انسداد خروجی معده

انسداد خروجی معده هر بیماری مکانیکی مانع تخلیه معده را شامل می شود. انسداد کانال از پیلور و اثنی عشر که از طریق آن به معده خالی است. انسداد خروجی معده (GOO)، همچنین به عنوان انسداد پیلور شناخته می شود آن نتیجه بالینی و پاتوفیزیولوژیک از هر گونه فرایند بیماری می باشد که تولید یک مانع مکانیکی در تخلیه معده باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، علل بالینی که می تواند به طور کلی سبب GOO شود به دو نوع خوش خیم و بدخیم طبقه بندی شده است این طبقه بندی بحث مدیریت و درمان را تسهیل می کند در گذشته، هنگامی که بیماری زخم پپتیک (PUD) بیشتر شایع بود علل خوش خیم شایع ترین بودند با این حال، بررسی نشان داد که تنها ۳۷ درصد از بیماران مبتلا به GOO بیماری خوش خیم و بقیه بیماران انسدادی ثانویه به بدخیمی داشتند.

سرطان لوزالمعده شایع ترین بدخیمی است که باعث انسداد مسیر خروجی معده می شود.

علل خوش خیم از انسداد مسیر خروجی معده شامل زخم پیلور و پولیپ معده در بزرگسالان، تنگی پیلور و شبکه مادرزادی دوازدهه در کودکان و آسیب با مواد سوزاننده در تمامی محدوده های سنی می باشد.

انسداد خروجی معده می تواند یک معضل تشخیصی و درمانی باشد با وجود پیشرفت های پزشکی در مکانیزم سرکوب اسید، بروز GOO در PUD یک مشکل شایع خوش خیم باقی مانده است همچنین، افزایش در تعداد موارد GOO به نظر می رسد که ثانویه به بدخیمی باشد.

به عنوان بخشی از بررسی های اولیه، امکان حذف علل غیر مکانیکی کاربردی از انسداد، مانند گاستروپارزی دیابتی وجود دارد هنگامی که یک انسداد مکانیکی تایید شده است تمایز بین فرآیندهای خوش خیم و بدخیم لازم است چرا که درمان قطعی به تشخیص علت زمینه ای خاص بستگی دارد.

انجام تشخیص و درمان سریع، لازم است تاخیر نیز بیشتر سبب پیچیده کردن مداخله جراحی است مطالعات بلع باریوم و آندوسکوپی فوقانی آزمون اصلی است که برای کمک به تشخیص استفاده می شود.

اتیولوژی

انسداد خروجی معده می تواند با توجه به علل بدخیم یا خوش خیم تقسیم بندی شود.
علل بدخیم انسداد خروجی معده

سرطان در داخل و اطراف معده از دلایل اصلی برای انسداد خروجی معده پس از بیماری زخم پپتیک (PUD) می باشد. این شامل :

سرطان لوزالمعده. نوع اصلی از بدخیمی که باعث انسداد خروجی معده می شود.
سرطان آمپول واتر. سرطان در بخشی از مجرای صفراوی مشترک که صفرا را به داخل اثنی عشر حمل می کند تشکیل می شود.

کلانژیوکارسینوما. نوعی بدخیمی در هر بخشی از سیستم مجرای صفراوی است.

سرطان معده. به خصوص زمانی که بدخیمی در پیلور معده باشد.

سرطان متاستاتیک. که از محل های دیگر به معده یا اثنی عشر گسترش یافته و منجر به انسداد می شود.

لنفوم ( از سایر علل بدخیمی شیوع کمتری دارد و به عنوان ” تومور نرم” شناخته می شود)

علل خوش خیم انسداد خروجی معده

زخم های گوارشی دوازدهه یا معده (رایج ترین). این زخم های باز که در دیواره خروجی معده (پیلور) یا اثنی عشر تشکیل می شود تنگی در اثر زخم حاد باعث تورم منطقه آسیب دیده می شود. در موارد مزمن، بافت اسکار در منطقه آسیب دیده تشکیل و این باعث تنگی شده است.

پولیپ معده رشد در دیواره معده می باشد. پولیپ های کوچکتر، معمولاً خوش خیم هستند اما پولیپ های بزرگتر این پتانسیل را دارند که سرطانی شوند. این یک بیماری نادر است که در اثر گاستریت مزمن و استفاده طولانی مدت از داروهای سرکوب کننده اسید ایجاد شده و با مهارکننده های پمپ پروتون (PPI ها) مرتبط است.

کیست کاذب پانکراس.

واریس معده.

بیماری های گرانولوماتوز، به عنوان مثال، بیماری کرون، سارکوئیدوز، سل.

تنگی، به عنوان مثال، از مصرف ماده سوزاننده

حلقه آنترال معده: شبکه آنترال معده یک حلقه از مخاط در دیستال معده (آنتروم معده) که می تواند به انسداد خروجی معده منجر شود حلقه محیطی مخاط نیز “دیافراگم آنترال معده” نامیده شده است این بیماری با آندوسکوپی فوقانی قابل درمان است.

تنگی پیلور هیپرتروفیک (HPS): اشاره به ضخامت ایدیوپاتیک عضلات پیلور معده که پس از آن سبب انسداد پیشرونده خروجی معده می شود.
این بیماری یک علت شایع تر از انسداد خروجی معده در نوزادان و کودکان است. عضلات پیلور غیر طبیعی ضخیم می شود در نتیجه سبب باریک شدن خروجی معده می شود. آن معمولاً یک مشکل مادرزادی است به این معنی که از بدو تولد وجود داشته است.

سنگ کیسه صفرا. انسداد سنگ صفرا (سندرم Bouveret) است که در آن یک سنگ صفرا در خروجی معده و یا قسمت اول دئودنوم گیرافتاده است. اغلب سنگ های کیسه صفرا از خروجی معده عبور می کنند اما یک سنگ بسیار بزرگ می تواند سبب انسداد شود. این نوع از انسداد نادر است.

Bezoars توده هایی که در خروجی معده گیر کرده است. که می تواند یک قطعه هضم نشده غذا، دارو، مو و یا اشیاء غیرقابل هضم خارجی بلع شده باشد. می توان آن را حذف و حرکت طبیعی از طریق معده شروع شود و پس از آن بلافاصله دوباره بازسازی می شود.

علائم انسداد خروجی معده

علائم اولیه که در آن انسداد نسبی قابل توجهی مانع حرکت مواد غذایی از معده باشد هیچ نشانه ندارد. علائم اولیه تا حد زیادی سبب به تعویق افتادن دلیل تخلیه معده می شود. با این حال، با پیشرفت انسداد اغلب با عوارض ناشی از انسداد خروجی معده در ارتباط است.

علائم اولیه انسداد خروجی معده

هنگامی که علائم آشکار شده، یک فرد با انسداد خروجی معده ممکن است با ارائه:
استفراغ بعد از غذا خوردن، معمولاً در عرض یک ساعت پس از مصرف یک وعده غذایی با غذاهای جامد است. استفراغ حاوی ذرات غذای هضم نشده است.

تهوع معمولاً وجود دارد اما ممکن است بدون هیچ استفراغی رخ دهد.

درد در ناحیه بالایی شکم میانه (منطقه اپی گاستر) که همیشه ممکن نیست به علت انسداد باشد.

نفخ یا احساس پری در ناحیه فوقانی شکم.

سیری زودرس که در آن فرد احساس سیری پس از خوردن فقط مقدار کمی از مواد غذایی دارد.

از دست دادن وزن متوسط که ممکن نیست سبب نگرانی باشد.

علائمی انسداد خروجی معده که دیرتر ظاهر می شوند

با بدتر شدن بیماری، سپس علائم اضافی ممکن است علاوه بر علائم اولیه رخ دهد که این علائم شامل:

استفراغ جهنده.

کاهش وزن شدید.

کم شدن آب بدن به علت استفراغ بیش از حد.

از دست دادن اشتها.

تغییرات در اجابت مزاج مانند یبوست.

اتساع شکم.

تغییرات در شیمی خون مانند هیپوکالمی و آلکالوز متابولیک به خاطر کم آبی شدید است.

تشخیص انسداد راه خروجی معده

تاریخچه و یافته های یک معاینه بالینی پزشکی بیمار ممکن است برای تشخیص اولیه انسداد خروجی معده کافی باشد. با این حال، آزمایش بیشتر برای تأیید تشخیص مورد نیاز است. مسیر اصلی برای تحقیقات شامل مطالعات تصویربرداری های مختلف مانند اشعه ایکس یا آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی است. آزمایش خون ممکن است به نظارت بر عوارض مانند تغییرات در شیمی خون کمک کند.

اشعه ایکس

اشعه ایکس که معمولاً نخستین بررسی های تصویربرداری است که ممکن است انسداد را نشان دهد معده متسع به نظر می رسد و غذا در آن تجمع یافته است و گاهی اوقات تنگی (تنگی) ممکن است قابل رویت باشد به خصوص اگر آن کلسیفیه باشد.
بلع باریم
با بلع سولفات باریم، معده، دوازدهه و انسداد می تواند با یک اشعه ایکس برجسته شود. و یکی از روش های ارجح قطعی شناسایی انسداد است.

آندوسکوپی

گوارش فوقانی (GI) آندوسکوپی روش ارجح برای تایید انسداد و حتی شناسایی علت احتمالی آن است. یک تیوپ نازک که دارای یک دوربین و منبع نور در انتها است از طریق دهان به پایین به مری وارد شده، و از طریق معده به محل انسداد می رود. این نه تنها برای شناسایی انسداد است بلکه یک نمونه (بیوپسی) از بافت برای تحلیل بیشتر می تواند انجام شود.

درمان انسداد خروجی معده

انسداد خروجی معده اگر در عرض چند روز حل و فصل نشود معمولاً نیاز به درمان جراحی دارد.

دارو

دارو سود کمی در انسداد خروجی معده ارائه می دهد مواد دارویی برای سرعت بخشیدن به حرکت از طریق روده فوقانی، که به عنوان پروکینتیک شناخته شده نباید استفاده شوند.

داروهای سرکوب کننده اسید مانند مهارکننده های پمپ پروتون و H2 بلاکرها ممکن است در کاهش التهاب به معده و اثنی عشر مفید باشد. این به کاهش تورم در منطقه کمک خواهد کرد و سبب درمان بیماری زخم پپتیک می شود درمان حمایتی در موارد شدید بسیار مهم است. سرم می تواند به کم آبی کمک کند و یک لوله معده به حذف محتویات معده کمک خواهد کرد.

جراحی

چندین عمل جراحی بسته به شدت انسداد، علت و عوارض ممکن است در نظر گرفته شود این روش ها عبارتند از:

اتساع با بالون برای انسداد خروجی معده تنها وقتی مفید است که علت زمینه ای نیز به طور همزمان درمان شود.

آنترکتومی که در آن بخشی از قسمت پایین معده (آنتروم) با جراحی برداشته می شود.

این است که معمولاً همراه با یک واگوتومی و گاهی اوقات در ترکیب با یک گاستروژنوستومی انجام می شود.

پیلوپلاستی یک روشی است که سبب گشاد کردن خروجی معده (پیلور) می شود. این ممکن است خود به تنهایی یا با یگ واگوتومی انجام می شود. واگوتومی که در آن بخشی از عصب واگ با جراحی قطع می شود و این به کاهش ترشح اسید معده کمک می کند.
این ممکن است خود به تنهایی یا با آنترکتومی و یا با یک پیلوروپلاستی انجام شود و به ندرت از روش درمانی با بالون به دلیل خطر عوارض جانبی انجام می شود.

گاستروژوژنستومی (بازسازی Biliroth II) که در آن معده به قسمت دوم از روده کوچک ( ژژنوم) متصل می شود. آن می تواند با آنترکتومی و واگوتومی برای بهترین نتایج انجام شود.

بزرگی خوش خیم پروستات

پروستات غده ای است که مایعی را تولید کرده، بخش اعظم مایع منی را تشکیل می دهد. پروستات یکی از غدد جنسی بدن مرد است که دارای ترشحات مخصوص است که این ترشحات با اسپرم‌هایی که در بیضه‌ها ساخته می‌شود، مخلوط شده و مایعی به نام منی را تشکیل می‌دهد که در انزال از طریق مجرای ادراری (پیشابراه) خارج می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پروستات در حالت طبیعی ۲۰ گرم وزن دارد و درست در زیر مثانه قرار دارد و مجرای ادراری از داخل آن عبور می‌کند و حدود ۲٫۵ سانتیمتر از مجرای ادراری (پیشابراه) در داخل آن قرار دارد.

بزرگی خوش‌خیم پروستات یا هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات که به BPH معروف است  (Benign Prostatic Hyperplasia)، یکی از شایعترین بیماریهای مردان است که با بالا رفتن سن در مردان ، پس از ۴۵ سالگی بروز می‌کند و هر چه سن بالاتر برود احتمال ابتلا به آن بیشتر می‌شود. بطوریکه بعد از ۸۰ سالگی از هر ۱۰ مرد ۹ نفرشان به این بیماری مبتلا می‌شوند حدود ۴/۱ مردان در سن ۵۵ سالگی و نصف مردان در سن ۷۵ سالگی علایم این بیماری را پیدا می‌کنند.

در این بیماری اندازه پروستات بزرگ می‌شود، اما نشانه بدخیم بودن و سرطانی شدن بافت آن وجود ندارد.

پروستات مایعی را می سازد که اسپرم ها در آن می توانند برای مدّت محدودی در خارج از محیط بدن به حیات خود ادامه دهند. به همین دلیل است که اهمیّت اوّلیه پروستات مربوط به باروری و نه در ارتباط با مسایل زناشویی است

پروستات (Prostate)  در کجای بدن واقع شده است؟

پروستات محدوده ای را که مثانه به مجرای ادرار وصل می شود، احاطه می کند.

آیا همه پروستات (Prostate) دارند؟

همه افراد مذکر پروستات دارند.

اندازه پروستات طبیعی چقدر است؟

این بسته به سن فرد است. در افراد مذکر جوان به اندازۀ یک گردوی کوچک (به قطر ۲ cm) و به وزن تقریبی ۲۰ –  ۱۵ گرم می باشد.

چرا مشکلات پروستات باعث بروز مشکلات ادراری می شوند؟

به دلیل که پروستات کاملاً چسبیده به خروجی مثانه بوده و قسمت اوّل مجرای ادرار از درون آن عبور می کند، بزرگی غده می تواند سبب اختلال در جریان ادرار شود.

علائم بزرگی خوش خیم پروستات (Benign Prostatic Hyperplasia، BPH یا Prostate Enlargement) چیست؟

علایم شایع بزرگی پروستات شامل:

کاهش فشار جریان ادرار و بعضاً قطع جریان ادرار (زور زدن و فشار دادن، جریان ادرار را افزایش نمی دهد).

اشکال در شروع دفع ادرار

تمایل شدیدتر برای دفع ادرار، احتیاج به دفع مکرر ادرار که هر بار با دفع مقدار کمی ادرار همراه است.

دفع مکرر ادرار شبانه

احساس خالی بودن کامل مثانه وجود ندارد.

نشت ادرار پس از دفع ادرار و دفع بی اختیار ادرار

بزرگ شدن پروستات با وارد کردن فشار به مجرای ادراری که در داخل پروستات است، موجب انسداد و بسته شدن آن شده و باعث اختلال در خروج ادرار می‌شود. همچنین پاسخ ثانویه مثانه به انسداد مجرای ادراری باعث تحریک مثانه و علایم تحریکی ادرار می‌شود، زیرا به تدریج دیواره مثانه ضخیم شده و ظرفیت مثانه کاهش پیدا می‌کند. بنابراین دو نوع علایم داریم:

علایم انسدادی

کاهش نیرو و قطر جریان ادرار ، تاخیر در دفع ادرار ، زور زدن جهت دفع ادرار ، احساس تخلیه ناکامل مثانه و به دنبال آن تکرر ادرار و قطره قطره آمدن ادرار که این علایم به تدریج ظاهر می‌شوند و وقتی پروستات به حدی بزرگ شود که مجرای ادراری تقریبا بسته شود، اجازه خروج ادرار را نمی‌دهد و حالت احتباس ادراری پیش می‌آید و مثانه بزرگ می‌شود ولی بیمار نمی‌تواند ادرار کند.
در این حالت بیمار باید سریع به بیمارستان برده شده و به بیمار سوند گذاشته شود.

احتباس ادرار خطرات زیادی دارد که از جمله آن برگشت ادرار به کلیه و ایجاد نارسایی کلیه است. همچنین باقیمانده ادرار در مثانه زمینه را برای رشد باکتریها مساعد کرده و موجب عفونت مثانه می‌شود.

علایم تحریکی

این علایم شامل تکرر ادرار ، بخصوص تکرر ادرار شبانه و فوریت در ادرار کردن است، که ناشی از تحریک مثانه می‌باشند.

در سرطان پروستات هم همه این علایم دیده می‌شود، و تشخیص ایندو از هم در درجه اول با معاینه پزشکی و بعد با سونوگرافی و آزمایش P.S.A افتراق داده می‌شود. البته در بیمار BPH وضعیت کلیه‌ها و عفونت باید بررسی شود.

چگونه پزشک بزرگی پروستات (Benign Prostatic Hyperplasia یا Prostate Enlargement) را تشخیص می دهد؟

برای تشخیص بزرگی پروستات، پزشک پرسش هایی در ارتباط با سلامت کلی شما و مسائل ادرای با شما مطرح می کند.

در بیشتر مواقع این پرسش ها به صورت یک لیست استاندارد است که جدول بین المللی نمرده دهی با نشانه های پروستات نامیده می شود (I-PSS).

ارائه پاسخ های مبتنی بر مشکلاتی که شما تجربه کرده اید برداشت خاصی را به پزشک اورولوژیست خواهد داد. معاینات عمومی شامل توشه رکتال (معاینات پروستات از طریق راست روده) توسط پزشک انجام می گردد. بررسی های تکمیلی قبل از تشخیص هم ممکن است لازم باشد.

چگونه می توانید اندازه پروستات را تعیین کنید؟

راه آسان اندازه گیری ابعاد پروستنات TRUS (بررسی سونوگرافیک پروستات از طریق داخل راست روده) می باشد. با این روش اندازه واقعی، طبیعت غده و شکل آن مشخص می شود. این عمل با به کارگیری وسیله ای به اندازه انگشت دست انجام می شود که بدون درد در داخل راست روده قرار می گیرد.

بزرگی پروستات چگونه درمان می شود؟

بزرگی خوش خیم پروستات می تواند با داروها، عمل جراحی و یا انتظار و بررسی (صبر و انتظار) درمان شود. نوع درمان انتخابی بستگی به شدت شکایت بیمار از مشکلات ادراری ، میزان اشکال در عبور ادرار از مجرا، نظر پزشک اورولوژیست و همین طور نظر شخص بیمار دارد.

درمان

پیگیری بیماری

بیمارانی که علایم خفیف دارند ممکن است نیاز به درمان نداشته باشند و فقط باید بیماری خود را توسط یک پزشک پیگیری کنند. چون بزرگی خوش‌خیم پروستات همیشه پیشرفت نمی‌کند و حتی بعضی از بیماران خودبخود بهبود می‌یابند.

درمان دارویی

داروهایی مثل آلفا بلوکرها ، (پرازوسین ، ترازوسین و فنوکسی بنزامین) و همچنین فیناستراید اثر خوبی در بیماران دارند.

درمان جراحی

در صورتی که بزرگی خوش‌خیم پروستات باعث احتباس ادراری مقاوم ، یا عفونت مکرر کلیه ، نارسایی کلیه و خونریزی شدید شود، باید جراحی پروستات انجام شده و قسمتی از پروستات برداشته شود. که امروزه انواع جراحی (جراحی باز ، جراحی از طریق مجرا و …) روی پروستات انجام می‌شود.

و بالاخره گیاه درمانی که مکانیسم اثر و ضررهای آن شناخته شده نیست.

چه داروهایی برای درمان پروستات وجود دارد؟

در حال حاضر ۲ گروه عمده دارویی برای درمان بزرگی پروستات وجود دارد:
مسدود کننده های گیرنده های آلفا – ۱ مثل تامسولوسین

مهار کننده های آنزیم آلفا -۵ ردوکتاز مثل فیناستراید

تامسولوسین چگونه عمل می کند؟

تامسولوسین عضلات صاف واقع در پروستات، گردن مثانه و مجرای ادرار را شل کرده و سبب بهبود جریان ادرار می شود. همچنین تامسولوسین علایم تحریک مثانه را که عالباً همراه با بزرگی پروستات هستند، کاهش می دهد.

سرطان پستان

سرطان پستان، ناشی از رشد خارج از قاعده سلول‌های غیرطبیعی در پستان است. در تمام دنیا، این بیماری شایعترین سرطان در بانوان و یکی از قابل درمان‌‌ترین آنها است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مانند تمام انواع سرطان، سرطان پستان از یک سلول آغاز می شود. سلول‌ها، کوچکترین اجزای ساختمانی موجود زنده هستند که می‌توانند در بدن به طور مستقل فعالیت کنند. سلول‌های سالم در محدوده قوانین مشخصی رشد می کنند و رشد آنها نیز بعد از رسیدن به تکامل سلولی متوقف می‌شود ولی سلول‌های سرطانی خیلی سریعتر رشد می کنند و تا اندازه ای این رشد را ادامه می دهند که باعث تخریب سلولهای سالم شوند. برخلاف سلول‌های سالم، سلولهای سرطانی نمی توانند رشد خود را قطع کنند. این رشد و تکثیر غیرعادی نتیجه تغییرات یا جهش‌هایی در ماده ژنتیکی داخل آنها است. این وضعیت می تواند از والدین به ارث برسد یا اینکه در اثر مواجهه زیاد و طولانی مواد جهش زا ایجاد شود البته عوامل دیگری نیز در ایجاد این بی نظمی در رشد سلولی تأثیر دارند.

تفاوت تومورهای خوش خیم و بدخیم چیست؟

در تمام تومورها رشد سریع و زیاد سلول‌ها وجود دارد. خواه این تومور خوش خیم باشد یا بدخیم. آنچه حائز اهمیت است و تفاوت اصلی این دو نوع تومور را سبب می‌‌شود این است که روند زیاد شدن سلول‌ها در تومورهای خوش خیم در مرحله مشخصی متوقف می شود ولی در تومورهای بدخیم به صورت غیرقابل مهار ادامه می یابد. این رشد سلولی در تومورهای بدخیم که همان سرطان است تا حدی ادامه می‌یابد که در صورت عدم درمان تمامی قسمت‌های بدن را تحت تأثیر قرار داده و از کار می‌اندازد. این در حالی است که این اتفاق، هرگز در تومورهای خوش‌خیم نمی‌افتد.

آیا تمام انواع سرطان پستان شبیه هم هستند؟

پاسخ این سؤال در یک کلام این است: خیر. در واقع بسته به اینکه غده سرطانی از کدام یک از سلول‌های پستان منشاء گرفته باشد، انواع متعددی از سرطان پستان وجود دارد.

هر پستان از سلولهای شیر ساز، مجاری شیری و سلول های نگهدارنده تشکیل شده است. در هر پستان ۲۰- ۱۵ قسمت به نام «لوب» وجود دارد که آنها هم حاوی بخشهای کوچکتری بنام «لوبول» هستند. لوبول ها و لوبها از طریق مجاری شیری به یکدیگر متصل می شوند (شکل ۲-۲). بنابراین برخی از سلول ها وظیفه شیرسازی و برخی دیگر وظیفه انتقال شیر و برخی دیگر وظایف دیگری دارند. به این ترتیب، بسته به اینکه سرطان از کدامیک از این سلول ها منشاء گرفته باشد، نوع سرطان‌ها با هم فرق می کنند. شایع ترین نوع سرطان پستان، سرطان از منشاء مجاری شیری است و از آنجا که این نوع بافت بیشتر در یک چهارم بالایی و خارجی پستان وجود دارد، در حدود نیمی از سرطان‌های پستان در یک چهارم فوقانی و خارجی آن یافت می شوند، اما در هر بخشی از بافت پستان، می‌تواند سرطان پستان ایجاد شود.

علائم سرطان پستان

۱- توده یا تومور پستان:

توده، شایعترین علامت سرطان پستان می باشد که در اغلب موارد توسط خود بیمار بصورت اتفاقی کشف می شود و در بقیه موارد توسط پزشک در معاینه بالینی مشخص می شود. این توده ممکن است دردناک باشد ولی در اغلب موارد بدون درد است. و از آنجا که هم در بیماری های خوش خیم و هم در سرطان پستان می تواند دیده شود، بهتر است در صورت لمس هر توده در پستان، جهت بررسی آن به پزشک مراجعه نمایید. در بعضی موارد سرطان پستان بصورت توده های متعدد بروز می کند.

توده‌های مشکوک به سرطان در لمس به صورت سفت یا سخت، گاه غیرمتحرک و با چسبندگی به اطراف لمس می‌شوند. همان گونه که قبلاً گفته شد، اغلب این توده ها منفرد و بدون درد هستند. باید توجه داشت که قضاوت در مورد خوش خیم یا بدخیم بودن توده، بعهده پزشک معالج بوده و پس از بررسی های دقیق مقدور خواهد بود.

شایعترین علامت سرطان پستان، بروز یک توده منفرد و بدون درد در پستان است.

۲- ترشح از نوک پستان:

ترشح از نوک پستان معمولاً به دنبال بیماری های خوش خیم پستان ایجاد می‌شود. با اینکه ترشحات نوک پستان معمولاً همراه با سرطان پستان نیستند، ولی به علت احتمال وجود سرطان در برخی از موارد، بررسی دقیق آنها ضروری است. وجود ترشح از هر دو پستان و از چند مجرا بطور معمول ناشی از یک اختلال هورمونی، مصرف دارو، کیست پستانی و یا بیماری خوش خیم

فیبروکیستیک است. ترشحات پستان می توانند به رنگ‌های مختلف مشاهده شوند (سفید، قهوه‌ای، آبی، خاکستری، قرمز، سبز و یا بدون رنگ). ترشح ناشی از سرطان پستان معمولاً خون واضح و یا خونابه‌ای یا در برخی از موارد بی رنگ می باشد.

ترشح خونی یا آبکی که خودبخودی بوده و از یک پستان و از یک مجرا خارج شود، یا همراه با غده‌ای در پستان باشد، شک به سرطان را افزایش می دهد.

ترشحاتی که شک به وجود سرطان را بر می انگیزند :

۱- ترشحات خونی یا آبکی

۲- ترشحاتی که خودبخودی و بدون فشار خارج می شوند.

۳- ترشحاتی که از یک پستان و از یک مجرای نوک پستان خارج می شوند.

۴- ترشحاتی که همراه با توموری در پستان باشند.

۳- تغییرات پوست پستان:

این تغییرات به صورت فرورفتگی و یا کشیدگی پوست پستان بروز می کنند. فرورفتگی پوست پستان ممکن است بطور ثابت و مشخص وجود داشته باشد و یا در حالات خاصی از معاینه پستان دیده شود. کشیدگی پوست، اگر چه علامتی مهم است ولی یافته‌ قطعی دال بر سرطان نیست و گاهی به دنبال بیماری های خوش خیم پستان نیز دیده می شود.

در بعضی موارد، چسبندگی تومور سرطانی به قسمت زیر پوست، باعث تغییر شکل پستان می شود. تغییر شکل هاله اطراف نوک پستان نیز می تواند دلیل بر وجود بافت سرطانی در زیر آن قسمت باشد. تهاجم تومور سرطانی به پوست ممکن است باعث ایجاد زخم در پوست شود. همچنین ورم در پوست پستان و شبیه شدن آن به پوست پرتقال نشانه‌ی پیشرفت بیماری است.

۴- تغییرات نوک پستان:

در بعضی افراد فرورفتگی نوک پستان ممکن است بعد از شیردهی یا پس از دوران بلوغ ایجاد شود که معمولاً به طور خود به خودی و یا با دستکاری خود فرد به حالت اول برمی گردد. در حالیکه در سرطان، این فرورفتگی حالت ثابت دارد و با معاینه دقیق پستان ممکن است وجود غده ای در زیر نوک و هاله پستان مشخص شود.

نوعی از سرطان پستان نیز به نام بیماری پاژه وجود دارد که در آن تغییرات پوستی نوک پستان بصورت ضایعات اگزمایی (شبیه به حساسیت پوستی) دیده می‌شود. علائم این بیماری شامل خارش، سوزش، قرمزی، سفتی و پوسته پوسته شدن نوک پستان می باشد که بتدریج و در صورت عدم درمان، بیماری به هاله اطراف نوک پستان و پوست نیز گسترش می‌یابد. گاهی این بیماران با تشخیص اشتباه اگزما و بیماریهای پوستی، مدتها تحت درمان با پمادهای موضعی قرار می گیرند و همین مسئله درمان را به تأخیر می اندازد.

بنابراین در هر بیماری که علائم پوستی نوک پستان مشاهده می شود، باید به فکر سرطان بود تا پس از نمونه برداری و قطعی شدن تشخیص، اقدامات درمانی مناسب توسط پزشک انجام شود.

قرمزی و خارش نوک پستان همراه با پوسته پوسته شدن و ترک خوردن آن، می تواند علامت نوعی از سرطان پستان به نام پاژه باشد مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.

۵- بزرگی غدد لنفاوی زیر بغل:

همانگونه که قبلاً گفته شد، سلول‌های سرطانی توانایی پخش شدن از طریق خون و لنف و تهاجم به سایر نقاط بدن را دارند. شایعترین محل تهاجم سرطان های پستان به غدد لنفاوی زیربغل می باشد. گاهی بزرگی غدد لنفاوی، همراه با لمس غده‌ای واضح در پستان است ولی گاهی غده مشخصی لمس نمی شود. در این موارد انجام ماموگرافی برای تشخیص سرطان پستان به عنوان منشاء بزرگی غدد لنفاوی زیربغلی، کمک کننده است. آنچه از اهمیت ویژه ای برخوردار است این موضوع است که بزرگی غدد لنفاوی زیربغل می تواند به دلیل ضایعات خوش خیم و حتی التهاب ها و ضربه به ناحیه دست و یا پستان باشد. بنابراین اگرچه این علامت بیمار را به سمت بررسی های بیشتر هدایت می کند ولی باید دانست که این حالت از ابتدا نگران کننده نیست.

۶- تغییراندازه پستان:

گاهی اوقات به علت بزرگی بیش از حد یک تومور و یا التهاب قابل توجه دور تومورهای کوچکتر، پستان در یک طرف، بطور واضحی بزرگتر از طرف مقابل می‌شود. البته اندازه دو پستان در افراد سالم نیز کاملاً مشابه نیست ولی بزرگی یک پستان نسبت به طرف دیگر که اخیراً ایجاد شده است، باید مورد توجه قرار گیرد و با انجام معاینه از عدم وجود توده و سلامت پستان مطمئن شد. گاهی هم تومورهای خوش‌خیم و نیز ضربه به پستان، خونریزی و یا التهاب ناشی از تجمع شیر در پستان (بویژه در خانم‌های باردار و شیرده) و کیست‌های بزرگ، باعث این عدم تقارن می‌شوند که با معاینه و استفاده از روش های تشخیصی، می توان نوع آنها را تعیین نمود (۳ و ۲).

۷- تهاجم به اعضای دیگر(متاستاز):

ندرتاً سرطان پستان بدون هیچ علامتی در خود پستان، علائمی در اعضای دیگر نشان میدهد که ممکن است بصورت درد استخوانی در یک محل خاص، تنگی نفس به دنبال درگیری ریه، زردی و سایر علائم ناشی از بزرگی کبد و… باشد. در این موارد معاینه دقیق بیمار و بررسی های تشخیصی می توانند وجود بیماری را در پستان مشخص نمایند. (شکل ۲-۸)

انواع سرطان پستان

سرطان غیر مهاجم:

سرطان غیر مهاجم یا «درجا» می تواند از منشا مجاری شیری یا لوبول‌های ترشح کننده شیر باشد. در حقیقت این کلمه به مفهوم آن است که سرطان به مجاری شیری یا لوبول‌ها محدود بوده و هنوز به بافت اطراف آنها گسترش نیافته است و از آنجا که هنوز تهاجم به بافت اطراف وجود ندارد، در بسیاری از مواقع همانند یک سرطان واقعی، خطرناک تلقی نمی شود.

سرطان درجا از منشا لوبولی (LCIS) :

نوعی از سرطان غیرمهاجم که از لوبول‌ها منشأ می گیرد سرطان غیر مهاجم لوبولی نامیده می شود. در این بیماری، سرطانی شدن سلول ها از لوبول‌ها شروع می‌شود، اما به خارج از دیواره آنها انتشار پیدا نمی کند. این نوع سرطان نسبتاً کمیاب است و بسیاری از متخصصین بر این عقیده‌اند که این بیماری به انواع مهاجم سرطان پستان تبدیل نمی شود. اما زنانی که دارای این شکل از بیماری هستند در مقایسه با سایر بانوان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان پستان دو طرفه هستند. در حقیقت این بیماری طبق نظر بسیاری از متخصصین، جزو بیماری های سرطانی محسوب نشده و تنها یک ضایعه پیش سرطانی می باشد. بنابراین درمان این بیماری مورد اختلاف نظر جدی است. در حالی که برخی معتقدند برداشتن توده پستان و حتی پیگیری بیمار بدون اقدام شدید درمانی، به تنهایی درمانی قابل قبول بوده و کافیست، برخی دیگر درمان های شدیدتری را توصیه می کنند. این توصیه‌ها از استفاده از داروها جهت پیشگیری تا برداشتن یک چهارم پستان، برداشتن یک پستان و حتی در برخی موارد که بیمار عوامل خطر متعددی دارد، برداشتن پستان به صورت دوطرفه متفاوت است. به طور خلاصه آنچه اهمیت زیادی دارد این است که بیماران مبتلا به این بیماری، در صورت درمان مناسب، طول عمر طبیعی خواهند داشت.

سرطان درجا از منشا مجاری (DCIS) :

انواعی از سرطان غیر مهاجم که از مجاری منشاء می گیرند، سرطان غیر مهاجم مجاری نامیده می شوند. این بیماری نوع شایعی از تومورهای مجاری شیری است که به خارج از دیواره مجرا گسترش نمی یابد. به عقیده بسیاری از متخصصین، این بیماری باعث مرگ در اغلب افراد مبتلا نمی شود و بسیاری از زنان «با» این نوع از سرطان فوت می کنند نه «به علت آن»!

بر خلاف نوع اولی، این نوع از سرطان پستان در صورت عدم درمان در تعداد قابل توجهی از بیماران به سرطان مهاجم تبدیل می شود. نکته مهم این است که تشخیص بیماری در این مرحله بسیار مشکل بوده و نیاز به معاینات دقیق، انجام ماموگرافی یا سایر روش‌های تشخیصی دارد که در بخش های بعدی مفصلاً توضیح داده خواهند شد. حدود سی سال پیش، سرطان غیر مهاجم مجرایی ۶% از مجموع موارد سرطان پستان را تشکیل می داد ولی امروزه در بسیاری از کشورهای پیشرفته بیش از ۲۵% از بیماران با این نوع از بیماری تشخیص داده می شوند. درمان این نوع از بیماری معمولاً جراحی با یا بدون پرتو درمانی است.

نکته مهم در این دو نوع بیماری این است که با توجه به عدم گسترش سلول‌های سرطانی به سایر نقاط بدن، به جز در موارد خاص، در قریب به اتفاق این بیماران شیمی درمانی لزومی پیدا نمی کند.

سرطان‌های مهاجم

سرطان مهاجم با منشاء مجاری شیری شایعترین نوع سرطان پستان است که از سلول‌های مجاری شیری منشاء می‌گیرد و به خارج از مجاری، یعنی بافت نگهدارنده اطراف آنها انتشار می یابد. با گذشت زمان، ممکن است سلول‌های سرطانی از طریق سیستم لنفاوی یا جریان خون به غدد لنفاوی یا سایر اعضای بدن منتشر شوند. این نوع از بیماری تقریباً ۸۵% از کل موارد سرطان پستان را شامل می شود.

سرطان‌های مهاجم با منشاء لوبول‌های پستانی از داخل لوب‌های پستان که شیر را در مواقع مورد نیاز تولید می کنند، شروع می شوند و مانند نوع قبلی می توانند توسط خون یا لنف به بخش های دیگر بدن انتشار یابند. حدود ۱۲% از موارد سرطان پستان از لوبول‌ها یا لوب‌های پستان منشاء می‌گیرند و جزو این گروه می‌باشند.

سرطان التهابی پستان

این بیماری نوع کمیابی از سرطان پستان است که باعث قرمزی، تورم و افزایش دمای پوست پستان می شود.

در سرطان التهابی سلول‌های سرطانی در عروق لنفاوی پوست پستان جای دارند و به جای اینکه به صورت یک غده رشد کنند، به صورت همه جانبه در پستان گسترش می‌یابند. سلول‌های سرطانی، مجاری لنفاوی را مسدود می‌کنند و باعث تورم پوست پستان می‌شوند. در این بیماری سلول‌های سرطانی، در داخل بافت پستان، بدون ایجاد تورم مشخص یا توده قابل لمس منتشر می شوند. نکته مهم این است که بروز این نوع از سرطان می‌تواند باعث افزایش تراکم پستانی در مقایسه با ماموگرافی‌های قبلی بیمار شود و این یافته باید به عنوان یک یافته مشکوک در نظر گرفته شود. علائم این نوع از بیماری شامل موارد زیر است:

– تورم، خارش، کبودی یا افزایش ضخامت پوست پستان که معمولاً ناگهانی است و گاهی طی چند روز منجر به تنگ شدن لباس زیر در سمت مبتلا می شود.

– تغییر رنگ صورتی، قرمز یا تیره قسمتی از پوست پستان که گاهی به صورت پوست پرتقالی درمی‌آید.

– فرورفتگی نوک پستان، ترشح یا تغییر در رنگ و قوام آن

– افزایش حرارت پوست پستان

توجه داشته باشید که علائم این بیماری در بسیاری از موارد، شبیه عفونت یا التهاب پستان می باشد که به علل مختلف از جمله شیردهی یا ضربه ایجاد می شوند. بنابراین قبل از مراجعه به پزشک و تشخیص قطعی نگران نباشید.

بیماری پاژه

این بیماری نوعی از سرطان پستان است که با خارش و پوسته ریزی پیشرونده نوک پستان خود را نشان می‌دهد. در بسیاری از موارد این بیماری با اگزما یا حساسیت‌های پوستی اشتباه می شود. در این وضعیت سلول‌های سرطانی در پوست نوک پستان جای دارند، ولی می‌توانند در داخل بافت پستانی نیز یافت شوند و به صورت یک توده خود را نشان دهند. این بیماری معمولاً همراه با یک سرطان غیر مهاجم می باشد و از نظر طبقه بندی جزء سرطان های غیر مهاجم قرار می گیرد.

سرطان چگونه به خارج از پستان منتشر می شود؟

سلول‌های سرطانی می‌توانند از غده سرطانی خارج شوند و از طریق خون یا جریان لنف به اعضای دیگر بدن از جمله کبد، ریه یا استخوان‌ها گسترش یابند. به همین دلیل است که هنگامی که سرطان پستان در شما تشخیص داده می شود، پیش از شروع درمان، پزشک شما معایناتی انجام می‌دهد و آزمایشاتی نظیر آزمایش خون، رادیولوژی یا اسکن استخوان درخواست می‌کند تا مشخص کند که آیا سرطان به خارج از پستان منتشر شده است یا خیر.

سرطان پستان با چه سرعتی رشد می کند؟

توجه به این نکته هنگام تصمیم‌گیری‌های درمانی مفید است که اغلب سرطان‌های پستان به آهستگی رشد می کنند. به همین دلیل اگر چه منتظر شدن برای آگاهی از نتایج آزمون‌های تشخیصی، جهت تصمیم‌گیری، مشکل به نظر می‌رسد، اما شما برای کسب اطلاعات لازم در مورد نوع بیماریتان و در نظر گرفتن اینکه چه درمانی برایتان مناسب تر است، وقت کافی خواهید داشت.

متوسط زمان دو برابر شدن سلول‌های سرطانی در پستان، ۱۰۰ روز است. برای ایجاد توده سرطانی با اندازه یک سانتی متر وجود حدود یک میلیارد سلول ضروری است و این بدین معنی است که به طور متوسط بیشتر سرطان‌ها حدود ۱۰- ۶ سال قبل از اینکه به صورت توده قابل لمس درآیند یا در ماموگرافی دیده شوند، وجود داشته‌اند.

در حالیکه اغلب انواع سرطان پستان رشد آرامی دارند، برخی دیگر سریعاً رشد می کنند. اینکه یک تومور سرطانی با چه سرعتی رشد کند، بسته به نوع بیماری و شرایط بیمار، در هر فرد با دیگری متفاوت است و نمی توان پیش‌بینی دقیقی در مورد سرعت رشد سرطان در یک بیمار انجام داد.

بنابراین:

هرگز خود را با هیچ بیمار دیگری مقایسه نکنید.

چرا تحمل معالجات برای بیماران مشکل است؟

سرطان مانند ویروس یا باکتری، از خارج وارد بدن ما نمی شود. این بیماری مانند ضربه و جراحت نیز نیست. سرطان یک بیماری خودی است، یعنی سلول‌های خود بدن تغییر کرده و به طرز خارج از کنترلی رشد می کنند، به همین دلیل است که متوقف کردن رشد سلول‌های سرطانی در بسیاری از موارد بدون صدمه به سلول‌های سالم امکان‌پذیر نیست. از طرفی، پیشرفت‌های علمی هر روز ما را به یافتن راه‌های جدید که بتوان به کمک آنها به طور تخصصی تر فقط سلول‌های سرطانی را از بین برد، نزدیک و نزدیک تر می کنند.

هدف اصلی ما بایستی پیدا کردن راهی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باشد. تحقیقات مؤثر، کلید درمان سرطان است. انسان می تواند به ماه سفر کند، چرا قادر به از بین بردن سرطان نباشد؟

چگونه می توانم بفهمم که سرطان من در چه مرحله ای است؟

مرحله بندی، پی بردن به این است که سرطان در چه وسعتی و در کجای بدن شما قرار دارد. دانستن مرحله سرطان در خصوص تعیین پیش آگهی بیماری و انتخاب مؤثرترین درمان به پزشکتان کمک خواهد کرد. برای مرحله بندی دقیق بیماری، در اختیار داشتن اطلاعات زیر از تومور ضروری است:

– اندازه تومور

– گرفتاری غده های لنفاوی و تعداد آنها

– متاستاز یا گسترش سلولهای سرطانی به خارج از پستان و غده های لنفاوی در زمان تشخیص

بیشتر سرطان ها در زمان تشخیص در مرحله ۱ یا ۲ هستند و در این مراحل تا اندازه زیادی قابل درمان می‌باشند. طبق مطالعات انجام شده، در کشور ما متأسفانه هنوز درصد قابل توجهی از بیماران در مراحل بالاتری تشخیص داده می‌شوند. پزشک ما مرحله بیماری را با اخذ شرح حال، انجام معاینات بالینی و نتایج گزارش آسیب شناسی مشخص خواهد کرد.

سایر آزمایشاتی که به پزشک شما برای تعیین مرحله بیماری کمک خواهند کرد عبارت از گزارش پاتولوژی نمونه گرفته شده در حین جراحی، عکس قفسه سینه، اسکن استخوان، آزمایش خون و سایر اقدامات تشخیصی نظیر CT‌ اسکن و سونوگرافی می‌باشند. این موارد به تنهایی یا مجموعی از آنها برای هر بیمار بنا به صلاحدید پزشک معالج درخواست خواهند شد. آنچه اهمیت دارد این است که پس از اتمام مراحل درمانی نیز باید آزمایشات مختلفی در فواصل زمانی مشخص، برای اطمینان از سرکوب دائمی بیماری انجام دهید. بنابراین عکس قفسه سینه و ماموگرافی بخشی از ارزیابی‌های شما پس از خاتمه درمان هستند و طی سالیان پس از درمان نیز بایستی انجام شوند.

خلاصه

سرطان پستان ناشی از رشد خارج از قاعده سلول‌های غیرطبیعی در پستان است. در هر دو نوع تومورهای خوش خیم و بدخیم، رشد سریع و زیاد سلول‌ها وجود دارد. روند زیاد شدن سلول‌ها در تومورهای خوش خیم در مرحله مشخصی متوقف می شود، در تومورهای بدخیم این رشد به صورت غیر قابل مهار ادامه می یابد تا حدی که در صورت عدم درمان، تمامی قسمت‌های بدن را تحت تأثیر قرار داده و از کار می‌اندازد.

شایع ترین نوع سرطان پستان، سرطان از منشاء مجاری شیری است و از آنجا که این نوع بافت بیشتر در یک چهارم بالایی و خارجی پستان وجود دارد، در حدود نیمی از سرطان‌های پستان در ربع فوقانی و خارجی آن یافت می شوند.

سلول‌های سرطانی می‌توانند از غده سرطانی خارج شوند و از طریق خون یا جریان لنف به اعضای دیگر بدن از جمله کبد، ریه یا استخوان‌ها گسترش یابند.

مرحله بندی، پی بردن به این است که سرطان در چه وسعتی و در کجای بدن شما قرار دارد. دانستن مرحله سرطان شما به پزشکتان برای تعیین پیش آگهی بیماری و انتخاب مؤثرترین درمان کمک خواهد کرد.

کبد چرب

انباشته شدن چربی در سلول‌های کبدی می‌تواند به التهاب این سلول‌ها منجر شود و در صورت بروز اختلال در آن چربی در کبد رسوب کرده و موجب بروز کبد چرب می‌شود

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، یکی از فعالیت‌های مهم کبد، ذخیره سازی و سوخت و ساز چربی‌ها در بدن است. کبد طبیعی حاوی ۵ گرم چربی در ۱۰۰ گرم وزن خود است.

هر گاه مقدار چربی بیش از ۵ درصد وزن کبد افزایش یابد، بیماری کبد چرب عارض می‌شود. که متاسفانه شیوع بسیاری هم پیدا کرده است.

کبد چرب در انسان به دلایل مختلفی بروز می‌کند. چاقی و اختلال در چربی خون، بیماری دیابت، مصرف مشروبات الکلی، بد غذایی و سو تغذیه، مصرف برخی از داروهای کورتون دار،داروهای ضد تشنج، مصرف بی رویه هورمون‌ها از جمله علل و عوامل ابتلا به کبد چرب است.

علایم و نشانه‌های:

این بیماری معمولا علامتی ندارد و با انجام آزمایش دوره‌ای اختلال در آنزیم‌ها کبدی مشخص می‌شود. اما دربرخی موارد با علایمی مانند خستگی و احساس ناراحتی در قسمت فوقانی شکم همراه است.

درمان کبد چرب

مهمترین روش درمانی در این بیماری رفع علت زمینه‌ای است. در درمان این بیماری در مراحل اولیه با کاهش وزن در افراد چاق، تغییر در شیوه زندگی، افزایش فعالیت‌های جسمی و کنترل قند خون می‌توان به نتیجه خوبی رسید.

در صورت عدم درمان به موقع در دراز مدت مقادیر زیادی چربی در کبد رسوب می‌کند و موجب بروز التهاب کبدی می‌شود که این امر ممکن است موجب بروز سیروز در کبد شود، بنابراین نبایستی نسبت به این عارضه بی تفاوت بود.

مصرف برخی از داروها مانند داروهای ضد فشار خون، افسردگی، مسکن، می‌تواند به اختلال در آنزیم‌های کبدی منجر شود که با قطع آنها میزان آنزیم‌ها طبیعی می‌شود.

دیابت و اختلالات چربی خون

یکی از مهمترین علل بروز این بیماری، دیابت یا افزایش غیر طبیعی قند خون است. دیابت به دو دلیل در بدن ایجاد می‌شود؛ اختلال یا نقض در هورمون‌های انسولین که از غده لوزالمعده انسان ترشح می‌شود و دوم مختل شدن جذب و مصرف انسولین توسط سلول‌های بدن.

دیابت در حال حاضر قابل درمان نیست اما این بیماری قابل کنترل است و با کنترل می‌توان از عوارض آن جلوگیری کرد.

وی در خصوص افزایش چربی خون گفت: افزایش چربی خون می تواند منجر به کبد چرب شود اختلالات چربی اغلب در افراد چاق و با سابقه بیماری دیابت در خانواده همراه است.

مصرف چربی اشباع شده باید در غذاهای مصرفی کاهش یابد و همچنین افزایش فیبرهای غذایی، قطع استعمال دخانیات، عدم مصرف الکل، ورزش منظم و تغذیه مناسب در جلوگیری از بیماری کبد چرب موثر است.

چاقی و کبد چرب

کبد چرب در افراد چاق شایع است عواملی چون عدم تکامل جسمانی، توسعه تکنولوژی، زندگی ماشینی، شهر گرایی، مصرف بی رویه مواد غذایی عواملی هستند که موجب شده است تا چاقی روز به روز بیشتر شود.

حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از جمعیت کشور به کبد چرب مبتلا هستند اضافه کرد: کبد چرب در افراد چاق شایع است و در ۸۰ تا ۹۰ درصد موارد چاقی مفرط این بیماری دیده می شود. بیماری دیابت و بالا بودن چربی های خون در افراد چاق دو عامل بروز بیماری کبد چرب است.

نقش ورزش در کاهش وزن:

انجام تمرینات ورزشی تاثیر جدی در جلوگیری از ابتلا به این بیماری دارد و ورزش هر چند به میزان اندک اما مداوم و روزانه تاثیر مهمی در سلامتی افراد دارد.

اگر دچار بزرگی کبد شدیم چکار کنیم

روش درمان بزرگ شدن کبد به علت آن بستگی دارد. به عنوان مثال اگر نوشیدن الکل باعث بزرگ شدن کبد شده است، بایستی مصرف آن را قطع کنید تا کبد آسیب بیشتری نبیند، و یا اگر شما یک بیماری زمینه ای دارید، مصرف دارو و یا سایر روش های درمانی توصیه می شود.

وقتی کبد بزرگ تر از اندازه طبیعی خود می شود، هپاتومگالی رخ می دهد. بزرگ شدن کبد، نشانه ای از یک بیماری است. علل زیادی باعث بزرگی کبد می شوند، مثل بیماری هپاتیت.

بسته به علت این مشکل، بزرگی کبد گاهی اوقات باعث نارسایی کبد می شود. نارسایی کبد وقتی رخ می دهد که بخش زیادی از کبد از کار بیفتد و تخریب شود.

کبد یک اندام حیاتی در بدن است و در قسمت راست بالای شکم واقع شده است، به عنوان مثال کبد باعث سم زدایی از بدن می شود و موادی را تولید می کند که در فرآیندهای بدن مثل لخته شدن خون مورد استفاده قرار می گیرند.

اگر دچار بزرگی کبد هستید، بایستی با مراجعه به پزشک متخصص، علت آن را پیدا کرده و درمان مناسب را انجام دهید.

علائم بزرگ شدن کبد

بزرگ شدن جزئی کبد، علامتی ندارد، ولی بزرگی شدید کبد علائم زیر را ایجاد می کند:

– احساس سیری یا پری معده

– ناراحتی و درد شکم

هنگام بیمار شدن کبد، علائم زیر نیز ایجاد می شوند:

– زردی

– خستگی

– احساس ضعف

– حالت تهوع

– کاهش وزن
اگر بزرگی کبد درمان نشود، باعث نارسایی کبد می شود. با مراجعه به پزشک متخصص، او می تواند علت آن را تشخیص دهد و درمان مناسب را شروع کند

تشخیص بزرگ شدن کبد

پزشک با معاینه بدنی شما می تواند بزرگی کبد را در قسمت راست شکم شما تشخیص دهد. ولی برای تعیین علت بزرگ شدن کبد، آزمایشات زیر انجام می شوند:

۱- آزمایش خون برای بررسی آنزیم های کبدی و سایر موارد غیرطبیعی مرتبط با بیماری کبد

۲- سی تی اسکن، ام آرآی (MRI) و سونوگرافی کبد

۳- ERCP؛ یک نوع آزمایش برای بررسی مشکلات مجرای صفراوی

۴- MRCP؛ یک نوع MRI خاص برای بررسی داخل مجرای صفراوی

۵- نمونه برداری از بافت کبد برای بررسی سرطان کبد و یا کبد چرب

علل بزرگ شدن کبد

۱- التهاب کبد یا کبد چرب می تواند باعث بزرگ شدن کبد شود که در اثر مشکلات زیر رخ می دهد:

– یک عفونت مثل عفونت ویروسی و یا آبسه (چرک کردن)

– برخی داروها

– سموم

– برخی انواع هپاتیت، مثل هپاتیت الکلی

– بیماری خود ایمنی

متابولیک

– اختلالات  ژنتیکی که باعث تجمع چربی، پروتئین و سایر مواد در کبد میشود.

۲- توده های غیرطبیعی در کبد باعث بزرگ شدن آن می شوند و در اثر عوامل زیر بروز می کنند:

– کیست ها

– تومورهای کبد و یا تومورهایی که از سایر قسمت های بدن به کبد می رسند

۳- یک مشکل در جریان خون نیز باعث بزرگ شدن کبد می شود که در اثر بیماری های مختلفی ایجاد می شود، مثل:

– نارسایی احتقانی قلب: قلب نمی تواند خون را به خوبی پمپاژ کند

– ترومبوز ورید کبدی: گرفتگی سیاهرگ های کبد

درمان بزرگی کبد

اگر بزرگی کبد درمان نشود، باعث نارسایی کبد می شود.

با مراجعه به پزشک متخصص، او می تواند علت آن را تشخیص دهد و درمان مناسب را شروع کند.

وزوز گوش

وزوزگوش عبارت است از شنیدن صدایی غیر طبیعی در گوش یا درک آن در مغز در غیاب صدای خارجی. صدا معمولاً به صورت زنگ می باشد. این حالت می‌تواند به صورت موقتی یا دائمی باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، وزوز نوعی صدا است که در گوش و گاهی در سر حس میشود بدون اینکه این صدا منبعی خارجی داشته باشد. دو نوع وزوز داریم ، بالینی و غیر بالینی. وزوز بالینی به دو دسته تقسیم می شود. نوع اول وز وزی است که علاوه بر بیمار ، اطرافیان نیز آن را میشنوند. نوع دیگر وزوزی است که فقط خود شخص بیمار آنرا می شنود.

این نوع وزوز ذهنی نام دارد. وزوز به صورت صداهای مختلفی تجربه می‌شود، مثل صدای سوت، باد، همهمه و …. این صداها ممکن است دائمی یا منقطع باشند. وزوز بیماری یا اختلال نیست بلکه نشانه ضایعات شنوایی است. وزوز در همه گروه‌های سنی ممکن است به وجود آید. فرکانس وزوز با افزایش سن زیاد می‌شود. به نظر می‌رسد در گوش چپ نسبت به گوش راست، وزوز بیشتری وجود دارد. حدود ۷۵ درصد افراد ناشنوا وزوز دارند.
● وزوز ضربانی
وززو ممکن است از راه‌های دیگری غیر از صدای باد، سوت، هیس و…. نمایان شود. بعضی افراد صدای ضربه مانندی مثل ریتم ضربان قلب خود را احساس می‌کنند. این نوع وزوز، ضربانی نام دارد. اکثرا این نوع وزوز بعد از ورزش کردن یا فعالیت شدید روی می‌دهد ولی در بعضی افراد این صدا هرگز متوقف نمی‌شود. دلایل این نوع وزوز زیاد هستند.

● چه عواملی موجب وزوز می‌شود؟

▪‌ صدمه به اعصاب گوش در اثر صداهای بلند
▪ مواد شیمیایی و داروهایی که به گوش داخلی آسیب می‌زنند (مثل آسپرین)
▪ نیکوتین که باعث فشرده شدن رگ‌های خونی می‌شود
▪ فقدان منگنز که باعث سرگیجه، وزوز و کم شنوایی می‌شود
▪ استرس
▪ وجود جرم و مایع در گوش
▪ مشکلات هورمونی
▪ فشارخون بالا
▪ ضربه به سر
▪ آنمی
▪ پارگی پرده گوش
▪ حساسیت غذایی
▪ بیماری‌هایی مثل مین‌‌یر، ام‌.‌اس، صرع، میگرن، پرکاری تیروئید

● درمان وزوز

در تحقیقاتی که راجع به وزوز انجام شده، چند روش برای درمان آن وجود دارد که تی‌.‌آر.‌تی یکی از آنهاست و روشی است که از طریق مغز باعث می‌شود وزوز نادیده گرفته شود.

تی‌.‌آر.‌تی سه مرحله درمانی دارد:

۱) جمع‌آوری اطلاعاتی درباره بیمار و تاریخچه و عادت‌های روزمره زندگی او.
۲) استفاده از وسایلی که پشت گوش قرار می‌گیرد و توجه بیمار را از وزوز منحرف می‌کند.
۳) روان درمانی که به بیمار آموزش می‌دهد وزوز را نادیده بگیرد. این روش شامل تمرینات عمیق و کنترل استرس است و باعث می‌شود هیجان و نگرانی بیمار کاهش یابد.
هدف‌ نهایی روش تی‌.‌آر.‌تی عادت کردن کامل به صدا است. روش دیگر درمان وزوز، استفاده از muskw است که شبیه به وسایل کمک شنوایی است و صداهایی تولید می‌کند که وزوز را می‌پوشاند یا حذف می‌کند. بعضی افراد این صداهای خارجی و مصنوعی را به صداهایی که وزوز تولید می‌کند، ترجیح می‌دهند. طی یک روز پرمشغله، حواس‌پرتی از فعالیت‌های روزانه و صداها باعث می‌شود که وزوز کمتر آشکار شود. به این دلیل اغلب به نظر می‌رسد که وزوز در شب‌ها شدیدتر می‌شود.

توصیه‌های زیر نیز در بهبود وزوز موثر است:

▪ پرهیز از صداهای بلند و محیط‌های شلوغ
▪ خودداری از مصرف الکل، کافئین، کوکائین، نیکوتین، ماری جوانا و آسپرین
▪ متعادل نگه داشتن فشار و چربی خون

● چگونه با وجود وزوز بخوابیم

صدای زنگ یا سوتی که در گوش احساس می‌شود ممکن است استراحت شبانه را بر هم بزند.
توصیه‌های زیر کمک می‌کند که با وجود وزوز بهتر بخوابید:
▪ تمرینات آرام‌بخش و منظم که کمک می‌کند بهتر بخوابید ولی از تمرینات نزدیک به زمان خواب بپرهیزید.
▪ زمانی که احساس خواب آلودگی می‌کنید، به رختخواب بروید. اگر طی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه خوابتان نبرد، بلند شوید و به اتاق دیگری بروید و کاری آرام‌بخش مثل کتاب خواندن انجام دهید و دوباره به رختخواب بروید.
▪ سعی کنید میزان کافئین و نیکوتینی را که در شب مصرف می‌کنید، کاهش دهید.
▪ دمای اتاق را در حد متعادل نگه دارید، نه خیلی گرم و نه خیلی سرد.
▪ هنگامی که در رختخواب هستید، از تماشای تلویزیون و کتاب خواندن بپرهیزید زیرا موجب می‌شود هوشیاری‌تان بیشتر شده و خواب از سرتان بپرد.

علل و علائم کیست کلیه

کیست ساده کلیه، یک کیسه گرد و صاف با پوستی نازک یا یک کیسه شبیه به جیب پیراهن و با سر بسته است که با مایع پر شده است. کیست کلیه ممکن است به صورت تکی و یا چند تایی در کلیه ها شکل بگیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کیست ساده، شایع ترین نوع کیست در کلیه ها می باشد. این بیماری با بیماری کلیه پلی کیستیک متفاوت است. کلیه پلی کیستیک یک بیماری پیشرونده و خطرناک است که به از دست دادن کلیه ها منجر می شود. کیست ساده کلیه اغلب باعث ایجاد مشکل حادی نمی شود.

علل کیست کلیه ساده چه چیزهایی هستند؟
علت بروز کیست ساده کلیه ها هنوز به درستی کشف نشده است اما به نظر نمی رسد که یک بیماری ارثی باشد. این بیماری در مردان شایع تر است. سن نیز یکی از عوامل اصلی موثر در بروز کیست کلیه است. تقریبا نیمی از افراد بالای ۵۰ سال یک یا چند کیست ساده کلیه دارند. اندازه ی این کیست ها با افزایش سن بزرگتر می شود به گونه ای که بعد از ۱۰ سال ممکن است دو برابر شوند.

علائم کیست ساده کلیه چیست؟
کیست ساده کلیه معمولا علائم خاصی ندارد. در اکثر موارد، پزشک در حین انجام یک سونوگرافی و یا توموگرافی کامپیوتری که به منظور تشخیص بیماری دیگری انجام می شود، کیست ساده کلیه ها را تشخیص می دهد. با این حال کیست های ساده کلیه ممکن است علائمی از جمله موارد زیر داشته باشند:

• اگر این عارضه ها بزرگ شوند و به سایر اعضای بدن فشار وارد آورند می توانند منجر به احساس درد در پهلو ها، پشت و یا بالای شکم شوند.
• خونریزی
• ایجاد عفونت و بروز علائم ناشی از عفونت مانند تب و لرز
• مختل کردن عملکرد کلیه ها (نادر است)

کیست ساده کلیه با فشار خون بالا همراه است اما هنوز رابطه بین این دو بیماری معلوم نیست.

درمان کیست ساده کلیه چگونه است؟
اگر کیست کلیه شما علائم یا عوارض خاصی را ایجاد نمی کند نیازی نیست که به فکر درمان باشید. البته حتما به پزشک مراجعه کنید تا پزشک تائید کند که کیست ساده کلیه شما هیچ مشکلی را ایجاد نمی کند. با این حال در مواردی نادر که کیست شما باعث بروز علائم یا عوارض می شود، شما ملزم هستید برای درمان کیست کلیه های خود اقدام کنید.

درمان کیست ساده کلیه ممکن است شامل مراحل زیر باشد:
پزشک با استفاده از یک سوزن بلند و از طریق پوست و با کمک دستگاه سونوگرافی وارد کلیه ها شده و کیست را سوراخ می کند.

پزشک کیست را تخلیه می کند و ممکن است داخل آن را با محلولی که حاوی الکل است پر کند. این کار باعث می شود که بافت سخت شده و شانس عود کردن آن پایین بیاید.

در برخی موارد کیست دوباره عود کرده و با مایع پر می شود. در چنین مواردی ممکن است پزشک به انجام یک عمل جراحی سنگین تر که مستلزم بیهوشی عمومی و ایجاد یک برش بزرگتر است مجبور شود. در این عمل، پزشک به کمک لاپاراسکوپ و سایر تجهیزات پزشکی مایع داخل کیست را تخلیه کرده و دیواره ی آن را حذف می کند و یا می سوزاند. این کار از شکل گیری مجدد آن پیشگیری می کند.

در این عمل ممکن است لازم باشد که شما برای یک یا دو روز در بیمارستان بستری شوید.

بیماری‌ مادرزادی قلب کودکان

اگر برای کودک شما تشخیص بیماری قلبی سرشتی (مادرزادی ) گذاشته شده باشد،این به این معنی است که او با یک مشکل در ساختمان قلب بدنیاآمده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این خبر بدون شک شما را مضطرب میکند و شما نگران اثرات فوری و درازمدت این بیماری درسلامت کودک خود هستید.ولی اطلاعات کافی شما در مورد بیماری قلبی سرشتی (مادرزادی ) کودکتان به شما کمک میکند که از وضعیت او بهتر آگاهی پیداکنید وبدانید در ماه ها و سالیان بعد چه انتطاراتی داشته باشید .

آگاهی کافی شما از بیماری قلبی سرشتی (مادرزادی ) فرزندتان درهمکاری بهتر با پزشکان معالج در امر درمان ومراقبت از کودک شما بسیار موثر و ضروری است.

برخی از بیماریهای قلبی سرشتی (مادرزادی) ساده هستند،مثل سوراخ کوچک بین دیواره دو بطن (VSD) وخود بخود بهبودی پیدا میکنند.

گروهی از بیماریهای قلبی سرشتی (مادرزادی) پیچیده ترند و نیاز به درمان های متعدد، جراحی یا اینترونشنال در طول سالیان بعد دارند.

بیماری‌های مادرزادی قلب معمولا یک یا بیشتر از قسمت‌های زیر را در بر می‌گیرند:

۱- دیوارهای داخلی قلب (دیواره دهلیزها یا بطن‌ها و یا هر دو)
۲- دریچه‌های قلب
۳- عروقی که خون را به قلب و یا از قلب به بدن هدایت میکنند.
۴- سیستم الکتریکی قلب که عملکرد پمپ قلبی را ایجاد می‌کند.

طیف وسیعی از بیماریهای مادرزادی قلب وجود دارند. در یک سوی طیف نقائص ساده قلبی وجود دارند که هیچگونه علامتی ندارند و در سوی دیگر طیف بیماری‌های متشکل از چند نقص توام مادرزادی قلب، با علائم قابل توجه دیده می‌شوند.

بسیاری از این نقائص قلبی کم اهمیت بوده و بدون درمان رفع می‌شوند. ولی در موارد قابل توجهی نوزادان مبتلا به بیماریهای شدید و گاه پیچیده مادرزادی قلبی هستند.

این نوزادان نیاز به مراقبت و پیگیری دقیق از بدو تولد دارند.

تشخیص و درمان بیماری‌های مادرزادی قلب در طی چند دهه اخیر بهبودی خارق العاده پیدا نموده‌اند. به همین دلیل تعداد کودکانی که با این بیماریهای مادرزادی قلب به سنین بزرگسالی می رسند بطور فزاینده در حال افزایش است.

برآورد می‌شود که در کشور ایران سالانه حدود ۱۰۰۰۰ نوزاد با بیماری مادرزادی قلب متولد می شوند ولی آمار موثقی از بزرگسالان مبتلا به بیماری مادرزادی قلب درکشورمان وجود ندارد .

علل بیماریهای مادرزادی قلب:
تشکیل قلب و اغلب دستگاههای بدن انسان بین هفته دوم تا دهم بارداری اتفاق می افتد. با توجه به اینکه تشکیل قلب جنین مراحل بسیار پیچیده ای دارد لذا بیماریهای مادرزادی قلب بسیار شایع بوده و علیرغم پیشرفت های چشمگیر در درمان این بیماریها هنوز هم متاسفانه بیشترین میزان مرگ و میر را در بین بیماریهای مادرزادی دارد. بنابرین توجه به این بیماریها از نظر شناخت، پیشگیری و درمان بسیار اهمیت دارد .

بیماریهای مادرزادی قلبی علل متعددی دارد . در هشت درصد موارد علت بیماری فقط ژنتیکی می باشد و در دو درصد موارد علت بیماری فقط محیطی است.در حالیکه در بقیه موارد علل ان ژنتیکی- محیطی ( چند عا ملی ) می باشد .در اغلب موارد عملأ علت دقیق بیماری را نمی توان مشخص کرد.

بطور کلی علل بیماریهای مادرزادی قلب به سه دسته تقسیم می شود :
الف- علل مادری
ب- علل جنینی
ج- علل ژنتیکی و اختللات کروموزومی

علل مادری شامل :
– بیماریهای مادر از قبیل دیابت ، فشار خون بالا ،اختلالات تیروئید ،فنیل کتون اوری و لوپوس
– عفونت های مادر مثل سرخجه، اوریون و سرخک
– مصرف بعضی از داروها مثل داروهای ضد تشنج ، لیتیوم و وارفارین
– تابش اشعه ایکس در ده هفته اول بارداری به مادر
– مصرف الکل توسط مادر

علل جنینی :
هیدروپس ، بیماریهای خارج قلبی جنین مثل فتق دیافراگماتیک ، ترنر ، سندرم داون
علل ژنتیکی و اختللات کروموزومی : سابقه بیماری مادرزادی قلب در والدین و یا خواهر وبرادر
سندرم مارفان ، سندرم نونان ، دی جورج

انواع بیماریهای مادرزادی قلب:
بیماریهای مادرزادی قلب از دوران جنینی وجود دارند ولی در اغلب موارد در جنین مشکلی را ایجاد نمی کنند ولی بعد از تولد ممکن است در دوره نوزادی ، شیرخواری ، کودکی ، جوانی و یا بزرگسالی علایم بالینی و یا مشکلات خود را نشان دهند .با این حال تشخیص این بیماریها در جنین نیز از جهاتی دارای اهمیت می -باشد. بیماریهای مادرزادی قلب بر حسب محل درگیری قلب بسیار متنوع می باشد .

بطور کلی بیماریهای مادرزادی قلبی به چند گروه تقسیم می شود :
۱- بیماریهای که در انها بدلیل ارتباط بین بطنی (VSD (،ارتباط بین دهلیزی) (ASD2یا ارتباط بین آئورت و شریان ریوی PDA)) جریان خون ریوی افزایش می یابد. در این نوع بیماریها بر حسب نوع بیماری و شدت ان مشکلات بالینی ان ممکن است بصورت نارسائی قلبی ،عدم وزن گیری مناسب ،عفونت مکرر تنفسی و یا تنها بصورت صدای غیر طبیعی قلبی باشد .

۲- بیماریهای که در انها کبودی علامت عمده می باشد .در این گروه از بیماریها جریان خون ریوی کاهش یافته می باشد.بیماری ممکن است بصورت تنگی شدید دریچه ریوی و سوراخ بین بطنی ( TOF ) ، عدم تشکیل دریچه ریوی ( PA ) ,غیره باشد .کبودی در این گروه از بیماریها ممکن است از بدو تولد یا ماهها بعد دیده شود .

۳- گروه سوم از بیماریهای مادرزادی قلبی بیماریهای هستنند که در انها یکی از دریچه های قلبی آ ئورت (AS ) یا دریچه ریوی ( PS ) یا رگ آ ئورت تنگی داشته باشد ( COA ). در این گروه از بیماریها اغلب کبودی وجود ندارد.
۴- گروه بعدی از بیماریهای مادرزادی قلبی بیماریهای کمپلکس می باشد که اغلب چند اختلال قلبی بطور همزمان در بیمار وجود دارد. مثل عدم تشکیل دریچه سه لتی ، سوراخ بین بطنی وتنگی شدید دریچه ریوی که بطور همزمان در یک بیمار وجود داشته باشد

علائم بیماریهای مادرزادی قلب:
با توجه به اینکه بیماریهای مادرزادی قلب از دوره جنینی وجود دارد بعضی از این بیماریها در جنین باعث بروز علائم می شوند.بعنوان مثال اگر در جنین دریچه سمت راست قلب ( تری کوسپید ) دچار نارسائی شود می تواند باعث نارسائی قلب جنین و در نهایت باعث تجمع مایع در قسمت های مختلف بدن جنین گردد ( هیدروپس فیتالیس ) که این بیماری از طریق اکو کاردیو گرافی جنین قابل تشخیص میباشد. در حالیکه اکثر بیماریهای مادرزادی قلب در جنین علامتی ایجاد نمی کنند ولی بر حسب نوع بیماری ممکن است علائم انها بعد از تولد ، ماهها یا سا لها بعد از تولد ایجاد شود .

شیرخواران :
تعداد زیادی از نوزادانی که بیماری مادرزادی قلبی دارند ممکن است هیچگونه علامت بالینی در روزهای اول بعد از تولد نداشته باشند و فقط در معا ینه قلب نوزاد پزشک ممکن است به صدای غیر طبیعی قلب پی ببرد.به همین دلیل در اغلب زایشگاهها و بیمارستانها قبل از ترخیص تمام نوزادان توسط پزشک ویزیت می شوند.

بعضی از شیرخواران مبتلا به بیماری مادرزادی قلب در روزهای اول بعد از تولد دچار کبودی می شوند که در اغلب موارد با افزایش سن بیمار شدت کبودی افزایش پیدا می کند .اگر چه کبودی مختصر در انتهای دستها یا پاها اغلب ناشی از سرما بوده و معمولا نگران کننده نمی باشد .یکی دیگر از علایم بیماری مادرزادی قلب در شیرخواران تنگی نفس یا افزایش تعداد تنفس می باشد که معمولا در زمان تغذیه تعداد تنفس بازهم افزایش پیدا می کند .

خستگی زودرس یکی دیگر از علایم بیماری مادرزادی قلب می باشد که اغلب شیرخوار موقع شیر خوردن خیلی زود دچار خستگی می گردد لذا از ادامه شیر خوردن خوداری میکند و بعلت خستگی به خواب می رود و چون سیر نشده بدلیل گرسنگی خیلی زود از خواب بیدار می شود و همین مسئله باعث اختلال خواب شیر خوار شده و ممکن است با بیماریهای دیگر از جمله دل درد شیرخواری قابل اشتباه باشد.

اختلال در وزن گیری یکی دیگر از علامت های بیماریهای مادرزادی قلب می باشد .البته وزن گیری نا مناسب علل بسیار متعدد دارد و باید علت ان بر حسب شرایط خاص هر بیمار مورد بررسی قرار گیرد. علت کاهش وزن در بیماران قلبی بدلیل کاهش اشتها ، عفونت های مکرر تنفسی ،افزایش فعالیت قلب، کاهش جذب مواد غذائی از روده و غیره می باشد.

کودکان :
بعضی ازعلایم بیماریهای مادرزادی قلب در کودکان ممکن است مشابه شیرخواران باشد ولی در این گروه سنی یکی از علایم شایع تنگی نفس در زمان فعالیت می باشد طوریکه این بیماران ممکن است نتوانند پا به پای همکلاسیهای خود به فعالعیت های ورزشی ادامه دهند.درد قفسه سینه یکی دیگر از علایم بیماریهای قلبی می باشد که معمولا در زمان فعالیت اتفاق می افتد.البته در کودکان بر خلاف بزرگسالان مبتلا به بیماری قلبی درد قفسه سینه شایع نیست و در صورت وجود معمولا علت غیر قلبی دارد.

طپش قلب نیز یکی دیگر از علایم بیماری قلبی در کودکان می باشد که بیشتر در زمان فعالیت تشدید پیدا می کند.تعریق فراوان نیز می تواند یکی از علایم بیماری قلبی باشد.باید توجه داشت که در یک کودک مبتلا به بیماری قلبی ممکن است یک یا چند تا از علایم فوق بطور همزمان وجود داشته باشد. البته نبودن هیچکدام از علایم فوق در یک کودک به ظاهر سالم نمی تواند رد کننده بیماری قلبی باشد. در واقع تعداد زیادی از کودکان مبتلا به بیماری مادرزادی قلبی در ظاهر هیچ علامتی ندارند و زمانیکه به علت دیگری مثل سرماخوردگی به پزشک مراجعه می کنند در معاینه قلب به بیماری قلبی انها پی برده می شود .

بنابراین با خودداری از نگرانی بیهوده، عاقلانه ترین راه اینکه در کودکانی که احتمال بیماری مادرزادی قلیی زیاد می باشد( سا بقه بیماری مادرزادی قلبی در والدین یا فرزاندان قبلی ،داشتن بیماری ژنتیکی یا کروموزومی ،داشتن اختلال مادرزادی در چند ارگان بدن ) و یا علایم بیماری قلبی دارند با مراجعه به پزشک متخصص زودتر بیماری تشخیص و درمان لازم انجام شود .

یکی از مشکلات رایج در مورد بیماریهای مادرزادی قلب مراجعه دیرتر بیمار بدلیل نداشتن علامت بالینی می باشد .با توجه به اینکه اغلب بیماریهای مادرزادی قلب بطور کامل قابل درمان می باشند تشخیص به موقع بسیار اهمیت دارد.

بهترین زمان جراحی در کودکان :

هرگاه نارسایی قلبی پیش بیاید، در هر زمانی که بیماری تشخیص داده شود، عمل جراحی باید صوت گیرد، حتی در کمتر از یک سالگی نیز ممکن است عمل جراحی لازم شود.

هرگاه با معاینه و تشخیص پزشک، تعجیلی در انجام عمل جراحی در کار نباشد، در اغلب مواقع به عنوان مثال در مورد همان ساده ترین بیماری قلبی یعنی سوراخ بین دهلیز، قبل از ورود کودک به دبستان باید عمل جراحی صورت گیرد، زیرا هر نوع تاخیری در انجام عمل جراحی (بجز موارد ذکر شده) تاخیر در درمان بوده و کوتاهی عمر کودک را به ارمغان می آورد و چقدر مظلوم است کودکی که در عصر امروز، عمل جراحی قلبی اش به تاخیر بیفتد.

وجود سوراخ در دیواره دو حفره قلب (VSD)

VSD وجود یک سوراخ در دیواره دو حفره پایین قلب موسوم به بطنها می باشد. در اثر این نقص خون بطن چپ که قبلا از اکسیژن اشباع شده است به بطن راست رفته و مجددا” به ریه فرستاده می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این امرنه تنها سبب افزایش کار قلب و بزرگی آن میشود بلکه حجم بیشتری از خون از طریق بطن راست بدرون ریه رانده می شودو باعث پرخونی ریه میشود.

انتقال فشار بالاتر بطن چپ به بطن راست از طریق سوراخ VSD سبب می شود که حجم بالای خون بطن راست با فشاربالا وارد عروق ریوی شده وفشار عروق ریوی را بالا ببرد. ( به مبحث بالا رفتن فشار عروق ریوی PAHمراجعه شود ).

VSD (سوراخ بین بطنی) ، ۲۰% بیماری ها مادرزادی را تشکیل می دهند.

در هر۱۰۰۰ نوزاد متولد شده ،۵نوزاد مبتلا به VSD هستند.

VSD شایع ترین بیماری مادرزادی قلب است، البته در صورتی که MVP و دریچه ی آئورت دو لتی را کنار بگذاریم، چون این دو از VSD شایع ترند.

VSD اکثرا در قسمت ممبرانوس (غشایی) است و اکثرا خود به خود بسته می شود.

در معاینه بیمار چون حجم افزایش می یابد ضربه ی پره کوردیوم هیپرکینتیک می شود و بیماران S3 دارند.

در سمع قلب سوفل هولوسیستولیک در LSB دارند و اگر شنت زیاد باشد ممکن است هنگام خروج از دریچه ی پولمونر یک سوفل ejection نیز ایجاد شود.

در VSD دهلیز راست بزرگ نمی شود.

شنت بیش از ۲ به ۱ در CXR موجب پلتورا در CXR می شود.

با تنگ شدن سوراخ شدت سوفل افزایش می یابد. با افزایش فشار پولمونر شدت سوفل کاهش می یابد و ممکن است در این حالت سوفل فقط در ابتدای سیستول شنیده شود.

نشانه دیگری که مطرح کننده هیپرتانسیون پولمونر است تشدید P2 می باشد.

VSD چون اکثرا بسته می شودضرورتا نیاز به جراحی ندارد.

جراحی در مواردی انجام می شود که بیمار شنت بیش از ۲ به ۱ یا هیپرتانسیون پولمونر داشته باشد. در سندرم آیزن منگر نمی توان VSD را جراحی و ترمیم کرد.

بیماران دچار VSD و ASD اگر به دلیل هیپرتانسیون پولمونر شدید دچار معکوس شدن جهت شانت شدند سندروم آیزن منگر در نظر گرفته می شود. در این موارد نمی توان جراحی ترمیمی انجام داد، اما اگر هیپرتانسیون پولمونر به تنهایی ذکر شد (نه هیپرتانسیون پولمونر شدید) اندیکاسیون جراحی وجود دارد.

علائم سوراخ بین بطنی :

در سوراخ های کوچک که حجم اندکی از خون از سوراخ عبور می کند،بزرگی قلب و پرخونی ریه وجود ندارد وبیماران معمولا بدون علامت هستند. در سوراخ های متوسط وبزرگ کار قلب افزایش یافته و ممکن است بیمار دچار نارسائی قلب شود .

در معاینه بالینی ضربان قلب شدت پیدا می کند وصدای عبور خون از سوراخ دیواره قلب بصورت سوفل قلبی شنیده می شود. بیماران ممکن است دچار تنفس تند ، تعرق در هنگام تغذیه وعدم رشد کافی شوند.به علت پر خونی ریه بیمار بصورت مکرر دچار عفونت ریه میشوند.

در عکس برداری از قفسه سینه بزرگی قلب دیده می شود .تشخیص کامل با اکوکاردیوگرافی ممکن می شود . گاهی جهت ارزیابی ضایعات دیگر همراه VSD ویا ارزیابی دقیق فشار خون درون قلب وفشار عروق ریوی انجام کاتتریزاسیون ضرورت مییابد .

اکثر قریب به اتفاق بیماران با سوراخ های متوسط وبزرگ دراوایل شیر خوارگی علا ئم بیماری را نشان میدهند.اکثراین بیماران وقتی به سنین بالای دو سالگی میرسند در صورتیکه درمان نشده باشند یا به علت بالا رفتن فشار عروق ریوی غیر قابل درمان هستند ویا سوراخ بین بطنی آنها کوچک شده است. این امر اهمیت درمان به موقع بیماران مبتلا به سوراخ های متوسط وبزرگ را نشان میدهد.

VSD چگونه درمان می شود:

سوراخ های کوچک معمولا” خود بخود بسته می شوند ولیکن حتی اگر بسته نشوند نیاز به درمان ندارند مگر آنکه درمراحل بسته شدن خودبخود اختلال در کارکرد اجزا مجاور قلبی بخصوص دریچه آئورت رخ دهد.

احتمال کوچک شدن وحتی بسته شدن در سوراخ های متوسط و بزرگ هم وجود دارد.

بستن سوراخ های بین بطنی معمولا” با روش جراحی است، هر چند امکان بستن برخی از انواع این سوراخ ها با وسیله مخصوص ودر هنگام کاتتریزاسیون وجود دارد .

روش های جراحی بستن سوراخ :

معمولا” باعمل جراحی باز سوراخ توسط یک وصله از بافت مصنوعی ویااز پرده دور قلب(پریکارد)، ویا فقط با بخیه تنها ترمیم می شود .

در شیر خواران کوچک که VSD بزرگ ، یا چند VSD ویا ضایعات دیگر قلبی بصورت همزمان دارند ممکن است در اوائل شیر خواری امکان عمل باز وبستن سوراخ قلبی نباشد .در این حالات عمل PA Band انجام مشیود.

عمل PA Band:

با عمل جراحی قلب بسته، یک نوار (باند ) دورشریان ریوی قرار داده ومیزان عبور خون عرق ریوی را کاهش می دهند. با این عمل موقت از افزایش فشار عروق ریوی جلوگیری شده و حال عمومی بیمار بهبودی قابل توجه می یابد .این بیماران در سنین بالا تر (معمولا”بعد از یک سالگی) تحت عمل بستن سوراخ یا سوراخ های قلبی قرار گرفته وهمزمان تنگی ناشی PA Band رفع می شود ( برداشتن PA Band).

بستن VSD از طریق کاتتریزاسیون :

این روش فقط در برخی از بیماران قابل انجام است. عواملی همچون اندازه سوراخ بین بطنی ، محل سوراخ ، سن بیمار وضایعات همراه با سوراخ های بین بطنی در انتخاب بیمار جهت بستن با وسیله از طریق کاتتریزاسیون نقش اساسی دارند.

نحوه بستن سوراخ بین بطنی VSD به طریق کتتریزاسیون :

وسایل مختلف ,در اندازههای متفاوت برای بستن سوراخ بین بطنی وجوددارد که پزشک معالج باتوجه به چگونگی ساختار سوراخ(شکل،اندازه ،محل) ،یکی ار آنها را انتخاب میکند.

اکثراین وسایل دارای استاندارد های بین المللی بهداشتی(اتحادیه اروپا و یا انجمن نظارت بر دارو غذا آمریکا) بوده و تحت نظارت وزارت بهداشت ودرمان کشور وارد و مصرف میشوند.جنس و پوشش این وسایل به نحوی طراحی شده اند که با بافت بدن وقلب سازگاری داشته و ایجاد واکنش جسم خارجی را نمی نماید.ر موارد نادری حساسیت پوستی به نیکل در برخی از بیماران(فقط در برخی از وسایل)رخ میدهد، که گذرا ودرمان پذیر هستند.

جهت بستن با وسیله از طریق کاتتریزاسیون دولوله( کاتتر) ظریف در عروق کشاله ران قرار داده واین کاتترها به درون قلب در دوطرف سوراخ قلبی هدایت می شوند (به مبحث کاتتریزاسیون مراجعه شود). از طریق این کاتترها وسیله مخصوص بستن VSD ( تصویر ۲ ) ، که قابلیت ارتجاعی دارد توسط یک کابل مخصوص بدرون قلب هدایت میشود.هر دیسک این وسیله در یک طرف سوراخ قرار می گیرد وسوراخ بین این دودیسک پوشیده می شود (تصویر متحرک۳) .

پس ازاین اقدام کاتترها وکابل از بدن بیمار خارج میشوددر طول این عمل که حدودا” ا الی ۴ ساعت بطول می کشد کودک شما تحت بیهوشی عمومی قرار دارد .

در طول ۳ الی ۶ ماه بعداز این اقدام تمام این وسیله مسدود کننده سوراخ قلبی توسط بافت دیواره قلب پوشیده شده واین وسیله جزئی از دیواره قلب بیمار می شود .

خطرات ناچیزی ممکن است در حین بستن سوراخ قلبی رخ دهد ، برخی ازاین خطرات به شرح زیر است :

۱- کاتتر ممکن است به دیوارقلب آسیب برساند .

۲- ممکن است وسیله مسدود کننده سوراخ قلبی در محل مناسب خود قرار نگیرد ویا جابجا شود . دراین حالت معمولا خارج کردن آن از طریق همان کاتترها انجام می شود ولیکن گاهی این اقدام میسر نمی باشد وباید عمل جراحی قلب باز در همان روز صورت گیرد .

در صورت نیاز به عمل جراحی قلب باز جهت خارج کردن وسیله همزمان سوراخ بین بطنی باروش جراحی بسته می شود.

۳- اختلات ریتم قلبی نسبتا” شایع وزودگذر هستند ولی بلوک قلبی که درارتباط مستقیم هدایتی قلب قطع میشود در۲% بیماران قلبی فوق رخ می دهد درصورت بروز بلوک قلبی پزشک در مورد جزئیات آن با شما صحبت خواهد کرد در صورت بروز بلوک قلبی ممکن است به طریقه جراحی وسیله از قلب خارج شود . ودر برخی از موارد بلوک قلبی که مدتی بعد از بستن سوراخ قلبی رخ داده باشد ویا با خارج کردن وسیله بهبودی نیابد بیمار باید بصورت مادام العمر از وسیله ای موسوم به ضربان ساز قلب ( پیس میکر ) استفاده کند

مراقبتهای بعداز بستن سوراخ بین بطنی

کودک شما برای ۴۸ ساعت در بیمارستان تحت نظر خواهد بود ودر این مدت باکمک نوار قلب واکوکاردیوگرافی محل قرار گرفتن وسیله واختلالات احتمالی ریتم قلبی ومشکلات احتمالی دیگر بررسی می شود پس از ترخیص کودک شما باید تا ۶ ماه قرص آسپرین جهت رقیق شدن خون وپیشگیری ازایجاد لخته های کوچک روی وسیله درون قلب دریافت نماید .

در طول ۲۴ ساعت اول بعد از بستن سوراخ قلبی، مشابه انجام هرنوع کاتتریزاسیون قلبی احتمال خونریزی جزئی از محل کشاله ران وجود دارد ( مراجعه به مراقبتهای بعداز کاتتریزاسیون )

در موارد زیر باید آسپرین حتما” قطع وبه پزشک معالج اطلاع داده شود :

۱- بروز تب یا سرماخوردگی در کودک

۲- تماس کودک بابیمار مبتلا به آبله مرغان

در این موارد تجویز استامینوفن بلامانع خواهد بود .

بلفاریت چیست

بلفاریت یا ورم ملتحمه التهاب پلک ها و و فولیکول های مژه است. این بیماری شایع و اغلب طولانی مدت است ولی خوشبختانه نمی تواند به طور دائمی به بینایی آسیب بزند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بلفاریت می تواند در اثر عفونت های باکتریایی نیز ایجاد شود ولی مسری نیست. افراد مبتلا به بیماری های پوستی مانند روزاسه، سبوره، دارندگان پوست چرب، شوره سر و یا مبتلایان به خشکی چشم بیشتر مستعد ابتلا به بلفاریت هستند.

یک یا چند علامت از این علائم ممکن است همراه بلفاریت ظاهر شود: قی کردن بیش از حد گوشه چشم هنگام بیدار شدن از خواب، چرب بودن بالا و پایین پلک ها، خارش، سوزش، احساس وجود شی خارجی در چشم با پلک زدن، چشم قرمز یا متورم، التهاب یا شکسته شدن پوست در امتداد لبه های پلک، و اشک بیش از حد. برخی از این علائم در سایر بیماری های چشمی نیز ممکن است مشترک باشد به عنوان مثال در گلوکوم حاد نیز چشم به طور ناگهانی قرمز و دردناک می شود.

خط اول درمان بلفاریت، حفظ بهداشت پلک است. تمیز نگهداشتن پلک ها نیز باید به واسطه شستشوی دائمی و مرتب مژه‌ها با شامپو بچه باشد تا لبه‌های پلک تمیز شود و شوره ‌ها و پوسته ریزی‌ ها تمیز شوند.

شامپو زدن به چشم در این افراد باید مدام انجام شود نه برای چند روز، چرا که این افراد زمینه این بیماری را دارند و در صورت رعایت نکردن این اقدامات ممکن است بلفاریت عود کند.

همین طور عفونت‌ چشم بیمار باید کنترل شود و اگر اشک چشم کم است باید اشک مصنوعی تجویز گردد. گاهی درمان با قطره های چشمی آنتی بیوتیک و پمادها در صورت وجود عفونت ضروری است. قطره های حاوی داروهای ضد التهابی نیز ممکن است کمک کننده باشد.
بلفاریت در هوای آلوده و خشک بیشتر نشان می‌ دهد و افرادی که در محیط ‌های مرطوب و پاک زندگی می ‌کنند کمتر در معرض این بیماری قرار می ‌گیرند.

مروری بر بواسیر یا هموروئید

بواسیر عبارت‌ است‌ از سیاهرگ‌های‌ گشادشده‌ ( واریسی‌) در راست‌ روده‌ یا مقعد. بواسیر ممکن‌ در مجرای‌ مقعدی‌ (بواسیر داخلی‌) یا در مدخل‌ مقعد (بواسیر خارجی‌) واقع‌ شده‌ باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بواسیر ممکن‌ است‌ سال‌ها وجود داشته‌ باشد اما تنها با وقوع‌ خونریزی‌ بدان‌ پی‌برده‌ شود.

علایم‌ شایع‌ :

خونریزی‌. امکان‌ دارد خون‌ قرمز روش‌ به‌ صورت‌ رگه‌هایی‌ در اجابت‌ مزاج‌ دیده‌ شود یا به‌ دنبال‌ اجابت‌ مزاج‌، خون‌ به‌ مقدار کم‌ و به‌ مدت‌کوتاهی‌ چکه‌ کند.
درد، خارش‌ یا ترشح‌ مخاطی‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌
وجود یک‌ برجستگی‌ در مقعد
احساس‌ این‌ که‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، راست‌ روده‌ به‌طور کامل‌ تخلیه‌ نشده‌ باشد (این‌ حالت‌ تنها در مورد بواسیر بزرگ‌ دیده‌ می‌شود).
التهاب‌ و تورم‌

علل‌ :

وارد آمدن‌ فشار مکرر به‌ سیاهرگ‌های‌ مقعد یا راست‌ روده‌
عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
رژیم‌ غذایی‌ بدون‌ فیبر
نشستن‌ یا ایستادن‌ به‌ مدت‌طولانی‌
چاقی‌
یبوست‌
کم‌شدن‌ تون‌ عضلانی‌ در سنین‌ بالا
جراحی‌ راست‌ روده‌ یا پارگی‌ مجرای‌ تناسلی‌ به‌ هنگام‌ زایمان‌ و دوختن‌ آن‌
بیماری‌ کبدی‌
سرطان‌ روده‌ بزرگ‌
لواط‌
بالا بردن‌ فشار خون‌ در سیستم‌ سیاهرگی‌ دستگاه‌ گوارش‌

پیشگیری‌ :

برای‌ اجابت‌ مزاج‌ عجله‌ نکنید و در عین‌ حال‌ از زور زدن‌ و نشستن‌ طولانی‌مدت‌ در توآلت‌ خودداری‌ کنید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کاهش‌ دهید.
مقدار فیبر غذایی‌ را در رژیم‌ خود افزایش‌ دهید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید.
به‌طور منظم‌ ورزش‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار :

بواسیر معمولاً با مراقبت‌ مناسب‌ خوب‌ می‌شود، اما علایم‌ ممکن‌ است‌ افت‌ و خیر داشته‌ باشند (یعنی‌ بواسیر ممکن‌ است‌ پس‌ از یک‌ دوره‌ یبوست‌ دوباره‌ ظاهر شود). در مواردی‌ که‌ به‌ درمان‌ محافظه‌کارانه‌ خوب‌ پاسخ‌ نمی‌دهند شاید جراحی‌ مورد نیاز باشد.
عوارض‌ احتمالی‌
کم‌خونی‌ فقر آهن‌ اگر خونریزی‌ قابل‌ توجه‌ باشد.
درد شدید در اثر وجود لخته‌ خون‌ در بواسیر
عفونت‌ یا زخم‌ شدن‌ بواسیر

اصول‌ کلی‌ :

برای‌ تشخیص‌ قطعی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از روش‌های‌ زیر انجام‌ شوند: آنوسکپی‌ (دیدن‌ مقعد با کمک‌ یک‌ لوله‌ کوتاه‌ به‌ نام‌ آنوسکپ‌، وسیله‌ای‌ لنزدار و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌)، یا پروکتوسکپی‌ (دیدن‌ راست‌ روده‌ و قسمت‌ پایینی‌ روده‌ بزرگ‌ یا وسیله‌ای‌ به‌ نام‌ پروکتوسکپ‌، که‌ وسیله‌ای‌ اپتیک‌ و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌).

درمان‌ با هدف‌ تخفیف‌ علایم‌ صورت‌ می‌گیرد.
هیچ‌گاه‌ برای‌ اجابت‌ مزاج‌ زور نزنید.
پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، ناحیه‌ را با ملایمت‌ پاک‌ کنید.
برای‌ تخفیف‌ درد، روزانه‌ چندین‌ بار هر بار به‌ مدت‌ ۲۰-۱۰ دقیقه‌ در آب‌ گرم‌ بنشینید.
برای‌ تخفیف‌ درد و تورم‌ ناشی‌ از وجود لخته‌ در بواسیر یا بیرون‌ زدگی‌ بواسیر، یک‌ روز در رختخواب‌ استراحت‌ کنید و روی‌ ناحیه‌ کیسه‌ یخ‌ بگذارید.

در مواردی‌ که‌ مقاوم‌ به‌ درمان‌ هستند، امکان‌ دارد نیاز به‌ جراحی‌ وجود داشته‌ باشد. روش‌های‌ مختلفی‌ وجود دارند:

بستن‌ یک‌ باند لاستیکی‌ در قاعده‌ بواسیر؛
اسکلروتراپی‌ (تزریق‌ مواد شیمیایی‌ برای‌ بسته‌ شدن‌ سیاهرگ‌ها و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌)؛
جراحی‌ با سرما (یخ‌ زدن‌ بواسیر با نیتروژن‌ مایع‌)؛
انعقاد بواسیر (با اشعه‌ مادون‌ قرمز یا لیزر)؛
در آوردن‌ بواسیر

داروها :

برای‌ درد خفیف‌، خارش‌، یا کاهش‌ تورم‌، می‌توان‌ از داروهایی‌ که‌ اختصاصاً برای‌ تخفیف‌ علایم‌ بواسیر ساخته‌ شده‌اند استفاده‌ کرد. اگر علایم‌ بواسیر به‌ هنگام‌ حاملگی‌ رخ‌ دهند، از پزشک‌ خود در مورد داروهای‌ مناسب‌ که‌ در حاملگی‌ مشکلی‌ ایجاد نکند سؤوال‌ کنید.

اگر نیاز به‌ استفاده‌ از مسهل‌ باشد، از نرم‌کننده‌های‌ اجابت‌ مزاج‌ استفاده‌ کنید.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری :

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. کار روده‌ با آمادگی‌ جسمانی‌ مناسب‌ بهبود می‌یابد.

رژیم‌ غذایی‌ :

برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌، یک‌ رژیم‌ متعادل‌ حاوی‌ مواد غذایی‌ دارای‌ فیبر زیاد، مثل‌ میوه‌های‌ تازه‌، کلوچه‌، حبوبات‌، سبزیجات‌ و غلات‌ سبوس‌دار داشته‌ باشید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ مایعات‌ بنوشید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کم‌ کنید.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر در همان‌ جایی‌ که‌ بواسیر بوده‌ است‌ یک‌ برجستگی‌ سفت‌ تشکیل‌ شود.
اگر بواسیر باعث‌ درد شدید می‌شود که‌ با درمان‌های‌ ذکر شده‌ در بالا تخفیف‌ نیابد.
اگر خونریزی‌ زیاد باشد (بیش‌ از مقداری‌ که‌ در قسمت‌ علایم‌ ذکر شد). البته‌ باید به‌ یادداشت‌ که‌ خونریزی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از علایم‌ اولیه‌ سرطان‌ باشد.

شیوه های جدید معالجه هموروئید (بواسیر) :

هموروئید یا بواسیر بیماری بسیار شایعی است که افراد را در سنین مختلف چه جوان و چه پیر مبتلا می کند اما بسیاری افراد به علت شرم از بیان آن و مراجعه به پزشک خودداری می کنند.

مقاله زیر به شیوه هاى جدید درمان این بیمارى مى پردازد.شما ممکن است با اسم هموروئید آشنا نباشید ولى حتماً کلمه بواسیر را شنیده اید. بایستى متذکر شد که هموروئید همان بواسیر است و یکى از بیمارى هاى شایع جراحى است و حدود ۷۵ درصد افراد به ویژه افراد بالاى ۳۰ سال در طول زندگى خود به این بیمارى مبتلا مى شوند.

• هموروئید چیست ؟

هموروئیدها بالشتک هاى عروقى طبیعى هستند که در ناحیه کانال مقعدى در قسمت ۴ سانتى مترى انتهاى روده بزرگ (راست روده) قرار دارند و در دو قسمت داخل و خارج کانال مقعد قرار دارند که به آن هموروئیدهاى داخلى و خارجى مى گویند.

هموروئیدها ارگان هاى طبیعى این ناحیه هستند که در اثر زور زدن به دنبال یبوست مزاج و یا اسهال مى توانند پرخون و متورم شده و در صورت تکرار یبوست و زور زدن موقع اجابت مزاج این بالشتک هاى عروقى متورم و دچار پارگى و زخمى شده و به صورت خونریزى و بیرون زدگى و گاهاً درد به هنگام اجابت مزاج خود را نشان دهند.

• انواع هموروئید:

هموروئیدهاى داخلى از نظر شدت علائم به چهار درجه تقسیم مى شوند.
درجه اول: خونریزى بدون بیرون زدگى
درجه دوم: خونریزى همراه بیرون زدگى که خودبه خود جا مى رود
درجه سوم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا مى رود
درجه چهارم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا نمى رود
هموروئیدهاى خارجى معمولاً به صورت یک برجستگى خارجى در بیرون ناحیه مقعد قرار داشته و اکثراً با درد و تورم همراه است.

• چه عواملى باعث ایجاد هموروئید مى شود؟

علت واقعى هموروئید مشخص نیست. ولیکن عوامل مهم و موثر در بروز آن عبارتند از:
۱- یبوست مزمن
۲- اسهال مزمن
۳- زور زدن موقع اجابت مزاج
۴- نشستن طولانى مدت در توالت
۵- افزایش سن
۶- عوامل ارثى
۷- حاملگى
۸- تحرک کم
۹- مصرف غذاهاى کم فیبر، عدم استفاده از میوه جات و سبزیجات، مصرف الکل و…

• علایم و نشانه هاى هموروئید چیست؟

خونریزى: اولین و شایع ترین علامت خونریزى است. خونریزى هنگام اجابت مزاج است که پس از دفع مدفوع سفت ایجاد مى شود و به صورت خون روشن و تازه روى کاسه توالت مى چکد. وضعیت آن طورى است که اکثراً پس از مدفوع است و به عبارتى از مدفوع جدا است.

افراد بایستى متوجه باشند که اگر خون مخلوط با مدفوع باشد بایستى به سایر عوامل مثل سرطان ها، پولیپ ها و کولیت ها مشکوک شده و حتماً بررسى کامل کولون توسط جراح متخصص کولورکتال انجام شود.

خروج توده (بیرون زدگى): دومین علامت بیرون زدگى است که گاهاً بالشتک هاى هموروئیدى از مقعد خارج شده که خود به خود جا رفته و یا براى جااندازى نیاز به دستکارى دارند و گاهى آنقدر وسیع هستند که قابل جااندازى نیستند و بایستى سریع تر به جراح مراجعه شود.

درد: سومین علامت درد است که در هموروئیدهاى درجه سوم، چهارم عارضه دار شده و یا هموروئیدهاى خارجى و مخلوط بروز مى کند.

• درمان هموروئید چگونه است ؟

اصولاً براى برطرف کردن علایم هموروئید با توجه به نوع و تشخیص پزشک متخصص در این رشته چندین روش درمانى وجود دارد.

۱- درمان طبى: که معمولاً براى هموروئیدهاى خفیف درجه اول و یا دوم توصیه مى شود که عبارت است از کنترل یبوست به وسیله مصرف رژیم غذایى پر فیبر مثل میوه جات و سبزیجات، کاهو، آلو، انجیر، نان سبوس دار، اصلاح عادت اجابت مزاج، استفاده از پمادهاى ضد هموروئید و استفاده از ملین ها و لگن آب گرم.

۲- درمان هاى سرپایى : امروزه پزشکان و بیماران درجستجوى راه هاى ساده، موثر و بدون عارضه و یا با کمترین عارضه هستند. از آنجا که روش هاى جراحى معمول با بسترى شدن بیمار، نیاز به بیهوشى، درد پس از عمل، احتمال خونریزى، ترشح، عفونت و از کارافتادگى همراه بوده و نیاز به مراقبت هاى طولانى مدت دارند، لذا تلاش هاى زیادى براى مهار بیمارى هموروئید به روش هاى متعدد سرپایى از قبیل کوتر کردن، منجمد کردن، رابر بند لیگاتور و سایر روش ها بوده است. ولیکن هیچکدام درمان قطعى براى تمام هموروئیدها نبوده و اکثر این روش ها محدودیت هایى دارند. از جمله شایع ترین این روش ها تا کنون روش بستن هموروئید با حلقه لاستیکى است.

• بستن با حلقه لاستیکى ( رابر بند):

یکى از روش هاى جدید و شایعى که طرفداران زیادى دارد بستن هموروئید با حلقه لاستیکى (رابر بند) است. این روش در مورد هموروئیدهاى درجه دوم و سوم مناسب بوده و به صورت سرپایى بدون استفاده از بى حسى و بیهوشى در مطب قابل انجام است. محدودیت هاى آن در مورد هموروئیدهاى خارجى و یا مخلوط است.
در این روش با کمک یک وسیله یک بارمصرف حلقه لاستیکى را روى قاعده هموروئید قرار داده تا به تدریج هموروئید سیاه شده و بیفتد. این روش در ایران و در بسیارى از مطب ها و درمانگاه هاى تخصصى کولورکتال انجام مى شود. مزیت این روش به سایر روش ها هزینه کم و نداشتن خطر ابتلا به بیمارى هاى عفونى است.

• روش بستن شریان هموروئید با استفاده از داپلر (DG-HAL ) :

در این روش نوین درمان، با پاکه (بالشتک) هموروئید برخورد غیرمستقیم مى شود. یعنى عروق اصلى تغذیه کننده هموروئید مسدود مى شود که نهایتاً منجر به کاهش و یا قطع جریان خون به بالشتک هموروئیدى شده و تورم آن از بین رفته، هموروئید چروکیده شده و در نتیجه علائم نیز از بین مى رود.

طبق گزارشات متعدد این روش بر انواع هموروئیدها نتایج خوبى داشته است.

این روش براى اولین بار در سال ۱۹۹۵ ابداع و از آن زمان در مراکز معتبر متعدد جهان به طور موفقیت آمیزى به کار رفته و امروزه استفاده از این روش تحول اساسى در درمان آسان و بدون عارضه و بدون بیهوشى هموروئید به وجود آورده و مورد استقبال جراحان قرار گرفته است. از مزایاى آن به کوتاه بودن زمان عمل، عدم نیاز به بیهوشى کامل در حین عمل، نداشتن درد و خونریزى و درصد موفقیت بالا مى توان اشاره کرد. خوشبختانه این روش در ایران نیز قابل انجام است.

• درمان به روش لیزر :

یکى دیگر از روش هاى جدید براى معالجه هموروئید استفاده از لیزر است که در نهایت برش و برداشتن بافت هموروئیدى است که با امواج لیزر صورت مى گیرد که روشى گران است و مزیت چندانى نسبت به جراحى ندارد. به طور کلى امروزه گرایش به اعمال جراحى سرپایى بخصوص رابربندینگ و روش DG – HAL رو به افزایش است و استقبال جراحان از این روش رو به فزونى است، که هر دو روش مذکور در سال هاى اخیر در ایران معرفى گشته و در حال حاضر انجام مى گردد.

هیچ کس، به غیر از یک متخصص روده و مقعد، دوست ندارد در مورد بواسیر صحبت کند. اطلاعات کمی در مورد این بیماری در میان عموم وجود دارد، و از طریق رسانه های گروهی نیز اطلاعات کمی ارائه می شود، از اینرو افراد معمولاً تصور می کنند که این بیماری جزء بیماری های نادر است. درصورتی که برخلاف این تصور، افراد بسیار زیادی به آن مبتلا می شود. برطبق تحقیقاتی که در سال ۱۹۹۱ بر این بیماری انجام گرفت، مشخص شد که حدود ۱۰۰ میلیون امریکایی به آن مبتلا هستند.
مبتلایان بسیاری، احتمالاً از روی خجالت، به دنبال درمان آن برنمی آیند. برای این دسته از افراد، عمل دفع و نشستن بر سطوح سفت و سخت، بسیار دردناک و عذاب آور خواهد بود.
اما برای مبتلایان و همچنین آن دسته از افراد که به این بیماری مبتلا نیستند خبر خوبی داریم: راه های بسیاری برای پیشگیری و درمان این بیماری وجود دارد.

انواع مختلف بواسیر :

همه ی ما در قسمت مقعد، رگ های بواسیری داریم. اگر این رگ ها تحریک شوند، ممکن است ملتهب شده، ورم کرده یا حتی خونریزی کنند. این وضعیت معمولاً بواسیر نامیده می شود. بواسیر دو نوع دارد: بواسیر خارجی و بواسیر داخلی.

بواسیر خارجی :

بواسیر خارجی برآمدگی نرمی در اطراف دهانه ی مقعد است. گاهی اوقات ممکن است حالتی به نام بواسیر ترومبوز رخ دهد. در این وضعیت، یک لخته ی خونی ایجاد شده و آن برآمدگی سفت می شود. از آنجا که بافت های اطراف مقعد پوشیده از پایانه های عصبی است، بواسیر خارجی معمولاً بسیار دردناک است.

بواسیر داخلی :

از آنجا که پایانه های عصبی حساس در مقابل درد زیادی در داخل کانال مقعد وجود ندارد، این نوع بواسیر خیلی دردناک نیست. اما ممکن است که حین عمل دفع، این بواسیرها خونریزی کنند. گاهاً ممکن است این نوع بواسیر تا اندازه ای ملتهب شود که به خارج دهانه ی مقعد کشیده شود. این وضعیت سقوط و پایین آمدن بواسیر نامیده می شود.
به طور کلی، شدت بواسیر داخلی چهار درجه یا مرحله دارد:
در مرحله ی اول، بواسیرهای کوچکی در لایه ی داخلی دهانه ی مقعد ایجاد می شوند. در اکثر این افراد، این مرحله مورد توجه قرار نمی گیرد، مگر اینکه کشیده شدن مدفوع سخت بر روی سطح مقعد ایجاد کمی خونریزی کند.

دردرجه ی دوم، قسمت کوچکی از بواسیر در حین عمل دفع از دهانه ی مقعد بیرون می آید. اما بافت پیوندی کانال مقعد هنوز آنقدر سخت و محکم هست تا این بواسیرها را دوباره به داخل مقعد برگرداند.

در مرحله سوم، بواسیرهای دردناک در حالت پایین افتادگی و بیرون از مقعد باقی می مانند. اما می توان با دقت زیاد آنها را با دست به داخل دهانه ی مقعد بازگرداند.

شدیدترین و جدی ترین مرحله از این بیماری زمانی است که میزان زیادی از این بواسیرها در یک زمان از دهانه ی مقعد بیرون می آیند. این موقعیت دردناک و خطرناک نیاز به جراحی فوری دارد.

علائم :

افرادی که به این بیماری مبتلا گشته اند، معمولاً حین عمل دفع دچار خونریزی، خارش، درد و ناراحتی در ناحیه مقعد می شوند. در موارد شدید، بواسیرهای داخلی ممکن است از دهانه ی مقعد بیرون بیایند، و بواسیرهای خارجی لخته های خونی ایجاد خواهند کرد.
آیا شما نیز در خطر ابتلا هستید؟

همه می توانند به بواسیر مبتلا شوند. در واقع بیش از نیمی از افراد پس از ۵۰ سالگی گرفتار این بیماری می شوند.

در اکثر موارد این بیماری از فشار و درد در هنگان انجام عمل دفع ایجاد می شود. از عوامل دیگر این بیماری می توان به وراثت، بالا رفتن سن، یبوست، اسهال، و عمل جنسی اشاره کرد.

وقتی کسی یکبار به این بیماری مبتلا شود، احتمال تکرار مداوم آن بسیار زیاد است. این به این دلیل است که تورم باعث ضعیف شدن دیواره های رگ ها می شود و در نتیجه آمادگی بیشتری برای تورم دوباره پیدا می کنند.

آیا راه هایی برای پیشگیری وجود دارد؟

اگر تابه حال آنقدر خوش شانس بوده اید که به این بیماری مبتلا نشوید، در اینجا راه هایی برای پیشگیری از آن آورده ایم. حتی اگر مبتلا به آن هستید، با این روش ها می توانید از ابتلا شدن دوباره در آینده جلوگیری کنید.
موادغذایی فیبردار بیشتر بخورید: خوردن بیشتر میوه جات، سبزیجات و حبوبات باعث می شود مدفوع بزرگتر شده و آسان تر دفع شود.

مایعات بیشتر بنوشید: خوردن مایعات زیاد، مدفوع را نرم تر می کند و فشار هنگام عمل دفع کمتر می شود.

عمل دفع را سرموقع انجام دهید: به تاخیر انداختن عمل دفع باعث خشک و سفت شدن مدفوع می گردد و دفع آن بسیار دشوار خواهد شد.

ورزش کنید: فعالیت بدنی باعث کاهش فشار وارد بر رگ ها شده و احتمال یبوست را نیز کاهش می دهد.

به مدت طولانی ننشینید و نایستید: نشستن و ایستادن به مدت طولانی بر رگ ها فشار وارد می آورد. اگر کارتان طوری است که باید برای مدتی طولانی بنشینید، حتماً هر از چند گاهی بلند شده و در اطراف چرخی بزنید.

خود درمانی برای تسکین موقت :

گرچه اکثر بواسیرها به خودی خود درمان می شوند، راه هایی هست که بتوانید این فرایند درمانی را سریعتر کرده و از میزان درد خود بکاهید.

حمام کنید: خوابیدن در وان آب گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از تورم و درد می کاهد.

یخ بگذارید: با گذاشتن کمپرس یخ بر روی قسمت آسیب دیده می توانید از تورم آن بکاهید.

از کرم استفاده کنید: کرم های موجود در بازار که حاوی عصاره ی فندق، هیدروکورتیزون یا سایر عوامل ضد التهاب هستند، می توانند به کاهش تورم و درد کمک کنند.

درمان های پزشکی و جراحی :

این نوع درمان ها معمولاً برای موارد حاد از بواسیر توصیه می شوند و شامل انواع زیر هستند:
بستن رگ: یک بند لاستیکی به دور بواسیر بسته می شود تا ورود جریان خون به آن را متوقف کند. پس از چند روز، بواسیرها و بند لاستیکی خشک و چروک شده و می افتند، اما ممکن است هفته ها طول بکشد تا ناحیه ی آسیب دیده به طور کامل درمان شود. این مرحله معمولاً بسیار دردناک و همراه با خونریزی است.
تصلب درمانی: یک محلول شیمیایی به داخل رگ تزریق می شود تا بواسیرها را جمع کرده و کوچک کند.

انعقاد: از یک لیزر برای سوزاندن و جمع کردن بافت های بواسیری استفاده می شود.

بواسیر برداری: این روش معمولاً زمان سقوط و پایین افتادن بواسیرها استفاده میشود. این روش به صورت عمل جراحی انجام می شود که نیاز به بستری شدن دارد.

مکمل های گیاهی :

روش دیگر برای درمان بواسیر استفاده از ترکیبات گیاهی است. یک مکمل گیاهی به نام همارون برای درمان بواسیر بسیار مفید شناخته شده و هیچ عوارض جانبی نیز ندارد.
عنصر فعال اصلی در همارون، عصاره ی تصفیه شده ی سوفورا ژاپونیکا یا درخت پاگودای ژاپنی است، که باعث نرمال کردن خاصیت نفوذپذیری رگ ها و مویرگ ها شده، دیواره های رگی را مستحکم می کند و مودغذایی لازم برای سلامت رگ ها را فراهم می کند. همارون باعث تسکین درد، خارش، حساسیت و ناراحتی بواسیر می شود.
تحقیقات انجام شده بر روی عصاره های سوفورا نشان داده است که %۹۴ از افرادی که از این ترکیب گیاهی استفاده کرده اند، فارغ از هرگونه خونریزی، خارش، تورم و التهاب بوده اند

برگه‌ی بعد »