ممکن است مصرف ویتامین ب به بهبودی بیماری آلزایمر کمک کند

پژوهشگران می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد که مصرف زیاد ‘ویتامین ب’ می تواند میزان کوچک شدن مغز را در افراد مسنی که برخی علائم هشدار دهنده بیماری آلزایمر را دارند کاهش بدهد. کوچک شدن مغز یکی از علائم ‘اختلال جزئی ادراک’ است که معمولا به زوال عقل منجر می شود.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،   دانشمندان می گویند این یافته می تواند اولین گام در جهت تشخیص راهی برای به تعویق انداختن ابتلا به بیماری آلزایمر باشد.

کارشناسان این یافته را مهم ارزیابی کرده اند اما می گویند تحقیقات بیشتری در این زمینه لازم است.

در این مطالعه ۱۶۸ فرد مسن که دچار زوال عقل بودند شرکت کردند.

این بیماری که زوال جزئی حافظه و مشکلات زبانی از مشخصات آن است، فراتر از آن است که با افزایش سن توجیه شود و می تواند از نشانه های آلزایمر و دیگر اشکال زوال عقل باشد.

نیمی از داوطلبان مشارکت در این مطالعه، روزانه قرص های مکمل ویتامین ب را ( B۹ و همین طور ویتامین B۶ و ویتامین B۱۲ ) را بیشتر از دوز پیشنهادی روزانه مصرف کردند.

به نیم دیگر شرکت کنندگان در این مطالعه، قرص های بدون اثر داده شده بود.

بعد از دو سال، میزان کوچک شدن مغز هر دو گروه اندازه گیری شد.

به طور متوسط بعد از ۶۰ سالگی، مغز به میزان ۰.۵% کوچک می شود.

مغز کسانی که به اختلال جزئی ادراک مبتلا هستند دوبرابر بیشتر از حالت عادی کوچک می شود.

افراد مبتلا به آلزایمر سالانه ۲.۵% مغزشان کوچک می شود.

یک گروه مطالعاتی پروژه آکسفورد که بر روی ‘حافظه و سن’ تحقیق می کنند، دریافته اند که روند کوچک شدن مغز در افرادی که ویتامین های مکمل استفاده کرده اند به طور متوسط حدود ۳۰% کاهش یافته است.

در برخی افراد مورد مطالعه، روند کوچک شدن مغز بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته بود که میزان تحلیل بافت مغز این افراد متناسب بود با کسانی که حتی به اختلال جزئی ادراک هم مبتلا نبودند.

برخی از انواع ویتامین های بی- اسید فولات، B۶ و B۱۲- میزان ماده ای به نام هوموسیستین را در خون کنترل می کنند. میزان بالای هوموسیستین با کوچک شدن مغز و بیماری آلزایمر ارتباط دارد.

محققان این مطالعه بر این باورند که ویتامین ب بر میزان هوموسیستین تاثیر می گذارد و از این طریق منجر به کاهش روند کوچک شدن مغز می شود.

ویتامین ب به صورت طبیعی در بسیاری از خوراکی ها یافت می شود که گوشت، ماهی، تخم مرغ و سبزیجات از آن جمله اند.

کارشناسان هشدار داده اند که افراد نباید بدون تجویز پزشک، ویتامین های مکمل را در دوز بالا مصرف کنند.

آژانس استانداردهای تغذیه بریتانیا می گوید مصرف روزانه بیش از ۲۰۰ میلی گرم ویتامین B۶ میتواند به از دست رفت حس پا و بازو منجر شود با این حال این عوارض پس از قطع مصرف مکمل ها، از بین می رود.

این آژانس می افزاید با اینکه به نظر می رسد مصرف روزانه کمتر از ۲ میلی گرم B۱۲ مضر نیست، شواهد زیادی نیز از عوارض مصرف بیش از اندازه آن در دست نیست.

نتایج این تحقیق در در نشریه Public Library of Science One منتشر شده است .

خطرات داروی ‘آواندیا’ ( Avandia ) بیشتر از فواید آن است ، و احتمال حمله قلبی را افزایش می دهد

گروهی از کارشناسان پزشکی کمیسیون بررسی داروهای انسانی انگلیس  ، خواستار ممنوعیت مصرف داروی دیابت ‘آواندیا’ ( Avandia ) به دلیل افزایش خطر حمله قلبی شدند. ‪ ‬ نام تجاری داروی آواندیا  Rosiglitazone است .
   
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  کمیسیون بررسی داروهای انسانی انگلیس با اعلام اینکه خطرات داروی ‘آواندیا’ بیشتر از فواید آن است، خواستار اقدام فوری در این زمینه شد.
طبق برآورد’یون لوک’ داروشناس بالینی از دانشگاه ‘آنجلینای شرقی’ ، این دارو در انگلیس هزار حمله قلبی در سال بر شمار حملات قلبی در این کشور افزوده است.
‘سازمان داروهای اروپا’ در سال ۲۰۰۰ مصرف آواندیا را برای کمک به کاهش قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو، تایید کرد.
این دارو با فروش بیش از ۵/۱ میلیارد پوند، به یکی از پر فروش ترین داروهای جهان تبدیل شده است.
این هشدار که نگرانی ها را در مورد روش آزمایش و بررسی داروها بوجود می آورد، سه ماه پیش پس از درخواست ‘کمیته مسئول بررسی ایمنی داروها’ در انگلیس مبنی بر جمع آوری این دارو از بازار منتشر شد.
اما با وجود هشدار به پزشکان عمومی ، بیماران از این خطر آگاه نشده اند و هزاران نفر هنوز این دارو را مصرف می کنند.
کارشناسان تاکید می کنند که بیماران نباید بدون مشورت با پزشک خود مصرف دارو را قطع کنند، اما در عین حال مصرانه از پزشکان می خواهند در مورد روش درمان بیماران دیابتی تجدید نظر کنند. 

تولیدکنندگان این داروها از همان ابتدا هشدار دادند این داروها برای بیمارانی که در معرض خطر نارسایی قلبی هستند یا سابقه نارسایی قلبی دارند مناسب نیست و بیمارانی که این داروها را با درمانهای انسولین ترکیب می‌کنند در معرض افزایش خطر نارسایی قلبی هستند.

اما این بررسی نشان داد مصرف این داروها در بیمارانی که هیچگونه سابقه نارسایی قلبی نداشته‌اند و حتی تحت درمانهای انسولینی نیز نبوده‌اند، نیز بروز کرده است.

پیش از این نیز اداره نظارت بر مواد غذایی و دارویی آمریکا  در مورد لزوم افزودن هشدارهایی در بسته بندی دارو که بیماران را از خطرهای بالقوه آگاه می‌کند با کارشناسان پزشکی به مشورت پرداخته بود .

دانشمندان امریکایی در پژوهشی دیگر دریافته اند در بیماران بالای ۶۵ سال، استفاده از داروی آواندیا شانس ایست قلبی را بالا برده است . داروی آواندیا ( Avandia ) نخستین بار به عنوان داروی کاهش دهنده قند خون در سال ۱۹۹۹ از سوی اف دی ای به تایید رسید بود.

این مطالعه همچنین نشان داد بیماران جوانی که دوز بالا و پایین داروها را مصرف می‌کردند دچار نارسایی قلبی شدند.

بطور متوسط ‪ ۲۴‬هفته پس از شروع درمان دارویی، این مشکلات در بیماران بروز کرد.

مصرف اکستازی و انواع آمفتامین موجب مشکلات حافظه و تمرکز حواس و مشکلات روحی می شود

پژوهشگران  می گویند در مغز افرادی که از مواد مخدر صنعتی مانند اکستازی و انواع آمفتامین از جمله آیس و اسپید مصرف می کنند نشانه هایی از آسیب مشاهده شده است.
   
 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  پزشکان بیمارستان رویال پرت استرالیا، مغز ۳۰ بیمار تحت درمان در بخش اورژانس را برای مشکلات مرتبط با مصرف آمفتامین اسکن کردند.
اکثر این افراد دچار مشکلات تمرکز حواس و مشکلات روحی بودند و نیمی از آنها نیز هنگام خماری به مشکلات حافظه ای دچار شده بودند.
از این تعداد شش بیمار نشانه هایی از آسیب مغزی را نشان دادند بطوری که در تصاویر مغز آنها یک جسم درخشان ناشناخته دیده می شود که نشان دهنده آسیب در لوب جلویی مغز است.
دانیل فاتوویچ از مرکز تحقیقات بالینی این بیمارستان می گوید :اگرچه اهمیت این موارد غیرقطعی است، اما شواهدی دال بر آسیب مغز بر اثر مصرف آمفتامین وجود دارد که می تواند از نظر سلامت عمومی بااهمیت باشد.
اکثر این بیماران مرد بودند و به مدت چندین سال سابقه مصرف آیس، اسپید و یا اکستازی داشتند.
این تحقیق حاکی از آن است که از هر پنج نفر یک نفر به آسیب مغزی ناشی از مصرف مواد مخدر مبتلا است.
از این رو بر اساس این بررسی ها، باید آسیب مغزی را به افسردگی، تنش و اضطراب، جنون و اختلال حافظه ناشی از مصرف مواد مخدر صنعتی افزود. 
 

 این تحقیق بر نگرانی های موجود مبنی بر تاثیر طولانی مدت مصرف مواد مخدر افزوده است.

تزریق بوتوکس می تواند به مبتلایان به سردردهای شدید میگرنی کمک کند

بوتوکس در کاهش سردردهای میگرنی موثر است .
پژوهشگران علوم پزشکی در کشور انگلیس اعلام کردند : بوتوکس علاوه بر کاهش چین و چروکهای پوستی می تواند به مبتلایان به سردردهای شدید میگرنی نیز کمک کند. این تزریق حاوی یک سم باکتریایی است که به طور موقت سبب فلج ماهیچه ای می شود.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،   دکتر مارک ویترال از انستیتو میگرن تراست در انگلیس می می گوید: مردم تصور می کنند کاربرد بوتوکس فقط برای کاهش چروکهای پوستی است اما بیش از ۳۰ سال است که از این سم برای درمان اسپاسم ها و گرفتگی های ماهیچه ای استفاده می شود.

 محققان دریافته اند که بوتوکس به طور متوسط شدت و دفعات سردردهای میگرنی را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد.

بوتاکس نام اختصاری سم بوتولینیوم است. این سم قوی از یک نوع باکتری با نام کلوستیریدیوم بوتولینیوم ترشح می‌شود. تزریق مقدار کمی از این ماده به طور مستقیم در ماهیچه، فعالیت ماهیچه را کم کرده و خطوطی را که نتیجه پرکاری آن روی صورت به وجود می‌آید، از بین می‌برد.

درنتیجه صورت جوان‌تر، صاف‌تر و شاداب‌تر به نظر می‌رسد. بوتاکس در سال ۱۸۹۵ کشف شد و برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ در علم پزشکی هنگام آزمایش تاثیرات آن بر رفع گرفتگی عضلات گردن مورد استفاده گرفت .

اسید والپرویک (Valproic Acid) می تواند فرآیند کاهش بینایی ناشی از بیماری رتینیت پیگمانتر( Retinitis Pigmentosa ) را متوقف کند

پژوهشگران می گویند نتایج مطالعات جدید   نشان داده است  که اسید والپرویک (Valproic Acid)  که برای درمان صرع، میگرن و اختلالات دوقطبی استفاده می شود ممکن است باعث توقف یا حتی وارونه شدن فرآیند کاهش بینایی ناشی از بیماری Retinitis Pigmentosa شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  این بیماری موروثی بوده که باعث از هم پاشیدگی شبکیه و عصب باصره و در نهایت منجر به بینایی کانونی یا ناتوانی دید می شود.

هم اکنون تیمی از محققان مدرسه پزشکی دانشگاه ماساچوست در حال انجام یکسری آزمایش های بالینی جهت تایید مشاهداتشان هستند.

رتینیت پیگمانتر یا RP به دسته ای از بیماری های غیر شایع  چشمی گفته می شود که در آنها سلول های استوانه ای rod photoreceptor شبکیه با یا بدون سلولهای مخروطی cone photoreceptor درگیر می شوند.
اگر چه این بیماری با مرور زمان پیشرفت می کند اما سیر پیشرفت این بیماری در افراد مختلف متفاوت است. شیوع آن در آمریکا ۵۰۰۰/۱ نفر است.
این بیماری شایعترین علت شب کوری است.

در این بیماری  تخریب شبکیه که مسوول ضبط تصاویر است، منجر به از دست دادن دید جانبی و دید در شب می شود.

رتینیت پیگمانتر یک بیماری ارثی است که به صورت های مختلف  (autosomal recessive, autosomal dominant, X-linked) به ارث می رسد. نوعی از آن که به صورت منفرد و بدون سابقه فامیلی مشاهده است نیز دیده می شود.

حداقل ۴۰ ژن در شرایط و چگونگی تظاهر این بیماری درگیر هستند و بسته به این که کدام ژن درگیر در این فرآیند باشد، حالت بیماری فرق می کند.

دربعضی از مواقع علائم این بیماری خود را از سنین کودکی نشان می دهند ولی در اغلب اوقات تا شروع دوران بزرگسالی این بیماری علائم چندانی ندارند. علائم این بیماری عبارتند از:

•کاهش دید در شب و یا نور کم (شب کوری)nyctalopia

•کاهش دید محیطی که باعث دید تونلی یا tunnel vision می شود.

•در بعضی از انواع RP و در موارد پیشرفته کاهش دید مرکزی نیز دیده می شود.

علامتی که ممکن است در هنگام معاینه ته چشم توسط چشم پزشک دیده شود، مشاهده خطوط سیاه در شبکیه  است.

تنها درمان موثر برای این بیماری مصرف بالای پالمتیات ویتامین A است که قادر به کند کردن پیشرفت این بیماری و نه متوقف کردن آن است.

در شرایط کنونی درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد اما مراقبت های زیر می تواند به بیمار کمک کند.

•استفاده از عینک های آفتابی که باعث محافظت شبکیه در مقابل اشعه ماورای بنفش میشود.

•به نظر می رسد که استفاده از بعضی از آنتی اکسیدان ها مانند ویتامین A روند پیشرفت بیماری را کند می کند. مطالعات اخیر نشان می دهند که استفاده از دوز مناسب مکمل های ویتامین A می تواند تا ۱۰ سال نابینائی را به تاخیر بیاندازد.

•مراجعه به یک متخصص کم بینائی و معاینه های منظم چشم پزشکی که باعث تشخیص زودرس کاتاراکت و تورم شبکیه می شود که هر دو این عوارض قابل درمان هستند.

•میکروچیپ های متعددی در مراحل اولیه طراحی هستند که در آینده ممکن است در داخل شبکیه قابل کارگذاری باشند و برای درمان کوری ناشی از این بیماری استفاده شوند.

•پیوند سلولهای بنیادی در مراحل اولیه تحقیقاتی قرار دارد و ممکن است در آینده نقش موثری در درمان این بیماری داشته باشد.

حدودا از هر ۴ هزار نفر یکی به این بیماری مبتلا شده که اکثر این افراد در سن ۴۰ سالگی بینایی خود را از دست می دهند.مشخصه اشکال مختلف بیماری RP تورم و مرگ سلول هاست.

دکتر سالش کوشال، پروفسور چشم پزشک و زیست شناس سلولی معتقد است که اسید والپرویک بر هر دو حالت یعنی تورم و مرگ سلول ها می تواند اثرگذار باشد که این موضوع باعث کاهش پیشرفت RP می شود.

آزمایش های کشت بافت نیز حاکی از آن است که اثرات فوق در سلول ها مشاهده شده است.

پروفسور کوشال و همکارش تاکنون توانسته اند ۷ مریض را که در مراحل اولیه بیماری RP قرار داشته اند با مصرف ۵۰۰ تا ۷۵۰ میلی گرم اسید والپرویک در روز طی یک دوره ۲ تا ۶ ماهه درمان کنند.

گزارش تیم پزشکی نشان می دهد بینایی ۵ نفر از این بیماران با وجود این که سرعت کاهش بینایی در آنها زیاد بوده، بهبود یافته است.محققان اکنون برنامه ای ۳ ساله با بودجه ای معادل ۱ / ۲ میلیون دلار جهت آزمایش های بالینی را آغاز کرده اند.

این بودجه توسط بنیاد مبارزه با نابینایی و موسسه ملی تحقیقات Neurovision تامین شده است.

مصرف ویتامین آ ( A ) برای زنانی که تست مثبت ایدز دارند و به کودکشان شیر می‌دهند ، خطرناکتر است

نتایج پژوهشی جدید نشان می دهد که مصرف ویتامین آ در زمان شیردهی خطر انتقال ویروس ایدز از مادر به نوزاد را افزایش می‌دهد .
پژوهشگران دانشگاه میشیگان  می گویند آنان در پژوهش جدیدی آشکار کرده‌اند که مصرف ویتامین آ و مکمل‌های بتاکاروتن برای زنانی که تست مثبت ایدز دارند و به کودکشان شیر می‌دهند، خطرناکتر است، چون میزان ورود ویروس ایدز به شیر مادر را افزایش می‌دهد و به این ترتیب احتمال انتقال عفونت ایدز از مادر به فرزند افزایش می‌یابد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از ساینس دیلی ، ادواردو ویلامور محقق دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه میشیگان در این پژوهش گفت: انتقال ویروس ایدز از طریق شیردادن به نوزاد اتفاق می‌افتد چون شیر مادر حامل ذرات حیاتی است که نوزاد جذب و هضم می‌کند.

تحقیقات جدید نشان داده است که مصرف مکمل‌های ویتامین آ و بتاکاروتن در زنان شیرده با تست مثبت ایدز در واقع مقدار ویروس را در شیرمادر افزایش می‌دهد.

محققان می‌گویند: انتقال ایدز از مادر به فرزند یک مشکل عمده و بزرگ در کشورهای در حال توسعه است. برای مثال تنها در سال ۲۰۰۸ حدود ۴۳۰ هزار مورد جدید ابتلا به عفونت ایدز گزارش شد که بیش از ۹۵ درصد آنها نتیجه انتقال ویروس از مادر به نوزاد بوده است و بیشترین این موارد در کشورهای صحرای آفریقا رخ داده است.

این یافته‌ها در مجله آمریکایی «تغذیه بالینی» و مجله «تغذیه» منتشر شده است.

داروی موثری بر ویروس مرگبار ابولا (Ebola) ، بر روی انسان آزمایش خواهد شد

محققان داروی موثری برای مقابله با ویروس مرگبار ابولا تهیه کردند 

پس از آنکه دانشمندان مجوز آزمایش داروی جدید ابولا بر روی انسان را دریافت کردند، امید آن می رود عرضه داروی درمان این ویروس یک گام جلوتر برود.  
   
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،  ، ابولا (Ebola) گاه به گاه به ‌طور مرگباری در میان انسان‌ها و میمون‌ها در آفریقا شایع می‌شود. این ویروس با ایجاد تب شدید و خونریزی بیمار را از پا درمی آورد و خیلی سریع گسترش می‌یابد.
محققان پس از اثبات تاثیر این دارو بر روی میمونها، در بررسی های بالینی، داروی جدید ابولا را بر روی میمونهای رزوس آزمایش و مشاهده کردند ۶۰ درصد این میمون ها بهبود یافتند.
ویروس ابولا در ۹۰ درصد موارد به مرگ در انسانها می انجامد، اما این ویروس همیشه در میمونها کشنده است.
از سال ۱۹۷۶ تا کنون هزار و ۲۰۰ نفر بر اثر آلودگی به این ویروس جان خود را از دست داده اند، اما بیم آن می رود که تروریست ها از این ویروس به عنوان یک سلاح بیولوژیکی استفاده کنند.
ابولا از طریق مایعات بدن انتقال می یابد. افراد مبتلا به این ویروس دچار تهوع ، استفراغ ، خونریزی داخلی و نارسایی عضوی شده و در نهایت جان می سپارند.
دانشمندان در جدیدترین بررسی های خود دریافتند داروی جدید، این ویروس را در ۶۰ درصد میمونهای رزوس از بین می برد.
تاثیر ۱۰۰ درصدی این دارو در درمان ویروس ماربورگ را در میمونهای سینومولگوس نیز تایید شده است.

اداره نظارت بر غذا و داروی آمریکا FDA اکنون به دانشمندان اجازه داده است این دارو را بر روی گروه کوچکی از داوطلبان انسانی آزمایش کنند.
تلفات بالای ویروس ابولا، این نگرانی را ایجاد کرده که ممکن است در تروریسم بیولوژیکی استفاده شود. از این رو آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بودجه تحقیقات بر روی این ویروس را افزایش داده است.
این شیوه درمانی جدید توسط موسسه بیماری های عفونی مرکز تحقیقات پزشکی ارتش آمریکا و یک شرکت خصوصی آمریکایی ارائه شده است.
با این حال محققان هشدار می دهند با وجود پیشرفت ظاهری، ارائه یک واکسن کامل نیازمند گذشت زمان ، آزمایش های وسیع و ارزیابی های بسیار است.

داروی ” کتامین ” در درمان افسردگی معجزه می کند

داوری ‘سحرآمیز’ ضد افسردگی به بازار می آید  .
محققان دانشگاه ییل داروی ضد افسردگی جدیدی را ارائه کرده اند که در چند ساعت تاثیر خود را نشان می دهد و مانند داروی های موجود در بازار نیازی به مصرف چند هفته و ماه ندارد.
   
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، این تخقیقات می تواند تولید ایمن و ساده شکلی از داروی ضد افسردگی کتامین را تسریع بخشد. تاثیر مثبت داروی کتامین در درمان بیماران به شدت افسرده، اثبات شده است.
محققان در آزمایش های خود بر روی موش ها دریافتند کتامین نه تنها به سرعت، رفتارهای افسرده مانند را بهبود می بخشد بلکه ارتباط آسیب دیده بین سلول های مغزی را که به دلیل استرس مزمن ایجاد شده اند، نیز احیا می بخشد.

پروفسور رونالد دومن استاد روانپزشکی و داروشناس دانشگاه ییل و مجری این تحقیقات می گوید: کتامین مانند یک داروی سحرآمیز است، یک دوز آن می تواند به سرعت موثر واقع شود و تاثیر خود را به مدت ۱۰ روز حفظ کند.
کتامین بطور معمول برای بیهوشی عمومی در کودکان استفاده می شده است اما دهه گذشته محققان مرکز سلامت ذهنی Connecticut دریافتند به نظر می رسد تجویز دوزهای کمتر این دارو به رهایی بیماران از افسردگی کمک می کند.
در مطالعات اولیه بالینی در موسسه ملی سلامت ذهنی، حدود ۷۰ درصد بیماران که در برابر درمان با تمامی اشکال داروهای ضد افسردگی از خود مقاومت نشان می دادند طی چند ساعت پس از مصرف کتامین بهبود یافتند.

با این حال استفاده بالینی از این دارو محدود شده است چرا که باید بصورت وریدی و تحت نظارت پزشکی به بیمار داده شود و در برخی موارد می تواند نشانه های روان پریشی کوتاه مدت ایجاد کند.
این دارو همچنین به عنوان داروی شادی آور موسوم به ‘ K ویژه’ یا ‘K ‘ نیز استفاده می شود.
محققان نقشه عملکرد مولکولی این دارو را در کورتکس پیشانی موش ها تهیه کردند که می تواند به ارائه اهداف بالقوه برای مصرف ایمن و ساده داروها شود. آنها دریافتند که کتامین بر روی مسیری موثر است که بسرعت ارتباطات سیناپسی جدیدی را بین نورون ها ایجاد می کند.

حدود ۴۰ درصد افراد مبتلا به افسردگی به دارو پاسخ نمی دهند. بسیاری دیگر از بیماران نیز فقط پس ازماه ها و حتی سالها مصرف داروهای مختلف بهبود می یابند.
محققان دانشگاه ییل کتامین را به عنوان ابزاری برای درمان سریع افرادی که فکر خودکشی در سر داشتند مورد آزمایش قرار دادند. تاثیر مثبت این دارو زمانی مشخص شد که این افراد تا هفته ها پس درمان با داروهای ضد افسردگی رایج پاسخی به درمان نمی دادند.
نتایج این تحقیقات در نشریه ساینس منتشر شده است.

نکات آموزشی در مادران باردار مبتلا به (صرع) اپی لیسی

بیماری های همراه با حمله (Seizure) تقریبا نیم تا یک درصد کل مردم و نیز خانم های حامله را مبتلا می کنند. حدودا از هر دویست بارداری یک مورد با این بیماری درگیر می باشند. با این حساب فقط در آمریکا حدود هشتصد هزار تا یک  میلیون زن در سنین باروری بیماری تشنجی دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دانش پرستاری( http://jouybari.blogfa.com ) ،  صرع عادی ترین اختلال نورولوژیک در دوران حاملگی را تشکیل می دهد. درک نادرست از  صرع  و انگ اجتماعی اغلب باعث اختلالات زندگی این افراد شده و منجر به این مسئله می شود که مادر ایزوله و تنها شود و اعتماد به نفس وی کاهش یابد. بسیاری از خانم های مبتلا به صرع یا اختلال تشنجی دچار کاهش تمایلات جن.سی شده و گاهی مورد بی حرمتی و خشونت قرار می گیرند. متاسفانه سو استفاده از این خانم ها در دوران بارداری شدت پیدا کرده است.

اگر چه اغلب خانمهای مبتلا به صرع حاملگی های بدون حادثه را پشت سر می گذارنند ولی اثرات حاملگی روی فرکانس حملات می تواند متغییر باشد. به موجب منابع مختلف ۱۵ تا ۵۰ درصد بیماران در طول حاملگی افزایش فرکانس حملات و تقریبا در ۲۵ درصد بیماران کاهش فرکانس حملات دیده می شود در حالی که در درصد قابل توجهی از خانم ها تغییری در فراوانی حملات در دوران حاملگی ایجاد نمی شود. خانم هایی که قبل از حاملگی کمتر از یک حمله هر ماه ۹ ماه داشته اند در طول حاملگی با خطر افزایش فرکانس حملات رو به رو نخواهند بود.

بر عکس خانم هایی که قبل از حاملگی بیش از یک حمله در ماه داشته باشند در دوران حاملگی افزایش فرکانس حملات خواهند داشت. تصور می شود که در بعضی از بیماران مصروع حامله عوامل متعددی در افزایش فرکانس حمله ایفای نقش می کنند که شامل عدم تبعیت از رژیم درمانی، افزایش تهوبه ریوی (که موجب آلکالوز جبرانی خفیف می شود)، هیپوکلسمی، کم شدن سدیم و منیزیم خون ، استرس عاطفی (چون مادران تازه برای حوادث تغییر دهنده زندگی آماده می شوند)، کمبود خواب (به علت درد عضلانی اسکلتی در حاملگی)، تغییر در حرکات دستگاه گوارش، تهوع و استفراغ و تغییرات کبدی می باشند.

در بعضی از مدلهای حیوانی استروژنها از طریق کم کردن آستانه تشنج و افزایش شدت حملات، اپی لپتوژنیک (صرع زا) هستند. بنابراین حاملگی هم چنین بلوغ، سیکل قاعدگی و یائسگی همگی مواردی هستند که فعالیت حمله ای را تغییر می دهند. اگرچه اکثریت خانمهای مبتلا به صرع حاملگی های بدون مخاطره ای را خواهند داشت ولی از بعضی از مطالعات در خانمهای مبتلا به صرع در مقایسه با گروههای کنترل نتایج بد حاملگی گزارش شده است.  این نتایج سوء شامل زایمان زودرس، تولد بچه با وزن کم ، دور سرکوچک تر ، تولد نوزاد مرده، شاخص آپگار کم، پره اکلامپسی، زایمان با سزارین، نقص های مادرزادی و مرگ و میر نزدیک زایمان است. در خانم مبتلا احتمال بیشتری برای قاعدگی نامنظم، کیست تخمدان، دوره های خونریزی غیر طبیعی، یائسگی زودرس و کاهش باروری نسبت به زن سالم است. این مسئله سبب عدم تداوم دریافت مراقبت بارداری می شود.

برخی داروها باعث ناباروری و کاهش میل جن.سی می شود. در خانم های حامله مبتلا به صرع که از داروهای ضد صرع استفاده می کنند میزان ناهنجاری های مادرزادی ۴ تا ۸ درصد است در حالی که در زنان سالم  ۲ الی ۳ درصد می باشد. همچنین خطر نقص های مادرزادی جزیی نیز دو برابر می شود.

از طرفی مطالعات نشان داده است که بیشتر خانمها به خاطر ترس از تاثیر سوء داروی ضد صرع روی جنین خود و یا به علت ترس از این که دارو تهوع یا استفراغ ایجاد کرده یا آنها را تشدید کند از رژیم درمانی توصیه شده کمتر تبعیت می کنند. پس با توجه به اهمیت حفظ و ارتقا سطح سلامت مادران توجه بیشتر نیازمندی های این گروه از مادران حامله مبتلا به اپی لپسی در طی بارداری و بعد از آن در خصوص مصرف دارو، تغذیه، تداوم پیگیری مراقبت دوران بارداری حائز اهمیت می باشد.

هدف: هدف از مقاله بررسی آخرین تلاشهای علمی در خصوص نیازمندی آموزشی زنان باردار مبتلا به صرع و تهیه پمفلت آموزشی برای پرسنل بهداشتی درمانی می باشد.

روش کار

مقالات یک سال اخیر منتشرشده در پاب مد و گوگل با کلمات کلیدی “حاملگی و صرع” مورد بررسی قرارگرفت. مقالات مرتبط یافت شده ۳۰  مورد بوده است که همگی  بررسی شده اند.

یافته ها

مادران مبتلا به صرع و نوزادان آنها جز گروه پرخطر می باشند. عوارض مادری نظیر بروز تشنج، مسمویت دارویی، خونریزی و عوارض جنینی و نوزادی شامل: مرگ، ناهنجاری مادرزادی، نارسی، تاخیر رشد و تکامل و تشنج می باشد.

عوارض مادری: عوارض مادری از جمله خونریزی واژینال/ آنمی ناشی از فقر آهن/ استفراغ وخیم بارداری/ توکسمی ناشی از عفونت های باکتریال/ پارگی زودرس کیسه آب/ مرگ نوزادی در بدو تولد و مرگ و میر پره ناتال را برای مادر مبتلا بیان شده است.

بیشتر خانم ها مبتلا به صرع دچار تغییرات در تشنج نمی شوند ولی مصرف داروهای ضد صرع در باردای تاحدی هورمون های بدن را تغییر می دهد و از طرفی احساس خستگی و عدم دریافت داروی ضد صرع احتمالا دلیل اصلی ریسک تشنج در بارداری می باشد. دقیقا مشخص نیست که چه اتفاقی می افتد اما حدس زده میشود که ۱۰-۳۰ درصد خانم ها در بارداری بیشتر دچار تشنج شوند علی رغم اینکه داروی ضد تشنج مصرف می کنند. زیرا که در طی بارداری سطح خونی داروی ضد صرع کاهش یا دچار تغییرات خواهد شد. تشنج گراند مال یا تونیک- کلونیک در ماه های اخر بارداری می تواند سبب صدمه جنین شود.

تشنج در طی زایمان یا بلافاصله بعد از تولد نوزاد غیر معمول است. تحقیقات نشان داده حدود ۱-۲ درصد تشنج در حین زایمان اتفاق می افتد. این تشنج حین زایمان معمولا خطرناک نیست. طی زایمان نفس زن بیشتر و تنفس سریع/ همراه با درد و اضطراب ناشی از زایمان ممکن است گاهی سبب تشنج حین زایمان شود.

اگر تشنج در طی زایمان اتفاق افتاد متخصص باید جزئیات را برسی کند و استفاده از داروی وریدی برای کنترل تشنج ممکن است نیاز باشد اگر تشنج طی زایمان طول بکشد سبب کاهش ضربان قلب جنین و دیسترس جنینی می شود و متخصص برای اینکه جنین صدمه نبیند باید سزارین انجام دهد.

تمایل خانم های مبتلا به صرع به باردارشدن به دلیل عوامل شخصی/ داشتن قاعدگی نامنظم/ سندرم تخمدان پلی کیستیک و سایر مشکلات زنان نسبت به خانم های سالم کمتر است. از طرفی اضطراب/ افسردگی و عوارض جانبی داروها باعث کاهش تمایلات جنسی میشود. یکسری از دارو های ضد صرع می تواند با کاهش تولید اسپرم ، سبب کاهش باروری می گردد. این عوارض قابل درمان هستند اما حاملگی را با مشکلاتی مواجه خواهند کرد. مطالعات نشان داده که خانم مبتلا به صرع ممکن است دچار تهوع، خونریزی واژینال و زایمان به طور زودس در طی بارداری و بعد از حاملگی میشوند.

گاهی تشنج تونیک کلونیک در طی بارداری سبب سقط خودبخودی می شود. تشنج باعث کاهش یا افت اکسیژن جنینی می شود این مسئله می تواند سبب سقط شود یا اینکه مرگ جنین در بدو تولد شود. اگر چه این مسئله ندرتا اتفاق می افتد. داروها در شیر ترشح می شوند و به شیرخوار می رسند البته دوز بسیار کمی از دارو به شیرخوار منتقل می شود. خانم مبتلا به صرع که بیش از ۹۰ میلی گرم فنوباربیتال دریافت می کند ممکن است شیرخوار وی دچار خواب الودگی شود. اساسا صرع عامل اصلی برای سزارین نیست. بیشتر مادران مبتلا قادر به زایمان طبیعی هستند و سزارین در مواردی که نجات جنین مهم باشد و درد زایمان به خوبی پیشرفت نمی کند، اندیکاسیون دارد.

عوارض جنینی

شانس ابتلا کودک به اپیلپسی خیلی کم است. تحقیقات در این زمینه کمتر انجام شده است. ۱۲درصد کودکان متولد شده از مادران مبتلا به صرع عمومی (که هوشیاری خود را ازدست می دهند) دچار صرع میشوند. فقط ۳ درصد کودکان متولد شده از مادران مبتلا به صرع نسبی دچار صرع میشوند. اگر صرع مادر باردار ژنتیکی باشد (مادر یا پدر مادر باردار دچار صرع بوده باشند) و یا اگر پدر کودک دچار صرع بوده باشد احتمال ابتلا کودک به مبتلا شدن بیشتر است. ۴-۸ درصد کودکان متولد شده از این مادران دارای نقص مادرزادی خواهند بود.

نقص های مادرزادی می تواند خفیف یا شدید باشد. مشکلات جدی آنومالی مانند شکاف کام/ اسپینابیفیدا/ ناهنجاری قلبی و مشکلات خفیف مانند فاصله زیاد بین دو چشم/ غیر طبیعی بودن شکل ناخن و انگشتان طبیعی و کوتاهی بالای لب می باشد. والپروات و کاربامازپین باعث اسپینابیفیدا می شوند. به نظر می رسد ریسک خطر مصرف سدیم والپروات بیشتر باشد. برخی از مطالعات تحقیقی موید است زنان مبتلا به صرع اغلب کودکانی با سر کوچک دارند با تاخیر تکاملی و  یا عقب ماندگی ذهنی دارند.

خانمی که در بارداری دارو نمی گیرد ۳ درصد خطر ناهنجارهای بزرگ در نوزادش وجود دارد. گرفتن تک دارو  احتمال خطر را ۳-۷ درصد افزایش می دهد. گرفتن دو یا چند دارو ریسک خطر انومالی بزرگ را تا ۱۰درصد افزایش می دهد. به نظر می رسد ریسک خطر در مصرف سدیم والپروات بیشترین است.

خطر کوچکی دیگری که نوزاد را در ۲۴ ساعت اول تولد تهدید می کند مربوط به خونریزی است.  یک صدم درصد نوزادان متولد شده ویتامین K کافی نداشتند و این سبب خونریزی از بینی و دهان و سایر خونریزی های داخلی می شود. کمبود ویتامین K در  کودکان متولد شده از مادرانی که داروی ضد صرع مصرف می کنند نسبتا بیشتر است.

نیازمندی مادران

یافته ها حاکی از آن است که نیازمندی مادر مبتلا به صرع در بارداری شامل نیاز به ویزیت مرتب و مکرر در بارداری، توجه به مراقبت دوره بارداری، مراقبت از خود و جنین در حال رشد، مشاوره ژنتیک، مصرف اضافی اسید فولیک قبل و طی بارداری، مصرف ویتامین K در ماه اخر بارداری، انجام سونوگرافی سریال در بارداری، ارزیابی سطح آلفافیتو پروتئین سرم مادر، توجه به تغذیه و خواب و استراحت مناسب، کاهش استرس با برنامه های مشاوره و استفاده از ورزش و تکنیک های آرامسازی، مشاوره با متخصص مغز و اعصاب در مورد نوع و مقدار و تداوم داروی مصرفی، مشاوره ژنتیک، انجام آزمایشات خونی از جهت ارزیابی سطح دارو در خون، عدم استفاده از الکل و کافئین و کوکایین و ماری جوانا، عدم تماس با رنگ ها و مواد شیمایی تشدید کننده تشنج، نیاز به ورزش بویژه پیاده روی، نیاز به آگاهی در مورد سرانجام حاملگی و استفاده از روش های کاهش درد در حین زایمان، نیاز به آگاهی والدین از سلامت جنین در طی بارداری با پیگیری برنامه های غربالگری، آگاهی در مورد تاثیر صرع بر حاملگی و بالعکس و… می باشد. موارد فوق باید توسط پرسنل بهداشتی درمانی و متخصصان به مادران مبتلا به صرع آموزش داده شد تا سلامت مادر و جنین حفظ شود و بنیان خانواده مستحکم تر گردد.

از آنجا که اکثر عوارض مادری و جنینی به مصرف داروها مربوط می شود لذا در همین زمینه به یکسری عوارض دارویی ضد صرع در بارداری اشاره می شود:

فنی توئین

خطر ناهنجاری های مادرزادی بزرگ با این دارو ۲ تا ۵ درصد است. نقص های قلبی در دیواره بین دو بطن، تاخیر در رشد جنین، افزایش خطر خونریزی در نوزاد، شکاف های دهانی صورتی و نقص های ادراری تناسلی از جمله این موارد می باشند.

کاربامازپین

در یک مطالعه روی ۷۲ زن مبتلا به صرع که کاربامازپین مصرف کردند وقوع ناهنجاری های مادرزادی افزایش داشته است. ۱۱ درصد نقصان جمجمه- صورت، ۲۶ درصد هیپوپلازی انگشت و ۲۰ درصد تاخیر تکاملی گزارش شده است. این مجموعه اثرات جنینی به نام سندرم جنین کاربامازپین یا fetal carbamazepine معروف می باشد و شبیه به نقص مادرزادی دیده شده در سندرم جنین هیدانتوین است. علاوه بر این، مصرف کاربامازپین توسط مادر همراه با وقوع اسپینابیفیدا بوده است.

فنوباربیتال

تماس جنین با فنوباربیتال همراه با ناهنجاری های ماژور مثل نقص های مادرزادی قلبی و شکاف دهانی صورتی می شود. سندرم جنین فنوباربیتال یا fetal phenobarbital با مشخصات دیسمورفیک مشابه با سندرم جنین هیدانتوین است. تماس جنین با فنوباربیتال هم چنین همراه با کاهش تکامل هوشی و شناختن در نوزادان و  کودکان می شود. مصرف فنوباربیتال توسط مادر در طول حاملگی می تواند منجر به خونریزی در نوزاد پس از زایمان شود. علایم قطع شامل تحریک پذیری است و تقریبا در روز هفتم زندگی شروع شده و معمولا ۲ تا ۶ هفته ادامه دارد. مصرف فنوباربیتال در مادران شیرده ممکن است منجر به خواب آلودگی نوززاد شود.

پریمیدون

نقص های مادرزادی قلبی، شکاف های دهانی صورتی و میکروسفالی با مصرف این دارو همراه بوده است.

اسیدوالپروئیک

نقص لوله عصبی بیشتر در ناحیه کمری – خاجی است.  مصرف این داور نقص های قلبی، شکاف های دهانی صورتی و ناهنجاری های ادراری تناسلی ایجاد می کند. سندرم جنین والپرواتی با مشخصات دیسمورفیک مثل چین های اپی کانتال، حدقه های کم عمق، هیپرتلوریسم، گوش های کوچک، پل بینی پهن و نوک بینی سربالا، میکروسفالی و غیره مشخص می شود.

اتوسوکسیمید

مصرف این دارو توسط مادر در دوران حاملگی می تواند همراه با بیماری های قلبی مادرزادی، شکاف دهانی صورتی و هیدروسفالی باشد. تماس جنین با این دارو همراه با خون ریزی در نوزاد می باشد.

کلونازپام: مصرف آن توسط مادر خطر نقص های مادرزادی قلبی را زیاد می کند ولی دلیل قطعی درباره تراتوژن بودن آن در انسان وجود ندارد.  صرع مداوم یا استاتوس اپی لپتیکوس می تواند در زنان مصروع و غیر مصروع رخ دهد و منجر به آسیب برگشت ناپذیر مغز یا مرگ در مادر و یا جنین شود.

از داروهای ضد صرع جدید می توان به فلبامات، گاباپنتین، لاموتریجین، اوکسی کاربامازپین، توپی رامیت، تیاگابین و ویگاباترین اشاره کرد.

از یافته ها یک پمفلت آموزشی در خصوص نیازهای آموزشی مادر و پرسنل بهداشتی در زمینه خطرات صرع برای مادر باردار، عوارض جنینی در بارداری و راه های محافظتی و مراقبتی مادر و کودک تهیه شد.

بحث و نتیجه گیری

اگر چه بیشتر مادران مبتلا به صرع حاملگی را بدون هیچگونه عارضه ای به پایان می رسانند ولی متخصصان معتقدند با برنامه های پیگیری و آموزش های لازم در جهت کنترل تشنج در بارداری می توان عوارض مادری و جنینی را به حداقل رساند. در همین زمینه هنریکسون (۲۰۰۳) و کالوین (۲۰۰۶) می نویسند اگرچه ۹۰ درصد مادران مبتلا بارداری را بخوبی تحمل می کنند ولی احتمال آنومالی جنینی در این مادران دو مرتبه بیشتر از سایر است لذا این گروه زنان به مراقبت بیشتر توسط متخصص زنان و نورولوژی قبل و طی بارداری نیاز دارند.

انجمن صرع اونتاریوی کانادا (۲۰۰۷) نیز نشان داد رمز موفقیت حاملگی ترم و مطابق با دوره بعد از زایمان در این گروه به ارتباط قوی و حمایت مادر توسط تیم مراقبتی می باشد. لذا فراهم کردن یک گروه حمایتی مانند خانواده، دوستان، گروه های کوچک حمایتی، گروهای فرهنگی و مذهبی و سایر سیستم های خدماتی در حفظ سلامت این مادران کمک کننده است. بسیاری از مطالعات نشان داده که آموزش و مشاوره فرد را به ساختار خانواده برگردانده و نگرش منفی به این زن مبتلا را کاهش داده است. بنابراین نکات آموزشی به این مادران در طی دوره قبل/ بعد از بارداری کمک کننده خواهد است. ناکن(۲۰۰۶) می نویسد مصرف اسید فولیک قبل و طی بارداری خطر آنومال جنینی را کاهش می دهد.

از آنجا که بیشتر عوارض ناشی از مصرف داروها می باشد لذا توجه دقیق به این مسئله حائز اهمیت است. هاردن (۲۰۰۷) در مورد مصرف دارو  و دوز دارو در بارداری تاکید کرده است و به اهمیت مشاوره و کنترل جنین تاکید نموده است. هانت (۲۰۰۶) نیز اذعان داشت داروی ضدصرع سبب آنومالی جنین خصوصا ناهنجاری مادرزادی می شود. افشار (۱۳۸۰) تولد نوزاد هیدانتویین  ناشی از  مصرف فنوباربیتال در بارداری را گزارش کرده است.

لذا با توجه به لزوم اهمیت مصرف دارو در بارداری بهتر است قبل از آنکه فرد مبتلا به صرع، باردار شود تحت نظر پزشک متخصص داروی مصرفی را به دارویی که کم‌خطر است تبدیل کند. این کار بسیار حساس بوده و باید به آهستگی و با صبر و حوصله و زیر نظر پزشک متخصص انجام پذیرد. اگر بیماری داروی ضد صرع مصرف می کند کمال مطلوب این است که بیمار تحت درمان با کمترین تعداد دارو و با کم ترین دوز مورد نیاز برای کنترل حملات باشد.

مادر باردار بایستی آگاه باشد که هرگونه کاهش یا قطع خودسرانه دارو در طول بارداری نه تنها خطر بروز اختلالات مادرزادی را در نوزاد کم نکرده بلکه موجب افزایش خطر تشنج در مادر و شیوع اختلالات مادرزادی ناشی از آن در نوزاد می‌شود. قره گزلی (۱۳۸۵) نشان داد هنوز انگ صرع در مادران در بین مردم تهران وجود دارد و اکثر مردم در مورد صرع آگاهی ندارند. کالوین (۲۰۰۶) نشان داد زنان باردار مبتلا به صرع به مراقبت بیشتر توسط متخصص زنان و نورولوژی نیاز دارند و به نقش مشاوره قبل و طی بارداری تاکید داشته است.

هولمز (۲۰۰۱) نشان داد داروی ضد بارداری مادر به طور کلی انتقال ویتامینK را از سد جفتی مهار می کند. لذا زمان پروترومبین و زمان نسبی ترومبوپلاستین در نوزاد طولانی می شود. این خطر می تواند با مصرف ویتامین K اضافی در ماه اخر جبران شود. این مسئله می تواند به دنبال در تماس بودن جنین با داروهای فنوباربیتال، پریمیدون، فنی تویین و … رخ دهد. کالوین (۲۰۰۶)، انجمن مطالعات اروپا ( ۲۰۰۶) و انجمن ملی صرع (۲۰۰۷) انومالی های جنینی را به داروهای ضد صرع نسبت می دهند. اتخاذ درمان صحیح می تواند میزان خطر را کاهش دهد.

انجمن صرع آنتاریو (۲۰۰۷) و  بسیاری از مطالعات نشان داده اند آموزش و مشاوره، فرد را به ساختار خانواده برگردانده و نگرش منفی به زن مبتلا را کاهش می دهد. انتقال نکات آموزشی به مادران قبل و بعد از بارداری کمک کننده  است. انجمن مطالعات اروپا (۲۰۰۶) در مورد کنترل تشنج در خانم باردار مبتلا به صرع نشان می نویسد در اکثر خانم ها طی بارداری تشنج روی نمی دهد. خطر تشنج بیشتر در خانم هایی است که اکس کاربامازپین و لاماتریژن استفاده می کنند.

امید است که این پمفلت آموزشی گامی مثبت در جهت حفظ و ارتقا سطح سلامت مادر و نوزاد باشد.

نویسندگان:

زهرا سبزی ، دکتر اکرم ثناگو، دکتر لیلا جویباری

آدرس:

گرگان، جاده شصتکلا- دانشگاه علوم پزشکی گلستان

خطر ابتلا به آسم در نوجوانانی که منظم استامینوفن مصرف می کنند افزایش می یابد

مصرف داروی مسکن استامینوفن با ابتلا به آسم ارتباط دارد .

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند: خطر ابتلا به آسم در نوجوانانی که دست کم یک بار در ماه داروی مسکن استامینوفن مصرف می کنند دو برابر افزایش می یابد. 

 به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از یونایتدپرس ،  یک مطالعه بین المللی بر روی ۳۰۰ هزار نوجوان از ۵۰ کشور جهان نشان داد که احتمال ابتلا به احتقان بینی و اگزمای پوست در افرادی که استامینوفن مصرف می کنند بیشتر است.

استامینوفن‌ دارویی‌ است‌ رایج‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ پزشک‌ قابل‌ تهیه‌ می‌باشد. این‌ دارو یک‌ مسکن‌ غیرمخدر است‌ که‌ در موارد دردهای‌ خفیف‌ تا متوسط‌ نظیر سردرد ، دندان‌ درد ، درد خفیف‌ استئوآرتریت‌ ( آرتروز ) ، و دردهای‌ ناشی‌ از جراحیهای‌ کوچک‌ کاربرد دارد. استامینوفن‌ همچنین‌ تب‌ را کاهش‌ می‌دهد.

این‌ دارو ممکن‌ است‌ در بسیاری‌ دیگر از داروها با اسامی‌ تجاری‌ متفاوت‌ وجود داشته‌ باشد. از جمله‌ استامینوفن‌ پاراستامول‌ نیز گفته‌ می‌شود.
دانشمندان معتقدند که استامینوفن می تواند تغییراتی را در بدن ایجاد کند که باعث می شود کودکان بیشتر مستعد ابتلا به التهاب و حساسیت ها شوند.
محققان از مدت ها پیش نسبت به ارتباط میان مصرف مسکن ها و ابتلا به آسم مشکوک بودند. مطالعات قبلی نشان داده است که مصرف استامینوفن خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد.
با این حال یک گروه انگلیسی به نام “آسم یو.کی” در حالی که این مطالعه را مهم اعلام کرده اند تاکید کردند که این مطالعه هنوز قطعی نیست.
“لیان متکالف” معاون مدیر موسسه تحقیقاتی “آسم یو.کی” گفت: این مطالعه بزرگ نشان می دهد که میان مصرف استامینوفن و خطر ابتلا به آسم در نوجوانان ارتباط وجود دارد.

وی افزود: با این حال هنوز نمی توان تعیین کرد که آیا واقعا استامینوفن موجب ابتلا به آسم می شود یا خیر.

« Previous PageNext Page »