مصرف ویتامین آ ( A ) برای زنانی که تست مثبت ایدز دارند و به کودکشان شیر می‌دهند ، خطرناکتر است

نتایج پژوهشی جدید نشان می دهد که مصرف ویتامین آ در زمان شیردهی خطر انتقال ویروس ایدز از مادر به نوزاد را افزایش می‌دهد .
پژوهشگران دانشگاه میشیگان  می گویند آنان در پژوهش جدیدی آشکار کرده‌اند که مصرف ویتامین آ و مکمل‌های بتاکاروتن برای زنانی که تست مثبت ایدز دارند و به کودکشان شیر می‌دهند، خطرناکتر است، چون میزان ورود ویروس ایدز به شیر مادر را افزایش می‌دهد و به این ترتیب احتمال انتقال عفونت ایدز از مادر به فرزند افزایش می‌یابد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از ساینس دیلی ، ادواردو ویلامور محقق دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه میشیگان در این پژوهش گفت: انتقال ویروس ایدز از طریق شیردادن به نوزاد اتفاق می‌افتد چون شیر مادر حامل ذرات حیاتی است که نوزاد جذب و هضم می‌کند.

تحقیقات جدید نشان داده است که مصرف مکمل‌های ویتامین آ و بتاکاروتن در زنان شیرده با تست مثبت ایدز در واقع مقدار ویروس را در شیرمادر افزایش می‌دهد.

محققان می‌گویند: انتقال ایدز از مادر به فرزند یک مشکل عمده و بزرگ در کشورهای در حال توسعه است. برای مثال تنها در سال ۲۰۰۸ حدود ۴۳۰ هزار مورد جدید ابتلا به عفونت ایدز گزارش شد که بیش از ۹۵ درصد آنها نتیجه انتقال ویروس از مادر به نوزاد بوده است و بیشترین این موارد در کشورهای صحرای آفریقا رخ داده است.

این یافته‌ها در مجله آمریکایی «تغذیه بالینی» و مجله «تغذیه» منتشر شده است.

داروی موثری بر ویروس مرگبار ابولا (Ebola) ، بر روی انسان آزمایش خواهد شد

محققان داروی موثری برای مقابله با ویروس مرگبار ابولا تهیه کردند 

پس از آنکه دانشمندان مجوز آزمایش داروی جدید ابولا بر روی انسان را دریافت کردند، امید آن می رود عرضه داروی درمان این ویروس یک گام جلوتر برود.  
   
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،  ، ابولا (Ebola) گاه به گاه به ‌طور مرگباری در میان انسان‌ها و میمون‌ها در آفریقا شایع می‌شود. این ویروس با ایجاد تب شدید و خونریزی بیمار را از پا درمی آورد و خیلی سریع گسترش می‌یابد.
محققان پس از اثبات تاثیر این دارو بر روی میمونها، در بررسی های بالینی، داروی جدید ابولا را بر روی میمونهای رزوس آزمایش و مشاهده کردند ۶۰ درصد این میمون ها بهبود یافتند.
ویروس ابولا در ۹۰ درصد موارد به مرگ در انسانها می انجامد، اما این ویروس همیشه در میمونها کشنده است.
از سال ۱۹۷۶ تا کنون هزار و ۲۰۰ نفر بر اثر آلودگی به این ویروس جان خود را از دست داده اند، اما بیم آن می رود که تروریست ها از این ویروس به عنوان یک سلاح بیولوژیکی استفاده کنند.
ابولا از طریق مایعات بدن انتقال می یابد. افراد مبتلا به این ویروس دچار تهوع ، استفراغ ، خونریزی داخلی و نارسایی عضوی شده و در نهایت جان می سپارند.
دانشمندان در جدیدترین بررسی های خود دریافتند داروی جدید، این ویروس را در ۶۰ درصد میمونهای رزوس از بین می برد.
تاثیر ۱۰۰ درصدی این دارو در درمان ویروس ماربورگ را در میمونهای سینومولگوس نیز تایید شده است.

اداره نظارت بر غذا و داروی آمریکا FDA اکنون به دانشمندان اجازه داده است این دارو را بر روی گروه کوچکی از داوطلبان انسانی آزمایش کنند.
تلفات بالای ویروس ابولا، این نگرانی را ایجاد کرده که ممکن است در تروریسم بیولوژیکی استفاده شود. از این رو آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بودجه تحقیقات بر روی این ویروس را افزایش داده است.
این شیوه درمانی جدید توسط موسسه بیماری های عفونی مرکز تحقیقات پزشکی ارتش آمریکا و یک شرکت خصوصی آمریکایی ارائه شده است.
با این حال محققان هشدار می دهند با وجود پیشرفت ظاهری، ارائه یک واکسن کامل نیازمند گذشت زمان ، آزمایش های وسیع و ارزیابی های بسیار است.

داروی ” کتامین ” در درمان افسردگی معجزه می کند

داوری ‘سحرآمیز’ ضد افسردگی به بازار می آید  .
محققان دانشگاه ییل داروی ضد افسردگی جدیدی را ارائه کرده اند که در چند ساعت تاثیر خود را نشان می دهد و مانند داروی های موجود در بازار نیازی به مصرف چند هفته و ماه ندارد.
   
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، این تخقیقات می تواند تولید ایمن و ساده شکلی از داروی ضد افسردگی کتامین را تسریع بخشد. تاثیر مثبت داروی کتامین در درمان بیماران به شدت افسرده، اثبات شده است.
محققان در آزمایش های خود بر روی موش ها دریافتند کتامین نه تنها به سرعت، رفتارهای افسرده مانند را بهبود می بخشد بلکه ارتباط آسیب دیده بین سلول های مغزی را که به دلیل استرس مزمن ایجاد شده اند، نیز احیا می بخشد.

پروفسور رونالد دومن استاد روانپزشکی و داروشناس دانشگاه ییل و مجری این تحقیقات می گوید: کتامین مانند یک داروی سحرآمیز است، یک دوز آن می تواند به سرعت موثر واقع شود و تاثیر خود را به مدت ۱۰ روز حفظ کند.
کتامین بطور معمول برای بیهوشی عمومی در کودکان استفاده می شده است اما دهه گذشته محققان مرکز سلامت ذهنی Connecticut دریافتند به نظر می رسد تجویز دوزهای کمتر این دارو به رهایی بیماران از افسردگی کمک می کند.
در مطالعات اولیه بالینی در موسسه ملی سلامت ذهنی، حدود ۷۰ درصد بیماران که در برابر درمان با تمامی اشکال داروهای ضد افسردگی از خود مقاومت نشان می دادند طی چند ساعت پس از مصرف کتامین بهبود یافتند.

با این حال استفاده بالینی از این دارو محدود شده است چرا که باید بصورت وریدی و تحت نظارت پزشکی به بیمار داده شود و در برخی موارد می تواند نشانه های روان پریشی کوتاه مدت ایجاد کند.
این دارو همچنین به عنوان داروی شادی آور موسوم به ‘ K ویژه’ یا ‘K ‘ نیز استفاده می شود.
محققان نقشه عملکرد مولکولی این دارو را در کورتکس پیشانی موش ها تهیه کردند که می تواند به ارائه اهداف بالقوه برای مصرف ایمن و ساده داروها شود. آنها دریافتند که کتامین بر روی مسیری موثر است که بسرعت ارتباطات سیناپسی جدیدی را بین نورون ها ایجاد می کند.

حدود ۴۰ درصد افراد مبتلا به افسردگی به دارو پاسخ نمی دهند. بسیاری دیگر از بیماران نیز فقط پس ازماه ها و حتی سالها مصرف داروهای مختلف بهبود می یابند.
محققان دانشگاه ییل کتامین را به عنوان ابزاری برای درمان سریع افرادی که فکر خودکشی در سر داشتند مورد آزمایش قرار دادند. تاثیر مثبت این دارو زمانی مشخص شد که این افراد تا هفته ها پس درمان با داروهای ضد افسردگی رایج پاسخی به درمان نمی دادند.
نتایج این تحقیقات در نشریه ساینس منتشر شده است.

نکات آموزشی در مادران باردار مبتلا به (صرع) اپی لیسی

بیماری های همراه با حمله (Seizure) تقریبا نیم تا یک درصد کل مردم و نیز خانم های حامله را مبتلا می کنند. حدودا از هر دویست بارداری یک مورد با این بیماری درگیر می باشند. با این حساب فقط در آمریکا حدود هشتصد هزار تا یک  میلیون زن در سنین باروری بیماری تشنجی دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دانش پرستاری( http://jouybari.blogfa.com ) ،  صرع عادی ترین اختلال نورولوژیک در دوران حاملگی را تشکیل می دهد. درک نادرست از  صرع  و انگ اجتماعی اغلب باعث اختلالات زندگی این افراد شده و منجر به این مسئله می شود که مادر ایزوله و تنها شود و اعتماد به نفس وی کاهش یابد. بسیاری از خانم های مبتلا به صرع یا اختلال تشنجی دچار کاهش تمایلات جن.سی شده و گاهی مورد بی حرمتی و خشونت قرار می گیرند. متاسفانه سو استفاده از این خانم ها در دوران بارداری شدت پیدا کرده است.

اگر چه اغلب خانمهای مبتلا به صرع حاملگی های بدون حادثه را پشت سر می گذارنند ولی اثرات حاملگی روی فرکانس حملات می تواند متغییر باشد. به موجب منابع مختلف ۱۵ تا ۵۰ درصد بیماران در طول حاملگی افزایش فرکانس حملات و تقریبا در ۲۵ درصد بیماران کاهش فرکانس حملات دیده می شود در حالی که در درصد قابل توجهی از خانم ها تغییری در فراوانی حملات در دوران حاملگی ایجاد نمی شود. خانم هایی که قبل از حاملگی کمتر از یک حمله هر ماه ۹ ماه داشته اند در طول حاملگی با خطر افزایش فرکانس حملات رو به رو نخواهند بود.

بر عکس خانم هایی که قبل از حاملگی بیش از یک حمله در ماه داشته باشند در دوران حاملگی افزایش فرکانس حملات خواهند داشت. تصور می شود که در بعضی از بیماران مصروع حامله عوامل متعددی در افزایش فرکانس حمله ایفای نقش می کنند که شامل عدم تبعیت از رژیم درمانی، افزایش تهوبه ریوی (که موجب آلکالوز جبرانی خفیف می شود)، هیپوکلسمی، کم شدن سدیم و منیزیم خون ، استرس عاطفی (چون مادران تازه برای حوادث تغییر دهنده زندگی آماده می شوند)، کمبود خواب (به علت درد عضلانی اسکلتی در حاملگی)، تغییر در حرکات دستگاه گوارش، تهوع و استفراغ و تغییرات کبدی می باشند.

در بعضی از مدلهای حیوانی استروژنها از طریق کم کردن آستانه تشنج و افزایش شدت حملات، اپی لپتوژنیک (صرع زا) هستند. بنابراین حاملگی هم چنین بلوغ، سیکل قاعدگی و یائسگی همگی مواردی هستند که فعالیت حمله ای را تغییر می دهند. اگرچه اکثریت خانمهای مبتلا به صرع حاملگی های بدون مخاطره ای را خواهند داشت ولی از بعضی از مطالعات در خانمهای مبتلا به صرع در مقایسه با گروههای کنترل نتایج بد حاملگی گزارش شده است.  این نتایج سوء شامل زایمان زودرس، تولد بچه با وزن کم ، دور سرکوچک تر ، تولد نوزاد مرده، شاخص آپگار کم، پره اکلامپسی، زایمان با سزارین، نقص های مادرزادی و مرگ و میر نزدیک زایمان است. در خانم مبتلا احتمال بیشتری برای قاعدگی نامنظم، کیست تخمدان، دوره های خونریزی غیر طبیعی، یائسگی زودرس و کاهش باروری نسبت به زن سالم است. این مسئله سبب عدم تداوم دریافت مراقبت بارداری می شود.

برخی داروها باعث ناباروری و کاهش میل جن.سی می شود. در خانم های حامله مبتلا به صرع که از داروهای ضد صرع استفاده می کنند میزان ناهنجاری های مادرزادی ۴ تا ۸ درصد است در حالی که در زنان سالم  ۲ الی ۳ درصد می باشد. همچنین خطر نقص های مادرزادی جزیی نیز دو برابر می شود.

از طرفی مطالعات نشان داده است که بیشتر خانمها به خاطر ترس از تاثیر سوء داروی ضد صرع روی جنین خود و یا به علت ترس از این که دارو تهوع یا استفراغ ایجاد کرده یا آنها را تشدید کند از رژیم درمانی توصیه شده کمتر تبعیت می کنند. پس با توجه به اهمیت حفظ و ارتقا سطح سلامت مادران توجه بیشتر نیازمندی های این گروه از مادران حامله مبتلا به اپی لپسی در طی بارداری و بعد از آن در خصوص مصرف دارو، تغذیه، تداوم پیگیری مراقبت دوران بارداری حائز اهمیت می باشد.

هدف: هدف از مقاله بررسی آخرین تلاشهای علمی در خصوص نیازمندی آموزشی زنان باردار مبتلا به صرع و تهیه پمفلت آموزشی برای پرسنل بهداشتی درمانی می باشد.

روش کار

مقالات یک سال اخیر منتشرشده در پاب مد و گوگل با کلمات کلیدی “حاملگی و صرع” مورد بررسی قرارگرفت. مقالات مرتبط یافت شده ۳۰  مورد بوده است که همگی  بررسی شده اند.

یافته ها

مادران مبتلا به صرع و نوزادان آنها جز گروه پرخطر می باشند. عوارض مادری نظیر بروز تشنج، مسمویت دارویی، خونریزی و عوارض جنینی و نوزادی شامل: مرگ، ناهنجاری مادرزادی، نارسی، تاخیر رشد و تکامل و تشنج می باشد.

عوارض مادری: عوارض مادری از جمله خونریزی واژینال/ آنمی ناشی از فقر آهن/ استفراغ وخیم بارداری/ توکسمی ناشی از عفونت های باکتریال/ پارگی زودرس کیسه آب/ مرگ نوزادی در بدو تولد و مرگ و میر پره ناتال را برای مادر مبتلا بیان شده است.

بیشتر خانم ها مبتلا به صرع دچار تغییرات در تشنج نمی شوند ولی مصرف داروهای ضد صرع در باردای تاحدی هورمون های بدن را تغییر می دهد و از طرفی احساس خستگی و عدم دریافت داروی ضد صرع احتمالا دلیل اصلی ریسک تشنج در بارداری می باشد. دقیقا مشخص نیست که چه اتفاقی می افتد اما حدس زده میشود که ۱۰-۳۰ درصد خانم ها در بارداری بیشتر دچار تشنج شوند علی رغم اینکه داروی ضد تشنج مصرف می کنند. زیرا که در طی بارداری سطح خونی داروی ضد صرع کاهش یا دچار تغییرات خواهد شد. تشنج گراند مال یا تونیک- کلونیک در ماه های اخر بارداری می تواند سبب صدمه جنین شود.

تشنج در طی زایمان یا بلافاصله بعد از تولد نوزاد غیر معمول است. تحقیقات نشان داده حدود ۱-۲ درصد تشنج در حین زایمان اتفاق می افتد. این تشنج حین زایمان معمولا خطرناک نیست. طی زایمان نفس زن بیشتر و تنفس سریع/ همراه با درد و اضطراب ناشی از زایمان ممکن است گاهی سبب تشنج حین زایمان شود.

اگر تشنج در طی زایمان اتفاق افتاد متخصص باید جزئیات را برسی کند و استفاده از داروی وریدی برای کنترل تشنج ممکن است نیاز باشد اگر تشنج طی زایمان طول بکشد سبب کاهش ضربان قلب جنین و دیسترس جنینی می شود و متخصص برای اینکه جنین صدمه نبیند باید سزارین انجام دهد.

تمایل خانم های مبتلا به صرع به باردارشدن به دلیل عوامل شخصی/ داشتن قاعدگی نامنظم/ سندرم تخمدان پلی کیستیک و سایر مشکلات زنان نسبت به خانم های سالم کمتر است. از طرفی اضطراب/ افسردگی و عوارض جانبی داروها باعث کاهش تمایلات جنسی میشود. یکسری از دارو های ضد صرع می تواند با کاهش تولید اسپرم ، سبب کاهش باروری می گردد. این عوارض قابل درمان هستند اما حاملگی را با مشکلاتی مواجه خواهند کرد. مطالعات نشان داده که خانم مبتلا به صرع ممکن است دچار تهوع، خونریزی واژینال و زایمان به طور زودس در طی بارداری و بعد از حاملگی میشوند.

گاهی تشنج تونیک کلونیک در طی بارداری سبب سقط خودبخودی می شود. تشنج باعث کاهش یا افت اکسیژن جنینی می شود این مسئله می تواند سبب سقط شود یا اینکه مرگ جنین در بدو تولد شود. اگر چه این مسئله ندرتا اتفاق می افتد. داروها در شیر ترشح می شوند و به شیرخوار می رسند البته دوز بسیار کمی از دارو به شیرخوار منتقل می شود. خانم مبتلا به صرع که بیش از ۹۰ میلی گرم فنوباربیتال دریافت می کند ممکن است شیرخوار وی دچار خواب الودگی شود. اساسا صرع عامل اصلی برای سزارین نیست. بیشتر مادران مبتلا قادر به زایمان طبیعی هستند و سزارین در مواردی که نجات جنین مهم باشد و درد زایمان به خوبی پیشرفت نمی کند، اندیکاسیون دارد.

عوارض جنینی

شانس ابتلا کودک به اپیلپسی خیلی کم است. تحقیقات در این زمینه کمتر انجام شده است. ۱۲درصد کودکان متولد شده از مادران مبتلا به صرع عمومی (که هوشیاری خود را ازدست می دهند) دچار صرع میشوند. فقط ۳ درصد کودکان متولد شده از مادران مبتلا به صرع نسبی دچار صرع میشوند. اگر صرع مادر باردار ژنتیکی باشد (مادر یا پدر مادر باردار دچار صرع بوده باشند) و یا اگر پدر کودک دچار صرع بوده باشد احتمال ابتلا کودک به مبتلا شدن بیشتر است. ۴-۸ درصد کودکان متولد شده از این مادران دارای نقص مادرزادی خواهند بود.

نقص های مادرزادی می تواند خفیف یا شدید باشد. مشکلات جدی آنومالی مانند شکاف کام/ اسپینابیفیدا/ ناهنجاری قلبی و مشکلات خفیف مانند فاصله زیاد بین دو چشم/ غیر طبیعی بودن شکل ناخن و انگشتان طبیعی و کوتاهی بالای لب می باشد. والپروات و کاربامازپین باعث اسپینابیفیدا می شوند. به نظر می رسد ریسک خطر مصرف سدیم والپروات بیشتر باشد. برخی از مطالعات تحقیقی موید است زنان مبتلا به صرع اغلب کودکانی با سر کوچک دارند با تاخیر تکاملی و  یا عقب ماندگی ذهنی دارند.

خانمی که در بارداری دارو نمی گیرد ۳ درصد خطر ناهنجارهای بزرگ در نوزادش وجود دارد. گرفتن تک دارو  احتمال خطر را ۳-۷ درصد افزایش می دهد. گرفتن دو یا چند دارو ریسک خطر انومالی بزرگ را تا ۱۰درصد افزایش می دهد. به نظر می رسد ریسک خطر در مصرف سدیم والپروات بیشترین است.

خطر کوچکی دیگری که نوزاد را در ۲۴ ساعت اول تولد تهدید می کند مربوط به خونریزی است.  یک صدم درصد نوزادان متولد شده ویتامین K کافی نداشتند و این سبب خونریزی از بینی و دهان و سایر خونریزی های داخلی می شود. کمبود ویتامین K در  کودکان متولد شده از مادرانی که داروی ضد صرع مصرف می کنند نسبتا بیشتر است.

نیازمندی مادران

یافته ها حاکی از آن است که نیازمندی مادر مبتلا به صرع در بارداری شامل نیاز به ویزیت مرتب و مکرر در بارداری، توجه به مراقبت دوره بارداری، مراقبت از خود و جنین در حال رشد، مشاوره ژنتیک، مصرف اضافی اسید فولیک قبل و طی بارداری، مصرف ویتامین K در ماه اخر بارداری، انجام سونوگرافی سریال در بارداری، ارزیابی سطح آلفافیتو پروتئین سرم مادر، توجه به تغذیه و خواب و استراحت مناسب، کاهش استرس با برنامه های مشاوره و استفاده از ورزش و تکنیک های آرامسازی، مشاوره با متخصص مغز و اعصاب در مورد نوع و مقدار و تداوم داروی مصرفی، مشاوره ژنتیک، انجام آزمایشات خونی از جهت ارزیابی سطح دارو در خون، عدم استفاده از الکل و کافئین و کوکایین و ماری جوانا، عدم تماس با رنگ ها و مواد شیمایی تشدید کننده تشنج، نیاز به ورزش بویژه پیاده روی، نیاز به آگاهی در مورد سرانجام حاملگی و استفاده از روش های کاهش درد در حین زایمان، نیاز به آگاهی والدین از سلامت جنین در طی بارداری با پیگیری برنامه های غربالگری، آگاهی در مورد تاثیر صرع بر حاملگی و بالعکس و… می باشد. موارد فوق باید توسط پرسنل بهداشتی درمانی و متخصصان به مادران مبتلا به صرع آموزش داده شد تا سلامت مادر و جنین حفظ شود و بنیان خانواده مستحکم تر گردد.

از آنجا که اکثر عوارض مادری و جنینی به مصرف داروها مربوط می شود لذا در همین زمینه به یکسری عوارض دارویی ضد صرع در بارداری اشاره می شود:

فنی توئین

خطر ناهنجاری های مادرزادی بزرگ با این دارو ۲ تا ۵ درصد است. نقص های قلبی در دیواره بین دو بطن، تاخیر در رشد جنین، افزایش خطر خونریزی در نوزاد، شکاف های دهانی صورتی و نقص های ادراری تناسلی از جمله این موارد می باشند.

کاربامازپین

در یک مطالعه روی ۷۲ زن مبتلا به صرع که کاربامازپین مصرف کردند وقوع ناهنجاری های مادرزادی افزایش داشته است. ۱۱ درصد نقصان جمجمه- صورت، ۲۶ درصد هیپوپلازی انگشت و ۲۰ درصد تاخیر تکاملی گزارش شده است. این مجموعه اثرات جنینی به نام سندرم جنین کاربامازپین یا fetal carbamazepine معروف می باشد و شبیه به نقص مادرزادی دیده شده در سندرم جنین هیدانتوین است. علاوه بر این، مصرف کاربامازپین توسط مادر همراه با وقوع اسپینابیفیدا بوده است.

فنوباربیتال

تماس جنین با فنوباربیتال همراه با ناهنجاری های ماژور مثل نقص های مادرزادی قلبی و شکاف دهانی صورتی می شود. سندرم جنین فنوباربیتال یا fetal phenobarbital با مشخصات دیسمورفیک مشابه با سندرم جنین هیدانتوین است. تماس جنین با فنوباربیتال هم چنین همراه با کاهش تکامل هوشی و شناختن در نوزادان و  کودکان می شود. مصرف فنوباربیتال توسط مادر در طول حاملگی می تواند منجر به خونریزی در نوزاد پس از زایمان شود. علایم قطع شامل تحریک پذیری است و تقریبا در روز هفتم زندگی شروع شده و معمولا ۲ تا ۶ هفته ادامه دارد. مصرف فنوباربیتال در مادران شیرده ممکن است منجر به خواب آلودگی نوززاد شود.

پریمیدون

نقص های مادرزادی قلبی، شکاف های دهانی صورتی و میکروسفالی با مصرف این دارو همراه بوده است.

اسیدوالپروئیک

نقص لوله عصبی بیشتر در ناحیه کمری – خاجی است.  مصرف این داور نقص های قلبی، شکاف های دهانی صورتی و ناهنجاری های ادراری تناسلی ایجاد می کند. سندرم جنین والپرواتی با مشخصات دیسمورفیک مثل چین های اپی کانتال، حدقه های کم عمق، هیپرتلوریسم، گوش های کوچک، پل بینی پهن و نوک بینی سربالا، میکروسفالی و غیره مشخص می شود.

اتوسوکسیمید

مصرف این دارو توسط مادر در دوران حاملگی می تواند همراه با بیماری های قلبی مادرزادی، شکاف دهانی صورتی و هیدروسفالی باشد. تماس جنین با این دارو همراه با خون ریزی در نوزاد می باشد.

کلونازپام: مصرف آن توسط مادر خطر نقص های مادرزادی قلبی را زیاد می کند ولی دلیل قطعی درباره تراتوژن بودن آن در انسان وجود ندارد.  صرع مداوم یا استاتوس اپی لپتیکوس می تواند در زنان مصروع و غیر مصروع رخ دهد و منجر به آسیب برگشت ناپذیر مغز یا مرگ در مادر و یا جنین شود.

از داروهای ضد صرع جدید می توان به فلبامات، گاباپنتین، لاموتریجین، اوکسی کاربامازپین، توپی رامیت، تیاگابین و ویگاباترین اشاره کرد.

از یافته ها یک پمفلت آموزشی در خصوص نیازهای آموزشی مادر و پرسنل بهداشتی در زمینه خطرات صرع برای مادر باردار، عوارض جنینی در بارداری و راه های محافظتی و مراقبتی مادر و کودک تهیه شد.

بحث و نتیجه گیری

اگر چه بیشتر مادران مبتلا به صرع حاملگی را بدون هیچگونه عارضه ای به پایان می رسانند ولی متخصصان معتقدند با برنامه های پیگیری و آموزش های لازم در جهت کنترل تشنج در بارداری می توان عوارض مادری و جنینی را به حداقل رساند. در همین زمینه هنریکسون (۲۰۰۳) و کالوین (۲۰۰۶) می نویسند اگرچه ۹۰ درصد مادران مبتلا بارداری را بخوبی تحمل می کنند ولی احتمال آنومالی جنینی در این مادران دو مرتبه بیشتر از سایر است لذا این گروه زنان به مراقبت بیشتر توسط متخصص زنان و نورولوژی قبل و طی بارداری نیاز دارند.

انجمن صرع اونتاریوی کانادا (۲۰۰۷) نیز نشان داد رمز موفقیت حاملگی ترم و مطابق با دوره بعد از زایمان در این گروه به ارتباط قوی و حمایت مادر توسط تیم مراقبتی می باشد. لذا فراهم کردن یک گروه حمایتی مانند خانواده، دوستان، گروه های کوچک حمایتی، گروهای فرهنگی و مذهبی و سایر سیستم های خدماتی در حفظ سلامت این مادران کمک کننده است. بسیاری از مطالعات نشان داده که آموزش و مشاوره فرد را به ساختار خانواده برگردانده و نگرش منفی به این زن مبتلا را کاهش داده است. بنابراین نکات آموزشی به این مادران در طی دوره قبل/ بعد از بارداری کمک کننده خواهد است. ناکن(۲۰۰۶) می نویسد مصرف اسید فولیک قبل و طی بارداری خطر آنومال جنینی را کاهش می دهد.

از آنجا که بیشتر عوارض ناشی از مصرف داروها می باشد لذا توجه دقیق به این مسئله حائز اهمیت است. هاردن (۲۰۰۷) در مورد مصرف دارو  و دوز دارو در بارداری تاکید کرده است و به اهمیت مشاوره و کنترل جنین تاکید نموده است. هانت (۲۰۰۶) نیز اذعان داشت داروی ضدصرع سبب آنومالی جنین خصوصا ناهنجاری مادرزادی می شود. افشار (۱۳۸۰) تولد نوزاد هیدانتویین  ناشی از  مصرف فنوباربیتال در بارداری را گزارش کرده است.

لذا با توجه به لزوم اهمیت مصرف دارو در بارداری بهتر است قبل از آنکه فرد مبتلا به صرع، باردار شود تحت نظر پزشک متخصص داروی مصرفی را به دارویی که کم‌خطر است تبدیل کند. این کار بسیار حساس بوده و باید به آهستگی و با صبر و حوصله و زیر نظر پزشک متخصص انجام پذیرد. اگر بیماری داروی ضد صرع مصرف می کند کمال مطلوب این است که بیمار تحت درمان با کمترین تعداد دارو و با کم ترین دوز مورد نیاز برای کنترل حملات باشد.

مادر باردار بایستی آگاه باشد که هرگونه کاهش یا قطع خودسرانه دارو در طول بارداری نه تنها خطر بروز اختلالات مادرزادی را در نوزاد کم نکرده بلکه موجب افزایش خطر تشنج در مادر و شیوع اختلالات مادرزادی ناشی از آن در نوزاد می‌شود. قره گزلی (۱۳۸۵) نشان داد هنوز انگ صرع در مادران در بین مردم تهران وجود دارد و اکثر مردم در مورد صرع آگاهی ندارند. کالوین (۲۰۰۶) نشان داد زنان باردار مبتلا به صرع به مراقبت بیشتر توسط متخصص زنان و نورولوژی نیاز دارند و به نقش مشاوره قبل و طی بارداری تاکید داشته است.

هولمز (۲۰۰۱) نشان داد داروی ضد بارداری مادر به طور کلی انتقال ویتامینK را از سد جفتی مهار می کند. لذا زمان پروترومبین و زمان نسبی ترومبوپلاستین در نوزاد طولانی می شود. این خطر می تواند با مصرف ویتامین K اضافی در ماه اخر جبران شود. این مسئله می تواند به دنبال در تماس بودن جنین با داروهای فنوباربیتال، پریمیدون، فنی تویین و … رخ دهد. کالوین (۲۰۰۶)، انجمن مطالعات اروپا ( ۲۰۰۶) و انجمن ملی صرع (۲۰۰۷) انومالی های جنینی را به داروهای ضد صرع نسبت می دهند. اتخاذ درمان صحیح می تواند میزان خطر را کاهش دهد.

انجمن صرع آنتاریو (۲۰۰۷) و  بسیاری از مطالعات نشان داده اند آموزش و مشاوره، فرد را به ساختار خانواده برگردانده و نگرش منفی به زن مبتلا را کاهش می دهد. انتقال نکات آموزشی به مادران قبل و بعد از بارداری کمک کننده  است. انجمن مطالعات اروپا (۲۰۰۶) در مورد کنترل تشنج در خانم باردار مبتلا به صرع نشان می نویسد در اکثر خانم ها طی بارداری تشنج روی نمی دهد. خطر تشنج بیشتر در خانم هایی است که اکس کاربامازپین و لاماتریژن استفاده می کنند.

امید است که این پمفلت آموزشی گامی مثبت در جهت حفظ و ارتقا سطح سلامت مادر و نوزاد باشد.

نویسندگان:

زهرا سبزی ، دکتر اکرم ثناگو، دکتر لیلا جویباری

آدرس:

گرگان، جاده شصتکلا- دانشگاه علوم پزشکی گلستان

خطر ابتلا به آسم در نوجوانانی که منظم استامینوفن مصرف می کنند افزایش می یابد

مصرف داروی مسکن استامینوفن با ابتلا به آسم ارتباط دارد .

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند: خطر ابتلا به آسم در نوجوانانی که دست کم یک بار در ماه داروی مسکن استامینوفن مصرف می کنند دو برابر افزایش می یابد. 

 به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از یونایتدپرس ،  یک مطالعه بین المللی بر روی ۳۰۰ هزار نوجوان از ۵۰ کشور جهان نشان داد که احتمال ابتلا به احتقان بینی و اگزمای پوست در افرادی که استامینوفن مصرف می کنند بیشتر است.

استامینوفن‌ دارویی‌ است‌ رایج‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ پزشک‌ قابل‌ تهیه‌ می‌باشد. این‌ دارو یک‌ مسکن‌ غیرمخدر است‌ که‌ در موارد دردهای‌ خفیف‌ تا متوسط‌ نظیر سردرد ، دندان‌ درد ، درد خفیف‌ استئوآرتریت‌ ( آرتروز ) ، و دردهای‌ ناشی‌ از جراحیهای‌ کوچک‌ کاربرد دارد. استامینوفن‌ همچنین‌ تب‌ را کاهش‌ می‌دهد.

این‌ دارو ممکن‌ است‌ در بسیاری‌ دیگر از داروها با اسامی‌ تجاری‌ متفاوت‌ وجود داشته‌ باشد. از جمله‌ استامینوفن‌ پاراستامول‌ نیز گفته‌ می‌شود.
دانشمندان معتقدند که استامینوفن می تواند تغییراتی را در بدن ایجاد کند که باعث می شود کودکان بیشتر مستعد ابتلا به التهاب و حساسیت ها شوند.
محققان از مدت ها پیش نسبت به ارتباط میان مصرف مسکن ها و ابتلا به آسم مشکوک بودند. مطالعات قبلی نشان داده است که مصرف استامینوفن خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد.
با این حال یک گروه انگلیسی به نام “آسم یو.کی” در حالی که این مطالعه را مهم اعلام کرده اند تاکید کردند که این مطالعه هنوز قطعی نیست.
“لیان متکالف” معاون مدیر موسسه تحقیقاتی “آسم یو.کی” گفت: این مطالعه بزرگ نشان می دهد که میان مصرف استامینوفن و خطر ابتلا به آسم در نوجوانان ارتباط وجود دارد.

وی افزود: با این حال هنوز نمی توان تعیین کرد که آیا واقعا استامینوفن موجب ابتلا به آسم می شود یا خیر.

پژوهشگران می گویند به ساخت واکسن استرس نزدیک شده اند

دانشمندان ادعا می کنند به ساخت واکسنی نزدیک شده اند که می تواند بر استرس غلبه کند.  

 

پژوهشگران می گویند ممکن است بتوان مواد شیمیایی مغز را با استفاده از یک واکسن برای ایجاد یک حالت «راحتی متمرکز» تغییر داد. آنان می گویند با استفاده از تکنیک های مهندسی ژنتیک ، یک روش درمانی جدید که می تواند درمان های آرامش بخش دارویی را حذف کند کشف کرده اند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دیلی میل ، دانشمندان دانشگاه استنفورد در کالفرنیا می گویند: تزریق نخستین واکسن ضد استرس دنیا که نتیجه ۳۰ سال تحقیق است می تواند به مردم کمک کند آرامش خود را به دست آورند.
استرس مزمن موجب بروز یک سری بیماری ها مانند دیابت و سکته قلبی می شود.
دکتر “رابرت ساپولسکی” استاد علوم اعصاب و مجری این طرح گفت: می توان شیمی مغز را تغییر داد تا وضعیت آرامش ایجاد شود.
وی افزود: در آستانه تولید فرمول دست ورزی شده ژنتیکی است که می تواند نیاز به درمان های آرامش بخشی و تجویز داروهای آرام بخش را از بین ببرد.
وی آسیب هایی را که استرس به حیوانات در کنیا وارد کرده بود بررسی کرده و هورمون هایی موسوم به گلوکوکورتیکوئید را مورد مطالعه قرار داد. این هورمون بخشی از سیستم ایمنی است و به مبارزه با سرطان و التهاب کمک می کند.
تولید این هورمون ها در بدن تمامی پستانداران به آنها کمک می کند با فرار کردن، با خطر مقابله کنند.
به گفته وی اگر چه مواد شیمیایی استرس در مغز گورخر پس از فرار از دست یک شیر غیرفعال می شود، این هورمون در بدن انسان در واکنش به هشدارهای روزمره به میزان زیادتری تولید و ترشح می شود، اما نمی تواند این مواد شیمیایی را خاموش کند.
این محقق افزود: این هورمون از نظر زیست شناختی با نابود سازی سلولهای مغزی و تضعیف سیستم ایمنی و از نظر اجتماعی هنگامی که با وجود پایان یافتن علت اصلی تنش ، پرخاش نسبت به دوستان و یا خانواده ادامه می یابد، سمی و خطرناک می شود.

این دانشمندان ویروس تب خال حاوی ژن های مهندسی شده حفاظت عصبی برای راه یافتن به اعماق مغز تولید کردند. این کار به خنثی کردن اثرات هورمون پیش از آنکه موجب آسیب مغزی شوند کمک می کند. کارایی این ویروس اکنون در موش ها نشان داده شده است.
وی با هشدار نسبت به اینکه هنوز تا انجام آزمایش هایی انسانی راه زیادی باقی است، افزود: علمی بودن این شیوه را اثبات کرده و توانسته ایم آسیب عصبی ناشی از استرس را کاهش دهیم.
هفته گذشته محققان دانشگاه استنفورد که این واکسن بالقوه را “تزریق ساپولسکی” نام گذاشته اند، اعلام کردند: در انسانها این ویروس مهندسی شده می تواند احساس طولانی تنش پس از یک بحران را از بین ببرد.

بهم خوردن تعادل اسید های چرب ضروری امگا ۳ و امگا ۶ می تواند عامل چاقی باشد

امگا ۳ و امگا ۶ دو اسید های چرب ضروری و بخشی از یک رژیم غذایی سالم هستند ، اما مهم این است که بین آنها تعادل برقرار باشد . اینک پژوهشگران می گویند عدم تعادل بین امگا۳ و امگا۶  می تواند عامل چاقی در افراد مستعد باشد . آنان اعلام کردند بالا بودن حد امگا۶ در بدن و پایین بودن سطح امگا۳ می‌تواند عامل چاقی باشد . دانشمندان  این نتیجه را در پی آزمایش با موشها به منظور تعیین تاثیر تغییرات در رژیم غذایی انجام دادند .
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، نتایج پژوهش های جدید  پژوهشگران فرانسوی این موضوع را به اثبات رسانده است. در یک آزمایش ، چهار نسل از موش به وسیله رژیم غذایی حاوی  ۳۵ درصد چربی امگا تغذیه شدند  این عدم تعادل تغذیه مشابه رژیم غذایی افراد در کشورهای توسعه یافته است .

امگا۶ و ۳ چربی‌های پلی‌غیراشباعم اصلی هستند که برای ارگانیسم ضروری بوده و بدن انسان قادر به تولید آنها نیست و لازم است از طریق موادغذایی آن را جذب کند.

امگا۶ در موادغذایی حیوانی و امگا۳ در مواد غذایی گیاهی مثل روغن کولزا و گوشت ماهی‌های چرب موجود است. طی ۴ دهه اخیر رژیم غذایی مردم در کشورهای صنعتی به سمت مصرف بیشتر امگا۶ و مصرف کمتر امگا۳ پیش رفته است.

در طول چهار دهه گذشته ، نسبت امگا ۶ به امگا ۳ در رژیم غذایی معمول غربی که در افراد سالم باید ۵ به ۱ باشد . در بسیاری از اروپا  ۱۵ به ۱ بوده و در ایالات متحد امریکا حتی تا تا ۴۰ به ۱  رسیده است . پژوهشگران می گویند این نسبت در شیر مادران ۶ به یک بوده است .

آنان می گویند میزان مصرف امگا  ۶ دویست و پنجاه درصد افزایش و مصرف امگا  ۳  چهل درصد کاهش یافته است. در حالی که پزشکان توصیه می‌کنند میزان امگا۶ به امگا۳ باید ۵ به ۱ باشد این میزان در حال حاضر ۴۰ به ۱ شده است.

هم اکنون کارشناسان در مورد اینکه درصد چربی در رژیم غذایی و یا مقدار مطلق کالری مصرفی  کدامیک بیشتر موجب چاقی می شوند اختلاف نظر دارند .

پژوهشگران می گویند نوع رژیم غذایی خانواده و همچنین ژنتیک افراد هر دو نقش موثر در بروز چاقی دارند .

محققان دانشگاه Mice-sophia Antipolis به همراه محققان مراکز CNRS و INRA پس از زیر نظر گرفتن ۴ گروه از موش‌ها به رژیم‌های غذایی متفاوت از نظر امگا۶ و امگا۳ به این نتیجه رسیدند که به هم خوردن تعادل امگا۶ و امگا۳ سبب افزایش حجم چربی و بروز ناراحتی‌های متابولیک، دیابت نوع۲ و التهاب می‌شود.

نتایج این تحقیق در مجله Lipid Research  منتشر شده است .

چه غذاهای حاوی امگا ۳ و ۶ هستند ؟

امگا ۳ در جانداران آبزی همچون قزل آلا، تن، هالیبوت (نوعی ماهی پهن بزرگ) و دیگر جانداران دریایی از جمله خزه و جلبک و نیز گیاهانی نظیر خرفه و همچنین دانه های روغنی را  وجود دارد .

اسیدهای چرب امگا ،۳ نقش مهمی در کارکرد فعالیت های مغذی و به خصوص تقویت حافظه و نیز فعالیت های قلب دارند. کارشناسان موسسه قلب آمریکا بنا بر یافته های خود مصرف مواد حاوی امگا ۳ را حداقل دو بار در هفته توصیه کرده اند.
اسیدهای چرب اُمگا-۳ شامل آلفا- لینولنیک اسید و ایکوزا پنتانوئیک اسید (EPA) است در ماهی های آب سرد مانند ماهی سالمون و ساردین، روغن سویا و کانولا، جوانه گندم ، روغن گردو ، روغن تخم کتان یا پنبه و روغن ماهی یافت می شود.
اسیدهای چرب اُمگا-۶ شامل اسید لینولئیک و اُمگا- لینولئیک اسید می باشد و در روغن های غیر اشباع گیاهی مانند روغن ذرت، روغن کانولا، روغن سویا، روغن بادام زمینی و روغن آفتابگردان یافت می شوند.
اگر بیماری خاصی نداشته باشید و پزشک برای شما مکمل امگا ۳ تجویز نکرده باشد استفاده از مکمل لازم نیست.از مواد غذایی حاوی امگا ۳ به اندازه ی متعادل و کافی استفاده کنید.مثلا مصرف دو بار در هفته ماهی -روزی ۱ عدد گردو با صبحانه و استفاده از روغن های مایع نام برده در برنج و سالاد و پخت و پز توصیه می شود .

دو داروی ” براف ۴۳۶ ” و ” مک ۱۸۳” در کنترل سرطان پوست پیشرفته موثراست

تولید دو قرص جدید و موثرتر برای کنترل سرطان پوست پیشرفته
پژوهشگران علوم دارویی موفق به تولید قرص های جدیدی برای کنترل سرطان پوست شده اند که می تواند تومورها را تا ۵۰ درصد تحلیل ببرد.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دیلی میل  ،  محققان می گویند؛ دوز روزانه این قرص ها دو نوع است که حتی در پیشرفته ترین مراحل سرطان هم قابل استفاده است.

این داروها در واقع پروتئین مضری را مورد هدف قرار می دهند که در مرحله اول سبب رشد تومور می شوند.

با از کار انداختن موثر این پروتئین، دانشمندان انتشار سرطان را متوقف و حتی رشد آن را معکوس کردند، هرچند امکان ریشه کنی کامل تومورها هنوز فراهم نشده است.

محققان شرکت دارویی گلاسکو اسمیت کلین دریافته اند که هر یک از دو نوع قرص جدید می تواند تعداد سلولهای سرطانی را تا ۵۰ درصد کاهش دهند.

دانشمندان معتقدند که اگر بیماران هر دو قرص را همزمان مصرف کنند، تاثیر آنها حتی موثرتر خواهد بود.

محققان مجموعه ای از آزمایشات را برای بررسی تاثیر این دو قرص روی ۸۰ بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته پوست انجام داده اند.

به گفته دانشمندان؛ داروی اول «براف ۴۳۶» و داروی دوم «مک ۱۸۳» نام دارد.

برچسب پوستی با صدها سوزن میکروسکوپی درون آن ، جایگزین واکسن شود

تزریق بدون درد واکسن با چسب های پوستی ممکن خواهد شد .

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند با ارائه چسب پوستی پیشرفته که می تواند واکسن را بدون هیچ دردی وارد بدن کند، آمپول های معمولی آنفلوانزا منسوخ خواهد شد.  

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،   این چسب صدها سوزن میکروسکوپی دارد که در پوست حل می شود.

آزمایش های انجام شده بر روی موش ها نشان داد این فناوری می تواند حتی واکنش های ایمنی بهتری نسبت به آمپول های معمولی داشته باشد.

نتایج این تحقیقات در نشریه پزشکی نیچر منتشر شده است.
پژوهشگران می گویند: این چسب در آینده می تواند به افراد کمک کند خود را در برابر بیماری ایمنی ببخشند.
هر یک از این چسب ها که بدست محققان دانشگاه اموری و موسسه فناوری جورجیا ساخته شده ، حاوی ۱۰۰میکرو سوزن است که هر یک ۶۵/۰ میلی متر طول دارند.
این چسب ها برای نفوذ در لایه های خارجی پوست طراحی شده که پس از تماس با پوست حل می شود.
محققان برای آزمایش این فناوری، در این سوزن ها واکسن آنفلوانزا وارد کردند.
محققان یک گروه از موش ها را با تزریق زیر پوستی سوزن های معمولی و گروه دیگر را با این چسب ها، در برابر بیماری مصونیت بخشیدند.
به یک گروه دیگر از موش ها نیز چسبهای بدون واکسن زدند.
آنها سه ماه بعد دریافتند پس از آلودگی به ویروس آنفلوانزا دستگاه ایمنی موش هایی که از چسب استفاده کرده بودند نسبت به آنهایی که به روش معمولی واکسن دریافت کرده بودند واکنش بهتری نشان داد.
درصورتی که کارایی این چسب ها در آزمایش های بعدی به اثبات برسد، چسب های میکرو سوزنی می تواند پایانی برای آموزش های پزشکی تزریق واکسن باشد و ایمن سازی را به فرایند بدون درد که افرادی می توانند خودشان آن را انجام دهند تبدیل کند.
محققان می گویند: این چسب همچنین می تواند هنگام همه گیری یک بیماری، به اجرای آسان برنامه گسترده ایمن سازی کمک کند.
اگر چه این مطالعه فقط بر روی واکسن آنفلوانزا انجام شده، اما محققان امیدوارند این فناوری برای سایر برنامه های ایمن سازی نیز بکار برده شود و هزینه آن بیش از استفاده از سوزن های معمولی نباشد.
“شان سالیوان” مجری این تحقیقات از موسسه فناوری جورجیا می گوید: از آنجا که سوزن های میکرویی در پوست حل می شود دیگر خطری بابت بقایای سوزن های تزریق وجود ندارد.
به گفته این دانشمندان

 نیازی نیست این واکسن به عمق پوست نفوذ کند چرا که سلول های ایمنی درست زیر سطح پوست وجود دارد و می توانند واکنش نشان دهند.
سازندگان این چسب امیدوارند آزمایش های انسانی آن را طی دو سال آینده آغاز کنند.

واکسنی برای تمام انواع آنفولانزا تا سال ۲۰۱۳ تست انسانی خواهد شد

 

واکسنی برای تمام انواع آنفولانزا 

 پژوهشگران علوم پزشکی اعلام کردند که در چند سال دیگر واکسنی برای آنفولانزا ساخته خواهد شد که در مقابل همه انواع آنفولانزا مؤثر خواهد بود .

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، فاکس نیوز در گزارشی اعلام کرد  : پزشکان مؤسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی مریلند، واکسن دو مرحله ای آنفولانزا را برای مبارزه با انواع ویروس های آنفولانزا تولید کردند.

محققان این واکسن را با استفاده از DNA گرفته شده از ویروس آنفولانزا ساختند و برای نخستین بار آن را روی موش ها، راسوها و میمون ها آزمایش کردند.

دانشمندان دریافتند که پس از تزریق ترکیبی روی حیوانات، بدن آن ها آنتی بادی هایی را ساختند که قادرند طی چند سال انواع ویروس های آنفولانزا را خنثی کنند.

ساخت این واکسن اولیه می تواند گام مهمی باشد برای تولید وکسن های طولانی مدت تر که بتواند بدن ار سال ها در مقابل این ویروس حفظ نماید.

آنفولانزا به طور تقریبی سالانه حدود ۲۵۰ تا ۵۰۰ هزار نفر را مبتلا می کند.

محققان آزمایش های بالینی خود را روی حیوانات آغاز کرده اند و امیدوارند که بتوانند اولین تست انسانی را در سال ۲۰۱۳ انجام دهند.

« Previous PageNext Page »