مروری بر سندرم داون

سندرم داون که در گذشته مونگولیسم نیز نامیده می‌شد، یک بیماری ژنتیکی است که به دلیل حضور تمام یا بخش از یک کروموزم اضافی در جفت کروموزم ۲۱ به وجود می‌آید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این بیماری دارای علایم مختلف از جمله ناهنجاری‌های عمده و یا خفیف در ساختار یا عمل کرد ارگان‌ها می‌باشد. از جمله علایم عمده و زودرس که در تقریباً همه بیماران مشاهده می‌شود وجود مشکلات یادگیری و نیز محدودیت و تاخیر رشد و نمو می‌باشد.

نام این سندرم از نام یک پزشک انگلیسی به نام جان لانگزدان داون (John Langsdon Down) گرفته شده‌است که برای اولین بار این سندرم را در سال ۱۸۶۶ توصیف نمود. افراد مبتلا به سندرم داون توان ذهنی پایین تر از حد میانگین دارند و به طور معمول دچار ناتوانی ذهنی خفیف تا متوسط هستند.

تعداد کمی از مبتلایان به سندرم داون دچار ناتوانی شدید ذهنی هستند. متوسط میزان بروز این سندرم مابین ۱ در ۶۰۰ تا یک در ۱۰۰۰ مورد از تولد نوزادان زنده گزارش شده‌است که این میزان در مادران جوان کم تر و باافزایش سن مادر افزایش می‌یابد. با این وجود در حدود دو سوم مبتلایان به سندرم داون از مادران زیر ۳۵ سال متولد می‌شوند.

علت:

تقسيم غير طبيعي در كروموزوم شماره 21 است.

انواع سندرم داون :

–  شايعترين نوع سندرم داون كه تقريبا 95 درصد از همه انواع آن راتشكيل مي دهد Nondisjunction   يا  نوع جدا نشده است كه هنگام تقسيم تخم يا اسپرم باعث به وجود آمدن3 كروموزوم 21 به جاي 2 كروموزم مي شود،كه به آن تريزومي هم مي گويند.

– نوع ديگر Translocation يا جابجايي است كه در آن به هنگام تقسيم، يك قسمت از

كروموزوم 21 جدا مي شود و به كروموزوم ديگر مي چسبد.اين نوع از سندرم داون

3 تا 4 درصد همه موارد است

–  Mosaicism نوع آخر است كه  تنها در 1 تا 2 درصد از همه انواع سندرم داون ديده  مي شود كه به علت تقسيم غير طبيعي در سلولهاي جنيني در ساعات اوليه است

و در اين نوع ،بعضي از سلول ها 46 كروموزوم و بعضي ديگر 47 كروموزوم دارند.

علائم :

– هیپوتونی عمومی (شلی عمومی بدن)

– استخوان پشت سری صاف و نامتقارن

– شکاف چشمی تنگ و مورب (شبیه موغولها)

– استخوانهای گونه بلند

– پلک سوم (Epicanthal fold )

– فاصله بیش از معمول بین دو چشم(  هایپرتلوریسم)

– کاتاراکت – استرابیسم – نیستاگموس – هیدرپس قرنیه

– صورت گرد و پهن و صاف – نیمرخ تخت

– پهن بودن تیغه بینی –  پل بینی مسطح – بینی کوچک

– قاعده بینی فرورفته و سوراخهای بینی کمی سر بالا

-دهان کوچک

– زبان بزرگتر از معمول و سطح آن شیارهای عمیق دارد.

(بزرگی زبان نسبت به دهان)

– گوش کوچک و گرد با ارتفاع کم  که نرمه آن به پوست چسبیده.

– وجود خط عرضی در کف دست (( Simian creaseکه موازی خط مفاصل انگشتان

و کف دست میباشد. (وجود یک خط افقی در کف دست بجای دو خط افقی)

– فقدان یکی از بندهای انگشتان و معمولا انگشت پنجم (Clinodactyly)

– Origin(شروع) انگشت اول از پائینتر است.

– انگشتان کوچک هستند و بسمت داخل انحنا دارند.

-گردن کوتاه- هنگام تولد پوست پشت گردن شل و چین خورده است.

– زیاد بودن فاصله بین انگشت شصت پا و انگشت کناری که بصورت شیاری

به کف پا امتداد یافته و به عقب کشیده میشود.

(این علامت شایعتر از خط افقی دست است)

– موهای بدن نازک و ظریف و تنک میباشد.

– عدم وجود رفلکس مورو

IQ=25-50 – (عقب ماندگی ذهنی شدید تا متوسط)

– در دوران نوزادی پوست بدن شل و قابل کشش بوده ،

ممکن است سیانوزه باشد و بعدا” رنگ پریده و یا چرب به نظر آید.

– شل بودن عضلات شکم

– شکم برآمده- ممکن است فتق نافی دیده شود.

– ناهنجاری لگن –  تغییر شکل و پهن بودن استخوانهای لگن

– وزن پایینتر ازسن جنینی در هنگام تولد

– در بدو تولد آرام و بیش از معمول می خوابد و معمولا هنگام گرسنگی برای شیر خوردن گریه نمی کند.

– ناهنجاریهای قلبی شایع (60-40) درصد می باشد.

– مردان معمولا عقیم و زنان دچار بلوغ دیررس و یا ئسگی زودرس می باشند

و در خانمها نسبت به افراد عادی باروری کمتر است  و 50% احتمال بدنیا آمدن فرزند مبتلا  وجود دارد.

– طول عمر متوسط 40 سال

– آندوکرین – اختلالات تیروئید (هیپو تیروئیدیسم)– آترزی روده – اختلالات مادرزادی قلبی و دیابت

-احتمال افسردگی و آلزایمر در این بیماران  بیشتر است.

– صرع

– اغلب کوتاه قد و چاق

– Imperforated Anus – مقعد سوراخ نشده- احتمال درگیری در دو جنس برا بر است.

تشخیص :

تشخيص قطعی سندروم داون با اتکا به مشخصات ظاهری نوزاد گاهی دشواراست

به همين دليل با انجام کاريوتايپ(Karyo Type)تشخيص قطعی مشخص می شود همچنین کاریوتیپ جهت تشخیص موارد تریوزومی آزاد و چسبیده کمک کننده بوده

وبدین ترتیب احتمال تکرار این سندرم را در فرزندان بعدی وحتی کودکان دیگر فامیل می توان تعیین نمود.

تشخیص در بارداری :

HCG – آلفا فتوپروتئین – استرادیول سه ماده ای هستند که در هنگام بارداری درخون مادر یافت شده و درهفته 16-18 بارداری با اندازه گیری و تطبیق آنها با جداول مخصوص سن بارداری می توان به برخی از بیماریهای مادرزادی مشکوک گردید که از جمله آنها سندرم داون می باشد.

آلفا فتوپروتئین در کبد و کیسه زرده جنین ساخته میشود و در سندرم داون کیسه زرده کوچکتر از حد معمول است لذا   کاهش آلفا فتوپروتئین را داریم.

استریول توسط جفت و کبد و آدرنال ساخته میشود و میزان آن در سندرم داون کاهش می یابد.

بتا HCG در سندرم دان افزایش می یابد.

نتايج مثبت حتما به معني اين نيست كه  جنين سندرم داون دارد بلكه مانند تست هاي غربالي ديگر به ما مي گويد كه بايد براي چه كساني آزمايشهاي دقيق تري انجام دهيم.

مهمترين آزمايش مرسوم آمنيوسنتز(بررسی کروموزومی بر روی مایع حاوی سلولهای جنینی که از مایع اطراف  جنین تهیه می گردد.) است كه  معمولا در هفته 15 تا 20 (18-14) بارداري انجام مي شود و نتايجش 98 تا 99  درصد صحيح است.

عوارض جانبی آمنیوسنتز:

– کرمپ (گرفتگی عضلانی)

– خونریزی

– عفونت

– لیک مایع آمنیوتیک

– افزایش خفیف سقط

نمونه گيري از پرزهاي كوريوني جفت يا CVS :

آزمايش ديگر نمونه گيري از پرزهاي كوريوني جفت يا CVS  است.كه سلول هايي از جفت مادر براي بررسي كروموزومي جدا مي كنند و در هفته 10  تا 12 بارداري انجام مي شود . نتايج آن هم 98 تا 99 درصد صحيح است.

سونوگرافی :

رایجترین یافته سونوگرافی در سندرم داون افزایش ضخامت چین پشت گردن میباشد.

سونوگرافي مي تواند مواردي از بيماري هاي قلبي مادرزادي يا انسداد هاي روده اي كه مي توانند با سندرم داون همراه باشد را نشان دهد.

بسیاری از متخصصان زنان و زایمان معتقدند که،عدم مشاهده استخوان بيني درسونوگرافي

درهفته هاي 11 تا 14 حاملگي شاخص مطمئني براي تشخيص سندرم داون در مراحل ابتدائي بارداري است.

چند نکته:

– افزایش بروز بیماری با بالا رفتن سن مادر به اثبات رسیده .

ریسک داشتن فرزندی با سندرم داون تا سن 30سالگی تقریبا ثابت بوده وازآن پس بطور تصاعدی بالا میرود.

– سندرم‌ داون‌ بعنوان‌ شايعترين‌ اختلال‌ كروزومي‌شناخته‌ مي‌شود.

– بررسی اپیدمیولوژیک در ایران نشان میدهد که نسبت جنس مذکر به مونث 2/3 میباشد.

– تشخيص هيپوتيروئيديسم در مبتلايان به سندرم داون دشوار است.

زيرا اين بيماري يك اختلال شايع همراه با سندرم داون است و از طرفي علائم باليني هيپوتيروئيديسم ممكن است با علائم باليني «سندرم داون» اشتباه شود. بنابراين امروزه در كليه شيرخواران با سندرم داون بررسي TFT در بدو تولد، 6 ماهگي، يكسالگي و بعد سالانه پيشنهاد مي‌شود. بيماري گريوز از ديگر اختلالات همراه با سندرم داون است

– زماني معتقد بودند كه به تمامي كوكان مبتلا به سندرم داون، حتي در صورت طبيعي بودن تست تیروئید ، هورمون   تيروئيدي داده شود ولي در مطالعات انجام شده اثر مثبتي از اين درمان ديده نشد حتي در افرادي كه TFT در حد پايين  نرمال مي‌باشد نيز بهبود شناختي مشاهده نشد(در واقع امروزه معتقدند مصرف هورمون‌هاي تيروئيدي، در صورت وجود هيپوتيروئيديسم در سندرم داون انديكاسيون دارد)

– خطر عود حدود یک درصد می باشد.

– خطر برای مادران زیر 30 سال 4/1 درصد می باشد و در مادران مسنتر با همان افزایش سن است.

آلفا فیتو پروتئین ( AFP)

آلفافیتوپروتئین بطور معمول در خون مردان سالم و زنان غير باردار يافت نمي‌شود و یا ميزان آن بسيار اندک است. اندازه گیری سطح سرمی آلفا فیتوپروتئین در مادران حامله بخشی از آزمایشهای غربالگری است و از آن مي‌توان جهت تشخيص برخی بيماري‌ها و ناهنجاریهای جنین استفاده کرد مانند نواقص کانال نخاعی، انانسفالی ، سندروم داون و بیماریهای نادر مانند سندروم‌های کروموزومی (تريزومی) يا امفالوسل که يک نقص مادرزادی در ديواره شکمی است.

در مسدود شدن کانال نخاعی (Spinabifida)، چنانچه میزان AFP خون زودتر از ۱۵ هفتگی مورد بررسی قرار بگیرد، قابل اطمینان نیست. بابررسی AFP موجود در خون به همراه نتایج دو تست دیگر بنامهای «استریول» و HCG می‌توان سندروم داون (Down) را تشخیص داد.

هنگامی که این سه تست با هم انجام شوند به آن تست تریپل می گویند. این تست جهت اسکرین (تشخیص) مشکلات جنینی، بسیار دقیق تر از تست مجزای AFP است. این تست بر روی سرم خون مادر انجام می‌شود.

اسکرین جنین یک زن باردار جهت تشخیص سندروم داون: سطح پایین AFP در ۶۰ درصد موارد می‌تواند نشانه سندروم داون باشد اما هنگامی که نتایج تست AFP همراه با نتایج دو تست استریول و HCG مورد بررسی قرار گیرد، احتمال تشخیص سندروم داون تا ۸۰ درصد افزایش می‌یابد.

در صورتی که داروهای ضد انعقاد مانند آسپرین یا وارفارین مصرف می‌کنید، قبل از انجام خونگیری، به پزشک اطلاع دهید. ممکن است مقادیر نرمال AFP در آزمایشگاههای مختلف با هم تفاوت داشته باشند. این مقادیر نرمال بسته به سن جنین فرق می‌کند.

شاید AFP بالا یا پایین به این معنی باشد که سن جنین اشتباه محاسبه شده‌است. به کمک سونوگرافی خیلی دقیق تر می‌توان سن جنین را محاسبه کرد. انجام آمینیو سنتز نیز به منظور اندازه گیری AFP مایع آمینیون توصیه می‌شود.

در زنان باردار مقدار AFP در هفته چهاردهم بتدریج شروع به افزایش می‌کند. این حالت تا یکی دو ماه قبل از تولد ادامه یافته و سپس بتدریج کاهش می‌یابد. مقادیر AFP در زنان سیاهپوست معمولاً کمی بالاتر از زنان سفید پوست است. برای تخمین صحیح سن جنین لازم است مقدار AFP را بدقت اندازه گیری کرد.

اندازه نرمال مقدار AFP برای هر خانم بر اساس وزن، نژاد، وضعیت دیابت(یعنی اینکه آیا شخص نیاز به تزریق انسولین دارد) و سن جنین وی تنظیم شده‌است. اگر طی سونوگرافی تخمین سن جنین تغییر کند باید مقدار AFP را دوباره با آن تطبیق داد.

میانگین این اندازه تطبیق داده شده را MOM می‌نامند. مقدار MOM را برای خانم مورد آزمایش، نرمال در نظر می‌گیرند.

مقدار بالای AFP در یک زن باردار می‌تواند به این دلایل باشد: سن نامناسب بارداری، یک حاملگی چند قلویی، جنین با نقص لوله عصبی، نقص دیواره شکمی (Omphalocele) و جنین مرده. برای اصلاح Omphalocele یا نقص دیواره شکمی، نوزاد باید پس از تولد مورد عمل جراحی قرار بگیرد.

مقدار کمتر از حد نرمال AFP در یک زن باردار مقدار پایین AFP می‌تواند به این دلایل باشد: سن نامناسب آبستنی، جنین مبتلا به سندروم داون.

عوامل تأثیر گذار بر روی تست آلفا فیتو پروتئین : سیگار کشیدن باعث افزایش مقدار AFP خون می‌شود ؛ نگهداری بد و نامناسب خون در یخچال و آلوده بودن خون از دلایلی هستند که می‌توانند در نتایج تست اختلال ایجاد کنند.

AFP یک تست اسکرینیینگ است که احتمال وجود مشکلات را در جنین جستجو می‌کند. چنانچه نتایج AFP غیر طبیعی باشد باید تستهای اضافه دیگری را نیز انجام داد. برای ارزیابی AFP غیر طبیعی از سونوگرافی استفاده می‌شود.

سونوگرافی علاوه بر اینکه مواردی از قبیل چندقلویی زایی و تخمین سن جنین را مشخص می‌کند، علت افزایش مقدار AFP خون را هم نشان می‌دهد. در صورتی که با سونوگرافی نتوان علت AFP غیر طبیعی را تشخیص داد باید آمنیوسنتز انجام شود. مقدار AFP موجود در مایع آمینوتیک را می‌توان به کمک آمنیوسنتز اندازه گیری کرد.

غربالگری سه ماهه اول بارداری

شیوه انتخابی موسسه جهانی پزشکی جنین است و در بین هفته ۱۱ تا ۱۴ حاملگی به همه مادران باردار توصیه می‌شود.

در این روش از مارکرهای سونوگرافی، بیوشیمی، مشاوره و نرم‌افزار استاندارد استفاده می‌شود.

در صورت انجام در مراکز مورد تایید موسسه جهانی پزشکی جنین ۹۰ تا ۹۵ در صد دقت دارد.

غربالگری سه ماهه دوم بارداری

در صورت رعایت کلیه استانداردها تا بین ۷۵ تا ۸۵ در صد دقت دارد و در مادرانی که در سه ماهه اول موفق به انجام غربالگری سه ماهه اول نشده‌اند و یا در مواردی که امکان دسترسی به روش‌های پیشرفته سه ماهه اول وجود ندارد توصیه می‌شود.

غربالگری تجمعی

از ترکیب ریسک محاسبه شده در سه ماهه اول و دوم بدست می‌آید و در صورت رعایت همه استاندردها تا ۹۵ در صد دقت دارد. در این روش ریسک محاسبه شده سه ماهه اول به اطلاع مادر رسانده نمی‌شود و به همین دلیل در مواردی که ریسک محاسبه شده سه ماهه اول پرخطر تعیین شده عده‌ای خلاف موازین اخلاق پزشکی می‌دانند و آن را توصیه نمی‌کنند.

مروری بر بیماری ام.اس

اسكلروز متعدد (اِم . اِس) يك اختلال مزمن درگيركننده بسياري از عملكردهاي دستگاه عصبي . يك سوم بيماران داراي بيماري خفيف و غيرپيشرونده هستند. در يك سوم ديگر بيماري پيشرفت آهسته اي دارد و در يك سوم باقيمانده پيشرفت بيماري سريع است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اين بيماري بزرگسالان جوان (سنين 40-20 سال ) از هر دو جنس را مبتلا مي سازد ولي در خانم ها شايع تر است .

علل

علل آن ناشناخته است . تحقيقات در اين باره حاكي از آن است كه مولتيپل اسكلروز (ام . اس ) ممكن است ناشي از يك اختلال خودايمني يا يك ويروس داراي فعاليت آهسته باشد. لكه هايي از ماده سفيد در مغز و نخاع تخريب شده و نمي توانند تحريكات عصبي طبيعي را منتقل كنند.

عواقب مورد انتظار

گاهي بهبود خودبه خود رخ مي دهد. ولي در بيشتر موارد، ام . اس غيرقابل علاج است . علايم آن قابل تسكين يا كنترل است ، و اين بيماري اغلب براي ماه ها تا سال ها پايدار باقي مي ماند. به طور شايع بيماران تا 30-20 سال پس از بروز بيماري زنده مي مانند.

تشخيص

آزمون خاصي براي تشخيص اين بيماري وجود ندارد. بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل سي تي اسكن ، ام آرآي ، پاسخ فراخوانده بينايي (پاسخ الكتريكي نسبت به تحريك يك دستگاه حسي )، آزمايش مايع نخاع و معاينه فيزيكي باشد.

علایم بیماری ام.اس

علایم بیماری ام.اس، بسته به اینكه چه منطقه ای از سیستم اعصاب مركزی گرفتار شده باشد، بسیار متغیر هستند و الگوی بیماری ام.اس از هر فردی به فرد دیگری متفاوت است. این علایم حتی در یك فرد خاص در طول سیر بیماری تغییر می كند.

علایم شایع این بیماری شامل :

۱- اختلالات بینایی : تاری دید ، دو بینی ، حركات غیر ارادی و سریع چشم و به ندرت از دست دادن كامل بینایی.

۲- اختلالات تعادل : لرزش ، عدم تعادل در راه رفتن ، سرگیجه ، ضعف و كرختی اندامها ، اختلال در انجام حركات موزون.

۳- سفتی عضلات

۴- اختلالات حسی : گزگز و مور مور ، احساس سوزش، بی حسی و درد.

۵- اختلالات تكلم : صحبت كردن آهسته و شمرده ، تغییر حالت تكلم ، كشیدن كلمات و اختلال بلع.

۶- خستگی.

۷- مشكلات مثانه و اختلال در اجابت مزاج.

– اختلالات مثانه شامل : تكرر ادرار ، فوریت در ادرار كردن، دفع ناقص مثانه یا دفع غیر ارادی.

– اختلالات اجابت مزاج شامل : یبوست و به ندرت بی اختیاری.

۸- مشكلات جنسی : ناباروری ، كم شدن میل جنسی.

۹- حساسیت به گرما : گرما در بسیاری از موارد باعث تشدید علایم می شود.

۱۰- اختلالات شناختی : اختلال در حافظه كوتاه مدت ، اختلال در تمركز و قدرت تصمیم گیری.

باید توجه داشت که علاوه بر علایم آشکار، نشانه های پنهانی چون خستگی ، اختلالات حافظه و تمركز هم در بیمار ایجاد میشود که چندان مورد توجه اطرافیان قرار نمیگیرد.

درمان:

اين بيماري درمان اختصاصي ندارد. فروكش بيماري خودبه خود رخ داده و ارزيابي ميزان موفقيت درمان را مشكل مي سازد.

حمايت هاي روحي رواني . تشويق و اطمينان دادن به بيماران جهت كمك به جلوگيري از پيدايش نااميدي به درمان ضروري است .

براي ادراره يك زندگي طبيعي تا حدامكان تلاش كنيد ولي خود را خسته نكيند.

از محيط هاي گرم ، حتي از دوش آب داغ گرفتن ، اجتناب كنيد. گرما مي تواند به طور موقت علايم را تشديد كند.

از ماساژ مكرر نواحي درگير استفاده كنيد. اين كار به پيشگيري از ايجاد جمع شدگي عضلات كمك مي كند.

از استرس بپرهيزيد زيرا ممكن است علايم را بدتر كند.

گذاشتن سوند ادرار توسط خود بيمار در موارد تخليه ناكامل مثانه

برخي درمانگران طبي غيرمتعهد درمان هاي اثبات نشده بي ارزشي را ارايه مي دهند. قبل از صرف هزينه خود بابت اين درمان ها با گروه پزشكي خود در مورد درمان هاي غيرمعمول اين بيماري مشورت كنيد.

بستري كردن بيماران يا مراقبت از آنها در آسايشگاه هاي بيماران بسته به شدت بيماري ممكن است لازم باشد.

داروها

داروهاي كورتوني در طي دوره هاي عود بيماري يا تشديد علايم .

سيكلوفسفاميد به مهار واكنش مضّر دستگاه ايمني كمك مي كند.

شل كننده هاي عضلاني براي كنترل گرفتگي عضلات

اينترفرون و ساير درمان ها در دست بررسي قرار دارند. درمان هاي جديدي ممكن است به زودي عرضه گردند.

فعاليت

يك برنامه منظم از تمرين هاي فيزيكي و فعاليت هاي ذهني ضروري است . درمان فيزيكي و بازتواني عضلاني با وسايل مكانيكي (استفاده از بريس ، عصا يا واكر) براي غلبه بر معلوليت هاي فيزيكي توصيه مي گردد.

دوره هاي منظم استراحت را برنامه ريزي كنيد.

در صورت امكان فعاليت جنبي خود را ادامه دهيد. مشاوره با متخصص مربوط در اين باره ممكن است سودمند باشد.

رژيم غذايي

از يك رژيم غذايي عادي متعادل شده ، و البته پر فيبر براي پيشگيري از يبوست ، استفاده كنيد.

اختلال شخصيت پارانوييد

افراد مبتلا به اختلال شخصيت پارانوييد (Paranoid Personality Disorder) بيش از حد حساس بوده و تمايل دارند كه محيط اطراف خود را برای يافتن نشانه‌هايی مبنی براينكه بدرفتاری ديگران، دليل تنها ماندن آنان است، مورد بررسی قرار دهند. افراد مبتلا به اختلال شخصيت پارانوييد غالباَ اهل جرّ و بحث، عصبی و خشك هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ويژگی‌های غالب اختلال شخصيت پارانوييد عبارتند از يك بی‌اعتمادی نافذ و طولانی مدت و بدگمانی نسبت به ديگران ،آنها آمادة حمله به نظر مي‌رسند. متمايل به مبالغه‌اند و اينكه از كاه، كوه بسازند.

آن‌ها در تلاشند كه انگيزه‌هاي پنهانی و معاني خاصی را به رفتارهای ساده و بي‌غرض ديگران نسبت دهند.

آنها می‌خواهند كه ديگران را برای تمام مشكلات خود سرزنش كنند ولی خود به هيچ عنوان سرزنش و يا قبول مسئوليت شكست را برنمی‌تابند.

مردان بيش از زنان از اختلال شخصيت پارانوييد رنج می‌برند.

علائم A.

يك حالت بي‌اعتمادي و بدگماني نافذ نسبت به ديگران به‌طوري كه انگيزه‌هاي آنان بدخواهانه تعبير مي‌شود. در اوايل بزرگسالي شروع شده و در دامنة متنوعي از موقعيت‌هاي مختلف خود را نشان مي‌دهد و در چهار مورد (و يا بيشتر ) از موارد زير آشكار مي‌گردد:

(1) بي‌دليل و بدون مدرك و مبناي كافي به ديگران شك دارد و گمان مي‌كند كه آنها درصدد بهره‌كشي، آسيب رساندن و يا فريفتن او هستند.

(2) با شك و ترديدهاي نابجا در رابطه با وفاداري و قابل اعتماد بودن دوستان و ساير معاشران اشتغال ذهني دارد

(3) تمايلي به درميان گذاشتن حرف‌هاي خود با ديگران ندارد، زيرا به دليل ترس ناموجهي كه دارد فكر مي‌كند كه از اين اطلاعات به شيوه‌اي بدخواهانه، برعليه او استفاده مي‌شود.

(4) از اظهارات عادي و رويدادها، معاني تحقيرآميز و يا تهديدكننده برداشت مي‌كند،

(5) همواره احساس كينه‌توزي دارد. يعني از توهين،‌ آسيب و يا بي‌اعتنايي ديگران درنمي‌گذرند.

(6) احساس مي‌كند كه به شخصيت و اعتبار او حمله شده است درحالي كه ديگران چنين برداشتي ندارند و او همواره آماده است كه سريع و با عصبانيت واكنش نشان دهد و يا متقابلاً حمله نمايد،

(7) بي‌دليل نسبت به وفاداري همسر و يا شريك جنسي‌اش بدگمان است.

B . (اين اختلال) منحصراً همزمان با دوره‌هاي اسكيزوفرني، يك اختلال خلقي با ويژگي‌هاي روان پريشي،‌ و يا يك اختلال روان پريشي ديگر روي نمي‌دهد.

علل تحت تأثير عوامل ژنتيكي قرار دارد(ميزان شيوع آن در خانواده‌هاي بيماران اسكيزوفرنيك بالاتر است)

ميزان شيوع همزمان آن با اختلالاتی به‌ويژه افسردگي،اضطراب و سوء مصرف مواد، بالاست.
علايم اختلال با بالارفتن سن شروع مي‌شوند به‌ويژه اين امر پس از تغييرات عمده در زندگي روي مي‌دهد.

عوارض درمان شناختي ـ رفتاري

درمان شناختي ـ رفتاري اختلال شخصيت پارانوييد بر خود ـ افشايي و اعتماد تأكيد دارد.از اهداف آن افزايش حس خود ـ كارآمدي مراجع باتوجه به توانايي او براي اداره كردن موقعيت‌هاي مشكل و ايجاد يك ديدگاه واقع‌بينانه‌تر در مورد نيّات و اقدامات ديگران. اين امر به مراجع اجازه مي‌دهد تا از حالت تدافعي كه معمولاً در مقابل احساس خطر به خود مي‌گيرد، خارج شود.

برقراري يك رابطه‌ي مشاركتي ميان درمانگر و مراجع هميشه مهم است،‌ اما اين امر در كار با مراجعان پارانوييدي كه بدگمان بوده و ديگران را بدخواه و فريبكار مي‌دانند، اهميت ويژه پيدا مي‌كند.يك شيوة موثر براي افزايش راحتي مراجع در جريان درمان اين است كه آزادي و كنترل بيشتري در زمينة تعيين محتوا و تعداد جلسات درمان به او داده شود.

عوارض درمان شناختي ـ رفتاري

درمان شناختي ـ رفتاري اختلال شخصيت پارانوييد بر خود ـ افشايي و اعتماد تأكيد دارد.از اهداف آن افزايش حس خود ـ كارآمدي مراجع باتوجه به توانايي او براي اداره كردن موقعيت‌هاي مشكل و ايجاد يك ديدگاه واقع‌بينانه‌تر در مورد نيّات و اقدامات ديگران. اين امر به مراجع اجازه مي‌دهد تا از حالت تدافعي كه معمولاً در مقابل احساس خطر به خود مي‌گيرد، خارج شود.

برقراري يك رابطه‌ي مشاركتي ميان درمانگر و مراجع هميشه مهم است،‌ اما اين امر در كار با مراجعان پارانوييدي كه بدگمان بوده و ديگران را بدخواه و فريبكار مي‌دانند، اهميت ويژه پيدا مي‌كند.

يك شيوة موثر براي افزايش راحتي مراجع در جريان درمان اين است كه آزادي و كنترل بيشتري در زمينة تعيين محتوا و تعداد جلسات درمان به او داده شود.

مروری بر آمبولی ريه

خون داخل سیاهرگهای عمقی گاهاً در شرایط بی حركتی طولانی بعلت تجمع و ساكن ‏بودن در این شرایط مستعد تشكیل لخته می شود. مسافرت طولانی مدت با وسایل نقلیه، ‏بستری در بیمارستان مخصوصاً بعد از عمل جراحی و یا شكستگی اندام تحتانی عوامل ‏خطرساز می باشند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، برخی از افراد به صورت ژنتیكی استعداد به تشكیل لخته های وریدی ‏دارند و ضمناً برخی داروها از قبیل داروهای ضدبارداری خوراكی با افزایش خطر این ‏عارضه همراه می باشند. ‏

تشكیل لخته وریدی اندام تحتانی( ‏DVT‏ )با درد و تورم و گرمی اندام تحتانی مبتلا همراه ‏بوده و معمولاً عضلات پا سفت شده و پوست ملتهب به نظر می رسد. در صورت ایجاد ‏این علایم فرد مبتلا باید از ایستادن برروی پا پرهیز كرده و اندام درگیر شده بی حركت ‏حفظ شود.

مراجعه فوری به بیمارستان الزامی است. بیمار معمولاً برای یك هفته در ‏بیمارستان بستری شده واز داروهای ضد انعقادی استفاده می شود. در اغلب موارد داروی ‏وارفارین برای مدت ۶-۳ ماه توصیه می شود. ‏

خطرناكترین عارضه ایجاد شده براثر تشكیل لخته های وریدی كنده شدن لخته می باشد. ‏لخته كنده شده از طریق سیاهرگ های بزرگ و پس از عبور از حفره های راست قلب ‏وارد سرخرگ ریوی شده ودر این سرخرگها گیر كرده و منجر به انسداد آنها می شود. ‏

این عارضه خطرناك كه اصطلاحاً آمبولی ریه نام دارد با تنگی نفس ناگهانی و گاهاً درد ‏قفسه سینه و یا غش (سنكوپ) همراه افت فشار خون تظاهر می یابد. بیمار مبتلا باید در ‏بخش ویژه بستری شده و داروهای ضد انعقادی سریعاً تزریق شوند. گاهاً در صورت ‏وجود لخته های بزرگ در شریان ریوی استفاده از داروهای حل كننده لخته لازم می ‏باشد.

عمل جراحی باز قفسه سینه برای خارج كردن لخته در تعداد بسیار كمی از مراكز ‏درمانی كشور به صورت اورژانسی انجام می شود. بیمار حداقل یك هفته در بیمارستان ‏بستری بوده و در صورت بهبود وضعیت بالینی با توصیه به مصرف وارفارین برای حداقل ۶ ‏ماه مرخص می شود.
آمبولي ريوي هنگامي‌رخ مي‌دهد كه  لخته خوني از وريد‌هاي بخش ديگري از بدن اغلب ساق‌ پا به رگ‌هاي ريه وارد مي‌شود. لخته‌خون در شريان ريوي گير مي‌كند و انسدادي كه در مسير جريان خون به وجود مي‌آورد ممكن است به آسيب ريه‌ها و ساير اندام‌ها منجر شود. آمبولي ريوي در بسياري موارد مرگبار است.

موسسه ملي  قلب، ريه و خون آمريكا  مي‌گويد كه هر سال در اين كشور تقريبا  ۶۰۰۰۰۰ مورد  آمبولي ريوي تشخيص داده مي‌شود كه ۶۰۰۰۰ مورد آنها به مرگ بيماران مي‌انجامد. افرادي كه به علت دچار بودن به بيماري‌هاي مختلف مجبورند مدت‌ها در بستر دراز بكشند بيش از همه  مستعد آمبولي ريوي‌ هستند.

علل بروز بيماري :

۱ـ بي‌تحركي به مد‌ت طولاني

۲ـ سوختگي‌ها

۳ـ د‌رمان‌هاي شيميايي

۴ـ نارسايي احتقاني قلب

۵ـ سابقه‌ لخته د‌ر وريد‌ عمقي

۶ـ شكستگي‌هاي استخواني

۷ـ همولتيك (كم‌خوني ليزكنند‌ه)

۸ـ هپارين (ضد‌لخته‌اي كه با كاهش گلبول قرمز همراه است)

۹ـ وجود‌ هموسيستين د‌ر اد‌رار

۱۰ـ حاملگي

۱۱ـ د‌اروهاي استروژن (به مقد‌ار زياد‌)

۱۲ـ ازد‌ياد‌ چربي‌هاي خون

۱۳ـ چاقي

۱۴ـ سكته قلبي

۱۵ـ مصرف قرص‌هاي ضد‌بارد‌اري

۱۶ـ سنين بالا

۱۷ـ مصرف فنوتيازين

۱۸ـ گروههاي خوني A

۱۹ـ لوله‌هاي اد‌راري (سوند‌)

۲۰ـ پد‌يد‌ه بهجت (د‌انشمند‌ ترك كه وجود‌ لخته د‌ر شبكيه و از د‌ست رفتن بينايي بر اثر ويروس را كشف كرد‌… البته لخته مي‌تواند‌ د‌ر تمام اند‌ام و اعضاء ايجاد‌ مشكل كند‌.)

وضعيت ظاهري بدن: بنابر گزارش سازمان جهاني بهداشت، افراد چاق در خطر بيشتري براي ايجاد لخته هستند. علت دقيق اين مسئله هنوز معلوم نيست ولي يک فرضيه اين است که هورمون «لپتين» در ايجاد لخته موثر است. اين هورمون توسط سلول‌هاي چربي توليد مي‌شود و افراد چاق هم سلول‌هاي چربي بيشتري دارند. بر پايه گزارش سازمان جهاني بهداشت، همچنين افراد قدبلند (بلندتر از ۱۹۰سانتيمتر) و کوتاه قد (کوتاهتر از ۱۶۰ سانتيمتر) نيز در خطر بيشتري قرار دارند.

جراحي: اعمال جراحي به‌ويژه جراحي‌هاي تعويض مفصل زانو يا لگن از دلايل عمده ايجاد لخته به شمار مي‌روند. به همين دليل در اين افراد قبل و بعد از عمل، داروهاي ضد انعقاد خون تجويز مي‌شود. شکستگي‌هاي عمده که دوره بهبودي طولاني‌مدت دارند، مانند شکستگي استخوان ران پا و لگن نيز وضعيت مشابهي دارند، زيرا در اين حالات بيمار به مدت طولاني نمي‌تواند پاهاي خود را حرکت دهد. به‌طور کلي هر عاملي که باعث شود شما مجبور شويد به مدت طولاني در بستر استراحت کنيد، خطر تشکيل لخته را بالا مي‌برد.

بارداري: خانم‌هاي باردار يا خانم‌هايي که به تازگي زايمان داشته‌اند، در خطر بيشتري براي ابتلا به ترومبوز وريد عمقي هستند. در واقع، آمبولي ريوي شايعترين علت مرگ زنان در هنگام زايمان است.

مصرف قرص‌هاي پيشگيري از بارداري: خانم‌هايي که OCP مصرف مي‌کنند، ۳ تا ۴ برابر بيشتر از ديگران در خطر ابتلا به تشکيل لخته هستند. اين خطر در خانم‌هاي سيگاري يا داراي اضافه وزن بيشتر است. البته هورمون درماني جايگزين در خانم‌هاي يائسه (HRT) هم اين خطر را افزايش مي‌دهد. هورمون استروژن موجود در OCP و HRT باعث افزايش فاکتورهاي انعقادي مي‌شود.

افزايش فاکتورهاي انعقادي در خون: برخي از انواع سرطان‌ها به‌ويژه سرطان پانکراس، ريه و تخمدان باعث افزايش انعقاد‌پذيري خون مي‌شوند و شيمي درماني هم اين وضع را تشديد مي‌کند.

بيماري‌هاي قلبي: افراد مبتلا به بيماري‌هاي قلبي- عروقي يا افرادي که سابقه سکته قلبي يا مغزي دارند، بيشتر در خطر تشکيل لخته در سياهرگ‌ها هستند. فشار خون بالا و ابتلا به بيماري‌هاي التهابي روده (نظير کوليت اولسراتيو و کرون) نيز خطر ايجاد لخته را افزايش مي‌دهند.

سابقه خانوادگي يا شخصي ترومبوز وريد عمقي: بيش از نيمي از موارد آمبولي ريوي ناشي از ترومبوز وريد عمقي، مربوط به يک اختلال انعقادي ارثي است.

فلج: افرادي که به هر دليل فلج شده‌اند، به‌دليل بي‌حرکتي در خطر بيشتري قرار دارند.

سيگار: به‌دلايلي که به‌طور دقيق مشخص نشده، مصرف تنباکو برخي افراد را مستعد تشکيل لخته مي‌کند، به‌ويژه اگر با ساير عوامل خطرساز فوق همراه باشد.

علاوه بر علت‌هاي مطرح‌شد‌ه، د‌و علت شاخص و اساسي د‌يگر وجود‌ د‌ارد‌ كه نقش مهّمي د‌ر بروز آمبولي ريه ايفا مي‌كند‌.

۱ـ ايست د‌ر وريد‌ها به مد‌ت طولاني (د‌ر نتيجه استراحت مطلق يا نسبي)

۲ـ اخيراً به اثبات رسيد‌ه است كه مقاومت به يك نوع پروتئين فعال به نام پروتئين C شايع‌ترين علت ماد‌رزاد‌ي براي لخته‌شد‌ن د‌ر وريد‌ عمقي بود‌ه است.

نارسايي اولّيه يا اكتسابي د‌ر پروتئين C به وجود‌ آورند‌ة لخته د‌ر وريد‌ عمقي شد‌ه كه منجر به آمبولي ريوي مي‌شود‌.

عوامل تشدید کننده بیماری

سن‌ بالاي‌ 60 سال‌
هرگونه‌ آسيب‌ يا بيماري‌ مستلزم‌ استراحت‌ طولاني‌ در بستر
نشستن‌ در يك‌ وضعيت‌ ثابت‌ به‌ مدت‌ طولاني‌ مثلاً در طي‌ مسافرت‌ با هواپيما
جراحي‌ اخير
نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
اختلالات‌ ريتم‌ قلب‌
پلي‌سيتمي‌؛ كم‌ خوني‌ هموليتيك‌
شكستگي‌ استخوان‌
چاقي‌؛ استعمال‌ دخانيات‌
بارداري‌
مصرف‌ قرص‌هاي‌ ضد بارداري‌ به‌ خصوص‌ در خانم‌هاي‌ سيگاري

‌علایم‌ شایع‌
کوتاهی‌ نفس‌ ناگهانی‌
غش‌ کردن‌ یا حالت‌ غش‌ پیدا کردن‌
درد قفسه‌ سینه‌
سرفه‌ (گاهی‌ همراه‌ با خلط‌ خونی‌)
تندی‌ ضربان‌ قلب‌
تب‌ خفیف‌ قبل‌ از بروز علایم‌ فوق‌ معمولاً تورم‌ و درد اندام‌ تحتانی‌ وجود دارد.

علائم بالینی :

این بیماری به طور ناگهانی ظاهر می شود و درد شدیدی در یک طرف سینه منتشر می شود . بیمار سرفه های خشکی می کند و به سختی نفس می کشد . پوست کبود می شود ، بیمار مضطرب است و احساس سنکوپ به او دست می دهد . درمان :

باید بیمار را بستری کرد و داروهای ضد لخته شدن خون ، اکسیژن و مراقبت شدید تجویز نمود . این بیماری کشنده است و تشخیص آن به دلیل کمی علائم آسان نیست .

تشخيص

تشخیص آمبولی ریه دشوار است، به ویژه اگر فرد مبتلا یک بیماری قلبی یا عروقی زمینه‌ای نیز باشد. پزشک برای یافتن لخته، یک پرونده رادیولوژی از قفسه سینه، اسکن ریه و آنژیوگرافی ریه درخواست می‌کند.

آنژیوگرافی ریه دقیق‌ترین روش تشخیص آمبولی ریه است. طی آنژیوگرافی ریه، یک ماده رنگی به داخل سیاهرگ بازو یا اندام‌ تحتانی تزریق می‌شود. هنگامی که این ماده در شریان‌های ریه گردش می‌یابد، سرخرگ‌ها، روی عکس تهیه شده با اشعه ایکس قابل رویت می‌شوند و اگر لخته‌ای وجود داشته باشد دیده می‌شود. پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را نیز درخواست دهد.

پیشگیری‌
از استراحت‌ طولانی‌مدت‌ در بستر در طی‌ بیماری‌ خودداری‌ کنید. در طی‌ دوره‌ نقاهت‌ از جوراب‌ کشی‌ استفاده‌ کنید (چه‌ در هنگام‌ استراحت‌ در بستر و چه‌ در هنگام‌ برخاستن‌ از بستر)
پس‌ از جراحی‌ هر چه‌ سریعتر حرکت‌ اندام‌های‌ تحتانی‌ و راه‌ رفتن‌ را شروع‌ کنید.
خودداری‌ از استعمال‌ دخانیات‌، به‌ خصوص‌ در خانم‌های‌ ۳۵ سال‌ به‌ بالا که‌ قرص‌ ضد بارداری‌ مصرف‌ می‌کنند.
اجتناب‌ از جراحی‌های‌ غیر ضروری‌. در این‌ موارد از روش‌های‌ دیگری‌ غیر از جراحی‌ استفاده‌ کنید.
در طی‌ سفر هر ۲-۱ ساعت‌ مدتی‌ ایستاده‌ و راه‌ بروید.
مصرف‌ یک‌ قرص‌ آسپرین در روز ممکن‌ است‌ نقش‌ پیشگیری‌ کننده‌ در این‌ زمینه‌ داشته‌ باشد؛ در این‌ باره‌ با پزشک‌ خود مشورت‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً مراقبت‌های‌ ویژه‌ در عرض‌ ۱۴-۱۰ روز بهبود می‌یابد.
عوارض‌ احتمالی‌
مرگ‌ سریع‌الوقوع‌ در اثر یک‌ لخته‌ بزرگ‌ که‌ بیش‌ از ۵۰% جریان‌ خون‌ ریه ها را مسدود کند.
خونریزی‌ شدید داخل‌ ریه‌ دراثر لخته‌های‌ کوچکتر

درمان‌

اصول‌ کلی‌

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ رادیوگرافی‌ قفسه‌ سینه‌، اسکن‌ ریه‌، آنژیوگرافی ریه‌، نوار قلب‌، سمع‌ قلب‌ و ریه‌، و آزمایش‌های‌ خون‌ جهت‌ اندازه‌گیری‌ عوامل‌ انعقادی‌ و زمان‌ پروترومبین‌ باشد.
هدف‌ درمانی‌ عبارتست‌از:
حفظ‌ عملکرد قلب‌ و ریه‌ در حد قابل‌ قبول‌ (تا برطرف‌ شدن‌ لخته‌) و جلوگیری‌ از عود آمبولی‌
جراحی‌ ممکن‌ است‌ به‌ منظور بستن‌ ورید بزرگ‌ منتهی‌ به‌ قلب‌ و ریه‌ (ورید اجوف‌) یا قرار دادن‌ یک‌ صافی‌ در داخل‌ آن‌ برای‌ جلوگیری‌ از عبور لخته‌ها به‌ سمت‌ قلب‌ لازم‌ باشد (به‌ ندرت‌)
استفاده‌ از جوراب‌کشی‌ یا پیچیدن‌ ساق‌ پا با باند کشی‌
از نشستن‌ به‌ حالتی‌ که‌ ساق‌ها یا مچ‌ پاها را روی‌ یکدیگر بیندازید خودداری‌ کنید.
در هنگام‌ نشستن‌ طولانی‌ مدت‌ طوری‌ بنشینید که‌ پاها بالاتر از ران‌ها قرار گیرند.
در هنگام‌ خوابیدن‌ پاها را بالاتر از سطح‌ بستر قرار دهید.
داروها
داروهای‌ ضد انعقاد در جهت‌ حل‌ کردن‌ لخته‌ و جلوگیری‌ از ایجاد دوباره‌ آن‌. سطح‌ داروهای‌ ضد انعقاد باید به‌ طور مرتب‌ اندازه‌گیری‌ شود تا اطمینان‌ حاصل‌ شود سطح‌ آنها در حد مطلوب‌ و بی‌خطر است‌.
تجویز اکسیژن‌، در صورت‌ نیاز
آنتی بیوتیک ها، در موارد آمبولی‌ عفونی‌
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

تا هنگام‌ برطرف‌ شدن‌ علایم‌ التهابی‌ ناشی‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ در بستر استراحت‌ نمایید. در طی‌ استراحت‌ در بستر اندام‌های‌ تحتانی‌ را به‌ طور مکرر حرکت‌ دهید تا به‌ جریان‌ یافتن‌ خون‌ در آن‌ها کمک‌ شود.

رژیم‌ غذایی‌

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.

میگرن

میگرن، نوعی اختلال سردرد است که با ترکیب متنوعی از تغییرات عصبی و گوارشی مشخص می شود. درد میگرن اغلب اوقات به صورت درد ضربان دار یک طرفه است که ابتدا خفیف است وکم کم شدید میشود. دردهای میگرنی در همه موارد با بی اشتهایی و تهوع و گاهی اوقات با استفراغ همراه هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  درهنگام حملات میگرنی، بیماران به وضوح دچار تحمل نکردن نور هستند و برای استراحت، به محلی تاری می روند. ممکن است تحمل نکردن صدا و گاهی اوقات تحمل نکردن بوها نیز وجود داشته باشد. در کودکان، میگرن اغلب با حملات دردشکم، بیماری حر کت و اختلالات خواب همراه است.

شروع دیررس میگرن)در سنین بالای 50 سال( نادر است؛با وجود این، عود میگرنی که بهبود یافته است، غیرمعمول نیست. تشخیص بیماری براساس خصوصیات سردرد و علایم همراه صورت می گیرد. چرا که نتایج معاینه فیزیکی و مطالعات آزمایشگاهی به طور معمول طبیعی است.

در موردمیگرن انواع متعددی از آن توصیف شده اندکه شایعترین آنها عبارت اند از: میگرن معمولی)میگرن بدون وجود پیش درآمد( و میگرن کلاسیک ) میگرن همراه با مرحله پیش درآمد( .

تظاهر میگرن، بصورت یک درد ضرباندار و شدید است که معمولاً درد دریک طرف سر بیمار شکل مي گیرد.

میگرن در زنها سه برابر مردان شیوع دارد. بعضي افراد قادر هستند که آغاز یک حمله میگرنی را با حالت هایي که به آن اورا گفته مي شود، تشخیص دهند )اورا شامل اختلالات دیداري است که بصورت جرقه هاي نوري آشکار مي شود( .استرس یا اضطراب مي تواند آن را تحریک کند.

افرادي که دچار میگرن هستند با شرایطي مثل غذاهاي محرک، اختلال در خواب، قرار گرفتن در معرض نور شدید، ویا (در زنان) بهم خوردگي هورموني مي توانند تجربه میگرن را مجدداً داشته باشند. در اغلب موارد سابقه فامیلي میگرن وجود دارد.

دردهاي شدید، حالت تهوع و استفراغ، حساسیت به نور، بي حالي، مشکل در گفتار، بیزاري از بوها، نور هراسي و تعرق علایم میگرن هستند. برای آنکه راه مقابله با این درد آزار دهنده مزمن را انتخاب کنیم بهتر است انواع آن را بشناسیم تا با آگاهی کامل به آن حمله کنیم.

انواع سردرد:

سردرد تنشی:

سردرد تنشی یک سردرد انقباضی فراگیر باند مانند ( مثل اینکه دور سر را با یک باند یا پارچه محکم ببندند) است و معمولا ناشی از انقباض عضلات ناحیه های پیشانی، گردن و شانه هاست. استرس، اضطراب، خستگي يا مصرف داروهاي مختلف بخصوص داروهاي كافئين دار مي تواند باعث بروزاين نوع سر درد شوند. اغلب با تنش یا قراردادن سر بر روی مکان سفت و محکم شروع می شود.

آیا می دانید که: سردرد تنشی، شایع ترین نوع سردرد است، 78 درصد از سردردها را در بر می گیرد.

سردرد میگرنی:

دليل علمي بروز ميگرن تغيير سايز عروق داخل يا روي سطح مغز مي باشد. اما عواملي همچون ارث،خستگي مفرط، استرس، كم خوابي يا زياد خوابي، احساس گرسنگي زياد، مصرف كافئين، قرار داشتن در دوره قاعدگي و مصرف مواد غذايي مختلف مثل گوشت به مقدار زياد، غذاهاي چيني، سس سويا، پيتزا، هات داگ، بادام زميني، جگر مرغ، شكلات و الكل در بروز آن بسيار موثر هستند .

آیا می دانید که 94 درصد از مردمی که با شکایت سردردبه دکتر مراجعه می کنند واقعاً میگرن دارند؟ 50 درصد از مردمی که میگرن دارند تشخیص میگرن را دریافت می کنند.
سردرد سینوسی : در صورت عفونت حاد سینوس شما امکان دارد که دچار سردرد شوید معمولا این سردرد با تب و درد شدید در بالای سینوس همراه است.

آیا شما می دانید که سردرد سینوسی تشخیص بالینی است به صورت گسترده ای پذیرفته شده است. در حالی که متخصصان بسیاری آن را علت غیر معمول سردردهای راجعه ( عود کننده) در نظر می گیرند.

تقریباً 50 درصد مردم مبتلا به میگرن ریزش اشک از چشم یا گرفتگی بینی در زمان حمله سردرد خود دارند. تقریباً 90 درصد مردمی که به عنوان مبتلا به سردرد سینوسی تشخیص داده شده اند واقعاً میگران دارند.

1- سردرد خوشه ای :

آیا شما میدانید که این نوع سردرد نادر است و تنها 2/11 درصد از جمعیت عمومی را تحت تأثیر قرار می دهد این سردرد خیلی شدید است و عموماً در اصراف چشم و شقیقه روی می دهد به صورت میانگین 20 دقیقه تا 2 ساعت ادامه می یابد در این افراد ریزش اشک از چشم و آبریزش بینی شایع است. اما این علائم در انواع دیگر سردرد هم دیده می شود. سردرد خوشه ای یک نوع میگرن نیست این نوع سردرد تشخیص و درمان خاص و منحصر به فرد خود را دارد.

2- سردرد مزمن روزانه:

علت های بسیاری برای سردرد مزمن روزانه وجود دارد اما شایع ترین علت داشتن سابقه ابتلا به میگرن و استفاده بیش از حد از داروهاست که باعث می شود این سردردها مزمن شوند از هر 20 نفر یک نفر سردرد مزمن روزانه دارد.

چرایی ایجاد میگرن هنوز پس از سال ها پژوهش چرایی ایجاد این سردرد مشخص نشده است. درد میگرن در اثر تورم رگهای خونی و اعصاب اطراف مغز که به ساقه مغز معروف است، ایجاد می شود.

به نظر می آید یک ماده شیمیایی موجود در مغز به نام سروتونین نقش اصلی را در این بیماری داشته باشد، گرچه هنوز عاملی که مایه این دگرگونی های در فعالیت ساقه مغز و سطح سروتونین می شود به خوبی شناخته نشده است.

علل دیگر

انتقال دهنده عصبي سرتونين)ميگرن مي تواند با كاهش سطوح سروتونين و يا تغييراتي در آن به وجود آيد(، گرسنگي تغيير در آب و هوا، خستگي، استرس هاي روحي، عادت ماهيانه و تغييرات هورموني،نورهاي درخشان و شديد، برخي داروها )مثل قر صهاي ضدبارداري، داروهاي متسع كننده عروقي( هم می توانند از دلایل دیگر میگرن باشند.

از دید روانشناسی محرک و علت اصلی میگرن، استرس است. از نظر فیزیولوژی میگرن هم به دلیل اختلال در جریان خون و هم به دلیل اشکالات الکتروفیزیولوژیک به وجود می آید.

درمان میگرن در درمان سردرد شما می توانید از روش سنتی آن یعنی دارواستفاده کنید و یا درمان های جدیدتر و جدیدتر و جدیدترو البته مفیدتر و مفیدتر و مفیدتر؛ انتخاب با شماست! بهتراست برای انتخاب روش درمان از مقایسه اثرات درمان های مختلف بهره ببرید.

دارودرماني هيچ داروي خاصي نسبت به ديگر داروها ارجحيت ندارد و اثر قطعي از هيچكدام از آنها مورد انتظارنيست. ضمن اينكه از عوارض جانبي دارو نيز نبايد صر فنظركرد.

درمان رفتاری چهار نوع درمان رفتاری برای سردرد مطرح می شود، این درمان ها شامل آموزش پسخوراند زیستی،آرام سازی یا ریلکسیشن، آموزش پسخوراند زیستی به همراه ریلکسیشن ودرمان شناختی – رفتاری است.

درمان شناختی – رفتاری درمان شناختي-رفتاري ازطريق تغيير افکار، ارزيابي حوادث و وقايع، ارزيابي تفکرات و الگوي پاسخ به حوادث استرس زاي زندگي، رفتار فرد را اصلاح و يا تغيير مي دهد. اين مداخلات فرد را از نقش فرايندهاي تفکر در پاسخ به وقايع استرس آميز و ارتباط بين استرس و سردرد آگاه مي سازد.

ریلکسیشن ریلکسیشن راهی است برای رسیدن به تعادل جسمی و روانی که می تواند درزندگی روزمره بسیار کاربرد داشته باشد.این باور وجود دارد که سردرد به واکنش بدن به وقایع فشارزای روزمره مرتبط است. ریلکسیشن روشی است برای شناسایی نشانه های تنش در بدن و کاهش آنها قبل از آنکه سبب سردرد شوند.

درمان با نوروفيدبک نوروفيدبك در بهبود سردردهاي ميگرني و تنشي بسيار موفقيت آميز نشان داده است. هدف اصلي از آموزش نوروفيدبك بهبود خودتنظيمي مغز است و با القا تغييراتي در حالات فيزيولوژیكي مغز، سبب بالارفتن آستانه آغاز سردرد در مغز مي شود.

اين یك فرايند يادگيري است. بيشتر از 80 درصد افرادي كه دوره آموزش خود را تكميل كرد ه اند درباره بهبود سندروم هاي سردرد خود گزارش داده اند. نوروفيدبك مستقيما عملكرد دستگاه اعصاب مركزي را هدف قرار مي دهد، جايي كه ميگرن ظاهرمي شود.

ما در آتیه دریافته ایم که آموزش به منظورکاهش فعالیت امواج 3-5 هرتز و 28 – 23 هرتز در دو طرف مغز، همزمان با افزایش فعالیت در موج 14 هرتز در سمت راست و امواج -18 15 هرتز در سمت چپ، میگرن را برطرف مي کند. به عبارت دیگر، براي ایجاد میگرن، CNS با ید امواج قوي 3-5 هرتز و 28 – 23 هرتز از دو طرف، همراه با امواج ضعیف 14 هرتز در سمت راست و 18 – 15 هرتز در سمت چپ تولیدکند.

درمان با بیوفیدبک برای درمان میگرن، بیوفیدبک کارکردهای مناسبی دارد. بیوفیدبک یک درمان جامع روانی/فیزیولوژیک را فراهم می کند که شامل کاهش بی ثباتی های عروقی و الکتریکی در بدن است.

براي افزايش کارايي در درمان، معمولا بيوفيدبک همراه با تکنيک آرام سازي مورد استفاده قرار می گيرد. لازم به ذكر است كه در اين روش هيچ دستكاري در بدن بيمار صورت نمي گيرد و تنها خود بيمار است كه به طور ارادي و آگاهانه كنترل خود را بر اندام اعمال مي كند.

بررسي هاي فراتحليلي نشان داده اند که بيوفيدبک، درماني موثر با متوسط اثربخشي 40 درصد و با کاهش باليني علایم ميگرن همراه با دارو مي باشد. شدت و مدت حملات ميگرن به وسیله بيوفيدبک نسبت به دارو درماني بيشتر کاهش مي يابد.

علاوه بر اين بيوفيدبک سبب کاهش نشانه هاي افسردگي و اضطراب مرتبط با ميگرن شده و با افزايش خودکارآمدي سبب بهبود فرايندهاي شناختي مي شود.

دو روش متداول بيوفيدبک در درمان سردرد، بيوفيدبک حرارتي يا روش گرم کردن دست است که براي ميگرن مورد استفاده قرار مي گيرد و « بیوفیدبک برق نگارماهيچه اي » که در درمان، سردرد تنشي استفاده مي شود.

«بیوفیدبک حرارتی » واکنش بیش از حد عروق نسبت به استرس را کاهش می دهد و نوروفیدبک )بیوفیدبک مبتنی بر EEG ( بی ثباتی های الکتریکی مغز را کم می کند.در بيوفيدبك ابتدا با وسايل ديداري و شنيداري كنترل براعمال غير ارادي آموزش داده مي شود و سپس بدون كمك دستگاه اين كنترل صورت مي گيرد و با ارایه تمرين، فرد مهارت كنترل اعمال را به دست مي آورد.

هدف «بيوفيدبک حرارتي » ، کنترل حرارت دست است. در اين روش يک ترميستور)مقاومت گرمايي( به منظور اندازه گيري دماي پوست فرد به انگشتانش وصل مي شود.

سپس از اوخواسته مي شود به طور آگاهانه دماي دست خود را افزايش دهد. در حاليکه فرد سعي در گرم نمودن دست خود دارد مانيتوري با نشان دادن درجه حرارت يا با ايجاد صدايي که با افزايش دما شدت مي يابد به کاربر خود فيدبک مي دهد.

از آنجايي که جريان خون در ميگرني ها در بخشي از سرشان افزايش و در بخش ديگر کاهش مي يابد، بنابراين يک بيمارميگرني مي تواند با تغيير حرارت بخش ديگري از بدن، براي مثال در اینجا دست، از طريق بيوفيدبک جريان خون اضافي را از سر به سمت دست خود به جريان در آورد. اين امر سبب کاهش اتساع و تورم رگ هاي سر شده در نتيجه سرگيجه،تهوع، درد و ساير علایم ميگرني کاهش مي يابد.

اين درمان در کاهش نشانه هاي ميگرن بسيار اثربخش بوده وبه دليل اينکه درمان غيردارويي مي باشد از آن مي توان براي کودکان، زنان باردار و شيرده استفاده کرد.بهترين زمان براي بکارگيري اين درمان در مراحل اوليه درمان مي باشد

فرايند «برق نگاري ماهيچه اي » نيز همانند بيوفيدبک حرارتي است با اين تفاوت که الکترودها يا سنسورهايي به منظور اندازه گيري تنش عضلاني به عضلات صورت، گردن يا شانه ها متصل مي شود. بيوفيدبک در مقايسه با دارودرماني اثربخشي بيشتر يا برابردارد و علاوه بر اين عوارض جانبي دارو را نيز در پي ندارد.

پيشگيري درازمدت، کاهش شدت، تکرار و طول مدت حمله هاي ميگرن اين درمان را از درمان هاي ديگر متمايزمي سازد. با اين وجود ترکيب بيوفيدبک با دارو در درمان ميگرن موثرتر است.

بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار می تواند بر توانایی فرد در محیط کار اثر بگذارد.این مشکل می تواند فعالیتهای روزانه و بهنجار مردم را مختل کند و مانع از انجام فعالیتهایی شود که آنها از انجامش لذت می برند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کلیه،مواد زاید را از مایعات فیلتر می کند و در نتیجه این عمل ادرار تولید می گردد.

ادرار از طریق دو لوله که حالب نام دارند از کلیه ها وارد مثانه می شوند.

مثانه ادرار را ذخیره می کند.برای پر شدن، مثانه خود را منبسط و برای دفع، خود را منقبض می کند.

وقتی که مثانه تان پر است،مغزتان پیام دریافت می کند،سپس مغز پیامی به مثانه می فرستد که می تواند در حال حاضر عمل دفع را انجام دهد.

در این زمان ماهیچه های اسفنکتر آرام هستند و ماهیچه های مثانه منقبض می گردند و به شما اجازه می دهند که ادرار کنید.پیشابراه ادرار را ازمثانه به بیرون هدایت می کند.

نقش ماهیچه ها در ادرار کردن چیست؟

مثانه شما شبیه یک بالن است ، وقتی ادرار را در خود ذخیره می کند منبسط می شود و وقتی که ادرار می کنید منقبض می گردد.در مردان و زنان از پایین مثانه، لوله ای به نام پیشابراه ادرار را به سمت بیرون بدن هدایت می کند.

ماهیچه دترسور در پشت مثانه آرام و بدون حرکت است ،زمانی که مثانه شما از ادرار پر می شود و وقتی که ادرار می کنید منقبض می گردد.ماهیچه های کف لگن از مثانه محافظت می کنند و پیشابراه را بسته نگه می دارند.

ماهیچه های حلقه مانند که اسفنکتر نامیده می شوند، پیشابراه را بسته نگه می دارند تا اینکه ادرار از مثانه قبل از اینکه شما آماده باشید خارج نشود.در فردی که مبتلا به بی اختیاری ادرار است ماهیچه دترسور بیش فعال است و ماهیچه کف لگن ضعیف می باشد و همین امر باعث نشت تصادفی ادرار از مثانه می شود.چندین سیستم در بدن باید با همدیگر کار کنند تا مثانه را کنترل کنند:

• ماهیچه های کف لگن که مثانه را در جای خود نگه می دارند.
• ماهیچه های اسفنکتر که پیشابراه را بسته نگه می دارند.
• ماهیچه های مثانه آرام هستند ، وقتی که مثانه از ادرار پر می شود و وقتی که زمان ادرار کردن فرا می رسد منقبض می شوند.
• زمانی که مثانه پر شده است ، اعصاب پیامهایی را از مثانه به مغز می برند.
• وقتی که زمان ادرار فرا رسیده است ،اعصاب پیامهایی را از مغز به مثانه می آورند.
• هورمونها کمک می کنند تا سطح داخلی مثانه و پیشابراه سالم بماند.
مشکلات کنترل مثانه وقتی شروع می شوند که یکی از مولفه های فوق به درستی کار نکند.
.

چه عواملی باعث می شوند که کنترل مثانه به مشکل بر بخورد؟

– ماهیچه های ضعیف:

اکثر مشکلات کنترل مثانه در نتیجه ضعف ماهیچه های لگنی است.این ماهیچه ها ممکن است در طی حاملگی یا زایمان ضعیف شوند.ماهیچه های ضعیف باعث می شوند که مثانه از جایگاهش در لگن پایین بیاید و باعث گشاد شدن پیشابراه و در نتیجه باز شدن آن و خروج ادرار می شود. ماهیچه ضعیف در بی اختیاری ادراری ماهیچه سالم و قوی در بی اختیاری ادراری

– ضایعه عصبی:

اعصاب آسیب دیده ممکن است در زمانی نادرست سیگنالهایی را به مثانه بفرستند و بدون اطلاع قبلی باعث اسپاسم مثانه شوند و در نتیجه باعث خروج ادرار گردند.گاهی اوقات اعصاب آسیب دیده هیچ سیگنالی را به مغز نمی فرستند و مغز نمی تواند بگوید که چه وقت مثانه پر است. اعصاب می توانند در نتیجه بیماری ها یا تروما صدمه ببینند.

بیماری ها و شرایطی که می توانند به اعصاب صدمه بزنند عبارتند از:

• دیابت
• پارکینسون
• سکته
• مولتیپل اسکلروز (ام اس)

تروماهایی که می توانند به اعصاب صدمه بزنند:

• جراحی کمر یا لگن
• دیسک کمر
علتهای بی اختیاری ادرار موقتی
• عفونت مجاری ادرار
• عفونت واژینال یا برانگیختگی آن
• یبوست
• چاقی
• سیگار کشیدن
• عوارض جانبی برخی داروها ( آلرژی،فشارخون،افسردگی،درد)

علتهای بی اختیاری ادرار دائمی

• ضعف ماهیچه های لگن بخاطر حاملگی و زایمان
• ضعف ماهیچه های اسفتکتر پیشابراه
• ضعف ماهیچه هایی که مثانه را در جای خود نگه داشته اند
• ضعیف شدن مثانه
• ماهیچه بیش فعال مثانه
• سالمندی
• مشکلات حرکتی
• مشکلات نورولوژیکی ( سکته،آسیب نخاعی،مولتیپل اسکلروز )
• سطوح کلسیم بالا در خون
• افتادگی رحم
• دیابت
• نابهنجاری های ساختاری در پیشابراه
• انسداد پیشابراه (بخاطر بزرگ شدن پروستات در مردان)
• عدم تعادل هورمونی

– داروها،الکل،کافئین:

خروج ادرار می تواند وقتی اتفاق بیفتد که داروها بر روی ماهیچه یا عصب اثر می گذارند.در واقع یکی از عوارض جانبی برخی داروها می تواند باعث این اتفاق شود.

اگر دارویی استفاده می کنید که بتوانید بخوابید یا آرام باشید ممکن است اعصاب مثانه را سست کند و زمانی که مثانه پر است اعصاب را از فرستادن پیام به مغز بازدارد و باعث پر و لبریز شدن مثانه گردد.

نوشیدن الکل نیز می تواند باعث شود که اعصاب دچار اشکال شوند.قرص های دیورتیک مایعات را از نواحی مختلف بدن جمع آوری می کنند و آنها را به مثانه می فرستند، پر شدن سریع مثانه باعث می شود که آن بصورت ناگهانی خالی شود.این اتفاق دقیقاً در اثر نوشیدن کافئین (قهوه و چای) نیز رخ می دهد.

– عفونت:

عفونت مجاری ادرار می تواند اعصاب مثانه را تحریک کند و باعث شود مثانه بدون آگاهی قبلی منقبض گردد.این نوع بی اختیاری با درمان عفونت از بین می رود.

– وزن زیاد:

وزن زیاد می تواند به مثانه فشار بیاوردودر بی اختیاری ادرار فشاری موثر است.

انواع بی اختیاری ادرار

– بی اختیاری ادرار موقتی: همانطوری که از اسمش پیداست بی اختیاری ادرار موقتی و زودگذر است و ادامه نمی یابد.

ممکن شما دچار بیماری (عفونت مجاری ادرار) بوده اید که باعث ادرار ناگهانی شده و شما نتوانسته اید آنرا کنترل کنید.

یا ممکن شما دارویی استفاده کرده باشید که یکی از عوارض جانبی آن افزایش ادرار باشد.به محض اینکه این مسائل شناسایی و حل شوند،بی اختیاری فرد هم درمان خواهد شد.

– بی اختیاری فشاری:

اگر شما در هنگام ورزش کردن،خندیدن،سرفه کردن و عطسه زدن دچار نشت ادرار می شوید،شما به بی اختیاری ادرار فشاری مبتلا هستید.

بخاطر داشته باشید که فشارهای روحی روانی باعث بوجود آمدن آن نمی شوند.منظور از فشار نیرویی است که به مثانه وارد می شود.

وقتی که ماهیچه های لگن و اسفنکتر قوی هستند آنها می توانند فشار اضافی ناشی از ورزش کردن، خندیدن، سرفه کردن،عطسه زدن را اداره کنند.اما وقتی که این ماهیچه ضعیف هستند،فشار ناگهانی می تواند باعث خروج و نشت ادرار مثانه گردد.معمولاً بی اختیاری در این مواقع اتفاق می افتد:

• بالا رفتن از پله ها
• قدم زدن
• تکیه کردن به یک طرف
• برداشتن اشیاء سنگین
• بلند شدن از صندلی یا بیرون آمدن از رختخواب
• در حال آمیزش (رابطه جنسی)
• ورزش کردن
• سرفه کردن،عطسه کردن،خندیدن

– بی اختیاری فوری:

اگر شما بعد از نیاز ناگهانی و قدرتمندی برای ادرار کردن دچار نشت و خروج ادرار شدید،دچار بی اختیاری ادرار فوری هستید.این مشکل در کنترل مثانه ممکن است در نتیجه آسیب عصب ناشی از دیابت،سکته،عفونت یا شرایط پزشکی دیگر باشد.

اگر شما بیش از 8 بار در روز ادرار می کنید دچار مثانه بیش فعال هستید.رفتن دوبار یا بیشتر به توالت در شب از علائم دیگر مثانه بیش فعال است.

با مثانه بیش فعال ممکن شما نیاز فوری و ناگهانی برای دفع ادرار داشته باشید.

– بی اختیاری مختلط:

این نوع بی اختیاری آمیزه ای از بی اختیاری فوری و فشاری است. شما ممکن در یک زمان دچار نشت ادرار در اثر سرفه کردن،عطسه زدن،خندیدن شوید و درزمانی دیگر ممکن با نیاز ناگهانی و غیر قابل کنترل برای ادرار کردن مواجه شوید که باعث نشت ادرار در شما گردد.

– بی اختیاری کارکردی:

برخی از افراد به سختی و زحمت خود را به توالت می رسانند.اگر شما دچار نشت ادرار می شوید بخاطر اینکه نمی توانید راه بروید یا مشکلات حرکتی دیگر دارید به بی اختیاری ادرار کارکردی مبتلا هستید.

– بی اختیاری ادرار لبریزی:

این احساس که مثانه شما هیچ وقت بصورت کامل خالی نیست، بلند شدن از خواب در شب برای رفتن به توالت، صرف کردن زمان زیادی در توالت در حالی که مقدار کمی ادرار کرده اید و این احساس که شما نیاز دارید ادرار کنید ولی نمی توانید.

چه آزمایشهای برای تشخیص بی اختیاری ادرار استفاده می شود؟

در ملاقات با پزشک،تاریخچه پزشکی و عادتهای دفع ادرار مورد بررسی قرار می گیرد.بررسی ناحیه مقعد و واژن نیز یکی از مواردی است که بصورت کامل انجام می شود.

بررسی واژینال می تواند باعث آشکارسازی نابهنجاری هایی از قبیل افتادگی پیشابراه، نابهنجاری های ساختاری در پیشابراه،سیستول و افتادگی مثانه شود.

معاینه مقعد نیز برای بررسی و ارزیابی کشیدگی و تونوس اسفنکتر و باقیمانده احتمالی مدفوع مفید است.

یک سری آزمایش و تست های تشخیصی نیز از فرد بعمل می آید.آزمایش ها شامل نمونه هایی از خون و ادرار است.تست های تشخیصی نیز عبارتند از:

• سیستوسکوپیک
• اورودینامیک
• آزمایش فشار(Stress)
• Post-void residual (PVR)
• التراسوند(Ultrasound)

– سیستوسکوپ:

دراین روش یک لوله کوچک با دوربین بسیار کوچکی بر روی سر آن قرار دارد وارد مثانه می شود. پزشک می تواند از طریق آن هر گونه نابهنجاری در مثانه و مجاری ادرار را شناسایی کند.

– اورودینامیک:

در این روش یک لوله کوچک وارد مثانه می شود و عملکرد اسفنکترهای پیشابراه و مثانه مورد بررسی قرار می گیرد.

– آزمایش فشار:

در این آزمایش پس از وارد آوردن فشار به فرد بررسی می شود که آیا فرد دچار نشت ادرار شده است یا خیر.

– آزمایش Post-void residual (PVR):

در این روش از طریق لوله کوچکی که وارد مثانه شده است بعد از ادرار کردن باقیمانده ادرار در آن اندازه گیری می شود.

– التراسوند(Ultrasound):

از طریق امواج صوتی کلیه،پیشابراه،مثانه و حالب دیده می شوند

درمان بی اختیاری ادراری درمانهای موجود برای بی اختیاری ادرار عبارتند از:

*تکنیکهای رفتاری (بیوفیدبک،بازتوانی ماهیچه لگن،بازآموزی مثانه،برنامه ریزی کاهش وزن وتغییر در رژیم غذایی)
*آموزش واژینال
* تحریک الکتریکی
* داروها
*پساری
*کاتتریزاسیون
* ایمپلنت
*تحریک عصب
*جراحی

تکنیکهای رفتاری:

درمانهای رفتاری شامل بازتوانی ماهیچه لگن،بازآموزی مثانه،برنامه ریزی کاهش وزن وتغییر در رژیم غذایی می باشند.

بازتوانی ماهیچه لگن، شامل ورزشهای ماهیچه لگن، بیوفیدبک، آموزش واژینال و تحریک الکتریکی کف لگن می باشد.بسیاری از زنان ترجیح می دهند که برای اولین بار ساده ترین راه را انتخاب کنند.

ورزش های کگل برای تقویت کردن ماهیچه های لگن استفاده می شود و نیاز به هیچ گونه تجهیزات خاصی ندارند.یکبار که شما یاد بگیرید چگونه این ورزشها را انجام بدهید شما می توانید آنرا در هر جایی که بخواهید انجام دهید.

اساس کار در این ورزشها، آموزش روش صحیح انقباض ماهیچه هاست.

دکتر و یا پرستار به شما آموزش می دهد تا بتوانید بدرستی و با اطمینان خاطر ماهیچه هایتان را منقبض کنید.ممکن درمانگرتان شما را به یک فیزیوتراپیست ارجاع دهد تا تقویت ماهیچه های اسفتکتر را بخوبی آموزش ببینید.این تکنیک ها برای استحکام و نیرو بخشی ماهیچه های اطراف واژن و پیشابراه استفاده می شود.

ورزش ماهیچه های لگن شامل منقبض کردن ماهیچه پیشابراه،واژن و رکتوم در طی یک دوره زمانی و سپس آرام کردن آنها می باشد.برای زنانی که به زحمت می توانند ورزشهای کگل را انجام دهند،بیوفیدبک می تواند به آنها کمک کند.

در این روش چند سنسور را بر روی شکم و یک سنسور دیگر را در درون واژن قرار می دهند واز طریق یک ابزار مانیتور کننده نیرو وارده برای انقباض ماهیچه ها نشان داده می شود بطوریکه به مراجع می توان گفت منقبض کردن ماهیچه بدرستی صورت گرفته است یا نه و چقدر نیرو و فشار برای انقباض باید وارد کند. آموزش انقباض این ماهیچه ها می تواند اسپاسم مثانه را متوقف کند و از بی اختیاری ادرار فوری جلوگیری کند.

آموزش واژینال:

در این روش از مخروطهای واژینال استفاده می شود،مراجع دوبار در روز این مخروطها را در واژن خود به مدت 15 دقیقه قرار می دهد.مراجع باید مراقب باشد که مخروط از واژن بیرون نیاید و سعی کند در حین منقبض کردن ماهیچه های آنرا در درون نگه دارد.

تحریک الکتریکی: در تحریک الکتریکی کف لگن از یک سری الکترودها استفاده می شود که در واژن یا رکتوم قرار گرفته اند و از طریق آنها پالس های الکتریکی به این نواحی وارد می شود. این پالس ها باعث انقباض ماهیچه ها می شوند و به ماهیچه کف لگن قدرت و استحکام می بخشند.

ثبت زمان دفع

در دفع برنامه ریزی شده، شما جدولی را پر می کنید که از طریق آن اطلاعاتی در مورد دفع ادرار و نشت آن را ثبت می کنید.

از الگویی که از طریق این جدول به آن می رسید،شما می توانید خالی کردن مثانه تان را قبل از اینکه نشت و خروج ادرار صورت بگیرد را برنامه ریزی کنید.با ردیابی و بررسی کردن زمان هایی که شما ادرار می کنید، ممکن متوجه زمان های خاصی در روز شوید که در آن ساعات احتمال بیشتری دارد که دچار بی اختیاری شوید.

شما می توانید با استفاده کردن از این زمان ها ،پیش از به وقوع پیوستن آن در ساعات مورد نظر اقدام به رفتن به توالت نمایید.وقتی که شما الگوی مناسبی را برای دفع برنامه ریزی کردید می توانید با فاصله انداختن در زمانهای مورد نظر بین توالت رفتن سعی کنید با فشار آوردن بر ماهیچه های لگن ماهیچه هایتان را قوی تر سازید.

کاستن از وزن: وزن بسیار زیاد بدن می تواند باعث فشار فوق العاده ای بر روی مثانه تان گردد.با کاهش وزن قادر خواهید بود که مقداری از فشار را کم کنید و کنترل مثانه تان را در دست بگیرید.

تغییر رژیم غذایی

غذا ها ونوشیدنی های خاصی هستند که باعث تولید ادرار بیشتری خواهند شد.اجتناب از استفاده نوشیدنی های کافئین دار مثل قهوه و چای شما را در کنترل مثانه تان یاری خواهد کرد.

از نوشیدن زیاد مایعات اجتناب کنید بخاطر اینکه باعث تولید مقادیر زیادی ادرار خواهد شد.اگر از ادرار کردن در شب ناراحت هستید، بیشتر در روز از نوشیدنی ها استفاده کنید و از مصرف آنها در بعد از شام اجتناب کنید.

بخاطر داشته باشید که بخاطر ترس از بی اختیاری ادرار از نوشیدن مایعات اجتناب نکنید.برخی از غذاها نیز ممکن مثانه شما را تحریک کند و باعث تشدید بی اختیاری فوری شود.

هیچ گونه رژیم غذایی وجود ندارد که بتوان از طریق آن بی اختیاری را درمان کرد.اما برخی مسائل هستند که شما باید در مورد آنها آگاهی داشته باشید.بعضی از غذا و آشامیدنی ها بر روی مثانه تاثیر می گذارند. محرکهای رایج مثانه عبارتند از:

• قهوه یا چای
• گوجه فرنگی
• محصولات تولید شده از گوجه فرنگی
• شکر
• عسل
• شکلات
• شیر یا محصولات تولید شده از آن
• میوه ها و آب مرکبات
• داروها

هیچ دارویی برای درمان بی اختیاری ادرار فشاری تایید نشده است.علی رغم این موضوع برخی داروها برای درمان این مشکل تجویز می شوند که عبارتند از:افدرین،سودوافدرین،فنیل پروپرانولامین ،هیدروکلراید و امیپرامید.

اگر مثانه بیش فعال دارید دکتر شما داروهایی را برای آرام کردن ماهیچه ها و اعصاب آن به شما خواهد داد.داروهایی که برای درمان آن استفاده می شوند می توانند باعث خشکی چشم،دهان و یبوست گردند.

برخی از داروها انقباضات مثانه بیش فعال را کاهش می دهند.برخی ماهیچه ها را آرام می کنند و باعث می شوند که در طی ادرار مثانه بطور کامل خالی شود.

برخی دیگر ماهیچه ها را در گردن مثانه و پیشابراه می بندد و از خروج ادرار جلوگیری می کنند و برخی دیگر،بخصوص هورمونهایی از قبیل استروژن باعث می شوند که ماهیچه ها در ادرار کردن به درستی کار کنند.

بعضی از این داروها اگر طولانی مدت استفاده شوند عوارض جانبی خطرناکی خواهند داشت.داروهایی که برای درمان بی اختیاری فوری پیشنهاد می شوند عبارتند از:

هیدوکلراید ایمی پرامین،سولفات هیوسیامین،پروپانتلین،اکسی بوتینین ، هیدروکلراید دیسیکلومین، هیدرو کلراید فلاوکسات.

تولترودین(دترول)،داروی جدیدی است که برای درمان این مشکل محبوب ترمی باشد.اگر بیمار یائسه است و بی اختیاری وی بخاطر نازک شدن یا خشک شدن دیواره های پیشابراه است.کرم استروژن واژینال می تواند کارساز باشد.

• پساری

پساری یک حلقه پلاستیکی است،شبیه به دیافراگم ضدبارداری است که در داخل واژن قرار می گیرد.پساری از دیواره های واژن محافظت می کند،مثانه را بالا می برد و باعث می شود که بی اختیاری فشاری کمتر رخ دهد.

یک دکتر یا پرستار می تواند شما را به بهترین شکل و اندازه آن مجهز کند و به شما آموزش دهد که چگونه از آن استفاده کنید.

اکثر زنان از پساری در هنگام ورزش استفاده می کنند و درحالی که برخی پساری را تمام روز استفاده می کنند تا نشت ادرار ناشی از فشار را کاهش دهند.اگر شما از پساری استفاده می کنید باید بصورت منظم برای چک کردن خراش های کوچک درون واژن که می تواند ناشی از استفاده این وسیله باشید دکتر تان را ببینید.

• کاتتریزاسیون

اگر مثانه بعلت صدمه نتواند خود را خالی کند،شما خود می توانید این کار را انجام دهید.این شرایط بی اختیاری ادرار لبریزی نامیده می شود.

ممکن پزشک شما از یک کاتتر برای خالی کردن مثانه تان استفاده کند.کاتتر یک لوله بسیار نازک است که شما می توانید یاد بگیرید از طریق پیشابراه آنرا وارد مثانه کرده و ادرار را خالی کنید.ممکن شما از کاتتر یک بار در روز یا چندین بار استفاده کنید.

اگر شما بصورت مداوم از آن استفاده می کنید،می توانیدآن را از مثانه تان به کیفی که به پایتان متصل است منتقل می کنید.اگر از این وسیله بصورت مداوم استفاده می کنید باید مراقب عفونت مجاری ادرار باشید.

• تحریک عصب

تحریک الکتریکی اعصابی که مثانه را کنترل می کنند می تواند علائم بی اختیاری ادرار فوری را بهبود ببخشد.همچنین تحریک الکتریکی در درمان افرادی که در خالی کردن مثانه دچار مشکل هستند می تواند موثر باشد.

این درمان معمولاً به بیمارانی پیشنهاد می شود که نمی توانند درمانهای دارویی را را تحمل کنند یا این درمانها برای آنها موثر نبوده است.ابتدا دکتر شما از یک وسیله در خارج از بدنتان برای تحریک استفاده می کند، اگر در بهبودی علائم شما موثر بود می توان از این درمان بصورت دائمی استفاده کرد.

در این صورت شما می توانید یک پیس میکر را بطور دائمی داشته باشید.از طریق یک عمل جراحی مختصر این پیس میکر را در کمر برای تحریک اعصاب شما قرار می دهند.

ایمپلنت:

ایمپلنت ها موادی هستند که به درون بافت پیشابراه تزریق می شوند. ایمپلنت فضاهای خالی در پیشابراه را می بندد و بی اختیاری فشاری را کاهش می دهد.

ایمپلنت ها می توانند توسط یک پزشک در حدود نیم الی یک ساعت با بی حسی موضعی تزریق شوند.

این درمان شامل وارد کردن ابزاری برای دیدن ناحیه پیشابراه است (سیستوسکوپ).سپس از طریق سیستوسکوپ یک سوزن وارد پیشابراه می شود که بوسیله آن مقادیری کلاژن وارد پیشابراه می شود.

کلاژن باعث افزایش حجم بافت پیشابراه می شود و فاصله ای که از طریق آن نشت ادرار صورت می گرفت را می بندد.میزان موفقیت آن نسبی است.این تزریق ها باید بصورت مکرر صورت پذیرند، بخاطر اینکه بدن به آهستگی آنها را از بین می برد.قبیل از اینکه تزریق کلاژن را انجام دهید باید تست آلرژی را انجام دهید تا واکنش نامطلوبی به آن نداشته باشید.

جراحی

چنانچه سایر روشهای درمانی برای شما موثر نباشد،انتخاب نهایی عمل جراحی است.جراحی فقط به بی اختیاری ادرار فشاری کمک می کند و برای درمان بی اختیاری فوری مفید نمی باشد.در اکثر موارد عمل جراحی موفق خواهد بود.

اکثر مشکلات بی اختیاری ادرار فشاری ناشی از افتادگی گردن مثانه به سمت واژن است. در عمل جراحی گردن مثانه یا پیشابراه را بالا می آورند و درجایگاه نرمال خود قرار می دهند و آنرا با یک تسمه روبان مانند به استخوان یا ماهیچه متصل می سازند.

جراحی عمدتاً با اهداف زیر صورت می پذیرد.

• گشاد کردن مثانه برای نگاه داشتن مقادیر بیشتر ادرار.
• ترمیم ماهیچه های لگن که ضعیف شده اند.
• برداشتن بافتهایی که باعث انسداد شده اند.
• قرار دادن گردن مثانه در جایگاه خود.

اگر شما دچار بی اختیاری ادرار هستید خجالت نکشید شما تنها نیستید و به یاد داشته باشید که:

• ورزشکاران زن در همه سنین در حین فعالیتهای ورزشی شدید و سخت گاهی اوقات دچار نشت ادرار می شوند .
• زنانی که یائسه شده اند اغلب مشکلات مربوط به کنترل مثانه را گزارش می کنند.
• اغلب زنان وقتی که حامله هستند یا بعد از اینکه زایمان می کنند دچار نشت و خروج ادرار می شوند.
• بسیاری از زنان وقتی که ورزش می کنند،می خندند،سرفه می کنند یا عطسه می زنند دچار نشت ادرار می شوند .
در حدود نیمی از زنان بزرگسال می گویند که حداقل یکبار یا بیشتر نشت ادرار داشته اند.

بسیاری از زنان می گویند که این مشکل را هر روز داشته اند.

خروج ادرار شایعترین مشکل زنان مسن است. اما این بدین معنا نیست که بخش طبیعی از دوران سالمندی است.

شما می توانید آنرا درمان کنید و کنترل مثانه تان را دوباره در دست بگیرید.

• و متاسفانه نیمی از افراد مبتلا، با یک متخصص مشورت نمی کنند.

سرطان مثانه

مثانه یک عضو عضلانی تو خالی و بالون مانند است که در داخل لگن قرار گرفته و ادرار را در خود ذخیره می کند. مثانه توسط دو لوله بنام حالب به کلیه ها متصل است. کلیه ها محل تولید ادرار هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ادرار تولید شده در کلیه ها از طریق لوله های حالب به طرف پائین و مثانه آمده و در آن تا موقع دفع ادرار ذخیره می شود. وقتی مثانه پر شد، سیگنالهای عصبی به مغز ارسال و فرد متوجه می شود که احساس دفع ادرار دارد و باید در فرصت مناسب مثانه خود را خالی کند.

مثانه توسط یک لوله بنام مجرای ادرار به خارج از بدن وصل می شود و از طریق آن محتویات خود را خالی می کند. در خانمها مجرای ادرار کوتاه بوده و در قسمت بالای واژن به بیرون باز می شود. در مردان مجرای ادرار از وسط پروستات عبور کرده و به بیرون متصل می شود.

داخل مثانه از یک پوشش خاص ضد ادرار مفروش شده است که این پوشش اجازه عبور به ادرار به داخل جدار مثانه را نمی دهد. بیش از 90 درصد سرطانهای مثانه از پوشش مخاطی آن منشاء می گیرند.

تومور مثانه در واقع رشد غیرطبیعی سلول ها ی مثانه است.تومور ها ممکن است مهاجم یا غیر مهاجم باشند. خوشبختانه تومور های غیرمهاجم معمولا به داخل دیواره مثانه دست اندازی (متاستاز دادن )نمی کنند.

اگر یک تومور مهاجم باشد, ممکن است سلول های آن به دیواره مثانه و سپس به سایر ارگان های بدن از طریق خون و جریان لنفاوی دست اندازی کنند.

تومور های مثانه معمولا آقایان را 4 برابر خانم ها مبتلا می سازند.این تومور ها بیشتر علاقه مند به گسترش در بدن مردان سفید پوست بالای 50 سال می باشند.

سرطان مثانه چهارمین سرطان شایع در مردان است. سفید پوستان دو برابر سیاه پوستان مبتلا به سرطان مثانه می شوند (برعکس سرطان پروستات که در سیاه پوستها شایعتر است).

در 50 درصد موارد سرطان مثانه موقع تشخیص محدود به مثانه است و در 50 درصد دیگر متاسفانه سرطان به نقاط دیگر بدن دست اندازی کرده است.

فاکتورهای خطر

سرطان مثانه جزو سرطانهائی است که فاکتورهای خطر بسیار شناخته شده دارد و ما در زندگی خود می توانیم با تغییر این فاکتورها شانس ابتلا به سرطان مثانه را نیز تغییر دهیم. عواملی که سبب افزایش خطر ابتلا به سرطان مثانه می شوند به قرار زیر هستند:

کشیدن سیگار:

آن بزرگترین فاکتور خطر برای سرطان مثانه است. هر قدر مدت زمان مصرف سیگار بیشتر و تعداد آن زیادتر باشد، امکان ابتلا به سرطان مثانه بیشتر است. دود سیگار حاوی مواد شیمیائی است که خاصیت سرطانزائی دارند. خطر ابتلا به سرطان مثانه در سیگاریها 2/2 برابر جمعیت عادی است.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیائی:

افرادیکه بعلت ماهیت شغل خود با مواد شیمیائی و رنگی سر و کار دارند (نساجی، رنگرزی، خشک شوئی، پلاستیک، لاستیک، قطران، قیر، ذغال و غیره) خطر ابتلا به سرطان مثانه در آنها بیشتر است. افرادیکه با این مواد سر و کار دارند باید بطور دوره ای از نظر وجود احتمالی سرطان مثانه بررسی شوند.

سن:

سرطان مثانه در زیر سن 40 سالگی نادر است. چون مواد شیمیائی، سیگار و مواد سرطانزا نیاز به زمان دارند تا اثرات خود را ظاهر سازند. ولی سرطان مثانه در هر سنی قابل رویت است.

جنس:

سرطان مثانه در مردان خیلی شایع تر از زنان می باشد.

عفونت:

عفونت مکرر مثانه و سنگ مثانه فرد را مستعد ابتلا به سرطان مثانه می کند. منتهی معمولا نوع سرطان این افراد از نوع خطرناکتر می باشد.

سرطان مثانه چگونه اتفاق می افتد:

در بیشتر موارد سرطان مثانه زمانی اتفاق می افتد که سلول هایی مجاری ادراری , با عوامل شیمیایی سرطان زا برخورد داشته باشند.

مواد شیمیایی می توانند از طرق زیر در مجاری ادراری یافت شوند:

* سیگار کشیدن

درکارخانجات لاستیک سازی , رنگ سازی و پارچه بافی وبه ندرت آرایشگرها, کارگران کارخانه های چرم و نقاشان و خشک شویی ها ,راننده کامیون هاو همچنین کارگرانی که با آلومینیوم سرو کار دارنددر معرض ابتلا هستند.

اگریکی ازاعضا خانواده شما مبتلابه این سرطان است ,احتمال ابتلا شما نیز بیشتر است.

علائم این بیماری چه می باشد؟

1. خون در ادرار
2. احساس درد هنگام ادرار
3. احساس نیاز به ادرار کردن در دفعات مکرر
4. مشکل در شروع ادرار
5. درد در پشت

تشخیص این بیماری چگونه است؟

پزشک یا پرستار از علائم شما خواهد پرسید و شما را معاینه خواهد کرد.ادرار به منظور بررسی وجود عفونت یا خون در آن آزمایش می شود. مراقب بهداشتی شما همچنین ممکن است دنبال سلول های غیر طبیعی در ادرار بگردد.

احتمالا یک تست تشخیصی به نام سیستوسکوبی نیز برای شما انجام می شود؛برای این کار پزشک یک تیوب انعطاف پذیر را که سیستوسکوپ نامیده میشود از طریق پیشابراه رد (مجرایی که ادرار را از مثانه به بیرون بدن هدایت می کند) و به داخل مثانه می برد.در طول این تست پزشک احتمالا یک نمونه بیوپسی نیز می گیرد( بیوپسی یعنی برداشتن یک تکه کوچک از بافت مثانه که غیر طبیعی به نظر می رسد.)این بافت در آزمایشگاه برای این که مشخص شود آیابافت سرطانی هست یا نه بررسی می شود.

همچنین ممکن است برای شما یک عکس رادیولوژی و سی تی اسکن نیز انجام شود:

پیلوگرافی داخل وریدی: شامل یک عکس رادیولوژی است که تمام مجاری ادرار شما را نشان می دهدو قیل از آن یک ماده خشک به داخل سیاهرگ های بازوی شما تزریق می شود ؛که این ماده از طریق رگ های بدن به کلیه می رسد و پس از آن از طریق کلیه ها به داخل مجاری ادراری ترشح می شود و باعث می شود که مجرای ادرار هنگام عکس گرفتن دیده شوند.

– یک سیتی اسکن از شکم نیز گرفته می شود.
– کلیه و مثانه نیز سونوگرافی می شوند.

اگر مشخص شود که توده در مثانه شما هست, تست های بیشتری برای مشخص شدن اینکه این که آیا سلول های تومور به داخل دیواره مثانه راه یافته اند یا به نزدیکی غدد لنفاوی آن ناحیه از بدن رسیده اند , یا به سایر اندام ها ی بدنتان دست اندازی کرده اند ؛انجام می شود. به عنوان مثال ممکن است یک عکس رادیوگرافی از قفسه سینه شما یا سیتی اسکن از استخوان ها صورت بگیرد.

این بیماری چگونه درمان می شود؟

درمان تومور مثانه به مهاجم یا غیر مهاجم بودن آن بستگی دارد. برای تومور های غیر مهاجمی که زود تشخیص داده می شوند پزشک سعی می کند تومور را از طریق یک اشعه الکتریکی شدید که به وسیله سیستوسکوپ وارد مثانه می شود تخریب کند,این روش درمانی فولگوریشن نامیده می شود؛ برای تومور های کوچک این روش تنها روش لازم است و نیاز به سایر اقدامات نمی باشد.یک روش درمانی دیگر شامل ریختن داروهای شیمی درمانی در درون مثانه است. این روش درمانی هیچ عارضه خاصی را برای شما ایجاد نمی کند.

تومورهای بزرگتر که به درون عضلات دیواره مثانه راه یافته اند باید به وسیله عمل جراحی برداشته شوند. بعضی اوقات قسمتی از مثانه یا تمام آن برداشته می شود,این عمل جراحی سیستکتومی نام دارد .اگر کل مثانه برداشته شود تحت بیهوشی, عمل صورت می گیرد.

حالب ( مجرایی که ادرار را از کلیه به مثانه هدایت می کند )به قسمتی از روده کوچک که ایلئوم نامیده می شود, متصل می شود تا ادرار از کلیه به ایلئوم هدایت شود. سپس سوراخی بر روی شکم ایجاد می شود تا ادرارازطریق این مجرااز روده خارج شود.یک کیسه پلاستیکی مخصوص نیز به این سوراخ متصل می شود.

سایر اقدامات درمانی برای تومور های مهاجم شامل رادیو تراپی وشیمی درمانی برای تومور هایی است که سلول های آن ها به خارج مثانه دست اندازی کرده اند.
ممکن است درمان شما ترکیبی از درمان های ذکر شده باشد.

درمان تا چه زمانی ادامه دارد؟

مانند سایر فرم های سرطان ,درمان سرطان مثانه نیز زمانی موفقیت آمیز خواهد بود که قبل از انتشار آن به سایر قسمت های بدن درمان شروع شود وبه همین دلیل است که سرطان باید هرچه زود تر تشخیص داده شود؛ بنابراین اگر علائمی از سرطان مثانه را دارید هرچه زود تر به دکتر خود مراجعه کنید.

اگر تومور شما غیر مهاجم است شانس درمان شما بسیار عالی است,اگرچه باید به صورت منظم تست سیستوسکوپی را انجام دهید چون تومور های کوچک اغلب اوقات برگشت پذیرند و احتمال گسترش و دست اندازی تومور جدید وجود دارد.

برداشتن تومور مهاجم به همراه قسمتی از مثانه باعث کوچک شدن سایز آن می شود.و این به این معنی است که حفره مثانه مفدار کمتری از ادرار را می تواند در خود جای دهد بنابرین دفعات رفتن به دستشویی افزایش پیدا می کند.

چگونه میتوانم از خودم در طول این بیماری مراقبت کنم؟

دستور العمل هایی را که مراقب بهداشتی شما می دهد در کل دوره درمان رعایت کنید.

اگرتمام مثانه شما برداشته شده است سوراخ خروجی را که بر روی شکم قرار دارد همیشه تمیز نگه دارید تا مانع از عفونت در بدن خود شوید؛کیسه آن را قبل از اینکه خیلی پرشود خالی کنید .

در اوایل درمان حتما با یک مشاور روانشناس در مورد تغییراتی که در بدن و اعتماد به نفس شما ایجاد شده صحبت کنید. حرف زدن با یک مشاور و یا فرد مورد اطمینان می تواند در جلوگیری از مشکلات روحی بعدی کمک کننده باشد.

یک دورنمای مثبت برای زندگی خود در نظر بگیرید.حتی اگر لازم است تغییراتی را در مدل و نحوه زندگی خود بدهید, این تغییرات می تواد شامل رژیم غذایی سالم ,مقدار زیاد مایعات ,تمرینات ورزشی و دوره هایی از استراحت و زمانی برای صرف فعالیت هایی که از انجام آنها لذت می برید؛ باشد.

سیگار نکشید.

چگونه می توانم از سرطان مثانه پیشگیری کنم؟

1. سیگار نکشید
2. در محل کاراز وسایل محافظت کننده هنگام مواجهه با وسایل شیمیایی سرطان زا استفاده کنید.
3. مایعات فراوان بنوشید.
4. موادغذایی پیشگیری کننده در سرطان مثانه:

· مصرف چای سبز منجر به کاهش التهابات در جدار مثانه و سایر سلول های بدن می شود.
· سبزیجات به خصوص کلم بروکلی و فلفل سبز (فلفل سبز سرشار از ویتامین A و Cاست که از جمله ویتامین های ضد اکسیدان هستند و روی رادیکال های آزاد که اثر تخریبی برروی سلول های سالم دارند ؛اثرگذارند) استفاده کنید.
· ترب و تربچه نیز نقش پیشگیری کننده ای در وقوع سرطان مثانه دارند.
· مصرف ماست نیز در خانم ها 46% ودر آقایان 36%نقش پیشگیری کننده دارد.

آپاندیسیت

آپاندیس زائده‌ی کوچکی است که به ناحیه‌ای از روده‌ی بزرگ متصل شده است. آپاندیسیت در اثر التهاب و تورم آپاندیس ایجاد می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بیشتر افراد تصور می‌کنند که آپاندیسیت دیگر  آنقدر ها هم شایع نیست. برخی نیز تصور می‌کنند که آنتی بیوتیکها می‌توانند آن را درمان کنند. اما در واقع آپاندیسیت هنوز هم مشکل شایعی است و تنها با جراحی درمان می‌شود و آنتی بیوتیکها نیز در بهبودی فرد بیمار، پس از جراحی نقش دارند.

در قسمت پایینی شکم، در سمت راست، یک عضو لوله‌ای شکل و توخالی از روده‌ی بزرگ منشعب شده است. پیش‌تر تصور می‌کردند که این عضو در بدن هیچ کار‌ی انجام نمی‌دهد اما امروزه دانشمندان عملکردهایی را برای آن بیان می‌کنند. گرچه دانشمندان در مورد عملکرد آپاندیس مطمئن نیستند اما به نظر می‌رسد نبود کامل آن نیز اختلال خاصی در سلامت بدن ایجاد نمی‌کند.

از سلولهای دیواره آپاندیس مایع مخاطی‌ای ترشح می‌شود که به روده‌ی بزرگ می‌ریزد و داخل این لوله‌ی توخالی را تمیز نگه می‌دارد. انسداد مجرای آپاندیس منجر به آپاندیسیت می‌شود زیرا مایع مخاطی در درون مجرای آپاندیس محبوس می‌شود و باکتریهایی که به صورت طبیعی در آنجا زندگی می‌کنند به سرعت تکثیر می‌شوند در نتیجه آپاندیس متورم شده و عفونی می‌شود.

علت انسداد مجرای آپاندیس ممکن است این موارد باشند:

* به وسیله مواد مدفوعی، انگلها و یا رشد بیش از حد سلولهای دهانه‌ی آپاندیس.

* بزرگ شدن بافت لنفاوی دیواره آپاندیس در اثر عفونت در دستگاه گوارش یا در نقاط دیگر بدن.

* بیماریهای التهابی روده مانند کرون و کولیت اولسروز.

* وارد شدن آسیب و تروما به شکم.

آپاندیس متورمی که پر از مایع و چرک است ممکن است خونرسانی را متوقف کند. با توقف خونرسانی دیواره‌ی آپاندیس ضعیف می‌شود و برخی اوقات پاره می‌شود. با سوراخ شدن آپاندیس چرک منتشر می‌شود و ممکن است حفره‌ی شکم را عفونی کند و یا آبسه‌ی شکمی ایجاد کند.

در برخی بیماران مانند بچه‌ها، سیر ایجاد آن سریع است و از زمان ایجاد درد و سوراخ شدن آپاندیسیت چند ساعت بیشتر طول نمی‌کشد. تشخیص بیماری در افراد مسن و زنان باردار نیز مشکلتر است.

چه کسی دچار آپاندیسیت می‌شود؟

آپاندیسیت می‌تواند در هر سنی ایجاد شود ولی در بالغین جوان شایعتر است. به نظر می‌رسد که آپاندیسیت خود به خود و بدون علت مساعد کننده‌ی خاصی رخ می‌دهد.

علائم آپاندیسیت کدامند؟

آپاندیسیت چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص آپاندیسیت بیشتر بالینی است و در صورتی که علایم واضح باشند ممکن است پزشک تصمیم به جراحی فوری بگیرد زیرا در صورت تاخیر خطر افزایش می‌یابد. در صورت نیاز پزشک برای تشخیص از آزمایش، عکس رادیوگرافی، سونوگرافی و حتی لاپاروسکوپی استفاده می‌کند.

آزمایش ویژه‌ای برای تشخیص قطعی وجود ندارد اما آزمایش خون و شمارش گلبولهای سفید کمک کننده است. عکس رادیوگرافی شکم در تشخیص آپاندیسیت بیشتر برای رد سایر عوامل درد شکمی گرفته می‌شود.

سونوگرافی شکمی هم روش قابل استفاده‌ای در تشخیص آپاندیسیت است و سایر علل درد شکمی را نیز مشخص می‌کند.

لاپاروسکوپی یک روش تشخیصی درمانی است که در آن وسیله‌ای شبیه تلسکوپ از طریق یک برش کوچک در دیواره‌ی شکم وارد شکم می‌شود. این وسیله دارای دوربینی کوچک و مخصوص است و کمک می‌کند که پزشک بتواند مستقیما اعضای درون شکم را ببیند و اگر علت درد شکم آپاندیسیت باشد، آپاندیس فورا از بدن خارج می‌شود.

اگر شواهدی از تشکیل آبسه باشد برای کاهش عفونت باید آنتی بیوتیک قبل از عمل جراحی استفاده شود.

آپاندیسیت چگونه درمان می‌شود؟

اگر پزشک به آپاندیسیت شک کند ممکن است بدون انجام تستهای دیگر جراحی را توصیه کند. جراحی سریع خطر پاره شدن آپاندیس را کاهش می‌دهد. به جراحی‌ای که برای درمان آپاندیسیت انجام می‌شود آپاندکتومی گفته می‌شود. این جراحی به دو روش لاپاراسکوپی و لاپاراتومی انجام می‌شود که روش اول جدیدتر است.

خطر عمل جراحی‌ای که برای برداشتن آپاندیس انجام می‌شود نسبتا کم است و بیمار کمتر از یک هفته در بیمارستان می‌ماند و می‌توان انتظار داشت که طی سه هفته به حالت قبلی و طبیعی برگردد.

اگر جراحی با لاپاروسکوپی انجام شود و شرایط بیمار خوب باشد ممکن است بیمار بتواند 24 ساعت بعد از عمل به خانه برگردد. اما اگر آپاندیس پاره شده باشد بیمار باید مدت زمان زیادی را در بیمارستان بماند و البته خطر عوارض نیز زیاد خواهد بود.

در مواردی ممکن است حال بیمار وخیم باشد و به مراقبتهای ویژه‌ای نیاز داشته باشد.

در این موارد برای بازگشت فرد به زندگی عادی خود ممکن است 2-3 ماه زمان نیاز باشد.

در برخی از موارد نیز جراح با آپاندیس سالم مواجه می‌شود. در این موارد نیز آپاندیس را برمی‌دارند تا احتمال رخ دادن آپاندیسیت وجود نداشته باشد.

همچنین ممکن است جراح با علل دیگری برخورد کند و طی جراحی آنها را برطرف کند. با برداشته شدن آپاندیس دیگر خطر ایجاد مجدد آپاندیسیت وجود ندارد.

سندرم تخمدان پرکيست

سندرم تخمدان پر کيست (PCO) وضيعتي است که اغلب با قاعدگي نامنظم ، افزايش رشد موهاي زائد ( هيرسوتيسم) و چاقي مشخص مي شود. اما مي تواند زنان را به اشکال متفاوت مبتلا کند. قاعدگي هاي نامنظم يا سنگين مي توانند علامتي از اين وضعيت در بالغين باشد. سندرم تخمدان پرکيست امکان دارد در زماني که خانمي براي باردار شدن مشکل دارد بارز شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، علائم و نشانه هاي سندرم تخمدان پر کيست از اختلال در چرخه توليد مثل منشاء مي گيرد. که بصورت طبيعي هر ماهه با آزاد شدن يک تخمک از تخمدان ( تخمک گذاري ) تکميل مي شود. نام اين وضعيت از ظاهر تخمدانها، در زناني که اين اختلال را دارند گرفته شده است. ( تخمدان بزرگ و پر از کيست است) اين کيست ها فوليکولهايي هستند که از کيسه هاي مايع حاوي تخمکهاي نابالغ پرشده اند.

گرچه اين وضعيت از زمانهاي دور ذکر شده است، اولين بار در سال 1930 وقتي که ايرونگ استاين و ميشل لونتال در مورد گروهي از زنان بدون دوره هاي قاعدگي که داراي تخمدانهاي بزرگ و پر کيست نوشتند د رکتب پزشکي توضيح داده شد. گاهي پزشکان اين وضعيت را استاين – لونتال ، تخمدانهاي پر کيست يا سندرم تخمدان پرکيست هم مي نامند.

سندرم تخمدان پر کيست يکي از اختلالات شايع هورموني در سنين باروري در زنان در ايالات متحده است که حدود 5 تا 10 درصد افراد را گرفتار مي کند. تشخيص زود هنگام و درمان تخمدان پرکيست مي تواند خطر عوارض طولاني مدت مانند ديابت و بيماري قلبي را کم کند .
سندرم تخمدان پر کيست اختلالي است که باعث قاعدگي نامنظم و افزايش هورمون مردانه مي شود. تخمدانها کيست پيدا مي کنند و ممکن است نتوانند تخمک آزاد کنند.

علائم و نشانه ها

زناني که سندرم تخمدان پر کيست دارند ممکن است هر کدام از چندين علامت را به شدت متفاوت نشان دهند. کميته اي از انستيتو ملي سلامت آمريکا سه معيار براي تشخيص اين اختلال تعيين کرده است.

– قاعدگي نامنظم يا فقدان قاعدگي

اين شايعترين يافته در سندرم تخمدان پر کيست است. قاعدگي نامنظم به معناي داشتن چرخه هاي قاعدگي است که در فواصل طولاني تر از 35 روز يا کمتر از 8 بار در سال اتفاق مي افتد. اين وضعيت ممکن است در هنگام بلوغ و شروع قاعدگي آغاز شود.

– هورمون مردانه زياد

افزايش سطوح هورمونهاي مردانه ممکن است منجر به علائم فيزيکي مانند رويش موهاي بلند و ضخيم در صورت و سينه، زير شکم ، پشت ، بالاي بازوها يا بالاي پاها شود.جوش صورت و طاسي مدل مردانه بشود . به هر حال همه زناني که سندرم تخمدان پر کيست دارند علائم فيزيکي ازدياد هورمون مردانه را نشان نمي دهند. آزمايشات خوني براي تشخيص سطح بالاي هورمون مردانه در دسترس است.

– رد کردن ساير وضعيتهايي که باعث ازدياد هورمون مردانه و قاعدگي غير طبيعي مي شوند.علل بالقوه مانند هيپوتيروئيدي – وضعيتي که در آن بدن هورمون تيروئيد کمي ترشح مي کند– هم مي توانند باعث ايجاد علائم شوند. هيپوتيروئيدي مي تواند باعث قطع قاعدگي شود. علت محتمل ديگر افزايش پرولاکتين است که در آن غده هيپوفيز هورمون پرولاکتين زيادي ترشح مي کند.اين هورمون تحريک کننده توليد شير از غدد شيري است و تخمک گذاري را مهار مي کند.

منابع ديگري براي افزايش هورمون مردانه، مي تواند وجود تومور در غدد فوق کليوي يا تخمدانها باشد. غده فوق کليه غده کوچکي نزديک کليه است که هورمونهاي مردانه و هورموني به نام کورتيزون را ترشح مي کند.حضور کيستهاي تخمداني که در سونوگرافي توسط پزشک تشخيص داده مي شود،مي توانند نشانه سندرم تخمدان پرکيست باشند. زني ممکن است تخمدانهاي پرکيستي داشته باشد ولي سندرم تخمدان پر کيست نداشته باشد . از سوي ديگر زني با سندرم تخمدان پر کيست ممکن است تخمدانهائي با ظاهر طبيعي داشته باشد.

بسياري از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پر کيست چاق هستند. به نظر مي رسد توزيع چربي بر شدت علائم اثر مي گذارد. يکي مطالعه نشان داد که زناني که چاقي مرکزي دارند ( وجود چربي در قسمت مياني بدن يا تنه ) هورمون مردانه، سطح قند و چربي بالاتري نسبت به زناني که تجمع چربي آنها در اندمها است دارند.

وضعيت هاي احتمالي ديگري که با PCO همراه مي شوند اين موارد هستند:

– نازايي

– آکانتوزيس نيگريکانس ( پوست بنفش تيره در اطراف گردن ، گودي بازو، داخل ران ، زير پستانها و نواحي تناسلي )
– درد مزمن لگني

علتها

فرآيند چرخه توليد زنان بوسيله سطوح نوساني هورمونهايي که در مغز توليد مي شود مانند هومورن LH و FSH و هورمونهاي تخمداني تنظيم مي شوند.تخمدانها هورمونهاي زنانه استروژن و پروژسترون و همچنين هورمونهاي مردانه را ترشح مي کنند. هورمونهاي مردانه شامل ” تستسترون ” و ” آندروستن دي ان ” و ” دي هيدرواپي آندروستن (DHEA) ” هستند و به طور کلي هورمونهاي مردانه ناميده مي شوند.

در PCO بدن زن هورمونهاي مردانه زيادي توليد مي کند. تخمدانها تخمک هاي کمتري از زمان طبيعي توليد مي کنند (کم تخمک زايي)، ممکن است اصلاً هيچ تخمکي آزاد نکنند( عدم تخمک گذاري) در غياب تخمک گذاري چرخه قاعدگي نامنظم يا غايب است.پزشکان دليل PCO را نمي دانند ولي تحقيقات ارتباطاتي را بين افزايش انسولين ( هورموني که در لوزالمعده توليد مي شود و به سلولها اجازه استفاده از قند را که اولين منبع انرژي بدن است مي دهد ) پيشنهاد کرده اند. تصور مي شود که انسولين توسط چندين مکانيسم توليد هورمون مردانه توسط تخمدانها را افزايش مي دهد.

عوامل خطر

مطالعات نشان مي دهد که زناني که خواهراني با PCO دارند احتمال بيشتري براي ايجاد اين وضعيت دارند. تحقيقات ديگر ارتباطاتي را بين PCO و سابقه خانوادگي توليد هورمون مردانه زيادي، مقاومت به انسولين ، اختلالات قاعدگي و پرمويي نشان مي دهند.چه زمان بايد بدنبال توصيه پزشکي بود.

تشخيص زود هنگام PCO مي تواند به کاهش خطر عوارض دراز مدت مانند ديابت و بيماري قلبي کمک مي کند. در صورتيکه قاعدگي هاي نامنظم يا سنگين داريد، اضافه وزن داريد، رشد موهاي زائد صورتتان زياد است و جوش مي زنيد با پزشک خود مشورت کنيد .پزشک ممکن است شما را به يک متخصص غدد معرفي کند.

غربالگري و تشخيص

پزشکتان ممکن است شما را از نظر بيماريهاي قلبي عروقي، هورموني و توليد مثلي ارزيابي کند. او ممکن است تاريخچه علائم شما را بگيرد و يک معاينه باليني کامل شامل معاينه لگن انجام دهد. ساير آزمايشات ممکن شامل موارد زير است :

– آزمايشات خوني

امکان دارد خون شما براي انجام اندازه گيريهايي آزمايشگاهي جهت اندازه گيري سطح چند هورمون گرفته شود. اين هورمونها شامل تستوسترون، DHEA و آندروستن دي ان ، LH و FSH پروژسترون و پرولاکتين و هورمون تحريک کننده تيروئيد ( TSH ) که آزاد شدن هورمون تيروئيد از غده تيروئيد را تحريک مي کند باشد. به همين شکل احتمالاً ميزان قند ناشتا ، کلسترول و تري گليسيريد هم اندازه گيري مي شود.

– سونوگرافي

پزشک ممکن است براي اندازه گيري ضخامت رحم درخواست سونوگرافي کند. سونوگرافي بدون درد است. زماني که شما به آرامي بر روي تخت معاينه قرا گرفته ايد، يک وسيله کوچک روي بدن شما قرا مي گيرد. اين دستگاه امواج صوتي غيرقابل شنيدن را که به شکل تصاويري در کامپيوتر ظاهر مي شوند به تصوير مي کشد.

– نمونه برداري از لايه داخل رحم

براي تعيين وضعيتهاي پيش سرطاني که مي توانند باعث خونريزي غير طبيعي از رحم شوند، اين کار انجام مي شود. که معمولاً يک روش بدون بي حسي است و مي تواند در مطب هم انجام شود. در اين روش پزشک يک نمونه بافتي را از لايه داخل رحم شما براي تحليلهاي آزمايشگاهي برمي دارد.

عوارض

زنان داراي PCO در خطر ديابت نوع 2 ( که نام ديگر ديابت غير وابسته به انسولين مي باشد و در بزرگسالي بيشتر ديده مي شود )، فشار خون، افزايش تري گلسيريد، کاهش کلسترول خوب و بيماريهاي قلبي هستند. از آنجا که PCO باعث مختل شدن چرخه توليد مثل مي شود و رحم در معرض ميزان ثابتي از استروژن قرار مي گيرند. زنان داراي PCO در خطر بيشتري براي خونريزي هاي غيرطبيعي رحمي و سرطان لايه داخلي بدن هستند.

درمان

درمان PCO بستگي به توانگري اصلي هر زن مثل نازائي ، پرموئي ، جوش يا چاقي دارد . در طولاني مدت مهمترين جنبه درمان کنتـــرل خطرات قلبي عروقي مانند چاقي ، کلسترول بالا ، ديابت و فشارخون بالاست . احتمالاً پزشک از شما مي خواهد که بطور منظم به او مراجعه کنيد تا معاينه باليني انجام دهد، فشارخون و سطوح قندخـــون ناشتا را براي کمک به تصميمات درماني پيوسته اندازه گيري کند.

زنان باردار داراي PCO که اضافه وزن دارند علايم و نشانه هاي شديدتري دارند .
چاقي مقاومت به انسولين را بدتر ميکند . کاهش وزن ميتواند سطوح هورموني مردانه و انسولين را کم کند . بهر حال ممکن است نسبت به زنان ديگر مشکل بيشتري در کم کردن وزن داشته باشيد يک متخصص تغذيه را ببينيد و يک برنامه غذائي کاهش وزن دريافت نماييد . پزشک ممکن است يک يا چند نوع از داروهاي زير را براي کمک به کنترل علايم و خطرات همراه با PCO تجويز کند.

داروهائي براي تنظيم چرخه قاعدگي

اگر قصد باردار شدن نداريد، پزشک ممکن است قرصهاي جلوگيري از بارداري کم هورمون را که حاوي استروژن و پروژسترون صناعي هستند تجويز کند. اين داروها توليد هورمون مردانه را کم ميکنند و جلوي توليد دائمي استروژن در بدن را ميگيرند. اين داروها خطر سرطان لايه داخلي رحم را کم ميکنند و خونريزي غيرطبيعي را تصحيح مي نمايند.

درمان جايگزين ديگر دريافت پروژسترون به مدت 10 تا 14 روز در ماه است.

اين دارو چرخه قاعدگي را تنظيم ميکند و از سرطان لايه داخلي رحم جلوگيري ميکند اما سطوح هورمون مردانه را بهبود نمي بخشد.

تحقيقات استفاده از متفورمين را براي درمان PCO ارزيابي ميکنند، اين دارو بصورت خوراکي در درمان ديابت نوع 2 استفاده ميشود. متفورمين از توليد و آزادسازي قند از کبد جلوگيري ميکند و بنابراين براي انتقال قند به سلولها به انسولين بيشتري نياز است. چندين کار آزمائي باليني دريافته اند که متفورمين تخمک گذاري را بهبود بخشيده و سطوح هورمون مردانه را در زنان دچار PCO کاهش داده است . اميد است متفورمين در طولاني مدن عوارض قلبي عروقي ناشي از PCOرا کم کند.

داروهائي براي کاهش رشد مو

پزشک ممکن است براي تعديل اثرات ناشي از افزايش هورمون داروهايي را تجويز کند. اسپيرنولاکتون(آلداکتون)اثر هورمونهاي مردانه را متوقف ميکند و توليد هورمونهاي جديد مردانه را متوقف ميکند . اسپيرنولاکتون يکي از داروهاي دفع کننده آب است و ممکن است باعث شود بيش از روزهاي ديگر ادرار کنيد. عوارض جانبي ديگر آن ، خشکي پوست، سوزش سردل ، سردرد و خستگي است. ديگر داروهاي ضدهورمون مردانه فيناستريد و فلوتاميد هستند اما اين داروها گرانتر از اسپيرنولاکتون هستند و عوارض جانبي بيشتري دارند.

داروهايي براي دستيابي به حاملگي

ممکن است براي حاملگي نياز به داروهائي براي تحريک تخمک گذاري داشته باشيد. کلوميفن يک داروي ضد استروژن است که 5 روز در هفته در اولين بخش چرخه قاعدگي استفاده ميشود. اگر کلوميفن به تنهائي موثر نباشد ممکن است در همراهي با آن نياز به کورتيکواستروئيدها ، ترکيبي از LH و FSH بنام گونادوتروپين يا FSH به تنهائي داشته باشيد .

جراحي

اگر داروها به ايجاد و حاملگي کمک نکنند ، پزشک امکان دارد توصيه به يک جراحي سرپائي بنام لاپاراسکوپي تخمدان کند . در اين روش جراح برش کوچکي روي شکم ميدهد و لوله اي را که به يک دوربين کوچک وصل است ( لاپاراسکوپ ) در آن قرار ميدهد . دوربين تصاويري با جزئيات از تخمدانها و اندامهاي لگني مجاور آن در اختيار جراح قرار ميدهد . سپس جراح وسايل جراحي را از برشهاي کوچک پوستي ديگر وارد ميکند . و از جراحي ليزر يا الکتريکي براي ايجاد سوراخهايي در فوليکولهاي بزرگ شده در سطح تخمدانها استفاده ميکند .

هدف اين کار تحريک تخمک گذاري با کاهش سطوح LH و هورمونهاي مردانه است.

پزشکان مطمئن نيستند اين چگونه اتفاق مي افتد. يک فرضيه اين است که سوراخ کردن سلولهاي تخمداني توليد کننده هورمون را تخريب ميکند .برداشتن موها چندين راه براي برداشتن موها وجود دارد. اين موارد برداشتن با تيغ plucking  و استفاده از ژلها و کرمها و لوسيونها است. بهرحال برداشتن موها امکان دارد که پوست را تحريک کند بنابراين از راهنمائي هاي موجود در بسته استفاده کنيد و ميزان کمي از آن را روي ناحيه اي دلخواه از پوست براي تعيين اينکه آيا برايتان مناسب است يا خير امتحان کنيد.

درمان هفته ها ادامه خواهد داشت . بعد از آن ميتوانيد درمان را تکرار کنيد.ساير انتخابها براي برداشتن مو شامل موارد زير است .

الکتروليز
براي برداشتن دائمي موهاي زائد ، بعضي از زنان علاوه بر درمان طبي تحت الکتروليز هم قرار ميگيرند. در اين روش سوزن نازکي داخل فوليکول مو قرار داده ميشود و از جريان الکتريکي براي از بين بردن فوليکول مو استفاده ميشود. از آنجا که تنها يک فوليکول در هر مرتبه درمان ميشود ، اين روش براي نواحي بزرگ بدن مفيد نيستند .

کيتهاي الکتروليز خانگي بي اثر هستند چرا که فوليکول در عمق مو قرار دارد بنابراين سعي کنيد يک کارشناس الکترولوژيست اين کار را برايتان انجام دهد .

درمان ليزر

ماده اي که به مو رنگ مي دهد، ملانين نام دارد. اين ماده نور را از ليزر جذب کرده و آن را تبديل به حرارت مي کند که باعث از بين رفتن فوليکول مو مي شود. نياز به چندين مرحله درمان است. درمان ليزر بيشترين اثر را برروي موهايي که در مرحله رشد هستند دارد و همه موها در يک مرحله يکسان رشدي قرار ندارند. اين روش مي تواند در هر محلي در بدن به جز اطراف چشمها به کار گرفته شود.

ليزر درماني بيش از همه در افرادي با موهاي تيره و پوست روشن قابل استفاده است. علاوه بر مو، پوست هم رنگ خود را از ملانين مي گيرد و پوست تيره با ملانين بيشتر مي تواند، انرژي ليزر بيشتري را جذب کند که منجر به آسيب پوست و بي رنگ شدن آن مي شود. به هرحال پزشکان شروع کرده اند به استفاده از وسايل و تکنيکهاي ليزرئي که نتايج بهتري را براي افراد تيره پوست دارند.

مراقبت از خود

ممکن است توصيه هاي گيج کننده اي را از رسانه هاي ارتباط جمعي، گروههاي حمايتي و کارشناسان بهداشتي در مورد نقش تغذيه در کنترل وزن شنيده باشيد. بيشترين عدم توافقات مربوط به نقش کربوهيدراتها است. کربوهيدراتهاي با زنجيره هاي بلند مثل گلوکز که نوعي قند است مي باشند. دستگاه گوراشي شما اين زنجيره ها را به مولکولهاي کوچک قند که وارد جريان خون شما شده و باعث آزاد شدن انسولين مي شود تقسيم مي کند.

رژيم غذايي کم چرب و پرکربوهيدرات که در سالهاي اخير عموميت يافته مي تواند سطح انسولين را افزايش دهد. بسياري از کارکنان تغذيه و سلامتي به زنان دارايPCO توصيه مي کنند که رژيم کم کربوهيدارت داشته باشند. به هر حال رژيمي که براي جبران کاهش کربوهيدرات ، پروتئين بيشتري را توصيه کند ممکن است جذب چربيهاي اشباع را افزايش دهد، سطح کلسترول خون شما را زياد کند و خطر بيماري قلبي را در شما بيشتر و بيشتر نمايد.

بعضي برنامه هاي رژيمي PCO کربوهيدرات را به درصد مشخصي از کالري محدود مي کند. مثلاً 40 تا 45 درصد کالري کل. بقيه رژيمها توصيه به خوردن کربوهيدراتهاي پرفيبر مي کنند. هر چه غذايي فيبر بيشتري داشته باشد آهسته تر هضم شده و سطح قند خون آهسته تر زيادمي شود. کربوهيدراتهاي پر فيبر شامل نان و غلات کامل، ماکاروني کامل، برنج قهوه اي و لوبياها است .

رژيم بسيار کم کربوهيدرات هدف مطلوبي نيست. کربوهيدراتها مواد مغذي بسيار مهمي هستند بنابراين آنها را به شدت محدود نکنيد . به جاي آن از کربوهيدراتهاي پر فيبري که در بالا گفته شد به همراه محدوديت در کربوهيدراتهاي کم سالم مثل سودا ، آبميوه زياد، کيک ، آبنبات ، بستني ، شيريني و کلوچه استفاده کنيد.

مطالعات بيشتر مي تواند نشان دهد که چه برنامه رژيمي بهتر است. اما واضح است که کاهش وزن به وسيله کم کردن کل کالري دريافتي براي زنان دچار PCO سودمند است.

با پزشک متخصص تغذيه خود در تماس باشيد تا بهترين رژيم را براي شما تعيين کنند. اهميت ورزش کمتر مورد بحث و جدل است. ورزش قند خون را با افزايش انتقال قند از خون به سلولهاي شما از طريق کاهش مقاومت به انسولين کاهش مي دهد. افزايش فعاليت بدني روزانه در زنان دچار PCO و شرکت آنها در يک برنامه منظم فعاليت بدني براي درمان و پيشگيري از مقاومت به انسولين و کمک به کاهش وزن بسيار مهم است.

” كبد چرب ” شايع ترين بيماری كبدی جهان است

کبد چرب یک التهاب کبدی است و تجمع بیش از حد چربی درکبد، گاه باعث اختلال در فعالیت طبیعی بافت کبد می شود که می تواند سیر پیشرونده پیدا کند و باعث نارسایی کبد و یا سیروز کبدی گردد. زیادی چربی در کبد می‌تواند باعث التهاب در کبد شود و این امر نهایتا به سخت‌شدن خطرناک این اندام می انجامد.مطالعات جديد نشان مي دهد كبد چرب مي تواند به التهاب كبد و حتي سرطان كبد منجر شود. مطالعات جديد نشان مي دهد كبد چرب مي تواند به التهاب كبد و حتي سرطان كبد منجر شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آمارها نشان می دهد که  متاسفانه موارد ابتلا به كبد چرب در حال افزايش است و چاقي و ديابت مهمترين عوامل ابتلا به اين بيماري است.

كبد چرب شايع ترين بيماري كبدي در سراسر جهان است و مي توان اين بيماري را به عنوان شاخص بيماري هاي قلبي و اختلالات متابوليسمي دانست.

كبد چرب حاصل تجمع چربي در سلول هاي كبد است. زماني كه فرد بيش از نياز طبيعي بدن چربي مصرف كند، اين چربي ها به آرامي به سلول هاي كبد راه يافته و در آن ذخيره مي شوند.

زماني كه سلول هاي چربي ۵ تا ۱۰ درصد از سلول هاي كبد را اشغال كنند مي توان گفت فرد به بيماري كبد چرب مبتلا شده است. اين چربي هاي اضافه به تدريج كبد را آسيب پذير مي كند و سبب ايجاد التهاب و زخم كبد مي شود.

●  مراحل بيماري

اين بيماري مراحل مختلفي از پيشرفت دارد. مرحله اول پيشرفت بيماري، كبد چرب درجه يك نام دارد كه درآن تجمع چربي تنها در بخش خارجي كبد صورت مي گيرد.

در اين نوع، سلول هاي چربي عملكرد كبد را تحت تاثير قرار نمي دهند.

در كبد چرب درجه دو و درجه سه، چربي به داخل سلول ها راه مي يابد و عملكرد كبد را با اشكال روبه رو مي كند. در نتيجه بيمار به درمان كامل و سريع نياز دارد.

●  دلايل ابتلا

شايع ترين علت بروز اين بيماري چاقي است. به گفته پزشكان ۷۵ درصد افراد چاق در خطر ابتلا به اين بيماري قرار دارند.

به جز چاقي، علل تغذيه اي نيز در ابتلا به اين بيماري نقش دارند. خوردن غذاهاي چرب و فست فود، سوء تغذيه و كمبود پروتئين، استفاده طولاني مدت از تغذيه وريدي، جراحي روده براي درمان چاقي و كاهش وزن سريع نيز مي توانند كبد چرب ايجاد كنند.

ديابت، بالا بودن سطح چربي هاي خون، مقاومت به انسولين و فشار خون بالا نيز مي تواند ازعلل اين بيماري باشد.

داروها و مواد شيميايي مانند الكل، تتراسايكلين و تتراكلريد كربن هم خطر ابتلا به اين بيماري را افزايش مي دهند.

●  كبد چرب در كودكان

به دليل افزايش نگران كننده چاقي در ميان كودكان، بيماري كبد چرب به طور فزاينده اي در ميان اين قشر از جامعه در حال افزايش است. اين بيماري نزديك به ۳ درصد كودكان و ۲۲-۵۳ درصد از كودكان چاق را تحت تاثير قرار مي دهد و حتي در ميان كودكان ۴ ساله نيز ديده شده است.

●  كبد چرب در افراد لاغر

كبد چرب فقط مختص افراد چاق نيست و لاغر بودن، لزوما به اين معنا نيست كه شخص در بدنش چربي ندارد.

افراد لاغر هم مي ‌توانند با مصرف چربي و روغن فراوان گرفتار كبد چرب شوند. آنها با توجه به نداشتن علايم واضحي چون شكم بزرگ و كم بودن وزنشان تصور ميكنند سالم هستند.

در نتيجه غذاهاي چرب و شيرين فراوان مي خورند و براي سوزاندن اين مواد چندان فعاليتي نمي كنند.

افراد لاغر هم براي رهايي از اين بيماري نيازمند انجام فعاليت بدني منظم و داشتن رژيم غذايي كم چربي هستند. اين افراد بايد غذا را خوب بجوند و از مصرف ماست و لبنيات پر چرب و آب همراه غذا بپرهيزند.

●  علايم بيماري

به طور كلي، افراد مبتلا به كبد چرب علائم خاصي را نشان نمي دهند. با اين حال، مي توان ناراحتي در شكم و كبد، خستگي و ضعف عمومي را از علائم اين بيماري شمرد.

●  درمان

پزشكان معتقدند درمان كبد چرب با دليل ابتلا به آن رابطه مستقيم دارد. پس براي درمان اين بيماري به افراد چاق توصيه مي شود با ورزش منظم و رژيم غذايي مناسب وزن خود را كاهش دهند.

همچنين به افراد ديابتي و كساني كه چربي خون بالا دارند توصيه مي شود از رژيم غذايي كم چرب و كم كالري همراه با انسولين استفاده كنند.

●  پيشگيري

پزشكان داشتن رژيم غذايي سالم، كم چرب و سرشار از فيبر، ميوه و سبزيجات، ورزش و فعاليت بدني منظم حداقل ۴ بار در هفته ، را براي پيشگيري از ابتلا به اين بيماري ضروري مي دانند.

همچنين مصرف نكردن نوشيدني هاي الكلي، غذاهاي فريز شده، زودپز شده، ترشيجات، رب، سس، نمك زياد، چاي پر رنگ، ادويه هاي تند، غذاهاي فست فوت ، شيريني جات، غذاهاي غير ارزشمند (پفك، چيپس، شكلات، بيسكوييت و…)، گوشت و تخم مرغ به ميزان زياد، انواع سرخ كردني ها مانند سير داغ، پياز داغ، و نوشابه هاي گازدار مي تواند به پيشگيري از اين بيماري كمك كند.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »