روش درمان آبله مرغان

اگر دچار آبله شده اید می توانید با روش زیر آن را درمان کنید. دلیل بیماری عفونت با ویروس واریسلا زوستر یک دی‌ان‌ای ویروس است. این ویروس از راه قطره‌های ریز در هوا یا تماس با ضایعات پوستی، از فرد بیمار انتقال می‌یابد. بیماری فوق‌العاده مسری است و انتقال ان بیشتر از راه قطرات تنفسی و هوا صورت می‌گیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ویروس در وزیکول‌ها هم وجود دارد و بنابراین بیماری از ۲۴ ساعت قبل از پیدایش بثورات تا وقتی که ضایعات دلمه ببندد، مسری خواهد بود (بین ۷ تا ۸روز). بیماری بیشتر اوقات در زمستان و بهار دیده می‌شود. تا وقتی که تمام وزیکول‌ها تبدیل به دلمه نشوند کودک نباید به مدرسه برود. مبتلایان به آبله مرغان که بستری می‌شوند

باید در اتاقی ایزوله شوند تا از انتقال هوایی ویروس جلوگیری شود. دوره نهفتگی بیماری، ۲۱-۷ روز است. اگر مادر یک نوزاد پیشتر یا در حین بارداری آبله مرغان گرفته باشد، کودک وی تا چندین ماه در برابر آبله مرغان ایمنی دارد اما این ایمنی در ۱۲-۴ ماه پس از زایش کاهش پیدا می‌کند. آبله مرغان با علائم سرماخوردگی خفیف ظاهر می شود

و همراه تب است. تب در این بیماری ممکن است گاهی پایین باشد و گاهی تا ۴۰ درجه هم برسد. درد شکمی ، احساس ناخوشی عمومی، بی اشتهایی ، بی حالی و سردرد از دیگر علائم آبله مرغان هستند. ضایعات پوستی اولین مشخصه بیماری آبله مرغان است. این جوش های پوستی درمدت ۳، ۴ روز اول بدتر شده و بر تعدادشان افزوده می شود

اما بعد از این مدت کم کم رو به بهبود می روند و التیام پیدا می کنند. این جوش ها در ابتدا شبیه گزش یک حشره است که بعد از گذشت مدتی، یک تاول صاف کوچک در وسط آن ایجاد می شود. بیشتر این تاول ها می ترکند و لکه های قهوه ای جای آنها را می گیرد. بثورات معمولا از روی تنه شروع می شود

و به سمت اندام ها و صورت پخش می شوند. در نهایت بثورات در همه جای بدن از سر و غشاهای مخاطی دهان و پلک ها گرفته تا دست و پا ظاهر می شوند. این جوش ها با خارش زیاد همراه هستند. علایم عمومی این علایم که شبیه علائم آنفلوانزا هست، عبارتند از تب ، بیحالی ، بی‌اشتهایی ،

سردرد و گاهی اوقات درد خفیف شکم که ۲-۱ روز قبل از بروز ضایعات پوستی رخ می‌دهد. این علایم بیشتر در بچه‌های بزرگتر دیده می‌شوند و تا ۵-۴ روز باقی می‌مانند. ضایعات پوستی ضایعات پوستی که علامت اصلی بیماری هستند، ابتدا روی پوست صورت و سینه ظاهر می‌شوند و بعد سایر قسمتهای بدن نیز مبتلا می‌شوند.

ضایعات اولیه شامل ماکولوپاپولهای قرمز (شبیه جوش) شدیدا خارش‌دار است که در نهایت به وزیکولهای حاوی مایع روشن تبدیل می‌شوند سپس این ضایعات دلمه بسته و بهبود می‌یابند. و در یک زمان انواع مختلف این ضایعات روی پوست دیده می‌شوند. ضایعات را می‌توان روی مخاط حلق یا دستگاه تناسلی نیز پیدا کرد.

درمان آبله مرغان

درمان بیماری آبله مرغان در کودکان سالم، بیماری آبله مرغان عموما نیازی به درمان پزشکی ندارد. پزشک ممکن است از داروهای آنتی هیستامین برای بهبود خارش استفاده نماید. در اکثر مواقع بیماری بعد از طی دوره خود بهبود می یابد. درمان آبله مرغان در افراد در معرض خطر در افرادیکه

در خطر بالای ابتلا به آبله مرغان هستند، پزشکان داروهایی برای کاهش دوره عفونت و کاهش اثرات جانبی آن تجویز می نمایند. اگر شما و یا فرزندتان در گروه در معرض خطر هستید، پزشک برای شما داروهایی همچون آسیکلویر(acyclovir) و یا ایمونو گولوبین تزریقی استفاده می نماید.

این داروها در صورتیکه تا ۲۴ ساعت پس از ظاهر شدن راش های پوستی ظاهر می شود تزریق گردد، نتیجه بخش خواهند بود. داروهای ضد ویروسی دیگری همچون والاسیکلویر و فامیسکلویر به کاهش شدت بیماری کمک می نمیاند، اما این داروها فقط برای بزرگسالان تایید شده می باشند.

بعضی اوقات پزشک شما پس از آلوده شدن به ویروس نیز برای کاهش شدت بیماری و یا پیشگیری از آن اقدام به تجویز واکسن می نماید. به هیچ کودک و یا بزرگسال مبتلا به بیماری آبله مرغان داروهای حاوی آسپرین ندهید، این دارو باعث ابتلا به مشکلی بنام سندروم ری شود.

اوریون

اوریون بیماری اوریون که ابتدا بروی غدد بناگوشی تاثیر می گذارد و به همین دلیل در قدیم به آن بیماری گوشک نیزمی‌گفتند، یک بیماری عفونی،حادومسری است که به طور معمول باعث متورم شدنِ همراه با دردِغددبزاقی ‌واقع‌بین‌فک و گوش(غدد پاروتید)می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در قسمت پائین وجلوی گوشها یکی ازسه زوج غددبزاقی قراردارند، که ابتلابه این بیماری باعث تورم یکی ازهردوغده بناگوشی می شود. همچنین ممکن است روی سایر اعضا مانندتخمدان‌،بیضه‌،پستان‌،پانکراس‌(لوزالمعده) و مغز هم گاهی تاثیر بگذارد.

اکثر اوقات این بیماری به صورت بیماری خفیف درکودکان بروزمی‌کند،که مدت زمان زیادی طول نمی کشد و خودبه خود بعداز گذشت چندروزخوب می‌شود.همانطور که گفته شد اوریون،غددبزاقی گونه راتحت تاثیر قرار می دهد و خط فک و قسمت زیر گوش را متورم و دردناک میسازد. ممکن است این تورم فقط دریک سمت یا در هردو سمت صورت، خود را نمایان کند. در برخی موارد متورم شدن یک سمت صورت ممکن است چند روز قبل از تورم سمت دیگر اتفاق افتد.

عفونتهای دیگری نیز همچون پاراآنفلونزا یا ویروسهای باکتریایی ممکن است حالتی مانند بیماری اوریون را بوجود آورند.

ویروسی که دربزاق بیماران یافت میشود را می توان علت این بیماری دانست. مدت زمانی که این ویروس در بزاق وجود دارد تقریبا یک دوره شش روزه قبل از متورم شدن غدد بزاقی تا اتمام تورم این غدد است. شیوع این بیماری به طور معمول درفصل زمستان واوایل بهار است.بروز این بیماری‌درهرسنی‌می‌تواند باشد ولی‌کودکان‌ بین ۱۲-۲ سال بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. در خصوص بزرگسالان نیز احتمال ابتلا به این بیماری حدود ۱۰% است.

علائم بیماری:

علائم اوریون به طور معمول دو تا سه هفته بعد از ورود ویروس و عفونت به بدن آغاز می شود، که در یک سوم افراد این عفونت بدون علامت می باشد.

نخستین و شایع ترین علائم این بیماری را می توان تب‌، سردرد،گوش درد، گلودرد، بی‌اشتهایی و کوفتگی برشمرد.

این بیماری معمولا با یک بد حالی عمومی، یک یادوروز قبل ازشروع علائم عمده آغاز می شود. سپس تورم غددبزاقی درناحیه بناگوش وزیرفک شروع میشود، که مدت این تورم معمولا یک دوره ۱۰ روزه خواهد بود.

یکی از شایع ترین علائم بیماری اوریون درد در هنگام جویدن و بلعیدن است. با متورم شدن غددبزاقی،در هنگام بلعیدن، درد شدیدی احساس می شود که احتمال داردبه دلیل اینکه ترشح بزاق ازغددبزاقی متوقف می شود،دهان خشک شود.این علامت ممکن است با بروز تب نیز همراه باشد.همچنین با متورم شدن غددبزاقی‌واقع‌بین‌فک وگوش( یا همان غدد پاروتید) دمای بدن تا ۱۰۳ درجه فارنهایت افزایش می یابد، که با ملتهب و متورم شدن‌ غددپاروتید، این غدددر هنگام لمس‌سفت‌می شود و همراه با تشدیددرد در هنگام‌جویدن‌ میباشند.

به ندرت در برخی موارد متورم شدن بیضه‌هایا تخمدان نیز مشاهده می‌شود،علیرغم این علائم،اوریون بیماری خیلی خطرناکی نیست.بااین وجوداگردر زمان بیماری و یا قبل وبعدازتورم غددبزاقی، گردن بیمار دچار سفتی و درد شود و همچنین علائمی مانند کاهش شنوایی،تهوع واستفراغ در وی مشاهده شود،این نشانه ها می تواند علائم بروز مننژیت ناشی از اوریون باشدکه ممکن است خطراتی را به دنبال داشته باشد و باید سریعا پزشک مربوطه را مطلع ساخت. اما اگر دمای بدن بیمار بسیار بالا رفت و دچار تب شدیدی شد یا تشنج شدید ناشی از تب در وی بروز کرد که مدت آن طولانی شد، و یا اگر رنگ وی به کبودی رفت و دچار مشکل تنفسی شد و زیر جناغ سینه اش شروع به سوزش کرد، باید فورا به اورژانس اطلاع داد.

بیماری اوریون علاوه بر اینکه باعث متورم شدن یک یا هر دو طرف صورت می شود، در برخی موارد این ویروس ممکن است سبب متورم شدن پانکراس( پانکراتیت)ویاتورم والتهاب بیضه(اورکیت) شود. حدود یک چهارم بیماران مذکر بالغی که به این بیماری مبتلا شده انددچاراورکیت میشوند، و اگر هردو بیضه گرفتار شوند در موارد بسیار نادری احتمال دارد که به عقیم شدن شخص بیمار منجر شود.یکی دیگر از علائم اختصاصی این بیماری، متورم وقرمزشدن محل خروج مجاری غددِ بزاقیِ بناگوشی است، که در دو طرف در داخل دهان، در کنار دندان های آسیاب دوم، در گونه ها بازمی‌شوند.

راه های تشخیص بیــــماری:

تشخیص اوریون براساس شرح حال، برقراری تماس با موارد مبتلا ودوره انکوباسیون می باشد.با بالارفتن آمیلازسرم، تشخیص پاروتیدیت تأیید میشود. همچنین با آزمایش‌های‌خون ‌‌این ‌تشخیص ‌را تأییدمی کنند.

تشخیص اختصاصی این بیماری در حال حاضر در بیمارانی که پاروتیدیت آنها بیش از ۲ روز به طول بینجامد، در موارد ناشناخته، با بهره گیری از تست های ویرولوژیک و سرولوژیک صورت می گیرد. درفازحاد بیماری، ویروس درترشحات تنفسی فوقانی و یا ادرار مشاهده می شود. یکی از تست های تشخیصی، افزایش بارزآنتی بادیIgGاست،ولی احتمال این هست که باویروس پاراآنفلوانزا تداخل داشته باشد. همچنین تستهای پوستی دربیماری اوریون اختصاصی نیستند و حساسیت نیز ندارند و نباید به کار گرفته شوند.

عوارض بیماری اوریون:

عوارضی که بیماری اوریون در پی دارد بالقوه خطرناک و بسیار نادر هستند ، اما این ویروس می تواند علاوه بر غدد بزاقی، روی دیگر قسمت های بدن نیز اثر بگذارد.شایع ترین عارضه اوریون در کوکان مننژیت میباشد که سبب بروز علائمی همچون سردرد، سفتی گردن، تب شدید و استفراغ می شود، که خوشبختانه این علائم،به محض گرفتن مایع نخاع کاهش پیدا می کند. مننژیت معمولاخوش‌خیم بوده وبدون هیچ عارضه ماندگاری بهبود می‌یابد.

اورکیت :

نامی دیگرازعارضه های این بیماری (البته برای بیماران مذکر) می باشدکه همان التهاب دردناک بیضه هاست و ترس و واهمه اکثر افراد ازاین عارضه می باشد. اگرچه این عارضه (اورکیت) نادراست، اما میتواندسبب عقیمی دربزرگسالی شود. ملتهب شدن بیضه ها دراثرعفونت با ویروس اوریون درهرسنی ممکن است اتفاق افتد،امابه طورمعمول درپسرهای زیر ۱۰ سال بیشتردیده می شود. همچنین این ویروس دردختران نیزمی تواند بعد از سنین بلوغ ،باعث التهاب درتخمدانها شود،اماسبب نازایی نخواهد شد.

التهاب مغزی والتهاب پانکراس:

از دیگر عوارض اوریون که نادر هم می باشد التهاب مغزی است، علائم مغزی ممکن است مشکلات عصبی را بوجود آورد؛ اگرچه مشکل جدی است اما به ندرت اتفاق می افتد. التهاب پانکراس ( لوزالمعده) نیز دیگر عارضه اوریون است، که علائم آن شامل تهوع واستفراغ و درد درقسمت بالای شکم می باشد.

سقط:

اگر مادر آبستنی در ۳ ماه اول بارداری مبتلا به ویروس اوریون شود، خطر از بین رفتن جنین افزایش می یابد.

کری عصبی هم یکی ازعارضه های مهم اوریون می‌باشد.به این شکل که اوریون با اثر گذاشتن بروی حلزون گوش می تواند شدیدترین کاهش شنوایی رابویژه کاهش شنوایی یک طرفه برای کودکان را بوجود آورد.

راه های سرایت بیماری:

شیوع بیماری اوریون در کودکان، با ورود واکسن MMR به برنامه واکسیناسیون کشوری ایران، بسیار کاهش یافت، اما باز هم احتمال دیده شدن این بیماری وجود دارد، مخصوصا اگر کودک، واکسن سرخک،سرخجه و اوریون را نزده باشد. درمواردی حتی اگرواکسن MMR را نیز زده باشد باز هم ممکن است به این ویروس مبتلا شود،زیرا واکسن ۱۰۰% ازمبتلاشدن به اوریون جلوگیری نمیکند! بخصوص اگراین بیماری باویروسی که توان بیماریزایی بالایی دارد شیوع پیدا کند.

ویروس اوریون در صورت تماس مستقیم با ترشحات بزاقی، سرفه یا عطسه یا به طورغیرمستقیم از راه ظروف آلوده به بزاق فرد بیمار،به فرد دیگر منتقل می شود. سرایت این ویروس از ۴۸ ساعت ‌قبل ‌ازبروزعلائم بالینی تا ۶ روزبعد از آن ادامه دارد. این ویروس به طور میانگین ۱۸ روزنهفته می ماند. به همین علت توصیه می شود که شخص مبتلا، در طی بیماری در خانه مانده و به مدت ۹ روز ظروف خود را از دیگران جداسازی کند.کودکان ‌تاتمام نشدن ‌دوره‌کامل‌بیماری‌ (حدود ۹ روزپس‌ازشروع‌ درد) باید در خانه بمانند و مدرسه نروند.

اگرکودکی واکسینه نشده باشدوتماس بافردبیماریا اشیای آلوده به ویروس داشته باشد، قطعا به این بیماری مبتلا می شود.بعنوان مثال اگر کودکی که مبتلا به اوریون است مستقیم به سمت صورت کودک دیگری سرفه کند، ویروس وارد بدن آن کودک خواهد شد.
عواملی که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش میدهند عبارتند از:‌

– زندگی‌کردن در مکانهای پر جمعیت و شرایط پرازدحام.
– مسری بودن و همه‌گیری ‌اوریون در جمعیت‌هایی که‌واکسینه‌ نیستند.
– عدم ‌انجام‌ واکسیناسیون‌.
در صورتیکه شخصی یکبار مبتلا به اوریون شده باشد، به احتمال بسیار قوی دیگر نسبت به ویروس این بیماری بیمه شده و به آن مبتلا نمی شود.

پیشگیــــری و کنترل بیماری:
واکسیناسیون بهترین راه برای پیشگیری ازاوریون است، واکسن MMRدرخانه های بهداشت و پایگاههای بهداشتی بصورت رایگان تزریق میشود. امروزه این واکسن یکى درسنین ۶-۴ سالگی ودیگرى درسن ۱۵-۱۲ سالگی به صورت زیرپوستی تزریق مى شودو کودک مصونیت کامل در برابر این بیماری را دارا می شود. یکبارابتلا به اوریون و واکسینه شدن باعث مى شود که فرد دیگرمبتلابه اوریون نشود. ( اگرچه ممکن است برای عدم ابتلا به این بیماری تضمینی وجود نداشته باشد! )
تجویز واکسن اوریون ( واکسنMMR )اغلب همراه با سرخک وسرخجه بوده، که تاثیر بسزایی دارد و خطر آن کمترازهریک به تنهایی می باشد. این واکسن حاوی سه ویروس ضعیف شده‌ی سرخک، سرخجه و اوریون می باشد که با تزریق این واکسن به طور چشم گیری شیوع این بیماری کاهش یافته است. به نظرمی‌رسدکه باتزریق روتین واکسنMMR در ایران، این سه بیماری ویروسی و مخصوصا بیماری اوریون قابل کنترل بوده و سرایت آن به افراد، به خصوص در افراد بالغ بسیار محدود شده است. تزریق این واکسن به شکل زیرپوستی می باشد و ممکن است گاها سبب اندکی تورم و سفتیِ گذرا در محل تزریق واکسن شود.
برای اولین بار این واکسن در سال ۱۹۶۷ میلادی ساخته شد و برای انسان استفاده شد،و سازمان جهانی بهداشت (WHO) این واکسن را در سال ۱۹۹۸ میلادی جزو واکسیناسیون روتینِ ۸۱ کشورجهان قرارداد. در ایران نیز این واکسن درسال ۱۳۸۲ وارد برنامه واکسیناسیون کشوری شد.
شرایط نگهداری این واکسن بگونه ایست که باید همواره دور از نور و دردمای ۲ تا ۶ درجه دریخچال قرار گیرد و حداکثر باید تا ۶ ساعت بعد از اضافه شدن آب مقطر به آن مصرف شود، اگر در این مدت استفاده نشد دیگر قابل استفاده نمی باشد و باید آن را دور ریخت.به همین علت است که تجویزاین واکسن درروزهای مشخصی باجمع‌آوری درآنروز،درمراکزبهداشتی انجام می‌گیرد.
عوارض احتمالی که این واکسن شاید داشته باشد عبارتنداز:
متورم شدن غدد بزاقی،تب وتشنج،تشنج بدون تب ومننژیت؛
که این علائم به طورمعمول حداکثرتا یک ماه پس از تزریق واکسن می توانند بروز پیدا کنند و نهایتا مشکل خاصی هم برای بیمار به دنبال ندارند. به طور کلی در هر یک میلیون تزریق احتمال یک واکنش آلرژیک شدید، ۱ نفر است!
اخیرا بعضی از گزارشات و تحقیقات جدید، در مورد ارتباط واکسن MMRو اوتیسم مطالب نگران کننده ای ارائه داده اند.بااین وجود انستیتو پزشکی و مرکزکنترل وپیشگیری بیماریهای ( CDC) وگزارشات معتبردانشگاه اطفال آمریکا،بر این باورندکه هیچ توجیه علمی خاصی بین این دو وجودندارد.

افرادی که نیاز به تزریق واکسن ندارند:

این افراد عبارتند از:

– شخصی که یک تست خونی داده باشد که نشان دهنده ی ایمنی او نسبت به سرخک،سرخجه و اوریون باشد.
– در خصوص آقایان، شخصی که تولد او قبل از سال ۱۳۳۶ باشد.
– در خصوص بانوان، شخصی که متولد قبل از سال ۱۳۳۶ باشد و قصد بارداری نداشته باشد.
چنانچه شخصی شرایط بالا را ندارد و یا شامل موارد زیر باشد باید حتما واکسینه شود:
– تحصیل دردانشگاه ها و مراکز تحصیلی.
–    افرادی که قصد سفر به خارج از کشور را دارند.
همچنین واکسن در موارد زیر نیز توصیه نمی شود:
– بانوی آبستن یا کسیکه در طی ۱ ماه آینده قصد بارداری را دارد.
– افرادی که دارای یک واکنش آلرژیک تهدیدکننده ی حیات نسبت به ژلاتین یاآنتی بیوتیک نئومایسین هستند.
– اشخاصی که مبتلا به یکی از بیماری های اختلال خونی، سرطان و یا بیماری تضعیف کننده سیستم ایمنی می باشند.
درکل برای ایمنی بیشتر وهمچنین جهت پیشگیری از همه گیری این بیماری،بهتراست که درهنگام ثبت نام و ورودکودکان به دبستان ومهدکودکها، والدین مدرک واکسیناسیون کامل کودک خود را ارائه دهند.

درمــــــان:

به دلیل اینکه تا قبل از نمایان شدن علائم، معمولا سرایت بیماری به افراد دیگر اتفاق افتاده است، دیگر نیازی به جدا کردن فرد بیمار از دیگر افراد خانواده نیست. ابتدا باید تشخیص داد که بین کمپرس گرم ‌یا سرد کدام علائم بیمار را کاهش میدهد و با توجه به آن، کمپرس انتخابی را به طور متناوب بروی غدد متورمِ پاروتید یا بیضه قرار داد. برای کمپرس می توان از یک حوله گرم یا کیف یخ استفاده کرد.در این بیماری باید مرتب درجه حرارت بدن کنترل شود و اگر تب بیمار بالا بود می توان بااستفاده از یک اسفنج مرطوب،تب را پایین آورد. بهتر است تازمانیکه تب به طور کامل قطع نشده است ،بیماربخصوص بیماران بالغ تا جایی که امکان دارداستراحت کنند.

داروها:
پس از بروز اوریون، این بیماری ‌سیرطبیعی‌ خود را طی‌می کند. تا به امروز داروی اثر گذار خاصی جهت جلوگیری از تکثیر یا نابود کردن ویروس این بیماری تولید نشده است.داروهای ضددردی که استفاده می شوند بایدمتناسب با سن بیمار باشند تاحالت کوفتگی وبیقراری بیمارکاهش یابد. برای‌ دردهای کم وخفیف‌، می توان از داروهای ‌بدون‌نسخه ای مانند استامینوفن ‌استفاده کرد. ولی ازمصرف ‌آسپیرین جدا باید‌خودداری‌شود! در شرایطی که بیماری شدیدتر باشد و باعث درگیر شدن بیضه ها شود، ممکن است مسکن های قوی تر و داروهای ‌کورتونی ‌تجویزشود.
در بعضی موارد نیز برخی افراد داروهای گیاهی برای درمان بیماری ها استفاده می کنند، بعنوان مثال برای بیماری اوریون می توان مخلوط آب شاتوت تازه و تاج ریزی را روی گلوی بیمار مالید و بیمار آن را غرغره کند.

فعالیت‌:
از آنجایی که نیاز به استراحت مطلق در بستر، در این بیماری ضروری نیست و همچنین هیچ دخالتی در کاهش دادن عوارض این بیماری ندارد، فرد بیمار می تواند با توجه به حال عمومی خویش، کارها و فعالیت های طبیعی خود را انجام دهد. ( اما به طور کلی در تمام بیماری ها حتی هر چند خفیف استراحت کردن، بهبود بیماری را تسریع می بخشد.)
نکته ی بسیارحائزاهمیت این است که فردیکه به اورکیت دچارشده است باید حتما از انجام فعالیتهای فیزیکی خودداری کند،تا احتمال عقیم شدن دراین افرادکاهش پیداکند.
دوره ی سرایت این بیماری هنگامیکه تورم غدد درگیر به پایان برسد، تمام می شود.

رژیم غذایی‌:
درمان این بیماری به رژیم غذایی‌خاصی احتیاج ندارد. اما در در دوران بیماری، افزایش نوشیدن مایعاتی همچون چای‌، شیر و آب‌، حداقل به مقدار ۸-۶ لیوان‌ در روز به تسریع بهبود بیماری کمک می کند.همچنین به دلیل اینکه گلوی شخص بیمار دردناک می باشد، مصرف سوپ و ماست و غذاهای نرم که بلعیدن آنها نیز آسانتر است، توصیه می شود. البته باید توجه داشت که از مصرف مایعات ترش مزه ای مانندآب پرتقال یا آبلیمو جدا خودداری کرد، چون این مایعات باعث تحریک بزاق بیمار و تشدید بیماری می شوند.

چند توصیه در زمان مراقبت از بیمار‌:

– توصیه می شود که والدین مانع رفتن کودکِ مبتلای خود به جمع شوند و صبر کنند تا فرزندشان بهبود کامل یابد. به طور معمول زمانی که غددبزاقى کاملا بهبود یافتند و دیگر اثری از تورم ودرد در آنها نبود، حال کودک خوب شده و می تواند به مدرسه برود.
– اگر علائمی مانند استفراغ، تبشدید، دردبیضه ها و سفتى ودردناک شدن گردن در بیمار مشاهده شد، باید سریعا به پزشک متخصص مراجعه شود.
در نهایت اینکه اوریون بیمارى خفیفى می باشدکه اگرتحت نظرپزشک متخصص درمان انجام شود، بیمار به سرعت بهبود خواهد یافت، پس دیگر جای نگرانی نیست.

بروسلوز

بروسلوز از بیماری هایعفونی واگیرداری است که به لحاظ مشترک بودن بین انسان و دام، جایگاه ویژه ای دارد. این بیماری ضررهای اقتصادی بی شماری به صنعت دامپروری کشورهایی چون ایران تحمیل میکند برجسته ترین این زیان ها سقط جنین و عواقب پس از آن است که گله را از حیزانتفاع خارج می سازد. با وجود این ، درگیر بودن سلامت انسان ها و نیاز به ریشه کنیبیماری در جمعیت های حیوانی به عنوان پایه و اساس محو بیماری در جوامع انسانی ضرورتبرری و تحقیقی هکه جانبه پیرامون این بیماری را بیش از پیش هویدا می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تب مالت (بروسلوزیس) نوعی باکتری عفونی است که از حیوان به انسان و بیشتر از طریق شیر، پنیر و سایر لبنیات غیر پاستوریزه منتقل می شود. به طور نادری باکتری عامل تب مالت می تواند از طریق هوا یا تماس مستقیم با حیوانات آلوده انتقال یابد.

علائم تب مالت می تواند شامل تب، درد مفاصل و خستگی باشد. معمولاً عفونت می تواند با آنتی بیوتیک درمان شود. ممکن است درمان چند هفته تا چند ماه به طول بیانجامد با این حال دوره های عود شایع است.

اگرچه تب مالت در ایالات متحده آمریکا شایع نیست، اما این بیماری صدها هزار انسان و حیوان را در سرتاسر جهان درگیر کرده است. پرهیز از مصرف لبنیات غیر پاستوریزه و احتیاط کردن در برخورد با حیوانات می تواند به پیشگیری از تب مالت کمک کند.

تاریخچه بیماری درجهان:

عامل بیماری بروسلوز برای اولین بار در سال ۱۸۸۷ توسط یک پزشکانگلیسی به نام دیوید بروس از طحال سربازی که در اثر تب مالت یا تب مدیترانه ایمرده بود، جدا گردید. او این باکتری را بروسلا ملی تنسیس نامید. ده سال بعد، یکدامپزشک دانمارکی به نام فردریک بنگ، بروسلا ابورتوس را از جنین سقط شده گاو جدانمود. بروسلا ملی تنسیس در سال ۱۹۰۵ از شیر بز ، در سال ۱۹۴۷ از مزرعه داری کهدارای تعدادی گاو مبتلا به بروسلوز بود، در سال ۱۹۵۲ در شمال فرانسه از خرگوشصحرایی و در سال۱۹۶۳ در آرژانتین از گوسفند جدا گردید و برای اولین بار ثابت شد کهاین باکتری به طور طبیعی عامل بروسلوز گوسفندی نیز است.

در سال ۱۹۱۴ جاکابتراوم میکروبی از همین نوع را به نام بروسلا سوییس از جنین سقط شده خوک جدا کرد. درسال ۱۹۱۸ خانم اوانس شباهت کامل باکتری هایی را که در بیماری انسان و حیوانات دخالتداشته، بررسی و ثابت نمود. در همین سال امکان وجود عفونت در مادیان و اسب به اثباترسید. در سال ۱۹۵۳ بودل و بویز در نیوزیلند و استرالیا، بروسلا اویس را از قوچ جداکردند و در همین سال سیمونز و هال همین را از بره سقط شده جدا نموده، آن را عاملسقط جنین در میش ها دانستند.

بروسلا نئوتوما نخستین بار توسط استینر و لاک ماندر سال ۱۹۵۷ از یک موش جنگلی به نام نئوتومالپیدا جدا شد. در سگ عامل بروسلوز اولینبار در سال ۱۹۶۶ در امریکا و انگلستان جدا گردید و در سال ۱۹۶۸ این ارگانیسم توسطکارمیچل و برونر تشخیص داده شد و آن را بروسلا کنیس نامیدند.

تاریخچه بیماری در ایران:

برای اولین بار در سال ۱۹۳۲وجود بروسلوز در انسان توسط کارشناسان انستیتو پاستور مشخص گردید. دلپی و کاوه درسال ۱۹۴۴ در موسسه رازی به وسیله کشت از شیردان یک گوساله سقط شده بروسلا ابورتوسرا جدا کردند. در سال ۱۹۵۰ در یک واگیری سقط جنین در میش های اطراف اصفهان وجودمیکروب بروسلا ملی تنسیس در جنین های سقط شده و همچنین شیر میش های آن ناحیه توسطموسسه رازی به اثبات رسید.

انتسار و اردلان در سال ۱۹۵۵ این میکروب را از جنینسقط شده گاو در سال ۱۹۶۲ از شیر گاو جدا نمودند. در سال ۱۹۶۲ وجود بروسلا ملی تنسیسدر نیشابور به اثبات رسید و در سال ۱۹۷۱ بروسلا سوییس در حومه حصارک از خوک جداگردید. در ایران اولین گزارش از جداسازی بروسلا ابورتوس از گوسفند بروسلوز عنوانعامل سقط جنین در آن حیوان در سال ۱۹۸۲ توسط ذوقی و عبادی ارائه شد. در سال های۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ بروسلا ملی تنسیس از شتر توسط ذوقی و عبادی جدا شد. در سایر نواحیایران وجود بروسلوز در انسان و دام ها به اثبات رسده است.

سبب شناسی:

جنس بروسلا به شش گونه بروسلا آنفلوانزای، بروسلا ملی تنسیس،بروسلا سوییس، بروسلا کنیس، بروسلا نئوتوما و بروسلا اوویس طبقه بندی می گردد. بهاستثنای بروسلا نئوتوما و احتمالاً بروسلا کنیس و بروسلا اوویس دیگر گونه هایبروسلا در اکثر نقاط دنیا منتشرند.

انواع مختلف باکتری بروسلا نسبت به عفونتیکه در میزبان اصلی ایجاد می نمایند از یکدیگر متمایز می گردند و از این نظر بروسلاابورتوس در اصل گاو را آلوده می سازد وبی گاهی اوقات به گاو میش، شتر، آهو، سگ،اسب، گوسفند، بز و انسان انتقال می یابد.

میزبان اصلی بروسلا کنیس، سگ است امابه طور اتفاقی باعث عفونت در انسان نیز می گردد. بروسلا ملی تنسیس باعث عفونت درگوسفند و بز می شود ام ممکن است به گاو و انتسان نیز منتقل گردد.

بروسلانئوتوما تنها نوع شناخته شده ای است که فقط موش جنگلی را آلوده ساخته و هیچ موردیاز عفونت طبیعی در دیگر حیوانات و انسان تا کنون گزارش نشه است.

بروسلا سوییساز نظر میزبان اصلی نسبت به دیگر گونه ها دامنه وسیع تری دارد.

میزبان اصلی بایوتیپهای ۳،۲،۱ بروسلا سوییس، خوک است ولی ممکن است به دیگر حیوانات از جمله سگ، خرگوش،جوندگان و انسان نیز منتقل گردند. بایوتیپ ۴ بروسلا سوییس در اصل باعث ایجاد عفونتدر گوزن شمالی می گردد ولی همچنین ممکن است به سگ و انسان نیز انتال یابد.

خصوصیات باکتری:

بروسلا ها باسل های کوچک یاکوکوباسیل، غیر متحرک، فاقد هاگ و گرم منفی اند. اندازه آن ها متغیر و به طول۶/. تا۲ میکرون و عرض ۳/. تا ۵/. میکرون است. این ارگانیسم ها معمولاَ بصورت گروهی و گاهینیز به صورت انفرادی دیده می شوند و در کشت های آزمایشگاهی به ثورت زنجیر یا رشتهکوتاهی در می آیند. ارگانیسم در مقابل اسید مقاوم نبوده، اما در رنگ زدایی توسطاسیدهای ضعیف مانند اسید استیک ۵/. درصد می توانند مقاومت کند. این خصوصیت باکتریدر تکنیک رنگ آمیزی بروسلا که برای تشخیص استفاده می شود، به کار گرفته می شود.

خصوصیات کشت باکتری:

رشد باکتری بر روی محیط هایآزمایشگاهی کند بوده، اغلب در دمای ۲۷ درجه ساتیگراد قبل از ۴۸ ساعت محسوس نیست. درکشت های اولیه، بروسلا ابورتوس و بروسلا سوییس خیلی ضعیف رشد کرده نیاز به ۵ تا ۱۰درصد CO2 دارند. در حالی که گونه های دیگر در اتمسفر معمولی رشد می کنند.

پرگنهگونه های صاف روی آگار مغذی پس از ۴ ساعت در دمای ۳۷ درجه ساتیگراد حدود ۵/. میلیمتر قطر دارند و به شکل گرد، محدب وکدر با سطح صاف و برّاق هستند. پرگنه ها پساز ۲ تا ۳ روز در گرمخانه بزرگ می شوند پرگنه گونه های ناصاف، بزرگ تر، پهن تر وزرد کم رنگ بوده و ظاهر دانه ای دارند.

محیط های جامد متعددی برای کشت مناسببروسلا ها توصیه شده است که شامل آگار سرم دار، تریپتوز آگار، آگار سرم داراینفیوژن کبد، دکستروز سیب زمینی یا گلیسرول سیب زمینی و محیط های اختصاصی همراه بابا آنتی بیوتیک هستند. سرم استفاده شده در محیط کشت نباید حاوی پادگن علیه بروسلاها باشد.

باکتری ها، محیط های مایع را به آهستگی کدر کرده، به صورت رسوب دانهای نرم که پس از مدت طولانی در گرمخانه به صرت چسبنده در می آیند، دیده می شود.
اگرچه ارگانیسم قند های متعددی را مورد استفاده قرار می دهد، اما مقادیر اسید وگاز تولید شده به حدی کم است که برای تشخیص گونه های بروسلا قابل استفاده نیستند واین خاصیت در تشخیص جنس بروسلا با ارزش است.

آزمایش تولید H2S همراه با سایرخصوصیات برای تشخیص گونه های بروسلا مفید است ، تولید H2S توسط گونه های آمریکاییبروسلا سوییس شدید و توسط گونه های بروسلا ابورتوس خفیف است. گونه های دانمارکیبروسلا سوییس، H2S تولید نمی کنند و بروسلا ملی تنسیس هم معمولاَ H2S منفی است.

فعالیت های اوره آزی در گونه های امریکایی و دانمارکی بروسلا سوییس زیاد، دربروسلا ابورتوس کم و در بروسلا ملی تنسیس متغیر است.

حساسیت بروسلا ها نسبت بهرنگ های مختلف برای تشخیص گونه های متعدد ارگانیسن به کار می رود. رنگ های مورداستفاده تیونین، فوشین بازی، متیل ویولت و پیرونین هستند. اکثر گونه های بروسلاابورتوس توسط تیونین مهار شده ولی فوشین بازی آن ها را مهار نمی کند، در صورتی کهبروسلا سوییس توسط فوشین بازی مهار شده اما به وسیله تیونین مهار نمی شود.

مقاومت باکتری ها در مقابل عوامل فیزیک و شیمیایی:

بروسلا ها در دمای۶۰درجه سانتیگراد در مدت ۱۰ دقیقه از بین می روند.

پاستوریزاسیون شیر نیز آن ها رااز بین می برد. بروسلا به PH اسیدی، مواد ضد عفونی کننده و نور مستقیم خورشید حساسهستند؛ اما در جنین هایی که در معرض نور خورشید نباشند، ماه ها زنده می می مانند.

ارگانیسمبه مدت طولانی در دمای پایین، به مدت یکسال یا بیشتر در دمای ۸ درجهسانیگراد در مدفوع زنده می ماند و برای مدت خیلی طولانی در دمای ۴۰- درجه ساتیگرادمی توان آن را نگهداری کرد.

برسلوز درانسان:

بیماری در انسان به دلیل تماس با حیوانات عفونی و یا بلع شیر ومحصولات لبنی آلوده حادث می گردد. علائم بروسلوز در انسان غیر اختصاصی می باشد.

سبب شناسی:

چهار گونه از بروسلا موجب بروز عفونت در انسانمی گردد که به ترتیب شدت بیماری زایی شامل بروسلا ملی تنسیس ، بروسلا سوییس ،بروسلا ابورتوس و بروسلا کنیس مطرح می باشد.

اپیدمیولوژی:

موارد آلودگی با بروسلا به مراتب بیشتر ازدیگر آلودگی های باکتریایی است که دلالت بر حساسیت ویژه انسان دارد. بیماری درحیوانات هم به طریق جنسی و هم از راه بلع مواد آلوده بروز می نماید اما در انسان بهدنبال بلع محصولات دامی آلوده یا تماس پوست ناسالم با باکتری رخ می دهد.

در امریکا میزان ابتلای مردان به زنان ۶ به ۱ گزارش شده است. چنین به نظر می رسد که تنها حدود۴ درصد از موارد ابتلا به بروسلوز شناخته و گزارش می شود. بروسلوز عمدتا یک بیماریشغلی است. دامپزشکان برر حسب اتفاق ممکن است با باکتری تخفیف حدت یافته و زندهبروسلا ابورتوس در حین واکسیناسیون آلوده شده وبیم خفیفی را نشان دهد. در سطح جهانبروسلا ملی تنسیس مهم ترین عامل بروسلوز محسوب می شود.

مطالعات اپیدمیولوژیبیماری در انسان نشان داده است در مناطق روستایی بیماری به صورت مستقیم و غیرمستقیم به انسان سرایت می کند در حالی که در مناطق شهری محصولات پاستوریزه نشدهباعث سرایت بیماری به انسان می شود.

در صورت استفاده از کود آلوده، سبزیجاتتازه ممکن است به بروسلا آلودگی داشته باشد که از موارد انتقال بروسلوز انسانی بامنشاء ناشناخته است.

تغییرات فصلی بیماری در موارد انسانی بیشتر در اواخرزمستان و اوایل بهار و در ارتباط با دوره پایانی آبستنی اتفاق می افتد.

بیماری زایی و آسیب شناسی:

با تهاجم باکتری به بدن توسطلوکوسیت ها ی پلی مورفونوکلور و ماکروفاژها برخی از باکتری ها نابود شده اما گروهیدیگر در این سلولها تکثیر یافته و سپس از طریق سیستم لنفاوی به غدد لنفاوی ونهایتاَ به خون راه می یابند و نتیجه باکتریمی که به سیستم رتیکلو اندو تلیال درکبد، طحال و مغز استخوان و سایر اندام ها چون کلیه ها سرایت می نماید.

بروسلا هاموجود در درون سلول در برابر پادتن و آنتی بیوتیک ها مصون خواهد ماند. واکنش بافتیدر برابر بروسلا با تشکیل گرانولوما می باشد. بروسلا ابورتوس بیماری ملایمی همراهگرانولوماهای غیر پنیری در کبد و اندام های رتیکلواندوتلیال به دنبال دارد.

بروسلا سوییس بیماری شدیدتری همراه با ضایعات موضعی چرکی و گرانولوماهای پنیریایجاد می کند. بروسلا ملی تنسیس شدیدترین نوع بیماری را ایجاد می کند. بروسلا کنیسبیماری مشابه بروسلا ابورتوس ایجاد می کند. شواهد مستندی در مورد سقط جنین هایانسانی در بروسلوز به دست نیامده است.

نشانه ها

علائم تب مالت می تواند هر زمانی از چند روز تا چند ماه پس از ابتلا به عفونت بروز نماید. علائم و نشانه ها مشابه آنفولانزا بوده و عبارتست از:

• تب
• لرز
• تعریق
• ضعف
• خستگی
• درد کمر، مفاصل و عضلات
• سردرد

علائم تب مالت می تواند پس از چند هفته تا چند ماه از بین رفته و مجدداً عود کند. در برخی افراد، تب مالت می تواند مزمن باشد و علائم تا چند سال حتی پس از درمان پایدار باقی بماند. علائم و نشانه های بلند مدت شامل خستگی، تب، آرتریت و ورم مهره های ستون فقرات است.

علت

تب مالت بر حیوانات وحشی و اهلی اثر می گذارد. گله های گاو، بزها، گوسفند، خوک، سگ، شتر، گراز، گوزن شمالی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری قرار دارند. نوعی از تب مالت بر پورپوس، سیل بی گوش و نوع خاصی از وال ها اثر می گذارد. باکتری می تواند از حیوان به انسان به سه طریق انتقال یابد:

• محصولات لبنی غیرپاستوریزه. باکتری بروسلا در شیر حیوانات آلوده می تواند از طریق شیر، بستنی، کره و پنیر غیرپاستوریزه به انسان منتقل شود. همچنین باکتری می تواند از طریق گوشت خام یا نیم پز شده حیوانات آلوده به انسان منتقل گردد.

• اسنتشاق. باکتری بروسلا به راحتی در هوا پراکنده می شود. کشاورزان، تکنسین های آزمایشگاه و کارگران کشتارگاه ها می توانند این باکتری را استنشاق کنند.

• تماس مستقیم. باکتری در خون، مایع منی یا جفت حیوانات آلوده می تواند از طریق زخم وارد جریان خون شود. از آنجایی که تماس معمول با حیوانات – لمس کردن، شانه کردن موی حیوانات و بازی کردن با آنها – سبب آلودگی نمی شود، به ندرت افراد از طریق حیوانات اهلی خود آلوده می شوند. همچنین افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند هم باید از تماس با حیوانات آلوده پرهیز نمایند.
معمولاً تب مالت از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود، اما در موارد نادر زنان از طریق بارداری یا شیردهی می توانند بیماری را به نوزادان خود منتقل کنند. به طور نادری تب مالت از طریق تماس جنسی یا انتقال خون آلوده یا پیوند مغز استخوان انتقال می یابد.

عوامل خطر

تب مالت در ایالات متحده آمریکا نادر است. سایر مناطق جهان شیوع بالاتری از این بیماری دارند، به ویژه:

• مناطق اطراف دریای مدیترانه
• اروپای شرقی
• آمریکای لاتین
• آسیا
• آفریقا
• سرخپوستان
• خاورمیانه

در افرادی که در این مناطق زندگی کرده و یا به آنجا سفر می کنند، احتمال مصرف پنیر بز غیرپاستوریزه وجود دارد که به آن پنیر محلی نیز می گویند. پنیر غیرپاستوریزه از مکزیک وارد می شود و با بسیاری از انواع تب مالت در آمریکا در ارتباط است.

مشاغل در معرض خطر

افرادی که با حیوانات کار می کنند یا با خون آلوده تماس دارند، در معرض خطر بیشتری برای تب مالت قرار دارند، از جمله:

• دامپزشکان
• کارگران مزارع دامداری
• گاوچرانان
• کارگران کشتارگاه ها
• شکارچیان
• میکروبیولوژیست ها

عوارض

تب مالت می تواند بر هر عضوی از بدن از جمله سیستم باروری، کبد، قلب و سیستم اعصاب مرکزی اثر بگذارد. تب مالت مزمن می تواند سبب ایجاد عارضه در یک عضو یا در کل بدن شود. عارضه ممکن این بیماری عبارتست از:

• عفونت لایه درونی قلب (اندوکاردیت). این مشکل یکی از جدی ترین عوارض تب مالت است. اندوکاردیت درمان نشده می تواند به دریچه های قلب آسیب زده و یا آنها را تخریب کند که مهمترین عامل مرگ و میر مرتبط با تب مال است.

• آرتریت. عفونت مفاصل با درد، سفتی و تورم در مفاصل به ویژه در زانو، لگن، قوزک، مچ و کمر مشخص می گردد. درمان عفونت مفاصل بین مهره های کمری یا لگنی می تواند مشکل تر باشد و منجر به آسیب های دائمی گردد.

• التهاب و عفونت بیضه ها. باکتری هایی که سبب تب مالت می شوند می توانند منجر به عفونت بیضه ها و کلاف پیچیده ای شود که مجرای وابران را به بیضه ها متصل می کند. از این مسیر، عفونت به بیضه ها رسیده و سبب درد و تورم شود که گاهی شدید است.

• التهاب و عفونت کبد و طحال. تب مالت می تواند سبب آسیب به کبد و طحال گردد و سبب بزرگتر شدن آنها نسبت به اندازه نرمال گردد.

• عفونت سیستم اعصاب مرکزی. این مشکل شامل بیماری های تهدید کننده زندگی از جمله مننژیت (التهاب پرده اطراف مغز و نخاع) و انسفالیت (التهاب مغز) است.

آمادگی برای ویزیت پزشک

اگر احتمال می دهید که تب مالت دارید ابتدا به پزشک خانواده خود و یا یک پزشک عمومی مراجعه نمایید. ممکن است به متخصص بیماری های عفونی ارجاع داده شوید.

تشخیص تب مالت به فهمیدن زمان و چگونگی مواجهه با باکتری عامل بیماری بستگی دارد. شما می توانید با آمادگی برای پاسخگویی به اطلاعات مورد نیاز به پزشک کمک نمایید.
آنچه می تواند انجام دهید

پیش از ملاقات با پزشک، ممکن است از شما خواسته شود به چنین سؤالاتی پاسخ دهید:

• چه زمانی برای اولین بار متوجه علائم خود شدید؟
• آیا لبنیات غیرپاستوریزه از جمله پنیرهای محلی مصرف کرده اید؟
• آیا شغل شما به گونه ای است که با حیوانات یا امعاء و احشاء حیوانی در ارتباط هستید؟
• آیا طی سال گذشته به کشورهای خارجی سفر کرده اید؟
• آیا در آزمایشگاهی کار می کنید که ارگانیسم های عفونی وجود دارد؟
• آیا اخیراً به شکار رفته اید؟

آنچه از پزشک خود انتظار دارید

طی معاینات بالینی ممکن است پزشک چنین سؤالاتی بپرسد:

• از شما بخواهد مفاصل خود را تکان داده تا درد و سفتی را بررسی نماید.
• شکم شما را فشار می دهد تا بررسی کند آیا ارگان های شما بزرگ شده یا احساس درد دارید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

تشخیص تب مالت به ویژه در مراحل اولیه می تواند مشکل باشد، چرا که علائم آن مشابه بیماری های دیگر از جمله آنفولانزا است. اگر تب به شدت بالا رفت، درد یا ضعف عضلانی یا سایر عوامل خطر بیماری را داشتید یا تب شما پایدار بود به پزشک مراجعه نمایید.

آزمایش های تشخیصی

معمولاً پزشک تشخیص تب مالت را با استفاده از نمونه های خون یا مغز استخوان برای بررسی باکتری بروسلا تأیید می کند و یا با استفاده از آزمایشات خون آنتی بادی باکتری را بررسی می نماید. برای کمک به تشخیص عوارض تب مالت، ممکن است تست هایی از این قبیل لازم شود:

• اشعه ایکس. اشعه ایکس می تواند تغییرات مفاصل و استخوان ها را مشخص نماید.

• سی تی اسکن یا MRI. این روش های تصویربرداری به تعیین التهاب یا آبسه های در مغز یا سایر بافت ها کمک می کند.

• کشت مایع مغزی نخاعی. در این تست نمونه کوچکی از مایع اطراف مغز و نخاع برداشته می شود تا عفونت هایی از جمله مننژیت یا انسفالیت بررسی شود.

• اکوکاردیوگرافی. در این تست از امواج صوتی برای ایجاد تصویر از قلب استفاده می شود تا نشانه های عفونت یا آسیب قلبی بررسی شود.

درمان دارویی

درمان با هدف تسکین علائم، پیشگیری از عود بیماری و عوارض انجام می گیرد. احتمالاً لازم است بیمار برای حداقل ۶ هفته آنتی بیوتیک دریافت نماید و علائم پس از چند ماه از بین می رود. البته ممکن است این بیماری پس از مدتی برگشته و مزمن شود.

پیشگیری

برای کاهش خطر ابتلا به تب مالت، به این نکات توجه نمایید:

• از مصرف لبنیات غیر پاستوریزه خودداری نمایید. در سالهای اخیر در آمریکا، تعداد اندکی بیمار مبتلا به تب مالت شناسایی شد که با محصولات لبنی غیرپاستوریزه در ارتباط بود. هنوز بهترین راه پیشگیری از این بیماری پرهیز از مصرف شیر، پنیر و بستنی غیرپاستوریزه است. اگر به کشورهای خارجی سفر کرده اید از مصرف لبنیات پرهیز نمایید.

• گوشت ها را به طور کامل طبخ نمایید. تمام گوشت ها را تا زمانی حرارت دهید تا دمای درونی آن به ۱۶۵-۱۴۵ درجه فارنهایت (۷۴-۶۳ درجه سانتی گراد) برسد. در زمانی که بیرون غذا میل می کنید گوشت هایی را سفارش دهید که بخوبی پخته شده باشد. بعید است که گوشت حیوانات اهلی در آمریکا آلوده به باکتری بروسلا باشد اما طبخ صحیح سبب می شود باکتری های مضر مثل سالمونلا و اشریشیاکلی از بین برود. در زمانی که به کشورهای خارجی سفر می کنید از خرید گوشت از بقالی ها پرهیز نموده و گوشت هایی را سفارش دهید که بخوبی پخته شده باشد.

• دستکش بپوشید. اگر دامپزشک، کشاورز، شکارچی یا کارگر کشتارگاه هستید باید در زمان کار با حیوانات مرده یا بیمار و یا بافت حیوانات و همچنین در زمان کمک به تولد نوزاد حیوانات از دستکش های پلاستیکی استفاده نمایید.

• به نکات ایمنی در مکان های پرخطر دقت نمایید. اگر در آزمایشگاه هستید در شرایط ایمنی مناسب با نمونه ها کار کنید. تمام کارگرانی که با آلودگی مواجهه داشته اند را فوراً درمان نمایید. کشتارگاه ها نیز باید از اقدامات پیشگیرانه مثل جداسازی محل کشتار از سایر نواحی و استفاده از لباس محافظ پیروی نمایند.

• واکسیناسیون حیوانات اهلی. در آمریکا، برنامه های واکسیناسیون برای ریشه کنی تب مالت در گله ها انجام می شود. از آنجایی که واکسن تب مالت، باکتری زنده استفاده شده است می تواند سبب ایجاد بیماری در افراد شود. اگر شخصی به طور اتفاقی در زمان واکسیناسیون حیوانات با سوزن واکسن آلوده شود باید فوراً تحت درمان قرار گیرد.

سوزاک

سوزاک‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ عفونی‌ در دستگاه‌ تناسلی‌ که‌ از راه‌ آمیزشی‌ منتقل‌ می‌شود. در مردان‌، این‌ عفونت‌ در پیشابراه‌ رخ‌ می‌دهد، در زنان‌، در پیشابراه‌ (مجرایی‌ که‌ ادرار را از مثانه‌ به‌ بیرون‌ هدایت‌ می‌کند) و نیز دستگاه‌ تولید مثل‌، و در هر دو جنس‌ ممکن‌ است‌ راست‌روده‌، گلو، مفاصل‌، یا چشم‌ها نیز درگیر شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این‌ عفونت‌ در تمام‌ سنین‌ رخ‌ دهد (حتی‌ کودکان‌ کم‌ سن‌ و سن‌ سال‌ که‌ مورد تجاوز قرار می‌گیرند). حداکثر شیوع‌ این‌ عفونت‌ بین‌ ۲۰تا۳۰ سالگی‌ است‌. دوره‌ کمون‌ بیماری‌ (از زمان‌ ورود میکرب‌ تا بروز علایم‌) ۲ تا۱۰ روز است‌..

عامل عفونت سوزاک نوعى باکترى است که به مخاط مجارى ادرار و مخاط دهانه رحم زنها صدمه ‍ وارد میکند. حلق و مقعد هم ممکن است آسیب ببیند. در سوئد موارد اندکى از این بیماری مشاهده می شود، البته این موارد در سالهاى اخیر افزایش‌ یافته اند. بسیارى از افرادی که ‍ در سوئد دچار بیماری سوزاک هستند در کشورهاى دیگری به این بیماری مبتلا شده اند. در ‍ صورتیکه فرد احتمال دهد که به سوزاک مبتلا شده بایستی براى معاینه و رسیدگی به پزشک مراجعه کند .

سوزاک چگونه سرایت میکند؟

سوزاک از طریق همخوابگى مهبلـى و یا مقعدى و همچنین نزدیکی جنسى دهانى سرایت میکند . ‍

سوزاک چه علائمى دارد؟

هم مرد و هم زن بیمار ترشح زرد مایل به سبز رنگى از مجراى ادرار خواهند داشت و ممکن ‍ است موقع دفع ادرار احساس‌ سوزش‌ کنند. بعضى اوقات زن ممکن است ترشحات خون آلودى پیدا ‍کند. این علائم معمولا بین ٣ تا ۵ روز پس‌ از سرایت ظاهر می گردند. در بعضى موارد ممکن ‍ است تا ٢٠ روز پس‌ از واگیری هم علائمى ظهور نکنند. بعضى افراد دچار هیچ ناراحتى نمیشوند .

آزمایش‌ چگونه انجام میشود؟

معمولا از مجراى ادرار و از دهانه رحم و بعضى مواقع از حلق و مقعد نیز با یک چوب گوش‌ ‍ پاک کن آزمایش‌ گرفته می شود. بعضى از پزشکان میتوانند بلافاصله بگویند که فرد به این ‍ بیماری مبتلا شده است. البته معمولا فرد بایستی چند روز منتظر جواب بماند. فرد تا ‍ تشخیص‌ درست بیماری نبایستی نزدیکی جنسى داشته و همخوابه او نیز تا قبل از کنترل نبایستی ‍ با کسى همخوابه شود .

سوزاک چگونه درمان میشود؟

بسیارى از باکتری هاى سوزاک که در سوئد مشاهده می گردند با پنیسیلین درمان میشوند. البته اغلب باکتری هائی پیدا میشوند که مقاوم هستند. در اینصورت بایستی انواع دیگری از آنتى ‍ بیوتیکها استفاده شوند. ١ تا ٢ هفته پس‌ از خاتمه درمان آزمایش‌ جدیدى براى کنترل کردن ‍ از بین رفتن عفونت گرفته میشود. انجام آزمایش‌ و درمان هزینه اى ندارد .

در مورد همخوابه خود چگونه بایستی عمل نمود؟

هم همخوابه احتمالـى جدید و هم همخوابه هاى سابق که ممکن است مبتلا شده باشند بایستی ‍ مورد معاینه و احتمالا مداوا قرار گیرند. طى مدتى که فرد تحت درمان است نبایستی همخوابگی ‍ داشته باشد. فرد مبتلا براى پیشگیری از سرایت بیماری به دیگران بایستی دستورالعمل پزشک ‍ را رعایت کند .

سوزاک باعث بروز چه بیماریهای دیگری میشود؟

زنانی که بیماری سوزاک آنها درمان نشده ممکن است دچار التهاب لوله هاى تخمدان شوند. ‍مردها ممکن است دچار التهاب غدد فوق بیضوی و یا غده پروستات شوند. این بیماری میتواند ‍ باعث عقیم شدن هر دو جنسیت شود .

بخاطر داشته باشید !

اگر در خارج از کشور و یا از کسی که به تازگى در خارج از کشور بوده این بیماری به شما سرایت ‍ کرده است مراتب را به پزشک اطلاع دهید. این امر اهمیت دارد که شما بطرز صحیحى مورد ‍ درمان قرار گیرید . همیشه بخاطر داشته باشید که کاندوم محافظ خوبى در مقابل بیماری سوزاک است .

همانطور که در بالا ذکر شد این بیماری از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود و عامل آن گنوکوک می‌باشد . در مردان ۷-۲ روز پس از تماس جنسی با فرد آلوده ترشحات چرکی از مجرای ادرار خارج شده و میزان دفع ادرار نیز کاهش و با سوزش می‌باشد. . درصد کمی‌از مردان بدون نشانه بالینی هستند .

در خانمها پس از آلودگی ، التهاب دهانه رحم به وجود آمده که در بیشتر موارد بدون نشانه است ولی در برخی از خانمها پس از نزدیکی ترشحات غیرعادی یا خونریزی وجود دارد.

در بیست درصد از موارد ، عفونت در مراحل عادات ماهانه به رحم رسیده و باعث التهاب رحم ، ‌لوله های زهدان و برخی نواحی لگن می‌شود که گاهی چنین حالتی منجر به عقیم شدن و یا حاملگی خارج از رحم می‌شود .

دختران در سنین قبل از بلوغ ممکن است در اثر تماس جنسی مستقیم با ترشحات بالغین آلوده ، دچار التهاب گنوکوکی واژن و رحم شوند . نوزادان و ندرتاً بالغین ممکن است مبتلا به عفونت کنوکوکی ملتحمه چشم شوند که اگر به سرعت و به مقدار کافی درمان نشوند ممکن است منجر به کوری گردد . در صورتیکه آلودگی به صورت سیستمیک در بدن پخش شود منجر به درگیری مفاصل و پوست و گاهی بندرت قلب و پرده های مغزی می‌شود . در صورتیکه درمان آلودگی و التهاب مفصلی به تأخیر افتد منجر به ضایعات دائمی‌مفصلی میشود .

التهابهای غیرگنوکوکی مجاری ادراری – تناسلی و التهاب چرکی مخاطی رحم که ممکن است با عوامل دیگر غیر از گنوکوک ایجاد شده باشند ، در اغلب موارد با عفونت گنوکوکی همراه بوده و تشخیص بالینی سوزاک را دچار اشکال می‌کند .

تشخیص بیماری از طریق آزمایش میکروسکوپی گسترش ترشحات دستگاه تناسلی رنگ آمیزی شده با روش گرم یا کشت این ترشحات در محیطهای اختصاصی کشت … صورت می‌گیرد.
حداکثر شیوع این بیماری در طبقات اقتصادی پائین جامعه وجود دارد.در حال حاضر موارد مقاوم به داروهای قدیمی‌افزایش یافته است و داروهای جدید تنها کاربرد درمانی دارند .

مخزن :

انسان تنها مخزن شناخته شده این عامل عفونی است .

دوره واگیری :

این زمان نزد موارد درمان نشده(در حالیکه با مراجعه سریع و به موقع چند ساعت بعد از شروع درمان مؤثر ، واگیری بیماری خاتمه می‌یابد) ممکن است برای ماهها ادامه داشته باشد.

علایم‌ شایع‌

زنان‌ معمولاً علایم‌ کمی‌ دارند یا اصلاً علامتی‌ ندارند. اما علایم‌ در مردان‌ معمولاً برجسته‌تر هستند.

* سوزش‌ به‌ هنگام‌ ادرار
* ترشحات‌ غلیظ‌ به‌ رنگ‌ سبز ـ زرد از آلت‌ تناسلی‌ مردان‌ یا مجرای‌
* تب‌ خفیف و یا لرز بدون‌ تب
* گاهی‌ درد به‌ هنگام‌ مقاربت
* درد مفاصل به خصوص در ناحیه مچ دست و مچ پا‌
* ورم مفاصل به همراه بثورات
* بثورات‌ (نقاط قرمز وصورتی خصوصاً روی‌ کف‌ دست‌)
* گاهی‌ گلو درد خفیف

‌علل‌

عفونت‌ ناشی‌ از باکتری‌های‌ گنوکک‌ که‌ در بافت‌ نرم‌ و مرطوب‌ به‌ خوبی‌ رشد می‌کنند. باکتری‌ها معمولاً از راه‌ آمیزشی‌ انتقال‌ می‌یابند،اما در بعضی‌ از موارد منشأ عفونت‌ مشخص‌ نیست‌. در صورت‌ مقاربت‌های‌ غیرطبیعی‌، ممکن‌ است‌ راست‌روده‌ یا دهان‌ نیز دچار عفونت‌ شوند.

عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر

* داشتن‌ شرکای‌ جنسی‌ متعدد
* خودفروشی‌
* سوءاستفاده‌ جنسی‌ از کودکان‌
* عبور نوزاد از کانال‌ زایمانی‌ مادری‌ که‌ دچار عفونت‌ است‌.

پیشگیری :

اولین اصل مبتنی بر رابطه جنسی سالم می‌باشد . پس بهتر است از بی‌بند و باری‌ جنسی‌ خودداری‌ کنید و به ارتباط با یک نفر اکتفاء کنید.

جهت جلوگیری از ابتلا در اشخاصی که مشکوک به آلودگی به این بیماری می‌باشند حتماً بایستی از کاندوم استفاده شود.

اقدامات دیگری که خاص پیشگیری از ابتلا به سوزاک است مثل پیشگیری داروئی در چشم نوزادان و توجه به تماسهای بیماران مبتلا به سایر بیماریهای عفونی نیز اجرا می‌گردد.

ترشحات بیمار و اشیایی که به آنها آلوده شده اند بایستی گندزدایی شود

موارد این‌ عفونت‌ باید گزارش‌ شود تا از گسترش‌ آن‌ جلوگیری‌ شود. این‌ عفونت‌ گاهی‌ همزمان‌ با سیفلیس‌ و عفونت‌ کلامیدیایی‌ رخ‌ می‌دهد. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ همکاری‌ مناسب‌ اهمیت‌ زیادی‌ دارد و مطمئن‌ باشید که‌ هویت‌ شما نزد پزشک شما محرمانه‌ خواهد ماند.

عواقب‌ مورد انتظار

با درمان‌ معمولاً در ۱-۲ هفته‌ خوب‌ می‌شود.

عوارض‌ احتمالی

* عفونت‌ گنوککی‌ چشم‌. این‌ عفونت‌ می‌تواند باعث‌ نابینایی‌ در کودکان‌ شود.
* مسمومیت‌ خون‌ (سپتی‌ سمی‌ گنوککی‌)
* رتریت‌ عفونی‌ (عفونت‌ مفصل‌)
* بیماری‌ التهابی‌ لگن‌ (منظور عفونت‌ احشای‌ تناسلی‌ در زنان‌)
* آندوکاردیت‌
* در صورت‌ عدم‌ درمان‌، گاهی‌ در مردان‌ ناتوانی‌ جنسی‌ رخ‌ می‌دهد.
* ناباروری‌ در زنان‌

تب کریمه کنگو (CCHF)

بیماری ویروسی تب خونریزی دهنده کریمه کنگو (CCHF) با گزش یک کنه از خانواده Bunyaviridae منتقل می شود و گرچه میزبان اصلی آن حیوانات است، ولی موارد پراکنده آن در انسان نیز دیده می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این بیماری برای اولین بار در سال ۱۹۴۴ در شبه جزیره کریمه توسط یک دانشمندان روسی شناسایی شد و تب هموراژیک کریمه نام گرفت. در سال ۱۹۶۹ مشخص شد عامل تب خونریزی دهنده کریمه مشابه عامل بیماری است که در جریان اپیدمی سال ۱۹۵۶ در کنگو پیدا شد و ترکیب نام این دو منطقه علت نامگذاری این بیماری قرار گرفت

CCHF بیشتر در آفریقا، بالکان، خاورمیانه و کشورهای آسیای جنوبی دیده می شود. طیف وسیعی از حیوانات وحشی و حیوانات اهلی مانند گاو، گوسفند و بز میزبان اصلی این ویروس هستند. پرندگان معمولا نسبت به ویروس مقاوم هستند؛ ولی شیوع آن در شتر مرغ و کشتارگاه های مرغ در آفریقا نیز دیده شده است.

***راه های انتقال
ویروس CCHF بر اثر گزش کنه و تماس با خون و بافت آلوده بوجود می آید. بیشتر قربانیان کارگران کشتارگاه ها، دامپزشکان و کشاورزان هستند.

***علایم و نشانه های بیماری
دوره نهفته بیماری بسته به عمق نیش کنه متفاوت است. در صورت گزش عمیق، دوره نهفته بین یک تا سه روز و حداکثر ۹ روز است. اگر بیماری بر اثر تماس با خون یا بافت آلوده باشد، دوره نهفته پنج تا شش روز و حداکثر ۱۳ روز است.
تب، درد عضلانی، گردن درد، سفت شدن بافت گردن، درد چشم، حساسیت چشم نسبت به نور، تهوع، استفراغ، اسهال، شکم درد، گلودرد، نوسانات خلقی شدید و خواب آلودگی از مهمترین علایم تب خونریزی دهنده کنگو هستند.
در برخی بیماران افزایش ضربان قلب، تورم غدد لنفاوی، بزرگ شدن کبد، خونریزی داخلی قابل مشاهده از روی پوست، نارسایی کبد و ریه نیز دیده می شود.داروهای ضد ویروسی تنها راه درمان بیماری هستند که به صورت خوراکی و وریدی استفاده می شوند.

***روش های پیشگیری
دامپروری ها و دامداری های سنتی زیستگاه اصلی کنه محسوب می شوند. بنابراین حذف ناقل از طریق رعایت بهداشت و اصول بهداشتی ضروری است. پوشیدن لباس مناسب و دستکش و جلوگیری از تماس کنه با بدن مهمترین روش جلوگیری محسوب می شود. ایزوله کردن بیماران مبتلا و جلوگیری از تماس با منابع آلوده از مهمترین روش های پیشگیری به شمار می آیند.کنترل آلودگی دامی و قرنطینه کردن دام های آلوده نیز در مواقع بروز این بیماری ویروسی ضروری است.

بیماری زگیل تناسلی (Human papillomavirus)

بیماری زگیل تناسلی (HPV) رنج می‌برد. بیماری کمتر شناخته‌شده Human papillomavirus، راه اصلی انتقالش رفتارهای جنسی پرخطر است و از قضا در کشور ما قربانی اصلی و خاموش آن زنان هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عفونت با HPV یا زگیل تناسلی شایعترین عفونت منتشره از طریق سکس در دنیاست. امروزه جوانان زیادی را در مطب و کلینیک ارولوژی ویزیت می کنم که مبتلا به زگیل تناسلی شده و با نگرانی جهت درمان مراجعه می نمایند. در راستای پیشگیری بهتر از درمان است، اطلاع رسانی نحوه ی انتقال ویروس نقش مهمی در جلوگیری از انتقال و انتشار آن دارد.

زنانی که بعد از ازدواج با همسرانی که از گذشته و روابط خارج از ازدواج آنها بی‌اطلاع هستند، به این ویروس انسانی مبتلا می‌شوند و اگر از بد حادثه نوع خطرناک آن را بگیرند، به سرطان دهانه رحم مبتلا خواهند شد. هرچند زنان تنها قربانیان زگیل تناسلی نیستند و زن و مرد بیشتر اوقات زمانی متوجه می‌شوند به این ویروس مبتلا شده‌اند که کار از کار گذشته و گرفتار سرطان شده‌اند.

پزشکان می‌گویند ٩٩ درصد بیمارانی که به سرطان رحم مبتلا می‌شوند، بدون آنکه بدانند ویروس Human papillomavirus در بدن داشته‌اند. ویروسی که همان زگیل تناسلی است و با آزمایش‌های ابتدایی می‌شود آن را مهار کرد و اتفاقا واکسنی دارد که افراد زیادی از آن مغفول مانده‌اند و به قول محبوبه، آدم‌های زیادی حتی از وجود این بیماری بی‌اطلاعند، چه برسد به اینکه بدانند زگیل تناسلی واکسن دارد.

تاکنون حدود صد گونه از زگیل تناسلی شناخته شده و حدود ۴٠ گونه از آن می‌تواند از راه تماس جنسی منتقل شود.

تا قبل از این تنها روش شناخته‌شده انتقال این ویروس، روش تماس جنسی بود، اما حالا پزشکان متخصص دریافته‌اند که تماس پوست با پوست نیز می‌تواند این ویروس را منتقل کند. کارهایی مانند اپیلاسیون، رفتن به اماکن عمومی مثل استخر که در آن دستگاه تناسلی ممکن است ارتباط مستقیم با ویروس پیدا کند، می‌تواند باعث ابتلا به «اچ‌پی‌وی» شود».

همچنین از نظر اپیدمیولوژی یا وسعت مشکل، در مناطق مختلف شیوع متفاوتی دارد، مثلا در چین ١۵ درصد است و از هر صد زن ١۵ نفر مبتلا به این بیماری هستند. در کشور ما مطالعه‌ای با کمک آژانس بین‌المللی در سال ٢٠١٢ انجام شد و مشخص شد ٧/٧ درصد زنان به این بیماری مبتلا هستند.

اهمیت این ویروس به دو مسئله بستگی دارد. اول اینکه ابتلا به ویروسی مثل تیپ ۶ و ١١ و ٣١ می‌تواند زگیل تناسلی ایجاد کند که از نظر ظاهری مشکلاتی را برای مریض ایجاد می‌کند، ولی از همه بدتر، انواع پرخطر آن؛ یعنی ویروس ١٨، ١۶، ۵۴ ، ٣٣، ۵٨ و… است که می‌توانند باعث ابتلا به بروز سرطان دهانه رحم در خانم‌ها و سرطان پروستات، مقعد و آلت تناسلی در آقایان شوند و در هر دو جنس می‌توانند باعث ایجاد سرطان حلق، مری و ارگان‌های دیگر شود.

مطابق آمار به‌دست‌آمده، در جوامعی که رفتارهای پرخطر نهادینه است و بی‌بندوباری جنسی وجود دارد، این ویروس بیشتر دیده می‌شود. خوشبختانه کشور ایران تاکنون جزء کشورهایی است که میزان شیوع این بیماری در آن بالا نیست، اما نمی‌توان کتمان کرد که نگران‌کننده است. خداکرمی تأکید می‌کند: «برای مثال در منطقه، در پاکستان شیوع این بیماری کمتر از ایران است.

در اسپانیا که یک کشور اروپایی است شیوع این بیماری کمتر از ماست، اما در کشورهای منطقه و عربی، ما تقریبا مثل آنها یا گاهی بیشتریم. مهم‌ترین روش پیشگیری از این ویروس، اجتناب از رفتارهای پرخطر و پایبندی و وفاداری به خانواده و همسر است. روش دوم پیگیری واکسیناسیون است، اما واکسیناسیون علیه هشت نوع از این ویروس ایمنی ایجاد می‌کند به شرطی که این واکسن قبل از شروع روابط جنسی تزریق شود؛ یعنی بهتر است در دخترهای ١٢ تا ٢۶ ساله تزریق شود، ولی بعد از آن دیگر کارآیی خود را از دست می‌دهد.

روش پیشگیری دیگر پاپ‌اسمیر است؛ یعنی تشخیص زودهنگام ضایعات سرطانی و ابتلا به آن که خانم‌ها بعد از ٣٠ سالگی، هر پنج سال می‌توانند این آزمایش را بر پایه مایع انجام بدهند که اگر جوابش مثبت بود، راه‌های کنترل بیماری شروع می‌شود، اما متأسفانه در آقایان معمولا نوع پرخطر هیچ علامتی ندارد و معمولا وقتی مراجعه می‌کنند که مبتلا به سرطان شده باشند».

نکته‌ای که درباره زگیل تناسلی تمامی پزشکان بر آن تأکید می‌کنند آگاهی‌دادن به جوانان است . نه تنها درباره زگیل تناسلی، بلکه درباره  بقیه ویروس‌ها و عفونت‌هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود، باید به جوانان آگاهی داده شود. بیشتر مبتلایانی که به ما مراجعه می‌کنند، اصلا روش محافظت از خود را نمی‌دانند و بنابراین وقتی مبتلا می‌شوند، چون می‌دانند این بیماری انگ بزرگ بی‌بندوباری را برای آنها به همراه دارد، به‌دلیل فشار ناشی از این مشکل افسرده می‌شوند و گاهی دست به خودکشی می‌زنند. و از همه بدتر اگر فرد مبتلا، ازدواج کند می‌تواند این ویروس را منتقل کند.

بنابراین می‌طلبد که به ازای هر دو، سه دبیرستان دخترانه، یک مامای مدرسه داشته باشیم تا دختران ما را برای خودمراقبتی از رفتارهای پرخطر توانمند کند و همین‌طور آنها را با ایفای نقش مادری و همسری آشنا کند. درباره دبیرستان‌های پسرانه نیز ما می‌توانیم برای هر سه، چهار دبیرستان پسرانه یک کارشناس ارشد بهداشت عمومی داشته باشیم که دوره دیده باشند و سؤال‌های پسران جوان را پاسخ دهند و خودمراقبتی و توانمندسازی برای پیشگیری از این بیماری‌ها را به آنها آموزش دهند.

گاهی زگیل تناسلی بدون هیچ عارضه خاصی باعث توده‌های خوش‌خیم زگیل می‌شود که معمولا سرطانی نمی‌شود، اما هنوز دارویی که بتواند این ویروس را از بین ببرد کشف نشده است. زگیل را می‌شود بسته به اینکه در کجای بدن قرار دارد، درمان کرد، اما وقتی زگیل‌ها بزرگ یا مکرر باشند لازم است از پایه ویروس تکه‌برداری شود تا تشخیص داده شود ضایعه پیش‌سرطانی دارند یا نه.

زگیل تناسلی معمولا علامت بالینی‌ای به صورت درد، سوزش و ترشح ندارد و معمولا وارد خون نمی‌شود و به صورت موضعی رشد می‌کند. این زگیل می‌تواند روی هر بافت مخاطی و پوستی که خراشیده شده باشد، بنشیند و وارد سلول و هسته آن شده و تکثیر شود و متأسفانه با وسایل جلوگیری جنسی هم منتقل می‌شود، در واقع تماس پوستی ساده باعث انتقال این ویروس خواهد شد.

تقریبا ٩٩,٩ درصد سرطان‌های دهانه رحم از طریق این ویروس ایجاد می‌شود. شما هیچ سرطانی را پیدا نمی‌کنید که علت آن به این خوبی پیدا شده باشد. تنها سرطانی که صددرصد با ویروس ارتباط دارد و می‌توان ویروس آن را کنترل‌ کرد، سرطان دهانه رحم است.

زگیل تناسلی را می‌‌توان کنترل کرد و جلوی رشد آن را در جامعه گرفت، اما مسئله اصلی اینجاست که هنوز به طور جدی، درباره آن فرهنگ‌سازی نشده است. عده‌ای معتقدند با آموزش درباره رشد این بیماری می‌توان جلوی بروز آن را گرفت و نباید بگذاریم دیر شود. شاید اگر عجله نکنیم، روزی این بیماری از ایدز پیشی بگیرد و آن وقت مانند «اچ‌آی‌وی» هیچ کمپینی به ما کمک نخواهد کرد.

واکسن زگیل تناسلی از سال ١٣٩٠ در دسترس عموم قرار گرفته، اما تحت پوشش بیمه نیست. برای پیشگیری از بیماری، دختران باید سه نوبت واکسینه شوند و هزینه این سه نوبت ٧٨٠‌ هزار تومان است .

سالَک ،لیشمانیوز پوستی یا “سال دانه”

“سال دانه” یا “دانه سال” شایع ترین نوع بیماری پوستی لیشمانیاز است که بر اثر گزش جنس ماده نوعی پشه خاکی به انسان منتقل می شود. عامل این بیماری انگلی به نام لیشمانیا است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سالک نوعی بیماری پوستی است که بیشتر در مناطق گرمسیری مشاهده می شود.

این بیماری از راه گزش نوعی پشه خاکی که در مکان های گرم و مرطوب مثل زیر زمین خانه ها، فضاهای متروک، پشت لوازم و اشیای ثابت منزل و… زندگی می کنند، به انسان منتقل می شود. یکی دیگر از راه های انتقال این بیماری، تماس زخم های عادی با ترشحات زخم سالک است.

عامل بیماری سالک انگلی به نام لیشمانیا است که در زخم های سالک وجود دارد که با خونخواری پشه از محل زخم سالک، وارد بدن پشه می شود و چرخه انتقال آن طی می شود.

زخم سالک به دو نوع خشک و مرطوب تقسیم می شود. در سالک خشک تعداد زخم ها کم و بدون درد است و زخم ها از نظر ظاهری هم خشک هستند اما سالک مرطوب دردناک است یا گستره وسیع تری از زخم ها که این نوع سالک بیشتردر دست و پا دیده می شود.

سالک خشک به نوعی بیماری مشترک انسان و سگ به شمار می رود به طوری که سگ ها مقالات پزشکی و بهداشتی – این بیماری به شمار می روند.

مهم ترین مقالات پزشکی و بهداشتی – بیماری سالک مرطوب جوندگانی مثل موش های صحرایی هستند.

در ایران 2 نوع از این بیماری وجود دارد که توسط 2 گونه انگل ایجاد می شود. نوع خشک یا شهری و نوع مرطوب یا روستایی.

• سالک خشک یا شهری که توسط گونه انگل لیشمانیا تروپیکا ایجاد می شود. در این نوع پس از یک دوره کمون بیش از دو ماه، ندول کوچکی درمحل گزش به رنگ قرمز قهوه ای ظاهر می شود و بتدریج طی 6 ماه بزرگتر می شود و معمولا در مرکز آنها زخم سطحی ایجاد می شود و دلمه می بندد. در صورت عدم درمان معمولا طی 12-8 ماه ضایعه روبه بهبودی می رود و از خود جوشگاه به جای می گذارد دوره زمانی این نوع سالک از نوع مرطوب طولانی تر است.

• سالک مرطوب یا روستایی توسط گونه لیشمانیا ماژور ایجاد می شود. در این بیماری پس از دوره کمون کمتر از دو ماه در محل گزش دانه جوش مانندی ایجاد می شود. طی 3-2 ماه زخم بزرگتر شده و گاهی اطراف آن ندول های کوچک و متعدد ظاهر می شود که از عوارض این بیماری محسوب می شود. گاهی ممکن است انگل از طریق مسیر لنفاتیک گسترش پیدا کند. بهبود معمولا طی 6-2 ماه دیده می شود و جوشگاهی از آن باقی می ماند.

روشهای تشخیص

در صورت پیدایش یک یا چند زخم جلدی در مناطقی که سالک به عنوان بیماری بومی وجود دارد و در مناطقی که پشه خاکی دیده می شود بایستی به احتمال وجود بیماری توجه شود.تشخیص قطعی بر اساس مشاهده انگل لیشمانیا در ضایعات حاصله  پس از تهیه نمونه و رنگ آمیزی و همچنین استفاده از محیط کشت مخصوص می باشد.

روشهای پیشگیری از بیماری سالک

در حال حاضر اقدامات پیشگیری کننده شامل موارد زیر می باشد:
1- حذف عوامل مساعد کننده
· بهسازی و ترمیم شکاف دیوارها در مناطق مسکونی و نگهداری دام و طیور
· بهسازی کانالهای روباز،دفع صحیح فاضلاب و تفاله های ساختمانی
· جمع آوری و دفع صحیح فاضلاب و نخاله های ساختمانی
· اتلاف سگهای ولگرد و مبارزه با جوندگان
· تخریب و تسطیح اماکن مخروبه و متروکه

2- محافظت در برابر نیش پشه

· نصب توری ریز بر روی پنجره ها و دربهای ورودی
· استفاده از پشه بند معمولی و ترجیحا آغشته به حشره کش که برای مدت طولانی اثر آن باقی می ماند.

· استفاده از پمادها و مواد دور کننده حشرات هنگام استراحت و خواب در مناطق آلوده
· پوشانیدن زخمهای سالکی به منظور جلوگیری از آلوده شدن پشه خاکی های جدید و انتشار بیماری به دیگران

3- سمپاشی

با توجه به عوارض زیست محیطی سم و تاثیر کم آن در کنترل بیماری فقط در نوع شهری می توان در کنار دیگر اقدامات بهسازی و پیشگیری در شرایط خاص گاهی از این روش استفاده نمود. معمولا سمپاشی موجب مهاجرت پشه ها به مناطق مجاور و پیدا شدن انواع مقاوم ناقل می شود و بهترین راه برای از بین بردن رشد و تکثیر پشه خاکی بهسازی محیط است.

چگونه از انتقال بیماری به افراد خانواده و سایرین پیشگیری کنیم؟

درمان منظم و به مدت لازم موجب از بین رفتن انگل در زخم و بهبودی می شود و مانع از انتقال بیماری به دیگران می شود. بعلاوه پیشگیری ازگزش پشه و پوشاندن دائمی زخم می باشد. سایر اقدامات لازم شامل استفاده از دورکننده های حشرات در اطراف زخم، اسپری حشره کش داخل خانه،استفاده از پشه بند آغشته به سم بخصوص در زمان غروب و طلوع خورشید، نصب توری در پنجره ها، استفاده از پرده های آغشته به سم در مقابل پنجره ها و دربهای ورودی، معدوم و مدفون کردن صحیح زباله ها و نخاله های ساختمانی ، بهسازی محیط.

درمان سالک

انتخاب روش درمان در صلاحیت پزشک متخصص پوست مو است. بهتر است هم زمان از چند روش بهره گرفته شود تا از ایجاد مقاومت دارویی جلوگیری شود. داروهای موثر به اجمال عبارتند از : تزریق آمپول گلوکانتیم در حاشیه زخم، سرمادرمانی یا کرایوتراپی ، تزریق عضلانی آمپول گلوکانتیم و پمادپارومومایسین.

واکسن و لشمانیزاسیون

هنوز واکسن موثری برعلیه سالک وجود ندارد.لشمانیزاسیون به معنی تلقیح انگل زنده و ایجاد زخم در مناطق پوشیده بدن است .با این روش از بروز زخم در صورت پیشگیری می شود. بیماری که یک بار به سالک مبتلا می شود تا 90% نسبت به انگل ایمنی پیدا می کند.

تب خال

تب خال عبارت است از یك عفونت ویروسی مسری و شایع که بوسیله ویروس هرپس سیمپلكس رخ می دهد تبخال گاهی با زرد زخم اشتباه گرفته میشود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در این بیماری، معمولاً لبها، لثه ها و ناحیه دهان، ندرتاً قرنیه، و گاهی ناحیه تناسلی گرفتار میشوند.

عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا به تب خال

تب، آنفلوآنزا ، سرماخوردگی، فشارهای روحی و روانی ، صدمات به لب یا جراحی‌های روی نواحی دهان و لب، قاعدگی، سوء تغذیه ،مراجعه به دندانپزشكی كه معمولاً دهان حین انجام كار بیش از حد معمول باز میشود و قرار گرفتن در معرض نورخورشید از جمله شرایطی هستند که فرد را مستعد بروز تب خال می کند

علائم بیماری تب خال : پیدایش تاولهای بسیار كوچك و دردناك معمولاً در اطراف دهان، و گاهی روی ناحیه تناسلی. این تاولها گروهی ظاهر میشوند و در اطراف هر كدام یك حلقه قرمز وجود دارد. داخل این تاولها مایع وجود دارد اما پس از مدتی تاولها خشك شده و ناپدید میشوند. اگر چشم نیز دچار عفونت شود، علایمی چون درد و قرمزی چشم، احساس این كه در چشم چیزی وجود دارد، حساسیت به نور، و اشك ریزش بروز میكنند

بهبود خود به خودی در عرض چند روز تا یك هفته و گاهی بیشتر اتفاق می افتد عود تبخال امری معمول است. ویروس برای تمام عمر در بدن باقی میماند اما معمولاً در حالت خفته قرار دارد.

برای درمان بیماری:

1- مایعات خنك بنوشید یا بستنی یخی بجوید تا ناراحتی كمتر شود.

2- در 24 ساعت اول پس ظاهر شدن ضایعات پوستی، یك تكه یخ را تا حدود یك ساعت روی محل قرار دهید. این كار ممكن است باعث تسریع بهبودی شود.

3- به هیچ وجه چشم دچار عفونت هرپسی را نمالید

4- برای پیشگیری از عود مجدد بیماری، زمانی كه قرار است مدت زیادی را در بیرون از خانه بگذارنید، روی لبهای خود پماد اكسید روی یا كرم ضدآفتاب بمالید.

5- استفاده از كرم ضد ویروس آسیكلوویر و قرار دادن لایه نازكی از آن با استفاده ازگوش پاك كن بر روی تب خال هر شش ساعت در بهبود آن موثر است.

6- دستكاری نكردن ضایعات یکی از راههای درمان بیماری است

7- از خود درمانی چشم دچار عفونت با ویروس هرپس اجتناب کنید

8- دراین حالت مسواكی نو برای شستشوی دندانها انتخاب كنید و بعد از بهبود بیماری حتماً آن را دور بیندازید.

9- مصرف لبنیات و سیب زمینی به دلیل دارا بودن لیزین باید افزایش یابد و از خوردن شكلات، كاكائو، غلات، بادام زمینی و ژله خودداری كنید.

10- در نهایت ورزش، تمدد اعصاب و دوركردن افكارمنفی و كاهش فشارعصبی واسترس در درمان و پیشگیری از تب خال موثرند

اگر در موقع زدن تب خال این شرایط را داشتید به پزشك مراجعه نمائید: ۱. ظاهر شدن ضایعاتی روی پوست ناحیه تناسلی، شبیه آنچه در اطراف دهان زده است.

اگر یكی از موارد زیر همراه با تبخال رخ دهد: علایم عفونت باكتریایی ثانویه، مثل تب، وجود چرك به جای مایع روشن در داخل تاولها، سردرد، و درد عضلانی.

نکاتی درباره تبخال ناحیه تناسلی عفونت اعضاء تناسلى و نواحى مقعد با ویروس تبخال ساده یکى از شایع‌ترین بیمارى‌هاى مقاربتى است. علائم ۴ تا ۷ روز بعد از تماس جنسى شروع مى‌شود که ابتدا به‌صورت سوزش موضعى است. مدت کوتاهى بعد از آن تاول‌هاى کوچک پر از مایعى بروز مى‌کنند که در صورت پارگی زخمى مى‌شوند. این زخم‌ها دردناک هستند و پوست ختنه‌‌گاه، نوک و جسم آلت در مردان و لب‌هاى فرج، کلیتوریس، مهبل، و دهانه رحم در زنان ظاهر مى‌شوند.

تاول‌ها ۳ تا ۵ روز باقى مى‌مانند و طى ۱۰ روز با گذاشتن اثر زخم یا بدون آن ناپدید مى‌شوند. هنگام عفونت، غدد لنفاوى کشاله ران ممکن است متورم و دردناک شوند. علائم عمومى مثل تب و کوفتگى ممکن است با این عفونت همراه باشند. بعد از بهبودى ویروس در عقده‌هاى عصبى ناحیه مخفى مى‌شود و و در فواصل زمانى مختلف پوست را دوباره عفونى کند. حملات عود بیمارى ممکن است توسط تب بالا، بیماری، آفتاب سوختگی، یا فشارهاى روحى برانگیخته شوند.

درمان بیماری تب خال

براى درد ناشى از تبخال مسکن‌هائى مثل آسپیرین و استامینوفن مناسب هستند. کمپرس با سرم نمکى (یک قاشق چایخورى نمک در یک لیوان آب تسکین‌دهنده است و به پاکیزه نگه داشن تاول‌ها کمک مى‌کند. پزشک داروى آسیکلوویر را به‌صورت موضعى یا خوراکى تجویز خواهد کرد. این دارو در کاهش شدت علائم در عفونت‌هاى اولیه و ثانویه مؤثر است .

علت بوجود آورنده بیماری تب خال: عفونت با ویروس هرپس كه به پوست تهاجم میكند و غالباً پیش از ایجاد عفونت فعال، تا ماه ها یا سالها در آنجا باقی می ماند ویروس از طریق تماس فرد به فرد یا تماس با ترشحات بزاقی، چشمی، ادرار یا مدفوع انتقال می یابد. تاولها و زخمهای تبخال تا زمانی كه بهبود نیافته باشند مسری هستند، چه در موقع اولین بروز تبخال و چه در بروز مجدد آن
برای پیشگیری از بیماری تب خال باید :

از تماس فیزیكی با افرادی كه ضایعات فعال دارند خودداری كنید. به هنگام تبخال، برای جلوگیری از انتقال ویروس، دستان خود را مرتب بشویید. با مالیدن روزانه داروی آسیكلوویر می توان بیماری درمن کرد .

کرم آسکاریس

آسكاريس مشهورترين كرم حلقوي است كه بعد از کرمک بالاترين نسبت آلودگي را در سطح جهان دارا مي باشد. كرمي است بزرگ و گرد شبیه کرم خاکی ، به رنگ زرد كه در درون روده كوچك بسر مي برد و اندزه آن بين 35 . 15 سانتيمتر است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  كرم‌هاي‌ گرد در لوله‌ گوارش‌ رشد مي‌كنند اين‌ انگل‌ها مسري‌ بوده‌ و در همه‌ سنين‌ ديده‌ مي‌شوند، ولي‌ در كودكان‌ شايعترند.

عوارض آسکاریس

وجود تعداد زیاد کرم آسکاریس ،‌ مهاجرت و یا تجمع آنها در روده‌ها گاهی سبب ایجاد عوارض شدید می‌شود. این عوارض عبارتند از انسداد روده‌ها ، ابتلای کیسه صفرا ، آپاندیست و سوراخ شدن روده‌ها. علایم انسداد روده ها شامل درد ناگهانی و پیچش شکم همراه با استفراغ و مشاهده انسداد در عکس‌برداری است

سير تکاملي

اگر تخمهاي بوسيله ميزبان ضمن غذا يا آب خورده شود، به طرف معده حرکت مي‌کند و در آنجا لاروها از تخم بيرون مي‌آيند و به داخل سياهرگها يا عروق ديواره روده نفوذ مي‌نمايند.

سپس به طرف کبد و قلب و ريه به گردش در مي‌آيند ظرف چند روز لاروها به داخل راهها يا گذرگاههاي هوايي آمده از ناي ، مري و معده مجددا به طرف روده حرکت مي‌کنند.

در روده به صورت کرم رسيده و بالغ در مي‌آيند. براي تکميل و اتمام دوره زندگي کرم روده ميزبان واسطه لازم نيست.
علائم را به دو مرحله تقسيم كرد :
1 – مسير حمله و مهاجرت لارو

عبور لاروها از كبد بر اين عضو تأثير مي گذارد و گاهي باعث بزرگي و دردناكي آن مي شود ،‌جايگزني آنها در ريه ، ناراحتي هاي تنفسي ايجاد مي كند علائم آن عبارتند از سرفه هاي خشك ،‌تنگي نفس و ‌تب. اين مسير بيشتر از دو هفته طول نمي كشد .

در طي مهاجرت ريوي ،‌لارو ممكن است با توليد حساسيت ميزبان سبب بروز تظاهرات آلرژيك مانند ‌حملات آسمي گردد .

2 – مرحله استقرار كرم بالغ در روده

علائم معمولي اين مرحله درد ناحيه شكم ، بي اشتهايي و سوء‌هاضمه مي باشدعلائم دیگر شامل بيخوابي ، تشويش و ساييدن دندانها هنگام خواب است . شايعترين شكايت بيماران مبتلا به آسكاريس ، درد مبهم شكمي است .

نکاتی در باره انگل آسکاریس

1. تشخيص دقيق بر دیدن تخم در مدفوع يا دفع كرم بالغ استوار است
2. آسكاريس در مناطق معتدل و گرم شايعتراست
3. در مناطقي كه بهداشت ناكافي است شيوع فراواني دارد .
4. بيشترين در سن 5 تا 9 سال يعني كودكان سنين دبستان و قبل از دبستان دیده می شود
5. شيوع آلودگي در دختر و پسر تقريباً يكسان است
6. طبقات فقيرتر شهري و روستا بدليل بهداشت نامناسب ‌بيشتر مبتلا مي شوند
7. در صورتی که یک فرد خانواده مبتلا شود بقیه هم مبتلا می شوند .
8. در مناطقي  كه از كود انساني در مزارع سبزيجات استفاده مي شود ، آلودگي در تمام سنين از مصرف سبزيجات آلوده ایجاد میشود
9. تخمها به  نور مستقيم خورشيد و گرما حساسند
‌پیشگیری و کنترل انگل آسکاریس : موثرترين راه كنترل انگل آسکاریس تأمين بهداشت عمومي ،تامین آب بهداشتی و سالم ، دفع مناسب  فاضلاب و رعايت اصول زير می باشد
1 – دفع بهداشتي مدفوع و جلوگيري از آلودگي خاك ، بخصوص در اطراف محل بازي و ورزش كودكان
3 – محفوظ نگه داشتن غذاها از آلوده شدن با فضولاتي كه امكان دارد به تخم انگل آلوده باشند .
4 – كوتاه كرد ن مرتب ناخن ها بخصوص در كودكان،و جلوگیری از وارد کردن دست به دهان در کوردکان
5 – از آنجا كه انسان ميزبان نهايي آسكاريس مي باشد تشخيص و درمان افراد آلوده نه تنها موجب بهبود آنان مي شود ، بلكه اقدام موثري در جهت قطع زنجيره انتقال بیماری است.
اصول كلي درمان
6- نواحي مقعد و تناسلي را حداقل روزي دوبار با صابون و‌ آب گرم بشوييد
7- در صورت امكان همه لباسهاي راحتي ، لباسهاي خواب ،‌زير پوشها و حوله هاي آلوده را كه توسط فرد مبتلا استفاده شده بجوشانيد
در صورت تشخیص آلودگی به آسکاریس درمان در منزل امكان پذير بوده و شامل داروهاي ضد كرم مانند مبندازول و لواميزول و ساير مراقبتهاي بهداشتي زیر نظر پزشک است

سیاه سرفه

سیاه سرفه یكی از خطرناك ترین بیماری های كودكان بخصوص در سنین زیر یك سال است. این بیماری توسط یك باكتری به نام بوردتلاپرتوسیس ایجاد می شود. این باكتری سبب انسداد مجاری هوایی توسط ترشحات مخاطی ( موكوس ) می گردد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این بیماری شديداً مسري بوده و شدت عارضه در اين بيماري در ريه ها و به شكل التهاب مجاری هوایی مي باشد

علائم و نشانه ها :

علائم : اين بيماري با علائم سرماخوردگي شروع مي شود که شامل آبريزش بيني ،‌قرمزي و آبريزش چشم ، تب خفيف و سرفه خشک مي باشد .

پس از ۲-۱ هفته سرفه هاي خشک تبديل به سرفه خلط دار مي شود . در طول سرفه هاي پشت سرهم که به بيمار دست مي دهد بيمار دچار قرمزي حتي سياه شدن مي شود . کودکان درانتهاي سرفه هاي خود دچار تنفس تندتند به همراه ايجاد صدايي فرياد مانند مي شوند .

سرفه هاي شديد منجر به استفراغ در کودکان و سختي نوشيدن مايعات و خوردن غذا مي شود . سرفه ها براي هفته ها مي تواند ادامه يابد . در بزرگسالان و نوجوانان علائم خفيف تر است به طور شايع کودکان ۲ هفته علائم سرماخوردگي ، ۲ هفته علائم توأم با سرفه شديد و ۲ هفته هم دوره نقاهت را مي گذرانند که ۲ هفته دوره نقاهت گاهي تا ماهها طول مي کشد .

عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر

· افراد واکسینه‌نشده‌
· همه‌گیری‌های‌ اواخر زمستان‌ و بهار گسترش‌ باکتری‌ها باعث‌ افزایش‌ شدت‌بیماری‌ زایی‌ آنها می‌گردد.
· شرایط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیربهداشتی‌
·  بارداری‌

پیشگیری و کنترل بیماری سیاه سرفه :تزريق واکسن مؤثرترين روش حفاظت در برابر سیاه سرفه است در کشور ما از دوماهگی واکسن سیاه سرفه به نوزادان در قالب واکسن ثلاث در خانه های بهداشت و پایگاه های بهداشتی بصورت رایگان تزریق می شود این واکسن می تواند نوزاد را علیه سه بیماری دیفتری ،کزاز و سیاه سرفه ایمن کند این واکسن در 5 نوبت داده می شود .

این واکسن در دو ، چهار ،شش ،هجده ماهگی زده می شود و در 6 سالگی آخرین نوبت واکسن تزریق می شود .واکسن سیاه سرفه ممکن است بعد از تزریق در کودکان با عوارضی همراه باشد از جمله :

درد محل تزریق، تورم و قرمزی و واكنش های سیستمیك مثل تب، گریه مداوم ، گیجی و استفراغ، بسیار به ندرت دیده می شود. این عوارض در طی چند ساعت پس از تزریق واكسن مشاهده می شوند و خود بخود و بدون بر جای گذاشتن عارضه ای پایدار برطرف می شوند.

به مادران توصیه می شود برای کاهش این عوارض به کودک قطره استامینوفن بدهند میزان قطره بستگی به وزن بچه دارد به این ترتیب که اگر کودک 10 کیلوگرم وزن داشته باشد به او 20 قطره استامینوفن هر 6 ساعت داده می شود

همچنین ممكن است از هر 1750 نفر دچار تشنج شود. تشنج معمولاً 48 ساعت پس از تزریق واكسن رخ می دهد و خود به خود محدود شونده است و تقریباً در تمام موارد در كودكان تب دار دیده می شود. این عارضه در كودكانی كه سابقه فامیلی تشنج دارند بیشتر رخ می دهد.

موارد منع مصرف واكسن

سیاه سرفه:  سابقه فامیلی تشنج- سابقه فامیلی عوارض به دنبال واكسن- سابقه فامیلی مرگ ناگهانی نوزاد- در كودكانی كه یك بیماری عصبی زمینه ای شناخته شده یا مشكوك دارند.

نکته مهم : واکسن سياه سرفه نبايستي پس از پايان ۵ سالگي تزريق شود .

نخستین اقداماتی كه شما می توانید در زمینه سیاه سرفه انجام دهید:

1- اگر مشكوك به سیاه سرفه در كودك هستید، هر چه سریعتر با پزشك تماس بگیرید
3- اگر مشكوك به سیاه سرفه در كودك هستید تا قبل از مشاوره با پزشك، از رفتن وی به مدرسه ممانعت كنید
4- اگر كودك دچار حملات سرفه قطاری شده ، او را مستقیم بنشانید و كمی به جلو خم كنید، سپس ظرفی را زیر دهان وی قرار دهید تا بتواند خلط خود را خارج كند.
5- سعی کنید کودک را آرام نگهدارید زیرا اضطراب و وحشت، حملات سرفه را بدتر می كند. همچنین كودك را تشویق كنید تا خلط خود را خارج كند زیرا این كار به پاك سازی مجاری تنفسی كمك می كند
6- اگر كودك به دنبال یك حمله سرفه استفراغ كرد، پس از آن كمی غذا و مایعات به وی بدهید تا به این ترتیب مواد ضروری و مایعات به بدن وی برسد
7- تا زمان بهبود كامل اجازه بازی های سنگین به كودك ندهید زیرا فعالیت زیاد مجدداً حملات سرفه را تحریك كرده و وی را خسته می كند
8- كودك را از دود سیگار و هوای آلوده دور نگه دارید

برگه‌ی بعد »