اختلال وسواس

اختلال وسواسي يك نوع اختلال اضطرابي ناتوان كننده است. در اين اختلال مدام افكار مزاحم و ناخواسته اي شكل مي گيرند كه فرد نمي تواند از دست آنها خلاص شود. مثلاً ممكن است فرد دائماً از اين كه همه اجسام آلوده هستند هراس داشته باشد و براي رهايي از اين هراس مكرراً دست ها و اجسام را بشويد. وسواس شستشو يك نوع از اختلال وسواسي به شمار مي رود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   ا ختلال وسواسي از انواع خفيف تا بسيار شديد مي تواند باشد و مي تواند موجب آشفتگي زندگي فردي و اجتماعي شده و حتي كار يا تحصيل فرد را مختل كند.

علت ايجاد وسواس چيست؟

علت دقيق ايجاد وسواس مشخص نشده است ولي علل مختلفي از جمله علل مربوط به مغز، عوامل ژنتيكي و محيطي بر آن تاثير دارند. تصويربرداري از مغز در بيماران نشان مي دهد كه فعاليت مغز اين افراد الگوي متفاوتي دارد و فعاليت قسمت خاصي از مغز در آنها غير طبيعي است. اين يافته ها و نيز به هم خوردن تعادل واسطه هاي شيميايي خاصي مانند سروتونين ممكن است با بيماري در ارتباط باشد.

علائم اختلال وسواسي چيست؟

وسواس يك بيماري مزمن و طولاني مدت است. ممكن است علائم زماني افزايش و زماني كاهش يابند. درمان، علائم بيماري را تخفيف مي دهد ولي ممكن است برخي از علائم مدتي پس از شروع درمان نيز باقي بمانند.

اضطراب شايع ترين علامت اين بيماري است. مثلاً ممكن است فرد احساس كند كه اگر يك كار خاص را انجام ندهد اتفاق وحشتناكي رخ مي دهد. يا ممكن است مكرراً اجاق گاز ، شيرآب، بخاري، قفل در و … را چك كند و اگر اين كار را نكند احساس اضطراب شديد، پريشاني و بي كفايتي به فرد دست مي دهد وسواس چك كردن يكي ديگر از انواع وسواس است.

نشانه هاي اختلال وسواسي شامل:

1- وسواس:

افكار نابه جا، تكرار شونده، ناخواسته و اجباركننده اي است كه افكار طبيعي فرد را مختل مي كند و موجب اضطراب يا هراس مي شود. اين افكار مي توانند فجيع و بي رحمانه و يا به صورت ترس از بيماري باشد و يا مانند ترس زياد از صدمه ديدن خود يا افراد مورد علاقه ، نياز شديد به اينكه بايد همه كارها كاملاً دقيق و صحيح انجام شوند، هراس از آلودگي و كثيفي اشيا و…

2- اضطرار و اجبار:

رفتارها يا كارهاي عمدي است كه براي كنترل افكار وسواسي مكرراً انجام مي شوند. فرد به اين روش تلاش مي كند تا از دست افكار آزار دهنده خود خلاص شود. مانند شستن مكرر يا چك كردن مداوم كاري كه انجام شده، شمردن مكرريك عمل مانند شمردن مكرر دفعات شستشو، تكرار كردن كارها مثلاً چيدن مكرر اشيا براي اينكه منظم شوند، جمع آوري و انباشتن اشيا خاص و… افراد مبتلادر آگاهي از بيماري خود متفاوتند. ممكن است گاهي متوجه باشند كه افكارشان صحيح نيست و گاهي عميقاً به آن معتقد باشند.

چگونه اختلال وسواسي تشخيص داده مي شود؟

تشخيص اختلال وسواسي با توجه به علائم آن، تاريخچه بيماري و معاينه توسط پزشك صورت مي گيرد. وسواس يا اجبار به انجام كار خاص وقت گير بوده و معمولاً بيش از يك ساعت در روز طول مي كشد. همچنين به ميزان زيادي روال عادي زندگي روزمره، كار، روابط اجتماعي يا تحصيل فرد را مختل مي كند.

اختلال وسواسي چگونه درمان مي شود؟

درمان اختلال وسواسي از طريق مشاوره، روان درماني و همچنين به وسيله داروها صورت مي گيرد.داروهاي ضدافسردگي خاصي هستند كه بر واسطه هاي شيميايي مغز مانند سروتونين اثر مي كنند. براي تاثير اين داروها بر افكار و رفتارها ممكن است به چند هفته زمان نياز باشد.

روان درماني نيز از طريق روش رفتار شناختي انجام مي شود. با مواجهه تدريجي با عامل هراس و خودداري از انجام كارهاي خاص به مرور از اضطراب و هراس فرد كاسته مي شود. مثلاً اگر وسواس شستشو داريد مكررا شيئي را كه تصور مي كنيد آلوده است لمس كنيد و پس از آن دست هاي خود را نشوييد. اگر اين كار را تكرار كنيد به تدريج از هراس و اضطراب شما كاسته خواهد شد. اين كار در مورد افكار نا بجا نيز موثر است. بهترين روش، استفاده همزمان از دارو و روان درماني است.

آندوکاردیت یا عفونت قلب

آندوکاردیت (Endocarditis)‏ یا التهاب درون‌شامه قلب به معنی استقرار و تکثیر عامل عفونی در سطح داخلی قلب (آندوکارد ) و دریچه‌ها می‌باشد. اندوکاردیت باکتریایی بیماری خطرناک و گاه کشنده‌ای است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   باکتری‌ها یا قارچ‌هایی‌ که‌ وارد خون ‌می‌شوند. باکتری‌ها یا قارچ‌ها به ‌دریچه‌ها، عضله و پوشش‌ داخلی‌ قلب‌ آسیب‌ وارد می‌کنند یا آسیبی‌ را که‌ از قبل ‌وجود داشته‌ است‌ تشدید می‌کنند.  تب روماتیسمی، بیماری‌ مادرزادی‌ قلب،‌ ‌آسیب‌‌ دریچه‌های‌ قلب‌، تزریق‌ مواد آلوده‌ به‌ داخل ‌جریان‌ خون‌، استفاده‌ از داروهای‌ مختل‌کننده‌ ایمنی‌ و وجود دریچه‌ مصنوعی‌ در قلب‌ از عوامل تشدیدکننده بیماری به‌شمار می‌روند.

از علائم‌ زودهنگام‌ آندوکاردیت ‌می‌توان به خستگی‌ و ضعف،‌ تب‌، لرز و تعریق‌ زیاد به‌خصوص در شب، کاهش ‌وزن،‌ دردهای‌ مبهم و وجود صدای‌ غیرطبیعی‌ در قلب ‌اشاره کرد.

از علائم‌ دیرهنگام‌ می‌توان لرز شدید و تب‌بالا، تنگی‌ نفس ‌در هنگام ‌فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری، ورم ‌پاها و شکم، و تند یا نامنظم‌ شدن‌ ضربان‌ قلب‌ را نام برد.

عوامل خطر عفونت قلب

برخی از شرایط یا بیماری های قلبی که فرد را در معرض خطر ابتلا به عفونت قلب قرار می دهند عبارتند از :

– دریچه قلبی مصنوعی (پروتز)

– سابقه قبلی ابتلا به اندوکاردیت

– آسیب دریچه های قلبی در اثر بیماری تب روماتیسمی یا سایر بیماری ها

– برخی از نقایص مادرزادی قلبی

– کاردیومیوپاتی (بزرگ شدگ قلب)

– پیوند قلب و متعاقب آن ابتلا به یک اختلال دریچه ای قلب

اگر دریچه‌ قلبتان ‌آسیب‌‌دیده‌ است‌، قبل‌از هر عمل ‌پزشکی و دندانی‌، مشکل ‌خود را به ‌پزشک ‌یا دندانپزشک ‌اطلاع ‌دهید

تشخیص عفونت قلب

اقدامات‌ تشخیصی‌ ممکن ‌است ‌شامل شمارش‌ سلول‌های خون و کشت‌خون‌، نوار قلب‌، عکسبرداری‌ از قلب و ریه‌ها با اشعه ایکس و اکوکاردیوگرام باشد.

بستری‌ شدن ‌در بیمارستان‌ در مرحله‌ حاد بیماری صورت می‌گیرد.

بعضی‌ از بیماران‌ را می‌توان‌ از بیمارستان‌ ترخیص‌ کرد و ادامه‌ مراقبت‌ از آنها را در منزل‌ پی‌ گرفت‌.

در بعضی‌ از بیماران‌ جراحی‌ برای‌ تعویض‌ دریچه‌ عفونی‌ شده‌ انجام می‌شود.

درمان‌ عفونت قلب

این بیماری معمولا با تشخیص‌ و درمان ‌زودهنگام ‌قابل ‌معالجه ‌است، ‌اما بهبود آن ممکن ‌است‌ هفته‌ها طول‌ بکشد.

اگر درمان ‌به ‌تاخیر افتد، عملکرد قلب کاهش ‌یافته‌ و نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ و حتی مرگ ‌رخ ‌خواهد داد.

پیشگیری‌ از عفونت قلب

اگر دریچه‌ قلبتان‌ آسیب‌دیده‌ است، ‌یا صدای‌ غیرطبیعی‌ در قلب ‌شما شنیده‌ می‌شود، پیش‌ از انجام‌ هر گونه ‌عمل پزشکی‌ که ‌امکان‌ ورود باکتری‌ها به ‌خون‌ در آن ‌وجود دارد، به ‌پزشک خود ‌اطلاع ‌دهید تا آنتی‌بیوتیک مناسب‌ برای ‌پیشگیری‌ از بروز آندوکاردیت را‌ دریافت‌ کنید. این‌ مساله ‌به‌خصوص ‌باید قبل ‌از کارهای‌ دندانپزشکی‌‌ و عمل جراحی‌ دستگاه‌ ادراری‌ یا گوارشی ‌مدنظر قرار گیرد.

همچنین می توانید اقداماتی را جهت کاهش میزان خطر انجام دهید؛ برای مثال مهم است که روزانه دندان‌های خود را مسواک زده و نخ دندان بکشید و به طور منظم برای معاینه دندان‌هایتان به دندانپزشک خود مراجعه کنید. این اقدامات در کاهش خطر آندوکاردیت موثرند.

رعایت موارد زیر به بیماران توصیه می‌شود

تا زمان ‌بهبودی‌ کامل‌ در رختخواب ‌استراحت‌ کنید.

زمانی‌ که‌ در رختخواب ‌استراحت ‌می‌کنید، پاهای‌ خود را مرتب‌ خم‌ و راست ‌کنید تا از تشکیل‌ لخته‌ خون در سیاهرگ‌های‌ عمقی‌ پا پیشگیری‌ شود.

فعالیت‌های عادی‌ خود را در صورتی‌ که‌ وضعیت‌ جسمی‌تان‌ اجازه ‌داد، می‌توانید از سر بگیرید.

اگر دریچه‌ قلبتان ‌آسیب‌‌دیده‌ است‌، قبل‌از هر اقدام ‌پزشکی‌، مشکل ‌خود را به ‌پزشک ‌یا دندانپزشک ‌اطلاع ‌دهید. در برخی‌ از موقعیت‌ها، نیاز به ‌استفاده ‌از آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ پیشگیری‌ از آندوکاردیت‌ وجود خواهد داشت‌.

پس ‌از رهایی‌ از آندوکاریت‌، مرتبا ‌زیر نظر پزشک ‌باشید تا از عود بیماری‌ پیشگیری‌ شود.

چه موقع باید نزد پزشک رفت؟

اگر یکی‌ از موارد زیر به‌هنگام ‌درمان‌ یا پس ‌از آن ‌رخ‌ دهد، باید به پزشک مراجعه شود:

افزایش وزن بدون دلیل، وجود خون‌ در ادرار، تنگی‌نفس ‌یا درد قفسه‌سینه‌ و ضعف ‌یا فلج ‌ناگهانی‌ عضلات

سرطان پوست

پوست بزرگ‌ترین عضو بدن است که وظایف متعددی را بر عهده دارد. خنک نگهداشتن بدن و ساختن ویتامین دی به وسیله نور خورشید در بدن است و بدن را از عفونت، نور، از دست رفتن آب و سایر مایعات و جراحت حفاظت می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   سرطان پوست یکی از مشکلات پوستی است که متاسفانه در سال‌های اخیر روند رو به گسترشی داشته است. در سرطان پوست سلول‌های بدخیم که از بافت پوست نشأت می‌گیرند به طور نامنظم و فزاینده‌ای تکثیر و به طریقی از سیستم ایمنی و دفاعی بدن عبور می‌کنند بدون این‌که موجب عکس‌العمل تدافعی و تهاجمی در سیستم ایمنی بدن شوند.

مهم‌ترین عامل ایجاد سرطان پوست، جهش در سلول بر‌اثر اشعه ماورای بنفش خورشید است با توجه به نوع سلول پوستی که دچار جهش ژنی شده است اشکال مختلفی از سرطان پوست به‌وجود می‌آید که هر کدام نشانه‌ها و عوارض خاص خود را دارند.

تعریف بیماری سرطان پوست

سرطان پوست بیماری است که در آن سلولهای بدخیمی که از بافت پوست نشات می گیرند و به طور نامنظم و فزاینده ‌ای تکثیر و به طریقی از سیستم ایمنی و دفاعی بدن عبور می کنند بدون اینکه موجب تحریک عکس‌العمل تدافعی و تهاجمی در سیستم ایمنی بدن شوند.

علل بروز سرطان پوست :

1- مهمترین عامل مستعدکننده سرطان پوست، جهش در  دی ان آ سلول بر اثر اشعه ماورای بنفش است که منجر به شروع سرطانی شدن سلولها می شود.

2- تماس با مواد شیمیایی و رادیو اکتیو

3-  سوختگی

4- خالکوبی

5- زخمهای باز

6- سرطان پوست معمولاً در بخش‌های در معرض آفتاب بروز می‌کند٬ یعنی صورت، لب‌ها، گوش‌ها، گردن، دست‌ها و دیگر قسمت‌هایی که در معرض آفتاب هستند. البته این احتمال هم هست که سرطان پوست،

در قسمت‌های دیگر بدن ظاهر شود٬ مثلاً در کف دست، فاصله بین انگشتان یا حتی اعضای تناسلی. احتمال سرطان پوست برای هر فردی با هر نوع پوستی، وجود دارد

انواع سرطان پوست

1- سرطان سلول‌های بنیانی یا پایه پوست

این نوع سرطان ، شایع‌ترین گونه سرطان پوست میباشد و حدود 80 درصد سرطان های پوست را شامل می شود . سرطان سلولهای بنیانی که در لایه خارجی پوست مستقر هستند ،

دارای سرعت رشد کم بوده و به ندرت گسترش می یابد . محرک رشد این سلولها شامل تماس با مواد شیمیایی و رادیو اکتیو ، سوختگی ، خالکوبی ، قرار گرفتن در معرض تابش پرتو شدید آفتاب و غیره میباشد .

2- سرطان سلولهای فلسی پوست :

این نوع سرطان ، شکل دوم شایع سرطان پوست است که مدت طولانی در لایه اپیدرم باقی می ماند و در صورت عدم درمان می‌تواند بافتهای دیگر را مورد تهاجم خود قرار ‌دهد . محرک رشد این سلولها شامل تابش اشعه ایکس ، قرار گرفتن در معرض تابش نور شدید آفتاب ، زخمهای باز ، تماس با مواد شیمایی و غیره میباشد .

3- سرطان ملانوما :

ملانوما از خطرناک ترین انواع سرطان پوست به حساب میاید. سرطان ملانوما در اثر رشد بدخیم سلولهای ملانومیسم حاصل میگردد . این سلولها رنگدانه تیره پوست، خال‌های بدن ،
رنگ چشم را پدید میاورند به این خاطر غذه های سرطانی ملانوما غالبا سیاه و یا قهوه‌ای هستند . درمان این نوع سرطان با تشخیص زود هنگام امکان پذیر است. اما اگر به سایر بافتهای بدن گسترش یابد ، امکان معالجه آن غیر ممکن است .

پوست بدن دارای رنگدانه هایی به نام ملانین است که میتواند مانع از ورود میزان معینی اشعه فرابنفش به درون بدن شود .

ملانین ها در اشخاصی که به شکل طبیعی دارای پوست تیره تری هستند زیادتر بوده و آنها مصونیت بالاتری در مقابل تابش نور آفتاب دارند. به این خاطر اشخاصی که دارای پوست روشن تری هستند بیشتر در خطر ابتلا به سرطان پوست میباشند .

اشخاصی که رنگ پوست تیره دارند ، کمتر به نور خورشید حساس هستند . اما آنها نیز در برابر مضرات آفتاب ایمن نیستند و هر شخصی بایستی خود را از صدمات تشعشعی، محافظت نماید .

علائم سرطان پوست

1- رشد غيرطبيعي زخمها و خالهاي پوستي

2- زخمهائي كه بهبود نمي يابند و با خونريزي همراه هستند.

3- زخمي كه بهبود آن مدت زيادي به طول بينجامد.

4- تغيير رنگ خالهاي پوستي

نکته مهم :

اگر خال یا لکه ای در پوست شما از نظر اندازه، شکل، رنگ یا حاشیه ها تغییراتی داشت یا در صورت داشتن بیش از یک رنگ، عدم تقارن، خارش، ترشح یا خونریزی حتما به پزشک مراجعه کنید.

افراد در معرض خطر جهت ابتلا به سرطان پوست :

1- افرادی که دارای پوست لطیف هستند .

2- افرادی که دارای خالها یا لکه های قهوه ای رنگ پوست هستند .

3- افرادی که مکررا درکودکی دچار آفتاب سوختگی شده اند .

4- افرادی که در هوای آزاد  و مکانهای مرتفع که آفتاب گیر است کار میکنند .

5- افرادی که دارای سابقه خانوادگی سرطان پوست هستند .

6- افرادی که به علتی پرتو درمانی شده اند

پيشگيري از سرطان پوست

1- قبل از خروج از منزل از ضد آفتاب مناسب که درجه محافظت آن در برابر آفتاب 30 یا بیشتر باشد استفده نمایید

2- از لباسهايي كه تمام بدن را از نورخورشيد محافظت مي كند استفاده كنيد مانند کلاه های با لبه ی پهن و لباسهایی که کاملاً بدن را بپوشاند لباسهایی که رنگ روشن دارند مناسب تر هستند.

3- تا حد امکان از قرار گرفتن در معرض نور خورشيد بين ساعات 8صبح تا 4 بعد از ظهر بپرهيزيد.

4- انجام معاینات و آزمایشات مرتب پزشکی و معاینه ی هر ضایعه ی پوستی مشکوک توسط پزشک.

5-  خال یا لکی که با سایر خالها متفاوت باشد، اندازه ی آن از ته یک مداد بزرگتر باشد باید توسط پزشک معاینه شود چون می‌تواند بدخیم باشد

6- اطفال علاقه به صرف وقت خود در خارج از خانه دارند و این موضوع باعث میشود که آنها تحت خطر ابتلا به تورم پوستی در اثر تماس با آفتاب قرار گیرند . لذا از قرار دادن طولانی مدت آنها در معرض نور آفتاب باید اجتناب نمود . برای اطفال بالای شش ماه میتوان کرم ضد آفتاب استعمال نمود

خال های غیر معمول پوستی

این خالها سرطانی نیستند اما می‌توانند تبدیل به سرطان شوند. این خالها می‌توانند در نواحی از بدن که با آفتاب مواجهه دارند و یا در نواحی دیگر بدن تشکیل شوند.

ویژگی های این خالها عبارتند از :

1- این خالها بزرگ هستند (عرض حدود 6 میلیمتر یا کمتر).

2-  بیشتر شکل نامنظم دارند و حاشیه آنها نامنظم است یا حالت محو شده دارد.

3- این خالها ممکن است صاف یا برجسته باشند و سطح آنها نیز ممکن است ناصاف یا صاف باشد.

4- رنگ این خالها ممکن است یکدست نباشد و مخلوطی از چند رنگ مثلا صورتی، قرمز، برنزه یا قهوه ای باشد.

5- عدم تقارن دارند به این معنی که نیمه ی خال با نیم دیگر آن مشابه نیست

6- خالی که اندازه اش به سرعت تغییر کند، بزرگ یا چروکیده شود تغییر رنگ بدهد، خارش دار شود یا خونریزی داشته باشد باید معاینه شود

نکاتی برای بررسی خالها :

پوست خود را پس از دوش گرفتن و زمانی که مرطوب است چک کنید. محل شایع بروز ضایعات ملانوما در مردان ناحیه پشت تنه و در زنان در در پایین ران و ساق است. اما به این محلها اکتفا نکنید و ماهی یک بار همه ی بدن را برای یافتن لکه ها و خالهای مشکوک چک کنید.

از سر شروع کنید و نواحی پنهان را نیز فراموش نکنید. قسمتهایی مانند لا به لای انگشتان دست و پا، کشاله ران، کف پاها و پشت زانوها نباید فراموش شوند.

پوست سر و گردن را نیز چک کنید. می‌توانید از آینه یا از کمک یکی از اعضای خانواده برای چک کردن قسمتهایی که دیده نمی‌شوند استفاده کنید.

می‌توانید از خالها عکس بگیرید تا تغییرات آنها در آینده بتوانید بفهمید. اگر نوجوان هستید، باردار هستید یا حوالی یائسگی هستید توجه بیشتری به خالها و لکها داشته باشید چون در این زمانها تغییرات هورمونی در بدن رخ می‌دهند.

هشدارهايي در مورد سرطان پوست

هر ضايعه يا زخمي كه بهبود نيابدو تغيير اندازه وشكل يا خونريزي داشته باشد يكي از علائم هشدار دهنده سرطان پوست مي باشد.

علائم سرطان پوست

-‌  رشد غيرطبيعي زخمها و خالهاي پوستي
-‌  زخمهائي كه بهبود نمي يابند و با خونريزي همراه هستند.
-‌  زخمي كه بهبود آن مدت زيادي به طول بينجامد.
-‌  تغيير رنگ خالهاي پوستي

توجه:

• اگر سرطان پوست به موقع تشخيص داده و درمان شود خطر گسترش آن به ساير قسمتها كاهش مي يابد.

آيا مي دانيد؟

• نور خورشيد يكي از علل بوجود آورنده سرطان پوست است ؟

• براي جلوگيري ازعوارض نامطلوب آن از محافظ  پوست و ضد آفتاب مناسب استفاده كنيد.

براي پيشگيري از سرطان پوست بهتر است:
-‌  قبل از خروج از منزل از ضد آفتاب مناسب استفاده كنيد.
-‌  از لباسهايي كه تمام بدن را از نور خورشيد محافظت مي كند استفاده كنيد.
-‌  از قرار گرفتن در معرض نور خورشيد بين ساعات 8صبح تا 4 بعد از ظهر بپرهيزيد.

بدخیم‌ترین

ملانوم پوستی از ملانوسیت‌های پوست که استحاله بدخیمی پیدا کرده‌اند منشا می‌گیرد. ملانوسیت‌ها رنگدانه تیره پوست، مو، چشم و خال‌های بدن را تولید می‌کنند. از این رو تومورهای ملانوما اکثراً قهوه‌ای یا سیاه است. ولی در موارد معدودی نیز سرطان‌های ملانوم رنگدانه تولید نکرده و به رنگ پوست صورتی قرمز یا بنفش ظاهر می‌شوند. این سرطان از بدخیم‌ترین سرطان‌های پوست محسوب می‌شود.

شیوع ملانوما در دهه‌های اخیر رو به افزایش بوده، به‌طوری که در دنیای صنعتی به عنوان یک سرطان شایع مطرح است. علت اصلی ملانوم ناشناخته است.

اما عوامل متعددی از جمله عوامل ژنتیکی، تابش اشعه ماورای بنفش و تماس‌های محیطی در ایجاد این بیماری دخیل است. ملانوم با انتشار سطحی، ملانوم گره ای(ندولر) و ملانوم آکرال از انواع این سرطان محسوب می‌شود.

علائم و نشانه‌ها

اغلب اولین علامت ملانوما، تغییر در شکل، اندازه و رنگ در خال موجود است. اکثر ملانوماها یک حاشیه سیاه یا آبی متمایل به سیاه دارند. ملانوما همچنین به شکل خال‌های جدید سیاه، غیر طبیعی و با ظاهر بدشکل ظاهر می‌شود.

در بیشتر ملانوما‌های پیشرفته، کیفیت و قوام خال تغییر می‌کند برای مثال سفت شده و حجیم می‌شود و از خال‌های معمولی متفاوت به نظر می‌رسد. اکثر تومورهای پیشرفته خارش، التهاب و خونریزی دارند ولی معمولا ملانوماها درد ندارند.

در ملانوم سطحی لکه‌ای به صورت لکه‌ای مسطح یا کمی بر آمده با حاشیه نامنظم ظاهر می‌شود. این لکه ممکن است به رنگ‌ها‌ی قهوه‌ای، سیاه، قرمز، آبی یا سفید نیز ظاهر شود.

ملانوم گره‌ای معمولا جنبه تهاجمی داشته و زمانی تشخیص داده می‌شود که سطح آن بر آمده شده است. رنگ این گره‌ها اکثرا سیاه و بعضی اوقات آبی، خاکستری، سفید، قهوه‌ای، برنزه، قرمز یا همرنگ پوست است. این نوع سرطان معمولاً در تنه، پا، دست افراد مسن و روی سر مردان دیده می‌شود. این نوع سرطان شدیدترین و تهاجمی‌ترین نوع سرطان ملانوم است.

درمان

ملانوما اگر زود تشخیص داده شود درمان آن صد درصد امکان پذیر است؛ اما چنانچه حالت تهاجمی پیدا کرده و به سایر بافت‌های بدن سرایت کند، درمان آن امکان پذیر نخواهد بود. درمان ملانوما بستگی به وسعت بیماری، سن بیمار، سلامت عمومی و سایر عوامل دارد. فرد مبتلا ممکن است تحت درمان جراحی، شیمی درمانی، درمان بیولوژیک، رادیوتراپی یا ترکیبی از این درمان‌ها قرار گیرد. افراد مبتلا به ملانوما اغلب توسط یک تیم متخصص درمان می‌شوند. تیم درمانی شامل متخصص پوست، جراح، انکولوژیست، رادیوتراپیست و نهایتا جراح پلاستیک است.

مراقب باشید

برخی افراد بیشتر احتمال ابتلا به ملانوما را دارند، اگر هر یک از شرایط زیر را دارید باید بیشتر مراقب خود باشید

-‌‌ تعداد خال‌های معمولی بدنتان زیاد (بیش از 50 عدد) باشد در این حالت خطر بروز ملانوما افزایش می‌یابد.

-‌ ملانوما در افراد با پوست روشن یا افرادی که دچار آفتاب سوختگی شده یا افراد دارای کک و مک، زیاد دیده می‌شود.(این افراد اغلب موهای روشن و قرمز و چشمان آبی دارند.) سفید پوستان بیشتر از سیاه‌پوستان به ملانوما مبتلا می‌شوند زیرا پوست‌های روشن خیلی در برابر آفتاب صدمه می‌بیند.

-‌ افرادی که تحت درمان ملانوما قرار دارند، خطر بیشتری برای ابتلا به ملانومای ثانویه دارند.

-‌ افرادی که دارای یک یا چند سرطان پوستی هستند نیز در معرض خطر بیشتر ابتلا به ملانوما قرار دارند.

– گاهی اوقات ملانوما فامیلی بوده و داشتن دو یا چند عضو خانواده مبتلا، عامل خطر به حساب می‌آید. زمانی که ملانوما در یکی از اعضای خانواده به‌وجود می‌آید، همه افراد باید به‌طور منظم، توسط پزشک کنترل شوند.

-‌ افرادی که سیستم ایمنی آنان توسط سرطان، داروهای دریافتی به‌دنبال پیوند عضو و ابتلا به ویروس ایدز تضعیف شده است،درمعرض خطر بیشتر ابتلا به بیماری قرار دارند.

-‌‌ افرادی که دچار حداقل یک آفتاب سوختگی در زمان کودکی یا نوجوانی شده‌اند، بیشتر در معرض ابتلا به ملانوما هستند.

-‌ رابطه مستقیمی بین ابتلا به ملانوما با طول مدت زمانی که فرد در مقابل اشعه خورشید قرار گرفته، وجود دارد.

شکستگی لگن

لگن دربرگیرنده اندام های ادراری و تناسلی است و شکستن آن خطر آسیب به این اندام ها را در بر دارد. این نوع شکستگی اغلب بر اثر سقوط روی اندام تحتانی رخ می دهد و معمولا در افراد مبتلا به پوکی استخوان و سالمندان بیشتر اتفاق می افتد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  شكستگي لگن يكي از مشكلات شايعي است كه در دوران پيري به سراغ بسياري از سالمندان مي‌آيد، اما زنان سالمند خصوصا در سال‌هاي پس از يائسگي بيش از مردان در معرض خطر شكستگي لگن قرار مي‌گيرند.

واضح است كه اين مشكل بر اثر كمبود ويتامينD ، كلسيم و پوك شدن استخوان‌ها به وجود مي‌آيد.

اخيرا نيز متخصصان اعلام كرده‌اند علاوه بر اين، سابقه خانوادگي، استعمال سيگار و تحرك نداشتن ضريب دچار شدن به شكستگي لگن را افزايش مي‌دهند؛ به همين منظور پزشكان توصيه مي‌كنند تا افراد به ميزان كافي ويتامينD و كلسيم دريافت كنند تا استخوان‌هاي محكمي داشته باشند.

سازمان جهاني بهداشت(who) ، تعداد موارد شكستگي لگن تا سال 2050 را 3/6 ميليون مورد پيش‌بيني مي‌كند كه اين نسبت در مقايسه با سال 1990، سه برابر است.

مطابق اين پيش‌بيني‌ها 75 درصد اين شكستگي در سال 2050 در كشورهاي در حال توسعه خواهد بود.

اين محققان آورده‌اند: شايع بودن زمين‌خوردگي روي سطوح هموار در گروه سالمندان به تفاوت سبك زندگي مردم كشور ما با كشورهاي غربي در استفاده از فرش بستگي دارد.

همچنين محققان بر لزوم رعايت استانداردهاي فيزيكي در منزل و آموزش سالمندان و خانواده آنها از جمله عوامل موثر در جلوگيري و بهبود دادن شكستگي‌ها تاكيد كردند.

●  علائم:

ناتوانی در راه رفتن و ایستادن با وجود ظاهر سالم اندام های تحتانی، درد در نواحی پشت، کشاله ران یا لگن که با حرکت افزایش می یابد، پارگی مثانه، وجود خون در ادرار، درد یا ناتوانی در تخلیه ادرار، خونریزی داخلی و شوک از نشانه های این شکستگی است.

بهترین راه برای شناسایی شکستگی لگن این است که دو طرف لگن را به آرامی به سمت پایین و داخل فشار دهید. لگن شکسته با این کار دردناک خواهد شد.

●  اقدامات:

مصدوم را به پشت بخوابانید و از او بخواهید که حرکت نکند. یک تکه پارچه حجیم یا جسمی نرم زیر زانوهایش قرار دهید تا زانو کمی خم شود. در صورت عدم دسترسی به آتل های سخت از آتل خودی استفاده کنید.

پاها را از مچ تا لگن با شال، روسری یا باند، محکم به هم ببندید و ثابت کنید. اگر درد مصدوم غیرقابل تحمل بود از بستن پاها خودداری کنید و تا رسیدن اورژانس پاهای مصدوم را از ناحیه مچ و زانو در امتداد بدنش با دست نگه دارید.

● شکستگی ران

ضربات شدید می تواند منجر به شکستگی استخوان ران و فرورفتن سر تیز آن به داخل شاهرگ های مجاور آن شود. بنابراین اقدامات اولیه مناسب نقش حیاتی در زندگی مصدوم دارد.

▪ علائم:

درد در محل شکستگی، عدم توانایی در راه رفتن، کوتاه شدن استخوان ران، چرخیدن زانو و پنجه پا به خارج و شوک ناشی از خونریزی داخلی از جمله نشانه های شکستگی ران است.

▪ اقدامات:

نحوه بی حرکت سازی و آتل بندی استخوان ران مانند شکستگی لگن است. فقط زیر زانو را در این شکستگی خم نمی کنیم.

در این شکستگی در صورت دسترسی از آتل سخت استفاده کنید.

یک تخته چوب را طوری کنار پای شکسته قرار دهید که از زیر بغل تا نوک پا ادامه یابد.

هر دو پا را به این تخته ثابت کنید. نبض مچ پا را بگیرید اگر نبض را حس نکردید بلافاصله با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.

تقريبا” در شکستگي لگن، عمل جراحي همواره ضروري است، ليکن نوع عمل بستگي به نوع شکستگي دارد.

اگر شکستگي در گردن استخوان ران باشد،قطعات شکستگي انتهايي ميتوانند از طريق فيکساسيون اينترنال جمع گردند. . اما شکستگي درطول  گردن استخوان ران که  باعث قطع جريان خون به سر استخوان ران مي گردد مي تواند در نهايت باعث نکروزعروقي شود، بنابراين برخي از پزشکان معتقدند تعويض مفصل ران (هيپ ) درمجموع انتخابی بهتر است.

اگرشکستگی در طول منطقهء بخش خارجی فوقانی استخوان ران باشد(بخش اینتر تروکانتریک)، که واجد  منبع خوبی از خون است،  معمولا با موفقيت به روش فیکساسیون داخلي درمان مي شود .

●  عوارض شکستگی لگن خاصره

از عوارض عمده شکستگی لگن خاصره ، آسیب به احشاء (از جمله مجاری ادراری و مثانه ، رکتوم یا واژن) و خونریزی داخلی می‌باشد که ممکن است مصدوم مقدار زیادی خون از دست بدهد. مصدوم حتی ممکن است تا 4 لیتر خون از دست بدهد و همین سبب شوک و مرگ مصدومین بشود.

میزان مرگ و میر به ویژه در شکستگی باز لگن خاصره ، بسیار بالا است.

● عوارض جدي شكستگي لگن

عوارض کلی این شکستگی‌ها عبارتند از زخم بستر، عفونت ریوی، عفونت ادراری، لخته شدن خون در ساق و انتقال آن به ریه و دیگر نقاط بدن.

گاهی اوقات چند هفته پس از جراحی پیچ گذاشته شده در سر استخوان ران از سر خارج شده، جابه‌جا می‌شود. این عارضه بیشتر در کسانی که پوکی استخوان شدید دارند، شدت شکستگی در آنها زیاد است یا در کسانی که بدرستی عمل نشده‌اند، دیده می‌شود.

در صورتی که جابه‌جایی قطعات شکسته، پیچ و پلاک زیاد باشد، بیمار نیاز به عمل جراحی مجدد دارد که در عمل مجدد، پیچ و پلاک قبلی خارج شده شکستگی مجدد جا انداخته مي‌شود و با پیچ و پلاک جدید فیکس مي‌گردد.

عارضه بدجوش خوردن شکستگی در مواردی به وجود می‌آید که درمان جراحی برای بیمار انجام نشده یا حین جراحی قطعات شکسته، خوب جا نرفته باشند یا بعد از جراحی به هر علتی جابه‌جایی اتفاق افتاده باشد.

در این موارد اندام تحتانی مبتلا کوتاه‌تر مي‌شود و حالت چرخیده به خارج پیدا خواهد کرد. این تغییر شکل‌ها در اکثر مواقع کم بوده، کوتاهی اندام با کمی بلند کردن پاشنه کفش جبران می‌شود. در موارد تغییر شکل شدید بخصوص اگر بیمار جوان باشد، انجام عمل جراحی مجدد و استئوتومی لازم می‌شود. عارضه جوش نخوردن شکستگی در شکستگی‌های ناحیه اینترتروکانتریک کمتر اتفاق می‌افتد.

با این حال تعدادی از شکستگی‌های اینترتروکانتریک ممکن است جوش نخورد. درمان این عارضه جااندازی و فیکس کردن قطعات با پیچ و پلاک و در مواردی استفاده از پیوند استخوان است.

پسودوتومور سربری

پسودوتومور سربري (pseudotumor cerebral ) يا تومور كاذب مغزي نام يك بيماري مغزی است كه در آن تمام علائم يك تومور مغزي مشاهده شده ولي تومور بصورت فيزيكي وجود ندارد و فقط فشار مايع مغزي داخل جمجمه افزايش مي يايد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اين افزايش فشار بعلت توليد بيش از حد مايع مغزي و بدنبال آن عدم جذب به موقع آن از جمجمه است.

عارضه شايع اين بيماري بالا رفتن فشار در گره عصبي پشت چشم و بدنبال عدم درمان، قطع اين اعصاب و كوري برگشت ناپذير است.

پسودوتومور سربري با افزايش خوش خيم فشار داخل جمجمه اي تعريف مي گردد. پسودوتومور سربري دلايل مختلفي دارد. البته اغلب موارد ايديوپاتيك است كه به طور تيپيك در دختران چاق ديده مي شود.

در اين افراد مايع مغزي-نخاعي طبيعي بوده و شواهدي از توده داخل جمجمه، ترومبوز سينوس هاي وريدي و يا انسدادي در جريان مايع مغزي-نخاعي وجود ندارد

علل:

دليل شناخته شده اي جهت اين بيماري پيدا نشده است ولي اغلب اين بيماري در زنان جوان و اغلب چاق در دوران بلوغ و بعد از آن ديده شده است كه ميتواند به علت بهم خوردن نظم هورمونها در بدن فرد باشد. اين بهم خوردن نظم ميتواند بطور كم كاري تيروئيد در اين افراد ديده شود.

علت اصلي ايجاد اين بيماري تنگ شدن سينوس وريدي دورال در شبكه عنكبوتي سينوسهاي مغزي است كه باعث عدم جذب بمقدار كافي مايع مغزي ميباشد. بدنبال توليد بيش از حد و عدم جذب اين مايع، فشار آن در داخل جمجمه بالا رفته و ميتواند به اعصاب ديگر آسيب برساند.

علائم:

سردرد اغلب ميگرني در بيماران، تاري ديد، مگس پران چشمها، گز گز و يا انقباض عضلات اندامها مخصوصاً دست و پا، گز گز گوش (اغلب اين علائم پس از خم شدن بيمار به جلو بيشتر ميشود)، در زمان پيشرفت بيماري، كاهش پيشرونده ديد محيطي، ديد بصورت مواج و كوررنگي است كه پايان كوري ناگهاني با قطع اعصاب بينايي.

تشخيص:

پزشك مربوطه ميتواند ابتدا با افتالموسكوپ پشت چشم بيمار را مشاهده نموده و سپس جهت تاًييد بيماري ايشان را جهت ام آر آي راهنمايي نموده و در قدم بعدي پس از تآييد بيماري، بيمار بايد جهت بررسي پيشرفت بيماري و ميزان درگيري اعصاب چشم، فوندوس فوتو (عكس از اعصاب پشت چشم) نزد چشم پزشك متخصص انجام دهد.

درمان:

اين بيماري درمان قطعي ندارد ولي جهت كنترل آن در گام اول، پزشك با توجه به پيشرفت بيماري، روش غيرتهاجمي (درمان دارويي) و يا روش تهاجمي (خارج كردن مايع مغزي از نخاع بيمار) را انتخاب ميكند.

روش درمان دارويي معمولاً با شروع دوز مناسب از قرص استازولاميد آغاز شده و ادم اعصاب پشت چشم بيمار هر هفته توسط پزشك معالج كنترل ميگردد. در صورت عدم جواب به درمان دارويي، ناگزير به خارج كردن مايع نخاعي ( ال پي )از بين مهره هاي كمر بيمار  ميباشد.

اين عمل با سرسوزنهاي مخصوص و در يك محيط استريل توسط پزشك متخصص در چند مرحله (بسته به مقدار مايع مغزي) در فاصله هر دو روز انجام ميگيرد.

پس از ال پي نيز مجدداً قرص استازولاميد تجويز شده و بيمار تا چند مدت بايد توسط پزشك متخصص ويزيت گردد.

به بيماران حتماً بايد توصيه نمود تا از مصرف داروهاي هورموني و آنتي بيوتيكها (مخصوصاً سايكلين دار ها) تا حد امكان و بدون مشورت با پزشك معالج خودداري نمايند.

فتق هياتال

 فتق هیاتال عبارت است از: ورود قسمتی از معده به درون قفسه سینه از طریق هیاتوس مری موجود در دیافراگم.  در واقع فتق‌ هياتال‌  از ضعف‌ يا كشيده‌ شدن‌ سوراخي‌ كه‌ در عضله‌ ديافراگم‌ وجود دارد و مري‌ از طريق‌ آن‌ از قفسه‌ سينه‌ به‌ درون‌ حفره‌ شكم‌ وارد مي‌شود و كمي‌ بعد به‌ معده‌ مي‌رسد. به وجود می آید . زماني‌ كه‌ اين‌ سوراخ‌ ضعيف‌ شود، اسيد معده‌ از درون‌ معده‌ به‌ مري‌ بر مي‌گردد و مري‌ را آزرده‌ مي‌سازد. قسمتي‌ از معده‌ حتي‌ ممكن‌ است‌ از اين‌ سوراخ‌ به‌ قفسه‌ سينه‌ وارد شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  اغلب فتق های هیاتال کوچک ایجاد مشکلی نمی کنند،و شما ممکن است ندانید این گونه فتق را دارید تا زمانی که پزشک آن را پیدا کند آن هم زمانی که شما را برای مشکلات دیگری بررسی می کند.

اما یک فتق بزرگ هیاتال اجازه به غذا و اسید برای برگشت به مری را میدهد، و منجر به درد سینه (صدری) و سوزش میشود.

اقدامات مراقبت های فردی یا داروها معمولا این نشانه ها را تخفیف میدهند، اگر چه فتق های خیلی بزرگ هیاتال اغلب اوقات احتیاج به جراحی ترمیمی دارند.

علايم‌ شايع‌

اغلب فتق های کوچک هیاتال ایجاد مشکلی نمی کنند، اما فتق های بزرگ ایجاد مشکلاتی مانند سوزش معده، آروغ زدن یا درد قفسه سینه در زمانی که اسید به داخل لوله مری بازگشت می کند.

این علائم و نشانه ها تمایل به بدتر شدن دارند زمانی که شما به جلو خم میشوید، در حال کشش یا بلند کردن اجسام سنگین یا خوابیده هستید، و همچنین میتوانند در زمان حاملگی بدتر شوند.
علايم‌ زير معمولاً در عرض‌ يك‌ ساعت‌ يا بيشتر پس‌ از خوردن‌ غذا به‌ وجود مي‌آيند:

سوزش‌ سر دل‌. امكان‌ دارد با حمله‌ قلبي‌ اشتباه‌ گرفته‌ شود.
آروغ‌ زدن‌
ندرتاً مشكل‌ در بلع‌
بالا آوردن‌
علل‌

علت‌ زمينه‌ساز آن‌ مشخص‌ نشده‌ است‌.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر

ضعف‌ مادرزادي‌ در حلقه‌ عضلاني‌ در ديافراگم‌ كه‌ مري‌ از آن‌ عبور كرده‌ و به‌ معده‌ مي‌پيوندد.

ضربه‌ به‌ شكم‌ كه‌ باعث‌ وارد آمدن‌ آن‌ چنان‌ فشاري‌ شود كه‌ در قسمتي‌ از ديافراگم‌ سوراخ‌ ايجاد كند.

يبوست‌ مزمن‌ و زورزدن‌ به‌ هنگام‌ اجابت‌ مزاج‌

چاقي‌

حاملگي‌

زور زدن‌ يا برداشتن‌ بار سنگين‌ به‌ طور مداوم‌ كه‌ باعث‌ مي‌شود عضلات‌ شكم‌ مرتباً منقبض‌ شوند.

سيگار كشيدن‌

سن‌ بالاي‌ 50 سال‌

پيشگيري‌

راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار

علايم‌ را معمولاً مي‌توان‌ كنترل‌ نمود. اگر علايم‌ را نتوان‌ كنترل‌ نمود و آزردگي‌ مري‌ باعث‌ بروز زخم‌ و تشكيل‌ بافت‌ جوشگاهي‌ شود، اين‌ بيماري‌ را مي‌توان‌ با جراحي‌ برطرف‌ كرد.

عوارض‌ احتمالي‌

خونريزي‌ از مري‌. اين‌ خونريزي‌ ممكن‌ است‌ شديد باشد و منجر به‌ شوك‌ شود.

اشتباه‌ گرفتن‌ آن‌ با حمله‌ قلبي‌

درمان‌

اصول‌ كلي‌

عكسبرداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ از مري‌ و معده‌

ديدن‌ مري‌ و معده‌ به‌ كمك‌ آندوسكپي‌. اگر شك‌ به‌ سرطان‌ وجود داشته‌ باشد، مقدار كمي‌ از بافت‌ ممكن‌ است‌ براي‌ بررسي‌ پاتولوژي‌ برداشته‌ شود. امكان‌ دارد براي‌ تأييد ضعف‌ عضلاني‌ در ناحيه‌ پيوستگي‌ مري‌ به‌ معده‌، مانومتري‌ (فشارسنجي‌) انجام‌ شود.

اهداف‌ اصلي‌ درمان‌ عبارتند از تخفيف‌ علايم‌ و نيز پيشگيري‌ و درمان‌ عوارض‌. در ابتدا درمان‌ طبي‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد.

سر تخت‌ خود را 15-10 سانتي‌متر بالا ببريد. اين‌ كار كمك‌ مي‌كند كه‌ اسيد معده‌ به‌ كمك‌ جاذبه‌ از قسمت‌ دچار فتق‌ معده‌ دور شوند.

سيگار نكشيد.

لباس‌ تنگ‌ نپوشيد.

به‌ هنگام‌ اجابت‌ مزاج‌، ادرار، يا بلند كردن‌ بار سنگين‌ زور نزنيد.

ندرتاً جراحي‌ براي‌ ترميم‌ ضعف‌ موجود در ناحيه‌ عبور مري‌ از ديافراگم‌ و حفظ‌ معده‌ در جاي‌ طبيعي‌ خود

داروها

داروهاي‌ ضد اسيد. در بعضي‌ از افراد، وقتي‌ يك‌ ساعت‌ قبل‌ از هر وعده‌ غذايي‌ و قبل‌ از خواب‌ خورده‌ شوند بيشترين‌ اثر را دارند. اما در بعضي‌ ديگر، وقتي‌ 2-1 ساعت‌ بعد از هر وعده‌ غذايي‌ و قبل‌ از خواب‌ خورده‌ شوند بيشترين‌ اثر را دارند. سعي‌ كنيد هر دو روش‌ را امتحان‌ كنيد تا بهترين‌ حالت‌ براي‌ شما مشخص‌ شود.

نرم‌كننده‌هاي‌ مدفوع‌

امكان‌ دارد داروهايي‌ كه‌ تخليه‌ معده‌ را سريع‌تر مي‌كنند تجويز شوند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

بلافاصله‌ پس‌ از غذا خوردن‌ دراز نكشيد يا خم‌ نشويد.

 رژيم‌ غذايي‌

از خوردن‌ حجم‌ زيادي‌ از غذا در هر وعده‌ خودداري‌ كنيد. در عوض‌، 5-4 وعده‌ غذايي‌ كوچك‌ در روز بخوريد. قبل‌ از خواب‌ حداقل‌ براي‌ 2 ساعت‌ چيزي‌ نخوريد.

اگر اضافه‌ وزن‌ داريد، وزن‌ خود را كم‌ كنيد. خيلي‌ اتفاق‌ افتاده‌ است‌ كه‌ علايم‌ پس‌ از پايين‌تر رفتن‌ از يك‌ وزن‌ مشخص‌ برطرف‌ شده‌اند.

از نوشيدني‌هاي‌ الكلي‌، نوشيدني‌هاي‌ حاوي‌ كافئين‌ (قهوه‌، چاي‌، كاكائو، نوشابه‌) و هرگونه‌ غذا، آب‌ ميوه‌ يا ادويه‌اي‌ كه‌ علايم‌ را بدتر مي‌كنند پرهيز كنيد. آهسته‌ غذا بخوريد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ فتق‌ معده‌ را داريد، خصوصاً احساس‌ اين‌ كه‌ غذا در زير جناغ‌ سينه‌ گير مي‌كند. اگر همراه‌ درد تنگي‌ نفس‌، تعريق‌ يا تهوع‌ وجود داشت‌، بلافاصله‌ مراجعه‌ كنيد.
در صورت‌ داشتن‌ موارد ذيل‌:

ـ استفراغ‌ خوني‌ يا استفراغ‌ مكرر ديده‌ شود.

ـ دچار افزايش‌ درجه‌ حرارت‌ به‌ 8/37 سانتي‌گراد شده‌ايد.

ـ علايم‌ با يك‌ ماده‌ درمان‌ بهبود نيابند.

پوكی استخوان

پوكي استخوان را به دليل عدم وجود درد و هر گونه علائم هشداردهنده‌، قاتل خاموش مي‌نامند، اين عارضه  كاهش تراكم استخوان بوده و افزايش سن، عدم تحرك، يائسگي، رژيم غذايي فاقد پروتئين و كلسيم، مصرف برخي داروها، عدم تماس با نور خورشيد به ويژه در مناطق سردسير و نيز زمينه‌هاي ارثي و عوامل ژنتيكي، از جمله عوامل موثر در پيشرفت و تسريع كاهش تراكم استخوان است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  داروهاي ضد انعقاد خون نظير هپارين، ضدتشنج مثل فنتوئين، داروهاي ادرارآور، مصرف طولاني مدت مسكن‌ها، اختلالات هورموني نظير كم‌كاري و پركاري تيروئيد و ابتلا به ديابت نيز در بروز پوكي استخوان موثر است.

كمبود كلسيم يكي از اصلي‌ترين عوامل ابتلا به پوكي استخوان بوده و  كاهش استروژن، مصرف سيگار و الكل و برخي بيماري‌ها نيز در كاهش توده استخواني موثر است.
علل ابتلا به پوکی استخوان

آسیب شناسی دقیق استئوپورز ناشناخته است. عوامل مستعد کننده عبارتند از:

کاهش و از بین بردن فعالیت عضو به علت حرکت طولانی مدت.

رژیمهای غذایی با کمبود مواد پروتئین ، دریافت ناکافی کلسیم ، کمبود ویتامین D و مصرف زیاد کافئین.

شروع یائسگی:

استروژن هورمون زنانه‌ای که از کاهش توده استخوان جلوگیری می‌کند. تولید استروژن در تخمدانها بعد از یائسگی متوقف می‌شود، ‌در نتیجه از دست رفتن توده استخوان تسریع می‌شود. زنانی که یائسگی زودرس دارند (قبل از 45 سالگی)، مانند بانوانی که تخمدانهای آنها با جراحی از بدن خارج شده است، بیشتر در معرض ابتلاء به پوکی استخوان هستند.

سابقه خانوادگی:

وراثت بر میزان استخوانهای شما و سرعت از دست رفتن آنها تاثیر دارند.

استخوانهای کوچک:

بانوانی که دارای استخوانهایی کوچک بوده یا کوتاه قد و یا لاغر هستند به خاطر وجود توده استخوانی کمتر، ‌به بروز پوکی استخوان مستعد‌ترند.

پیشنیه قومی:

بانوان اروپای شمالی یا آسیایی تبار بیشتر در معرض ابتلاء به پوکی استخوان هستند.

بعضی بیماریها:

بیماریهایی نظیر تیروئید، کلیه و برخی سرطانها ممکن است به پوکی استخوان منتهی شوند.

تجویز بعضی داروها به مدت طولانی مثل کورتیکواستروئیدها و هپارین.

علایم بالینی

توده استخوانی هر فرد معمولا در 30 تا 35 سالگی به بیشترین میزان خود می‌رسد. پس از این سن ، کاهش توده استخوان به صورت یک روند طبیعی پیری آغاز می‌شود. 50 درصد افراد بیش از 65 درصد سال سفید پوست استئوپروز داشته و فقط در 20 درصد از این افراد علایم بالینی وجود دارد. 30 درصد افرادی که به سن 75 سالگی رسیده‌اند، دچار شکستگی ناشی از استئوپروز می‌شوند.

شایعترین علل این شکستگیها عبارتند از: جسم مهره‌ها ، لگن ، گردن ، استخوان ران ، انتهای فوقانی بازو و انتهای تحتانی ساعد ، علاوه بر شکستگیهای این بیماران از درد کمر ، پشت و قوز‌دار شدن پشت شکایت دارند. ولی برخلاف استئومالاسی ، مبتلایان از ضعف عمومی و ضعف عضلانی شکایتی ندارند.

در بعضی از موارد استئوپروز و استئومالاسی تواما وجود دارد. دفورمیتی قفسه سینه به صورت کوتاهی قامت ، مشکل دولاشدن (خم شدن به سمت جلو) ، کیفوز مشخص ستون مهره‌ای سینه‌ای که ممکن است در پشت ایجاد شود. بدشکلی ستون مهره‌ای و فضای دنده‌ای ممکن است باعث نارسایی تنفسی شود.

به علت ناتوانی در بهبودی از آسیب‌های وارده ممکن است دچار پوکی استخوان شوید، بدون آنکه از بیماری خود اطلاع داشته باشید به همین دلیل است که پوکی استخوان بیماری بی‌سر و صدا نامیده می‌شود.

در مراحل اولیه بروز پوکی استخوان،‌ علایم به ندرت ظاهر می‌شود، که این امر تشخیص بیماری را دشوار می‌کند. پوکی استخوان در مراحل بعدی موجب بروز مشکلات ذیل می‌شود.

شکستگی مفاصل‌ ران ، کمر و ستون مهره‌ها که غالبا این اولین علامت است. کمردرد شدیدی در یک نقطه خاص که نشانه یک شکستگی می‌باشد. قوز کردن پشت که موجب انحنای پشت یا قوز درآوردن می‌شود. کوتاه شدن قد در اثر پوکی استخوان در طی سالهای متمادی ایجاد می‌شود.

عوامل خطری قابل کنترل

وزن:

وزن کم بانوان بسیار لاغر که عادت ماهانه آنها را مختل کند، این خانمها در معرض خطر پوکی استخوان قرار می‌گیرند، (زنانی که دارای اضافه وزن هستند معمولا در معرض خطر نیستند ولی احتمال ابتلاء به ناراحتیهای دیگر در آنها زیادتر است).

ورزش نکردن:

نداشتن فعالیت، کاهش توده استخوان را تسریع می‌کند. ورزش مناسب به افزایش مقدار استخوان و سلامتی بیشتر شما کمک می‌کند. مصرف مشروب و یا نوشابه‌های کافئین‌دار این مواد در استفاده بدن شما از کلیسم اختلال ایجاد می‌کنند. همچنین افرادی که مشروب مصرف می‌کنند غالبا برنامه غذایی نامناسبی داشته و کم ورزش می‌کنند.

کمبود کلسیم در برنامه غذایی: کلسیم استخوانها را قدرتمند می‌کند. اگر به قدر کافی کلسیم مصرف نمی‌کنید بدن شما سلولهای استخوانی را تخریب می‌کند تا کلسیم مورد نیاز خود را به دست آورد.

سیگار کشیدن: زنانی که سیگار می‌کشند بیشتر از خانمهایی که سیگار نمی‌کشند دچار پوکی استخوان (و سایر بیماریها) می‌شوند.

بعضی داروهای تجویزی نظیر کورتیکواستروئیدهای خوراکی که معمولا برای درمان آسم و آرتروز مصرف می‌شود.

برنامه غذایی پروتئین – کمبود ویتامین D (ویتامین D به بدن شما کمک می‌کند تا از کلسیم برای ساختن استخوانهای محکم استفاده کنید).

ارزیابی تشخیصی

علایم رادیولوژی

کاهش تراکم استخوان ، همچنین کاهش تعداد و صفحات تیغه‌های استخوان که بخصوص در جسم مهره‌ها ، گردن و استخوان ران مشهود است.

فضای بین مهره‌ای افزایش یافته و سطح بالایی و پایینی جسم مهره گرد می‌شود. شکستگی مرضی در مهره‌ها باعث مقعرالطرفین شدن شکل آنها می‌گردد.

علایم آزمایشگاهی

کلسیم ، فسفر و آلکالین فسفاتاز سرم طبیعی است. بیوپسی استخوان به تشخیص کمک می‌کند.

آزمایشهای سنجش تراکم استخوان

این آزمایشها برای تشخیص و پیگیری درمان پوکی استخوان ،‌ دقیقتر از عکسبرداری با اشعه هستند. پرتوهای ایکس معمولا برای تشخیص پوکی استخوان مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

این پرتوها که به دلایل دیگری استفاه می‌شود ممکن است پوکی استخوان را نیز در حالتی که حدود 25 تا 40 درصد توده استخوان از بین رفته باشد نشان دهد. بله ولی این امر دشوار است در بیشتر موارد پوکی استخوان تشخیص داده نمی‌شود تا این که فرد دچار شکستگی استخوان شود.

شیوه درمان

در صورت مشخص بودن علت استئوپروز باید آن را درمان کرد. هدف از درمان ، جلوگیری از پیشرفت بیماری و کمک به بهبود آن می‌باشد. تغییر در رژیم غذایی ، مواد پروتئینی ، کلسیم مکمل ، املاح و ویتامین‌ها و مخصوصا ویتامین D باید، مقدار کافی از راه غذایی و دارویی به این بیماران داده شود. کلسی تونین ، از دست دادن استخوان را مهار می‌کند.

تجویز استروژن یا استروژن همراه با پروژسترون و اندروژن و املاح فلوئور در درمان این بیماران موثر است. اگر چه از علایم هشدار دهنده مهم در شما بروز نکرده باشد، ممکن است مبتلا به پوکی استخوان شده باشید. گرچه پوکی استخوان را نمی‌توان بطور قطعی درمان کرد، ولی درمان نسبی آن امکانپذیرست.

آمبولی ريه

خون داخل سیاهرگهای عمقی گاهاً در شرایط بی حركتی طولانی بعلت تجمع و ساكن ‏بودن در این شرایط مستعد تشكیل لخته می شود. مسافرت طولانی مدت با وسایل نقلیه، ‏بستری در بیمارستان مخصوصاً بعد از عمل جراحی و یا شكستگی اندام تحتانی عوامل ‏خطرساز می باشند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  برخی از افراد به صورت ژنتیكی استعداد به تشكیل لخته های وریدی ‏دارند و ضمناً برخی داروها از قبیل داروهای ضدبارداری خوراكی با افزایش خطر این ‏عارضه همراه می باشند. ‏

تشكیل لخته وریدی اندام تحتانی( ‏DVT‏ )با درد و تورم و گرمی اندام تحتانی مبتلا همراه ‏بوده و معمولاً عضلات پا سفت شده و پوست ملتهب به نظر می رسد. در صورت ایجاد ‏این علایم فرد مبتلا باید از ایستادن برروی پا پرهیز كرده و اندام درگیر شده بی حركت ‏حفظ شود.

مراجعه فوری به بیمارستان الزامی است. بیمار معمولاً برای یك هفته در ‏بیمارستان بستری شده واز داروهای ضد انعقادی استفاده می شود. در اغلب موارد داروی ‏وارفارین برای مدت ۶-۳ ماه توصیه می شود. ‏

خطرناكترین عارضه ایجاد شده براثر تشكیل لخته های وریدی كنده شدن لخته می باشد. ‏لخته كنده شده از طریق سیاهرگ های بزرگ و پس از عبور از حفره های راست قلب ‏وارد سرخرگ ریوی شده ودر این سرخرگها گیر كرده و منجر به انسداد آنها می شود. ‏

این عارضه خطرناك كه اصطلاحاً آمبولی ریه نام دارد با تنگی نفس ناگهانی و گاهاً درد ‏قفسه سینه و یا غش (سنكوپ) همراه افت فشار خون تظاهر می یابد. بیمار مبتلا باید در ‏بخش ویژه بستری شده و داروهای ضد انعقادی سریعاً تزریق شوند. گاهاً در صورت ‏وجود لخته های بزرگ در شریان ریوی استفاده از داروهای حل كننده لخته لازم می ‏باشد.

عمل جراحی باز قفسه سینه برای خارج كردن لخته در تعداد بسیار كمی از مراكز ‏درمانی كشور به صورت اورژانسی انجام می شود. بیمار حداقل یك هفته در بیمارستان ‏بستری بوده و در صورت بهبود وضعیت بالینی با توصیه به مصرف وارفارین برای حداقل ۶ ‏ماه مرخص می شود.
آمبولي ريوي هنگامي‌رخ مي‌دهد كه  لخته خوني از وريد‌هاي بخش ديگري از بدن اغلب ساق‌ پا به رگ‌هاي ريه وارد مي‌شود. لخته‌خون در شريان ريوي گير مي‌كند و انسدادي كه در مسير جريان خون به وجود مي‌آورد ممكن است به آسيب ريه‌ها و ساير اندام‌ها منجر شود. آمبولي ريوي در بسياري موارد مرگبار است.

موسسه ملي  قلب، ريه و خون آمريكا  مي‌گويد كه هر سال در اين كشور تقريبا  ۶۰۰۰۰۰ مورد  آمبولي ريوي تشخيص داده مي‌شود كه ۶۰۰۰۰ مورد آنها به مرگ بيماران مي‌انجامد. افرادي كه به علت دچار بودن به بيماري‌هاي مختلف مجبورند مدت‌ها در بستر دراز بكشند بيش از همه  مستعد آمبولي ريوي‌ هستند.

علل بروز بيماري :

۱ـ بي‌تحركي به مد‌ت طولاني

۲ـ سوختگي‌ها

۳ـ د‌رمان‌هاي شيميايي

۴ـ نارسايي احتقاني قلب

۵ـ سابقه‌ لخته د‌ر وريد‌ عمقي

۶ـ شكستگي‌هاي استخواني

۷ـ همولتيك (كم‌خوني ليزكنند‌ه)

۸ـ هپارين (ضد‌لخته‌اي كه با كاهش گلبول قرمز همراه است)

۹ـ وجود‌ هموسيستين د‌ر اد‌رار

۱۰ـ حاملگي

۱۱ـ د‌اروهاي استروژن (به مقد‌ار زياد‌)

۱۲ـ ازد‌ياد‌ چربي‌هاي خون

۱۳ـ چاقي

۱۴ـ سكته قلبي

۱۵ـ مصرف قرص‌هاي ضد‌بارد‌اري

۱۶ـ سنين بالا

۱۷ـ مصرف فنوتيازين

۱۸ـ گروههاي خوني A

۱۹ـ لوله‌هاي اد‌راري (سوند‌)

۲۰ـ پد‌يد‌ه بهجت (د‌انشمند‌ ترك كه وجود‌ لخته د‌ر شبكيه و از د‌ست رفتن بينايي بر اثر ويروس را كشف كرد‌… البته لخته مي‌تواند‌ د‌ر تمام اند‌ام و اعضاء ايجاد‌ مشكل كند‌.)

وضعيت ظاهري بدن: بنابر گزارش سازمان جهاني بهداشت، افراد چاق در خطر بيشتري براي ايجاد لخته هستند. علت دقيق اين مسئله هنوز معلوم نيست ولي يک فرضيه اين است که هورمون «لپتين» در ايجاد لخته موثر است. اين هورمون توسط سلول‌هاي چربي توليد مي‌شود و افراد چاق هم سلول‌هاي چربي بيشتري دارند. بر پايه گزارش سازمان جهاني بهداشت، همچنين افراد قدبلند (بلندتر از ۱۹۰سانتيمتر) و کوتاه قد (کوتاهتر از ۱۶۰ سانتيمتر) نيز در خطر بيشتري قرار دارند.

جراحي: اعمال جراحي به‌ويژه جراحي‌هاي تعويض مفصل زانو يا لگن از دلايل عمده ايجاد لخته به شمار مي‌روند. به همين دليل در اين افراد قبل و بعد از عمل، داروهاي ضد انعقاد خون تجويز مي‌شود. شکستگي‌هاي عمده که دوره بهبودي طولاني‌مدت دارند، مانند شکستگي استخوان ران پا و لگن نيز وضعيت مشابهي دارند، زيرا در اين حالات بيمار به مدت طولاني نمي‌تواند پاهاي خود را حرکت دهد. به‌طور کلي هر عاملي که باعث شود شما مجبور شويد به مدت طولاني در بستر استراحت کنيد، خطر تشکيل لخته را بالا مي‌برد.

بارداري: خانم‌هاي باردار يا خانم‌هايي که به تازگي زايمان داشته‌اند، در خطر بيشتري براي ابتلا به ترومبوز وريد عمقي هستند. در واقع، آمبولي ريوي شايعترين علت مرگ زنان در هنگام زايمان است.

مصرف قرص‌هاي پيشگيري از بارداري: خانم‌هايي که OCP مصرف مي‌کنند، ۳ تا ۴ برابر بيشتر از ديگران در خطر ابتلا به تشکيل لخته هستند. اين خطر در خانم‌هاي سيگاري يا داراي اضافه وزن بيشتر است. البته هورمون درماني جايگزين در خانم‌هاي يائسه (HRT) هم اين خطر را افزايش مي‌دهد. هورمون استروژن موجود در OCP و HRT باعث افزايش فاکتورهاي انعقادي مي‌شود.

افزايش فاکتورهاي انعقادي در خون: برخي از انواع سرطان‌ها به‌ويژه سرطان پانکراس، ريه و تخمدان باعث افزايش انعقاد‌پذيري خون مي‌شوند و شيمي درماني هم اين وضع را تشديد مي‌کند.

بيماري‌هاي قلبي: افراد مبتلا به بيماري‌هاي قلبي- عروقي يا افرادي که سابقه سکته قلبي يا مغزي دارند، بيشتر در خطر تشکيل لخته در سياهرگ‌ها هستند. فشار خون بالا و ابتلا به بيماري‌هاي التهابي روده (نظير کوليت اولسراتيو و کرون) نيز خطر ايجاد لخته را افزايش مي‌دهند.

سابقه خانوادگي يا شخصي ترومبوز وريد عمقي: بيش از نيمي از موارد آمبولي ريوي ناشي از ترومبوز وريد عمقي، مربوط به يک اختلال انعقادي ارثي است.

فلج: افرادي که به هر دليل فلج شده‌اند، به‌دليل بي‌حرکتي در خطر بيشتري قرار دارند.

سيگار: به‌دلايلي که به‌طور دقيق مشخص نشده، مصرف تنباکو برخي افراد را مستعد تشکيل لخته مي‌کند، به‌ويژه اگر با ساير عوامل خطرساز فوق همراه باشد.

علاوه بر علت‌هاي مطرح‌شد‌ه، د‌و علت شاخص و اساسي د‌يگر وجود‌ د‌ارد‌ كه نقش مهّمي د‌ر بروز آمبولي ريه ايفا مي‌كند‌.

۱ـ ايست د‌ر وريد‌ها به مد‌ت طولاني (د‌ر نتيجه استراحت مطلق يا نسبي)

۲ـ اخيراً به اثبات رسيد‌ه است كه مقاومت به يك نوع پروتئين فعال به نام پروتئين C شايع‌ترين علت ماد‌رزاد‌ي براي لخته‌شد‌ن د‌ر وريد‌ عمقي بود‌ه است.

نارسايي اولّيه يا اكتسابي د‌ر پروتئين C به وجود‌ آورند‌ة لخته د‌ر وريد‌ عمقي شد‌ه كه منجر به آمبولي ريوي مي‌شود‌.

عوامل تشدید کننده بیماری

سن‌ بالاي‌ 60 سال‌
هرگونه‌ آسيب‌ يا بيماري‌ مستلزم‌ استراحت‌ طولاني‌ در بستر
نشستن‌ در يك‌ وضعيت‌ ثابت‌ به‌ مدت‌ طولاني‌ مثلاً در طي‌ مسافرت‌ با هواپيما
جراحي‌ اخير
نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
اختلالات‌ ريتم‌ قلب‌
پلي‌سيتمي‌؛ كم‌ خوني‌ هموليتيك‌
شكستگي‌ استخوان‌
چاقي‌؛ استعمال‌ دخانيات‌
بارداري‌
مصرف‌ قرص‌هاي‌ ضد بارداري‌ به‌ خصوص‌ در خانم‌هاي‌ سيگاري

‌علایم‌ شایع‌
کوتاهی‌ نفس‌ ناگهانی‌
غش‌ کردن‌ یا حالت‌ غش‌ پیدا کردن‌
درد قفسه‌ سینه‌
سرفه‌ (گاهی‌ همراه‌ با خلط‌ خونی‌)
تندی‌ ضربان‌ قلب‌
تب‌ خفیف‌ قبل‌ از بروز علایم‌ فوق‌ معمولاً تورم‌ و درد اندام‌ تحتانی‌ وجود دارد.

علائم بالینی :

این بیماری به طور ناگهانی ظاهر می شود و درد شدیدی در یک طرف سینه منتشر می شود . بیمار سرفه های خشکی می کند و به سختی نفس می کشد . پوست کبود می شود ، بیمار مضطرب است و احساس سنکوپ به او دست می دهد . درمان :

باید بیمار را بستری کرد و داروهای ضد لخته شدن خون ، اکسیژن و مراقبت شدید تجویز نمود . این بیماری کشنده است و تشخیص آن به دلیل کمی علائم آسان نیست .

تشخيص

تشخیص آمبولی ریه دشوار است، به ویژه اگر فرد مبتلا یک بیماری قلبی یا عروقی زمینه‌ای نیز باشد. پزشک برای یافتن لخته، یک پرونده رادیولوژی از قفسه سینه، اسکن ریه و آنژیوگرافی ریه درخواست می‌کند.

آنژیوگرافی ریه دقیق‌ترین روش تشخیص آمبولی ریه است. طی آنژیوگرافی ریه، یک ماده رنگی به داخل سیاهرگ بازو یا اندام‌ تحتانی تزریق می‌شود. هنگامی که این ماده در شریان‌های ریه گردش می‌یابد، سرخرگ‌ها، روی عکس تهیه شده با اشعه ایکس قابل رویت می‌شوند و اگر لخته‌ای وجود داشته باشد دیده می‌شود. پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را نیز درخواست دهد.

پیشگیری‌
از استراحت‌ طولانی‌مدت‌ در بستر در طی‌ بیماری‌ خودداری‌ کنید. در طی‌ دوره‌ نقاهت‌ از جوراب‌ کشی‌ استفاده‌ کنید (چه‌ در هنگام‌ استراحت‌ در بستر و چه‌ در هنگام‌ برخاستن‌ از بستر)
پس‌ از جراحی‌ هر چه‌ سریعتر حرکت‌ اندام‌های‌ تحتانی‌ و راه‌ رفتن‌ را شروع‌ کنید.
خودداری‌ از استعمال‌ دخانیات‌، به‌ خصوص‌ در خانم‌های‌ ۳۵ سال‌ به‌ بالا که‌ قرص‌ ضد بارداری‌ مصرف‌ می‌کنند.
اجتناب‌ از جراحی‌های‌ غیر ضروری‌. در این‌ موارد از روش‌های‌ دیگری‌ غیر از جراحی‌ استفاده‌ کنید.
در طی‌ سفر هر ۲-۱ ساعت‌ مدتی‌ ایستاده‌ و راه‌ بروید.
مصرف‌ یک‌ قرص‌ آسپرین در روز ممکن‌ است‌ نقش‌ پیشگیری‌ کننده‌ در این‌ زمینه‌ داشته‌ باشد؛ در این‌ باره‌ با پزشک‌ خود مشورت‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً مراقبت‌های‌ ویژه‌ در عرض‌ ۱۴-۱۰ روز بهبود می‌یابد.
عوارض‌ احتمالی‌
مرگ‌ سریع‌الوقوع‌ در اثر یک‌ لخته‌ بزرگ‌ که‌ بیش‌ از ۵۰% جریان‌ خون‌ ریه ها را مسدود کند.
خونریزی‌ شدید داخل‌ ریه‌ دراثر لخته‌های‌ کوچکتر

درمان‌
اصول‌ کلی‌
بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ رادیوگرافی‌ قفسه‌ سینه‌، اسکن‌ ریه‌، آنژیوگرافی ریه‌، نوار قلب‌، سمع‌ قلب‌ و ریه‌، و آزمایش‌های‌ خون‌ جهت‌ اندازه‌گیری‌ عوامل‌ انعقادی‌ و زمان‌ پروترومبین‌ باشد.
هدف‌ درمانی‌ عبارتست‌از:
حفظ‌ عملکرد قلب‌ و ریه‌ در حد قابل‌ قبول‌ (تا برطرف‌ شدن‌ لخته‌) و جلوگیری‌ از عود آمبولی‌
جراحی‌ ممکن‌ است‌ به‌ منظور بستن‌ ورید بزرگ‌ منتهی‌ به‌ قلب‌ و ریه‌ (ورید اجوف‌) یا قرار دادن‌ یک‌ صافی‌ در داخل‌ آن‌ برای‌ جلوگیری‌ از عبور لخته‌ها به‌ سمت‌ قلب‌ لازم‌ باشد (به‌ ندرت‌)
استفاده‌ از جوراب‌کشی‌ یا پیچیدن‌ ساق‌ پا با باند کشی‌
از نشستن‌ به‌ حالتی‌ که‌ ساق‌ها یا مچ‌ پاها را روی‌ یکدیگر بیندازید خودداری‌ کنید.
در هنگام‌ نشستن‌ طولانی‌ مدت‌ طوری‌ بنشینید که‌ پاها بالاتر از ران‌ها قرار گیرند.
در هنگام‌ خوابیدن‌ پاها را بالاتر از سطح‌ بستر قرار دهید.
داروها
داروهای‌ ضد انعقاد در جهت‌ حل‌ کردن‌ لخته‌ و جلوگیری‌ از ایجاد دوباره‌ آن‌. سطح‌ داروهای‌ ضد انعقاد باید به‌ طور مرتب‌ اندازه‌گیری‌ شود تا اطمینان‌ حاصل‌ شود سطح‌ آنها در حد مطلوب‌ و بی‌خطر است‌.
تجویز اکسیژن‌، در صورت‌ نیاز
آنتی بیوتیک ها، در موارد آمبولی‌ عفونی‌
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

تا هنگام‌ برطرف‌ شدن‌ علایم‌ التهابی‌ ناشی‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ در بستر استراحت‌ نمایید. در طی‌ استراحت‌ در بستر اندام‌های‌ تحتانی‌ را به‌ طور مکرر حرکت‌ دهید تا به‌ جریان‌ یافتن‌ خون‌ در آن‌ها کمک‌ شود.

رژیم‌ غذایی‌

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.

بیماری مورژلونز (Morgellons)

بیماری مورژلونز یا مورگلونز (Morgellons) در سال 2002 توصیف شده است . این بیماری مرموز نشانه های غریبی از خود نشان می دهد و مبتلایان معمولا از علائم ناخوشایندی که بر روی پوست بدن آنها به وجود می آید شکایت می کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بیماران از خزیدن چیزی مانند ارتش مورچه ها در زیر پوست خود خبر می دهند. گفته بیماران مانند یک فیلم علمی تخیلی است که در واقع زندگی واقعی افراد مبتلا و بخت برگشته  تحت تاثیر قرار می دهد.

این بیماران از وجود زخم های دردناک در سراسر بدن خود خبر می دهند. آنان می گویند زخم آنها تراوش الیافی به رنگ های آبی، سفید و تعداد کمی لکه های سیاه و سفید مانند مانند شن و ماسه دارند.

بیماران از وجود رشته های رنگی به رنگهای قرمز و آبی در درون زخمهای بدن خود خبر می دهند.

این بیماری در حال حاضر در هزاران نفر در فلوریدا، تگزاس و کالیفرنیا مشاهده می شود.

البته برخی از متخصصین ریشه این بیماری را توهمات ذهنی می دانند اما برخی دیگر آن را بیماری واقعی و ناشناخته می پندارند.

جالب است که اکثر این افراد احساس خزش ثابت در زیر پوست، خستگی مزمن، اختلال در تمرکز مغزی ،اختلال بیش فعالی با کمبود توجه، اختلال دوقطبی، افسردگی، و یا ریزش مو را تجربه می کنند  و وجود این بیماریهای روانپزشکی می تواند دلیل بر منشاء روانی آن باشد . البته تعدادی از پزشکان بیماریهای روانی مشاهده شده در این افراد را حاصل ناتوانی این افراد در مقابل بیماری می دانند .

نتایج یک پژوهش، می گوید ارتباطی میان آگروباکتریوم، مهندسی ژنتیک و بیماری Morgellons وجود دارد.

آگروباکتریوم باکتری است که باعث تومور در گیاهان از طریق انتقال DNA می شود. و در مهندسی ژنتیک ذرت، سویا، کلزا، چغندر قند، یونجه و سایر مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد.

تعدادی از پژوهشگران ادعا می کنند که برخی از مطالعات نشان داده آگروباکتریوم  می تواند بر DNA انسان نیز تاثیر بگذارد.

پژوهشگران مرکز کنترل بیماریهای ایالات متحد ( CDC ) نتایج مطالعه چند ساله خود در رابطه با این بیماری را در ژانویه  2012 انتشار دادند . آنان عنوان کردند که بررسی های چند ساله نشان می دهد که هیچ ارگانیسم بیماریزا در بیماران  Morgellons وجود ندارد .

آنان عنوان کردند : الیافی که عنوان می شود در زخم های بدن این بیماران بافت می شودالیاف عادی لباس بوده  و این موضوع نشان می دهد که احساسات این بیماران مختل گردیده و نتیجه هجوم افکار “توهم” در این بیماران است .

علائم بیماری :

علائم فیزیکی

احساس  هجوم ضایعات پوستی
احساس خزیدن، گاز گرفتن در زیر پوست
ظهور الیاف و گرانول آبی، سیاه و سفید و یا قرمز در زیر پوست
خستگی

علائم روانی

از دست دادن حافظه کوتاه مدت
کمبود توجه، اختلال دوقطبی یا اختلال وسواس
اختلال در پردازش تفکر (مه مغز)
احساس افسردگی و انزوا

درصد ابتلا در اکودکان و بزرگسالان به طور مساوی می باشد و ممکن است افرادی در خانواده نشانه ای از بیماری شان دهند در حالی که دیگر اعضای خانواده سالم باشند.

اغلب موارد این بیماری در ایالات متحده و در مناطق خاص جغرافیایی از کالیفرنیا گرفته تا تگزاس و فلوریدا گزارش شده، هر چند گزارش موارد ابتلا از تمام 50 ایالت وجود داشته است . در این بین از اوکلاهما موارد متعدد احتمالی  گزارش شده است .

بیماری در سراسر جهان در مناطقی مانند اروپا، آفریقای جنوبی، ژاپن، فیلیپین، اندونزی و استرالیا نیز گزارش شده است .

در انتها یادآور می شویم که هیچ شناخت و درک قطعی از این بیماری و روش انتقال آن وجود ندارد .

همچنین هیچ شواهد قطعی که نشان دهد بیماری مورژلونز مسری است وجود ندارد. توجه داشته باشید که در برخی از خانواده ها، فقط یک فرد گرفتار بیماری می شود و حتی بعد از قرار گرفتن طولانی مدت در کنار هم نیز، در دیگر اعضاء خانواده موارد ابتلا و آلودگی گزارش  نشده است.

افسردگی فصلی یا پاییزی چیست ؟

«اختلال خلقی فصلی» یا   disorder affective seasonal یک اصطلاح است که در اصل برای توصیف نوعی از افسردگی به کار می رفت که به طور منظم در وقت خاصی از سال( گفته می شد به دلیل افزایش فشار ناشی از کار) بروز می کرده است. در حال حاضر این اصطلاح برای نوع خاصی از افسردگی به کار می رود که در اثر کاهش نور آفتاب به هنگام نزدیک شدن فصل زمستان و کوتاه شدن طول روز بروز می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  افسردگی فصلی یا پاییزی نوعی افسردگی است که عمدتاً با آغاز برخی فصول سال بروز و از الگوهای فصلی تبعیت می کند. افراد مبتلا به این افسردگی علاقه شدید به مواد قندی و یا شکلات پیدا می کنند و نیز در ماههای زمستان نیاز شدید به خواب در آنها ایجاد می شود.

علت دقیق این اختلال کاملا مشخص نیست اما تاثیر عرض جغرافیایی بر SAD حاکی از این است که اختلال فوق بواسطه تغییرات قابلیت دسترس بودن نور خورشید ایجاد می شود. یک فرضیه این است که با کاهش نور خورشید ، ساعت بیولوژیکی که خلق و خو ، خواب و هورمون ها را تنظیم می کند ، در زمستان به نوعی عقب می ماند و کندتر می گذرد.

تئوری دیگر این است که مواد شیمیایی مغز کی اطلاعات را بین اعصاب منتقل می کنند و نوروترنس میتور نام دارند در افراد مبتلا به SAD دستخوش تغییراتی می شوند. و قرار گرفتن در معرض نور خورشید این عدم تعادل را اصلاح می  کند.

شیوع افسردگی فصلی نوع زمستان با توجه به اقلیم، سن و جنسیت متفاوت است. همچنین میزان شیوع در اقلیم های مرتفع (نواحی کوهستانی) بیشتر است.

افسردگی فصلی در برخی از افراد حساس شایع است و شدت افسردگی آنها از حد خفیف و ملایم فراتر رفته و علائم آنها با آغاز پاییز و زمستان بیشتر می شود.

کوتاه شدن روز و کاهش اشعه خورشید و به دنبال آن کاهش تولید ملاتونین در ایجاد این نوع افسردگی نقش دارد و زمینه بروز افسردگی فصلی را خصوصاً در افرادی که آسیب پذیری بیولوژیک بیشتری دارند، ایجاد می کند.

احساس غم و اندوه، تمایل به گریه، احساس پوچی، عدم تصمیم گیری صحیح، کسالت و یکنواختی، کاهش انرژی و خود ملامت گری از جمله مهمترین علائم این بیماری است و گاهی در درجات شدیدتر فرد تصمیم به خودکشی می گیرد.

تغییر در الگوهای خواب و تغذیه از دیگر علائم افسردگی پاییزی است و در این حالت فرد دچار کم اشتهایی و کم خوابی می شود.

سطح عملکرد اجتماعی افرادی که به افسردگی فصلی مبتلا هستند کاهش می یابد و در روابط روزمره خود دچار مشکل می شوند و معمولاً با احساس یاس شدید عقاید منفی را در مورد گذشته و حال خود دنبال می کنند.

گرچه این بیماری بیشتر در دهه سوم و چهارم زندگی رخ می دهد البته امکان ابتلا به افسردگی فصلی در تمام سنین وجود دارد و در خانم ها تا حدودی از آقایان بیشتر است.

در مراحل اولیه استفاده از فوتوتراپی(نوردرمانی) در کنار درمان دارویی توصیه می شود و در این حالت فرد چند ساعت در روز در معرض نور مهتابی قرار می گیرد.

همچنین استفاده از داروهای ضد افسردگی کم عارضه از مهمترین شیوه های کنترل این بیماری است، اما در مراحل حادتر در کنار روان درمانی و دارودرمانی، از الکتروشوک هم استفاده می شود.

شناخت و درمان به موقع افسردگی فصلی می تواند فرد را سریعتر به زندگی عادی برگرداند.

کاهش انرژی، بی تحرکی، پایین آمدن عملکرد و فکر کردن مداوم راجع به مرگ از علائم افسردگی پاییزی است.

افسردگی فصلی از الگوهای چرخش فصلی تبعیت می کند و عمدتا در پاییز و زمستان تظاهر می یابد.

این افسردگی با عنوان افسردگی S.A.D  نیز خوا که به دلیل حساسیت سیستم مغزی نسبت به کاهش و همچنین بالا رفتن نده می شود که به دلیل تغییر میزان هورمون ملاتونین رخ می دهد.

افراد مبتلا به افسردگی پاییزی از چیزی لذت نمی برند و در انجام کارهای معمول خود دچار کاهش عملکرد و بی انگیزگی می شوند.

کسانی که از این اختلال رنج می برند بسیاری از علائم شایع افسردگی مانند غمگینی ، اضطراب ، بی قراری ، بی علاقگی به فعالیت های روزانه ، انزواگرایی  و ناتوانی در تمرکز را دارند. این افراد اغلب نشانه هایی همچون خستگی مفرط و کمبود انرژی ، نیاز شدید به خواب ، میل به شیرینی، افزایش اشتها و اضافه وزن را تجربه می کنند.

علائم افسردگی فصلی زمستانی:

– خستگی
– افزایش نیاز به خواب
– کمبود انرژِی
– افزایش وزن
– افزایش اشتها
– مشکل در تمرکز
– میل زیاد به تنهایی

درمان افسردگی فصلی:

محققان دریافته اند که فتوتراپی(نور درمانی) می تواند از ترشح بیش از حد ملاتونین در بدن جلوگیری کند. اغلب افراد به این درمان پاسخ می دهند.

این شیوه ی درمان شامل نور سفید فلوروسنت است که بر صفحه فلزی انعکاس داده می شود و شخص در مقابل این نور، با چشمان باز بدون نگاه مستقیم به نور قرار می گیرد.از این شیوه درمانی به مدت نیم الی دو ساعت در روز استفاده می کنند.

البته در موارد خفیف بیماری، قدم زدن در نور آفتاب به تنهایی می تواند شخص را در بهبود بیماری کمک کند. طی یک بررسی دریافته اند کهیک ساعت قدم زدن در نور آفتاب به اندازه دو ساعت قرار گرفتن در مقابل نور سفید فلوروسنت می تواند در بهبود بیماری موثر باشد.

روش درمان بیماری چیست؟

تحقیقات اخیر نشان می دهند که پرتو درمانی تا حد زیادی می تواند در درمان بیماری مؤثر واقع شود. گاهی اوقات داروهای ضد افسردگی نیز- هم در کنار پرتو درمانی و هم به تنهایی- مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین گذراندن روز، در زیر نور خورشید نیز می تواند به بهبود بیمار کمک کند. باید سعی شود که به طور کلی میزان قرار گرفتن بیمار در معرض نور خورشید چه در خانه و چه در محل کار افزایش پیدا کند.

پرتو درمانی چیست؟ و آیا روش مطمئنی محسوب می شود؟

به پرتو درمانی، گاهی نور درمانی، نیز اطلاق می شود. درمان از طریق یک قطعه که شامل لامپهای فلورانس بوده و دارای یک روکش پلاستیکی می باشد ( = تا امواج فرابنفش را خنثی نماید) صورت می پذیرد. شدت نور باید حداقل 10000 (Lux) باشد. حتماً لازم نیست که بیمار به طور مستقیم به نور خیره شود، بلکه باید کارهای روزمره خود، مانند غذا خوردن و یا مطالعه کردن را در فاصله 1 تا 2 متر از آن انجام دهد. این روش کاملا مطمئن بوده و در اکثر موارد نتیجه بخش می باشد.

تاثیرات جانبی محدود پرتو درمانی

وارد شدن فشار به چشم ها
سر درد
زودرنجی و بدخلقی
خستگی
بی خوابی

چه موقع روز و برای چه مدت باید مورد پرتو درمانی قرار بگیرم؟

پژوهش های اخیر نشان می دهند که پرتو درمانی در ساعات اولیه روز تاثیر بیشتری نسبت به پرتو درمانی در بعد از ظهر دارد. بهرمندی از این روش، آن هم در ساعات پایانی روز موجب بروز بی خوابی در فرد می شود. بیشتر متخصصان ترجیح می دهند که بیماران خود را صبح ها، به مدت 30 دقیقه در معرض پرتو Lux 1000 قرار دهند. در حدود 2 تا 4 روز پیشرفت های چشمگیری در بیماران رخ می دهد و در حدود 2 تا 4 هفته بیماران به کلی بهبود پیدا می کنند. در صورت متوقف ساختن پرتو درمانی، علائم بیماری به سرعت از نو خود را نشان می دهند به همین دلیل این نوع روش درمان باید در سرتاسر فصل کم نور ادامه پیدا کند.

هر چند تخت های سولاریوم نیز نور کافی تولید می کنند، اما هیچ گاه نباید از آنها به عنوان نوعی درمان برای این بیماری استفاده کرد، چراکه میزان اشعه های فرا بنفشی که تولید می کنند، بسیار زیاد بوده و موجب آسیب رساندن به پوست و چشم ها میشوند.

اگر فتوتراپی موثر واقع نشود (که البته درصد کمی را شامل می شود)، می توان از داروهای ضد افسردگی در درمان بیماری کمک گرفت. البته عوارض ناشی از مصرف داروهای ضد افسردگی  را نباید فراموش کرد.

افرادی که افسردگی پاییزی آنها در حد خفیف است، می توانند با استفاده از نوردرمانی و پرداختن به کارهای لذت بخش و همچنین ورزش کردن علائم بیماری خود را کنترل کنند. البته قرار گرفتن در معرض نورآفتاب می تواند علائم این بیماری را تا حدودی کاهش دهد.

اشخاصی که در مرحله شدید و متوسط هستند و دائما به خودکشی فکر می کنند به نوردرمانی جواب نمی دهند و باید تحت درمان دارویی قرار گیرند.

فراموش نکنید که اگر به درمان افسردگی بی توجهی شود، زندگی فردی و اجتماعی فرد تحت تاثیر قرار می گیرد.

افراد افسرده نمی توانند از استعدادها و حداکثر توان خود استفاده کنند و روابط شغلی و عاطفی آنها تحت تاثیر قرار می گیرد به گونه ای که بسیار زودرنج و عصبی می شوند.

از هر پنج نفر افسرده چهار نفر خانم هستند. مسائل ژنتیکی، ویژگی های هورمونی، نوع روابط عاطفی، شیردهی، زایمان و غیره از جمله مواردی است که میزان افسردگی در زنان را افزایش می دهد.

اگر گمان می کنید علائم افسردگی فصلی رادارید ، با پزشک خود در این مورد مشورت کنید تا تحت آزمایشات و ارزیابی های لازم قرار گیرید. پزشک شما باید مطمئن شود که این علائم علت دیگری مانند نوع دیگری افسردگی یا بیماری عمده بالینی ندارند. انواع دیگر افسردگی ممکن است منجر به این شوند که فرد به خود آسیب رسانده یا حتی خود کشی کند.

در صورتی که تشخیص ابتلا به افسردگی فصلی در مورد شما داده شده توجه به این موارد می تواند به شما در جلوگیری از بازگشت علائم آن کمک کند.

برای كاهش خطر بروز این اختلال، می‌توانید اقداماتی را انجام دهید.

– حتی‌المقدور در روزهای زمستان حتی در روزهای ابری از منزل خارج شده و روزی یك ساعت چشمهایتان را در معرض نور طبیعی قرار دهید.

– اگر در خانه هستید پرده‌ها را كنار بزنید تا نور طبیعی روز وارد منزل شود.  حداقل هفته ای سه بار و هر بار 30 دقیقه ورزش کنید.

– رژیم غذایی مناسبی داشته باشید که از مقادیر کافی ویتامین ها و مواد معدنی برخوردار باشد. این كار به حفظ انرژی بیشتر در بدن شما کمک می‌کند.

– حداقل هفته‌ای سه نوبت و هر نوبت 30 دقیقه ورزش کنید.

– طی ماه‌های زمستان حتما با یک متخصص، مشاوره داشته باشید.

– خود را از فعالیت‌های اجتماعی دور نکنید چرا که حضور در اجتماع در مقابله با افسردگی فصلی نقش موثری دارد.

– سعی كنید نگاه مثبت به موهبات این فصل بی نظیر داشته باشید و زمانی را به لذت بردن از زیبایی‌های آن اختصاص دهید.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »