروفن مصرف می‌کنید، می‌توانید از آسپیرین استفاده کنید؟

هم آسپیری و هم ایبوپروفن عملکرد لخته‌سازی خون توسط پلاکت‌ها را کاهش می‌دهند. مصرف مداوم ایبوپروفن می‌تواند خطر خونریزی شما را بالا ببرد.

آسپیرین چه عوارض‌جانبی احتمالی دارد؟

عوارض‌جانبی و مشکلات مصرف آسپیرین عبارتند از:

سکته ناشی از خونریزی. بااینکه مصرف روزانه آسپیرین می‌تواند از لخته شدن خون مربوط به سکته جلوگیری کند، خطر این نوع سکته را افزایش می‌دهد.
خونریزی معده-روده. مصرف روزانه آسپیرین خطر ایجاد زخم معده را افزایش می‌دهد. و اگر خونریزی معده داشته باشید، مصرف آسپیرین موجب خونریزی بیشتر آن شده و خطرات بسیاری را به دنبال خواهد داشت.
واکنش‌های حساسیت‌زا. اگر به آسپیرین حساسیت داشته باشید، مصرف هر مقدار از آن می‌تواند یک واکنش حساسیتی جدی در شما ایجاد کند.
زنگ زدن گوش و از بین رفتن شنوایی. استفاده زیاد از آسپیرین موجب زنگ زدن گوش و از دست رفتن تدریجی شنوایی می شود.

اگر آسپیرین مصرف می‌کنید و نیاز به یک عمل جراحی یا دندانپزشکی دارید، حتماً از قبل مسئله را با جراح یا دندانپزشکتان درمیان بگذارید. درغیراینصورت، احتمال خونریزی بیش از حد در موقع عمل وجود دارد.

انجمن غذا و دارو امریکا هشدار می‌دهد که افرادیکه به طور مرتب از آسپیرین استفاده می‌کنند باید مصرف الکل خود را محدود کنند زیرا الکل نیز خاصیت رقیق‌سازی خون دارد و موجب ناراحتی معده نیز می شود.

تداخلات دارویی مرتبط با مصرف روزانه آسپیرین چیست؟

اگر از داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین استفاده می‌کنید، ترکیب کردن آن با آسپیرین خطر مشکلات خونریزی حاد را تا سطح بالایی افزایش می‌دهد. اما مشکلاتی وجود دارد که ترکیب کردن دوز پایین از آسپیرین با وارفارین مناسب است (مثلاً برای برای برخی از انواع دریچه‌های مصنوعی قلب برای جلوگیری از سکته دوم) اما درمورد این درمان باید به طور دقیق با پزشک صحبت کنید.

سایر داروها و مکمل‌های گیاهی نیز خطر خونریزی را بالا می‌برند. داروهایی که با آسپیرین تداخل ایجاد می‌کنند عبارتند از:

وارفارین
هپارین
ایبوپروفن (اگر به صورت مرتب استفاده شود)
کورتیکوستیروئیدها
برخی داروهای ضدافسردگی (کلومیپرامین، پاروکستین، و از این قبیل)

مصرف برخی مکمل‌های غذایی نیز می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. این مکمل‌ها عبارتند از:

– Danshen
– Dong quai
– Evening primrose oil
– Ginkgo
– اسید چرب امگا۳ (روغن ماهی)
– Policosanol
– Willow bark

آیا مصرف کافئین اعتیاد آور است

کافئین نوعی ماده آلکالوئیدی است که بطور طبیعی در برخی مواد غذایی از جمله دانه قهوه، چای، دانه کاکائو و … یافت می‌شود. این ماده را به برخی انواع نوشیدنی از جمله نوشابه اضافه می‌کنند. کافئین سبب ایجاد طعم تلخی می‌شود. این ماده، محرک سیستم عصبی همراه با اثرات روان درمانی و همچنین تحریک کننده سیستم تنفسی است. کافئین ضربان قلب را بالا برده و ادرار آور است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کافئین یکی از پرمصرف ترین مواد غیر مغذی در دنیاست که در مواد غذائی متعددی وجود دارد . کافئین که از نظر تعریف جزء داروها قرار می گیرد ،ماده ای است که یک یا چند عمل را در بدن دگرگون می کند و به طور طبیعی در بسیاری از غذاها و نوشیدنی های گاز دار وجود دارد .قهوه ،چائی و نوشابه های گازدار دارای کولا حاوی این ماده هستند و به خاطر اثر و مزه محرکشان به میزان وسیعی استفاده می شوند.

کافئین در بدن چه اثری دارد؟

از نظر دارو شناسی ،کافئین جزء داروهای محرک ملایم است.کافئین دستگاه گوارش را تحریک کرده و باعث افزایش سرعت دفع موثر آن می شود و همچنین سیستم اعصاب مرکزی را تحریک یا به اصطلاح بیدار می کند .همچنین کافئین به میزان زیادی باعث افزایش تجمع سروتونین مغز می شود و به همین دلیل است که با کم شدن حالت خواب آلودگی ارتباط دارد.کافئین همچنین باعث تحریک تولید گرما در بدن می شود .مقدار کافئین موجود در در یک فنجان قهوه برای مدت یک تا دو ساعت سرعت سوخت و ساز بدن را به میزان کمی افزایش می دهد.

آیا درست است که به تدریج ،افراد به کافئین بیشتر و بیشتری نیاز دارند تا همان تأثیر را بگیرند؟

بله،قدرت تحمل بیشتر مردم نسبت به کافئین به سرعت افزایش می یابد زیرا بدنشان با میزان مصرف قبلی سازگار می شود .برخی پژوهش ها نشان داده اند که به تدریج حساسیت زیاد بدن نسبت به ترکیب آدنوزینی تولید شده افزایش یافته و در نتیجه باعث کاهش اثرات کافئین می شود .کافئین فشار خون را افزایش داده و دفع ادرار ،فعالیت دستگاه اعصاب مرکزی ،تجزیه چربی های خون و حرکت دودی روده را تحریک می کند.

آیا این بدان معناست که کافئین داروی معتاد کننده ای است؟

بله ،کافئین به تدریج اعتیادآور است : بدن خود را با حضور آن سازگار می کند .عدم مصرف ناگهانی بعد از استفاده طولانی مدت (حتی در حد اعتدال )،کاهش از مقدار زیاد به مقدار کم و یا جایگزین کردن با فرآورده های بدون کافئین ،باعث بروز علائمی مانند سردرد ،خواب آلودگی و خستگی می شود.سردرد ناشی از ترک کافئین به قدری رایج است که بسیاری از داروهای سردرد که حاوی کافئین هستند باعث از بین رفتن این درد نمی شوند.

عوارض مصرف بیش از حد کافئین چیست؟

مقادیر زیاد کافئین ممکن است باعث واکنش هائی شبیه حملات اضطراب شود.به عنوان مثال افرادی که به میزان زیادی در روز قهوه می نوشند دچار ناراحتی هائی مانند سرگیجه ،آشفتگی،بی قراری،سردرد های عود کننده،ناراحتی های روده و مشکلات خواب می شوند.در چنین مواردی قبل از تجویز داروهای مسکن یا درمان های دیگر ،پزشک باید میزان مصرف کافئین توسط بیمار را بررسی کند.

مصرف کافئین تا چه حد مجاز است؟

این میزان در افراد مختلف متفاوت است .افراد جوان بیش از افراد مسن قادر به تحمل آن هستند و مصرف کافئین به هنگام صبح به میزان کمتری احتمال ایجاد اختلال در خواب دارد تا آنکه شب هنگام خواب مصرف شود.حتی مصرف یک فنجان قهوه در پایان روز باعث به هم خورن الگوی طبیعی خواب می شود به طوری که در بیشتر موارد ،خواب را به تأخیر انداخته یا باعث می شود شخص بعد از خواب شبانه احساس خستگی کند.افرادی که خواب آشفته دارند باید از چهار ساعت قبل از خواب از مصرف مواد غذائی حاوی کافئین خودداری کنند .از آنجا که این موضوع در مورد بسیاری از مواد دیگر نیز صادق است ،توصیه می شود مصرف غذاها و نوشیدنی های کافئین دار در حد اعتدال باشد.برای آنکه کاهش یا حذف کافئین بدون علائم ترک باشد،باید مصرف آن را کاهش داد.

آیا کافئین بر مواد مغذی اثر دارد؟

کافئین ممکن است قابلیت دسترسی بعضی از مواد مغذی مانند کلسیم و آهن را کاهش دهد .شواهدی وجود دارد که کافئین می تواند عامل خطری برای پیشرفت بیماری پوکی استخوان باشد.کافئین ،دفع کلسیم را تسریع می کند و به ویژه تأثیر کافئین بر تعادل کلسیم زمانی ممکن است شدیدتر باشد که فرد از طریق مواد غذائی کلسیم کافی دریافت نکند.قهوه و چای هر دو مانع جذب آهن می شوند ،البته این تأثیر بیشتر به دلیل وجود پلی فنل و اسید تانیک است تا کافئین.

اثرات کافئین
اثر کافئین بر مغز، زود از بین می رود و بر خلاف دیگر مواد محرک یا الکل، تأثیر آن موقتی و کوتاه مدت است. در بسیاری افراد، مصرف کافئین مشکلی در تمرکز یا فعالیتهای مغزی ایجاد نمی‌کند و به همین دلیل، انواع نوشیدنیهای کافئین‌دار هنگام کار مورد استفاده قرار می‌گیرند. مصرف مداوم کافئین می‌تواند منجر به عادت به این ماده شود؛ بطوری که با مصرف نکردن آن بدن نسبت به ماده آدنوزین بیش از حد حساس می‌شود و همین امر سبب افت فشار خون می‌گردد. پایین آمدن فشار خون منجر به سردرد و دیگر علائم می‌شود. تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که مصرف کافئین (موجود در قهوه) احتمالاً خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را کاهش می‌دهد. البته در این مورد هنوز باید تحقیقات زیادی صورت گیرد.

مصرف بیش از حد کافئین می‌تواند سبب مسمومیت گردد. علائم این مسمومیت عبارتند از، بیقراری، عصبی بودن_، هیجان، بیخوابی، سرخی صورت ، ادرار بیش از اندازه و ناراحتیهای گوارشی__. این ناهنجاری در برخی افراد پس از مصرف روزانه ۲۵۰ میلی‌گرم کافئین حادث می‌شود. مصرف بیش از یک گرم کافئین در روز می‌تواند منجر به گرفتگی ماهیچه‌ای، افکار و صحبت پریشان و نامربوط، تنشهای روانی و … شود. مسمومیت کافئین سبب بیماریهایی که علائم آنها شبیه به ناهنجاریهای وحشت یا بیماریهای مربوط به اضطراب است، می‌شود.

هر چند مصرف معقول کافئین، مشکلات خاصی را در انسان بوجود نمی‌آورد اما این ماده برای بسیاری از حیوانات از جمله سگ و اسب به دلیل تفاوت در سوخت و ساز کبدشان، ماده‌ای سمی محسوب می‌شود. اخیراً یک تحقیق جالب نشان داده است که مصرف کافئین، می‌تواند خطر ابتلا به دیابت ملیتوس را تا ۵۰ درصد کاهش دهد. اگر چه این بیماری در ابتدا در بیمارانی مشاهده می‌شد که مقدار زیادی قهوه (۷ فنجان در روز) مصرف می‌نمودند، اما امروزه به این نتیجه رسیده‌اند که کافئین سبب بهبود بیماری دیابت می‌شود.
سوء استفاده و اعتیاد به کافئین
کافئین در اشکال مختلف، معمولاً به منظور اثرات محرک خود مورد استفاده قرار می‌گیرد. امروزه، این ماده را می‌توان در مقادیر بسیار زیاد تهیه نمود و در فرآورده‌های مختلف آن را بکار برد. کافئین خالص که در تهیه قرصهای کافئین از آن استفاده می‌شود، به راحتی در دسترس می‌باشد. از این نوع قرصها معمولاً کارگرها یا دانشجویانی که می‌خواهند برای کار یا مطالعه، تمام شب را بیداری بکشند استفاده می‌کنند. استفاده از قرصهای کافئین به شدت مورد انتقاد قرار گرفته، چون بسیاری از متخصصین این قرصها را دلیل مرگ دانش آموزان می‌دانند. به این دلیل که اغلب دانش آموزان، بدون آن که از اثرات مضر این قرصها خبری داشته باشند، کافئین زیادی مصرف می‌کنند و جان می‌سپارند.

امروزه در ایالات متحده آمریکا، میزان کافئین موجود در این قرصها را به ۲۰۰ میلی‌گرم کاهش داده‌اند و تمام تولید کنندگان موظفند این قانون را برای تهیه قرصهای کافئین رعایت نمایند. البته باز هم چندین مورد مرگ به دلیل مصرف تعداد زیادی قرص به چشم می‌خورد. اولین بار یک شیمیدان آلمانی به نام فردریک فرداناند رانج توانست در سال ۱۸۱۹م کافئین را از مواد حاوی آن جداسازی نماید. البته گفته‌ها حاکی از آن است که او این کار را به تحریک فردی به نام ژوهان وولف گنگ وان گوته انجام داد.

میزان کافئین موجود در مواد غذایی

شکلات تلخ و شیرین ۸۷۵ میلی‌گرم در هر کیلوگرم
شکلات شیری ۱۰۰ تا ۲۱۰ میلی‌گرم در هر کیلوگرم
کاکائو ۱۷ میلی‌گرم در هر لیتر
قهوه‌ای که خوب دم شده ۱۳۰ تا ۱۶۰ میلی‌گرم در هر لیتر
قهوه بدون کافئین ۱۳ تا ۲۰ میلی‌گرم در هر لیتر
قهوه فوری ۱۳۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم در هر لیتر
اسپرسو ۳۴۰۰ میلی‌گرم در هر لیتر
چای سیاه دم شده ۸۵ تا ۳۷۰ میلی‌گرم در هر لیتر
چای فوری دم شده ۱۲۰ میلی‌گرم در هر لیتر
چای سبز ۸۵ میلی‌گرم در هر لیتر
چای سفید ۶۸ میلی‌گرم در هر لیتر
به کافئین موجود در چای، گاهی “تئین” هم گفته می‌شود، چون قبلاً تصور می‌کردند که کافئین موجود در چای، چیزی جدای از کافئین موجود در قهوه می‌باشد.
نوشیدنی انرژی‌زا ۳۵۰ میلی‌گرم در هر لیتر. در برخی کشورها این میزان کافئین را تا ۱۳۵ میلی‌گرم کاهش می‌دهند.
نوشیدنی غیر الکلی (کافئین دار) ۱۰۰ تا ۲۷۰ میلی‌گرم در هر لیتر
قرصهای کافئین حاوی ۲۰۰ میلی‌گرم کافئین می‌باشند.

داروی ” بگزاروتن ” موجب توقف روند تخریب سلول های مغزی در آلزایمر می شود

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه مرکز مطالعات آلزایمر کمبریج موفق به شناسایی داروهایی شدند که می توانند به متوقف شدن روند تخریب سلول های مغزی کمک کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در بیماری آلزایمر (Alzheimer’s disease) بتدریج توانایی‌های ذهنی بیمار تحلیل می‌رود. و بارزترین تظاهر زوال عقل اختلال حافظه‌است.

محققان دانشگاه کمبریج در این تحقیقات با مطالعه بر روی کرم ها دریافتند که شماری از داروها قابلیت پیشگیری از مراحل نخست تخریب سلول های مغزی را دارند.

آنها دریافتند که داروی «بگزاروتن» که برای بیماران سرطانی استفاده می شود می تواند به پیشگیری از نابودی سلول های مغزی در مراحل نخست این بیماری کمک کند.

این محققان همچنین متوجه شده اند که داروهای استاتین که برای پیشگیری از بروز بیماری های قلبی عروقی استفاده می شود می تواند به درمان آلزایمر کمک کند.

محققان دانشگاه کمبریج اکنون درصدد هستند تا این نتایج را روی انسان آزمایش کنند.

پرفسور ‘میشل وندروسلو’ از دانشگاه کمبریج می گوید که محققان دانشگاه کمبریج می خواستند تا جزئیات مراحل شکل گیری بیماری آلزایمر را بیشتر بشناسند.

وی گفت: بدن انسان به طور طبیعی از زوال سیستم های عصبی محافظت می کند؛ اما هرچه سن ما بالاتر می رود این سیستم دفاعی ضعیف تر شده و ممکن است از کار بیفتد.

وندروسلو افزود: اگر ما بدانیم که این سیستم دفاعی چگونه عمل می کند می توانیم داروهایی که به صورت مشابه عمل می کند طراحی کنیم.

در همین حال دکتر «روزا سانچو» رئیس مرکز تحقیقات آلزایمر انگلیس گفت که محققان باید از نتایج آزمایششان پیش از ارائه به عنوان درمان نهایی آلزایمر اطمینان حاصل کنند.

پیشتر دانشمندان دانشگاه مرکز مطالعات آلزایمر کمبریج موفق به کشف عامل گسترش آلزایمر در مغز از منطقه ای به منطقه دیگر شده اند.

محققان کمبریج در این تحقیقات با مطالعه بر روی موش ها دریافتند موش های سالمی که در مغز آنها نسوج مغزی مبتلا به آلزایمر قرار گرفته شود این بیماری را در مغز خود گسترش می دهند.

گره های تائو یکی از دو ناهنجاری های پروتئینی که در بیماران آلزایمری دیده می شود نیز از دیگر عواملی است که در مغز موش سالم پس از دریافت نسوج بیمار آغاز به گسترش آن می کند.

محققان انگلیسی اعلام کردند گره های تائو طی ابتلا به بیماری آلزایمر و دیگر اختلالات مغزی در مغز شکل گرفته و چگونگی این شکل گیری تا کنون ناشناس باقی مانده است.

بیماری آلزایمر یکی از رایج ترین انواع ناهنجاریهای مغزی است که تنها در انگلستان ۷۰۰ هزار نفر به آن مبتلا هستند.

کرم کلوتریمازول (clotrimazole Cream)

آذر ۲۴, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : اخبار داروسازی, دارونامه, مشروح اخبار

کلوتریمازول یک ضد قارچ وسیع الطیف است که در درمان عفونتهای قارچی ناشی از درماتوفیتها، مخمرها، و مالاسزیا فورفور و درمان کاندیدیاز فرجی-مهبلی Vulvovaginitis ناشی از کاندیدا آلبیکانس و سایر گونه‌های کاندیدا مصرف می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  کلوتریمازول به عنوان یک داروی ضد قارچ قوی و موثر توانسته مورد توجه بیماران قرار بگیرد. این داروی قوی در حقیقت قارچ‌ ها را نشانه می ‌گیرد و با حمله به دیواره ی سلولی آن ها، دژ حفاظتی ‌شان را از بین می ‌برد.

کلوتریمازول در درمان بیشتر عفونت‌ های قارچی موثر است. کاندیدا آلبیکانس، تنیا ورسیکالر، عفونت ‌های قارچی ناخن و… از جمله عفونت‌ هایی هستند که با این دارو درمان می ‌شوند.

البته جذب سیستمیک این دارو پایین است، اما بهترین فرم مصرف آن به صورت موضعی است. جذب این دارو حتی از طریق مخاط بخش‌ های مختلف بدن هم چون واژن تا ۳۰ درصد بالاتر می‌ رود. به همین دلیل انواع واژینال آن نیز در بازار وجود دارد.

مکانیسم اثر:

کلوتریمازول یک ضد قارچ وسیع الطیف است که در درمان عفونتهای قارچی حاصل از درماتوفیتها، مخمرها، و مالاسزیا فورفورکاربرد دارد.

کلوتریمازول با ممانعت از تقسیم و رشد ارگانیسم عمل میکند. کلوتریمازول یک داروی متوقف کننده رشد قارچ است، ولی بسته به مقدار مصرف میتواندکشنده قارچ نیز باشد. این دارو بیوسنتز ارگوسترول یا سایر استرولها را مهار نموده و با آسیب رساندن به غشا دیواره سلولی قارچ و تغییر در نفوذپذیری آن، موجب خروج عناصر ضروری داخل سلولی میشود.

همچنین، این دارو بیوسنتزتری گلیسیریدها و فسفولیپیدها توسط قارچ را مهار میکند. علاوه بر این، این دارو با مهار فعالیت اکسیداتیو و پراکسیداتیو آنزیم ها، سبب ساخت غلظتهای سمی هیدروژن پراکساید در داخل سلول شده که ممکن است منجر به از بین رفتن اندامکهای داخل سلول و نکروز سلولی گردد. در کاندیدا آلبیکانس، این دارو از تبدیل بلاستورسپورها به شکل میسلی فعال قارچ جلوگیری میکند.

موارد مصرف:

درمان کاندیدیاز فرجی-مهبلی Vulvovaginitisناشی از کاندیدا آلبیکانس و سایر گونه های کاندیدا.

توجه :

کلوتریمازول در درمان التهاب فرجی-مهبلی ناشی از گونه های تریکوموناس یا گاردنرلا واژینالیس (هموفیلوس واژینالیس) موثرنیست. تمام گونه ها یا سوشهای یک ارگانیسم خاص ممکن است به این دارو حساس نباشند.

موارد منع مصرف: حساسیت به کلوتریمازول یا سایر اجزای فرمولاسیون.

عوارض جانبی: عوارض جانبی کلوتریمازول بسیار نادر بوده و ممکن است ندرتا در برخی از افراد عوارض زیر را ایجاد نماید: سوزش و تحریکات واژن، بثورات جلدی، تکرر ادرار و درد در قسمت پایین شکم.

کلوتریمازول فقط زیر نظر پزشک

۱- اگر چه در دوران بارداری، مصرف کلوتریمازول عارضه ی زیادی ندارد، اما توصیه می‌ شود در ماه‌ های نخست حاملگی بدون تجویز و مشورت پزشک از آن استفاده نشود.

۲- مراقب باشید این دارو به چشم‌ ها نرسد و اگر چنین اتفاقی افتاد، هر چه زودتر آن ها را با آب تمیز بشویید.

۳- سوختگی و تحریک پوست از جمله عوارض شدید کلوتریمازول است و در صورت مشاهده، مصرف آن قطع شود.

۴- در خانم‌ های شیرده مصرف این دارو بی‌ خطر است.

۵- مصرف این دارو با الکل تداخل دارویی دارد و به کبد بیمار فشار وارد می ‌کند؛ چون متابولیسم کلوتریمازول از طریق کبد صورت می ‌گیرد.

۶- در صورت ابتلا به عفونت ‌های قارچی واژن علاوه بر استفاده از این دارو، باید لباس‌ های زیر هر روز عوض و پس از شست ‌و شوی مناسب با آب داغ جلوی آفتاب خشک شوند.

۷- پس از استفاده ی این دارو در محل ‌های موضعی مانند پوست دست ‌ها یا بازوها از تماس نور خورشید با آن ناحیه جلوگیری شود تا دارو تاثیر بیشتری بگذارد.

نکات قابل توصیه:

• دوره درمان کامل گردد (حتی در دوران قاعدگی).

• اگر پس از اتمام دوره درمان و یا پس از ۴ هفته بهبودی (بر طرف شدن خارش و ترشحات واژن) حاصل نشد، به پزشک مراجعه گردد.

• در صورتی که یک نوبت مصرف دارو فراموش گردیده، به محض به یاد آوردن استعمال گردد، ولی اگر تقریبا زمان دوز بعدی فرا رسیده، از استعمال آن خودداری شود.

• برای کنترل منابع عفونت یا جلوگیری از عود مجدد عفونت، اصول بهداشتی رعایت گردد، از مقاربت اجتناب ورزیده شود، در غیر اینصورت همسر حتما از کاندوم استفاده نماید با توجه به اینکه کلوتریمازول به لاتکس کاندوم آسیب میرساند باید برای جلوگیری از بارداری از روشهای دیگری در دوره درمان استفاده کرد .

• در صورت مصرف دارو، به علت ترشحات مهبل، امکان آلودگی لباسها وجود دارد بدین منظور از شورت نخی و نوار بهداشتی استفاده کنید .

• در صورت بروز علایم حساسیت به دارو (قرمزی، خارش، سوزش) درمان قطع و به پزشک مراجعه گردد.

• این دارو برای مصرف چشمی نبوده و از تماس آن با چشم خودداری گردد.

• هنگام استعمال اپلیکاتور توصیه میگردد که بیمار به پشت بخوابد و حتی الامکان اپلیکاتور را تا عمق واژن فرو برد تا کرم کاملا داخل واژن تخلیه گردد. پس از هر بار مصرف، اپلیکاتور با آب ولرم و صابون شسته شود.

مقدار مصرف : مقدار ۵ گرم ( یک اپلیکاتور ) از کرم واژینال یک بار در روز ، ترجیحا” قبل خواب ، به مدت ۱۴-۷ روز پیاپی استعمال شود .

بارداری و شیردهی: عوارضی برای آن در انسان اثبات نشده است، با این وجود منافع دارو در برابر مضار آن سنجیده شود. (CATEGORY B)

اشکال داروئی : کرم واژینال کلوتریمازول ۱% در تیوبهای ۵۰ گرمی به بازار عرضه می گردد .

شرایط نگهداری: دارو در دمای پایین تر از ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری و از یخ زدگی محافظت گردد. دور از دسترس اطفال نگهداری شود.

برگه‌ی بعد »