آشنایی با علل بالا بودن اسید اوریك خون

اسید اوریك یك فرآورده زائد حاصل از سوخت و ساز موادی به نام پورین ها در مواد غذایی است. اسید اوریک محصول زائد فرآیند شکسته شدن (متابولیسم) موادی بنام پورین ها ست که در غذاها یافت می شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  غلظت طبیعی این ماده در خون انسان بین 3.6 و 8.3 میلی گرم در دسی لیتر است. در گیاهخواران به علت عدم مصرف گوشت که سرشار از پورین است ، سطح اسید اوریک در خون به میزان قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.

بخش اعظم اسیداوریک ساخته شده توسط بدن در خون حل شده و از طریق کلیه ها وارد ادرار می شود اما گاهی اوقات بدن مقادیر خیلی زیاد آن را تولید یا مقادیر خیلی کم آن را دفع می کند. در این شرائط میزان اسید اوریک در خون بالا می رود.

●علل بالا بودن اسید اوریك خون از جمله اینها هستند:

افزایش این ماده دفعی در بدن می تواند بعلل مختلفی از جمله افزایش مصرف پروتئین های حیوانی، کاهش آنزیمهای مؤثر بر روی تجزیه این ماده باشد.

افزایش بیش از حد اسید اوریک در بدن می تواند باعث تشکیل کریستالهای اسید اوریک در نقاط مختلف بدن شود از جمله در مفاصل، بافت کلیه ها و حتی در لگنچه کلیه ها که منجر به تشکیل سنگهای اسید اوریکی می شود ( دقیقاً شبیه به تشکیل بلورهای نبات در محلول فوق اشباع شکر در آب ). در نتیجه تورم و التهاب مفاصل و درد ناشی از آن می تواند باعث آسیب مفصل شود که ما به آن نقرس یا Gout می گوئیم .

▪ چاقی
▪ مصرف مفرط الكل
▪ رژیم غذایی حاوی مقدار زیاد پورین
▪ برخی داروها از جمله آسپیرین با دوز كم، داروهای مدر، برخی داروهای ضدفشارخون
▪ برخی بیماری هایی كه باعث تكثیر سلولی بالا می شوند، مانند لوسمی، لمفوم و پسوریاز
بالا بودن اسید اوریك خون(هیپراوریسمی) د رابتدا ممكن است علائمی نداشته باشد. اما در صورت عدم ●درمان می تواند به این عوارض منجر شود:
▪ نقرس
▪ سنگ های اسید اوریكی در مجاری ادراری
▪ رسوبات اسیداوریكی در كلیه ها
▪ رسوبات اسید اوریكی در بافت های نر
▪ درمان ها در جهت كاهش دادن میزان اسید اوریك خون است.

● شما نیز با ایجاد تغییراتی در سبك زندگی خود می توانید اسید اوریك خون را كاهش دهید.

▪ اجتناب از مصرف الكل
▪ كاهش دادن وزن تا حد طبیعی
▪ اجتناب از مصرف غذاهای حاوی مقادیر زیاد پورین مثل انواع گوشت ها
▪ قطع مصرف داروهایی كه ممكن است اسید اوریك خون را بالا ببرند تحت نظر پزشك
پزشك شما به خصوص در صورتی كه با این اقدامات اسید اوریك خون كاهش نیابد،

ممكن است با انجام برخی از آزمون های تشخیصی به دنبال بیماری هایی بگردد كه زمینه ساز این بالابودن اسید اوریك هستند.در ادامه ممكن است پزشك داروهایی برای كاهش اسید اوریك تجویز كند.

توجه داشته باشید كه بالا بودن اسید اوریك با افزایش خطر بیماری های قلبی همراه است بنابراین كاهش دادن میزان اسید اوریك از این لحاظ مهم است.

بیماری پاژه ( Paget )

بیماری‌ پاژه‌ استخوان‌ (استئیت‌ دفورمانس‌) یك‌ بیماری‌ استخوانی‌ با پیشرفت‌ تدریجی‌ كه‌ مشخصه‌ آن‌ عبارتست‌ از تخریب‌ استخوانی‌ و بازسازی‌ استخوانی‌ بیش‌ از حد طبیعی‌ . استخوان‌ بازسازی‌ شده‌ شكننده‌ وضعیف‌ است‌.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  پاژه‌ یك‌ بیماری‌ سرطانی‌ نیست‌. این‌ بیماری‌ معمولاً استخوان‌های‌ جمجمه‌، ستون‌ فقرات‌، ساق‌ پا، و لگن‌ را مبتلا می‌سازد. این‌ اختلال‌ در هر دو جنس‌ دیده‌ می‌شود ولی‌ در مردان‌ بالای‌ 40 سال‌ شایع‌تر است‌.

بیماری پاژه عارضه ای با علت نامعلوم است که در آن نواحی از استخوان به صورت موضعی دچار نرمی میشود . هر استخوانی ممکن است گرفتار شود ولی شایعترین استخوانهای درگیر عبارتند از: لگن-ران-جمجمه-استخوانهای بازو-استخوان ترقوه و مهره ها .

بیماری پاژه اغلب به هیچ وجه علامت دار نمیشود و در پرتونگاری اتفاقی که به علت بیماریهای دیگر انجام میگیرد -کشف میشود.

در سایر موارد ممکن است درد موضعی وجود داشته باشد که شبها بدتر میشود .در صورت گرفتاری جمجمه سر درد ممکن است بروز کند.

کری و تغییر شکل جمجمه ممکن است ایجاد شود .

استخوانها همچنین ممکن است دچار تورم موضعی در محل ضایعات استخوانی شوند و این ضایعات ممکن است گرم و حساس گردند و براحتی بشکنند.

اگر این ضایعات خیلی وسیع باشند ممکن است در اثر افزایش زیاد جریان خون داخل آنها-نارسایی قلبی ایجاد شود.

درمان:  درد را میتوان با مسکنهایی مثل آسپیرین یا ایبوپروفن برطرف کرد.

اگر درد خیلی شدید باشد پزشک ممکن است هورمون کلسیتونین یا داروی سیتوتوکسیک (دارای اثر سمی روی سلول) میترامایسین را برای مهار ضایعات بیماری پاژه تجویز کند.

علایم‌ شایع‌:
۱. درد استخوانی‌ خفیف‌ یا بدون‌ درد مراحل‌ پیشرفته‌
۲. اختلال‌ حركت‌ عضو مبتلا
۳. انحنای‌ ستون‌ فقرات‌ كه‌ اعصاب‌ حسی‌ را تحت‌ فشار قرار می‌دهد.
۴. بروز شكستگی‌ با ضربه‌ خفیف‌ و التیام‌ آهسته‌ شكستگی‌ با شكل‌ غیرطبیعی‌
۵. بیمار به‌ طور مزمن‌ دچار درد (به‌ خصوص‌ هنگام‌ شب‌)، بزرگ‌ شدگی‌ و تغییر شكل‌ استخوان‌ مبتلا، احساس‌ درد با لمس‌ ناحیه‌ درگیر، و گرمی‌ پوست‌ روی‌ استخوان‌ مبتلا می‌باشد.
ـ علل‌ بیماری:
اگرچه‌ یك‌ ویروس‌ در بروز این‌ اختلال‌ ممكن‌ است‌ دخیل‌ باشد، علت‌ دقیق‌ آن‌ ناشناخته‌ است‌.
ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:
سابقه‌ خانوادگی‌ بیماری‌ پاژه‌
ـ پیشگیری‌:
پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد.
ـ عواقب‌ مورد انتظار:
این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر غیرقابل‌ علاج‌ محسوب‌ می‌گردد. ولی‌، علایم‌ آن‌ قابل‌ تسكین‌ یا كنترل‌ است‌. این‌ بیماری‌ دارای‌ یك‌ سیر فروكش‌ و شعله‌وری‌ مكرر است‌ كه‌ به‌ طور پیشرونده‌ تشدید می‌یابد. گاهی‌ مفاصل‌ مجاور ناحیه‌ درگیر نیز مبتلا می‌شوند. این‌ بیماری‌ طول‌ عمر را كاهش‌ می‌دهد ولی‌ اكثر بیماران‌ حداقل‌ 15-10 سال‌ پس‌ از بروز بیماری‌ زنده‌ می‌مانند. تحقیقات‌ علمی‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ این‌ اختلال‌ ادامه‌ دارد و این‌ امید وجود دارد كه‌ درمان‌هایی‌ مؤثر و نهایتاً علاج‌بخش‌ ارایه‌ گردد.
ـ عوارض‌ احتمالی‌:
۱. فشار خون‌ بالا
۲. سنگ‌ كلیه‌
۳. نقرس‌
۴. سرطان‌ استخوان‌
۵. اختلال‌ بینایی‌ یا شنوایی‌ در اثر فشار آوردن‌ ناحیه‌ درگیر جمجمه‌ بر مغز
۶. نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ در اثر افزیش‌ فشار بر قلب‌ ناشی‌ از افزایش‌ قابل‌ ملاحظه‌ جریان‌ خون‌ در استخوان‌های‌ مبتلا
۷. تشخیص‌ بیماری‌ پاژه‌ ممكن‌ است‌ با پركاری‌ غده‌ پاراتیرویید یا گسترش‌ سرطان‌ با منشأ پروستات‌، پستان‌ یا مغز استخوان‌ اشتباه‌ شود.
ـ درمان‌:
۱. بررسی‌های‌ تشخیص‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ رادیوگرافی‌ استخوان‌ مبتلا، آزمایش‌ خون‌ و ادرار برای‌ تعیین‌ سطح‌ فسفاتاز قلیایی‌ سرم‌ و كلسیم‌ ادرار و احتمالاً سی‌تی‌ اسكن‌ یا ام‌آرآی‌، و آزمون‌های‌ شنوایی‌ و بینایی‌ در صورت‌ درگیری‌ استخوان‌ جمجمه‌ باشد.
۲. بیشتر بیماران‌ مبتلا به‌ این‌ اختلال‌ به‌ درمانی‌ غیر از مسكن‌ به‌ طور گاه‌گاهی‌ نیاز نخواهند داشت‌.
۳. گرم‌ كردن‌ ناحیه‌ مبتلا با كمپرس‌ گرم‌، گذاشتن‌ در آب‌ داغ‌ یا با استفاده‌ از لامپ‌های‌ گرمایی‌ برای‌ تخفیف‌ درد توصیه‌ می‌شود.
۴. اگر تشك‌ خواب‌ شما سفت‌ نیست‌، یك‌ تخته‌ چند با ضخامت‌ 2سانتی‌متر زیر تشك‌ خود قرار دهید.
۵. شرایط‌ منزل‌ را طوری‌ طراحی‌ كنید كه‌ تا حد امكان‌ از پیشامد حوادث‌ ناخواسته‌ برای‌ شما جلوگیری‌ شود. از انداختن‌ قالیچه‌ خودداری‌ كرده‌ و از سطوح‌ لغزنده‌ دوری‌ كنید. در نزدیك‌ وان‌ حمام‌ نرده‌هایی‌ نصب‌ كنید تا با گرفتن‌ دست‌ به‌ آنها در حین‌ حمام‌ كردن‌ از لیزخوردن‌ جلوگیری‌ شود.
۶. جراحی‌ استخوان‌ گاهی‌ برای‌ اصلاح‌ بدشكلی‌ استخوان‌ یا درمان‌ آرتریت‌ ثانویه‌ لازم‌ می‌شود.
۷. در صورت‌ بروز كاهش‌ شنوایی‌ ممكن‌ است‌ از سمعك‌ استفاده‌ شود.
۸. به‌ ندرت‌ آتل‌گیری‌ در مورد نواحی‌ شدیداً درگیر جهت‌ جلوگیری‌ از شكستگی‌ آنها ممكن‌ است‌ لازم‌ گردد.

ـ داروها:

هورمون‌های‌ زنانه‌ و مردانه‌، فلورید، مسكن‌، كلسی‌تونین‌ تزریقی‌، اتیدرونات‌ یا داروهای‌ سیتوتوكسیك‌ ممكن‌ است‌ تجویز شود همه‌ این‌ درمان‌ها به‌ تخفیف‌ درد كمك‌ می‌كنند ولی‌ هیچ‌ یك‌ علاج‌بخش‌ نیستند. برای‌ تخفیف‌ درد آسپیرین‌ یا سایر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ از امتحان‌ كنید.

ـ فعالیت‌:

در طی‌ مراحل‌ حاد بیماری‌ در بستر استراحت‌ كنید. برای‌ جلوگیری‌ از بروز زخم‌ بستر (زخم‌ فشاری‌) به‌ طور مكرر حركت‌ كرده‌ یا جابه‌جا شوید. در طی‌ دوره‌ فروكش‌ بیماری‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرید. از وارد آوردن‌ فشار بیش‌ از حد برروی‌ استخوان‌های‌ مبتلا خودداری‌ كنید.

ـ رژیم‌ غذائی‌:

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.

ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:
۱. تنگی‌ نفس‌ كه‌ طی‌ چندین‌ سال‌ بر شدت‌ آن‌ افزوده‌ می‌شود.
۲. تب‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر
۳. درد غیرقابل‌ تحمل‌
۴. كاهش‌ وزن‌
۵. تشدید علایم‌
۶. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.

ریفلاکس یا ترش کردن معده

شاید بیشتر آدم ها ریفلاکس  معده  را تجربه می کنند. منظور از ریفلاکس، همان سوزش سردل یا به اصطلاح عامیانه «ترش کردن معده» است.. قدیمی‌ها برای حل این مشکل ازدرمان‌های سنتی و توصیه‌های تغذیه‌ای خاصی استفاده می کردند (مانند خوردن عرق نعناع و سیب ، شیر …) که گاهی به درمان آن کمک می‌کرد. آیا نوع تغذیه در رفع این بیماری تأثیر دارد و آیا پرهیزهای غذایی می‌توانند جلوی این بیماری را بگیرند، دکتر سید سعید حسینی، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی در این مورد توضیحاتی را می دهند:

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  ریفلاکس یا ترش کردن معده، در حقیقت، برگشت محتویات معده به مری است که معمولا نیم تا ۲ساعت پس از خوردن غذا اتفاق می‌افتد. این، تعریفی است که دکتر سید سعید حسینی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی، از این عارضه ارایه می‌دهد. عاملی که سبب سوزش مری می‌شود، اسید معده و هورمون پپسین است: «این هورمون به مخاط مری آسیب میرساند و در صورت تداوم به ضعف شدیدی در این منطقه منجر می گردد که در درازمدت ممکن است به بدخیمی منجر شود.

علامت بارز این ناراحتی، سوزش سردل یا احساس درد همراه با سوزش زیر جناغ سینه است اما گاهی ریفلاکس با بیماری‌های دیگری مثل ناراحتی قلبی و تنفسی اشتباه گرفته می‌شو. برخی از بیماران با احساس درد قلبی مراجعه می‌کنند و نمی‌دانند مشکل اصلی‌شان  از معده وریفلاکس است.

این ناراحتی در موارد خیلی شدید علایم اختلال تنفسی به وجود می‌آورد. برخی از افراد که مدت‌ها به عنوان بیماران مبتلا به آسم و برونشیت تحت درمان بوده‌اند، در حقیقت ریفلاکس معده داشته‌اند. اینها به احتمال زیاد پس از غذا می‌خوابیده‌اند و محتویات معده‌شان وارد مری می‌شده است و سپس از راه حلق به ریه می‌‌رسیده و مشکلات تنفسی را ایجاد می‌کرده است اما به جای مراجعه به متخصص گوارش، نزد متخصص ریه می‌رفته‌اند.

معده یک شیره ای برای هضم غذا ترشح می کند که معمولا ۰.۴% تا ۰.۵% آن اسید کلریدریک می باشد وظیفه اسید کلریدریک کشتن باکتریهایی است که با تغذیه وارد معده می شوند و نیز در هضم غذا کمک می نمایند.

اگر مقدار اسید کلریدریک معده زیاد گردد و یا در معده تولید مقدار زیادی جوهر شیر شود ( این اسید از تخمیر اغذیه قنددار درست می شود ) انسان یک سوزشی در حلق و مری احساس می کند که در این صورت می گویند که ترش کرده است. البته همیشه نباید ترش کردن غذا را بعلت زیادی اسید در معده دانست، چرا که ممکن است مقدار اسید معده به اندازه لازم باشد و باز معده ترش کند.

●  روشهای معالجه ترش کردن معده

الف) آشامیدن آب زیاد : در نتیجه این عمل شیره معده و اسید موجود در آن رقیق می شود و اثر سوزش از بین می رود.

ب) خوردن جوش شیرین :

جوش شیرین ، بی کربنات سدیم است که هم بصورت گرد و هم بصورت قرص بفروش می رسد و چون در روز چند دفعه، هر دفعه یک نوک چاقو جوش شیرین را در آب و یا بصورت قرص بخورند ترشی معده از بین می رود زیرا جوش شیرین اسید کلریدریک موجود در معده را خنثی می کند و نمک و آب تولید می نماید. اغلب داروهایی که برای جلوگیری از ترش کردن غذا در معده بکار می روند دارای جوش شیرین می باشند مثلا نمک بولریش دارای جوش شیرین است و نمک روها علاوه بر چاشنیهای آلی و جوش شیرین دارای سولفات سدیم و فسفات کلسیم و کربنات منیزیم می باشد.

ج) اغلب داروهای جدیدی که برای رفع ترشی معده بکار می روند دارای سیلیکات سدیم و آلومینیم و منیزیم می باشد. ممکن است برای رفع ترشی معده هیدر اکسید کلوئید آلومینیم هم بکار برد. این اجسام اسید معده را خنثی می کنند در ضمن موجب تولید اسید بیشتری در آینده نمی گردند.

د) خوردن کربنات کلسیم :

در داروخانه های انگلستان گرد کربنات کلسیم را بعنوان داروی رفع ترشی می فروشند. این گرد اسید معده را خنثی می کند و تولید دی کلرید کلسیم و آب و گاز دی اکسید کربن می کند.

و) اکسید منیزیم :

در روز یک نوک چاقو گرد اکیسد منیزیم MgO برای رفع ترشی معده تجویز شده است این ترکیب اسید معده را خنثی کرده و دی کلرید منیزیم و آب تولید می کند.

هـ) آشامیدن آب آهک :

ساده ترین راه برای خنثی کردن اسید معده بکار بردن محلول سود و یا پتاس سوزان است ولی از آنجایی که این دو محلول غشای مری و معده را می سوزانند از بکار بردن آن صرف نظر شده است در عوض آب آهک را که یک قلیائی ضعیف است بکار می برند در آب آهک ۹۹% آب می باشد بنابراین ، بیم آنکه ضرری برساند نیست. آب آهک ، اسید معده را خنثی کرده تولید دی کلرید کلسیم و آب می کند.

داروهای ذکر شده برای رفع ترشی معده بصورت موقت ترشی معده را برطرف می کنند. ولی ممکن است بعدا موجب زیاد شدن ترشح اسید معده هم بشوند.

از دراز کشیدن بعد از خوردن غذا پرهیز کنید.
– بعد از خوردن غذا، در وضعیت زانو در بغل ننشینید.
– حداقل 3 ساعت قبل از خواب چیزی نخورید.
ـ موقع خوابیدن زیر سر خود را 10 تا 12 سانتیمتر بالاتر ببرید.
– موقع خوابیدن به پهلوی راست و کمی خمیده بخوابید.
– تعداد دفعات وعده ی غذا را زیاد و حجم آن را کم کنید تا معده تان زیاد پُر نشود.
– در طی روز زیاد دولا و راست نشوید.
ـ اگر اضافه وزن دارید، وزنتان را كم كنید.
ـ از پُرخوری پرهیز كنید.
– باید از خوردن وعده های غذایی خیلی سنگین و چرب بپرهیزید.
– سعی کنید همراه وعده های غذایی آب نخورید.
ـ از خوردن غذاهای اسیدی مثل انواع گوشت،حبوبات و تخم مرغ پرهیز کنید، زیرا ترشح اسید معده را بسیار افزایش می دهند.
– مصرف میوه های ترش و اسیدی مثل انواع آلو و گوجه ، غذاهای تند(ادویه دار) و نوشابه های گازدار را کاهش دهید.
– موادی مثل نعنا، قهوه ، شکلات و الکل را مصرف نکنید.
– اگرزخم یا التهاب معده دارید، از خوردن میوه ی خام پرهیز کنید.
– لباس‌های تنگ نپوشید و كمربندتان را محكم نبندید.
– اگر سیگاری هستید، سیگار كشیدن را ترك كنید.
– درمان این بیماری اغلب با خوردن آنتی‌ اسیدها بهبود می‌یابد. داروهای آنتی اسید، اسید موجود در معده را خنثی می‌كنند. سعی كنید آنتی اسیدی مصرف كنید كه هم «هیدروكسید منیزیم» و هم «هیدروكسید آلومینیوم» داشته باشد.
اگر تغییر سبك زندگی و مصرف آنتی اسید در بهبود علائم شما كمكی نكرد، به پزشك مراجعه كنید تا داروی دیگر یا یك سری آزمایش برای شما تجویز كند. این آزمایشات شامل عكس برداری از قفسه سینه برای بررسی وجود زخم، ارزیابی وضعیت اسید داخل مری، آندوسكوپی مری و پیدا كردن باكتری مولد زخم است.

● آیا بعد از درمان،امکان عود مجدد بیماری وجود دارد؟

بله، متأسفانه از خصوصیات این بیماری عودهای مکرر بعد از درمان می باشد. در حدود 80 تا 90 درصد بیماران پس از قطع دارو، دچار عود بیماری می شوند. لذا لازم است این بیماران بدون هیچ گونه نگرانی به مصرف داروهای توصیه شده توسط پزشک ادامه دهند.

● عدم درمان به موقع این بیماری چه عوارضی دارد؟

عدم درمان به موقع ممکن است باعث شود که این بیماران مبتلا به بیماری مری بارت شوند و متعاقب آن سرطان مری ایجاد شود، البته مصرف داروهای عنوان شده به طور کامل از ابتلا به سرطان مری پیشگیری نمی کند. نکته مهم، تشخیص به موقع بیماری می باشد که در صورت ایجاد علایم و شواهدی به سمت ابتلا به مری بارت یا سرطان مری، به موقع درمان مناسب شروع شود.

● توصیه کلی شما به این بیماران کدام است؟

این بیماری، یک بیماری مهم می باشد و باید زود شناخته شود و از سایر بیماری هایی که ممکن است با این بیماری تظاهرات مشترک داشته باشند، افتراق داده شود و بعد از اثبات این بیماری، فرد تحت درمان مناسب قرار گیرد.

بیماری هانتینگتون چیست ؟

بیماری هانتینگتون یک بیماری ژنتیکی ارثی است و در افرادی که زن این بیماری را دارند در دهه های ۳۰و۴۰عمر تظاهر می یابد که بهترین لحظات زندگی است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، این بیماری درمان موثزی ندارد و اهسته اما پیوسته پیشرفت میکند و به طور معمول بعد از ۱۵تا۲۰ سال به ناتوانی کامل و سرانجام مرگ می انجامد اگر چه این بیماری در ابتدا دستگاه عصبی مرکزی را مبتلا میکند ولی افراد مبتلا اغلب به خاطر مشکلات قلبی و ریوی عدم تحرک و خانه نشینی و یا در اثر صدماتی که به علت زمین خوردن های مکرر فرد مبتلا به وجود می ایند میمیرند در سال ۱۹۹۳ به دنبال تلاش هماهنگ ۵۸ دانشمند از سراسر دنیا زن بیماری هانتینگتون شناسایی شد .

خیلی زود ازمون های کار امدی به وجود امدند تا در خانواده هایی که فرد مبتلا دارند افراد وارث این زن تشخیص داده شوند چون این زن به صورت غالب به ارث می رسد افراد حامل ان به بیماری مبتلا می شوند و ۵۰% احتمال دارد که هر یک از فرزندان انها نیز این زن را دریافت کنند عده ای از مردم دنیا این ازمون را انجام می دهند تا بتوانند برای زندگی اینده خود بهتر برنامه ریزی کند ولی گروهی نیز ترجیح میدهند که از ان اطلاع نداشته باشند .دانشمندان دریافتند که جهش در زن عامل این بیماری باعث تولید پروتیینی می شود که از یک طرف برای سلول های عصبی سمی است و از طرف دیگر این پروتین غیر عادی دیگر نمی تواند نقش زیستی خود را انجام دهد در نتیجه بخش خاصی از مغز فرد مبتلا تحلیل میرود .دانشمندان بر اساس مطالعات اولیه ای که روی جانوران و انسان ها انجام شده است این احتمال را مطرح کرده اند که تجویز این فاکتور رشد می تواند تا حدودی جلوی عوارض بیماری هانتینگتون را بگیرد.

● از هانتینگتون تا هانتینگتین

بیماری هانتینگتون به خاطر تحقیقات یک پزشک امریکایی به نام جرج هانتینگتون چنین نام گذاری شده است در سال ۱۸۲۷ دکتر هانتینگتون اطلاعات زیادی را درباره ی یک بیماری ارثی منحصر به فردی گزارش کرد. او و پدرش که او نیز پزشک بود این بیماری را در یک خانواده ی نیویورکی مشاهده کرده بودند. دکتر هانتینگتون این بیماری را به خاطر حرکات ناهماهنگ و عجیب و غریبی که بیمار از خود نشان می

به معنی رقص گرفته شده است این بیماری ازهر ۱۰۰۰۰ نفر choros داد کره نامید که از

یک نفر را مبتلا کرده است علایم این بیماری به علت تخریب نورون های جسم مخطط به وجود می ایند جسم مخطط ناحیه ای در عمق مغز است و بخشی از ساختاری را تشکیل می دهد که هسته های قاعده ای نامیده می شود . این نورون ها در حالت عادی پیا م های تحریکی را کنترل و مهار می کنند که از قشر حرکتی مغز برای اجرای حرکات گوناگون به عضلات فرستاده می شوند وقتی نورون ها میمیرند فعالیت قشر حرکتی افزایش می یابد و فرد حرکات غیر ارادی از خود نشان می دهند .زنی را که در بیماری هانتینگتون جهش یافته است هانتینگتین نامیده اند .این زن در یک انتهای کروموزوم قرار دارد وقتی محققان زن هانتینگتین را مورد مطالعه قرار دادند متوجه شدند که در انسان های سالم رمز سه گانه گلوتامین بین ۹ تا ۳۵ بار پشت سر هم ولی در بیماران مبتلا به هانتینگتون خیلی بیشتر و حتی تا ۲۵۰ بار تکرار شده است بعلاوه دانشمندان متوجه شده اند که هر چه این رمز بیشتر تکرار شود بیماری در سن پایین تری بروز پیدا می کند همچنین به دلیل نامعلومی تعداد این تکرار ها می تواند در یک خانواده از نسلی به نسل دیگر بیشتر شود .

● ساز و کار بیماری

GAG مربوط به اسید امینه گلو تامین است پروتئین هایی که از انواع جهش یافته زن هانتینگتون به وجود میایند در ساختمان خود بیش از ۳۶ گلوتامین دارند که ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است .این است که چرا گلوتامین های اضافی در یک پروتئین باعث بوجود امدن بیماری می شود.

ساده ترین توضیح برای پرسش بالا این است که حضور تعداد بیش از حد گلوتامین باعث از بین رفتن فعالیت عادی پروتئین هانتینگتون در مغز می شود این نظریه بلافاصله بعد از مطرح شدن رد شد زیرا پروتئین هانتینگتون نه تنها در ناحیه ی جسم مخطط تولید می شود بلکه در مناطق دیگری از مغز نیز ساخته می شود که در این بیماری درگیر نمی شود.

به علاوه هر انسان از هر زن دو نسخه دارد که یکی را از پدر و دیگری را از مادر به ارث می برد بنابر این فرد مبتلا به هانتینگتون حداقل یک نسخه از زن سالم را دارند و مقادیر مناسبی از پروتئین سالم را می تواند بسازند از طرف دیگر در بیماری نادری به نام نشانگان ولف هیرشون بخش بزرگی از کروموزوم ۴ از بین میرود.

بنابر این در این بیماران یک نسخه از زن هانتینگتون وجود ندارد و با این وجود هیچ نشانه ای از حرکات غیر عادی و کره در انان دیده نمی شود. در نظریه دیگری که مطرح شده است زن جهش یافته سبب تولید شکل سمی پروتئین هانتینگتین می شود بر اساس این نظریه زنجیره ی بلندی از اسید امینه گلوتامین باعث تغییر شکل پروتئین هانتینگتین می شود و ان را قادر می سازد که به پروتئین های دیگر از جمله پروتئین های سالم هانتینگتین متصل و باعث اختلال در فعالیت انها شود در حقیقت زنجیره ای از گلوتامین به نحوی چین می خورند که ساختاری به نام صفحات بتا را به وجود می اورند.

بتا پروتئین ها را به هم می چسباند در مغز موش های مبتلا به هانتینگتون و هم چنین در مغز انسان های که در اثر این بیماری مرده بودند تجمعاتی از پروتئین های هانتینگتین مشاهده شده است اما هنوز کاملا مشخص نیست که چرا این تجمعات سبب از بین رفتن نورون ها به نظر می رسد اندامکهای سلولی که مسئول تخریب پروتئین های سمی و غیر عادی در سلول اند و پروتئازم نام دارند به خاطر شکل خاص پروتئین های هانتینگتین نمی توانند ان ها را از بین ببرند .

به این ترتیب پروتئین های جهش یافته هانتینگتین به صورت کنترل نشده ای تجمع می یابند و موجب مرگ سلول ها می شوند ولی این فرضیه نمی تواند به طور کامل علت مبتلا نشدن نواحی دیگر مغز را توجیه کند .

از این رو مطالعات دیگر بر روی پیدا کردن مولکول های جدیدی متمرکز شده است که تنها در جسم مخطط وجود دارد و می تواند در اثر تداخل عمل با تجمعات پروتئینی سبب بروز خواص سمی انها فقط در ناحیه جسم مخطط شوند.

محققان از مدت ها قبل ۳ گروه از این مولکول ها را با این خواص پیدا کرده اند ولی هیچ یک نمی تواند توجیه مناسبی برای تخریب موضعی سلول های جسم مخطط باشد

● علایم

بیماری هانتینگتون (HD) شامل کاهش شدید کنترل عضلانی، اختلال هیجانی و تداخلات آسیب شناختی (پاتولوژیک) در یاخته های مغز می باشد. این بیماری در اثرجهش در ژن کد کننده پروتئین هانتینگتین ایجاد می شود. آزمایش های انجام شده بر موش هایی که از لحاظ ژنتیکی دستکاری شده بودند منجر به شناسایی این پروتئین شد.

● ژن و پروتئین هانتینگتین

هانیتنگتون،در اثر افزایش توالی تکراری سه نوکلئوتیدی CAG درژن HD ایجا می شود. مشخص شده است که ژن HD پروتیئنی بنام هانتینگتین را کد می کند. هانتینگتین در سپتوپلاسم سلول های عصبی و متصل با غشا ها، ویزیکول ها و اسکلت سلولی وجود دارد. افزایش توالی CAG باعث ایجاد یک توالی پلی گلوتامین در پروتیئن هانتینگتین می شود.

این توالی باعث اتصال پروتئین های هانتنیگتین و پروتئین های دیگر بهم می شود که منجربه تجمع اجسامی رشته مانند در سلول های عصبی مغز می شود. پروتئین هانتینگین در انواع مختلفی از سلول ها بیان می شود ولی فقط در سلول های عصبی مغز باعث ایجاد اجسام رشته ای می شودکه علت این امر این است که برای تجمع یافتن پروتئین های هانتینگنین، برهمکنش با پروتئین های دیگری هم لازم می باشد که این پروتئین ها به طور اختصاصی فقط در سلول های عصبی مغز بیان می شوند.

● بیماری های دارای تکرار مشابه پلی گلوتامین

پژوهندگان می گویند یافته های آنان نه تنها روشنگر عوامل دخیل در پاتولوژی HD است، بلکه نگاهی جدید به دیگر بیماری های دارای تکرار مشابه پلی گلوتامین را که در آن ژن های جهش یافته، پروتئین هایی را با زنجیره های طویل غیرطبیعی از اسید آمینه گلوتامین تولید می کنند، دارد.

به گفته پژوهشگران یافته های آنان نشان می دهد تداخلات غیرطبیعی در ساختار پروتئین ها در بیماری های آلزایمر و پارکینسون نیز نقش دارد. همه این اختلالات به وسیله نورودژنراسیون انتخابی ایجاد شده توسط پروتئین های بیماری مشخص می شوند، اما سازوکارهای (مکانیسم های) ملکولی و سلولی در این رابطه خیلی شناخته شده نیستند.

انحراف تیغه بینی ( Septal Deviation )

تيغه بيني که به آن سپتوم بینی هم گفته میشود صفحۀ عمودی نازکی است كه فضاي داخلی بيني را به دو حفرۀ مجزاي راست و چپ تقسيم مي كند. این تیغه ،پشتیبان و ساپورت کنندۀ قسمتهای خارجی بینی بوده و وزن بینی را تحمل میکند و میتوان آنرا به عمود یک خیمه تشبیه کرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  نيمه جلوئی اين تيغه غضروفي و نيمه بالايي آن استخواني است . تیغه بینی در هر طرف توسط مخاط (پوست داخلی بینی ) پوشیده میشود. این مخاط عروق تغذیه کنندۀ تیغ ۀبینی را در بر دارد.خود غضروف فاقد عروق خونی است و  سلولهای غضروف بینی از موادی که از عروق خونی مخاط تراوش میشود تغذیه می کنند.

تيغه بيني نيز مثل ساير اجزاي بدن تا پايان بلوغ همچنان  رشد مي كند و بر ابعادش افزوده مي شود . چندين مركز غضروف سازي و استخوان سازي در رشد هماهنگ تيغه بيني موثرند . بديهي است اگر به هر دليلي يكي يا چند تا از اين مراكز عضروف سازي يا استخوان سازي كمتر و يا بيشتر از حد معمول رشد كنند ، تيغهٌ بيني ممكن است از خط  وسط منحرف شده و در ناحيه اي به سمت راست يا چپ انحراف پیدا کند . اين كجي معمولاً در قسمت داخلي بيني است و تاثيري بر  روي شكل ظاهري بيني نميگذارد .

وارد آمدن ضربه به بینی تا قبل از کامل شدن بلوغ  ، میتواند باعث آسیب دیدن این مراکز غضروف سازی یا استخوان سازی شود . اين ضربه ممكن است هنگام تولد نوزاد ، در حين گذر از كانال زايمان به بيني او  وارد شود و يا در طول زندگي اتفاق بيفتد . بسته به شکل و محل کجی تیغۀ بینی ،انحراف  منجر به تنگی و گرفتگي يك يا هر دو مجراي بيني میشود .

انحراف تیغه بینی كج شدگی یا سایر ناهنجاری های تیغه بینی ، دیواره ای كه بینی را از وسط به دو قسمت مساوی تقسیم می كند. تیغه بینی از دو قسمت غضروفی (نزدیك نوك بینی ) و استخوانی (نزدیك پیشانی ) تشكیل شده است .

علایم شایع

▪ كجی واضح بینی
▪ انسداد راه هوای بینی
▪ ترشح بینی
▪ بدون علامت ، در اكثر موارد
● علل
▪ رشد سریع ، به خصوص هنگام بلوغ
▪ ضربه به بینی
▪ جراحی بینی
● عوامل افزایش دهنده خطر
▪ موارد فهرست شده در بالا
● پیشگیری
▪ از وارد آمدن ضربه به بینی پیشگیری كنید. برای ورزش های پر برخورد و دوچرخه سواری از كلاه های محافظ استفاده كنید. هنگام سوار شدن در اتومبیل كمربند ایمنی خود را ببندید.
● عواقب مورد انتظار
▪ معمولاً با جراحی قابل علاج است . اگر علایم برای بیمار مشكل زا نباشد معمولاً جراحی ضرورتی ندارد.
● عوارض احتمالی
▪ خونریزی مكرر بینی
▪ عفونت مكرر بینی یا سینوس ها
● درمان
▪ این وضعیت با مشاهده داخل بینی با استفاد از یك چراغ واسپكولوم بینی تشخیص داده می شود. جراحی برای اصلاح انحراف تیغه بینی (گاهی ). روش های جراحی عبارتند از:
▪ برداشت زیرمخاطی كه انسداد را كاهش می دهد.
▪ رینوپلاستی كه بدشكلی كالبدشناختی بینی را اصلاح می كند.
▪ سپتوپلاستی كه انسداد بینی را كاهش داده و نمای آن را بهبود می بخشد.
● داروها
▪ برای ناراحتی خفیف ، استفاده از داروهای بدون نسخه نظیر ضداحتقان ها برای كاهش ترشحات بینی ممكن است كافی باشد.
▪ آنتی بیوتیك ها برای مقابله با عفونت ، در صورت لزوم تجویز می شود.
▪ هشدار: از مصرف اسپری های بینی غیرنسخه ای خودداری كنید.
● فعالیت
▪ پس از جراحی به تدریج فعالیت های طبیعی خود را از سر گیرید
● رژیم غذایی
▪ رژیم خاصی نیاز نیست .
● در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمایید
▪ اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان دارای علایم انحراف تیغه بینی ، به خصوص خونریزی بینی یا عفونت های بینی و سینوس ، بوده و تمایل به اصلاح آن با جراحی داشته باشید.

آشنایی با علایم سرطان پرستات

تشخیص و درمان زودرس سرطان پروستات مانند سایر سرطان ها كلید اصلی مقابله با این بیماری است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،   درحاليکه بيشترين علائم بزرگی پروستات، به علت سرطان نيست، ولی احتمال وجود سرطان را هم بايد درنظر گرفت. سرطان پروستات می تواند سبب بزرگی غده پروستات شود. در نتيجه، علائم سرطان پروستات می تواند بسيار شبيه علائم بزرگی غيرسرطانی پروستات باشد

برخی از علائم هشداردهنده احتمالی سرطان پروستات اینها هستند:

▪ احساس مكرر نیاز به ادرار كردن به خصوص در شب.
▪ احساس درد یا سوزش در هنگام ادرار كردن.
▪ اشكال در هنگام شروع و متوقف كردن ادرار یا ادرار ضعیف.
▪ خون در ادرار یا منی.
▪ درد یا سفتی در كمر، لگن یا ران ها.

علائمی ‌که باید جدی‌ گرفته شوند:
• اختلال در شروع کردن ادرار
• جريان ادرار باريک تر از حد طبيعی
• فوريت در دفع مکرر ادرار
• قطره قطره دفع کردن ادرار(در انتهای جريان ادرار)
• ناتوانی در دفع ادرار
• بی اختياری (ناتوانی در جلوگيری از عبور ادرار)
درصورت بروز اين علائم، در اولين فرصت به داکتر خود اطلاع دهيد.

در بعضی از مردان، علائم فوق وجود نداشته و يا بصورت خفيف بروز خواهد کرد. به جای آن، ممکن است درد ناحيه ی لگن يا درد استخوانی (ناشی از گسترش سرطان پروستات به استخوان ها) ، اولين علائم اخطاردهنده باشند.

اگر می‌ خواهید علائم هشدار دهنده ی سرطان پروستات را بشناسید، بهتر است با موارد زیر آشنا شوید.
1- اگر از جمله مردانی هستید که به تازگی دچار ادرار کردن پیاپی می ‌شوید یا به سختی ادرار می‌ کنید و مخصوصا سن شما هم از 60 بالا رفته حتما پروستات خود را زیر نظر یک اورولوژیست بررسی کنید.
2- بیمار عنوان می‌ کند که جریان ادرارش ضعیف شده و دیگر با فشار نمی ‌تواند ادرار را دفع کند یا عنوان می ‌کند که کالیبر ادرارش کاهش یافته است و ادراری باریک دفع می ‌کند.
3- بی ‌اختیاری ادرار نیز از جمله علائم هشدار دهنده برای سرطان پروستات است که ‌باید حتما علت آن مشخص شود.
4- بند آمدن ادرار که خود به عنوان بارزترین علامت تغییرات پروستات است، یعنی بیمار که عموما فردی است مُسن عنوان می‌ کند از چندی پیش ادرارش به سختی دفع می‌ شده و حال یک شب به دنبال یک استرس روحی دچار انسداد ادراری شده و با نگرانی بسیار به پزشک مراجعه و از درد شدید ناشی از بند آمدن ادرار شکایت می‌ کند.
5- وجود خون در ادرار نیز یکی از علائم هشدار دهنده ی مهم به شمار می ‌رود. گاهی این خون در مایع منی دیده می‌ شود و باید در اسرع وقت بررسی شود.
6- دردهای مبهم در پایین شکم آقایان اهمیت دارد و ‌باید حتما از جهت پروستات بررسی شود.
7- ناتوانی‌ های حاد جنسی و درد شدید هنگام مقاربت نیز از علائم هشدار دهنده ی سرطان پروستات است.
8ـ علائم عمومی سرطان نیز اهمیت زیادی دارند که در برخی اوقات تنها علامت بیماری محسوب می ‌شوند. در این بین ضعف و بی‌ حالی شدید، کاهش اشتها و کاهش وزن شدید به طوری که اطرافیان از آن تعجب کنند، از جمله علائم مهم بروز سرطان محسوب می ‌شود.

در انتها به یاد داشته باشید کساني که ۲ تا ۳ نفر از بستگان نسبي و نزديک آنها سرطان پروستات داشته اند ۱۰ برابر بيشتر از سايرين در خطرند.

اگزما ( eczema ) چیست ؟

اگزما ( eczema ) یکی از انواع واکنشهای آلرژیک است که پوست را تحت تاثیر قرار می‌دهد و نوعی درماتیت می‌باشد. این عارضه در افرادی بروز می‌کند که دچار سایر انواع مشکلات آلرژیک نیز هستند یا سابقه خانوادگی حساسیت (آلرژی) دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  اگزما به صورت سوزش ، قرمزی ، خارش ، جوشهای ریز آبدار بروز می‌کند. این ضایعات در محل تماس با مواد حساسیت‌زا مشاهده می‌شوند. و در موارد مزمن به سایر نقاط پوست نیز توسعه می‌یابند.

پوست دچار اگزما ، خشک ، دارای ترک و همراه با خارش بوده و ممکن است ترشح داشته و سطح آن مرطوب باشد، گاهی سطح پوست مبتلا ، دارای شوره یا پوسته نیز هست. خاراندن پوست با دست و ناخن آلوده باعث عفونی شدن موضع می‌شود.

اگزما با توجه به محل تماس پوست با مواد حساسیت‌زا در نقاط مختلفی از بدن بروز می کند. اگزما می‌تواند در سنین مختلف و حتی در دوران کودکی نیز بروز کند. این عارضه خارش‌دار پوستی ، به هیچگونه واگیردار نبوده و به دیگران سرایت نمی‌کند. حتی در یک بیمار نیز شدت آن ممکن است از یک روز تا چند روز دیگر و از یک محل تا محل دیگر متفاوت باشد.

▪ از جمله شایعترین بیماری های پوست اگزماها هستند که نوعی پاسخ التهابی پوست به یکسری عوامل داخلی و خارجی بدن می باشد و در همه سنین از نوزادی تا کهنسالی دیده می شود و دارای تظاهرات مختلفی می باشند .

▪ علائم شایع بیماری بصورت ضایعات قرمز پوسته دار خارش دار و گاهاْ دارای ترشح آبکی چسبناک می باشند که با توجه به مراحل مختلف بیماری هر یک از علائم فوق می تواند غالب باشد .

▪ عواملی نظیر زمینه ارثی ، بعضی عوامل قارچی و میکروبی ، تغییرات فصلی و آب و هوایی ، گرد و غبار ، پاک کننده های صابونی و غیرصابونی ، مواد شیمیایی ، برخی گیاهان و مصرف برخی داروها بصورت موضعی یا خوراکی می توانند در ایجاد یا تشدید این بیماری نقش داشته باشند .

● موارد زیر مثالهایی از انواع شایع اگزماها هستند :

▪ اگزمای ناحیه قنداق در نوزادان و شیرخواران
▪ اگزمای دست خانمهای خانه دار
▪ اگزمای ناشی از تماس با فلزات بدلی که بعلت حساسیت به آلیاژ نیکل رخ می دهد .
▪ اگزمای دست در کارگران ساختمانی که با سیمان سروکار دارند و بعلت حساسیت به کرومات میباشد .

● اگزمای پا ناشی از تماس با چرم کفش

▪ اگزمای ناشی از حساسیت به نوعی قارچ مخمری که بصورت شوره و قرمزی سر و ضایعات قرمز و پوسته دار صورت تظاهر می کند .
▪ اصول کلی درمان اگزماها شامل پرهیز از عوامل ایجاد کننده و تشدید کننده و مصرف داروهای لازم تحت نظر پزشک می باشد .
▪ باید توجه داشت که در بعضی از انواع اگزماها ممکن است بیماری برای سالیان متمادی به درجاتی ادامه داشته باشد .

عوامل بروز اگزما :
موادی که بطور شایع موجب بروز یا شدت یافتن اگزما می‌شوند عبارتند از:
لوازم آرایشی و بهداشتی و دارویی
• لوازم آرایشی ، بهداشتی معطر
• عطر ، ادوکلن و …
• لوازم آرایشی _ بهداشتی محرک (رنگ مو) ….
• صابونهای معطر
• لوازم آرایشی و بهداشتی غیر استاندارد.
• مواد شوینده پاک کننده مانند پودرها و مایعات که برای شستشوی ظروف و لباس مورد استفاده می‌شوند. این مواد علاوه بر ایجاد حساسیت پوستی ، زمینه بروز سرطانهای پوستی را نیز می‌توانند فراهم کنند.

مواد شیمیایی و سنتتیک
لاستیکها:
مواد موجود در لاستیکها ، موجب بروز التهاب و اگزما در پوست می‌شوند. از تماس پوست با این مواد باید دوری کرد در صورت امکان ، در زیر دستکش ظرفشویی ، دستکش نخی ضد حساسیت باید پوشید. دستکشهایی که از جنس لاتکس ساخته شده‌اند می‌توانند عامل بروز حساسیت پوستی باشد. حساسیت به این نوع دستکش ، بویژه در میان کارکنان بهداشتی- درمانی و بیمارستانها دیده می‌شود.

مواد سوختی:
تماس مستمر پوست بدن با موادی چون نفت و بنزین ، زمینه بروز اگزما را فراهم می‌سازد.

گاز فرمالدئید:
این گاز از چسب و لوازرمی چون مبلمان چوبی آزاد و متصاعد می‌شود. و می‌تواند به بروز ضایعات اگزمایی منجر شود. این گاز باعث تحریک چشم ، بینی و گلو (ریزش اشک ، آبریزش از بینی ، عطسه ، سرفه و غیره) شده و همچنین سردرد و حالت تهوع نیز ایجاد می‌کند.

فلزات:
امروزه استفاده از وسایل فلزی روکش شده با نیکل و کروم ، بسیار رواج دارد. لوازمی مانند سنجاق قفلی ، زیپهای فلزی ، دکمه‌های فلزی ، قلاب کمربند و … همگی با فلز حساسیت‌زای نیکل روکش شده است و یکی از مهمترین عوامل بروز اگزما و تشدید آن ، به ویژه در خانمها محسوب می‌شوند. زیورآلاتی که به تازگی با عنوان نقره آلمانی ، سیلور و تیتانیوم به فروش می‌رسند، دارای مقادیر قابل توجهی فلز نیکل بوده و موجب بروز اگزما می‌شود. و در صورتی که مزمن شود، ممکن است به سایر نقاط پوست نیز سرایت کند. توجه به محل بروز حساسیت و وسیله‌ای که بطور مستقیم با آن ناحیه در تماس بوده برای تشخیص این نوع حساسیت بسیار موثر است. و گاهی فلزاتی مانند طلا و نقره نیز می‌توانند عامل بروز اگزما باشند.

مواد موجود در محیط
گرد و غبار منزل (که بعضا حاوی مواد دفعی جانور بسیار کوچکی با نام مایت Mite می‌باشد) در صورت تماس با پوست و به ویژه پوست دست ، موجب بروز اگزما و یا بدتر شدن آن می‌شود. سیمان و سایر مواد مشابهی که در ساختمان سازی به کار می‌روند و برخی از گیاهان نیز از جمله این مواردند.

مواد غذایی
تماس پوست بدن با موادی چون عصاره گوجه فرنگی‌ می‌تواند به بروز اگزما و یا بدتر شدن آن منجر شود برخی از مواد خوراکی نظیر آجیل و مغزها (مغز فندق ، بادام زمینی و غیره) تخم‌مرغ‌، گندم‌، شير، يا غذاهاي‌ دريايي‌ ,می‌توانند به بدتر شدن اگزما کمک کنند.

سایر عوامل
* استرس‌
* سابقه‌ بيماری‌ آلرژيك‌ مثل‌ تب‌ يونجه‌، آسم‌، يا واكنش‌ دارويی‌
* پارچه‌های‌ دوخته‌ شده‌ از الياف‌ مصنوعي‌ كه‌ عرق‌ بدن‌ را به‌ دام‌ اندازند.
* تغييرات‌ شديد آب‌ و هوا از نظر رطوبت‌، سرما يا گرما (خصوصاً وقتی‌ تعريق‌ زياد شود).

در نهایت یکی از عوامل مستعد کننده بروز اگزما ، شستشوی مکرر دست با موادی چون صابون است. این مواد با از بین بردن چربی طبیعی و لایه محافظ پوست ، موجب حساس شدن پوست بدن نسبت به مواد خارجی و مستعد کننده بروز اگزما می‌گردند. عدم استفاده از دستکش هنگام استفاده از این مواد ، علل شیوع اگزما در میان خانمهاست.

درمان
اصول‌ كلی‌
* درمان‌ مشتمل‌ است‌ بر رفع‌ علايم‌ و شناسايی‌ و حذف‌ علت‌
* پوشيدن‌ لباس‌ نخي‌ گشاد براي‌ كمك‌ به‌ جذب‌ عرق‌
* حتی‌المقدور به‌ حداقل‌ رساندن‌ استرس‌
* كوتاه‌ كردن‌ مرتب‌ ناخن‌ها و به‌ دست‌ كردن‌ دستكش‌ نرم‌ به‌ هنگام‌ خواب‌ برای‌ جلوگيريی‌ از خاراندن‌. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ خاراندن‌ اگزما را بدتر می‌كند.
* كمتر حمام‌ بگيريد تا از خشكي‌ زياد پوست‌ اجتناب‌ شود. صابون‌ و آب‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ شعله‌ور شدن‌ بيماري‌ شوند. به‌ هنگام‌ حمام‌ گرفتن‌، از صابون‌هاي‌ غير چرب‌ مخصوص‌ و آب‌ ولرم‌ استفاده‌ كنيد. نواحي‌ ملتهب‌ را صابون‌ نزنيد.
* پس‌ از حمام‌ بلافاصله‌ از كرم‌ نرم‌ و مرطوب‌كننده‌ استفاده‌ كنيد.
* از قرار گرفتن‌ در معرض‌ تغييرات‌ دمايی شديد (سرما يا گرماي‌ زياد) خودداری‌ كنيد.
* از هر چيزی‌ كه‌ قبلاً بيماری‌ را بدتر كرده‌ است‌ اجتناب‌ كنيد.
* از دستگاه‌ مرطوب‌ ـ خنك‌كننده‌ هوا برای‌ افزايش‌ رطوبت‌ هوای‌ خشك‌ داخل‌ منزل‌ استفاه‌ كنيد.

داروها
پمادهای‌ حاوی‌ قطران‌ يا داروهای‌ كورتيزونی برای‌ كاهش‌ التهاب‌. اگر پماد شبانه‌ استفاده‌ شود و پس‌ از ماليدن‌ آن‌، روی‌ ناحيه‌ با پلاستيك‌ بسته‌ شود، شايد اثر بهتری‌ حاصل‌ شود.
آنتی‌هيستامين‌ها برای‌ كم‌ كردن‌ خارش‌
آنتی‌بيوتيك‌ در صورت‌ وجود عفونت‌
ندرتاً خواب‌آورها يا آرام‌بخش‌ها

زخم معده و زخم اثنی عشر

زخم اثني‌عشر و معده كه به زخم پپتيك معروف است يك آسيب مخاط اثني‌عشر و معده است كه در پيدايش آن اسيد و پپسين معده نقش مهمي دارد. انواع اصلي زخم پپتيك عبارتست از زخم اثني‌عشر و زخم معده كه هر دو بيماري‌هاي مزمني هستند كه در بيشتر موارد به علت يك ميكروب به نام هليكوباكتر پيلوري ايجاد مي‌شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  هرگاه تعادل بين اسيد معده و سد دفاعي مخاط معده برهم مي‌خورد، زخم معده ايجاد مي‌شود.يكي از مهم‌ترين نشانه‌هاي زخم اثني‌عشر، درد هنگام گرسنگي است.در زخم اثني‌عشر، درد هنگام گرسنگي ايجاد مي‌شود در حالي كه در زخم معده، درد بعد از خوردن غذا پيش مي‌آيد .

ده درصد افراد جامعه در طول عمر خود حداقل یكبار به به زخم معده یا اثنی عشر مبتلا می شوند. علت زخم اثنی عشر یكی از سه مورد زیر است:
۱) هلیوكوباكتربیلوری
۲) داروهای ضد التهابی غیر استروئید.
۳) استرس
البته در موارد نادر بعلت افزایش ترشح هورمون گاسترین به داخل خون نیز، زخم اثنی عشر بوجود می آید. در حالت طبیعی این هورمون از مخاط معده ترشح شده و وارد خون شده و موجب ترشح اسید معده می شود. بعضی از تومورهای سرطانی لوزوالمعده هورمون گاسترین ترشح می كنند و با این كار سبب ایجاد زخم اثنی عشر می شوند.

ميكروب هليكوباكتر پيلوري علاوه بر ايجاد زخم در پيدايش سرطان و لنفوم معده نيز نقش دارد.

علاوه بر ميكروب هيلكوباكتر عوامل ديگري نيز به طور همزمان يا مجزا در پيدايش زخم پپتيك نقش دارند از جمله:

1. استرس و شرايط بحراني نظير نارسايي حاد قلب – ريه – كبد و كليه – عفونت منتشر خون – شوك يا افت بسيار شديد فشارخون – سوختگي – بستري شدن در بخش آي.سي.يو – اعمال جراحي بزرگ… زخم ناشي از استرس معمولا متعدد و سطحي است و منجر به خون ريزي گوارشي مي‌شود. با رفع شرايط استرس و بحران، زخم نيز خودبخود ترميم مي‌يابد. اين زخم‌ها حالت مزمن و عودكننده ندارند.

2. مسكن‌هاي ضد التهاب غير استروئيدي نظير آسپرين، اينومتاسين، بروفن.

3. يك بيماري بدخيم توليد كننده اسيد بسيار در معده به نام بيماري زولينجر – اليسون.

4. مصرف سيگار هم به عنوان زمينه‌ساز ايجاد زخم و هم به عنوان مانع بهبود مناسب زخم و هم به عنوان عامل عودهاي مكرر آن شناخته شده است.

5. عوامل ارثي و خانوادگي نيز تا حدي در پيدايش زخم نقش دارد.

6. در يكسري از بيماري‌هاي مزمن نيز احتمال بيشتر پيدايش زخم مطرح است مانند: نارسايي مزمن ريه، نارسايي مزمن كليه، نارسايي مزمن كبد، ورم مزمن لوزالمعده، سنگ كليه.

دانش موجود نشان مي‌دهد كه نقش اصلي در پيدايش زخم پپتيك به عهده ميكروب هليكوباكتر است و براي اجراي اين نقش، اسيد و پپسين معده ضروري است. براي پيدايش زخم لازم است تعادل بين عوامل دفاعي و حفاظت كننده از مخاط معده و اثني‌عشر از يك‌سو و عوامل تخريبي و تهاجمي بهم بخورد.

زخم پپتيك زماني به‌وجود مي‌آيد كه عوامل دفاعي ضعيف‌تر از عوامل تهاجمي شوند و نتوانند مخاط معده و اثني‌عشر را در مقابل نفوذ و آسيب عوامل تهاجمي و تخريبي حفظ كنند.

● علائم زخم اثنی عشر چیست؟
از هر پنجاه نفر در جامعه یك نفر زخم اثنی عشر دارد. تعدادی از مبتلایان به زخم اثنی عشر هیچ علامتی ندارند و از بیماری خود بی خبرند و در صد مبتلایان به زخم معده بدون علامت بیشترند.
بیشتر بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر از درد و سوزش قسمت بالای شكم (بین ناف و قفسه صدری) رنج می برند. این درد با غذا خوردن بهتر یا بدتر می شود. گاهی احساس پری بالای شكم و نفخ بعد از غذا وجود دارد. گاهی بیمار تهوع دارد. بعضی بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر نیمه شب به علت درد سر دل از خواب بیدار می شوند. از روی علائم نمی توان زخم معده را از زخم اثنی عشر تشخیص داد.
زخم معده یا اثنی عشر را چگونه تشخیص می دهند؟
شرح حال بیمار پزشك را مشكوك به زخم می كند و برای اثبات تشخیص بهترین راه اندوسكوپی است. در مواردی كه اندوسكوپی در دسترس نباشد یا اینكه بیمار حاضر به اندوسكوپی نیست گرفتن عكس رنگی از معده كمك می كند. با آزمایش خون نمی توان زخم پتپیك را تشخیص داد.
● آیا زخم اثنی عشر قابل معالجه است؟
امروزه زخم اثنی عشر و زخم معده، هر دو درمان پذیرند. برای معالجه ایندو بیماری از داروهای مهار كننده ترشح اسید معده مانند سایمتدین، رانی تیدین، فاموتیدین و یا امپرازول استفاده می كنند. دوره درمان زخم اثنی عشر حدود یك ماه و برای زخم معده این مدت حدود ۵/۱ تا دو ماه است.از آنجائیكه عامل بسیاری از زخمهای اثنی عشر میكروب هلیوكوباكتر پیلوری است، لذا امروزه تجویز آنتی بیوتیكهای مناسب برای از بین بردن این باكتری یكی از اركان اصلی درمان زخم اثنی عشر و معده است.برای ریشه كن كردن هلیكوباكترپیلوری از معده بیمار معمولا چندین نوع آنتی بیوتیك همراه با قرصهای بیسموت به مدت دو هفته تجویز می شود.
● عوارض زخم اثنی عشر و زخم معده چیست؟
شایعترین عارضه خونریزی است كه بصورت مدفوع سیاه قیری (ملنا) همراه یا بدون استفراغ خونی (قهوه ای) رنگ تظاهر می كند. ازعوارض زخم اثنی عشر تنگی دهانه خروجی معده را می توان نام برد.
از عوارض دیگر گستردگی و نفوذ زخم به لوزالمعده است كه بصورت تشدید درد و عدم پپاسخ درد با تجویز داروهای معمولی تظاهر می كند.
گاهی زخم معده و اثنی عشر جدار دستگاه گوارش را سوراخ می كند و بیمار ناگهان احساس درد بسیار شدیدی می كند و شكم او صفت می شود. این یك اورژانس جراحی است و در اسرع وقت بیمار باید عمل جراحی شود تا از مرگ نجات یابد.
● در چه مواردی بیمار مبتلا به زخم پپتیك را عمل جراحی می كنند؟
▪ سوراخ شدن زخم
▪ خونریزی شدید و تكرار شونده
▪ تنگی دهانه خروجی معده
در موارد سوراخ شدن زخم پتپیك، اندوسكوپی ممنوع است ولی در موارد دیگر حتما قبل از عمل جراحی اندوسكوپی و آزمایشهای خون از نظر گاسترین ضروری است.
● برای پیشگیری از ابتلا به زخم پتپیك چه باید كرد؟
از مصرف خودسرانه آسپرین و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی خودداری كنید.
در مواردی كه پزشك این داروها را تجویز كرده، حتما آنها را پس از غذا و به اصطلاح با معده پر مصرف كنید.
با رعایت موازین بهداشت خورا كیها و نوشیدنیها احتمال ابتلا به باكتری هلیكوباكترپیلوری كمتر خواهد شد.
زخم اثنی عشر و زخم معده واكسن ندارد و یك بار ابتلا به آنها ایجاد مصونیت نمی كند و لذا یك فرد ممكن است چندین بار در طول زندگی دچار زخم پتپیك شود.
● رژیم غذایی مناسب برای زخم پتپیك چیست؟
رژیم خاصی برای بیماران مبتلا به زخم پتپیك وجود ندارد. همه افراد بهتر است ترشی و فلفل تند مصرف نكنند. مشروبات الكلی برای همه افراد زیان آور است. بیمار مبتلا به زخم پتپیك چنانچه از غذای خاصی احساس ناراحتی كند بهتر است آن ماده غذایی را مصرف نكند. مصرف سالاد و میوه هم بلا مانع است. در گذشته رژیمهای سخت و شیر برای این بیماران توصیه می شد كه امروزه این كار مردود است. نوشیدن شیر زیاد ممكن است آسیب كلیوی و سنگ كلیه ایجاد نماید و توصیه نمی شود ولی مصرف شیر به مقدار معمولی اشكال ندارد. سیگار برای همه افراد جامعه زیان آور است و بیماران مبتلا به زخم پتپیك حتما سیگار را ترك كنند.

سالپنژیت و خطر نازایی

سالپنژیت، عفونت مجاری رحمی است که می‌تواند منشأ نازایی باشد. عفونت باکتریایی است و اغلب در جریان رابطۀ جنسی ایجاد می‌شود. بنابراین سالپنژیت یک عفونت جنسی قابل انتقال است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  سالپنژیت جزء عفونت های لگنی است، همان عفونت می‌تواند گردنۀ رحم، رحم و گاهی اوقات تخمدان را هم درگیر کند.

سالپنژیت، یک عفونت لگنی، در سطح مجاری

سالپنژیت عفونتی است در ارتباط با یک عفونت از یک یا دو مجرای رحمی، که مجرای فالپ نیز نامیده می‌شود.

عامل عفونی عموماً باکتریایی است، مانند باکتری که باعث ایجاد سوزاک یا عفونت کلامیدیا می‌شود، که هر دوی این عفونت ها در رابطۀ جنسی قابل انتقال هستند.

این باکتری ها از مسیر واژن و بیشتر در جریان رابطۀ جنسی نفوذ می‌کنند. ممکن است عامل باکتریایی که باعث سالپنژیت یا عفونت لگنی دیگری می‌شود هنگام برقراری ارتباط و در برخی موارد هنگام زایمان، سقط جنین یا کورتاژ منتقل شود. عموماً تخمدان ها درگیر نمی‌شوند مگر در موارد عفونت های باکتریایی بسیار شدید.

حواستان به خطر نازایی سالپنژیت باشد

عفونت های لگنی، اصلی ترین عامل نازایی در اروپا به شمار می‌روند. این عفونت ها مسئول نازایی یک پنجم زنان هستند. ضمناً تمایل بسیار زیادی به عود کردن در میان یک سوم از موارد وجود دارد.
سالپنژیت، مانند تمام انواع دیگر عفونت لگنی، بیشتر بین زنان جوان که در رابطۀ جنسی فعال هستند، دیده می‌شود.

در میان دیگر عوامل خطرزا، می‌توان داشتن رابطۀ جنسی با افراد مختلف، بیماری جنسی قابل انتقال و واژینوز را ذکر کرد. همچنین به یاد داشته باشید که زنان کمتر از ۲۴ سال که از روش های پیشگیری از بارداری استفاده نمی‌کنند و یا از دستگاه بیرون از رحمی بهره نمی برند، بیشتر در معرض خطر هستند.

سالپنژیت و عفونت های لگین: چه علائم و چه عوارضی دارد؟
عفونت لگنی بیشتر در اواخر دوران قاعدگی ظاهر می‌شود؛ این عفونت اغلب همراه است با درد شکمی، خونریزی های نامنظم و ترشح بدبو واژنی. زمانی که عفونت پیشرفت می‌کند، دردها شدید می‌شوند، سپس تهوع و استفراغ نیز به علائم اضافه می‌گردند. در موارد پیشرفته تر، بیمار تب هم می‌کند، و ترشح های واژنی رنگ زرد رو به سبز به خود می‌گیرند.

اگر عفونت ها مجاری را مسدود کنند، حجم این مجاری زیاد می‌شود و در نتیجه علائم شدت می‌یابند. عوارض دیگری نیز ممکن است مشاهده شود مانند پیشروی عفونت تا دیگر اعضای شکمی مجاور، ایجاد آبسه و غیره. عوارض ممکن است به دلیل جراحات در ناحیۀ اعضای مولد، توانایی باروری را به خطر بیندازد. باید بدانید که خطر عوارض و ایجاد ناباروری، ارتباط مستقیم دارد با طول مدت عفونت، شدت آن و دفعات عود کردنش.

شایان ذکر است که عود کردن این عفونت ۶ تا ۱۰ بار احتمال بارداری لوله ای را افزایش می‌دهد، بارداری لوله ای نوعی از بارداری خارج از رحم است، که در این شرایط جنین به جای مجاری رحمی، در مجاری فالپ رشد می‌کند. چنین بارداری، تهدیدی برای زندگی مادر و جنین محسوب می‌شود.

این عفونت اصولاً باکتریایی است، و درمان سالپنژیت مانند عونت های رحمی  دیگر مصرف آنتی بیوتیک و خودداری از برقراری رابطۀ جنسی تا درمان کامل است. فرد مقابل رابطۀ جنسی نیز باید مورد درمان قرار بگیرند. در غیر این صورت، درمان کامل نمی‌شود.

سرطان پوست از نوع ملانوما

ملانوم جدي ترين نوع از انواع سرطان پوست مي باشد . ساليانه حدود ۵۳۶۰۰ نفر در ايالات متحده آمريکا متوجه درگيري با اين نوع سرطان مي شوند . در بعضي از مناطق ، بخصوص مناطق و کشورهاي غربي ، ملانوم هر سال شايعتر مي شود . بعنوان مثال ، در ايالات متحده درصد ابتلا به ملانوم در طي سي سال گذشته حدوداً دو برابر شده است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  ملانوم در واقع نوعي سرطان پوست مي باشد که از سلولهايي در پوست بنام ملانوسيت منشاء مي گيرد و به ساير نواحي بدن و عمدتاً گره هاي لنفاوي ، کبد ، ريه ها و دستگاه عصبي مرکزي گسترش مي يابد .

پوست بزرگ‌ترین عضو بدن است که وظایف متعددی را بر عهده دارد. سرطان پوست یکی از مشکلات پوستی است که متاسفانه در سال‌های اخیر روند رو به گسترشی داشته است. در سرطان پوست سلول‌های بدخیم که از بافت پوست نشأت می‌گیرند به طور نامنظم و فزاینده‌ای تکثیر و به طریقی از سیستم ایمنی و دفاعی بدن عبور می‌کنند بدون این‌که موجب عکس‌العمل تدافعی و تهاجمی در سیستم ایمنی بدن شوند.

مهم‌ترین عامل ایجاد سرطان پوست، جهش در سلول بر‌اثر اشعه ماورای بنفش خورشید است با توجه به نوع سلول پوستی که دچار جهش ژنی شده است اشکال مختلفی از سرطان پوست به‌وجود می‌آید که هر کدام نشانه‌ها و عوارض خاص خود را دارند.

همانطور که مي دانيم پوست بزرگترين عضو بدن است و ساير اعضاي بدن را در مقابل گرما ،  نور ،‌ جراحت و عفونت محافظت مي نمايد و به کنترل دماي بدن کمک مي نمايد ، آب و چربي را ذخيره مي نمايد و ويتامين دي توليد مي نمايد .

پوست داراي دو لايه اصلي مي باشد : لايه خارجي ( اپيدرم ) و لايه داخلي (‌درم )‌ .

سلولهاي ملانوسيت در قسمت داخلي لايه اپيدرم قرار گرفته اند و البته سلولهاي اصلي تشکيل دهنده رنگدانه هاي پوست و خال ها مي باشند . در واقع ملانوسيتها رنگدانه ملانين را توليد مي کنند که رنگ طبيعي را به پوست مي دهند . زمانيکه پوست در معرض نور خورشيد قرار مي گيرد ملانوسيتها رنگدانه بيشتري توليد مي کنند و پوست برنزه يا تيره مي شود .

ملانوما در هر سني ديده مي شود اما با افزايش سن احتمال ابتلا به آن افزايش مي يابد . در هر نقطه اي از بدن نيز ممکن است ديده شود . در مردان ، ملانوما بيشتر در تنه ديده مي شود و همچنين در سر و گردن نيز ديده مي شود ، ليکن در زنان بيشتر در قسمتهايي از ساق ديده مي شود . ملانوم در افراد سياهپوست کمتر ديده مي شود . در سياهپوستان در زير ناخنهاي دست و پا ، کف دست يا پا ديده مي شوند .

بدخیم‌ترین

ملانوم پوستی از ملانوسیت‌های پوست که استحاله بدخیمی پیدا کرده‌اند منشا می‌گیرد. ملانوسیت‌ها رنگدانه تیره پوست، مو، چشم و خال‌های بدن را تولید می‌کنند. از این رو تومورهای ملانوما اکثراً قهوه‌ای یا سیاه است. ولی در موارد معدودی نیز سرطان‌های ملانوم رنگدانه تولید نکرده و به رنگ پوست صورتی قرمز یا بنفش ظاهر می‌شوند. این سرطان از بدخیم‌ترین سرطان‌های پوست محسوب می‌شود. شیوع ملانوما در دهه‌های اخیر رو به افزایش بوده، به‌طوری که در دنیای صنعتی به عنوان یک سرطان شایع مطرح است. علت اصلی ملانوم ناشناخته است. اما عوامل متعددی از جمله عوامل ژنتیکی، تابش اشعه ماورای بنفش و تماس‌های محیطی در ایجاد این بیماری دخیل است. ملانوم با انتشار سطحی، ملانوم گره ای(ندولر) و ملانوم آکرال از انواع این سرطان محسوب می‌شود.

علائم شايع :

گاهي اولين علامت تغيير در اندازه ، شکل و يا رنگ يک خال موجود مي باشد .

اکثريت ملانومها تيره يا آبي تيره هستند . لبه هاي ضايعه اغلب نامنظم بوده و ممکنست خونريزي داشته باشد . ضمنآً در داخل ضايعه تقارني وجود ندارد و شکل يک نيمه يا نيمه ديگر متفاوت است .

خارش و پوسته ريزي ممکنست از ديگر علائم يک ملانوم تازه تشکيل شده باشند . ليکن در ملانوماي پيشرفته بافت تغيير مي يابد . بعنوان مثال سخت يا برجسته مي شود . با پيشرفت بيشتر ، ملانومها ممکن است دچار خارش شديد و خونريزي شوند . البته ملانومها معمولاً منجر به درد نمي شوند .

معاينه پوست همواره بعنوان يکي از ارکان اصلي معاينات پزشکان بحساب مي آيد . البته هرشخصي مي تواند تغييرات پوستي خود را بعنوان اولين فرد مورد ارزيابي و معاينه قرار دهد . تغييرات پوستي بخصوص تغيير در مشخصات يک خال بايد هر چه سريعتر به يک پزشک گزارش شود .

يک ملانوم در مراحل اوليه تشخيص کاملاً قابل درمان مي باشد . اگر چه ، يک ملانوم در صورتيکه در مراحل ابتدايي تشخيص تحت درمان قرار نگيرد به سمت داخل پوست تهاجم نموده و بافتهاي ساده را نيز درگير مي کند . زمانيکه ملانوم ضخيم و عيمق شد ممکن است به بافتهاي ديگر گسترش يابد و کنترل آن  ديگر دشوار خواهد بود .

کسانيکه دچار يک ملانوم شوند احتمال عود بالايي دارند لذا بايد پوست خود را بطور منظم تحت بررسي و معاينه توسط افراد ذيصلاح قرار دهند .

علل و عوامل افزايش دهنده خطر :

دلايل اصلي ملانوم کاملاً مشخص نيستند .

اما عوامل زير بعنوان افزايش دهنده خطر بحساب مي آيند :

تعداد فراوان خالهاي پوست ( بيش از ۵۰ عدد )

افراد سفيد پوست بور : شايد بدليل اينکه پوست اين افراد تحت تأثير نور آفتاب مورد تخريب قرار مي گيرند .

سابقه شخصي ملانوم قبلي يا ساير سرطانهاي پوست

سابقه خانوادگي ملانوم

آفتاب سوختگي شديد در طي سنين کودکي و نوجواني

اشعه درماني با نورماوراء بنفش

مشاغل يا فعاليتهايي که با تماس زياد با آفتاب در ارتباطند .

پيشگيري :

از تماس بيش از حد با آفتاب اجتناب کنيد : بخصوص آفتاب ميانه روز ( ۱۰ صبح تا ۴ بعدازظهر )

از ترکيبات ضدآفتاب باحداکثر قدرت حفاظتي بر روي پوست نواحي در معرض آفتاب استفاده کنيد . ( بخصوص در سنين نوجواني )

از نورهاي ماوراء بنفش منعکس شده از آب ، برف و … خود را محافظت نمائيد .

از عينکهاي آفتابي با لنزهاي مناسب جذاب اشعه ماوراء بنفش استفاده نمائيد . . عينک هاي آفتابي چشمها و پوست اطراف چشمها را محافظت مي نمايند .

در مورد هر گونه تغيير پوستي به ويژه در نواحي قهوه اي يا سياه به صورت چند رنگه شدن ، نامنظم شدن لبه ها يا سطح ضايعه ، خونريزي از ضايعه يا هرگونه تغيير ديگر با پزشک مشورت کنيد .

تشخيص :

در صورت شک به ملانوما ، بايد بلافاصله ضايعه بيوپسي شده و جهت تشخيص صحيح به آزمايشگاه پاتولوژي ارسال شود . تنها راه دقيق تشخيص راه فوق مي باشد .

درمان :

درمان ملانوم به وسعت ضايعه ، سن بيمار و ساير فاکتورها ارتباط دارد .

بهرحال مهمترين قسمت درمان برداشتن ضايعه و غدد لنفاوي مجاور ( در صورت گسترس تومور به آنها ) مي باشد .

در درمان مي توان در صورت صلاحديد پزشک از راديوتراپي و شيمي درماني استفاده نمود .

بهرحال بيماران مبتلا به ملانوم بايد حتي پس از درمان تحت معاينات منظم قرار گيرند چرا که احتمال عود ملانوم بسيار بالاست .

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »