کولیک نوزادان

برخی نوزادان پس از به دنیا آمدن تا حدود ۳ تا ۵ ماهگی، گریه و بی قراری می‌کنند و این حالتشان ممکن است ساعت‌ها طول بکشد که این امر هم برای مادر و هم برای نوزاد بسیار دشوار می‌باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در مناطقی از جهان که در آن H. پیلوری و عوارض آن شایع است، پزشکان افراد سالم را نیز مورد غربالگری قرار می دهند. در مورد سودمندی شروع درمان قبل از بروز علائم عفونت، بین پزشکان اختلاف نظر وجود دارد.

اگر شما در مورد عفونت هلیکوباکتر پیلوری نگران هستید و یا فکر می کنید که در معرض خطر سرطان معده قرار دارید، حتماً با پزشک خود مشورت کنید. در این شرایط با موافقت و تصمیم یکدیگر می توانید از غربالگری H. پیلوری بهره مند شوید.

کولیک یک حالت خسته کننده است که با دوره های قابل پیش بینی کننده از ناراحتی های آزار دهنده در کودک سالم و خوب تغذیه شده مشخص می شود. کودک هایی که دچار دردهای کولیکی هستند بیشتر از ۳ ساعت در روز و سه روز در هفته و یا حتی بیشتر گریه می کنند. بنظر می رسد برای تسکین کودک در این حالات، هیچ اقدامی اثر ندارد.

کولیک هم برای کودک و هم برای مادر اذیت کننده است. اما نگران نباشید، چرا که عمر کولیک نسبتاً کوتاه است. طی چند هفته یا چند ماه، کولیک از بین رفته و شما اولین چالش بزرگ را پشت سر خواهید گذاشت.

نشانه ها

سر و صدا و گریه کردن برای نوزادان امری طبیعی است و کودک بهانه گیر الزاماً مبتلا به کولیک نیست. در سایر کودکان سالم و خوب تغذیه شده، نشانه های کولیک عبارتست از:

• دوره های قابل پیش بینی گریه. کودکی که کولیک دارد معمولاً در ساعات معینی در روز گریه می کنند که معمولاً در بعد از ظهر و غروب هاست. دوره های کولیک ممکن است از چند دقیقه تا حدود سه ساعت یا بیشتر به طول بیانجامد. کودک در دوره های درد کولیکی دچار حرکات روده ای و دفع گاز در اواخر دوره می شود.

• گریه شدید و تسکین ناپذیر. دردهای کولیکی شدید بوده و به نظر سخت می آید. ممکن است صورت کودک قرمز شود و آرام کردن وی اگر غیر ممکن نباشد، بسیار سخت است.

• گریه هایی که بدون هیچ دلیل واضحی رخ می دهند. گریه کردن برای کودکان نرمال است. اما گریه کردن معمولاً به این معنی است که کودک به چیزی مثل غذا و یا تعویض پوشک نیاز دارد. گریه های مرتبط با دردهای کولیکی بدون هیچ دلیل مشخصی رخ می دهند.

• تغییر وضعیت. گرد کردن پاها رو به بالا، گره کردن مشت ها و سفت کردن عضلات شکم در دوره های کولیک شایع است.

کولیک بسیار شایع است. معمولاً چند هفته پس از تولد آغاز شده و تا ۳ ماهگی بهبود می یابد. در سن ۴ تا ۵ ماهگی، اکثر کودکان مبتلا به کولیک بهتر می شوند.

علت

علت کولیک نامشخص است. محققین دریافته اند که برخی موارد از جمله آلرژی ها، عدم تحمل لاکتوز، تغییر باکتری های نرمال سیستم گوارشی، سیستم گوارشی نارس، والدین مضطرب و تفاوت در روند تغذیه یا آرام سازی کودک می تواند در ایجاد کولیک نقش داشته باشد. با این حال هنوز مشخص نیست که چرا برخی کودکان کولیک دارند و برخی ندارند.

عوامل خطر

کودکانی که مادر آنها در طول بارداری یا پس از زایمان سیگار می کشد، در معرض خطر بالاتری برای دردهای کولیکی هستند.

تئوری های بسیاری در خصوص آنچه کودک را مستعد کولیک می کند وجود دارد اما هیچ کدام به اثبات نرسیده اند، از جمله:

• کولیک در اغلب کودکان اول و یا کودکان تغذیه شده با فرمولا دیده نمی شود.
• رژیم مادر شیرده اثری بر تحریک کولیک ندارد.
• تعداد مشابهی از پسران و دختران، بدون توجه به مرتبه تولد یا نحوه تغذیه آنها به کولیک مبتلا می شوند.

عوارض

• اگرچه کولیک کودک برای کل خانواده مشکل ساز است اما به نظر می رسد عواقب ماندگار خاصی نداشته باشد. رشد و تکامل کودکان مبتلا به کولیک نرمال است.

آمادگی برای ویزیت پزشک

زمانی که کودک را نزد پزشک می برید، بهتر است از قبل برای این جلسه آماده شوید. در اینجا اطلاعاتی جهت کمک به آمادگی برای حضور در این جلسه و آنچه می توانید از پزشک انتظار داشته باشید، آورده شده است.

آنچه می توانید انجام دهید:

برای آمادگی حضور در جلسه ملاقات با پزشک می توانید:

• دوره های گریه کودک خود را پیگیری نمایید. شامل زمان و چگونگی رخداد، مدت زمانی که گریه طول می کشد، و هر گونه مشاهده ای درخصوص رفتارهای کودک در قبل، حین و بعد گریه کردن.

• تمام اقداماتی که برای آرام کردن کودک انجام داده اید و نیز نتایج این اقدامات را یادداشت نمایید.

• رژیم کودک، برنامه تغذیه ای وی و کاهش یا افزایش وزن کودک را یادداشت کنید.

• تمام سؤالاتی که قرار است از متخصص اطفال بپرسید را یادداشت نمایید.

تهیه کردن لیست سؤالاتی را که می خواهید بپرسید به شما کمک می کند زمان بیشتری داشته باشد. برخی از سؤالات در مورد کولیک عبارتست از:

• آیا کودک من مبتلا به کولیک است و یا گریه های او دلیل دیگری دارد؟
• کولیک چه اثراتی بر رشد و تکامل کودک دارد؟
• آیا درمان مؤثری برای کولیک وجود دارد؟
• من و خانواده چگونه می توانیم بر این دوره های گریه غلبه کنیم؟
• آیا بروشور و یا برگه دیگری وجود دارد که با خود ببرم؟ کدام وب سایت ها را پیشنهاد می کنید؟

علاوه بر این سؤالات که پیش از جلسه ملاقات آماده کرده اید، سایر سؤالاتی که حین جلسه در ذهن شما ایجاد می شود را نیز بپرسید.

آنچه از پزشک انتظار می رود:

احتمالاً متخصص اطفال از شما چند سؤال می پرسد، از جمله:

• آیا می توانید دوره های معمول گریه کردن را توضیح دهید؟ چه زمانی رخ می دهد؟ چقدر طول می کشد؟ صدای گریه کودک شما چگونه است؟
• چه اقداماتی برای آرام کردن کودک انجام می دهید؟ نتیجه این اقدامات چگونه است؟
• آیا کودک با خوردن مشکل دارد؟
• چه چیزهایی به کودک خود می خورانید و چند وقت یکبار وی را تغذیه می کنید؟
• مدفوع کودک شما چگونه و چند وقت یکبار است؟
• آیا تا کنون کودک شما در زمان گریه دچار مشکلات تنفسی شده است؟
• چگونه با گریه های کودک مقابله می کنید؟ سایر اعضای خانواده چطور؟

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر گریه کودک ناشی از افتادن، جراحت یا بیماری باشد نیازمند اقدامات سریع پزشکی است.
با متخصص اطفال تماس بگیرید، اگر:

• در هنگام گریه کردن، پوست یا لبهای کودک کبود شده باشد.

• نگران گریه های کودک خود هستید به ویژه اگر تغییری در خوراک، خواب و رفتار وی احساس می کنید.

با بررسی روزانه زمان گریه کردن و مدت آن می توانید به متخصص اطفال کودک کمک نمایید. همچنین ثبت الگوی خواب و خوراک کودک کمک کننده است.

آزمایش های تشخیصی

• متخصص اطفال معاینات بالینی را برای علل ممکن استرس از جمله فشار دادن روده (انسداد روده) انجام می دهد. اگر کودک شما از سایر جنبه ها سالم باشد، ممکن است کولیک در کودک شما تشخیص داده شود.

• تست های آزمایشگاهی، اشعه ایکس و سایر تست های تشخیصی معمولاً مورد نیاز نیست اما در علل نامشخص، این تست ها به رد سایر علل کمک می کند.

درمان دارویی

کولیک معمولاً تا سه ماهگی خود به خود بهبود می یابد. متأسفانه، هیچ درمان تأیید شده ای که به تمام نوزادان کمک کند وجود ندارد. درمان هایی که مورد آزمایش قرار گرفته اند، عبارتند از:

• داروهای ضدنفخ. داروهای ضد نفخ، بدون نیاز به نسخه از جمله سیمتیکون احتمالاً اثر تسکینی زیادی بر علائم کودکان ندارد. این داروها بجز برای کودکانی که داروهای تیروئیدی مصرف می کنند، عموماً ایمن هستند.

• پروبیوتیک ها. پروبیوتیک ها موادی هستند که به حفظ تعادل طبیعی باکتری های مفید در دستگاه گوارش کمک می کنند. از آنجایی که کودکان دارای کولیک ممکن است عدم تعادل در باکتری های مفید داشته باشند، محققین سعی در جایگزینی برخی از این پروبیوتیک ها در مطالعات دارند. یکی از باکتری ها بنام لاکتوباسیلوس روتری به طور چشمگیری علائم کولیک را بهبود می بخشد اما نتایج مطالعات ضد و نقیض است. برخی مطالعات فواید و اثرات مثبتی نشان داده اند در حالیکه سایر مطالعات نتیجه ای نداشتند. بطور کلی شواهد کافی برای توصیه استفاده از پروبیوتیک ها برای درمان کولیک توسط متخصصین وجود ندارد.

پیش از خوراندن هر گونه دارو برای درمان کولیک با متخصص اطفال صحبت کنید.

درمان های خانگی و سبک زندگی

ممکن است متخصص اطفال قادر به درمان کولیک یا بهبود سریع تر آن نباشد، اما راه های بسیاری برای آرام کردن نوزاد وجود دارد.

نکاتی برای تغذیه کودک

اگر احساس می کنید کودک شما گرسنه است، برای تسکین و آرام کردن وی را شیر دهید. سایر استراتژی های تغذیه نیز می تواند کمک کننده باشد:

• در هنگام شیر خوردن، کودک را تا حد ممکن صاف نگه دارید. گاهی شیردهی را متوقف کرده و آروغ کودک را بگیرید. گاهی تغذیه کوتاه تر و با دفعات بیشتر کمک کننده است. اگر به کودکتان شیر می دهید، بهتر است اجازه دهید ابتدا کودک از یک پستان تغذیه کرده و پس از خالی شدن آن، از پستان دیگر کودک را تغذیه نمایید. این امر سبب می شود کودک از شیر آخر غنی و پرچربی که بالقوه سبب سیری بیشتری نسبت به شیر ابتدایی آبکی و سبک تر در ابتدای شیردهی می گردد، تغذیه شود.

• اگر شیرده هستید، به تغییرات رژیم خود توجه کنید. رژیم مادر شیرده احتمالاً نقشی در علائم کولیک نوزاد ندارد. با این حال، در خانواده هایی که سابقه آلرژی دارند، حذف آلرژن ها از رژیم غذایی مادر می تواند از غذاهای آلرژن ناشناخته برای کودک پرده بردارد. اگر به کودک خود شیر می دهید، ممکن است متخصص اطفال پیشنهاد کند، غذاهایی که به احتمال بیشتری آلرژی زایی دارند از جمله لبنیات، بادام زمینی، آجیل درختی، گندم، سویا، ماهی را به مدت دو هفته حذف نمایید تا پزشک بهبود علائم را پیگیری نماید. با این حال، پیش از تغییر رژیم غذایی ابتدا با متخصص اطفال کودکتان مشورت نمایید.

• فرمولای نوزادتان را تغییر دهید. همانند شیر مادر، فرمولا نیز احتمالاً عاملی برای علائم کولیک نیست. اما تغییر فرمولا به نوع فرمولای نوزادی هیدرولیزات می تواند مؤثر واقع شود اگر کودک به شیر گاو آلرژی و یا عدم تحمل به شیر داشته باشد. پروتئین های شیر کامل در این فرمولاها تجزیه شده اند که هضم آنها را راحت تر می کند. اگر آلرژی یا عدم تحمل مسئول علائم کودک شود، دو روز بعد از تغییر فرمولا پاسخ کودک مشخص می شود. اگر بهبودی حاصل نشد، همان فرمولای اولیه را استفاده نمایید چون فرمولای هیدرولیزات گران تر از فرمولای استاندارد است.

• تغییر شیشه. تنوع گسترده ای از شیشه و سرپستانک وجود دارد. سعی کنید از انواع مختلف شیشه و سرپستانک استفاده کنید تا بهترین نوع آن را برای کمک به تسکین علائم نوزاد بیابید. شیشه هایی که یکبار مصرف هستند و کیسه های قابل جمع شدن می توانند مقدار هوای بلعیده شده را در کودک کاهش دهند.

راه هایی برای تسکین دادن نوزاد

برای تسکین دادن گریه کودک، می توانید:

• از پستانک استفاده کنید. مکیدن برای بسیاری از کودکان، آرام بخش است. حتی اگر به کودک خود شیر داده اید باز هم می توانید برای آرام کردن کودک از پستانک استفاده نمایید.

• کودک را بغل کنید. بغل کردن به برخی از کودکان کمک می کند. برخی کودکان زمانی که در آغوش گرفته می شوند و در ملحفه سبک پیچانده می شوند، آرام می گیرند. برای اینکه به خود استراحتی داده باشید، می توانید از تاب یا سایر حامل های کودک استفاده نمایید. نگران لوس شدن کودک خود با زیادی در آغوش گرفتن وی نباشید.

• کودک را در حرکت نگه دارید. کودک را در آغوش یا تاب به آرامی تکان دهید. در خصوص انتخاب تاب مناسب برای سن کودک دقت نمایید. کودک را روی پاهای خود بخوابانید و پاهای خود را به آرامی تکان دهید. با کودک خود راه بروید یا او را در ماشین گذاشته و بیرون ببرید. از صندلی های تکانه ای برای نوزاد خود استفاده کنید.

• برای کودک خود آواز بخوانید. تون صدای آرام می تواند به کودک آرامش ببخشد. حتی اگر لالایی گفتن نیز گریه کودک را متوقف نکرد، می تواند شما را آرام کند. موسیقی های ضبط شده نیز کمک کننده هستند.

• صداهای زمینه را بلند کنید. برخی کودکان زمانی که صدای زمینه ای یکنواختی را می شنوند، کمتر گریه می کنند. زمانی که کودک را بغل کرده یا تکان می دهید صدای ممتد شبیه «هیش» بگویید. هود آشپزخانه یا فن حمام را روشن کنید، یا یک سی دی یا نوار از صداهای محیط مثل امواج اقیانوس، باران یا آبشار و یا ضربان قلب انسان بگذارید. گاهی صدای تیک تیک ساعت هم کمک کننده است.

• از گرما یا لمس ملایم استفاده کنید. کودک را به حمام آب گرم ببرید. به آرامی شکم کودک را ماساژ دهید.

• کودک را به حال خویش بگذارید. اگر هیچ اقدامی کمک کننده نبود، کودک را به مدت ۱۰ دقیقه در گهواره قرار دهید.

زمانی که هیچ چیزی به ذهنتان نمی رسد

گاهی به هیچ روشی قادر به آرام کردن گریه کودک خود نیستید. آنچه در یک روز کودک را آرام می کند ممکن است در روز دیگری وی را خشمگین سازد. اگر اعصابتان بهم ریخت، بیاد داشته باشید:

• هیچ گاه کودک را بطور شدید تکان ندهید. اگر از گریه های کودک خود خسته شدید، کودک را به یک فرد بزرگسال قابل اعتماد دیگری بسپارید. اگر با کودک تنها هستید، او را در مکان امنی مانند اتاقش قرار دهید.

• شخص دیگری از کودک مراقبت کند تا شما استراحت کنید. گوش کردن به صدای گریه کودک به مدت طولانی استرس زاست لذا زمانی برای استراحت خود قرار دهید. از قبل زمانی را برای شخص دیگری که قرار است از کودک مراقبت کند، تعیین کنید و چند لحظه ای را برای خودتان وقت بگذارید.

پزشکی جایگزین

برخی والدین گزارش کرده اند که گریه کودکانشان با این قبیل کارها آرام می شود:

• چای های گیاهی
• درمان های گیاهی مثل روغن رازیانه
• درمان های هومئوپاتی
• آب قند
• مخلوط آب و گیاهان دارویی
• ماساژ درمانی
• کایروپرکیتک یا کاردرمانی
• طب سوزنی

اما، هیچ درمان جایگزینی برای درمان کولیک تأیید نشده است. حتی برخی درمان ها می توانند خطرناک باشند.

محصولات گیاهی و مکمل ها در همان مسیر اثر دارو، تنظیم نمی شوند. این مواد حاوی مقادیر متفاوتی از ترکیبات مختلف هستند و یا اینکه آلودگی دارند.

برخی درمان های هومئوپاتی حاوی مقادیر کمی از مواد بالقوه سمی اند. حتی برخی که به نظر بی خطر هستند، مثل آب قند، در صورتی که در روند صحیح تغذیه کودک اختلال ایجاد کنند، می توانند مشکلاتی بوجود آورند.

پیش از امتحان کردن درمان های جایگزین با متخصص اطفال خود برای یافتن راه بی خطر و ایمن مشورت نمایید.

پیشگیری

مراقبت از کودک مبتلا به کولیک حتی برای والدین با تجربه، می تواند خسته کننده و استرس زا باشد. بیاد داشته باشید باید از خودتان نیز مراقبت کنید. این پیشنهادات می تواند کمک کننده باشد:

• استراحت کنید. زمانی که هر آنچه می توانید انجام دادید، از همسر یا شخص دیگری بخواهید تا از کودک مراقبت کند. از افرادی مثل دوستان یا همسایه ها که داوطلب نگهداری از کودک هستند، کمک بگیرید. حتی اختصاص یک ساعت زمان برای خودتان هم می تواند به شما نیروی تازه ببخشد.

• احساسات خود را بیان کنید. احساس ناتوانی، ناامیدی، گناه یا عصبانیت در این زمان برای والدین طبیعی است. با همسر یا یک شنونده خوب دیگر صحبت کنید.

• مثبت بیاندیشید. موفقیت خود را به عنوان والد با میزان گریه کودک نسنجید. کولیک نتیجه عملکرد ضعیف والدین نیست.

• از خودتان نیز مراقبت کنید. غذاهای سالم بخورید. زمانی را برای ورزش کردن مثل پیاده روی اختصاص دهید. اگر می توانید زمانی را که کودک خواب است، بخوابید. از مصرف دارو و الکل پرهیز نمایید.

• بیاد داشته باشید این امر موقتی است. دوره های کولیک معمولاً در سه ماهگی بهبود می یابد. بهتر است محدودیت های خود را بشناسید. اگر گریه کودک سبب می شود کنترل خود را از دست بدهید، وی را در مکانی امن مانند گهواره اش قرار داده و به اتاق دیگری بروید. اگر ضروری است با پزشک، سرویس مداخلات ضروری محلی یا سرویس سلامت روان، تماس گرفته تا برای حمایت های بیشتر به شما کمک کنند.

این پیشنهادات نه تنها برای والدین بلکه برای تمام افرادی که از کودک نگهداری می کنند بکار می آید.

روش‌های رفع قولنج نوزادان

۱- به مادران عزیز توصیه می‌شود حتی المقدور از شیر خودشان جهت تغذیه نوزادشان استفاده کنند. نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند (روش صحیح شیر دادن)، در مقایسه با نوزادانی که از شیشه شیر استفاده می‌کنند، کمتر به کولیک مبتلا می‌شوند. اگرچه درصدی از نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، نیز مبتلا به کولیک هستند.

۲- اگرچه یافتن علت دقیق کولیک نوزادان سخت به نظر می‌رسد، اما عواملی وجود دارد که شانس ابتلا به کولیک را افزایش می‌دهد، مثلا اگر بی‌قراری‌ها و گریه‌های نوزاد حدودا ۴۵ دقیقه پس از شیرخوردن ایجاد شود، به احتمال زیاد، علت آن ناسازگاری شیر گاو با نوزاد می‌باشد.

شیر گاوی که در رژیم غذایی مادر مصرف می‌شود و یا در تغذیه نوزاد وجود دارد، زیرا نفخ ناشی از شیر گاو به راحتی در این دسته از نوزادان بر طرف نمی شود و ایجاد ناراحتی و کولیک می‌کند.

۳- عادت کنید به نوزاد خود هر بار مقدار کمی شیر بدهید، اما دفعات شیردهی خود را افزایش دهید (یعنی حجم کمی از شیر در دفعات زیاد). برخی پزشکان معتقدند که حجم زیاد شیر و یا مایعات در معده نوزاد، سبب ایجاد ناراحتی و کولیک می‌شود.

پس از هر بار شیر دادن به نوزاد خود، او را روی شانه خودتان قرار دهید و پشت نوزاد را به آرامی‌ بمالید تا آروغ بزند و هر گونه هوای اضافی از معده او خارج شود.

۴- به مادرانی که نوزاد مبتلا به کولیک دارند، توصیه می‌شود تا موقع شیر دادن به نوزاد خود، همیشه او را در حالت نیمه خوابیده (حالتی بین نشسته و خوابیده) قرار دهند. این حالت ناراحتی او را پس از شیر خوردن کمتر می‌کند.

۵- به مادران عزیز توصیه می‌شود تا پس از شیر خوردن نوزاد، حتما باد گلوی نوزاد را بگیرند. گرفتن آروغ نوزاد، صرف نظر از مدت زمانی که او شیر خورده است، به کاهش ناراحتی ناشی از کولیک او کمک می‌کند. پس از هر بار شیر دادن به نوزاد خود، او را روی شانه خودتان قرار دهید و پشت نوزاد را به آرامی‌ بمالید تا آروغ بزند و هر گونه هوای اضافی از معده او خارج شود.

۶- هنگامی‌ که نشسته‌اید می‌توانید نوزادتان را روی زانوهای خود قرار دهید، طوری که شکم نوزاد روی پاهای شما قرار بگیرد. در این حالت پاهای خود را به آرامی‌ بالا و پایین ببرید تا درد نوزاد کاهش یابد.

۷- می‌توانید با انجام حرکاتی روی پاهای نوزاد، دردهای او را کاهش دهید. به این صورت که نوزاد را به پشت بخوابانید و پاهای او را به آرامی‌ بگیرید و به سمت شکم او خم کنید. این حرکات سبب می‌شود تا شکم نوزاد شل شود و دردهایش تسکین پیدا کند.

۸- استفاده از درمان‌های خانگی برای درمان کولیک نوزادان توصیه می‌شود؛ البته این نوع درمان‌ها باید تحت نظر پزشک باشد. از پزشک بخواهید تا به جای تجویز داروهای شیمیایی، داروهای گیاهی برای نوزادتان تجویز کند، مثلا استفاده از عرق نعنای پاستوریزه و یا دمنوش نعنا می‌تواند تسکین دهنده مناسبی برای کولیک نوزاد باشد.

استفاده از عرق رازیانه پاستوریزه رقیق شده و یا دم کرده زنجبیل نیز توصیه می‌شود. چند قطره از این گیاهان دارویی را در شیشه شیر نوزاد بریزید و به او بدهید.

۹- خوشبختانه درد و ناراحتی نوزاد به علت کولیک، پس از چند ماه (حداکثر پنج ماه) از بین می‌رود و با بزرگ شدن نوزاد و تکامل دستگاه گوارشی او، این مشکل بهبود می‌یابد.

۱۰- گرم کردن موضعی مثل گذاشتن حوله یا پارچه گرم روی شکم نوزاد نیز روش موثری در کاهش نفخ و دل پیچه کودک است.

۱۱- موقع شیر دادن به نوزاد (اگر از شیر مادر تغذیه می‌کند) سعی کنید یک سینه به طور کامل تخلیه شود. از خارج کردن سینه از دهان نوزاد در حین شیر دادن به او اجتناب کنید، زیرا هوای اضافی وارد معده نوزاد می‌شود و سبب نفخ معده او می‌شود.

۱۲- مادر باید رژیم غذایی خاصی را در پیش بگیرد. از مصرف برخی مواد غذایی مانند شیر گاو، غذاهای ادویه دار و مواد کافئین دار باید اجتناب کنید.

موقع بیقراری کودک، او را در آغوش بگیرید و یا تاب دهید. تاب دادن کودک در گهواره و یا بر روی دست نیز می‌تواند کمک کننده باشد.

چند توصیه

– موقع بیقراری نوزاد برایش شعر یا لالایی بخوانید و سعی کنید با حفظ خونسردی خود، نوزاد را آرام کنید.

– به کودک خود پستانک بدهید. گاهی اوقات مکیدن می‌تواند به کودک آرامش دهد.

– کودک خود را در آغوش بگیرید و یا تاب دهید. تاب دادن کودک در گهواره و یا بر روی دست نیز می‌تواند کمک کننده باشد.

– کودک خود را به شکم، روی زانوهایتان یا داخل وان آب گرم قرار دهید. در این حالت با نوازش یا مالیدن پشت کودک می‌توانید به کاهش فشار معده او کمک کنید.

– شکم کودک را روزی یک بار با روغن زیتون به آرامی‌ماساژ دهید.

– به مدت ۲ تا ۳ شب، قبل از خواب، بالا تنه نوزاد (شکم، قفسه سینه، سرشانه‌ها و تمام ناحیه پشت) را به خوبی با روغن کرچک ماساژ دهید، به نحوی که روغن، جذب پوست شود. سپس کودک را به حالتی مانند قنداق کردن کاملا ببندید و به خصوص مواظب باشید که در معرض باد و سرما قرار نگیرد.

– روزی ۱ تا ۲ بار زیر ناف نوزاد را با روغن کرچک به خوبی ماساژ دهید.

مصرف سیگار توسط مادر به جنین آسیب می زند

سیگار کشیدن در طول حاملگی موجب بیماری های زیادی مانند مرده زایی، سقط خود به خود، مرگ جنین و مرگ در دوران نوزادی می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آمار نشان می ‏دهد که حدود ۱۲% همه زنان حامله سیگار می ‏کشند. زن بارداری که در روز ۲۰ نخ سیگار (یک بسته) دود می ‏کند،

در طول یک دوره بارداری بیش از ۱۱۰۰۰ بار دود تنباکو را وارد دستگاه تنفس خود می ‏کند!

علاوه بر عوارض ذکر شده فوق، در واقع وقتی شما سیگار می ‏کشید، جنین شما نیز سیگار می ‏کشد؛ بدین معنی که دود سیگار از جفت می ‏گذرد و وارد بدن جنین می ‏شود.

وزن نوزادان مادران سیگاری حدود ۱۷۰ تا ۲۰۰ گرم کمتر از نوزادان مادران غیر سیگاری است و همچنین پیدایش برونشیت و عوارض تنفسی در سال اول زندگی در کودکانی که یکی از والدین آنها سیگار می کشد شایع تر است.

میزان بروز سرما خوردگی، عفونت گوش میانی، گلو درد و گرفتگی صدا در کودکانی که والدین سیگاری دارند بیش از کودکانی است که والدین غیر سیگاری دارند.

سیگار کشیدن فشار خون شما را بالا برده و میزان اکسیژن و مواد مغذی دریافتی کودک شما را کاهش می ‏دهد.

سیگار کشیدن باعث لخته شدن خون نیز می ‏شود. این دو دلیل از جمله دلایل مضر بودن سیگار کشیدن طی بارداری هستند.

یک مطالعه دیگر نشان داده است که جنین در مقایسه با مادر در تماس با غلظت بسیار بیشتری از نیکوتین قرار می ‏گیرد.

این غلظت بالا می تواند باعث شود که کودک پس از به دنیا آمدن، علایم قطع مصرف نیکوتین را نشان دهد.

به‏ علاوه اگر شما طی بارداری سیگار بکشید، دو برابر احتمال می ‏رود که کودک شما در زمان بلوغ، سیگارکش قهاری شود.

دود تنباکو حاوی بسیاری از مواد مضر است که برخی از آنها عبارتنداز: نیکوتین، مونوکسیدکربن، سیانید هیدروژن، قطران، رزین‏ها و

برخی عوامل ایجاد کننده سرطان (سرطان‏زا) . این مواد به تنهایی یا همراه با هم می ‏توانند به جنین در حال تکامل آسیب برسانند.

سیگاری ‏ها بیش از غیرسیگاری ‏ها در دوران حاملگی دچار مشکل می ‏شوند.

شواهد پزشکی نشان می ‏دهند که سیگار کشیدن در دروان بارداری خطر مرگ یا آسیب جنین را افزایش می ‏دهد.

سیگار کشیدن در جذب ویتامین‏های B و C و فولیک ‏اسید اختلال ایجاد می ‏کند.

کمبود فولیک ‏اسید می تواند سبب بروز اختلالات لوله عصبی و افزایش بروز عوارض ناشی از بارداری در مادر شود.

بیش از ۳۰ سال است که می ‏دانیم نوزادان به دنیا آمده از مادران سیگاری ، ۷ انس (حدود ۲۰۰ گرم) کم وزن‏ تر هستند.

به همین دلیل حتی روی بسته ‏های سیگار نیز به زنان در مورد سیگار کشیدن در دوران بارداری هشدار داده شده است.

کاهش وزن تولد با تعداد سیگارهایی که مادر می ‏کشد، ارتباط مستقیم دارد.

به ‏طوری که اگر مادر در سایر بارداری ‏های خود سیگار نکشد، این اثرات در سایر فرزندان مشاهده نخواهد شد.

دود ناشی از استعمال دخانیات حاوی بیش از چهار هزار ماده سمی و بیش از ۸۰ ماده سرطان زا است که افراد غیر سیگاری به صورت غیرداوطلبانه در معرض ابتلا به بیماری های ناشی از آن هستند.

قرار گرفتن در معرض دود سیگار، خطر ابتلا بیماری های تنفسی را در بالغین تا حدود ۲۵ درصد و در کودکان تا حدود ۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش خواهد یافت همچنین ریه های فرد سیگاری که در مجاورت فرد سیگاری بوده است، عملکرد ضعیف تری نسبت به یک فرد غیر سیگاری سالم دارد

دستگاه AneVivo تکنیکی جدید در لقاح و باروری است

درمانگاهی در انگلیس موفق شده است راهکار تازه‌ای برای لقاح خارج رحمی (IVF) ایجاد کند که لقاح به جای آزمایشگاه درون رحم صورت بگیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این مرکز درمانی در ساوث همپتون، اولین درمانگاهی است که در انگلیس از این روش لقاح که با دستگاه AneVivo انجام می‌شود، استفاده می‌کند.

این دستگاه مورد تایید سازمان دیدبان باروری انگلیس HFEA، یک کپسول لوله‌ای شکل کوچک است که قبل از قرار گرفتن در رحم با اسپرم و تخمک بارگذاری می‌شود.

آزمایش این دستگاه روی حدود ۲۵۰ داوطلب نشان می‌دهد که نرخ میزان باروری با این وسیله مشابه لقاح‌های خارج رحمی متعارف است.

این وسیله مدت زمانی را که جنین در حال رشد در خارج از رحم و در یک مایع کشت در ظرف آزمایشگاه نگاه داشته می‌شود، کاهش می‌دهد و محققان هدف از ابداع آن را به حداکثر رساندن زمان سپری شدن جنین در بدن به جای محیط آزمایشگاه عنوان کردند.

پزشکان امیدوارند که طبیعی‌تر ساختن باروری، به بارداری‌های سالمتری منجر شود.

برخی مطالعات نشان می‌دهند که رشد جنین در داخل ظرف آزمایشگاهی خطر نقص‌های ژنتیکی و سایر نقص‌های سلامتی را افزایش می‌دهد.

با این حال، گرچه این وسیله اجازه می‌دهد که باروری در داخل بدن صورت گیرد اما همچنان لازم است که جنین ایجاد شده از بدن خارج شود و تحت بررسی سلامتی قرار گیرد و سپس مجدد به رحم بازگردانده شود.

مروری بر سرطان سینه در زنان

سرطان پستان از جمله سرطان های قابل پیشگیری و قابل تشخیص زودرس است که با ارائه راهکارهای ویژه، می توان به کاهش مراجعه دیرهنگام و ارائه درمان مؤثر به منظور افزایش بقاء، کاهش مرگ و ارتقاء کیفیت زندگی بیماران کمک شایانی کرد. اما در حال حاضر سرطان پستان علت اصلی منتهی به مرگ در سنین ۷۹ ـ ۴۰ سالگی در زنان است که نقشی مشابه بیماری های قلبی عروقی در مردان بازی می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گرچه واضح است که ابتلا به این بیماری به دلیل صدمه روانی حاصل از ابتلا به بیماری صعب العلاج سرطان، برای بیماران بسیار ناراحت کننده خواهد بود؛ اما خوشبختانه امروزه با استفاده از روش های غربالگری و تشخیص زودرس این بیماری و همچنین پیشرفت های درمانی تحول بزرگی در معالجه این بیماری ایجاد شده است.

سرطان پستان دومین عامل مرگ و میر در بین زنان، سرطان و شایع ترین آن سرطان پستان است که متأسفانه سن شیوع آن در بین زنان جوان کشورمان قابل تأمل است.

متأسفانه در کشور ما اوج فراوانی سرطان پستان در بین زنان در دهه چهار و پنج عمرشان است که طبق گفته بسیاری از پزشکان یک دهه پایین ‌تر از آمارهای جهانی ست. به همین دلیل توصیه می‌شود تمام زنان زیر ۴۰ سال به فاصله یک تا دو سال توسط پزشک معاینه شوند و از این سن به بعد هر سال به پزشک مراجعه کنند.

در واقع از چهل سالگی به بعد باید علاوه بر معاینات، ماموگرافی(تصویربرداری از پستان) هم، سالانه انجام شود تا با تکرار این بررسی‌ ها به صورت منظم، بتوان سرطان پستان را در مراحل اولیه شناسایی و نسبت به درمان قطعی آن اقدام نمود.

عوامل متعددی در بروز سرطان پستان دخیل هستند که مهم ترین آنها عبارتند از سن، سابقه فامیلی، عوامل ژنتیکی و هورمونی، اولین حاملگی بالای ۳۰ سال و … است .

از آنجا که سرطان پستان به عنوان یک بیماری جنس مؤنث شناخته شده، لذا جنس اغلب به عنوان یک عامل خطر در نظر گرفته نمی‌شود؛ چراکه بطور کلی تنها یک درصد سرطان‌ های پستان در جنس مذکر اتفاق می ‌افتد.

البته افزایش سن از عوامل خطر بسیار مهم در سرطان پستان است، سرطان پستان در زنان زیر ۳۰ سال شایع نیست، اما متأسفانه میانگین سن بروز سرطان پستان در زنان ایرانی بین ۱۵-۱۰ سال کمتر از کشورهای غربی است و بیشتر ین موارد سرطان پستان در بین سنین ۴۹-۴۰ سال گزارش می شود.

علائم این سرطان شامل توده یا تومور پستان، ترشح از نوک پستان، تغییرات پوست و نوک پستان است که البته در مراحل اولیه کاملاً بدون علامت است و به همین دلیل ماموگرافی توصیه می شود.

در واقع توده بدون درد شایع ترین علامت سرطان پستان است که در حدود ۷۵ درصد موارد توسط خود بیمار و یا معاینه ماهیانه کشف می شود و با توجه به اینکه توده هم در بیماری خوش خیم و هم بدخیم می تواند دیده شود، بهتر است در صورت لمس هر توده ای در پستان به پزشک مراجعه شود.

ترشخ از نوک پستان معمولاً به دنبال بیماری های خوش خیم پستان ایجاد می شود، با وجود اینکه وجود ترشحات نوک پستان در اغلب موارد همراه با سرطان پستان نیست، اما به دلیل احتمال وجود سرطان در همراهی با این علامت بررسی دقیق آن ضروری ست. ترشح خونی که خودبخودی ست و از یک پستان و یک مجرا خارج می شود، احتمال بیشتری برای همراهی با سرطان پستان دارد.

ترشحاتی که شک به وجود سرطان را بر می انگیزند شامل ترشحات خونی یا آبکی، ترشحاتی که خودبخودی و بدون فشار خارج می شوند، ترشحاتی که از یک پستان و از یک مجرای نوک پستان خارج می شود، ترشحاتی که همراه با توده باشد و ترشحات پس از یائسگی.

تومور سرطانی همچان که نسوج اطراف خودش را درگیر می کند، باعث کوتاه شدن رباط های نگهدارنده پوست پستان می شود و این تغییر به نوبه خود فرورفتگی هایی در پوست ایجاد می کند. البته کشیدگی پوست یک یافته قطعی دال بر سرطان نیست و گاهی به دنبال بیماری های خوش خیم پستان نیز یافت می شود.

در برخی از افراد فرورفتگی نوک پستان ممکن است متعاقب شیردهی یا پس از دوران بلوغ و بدون نشانه خاصی ایجاد شود که قابل برگشت است، اما در سرطان این فرورفتگی حالت ثابت دارد و با معاینه دقیق پستان ممکن است وجود توده ای در زیر نوک پستان مشخص شود.

گاهی اوقات نیز به علت بزرگی بیش از حد تومور در یک پستان، پستان ها از حالت متقارن خارج شده و به طور واضح پستان یک طرف بزرگ تر از طرف مقابل می شود.

البته اندازه دو پستان در افراد سالم نیز کاملاً مشابه نیست، اما بزرگی یک پستان نسبت به طرف دیگر که اخیراً ایجاد شده باشد، باید مورد توجه قرار گیرد.

بزرگی غدد لنفاوی زیر بغل و تورم یک طرفه بازو و اندام فوقانی نیز می تواند از علائم بروز این سرطان باشد.

روش های پیشگیری از سرطان پستان

۱- درباره چربى هایى که مصرف مى کنید دقت کنید.

قطعاً بسیارى از انواع چربى ها سبب افزایش سطح استروژن در بدن مى شود که خود خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش مى دهد.

۲- حداقل چهار ساعت در هفته ورزش مى کنند

نتایج بررسی ها نشان داده است افرادی که چهار ساعت در هفته ورزش مى کنند در مقایسه با زنانى که فعالیت بدنى ندارند، ۳۷ درصد کمتر به سرطان سینه مبتلا مى شوند.

۳- اگر چهل سال یا بیشتر سن دارید، حتما سالى یک بار ماموگرافى کنید، ماموگرافى ۲ تا ۵ سال قبل از آنکه بتوان توده اى را در سینه لمس کرد، سرطان سینه را شناسایى مى کند.

۴- اگر هنوز عادت ماهیانه مى شوید، ۷ تا ۱۰ روز بعد از شروع قاعدگى خودتان سینه هایتان تان را معاینه کنید و اگر دیگر عادت ماهیانه نمى شوید یک روز در ماه را مشخص کرده و هر ماه در آن روز سینه هاى تان را معاینه کنید.

نکاتی در خصوص سرطان سینه

سرطان سینه یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در میان زنان ایرانی محسوب می‌شود. بیماری سرطان پستان مانند سایر بیماری‌های سرطان ۴ مرحله اول تا چهارم دارد، مرحله اول آن کاملا قابل علاج قطعی است، مرحله دوم و سوم، مرحله کلینیکی است که بیمار باید تحت درمان‌های خاص و عمدتا جراحی و شیمی‌درمانی قرار گیرد؛ اما مرحله چهارم زمانی است که بیماری خیلی پیشرفت کرده است و کار زیادی برای آن نمی‌توان انجام داد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مساله مهم سرطان سینه در ایران این است که به‌رغم آن‌که حدود ۸۰ درصد موارد این بیماری در کشورهای غربی در مرحله یک شناسایی و درمان می‌شوند، در ایران ۷۰ درصد این بیماران در مرحله ۲ یا ۳ شناسایی می‌شوند و همین امر درمان قطعی این بیماران را با مشکل مواجه می‌کند.

پیش از این، سرطان سینه بیماری‌ای بود که بیشتر زنان سفیدپوست و افرادی را که در قطب‌های صنعتی همچون آمریکای شمالی و اروپای غربی زندگی می‌کردند، مبتلا می‌کرد، اما بعد معلوم شد که در هر جایی هست؛ آسیا، آفریقا، اروپای شرقی و آمریکای لاتین مواردی از سرطان سینه را داشتند. تا سال ۲۰۲۰ حدود ۷۰ درصد از موارد سرطان سینه در کشورهای در حال توسعه خواهد بود.

در سرطان سینه، مبتلایان شانس بالایی برای زنده ماندن داشته و پس از درمان، احتمال بازگشت و عود مجدد بیماری وجود دارد. بنابراین بیماران مبتلا به سرطان سینه باید تحت نظر پزشک معالج قرار بگیرند.

البته احتمال پیشگیری از ۴۰ درصد انواع سرطان‌ها وجود دارد و سرطان سینه نیز یکی از انواع سرطانی است که براحتی می‌توان با تشخیص زودرس از آن پیشگیری کرد و تنها شرط آن، هوشیار بودن مردم جامعه بخصوص زنان است.

سابقه فامیلی احتمال ابتلا به سرطان سینه را ۵ برابر افزایش می‌دهد، از این رو پیشگیری از این سرطان بسیار حائز اهمیت است تا این بیماری در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود.

همچنین نازایی و عدم شیردهی زنان از عوامل ابتلا به سرطان سینه به شمار می‌رود و زنانی که پس از بارداری شیردهی نداشته یا نازا هستند، یکی از فاکتورهای خطر برای ابتلا به این سرطان را دارا هستند.

امروزه به کمک شیوه‌های نوین جراحی و رادیوتراپی، رژیم‌های جدید کموتراپی و هورمون‌تراپی، تارگت‌تراپی و درمان‌های حمایتی، کمتر از گذشته نگران درمان مناسب بیماران هستیم.

البته مسائل فرهنگی همیشه باعث پنهان کردن بیماری نمی‌شود بلکه گاهی زمینه و بستر ابتلای به آن را فراهم می‌کند مثلا الان چند سالی است که استفاده از سیگار و قلیان به عنوان یک خرده فرهنگ جدید در میان دختران و زنان جوان مد شده و رواج یافته است در حالی که استعمال دخانیات و بخصوص قلیان از عوامل بسیار خطرناک ابتلا به سرطان سینه به شمار می‌رود. همچنین افزایش وزن غیرطبیعی و مصرف ترکیبات هورمونی‌ زنانه به صورت غیرعلمی نیز از عوامل موثر در ابتلا به این سرطان محسوب می‌شود. همچنین سابقه فامیلی و سقط جنین غیرطبی از عوامل موثر در ابتلا به سرطان سینه محسوب می‌شود.

درد، التهاب، تورم، قرمزی و فرورفتگی نوک سینه از علائم شایع سرطان سینه به شمار می‌رود.

سن بالا، سابقه فامیلی ابتلا به سرطان، اولین حاملگی بالای ۳۰ سال، قاعدگی زیر ۱۲ سال، یائسگی بالای ۵۵ سال، عدم حاملگی، عدم شیردهی و هورمون‌درمانی بعد از یائسگی از عوامل خطر در ابتلا به سرطان سینه هستند.

دردهای شایع سینه به دو دسته دوره‌ای و غیردوره‌ای تقسیم می‌شود که دردهای دوره‌ای در زنان ۳۰ تا ۳۵ ساله در نیمه دوم قاعدگی یا در صورت مصرف هورمون دیده می‌شود.

دردهای دوره‌ای غالبا دوطرفه هستند و به علت شدت درد به زیر بغل منتشر می‌شوند و همچنین با مصرف کافئین یا در صورت اضطراب و افسردگی تشدید می‌شوند و عموما علت این دردها تغییرات هورمونی است.

البته دردهای غیردوره‌ای بدون ارتباط با قاعدگی هستند و معمولا در افراد بالای ۴۰ سال دیده می‌شود و ماهیت سوزنی یا کششی دارند. علت دردهای غیردوره‌ای عموما کیست‌های ناحیه سینه، دردهای قلبی و عضلانی، توده‌های خوش خیم یا بدخیم سینه هستند.

یکی دیگر از نگرانی‌های زنان در ارتباط با سرطان پستان به بحث زیبایی و حفظ تناسب اندام آنها برمی‌گردد که بازهم تاثیر فرهنگ را در بیماری و درمان آن نشان می‌دهد.

پزشکان ایرانی تقریبا از حدود ۲۰ سال پیش در عمل جراحی سرطان سینه قادر به حفظ سینه‌ها هستند. ضمن این‌که استفاده از پروتزهای سینه می‌تواند نگرانی خانم‌ها را دراین‌باره برطرف کند. با این حال زنان جامعه ما باید برای تشخیص و پیشگیری از سرطان سینه، سالی یک بار معاینه کلینیکی و ماهی یک بار ماموگرافی را فراموش نکنند.

ماساژ برای زنان باردار مفید است یا مضر ؟

آذر ۲۵, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

ماساژ درمانی به رهایی از استرس و فشار عضلانی و درد ناشی از صدما ت و سرعت بهبود ناراحتیهای حاد و مزمن کمک می کند. امروزه میلیونها نفر در سراسر جهان از این روش به عنوان یک روش مراقبت بهداشتی استفاده می کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ماساژ از قدیمی‌ترین روش‌های طبیعی برای بهبود سلامت است. ماساژهای مخصوص بارداری در طول این دوران و حتی پس از  زایمان هم انجام می‌شود. متخصصان ماساژ در این دوران از روش‌های مختلفی استفاده می کنند.

دوران بارداری یکی از مهم‌ترین دوارن زندگی است. در این دوران خانم‌های باردار مشکلاتی در زمینه روحی و جسمی پیدا می‌کنند. ماساژ در بارداری یکی از روش‌هایی است که تا حدودی به کاهش استرس و ناراحتی‌های این دوران کمک می‌کند.

ماساژهای بارداری معمولا در طول دوران باداری و پس از آن، به طور پی در پی انجام می شود. این نوع ماساژ معمولا ۱ ساعت به طول می انجامد.

بعضی از متخصصین این ماساژ برای انجام این کار از میز مخصوص ماساژ استفاده می کنند.

این میز به گونه ای طراحی شده است که مناسب برای شکم خانمهای باردار است. بعضی دیگر از متخصصین از بالشهای مخصوص ماساژ خانمهای باردار استفاده می کنند.

این بالشها در کنار و پهلو خانمهای باردار قرار می گیرد. دراز کشیدن به پهلو در بیشتر اوقات راحت ترین حالت است.

تکنیک‌های ماساژ بارداری

ماساژ در این دوران تکنیک‌های خاص خود را دارد. متخصصان تکنیک‌ها را بر اساس تحولات در بدن فرد باردار به کار می برند. حجم خون، در دوران بارداری به طور چشمگیری افزایش پیدا می کند و جریان خون در ساق پاها اغلب به کندی صورت می گیرد.

این تغییرات در گردش خون، خطر انعقاد خون در آن قسمت‌ها را افزایش می دهد. به همین دلیل متخصصان ماساژ بارداری، از انجام ماساژهای عمقی و وارد کردن فشارهای زیاد در قسمت ساق پاها خودداری می‌کنند. ضربات محکمی که در ساق پاها و مچ دست وارد می‌شود ممکن است باعث تحریک ماهیچه‌های لگن و رحم شود.

بنابراین ماساژ بافت‌های عمیق، طب فشاری عمیق و ضربه به ساق پاها، ماساژهایی هستند که برای خانم‌های بارداری مجاز است. تمام ضرباتی که به ساق‌ها وارد می‌شود باید به سمت قلب حرکت کند.

آیا ماساژ خطر دارد؟

ماساژهای دوران بارداری انواع مختلفی دارند. به همین دلیل پزشکان متخصص، ماساژ را زیاد به خانم‌های باردار توصیه  نمی کنند.

ماساژهای بارداری را در ۳ ماه اول انجام نمی‌دهند. دلیل آن هم احتمال سقط جنین است، چون بیشتر سقط‌ها در ۳ ماه اول بارداری انجام می‌شود.

اگرچه برخی کارشناسان عقیده دارندکه ماساژ سبب سقط جنین نمی شود، اما تاکنون تحقیقاتی که ارتباط بین ماساژ و سقط جنین را نشان دهد صورت نگرفته است.

به تمام خانم‌های باردار توصیه می شود قبل از ماساژ حتما با پزشک متخصص خود مشورت کنند.

مواقعی که ماساژ مجاز نیست

فرد حتما باید قبل از انجام ماساژ با پزشک خود مشورت کند. به خصوص اگر حالت تهوع و استفراغ دارید، اگر در معرض خطر سقط جنین قرار دارید، اگر در بارداری‌های گذشته زایمان زودرس داشته‌اید و اگر ورم دست و پا و حتی فشار خون بالا و سردردهای شدید دارید حتما با صلاحدید پزشک خود ماساژ را انجام دهید.

اغلب مراکز ارائه ماساژ درمانی از شما رضایت پزشک را دریافت می‌کنند. تحقیقات نشان داده ماساژ در کاهش ناراحتی‌های جسمی و روحی خانم باردار نقش به سزایی دارد.

ماساژ مناسب سبب کمک به بدن مادر در رفع مواد زائد حاصل از متابولیسم از طریق سیستم لنفاتیک و گردش خون می شود و سبب کاهش خستگی می‌شود.

ماساژ سبب افزایش انرژی شده و با کمک به سیستم گردش خون و کاهش فشار روی قلب مادر موجب کنترل بهتر فشار خون در زمان بارداری می‌شود.

فواید ماساژ در دوران بارداری

– استرس و دلهره و اضطراب را کاهش می دهد و سطح هورمون‌های استرس‌زا را کاهش می دهد.
– کاهش درد در ناحیه پشت و پاها
– کاهش ورم دست و پاها
– بهبود سردرد و تنش‌های ماهیچه ای
– تاثیر در گردش خون
– تاثیر خوب در خلق‌وخو
– کاهش سطح کورتیزول، یکی از شاخص‌های استرس

ماساژدرمانی می تواند جزئی از مراقبت‌های زمان بارداری باشد. در بارداری حجم خون فرد حتی تا ۵۰ درصد افزایش دارد.

با این حال خون رسانی به پاها مختل می شود و از طرفی سطوح آنتی‌کواگولانت‌های بدن به طور طبیعی دستخوش تغییر می شود. یعنی هم از نظر فیزیکی و هم از نظر تغییرات شیمیایی بدن و به خصوص پاها در بارداری مستعد ایجاد تشکیل لخته خون  می شود و بنابراین فرد باردار از ماساژ سود می برد.

در ماساژ باید از ماساژ عمقی و ایجاد فشار شدید روی پاها اجتناب شود.

ماساژ باید ملایم و به شکل ضربه آهسته آهسته روی پاها و به سمت قلب از پایین به بالا انجام شود.

فشار روی شکم نباید اعمال شود و بهتر است از ماساژ ناحیه شکم به هر طریقی اجتناب شود.

چه زمان ماساژهای بارداری غیر مجاز است

از آنجائیکه تحقیقا و پژوهش در زمینه ماساژهای بارداری اندک است، بسیاری از متخصصان غربی رویکردی محافظه کارانه به خانم های باردار توصیه کرده و حتی ممکن است که ماساژ را برای تمام خانم های باردار غیر مجاز کنند. از نظر علمی هیچ توافقی در رهنمودها وجود ندارد.

قبل از انجام دادن هر نوع ماساژ، از رضایت پزشک متخصص خود اطمینان حاصل کنید بویژه اگر:

-چنانچه حالتهای تهوع یا استفراغ دارید

-اگر در خطر سقط جنین قرار دارید

-چنانچه بارداری خطرناک مثل قطع ناگهانی جفت و یا زایمانهای زود را تجربه کرده اید

-داشتن ورم دست یا پا، فشار خون بالا و سردردهای شدید

بعضی از مراکز ارائه ماساژ و ماساژ درمانی ها قبل از ارائه خدمات ماساژ، به گواهی رضایت پزشک و خانم باردار نیاز دارند.

ماساژ در وضعیت نشسته روی صندلی، استراحت به پهلو به خصوص پهلوی چپ انجام شود، یا  بالش برای راحت بودن بیمار استفاده شود.

بهتر است از روغن‌های آروماتراپی با توجه به اینکه همه روغن‌ها در بارداری مجاز نیستند، اجتناب شود. از خوابیدن به پشت اجتناب شود چون در این حالت روی عروق عمده و بزرگ تنه فشار وارد می شود و برگشت خون به قلب تحت الشعاع قرار می‌گیرد و از طرفی خون رسانی به جفت و رحم مختل می شود.

بعد از هفته ۱۲ بارداری و در مورد بارداری‌های دوقلویی حتی زودتر از این زمان باید از خوابیدن روی شکم و فشار مستقیم روی پا و شکم اجتناب شود. یعنی فرد باردار نباید روی شکم بخوابد.

نسج نرم و تورم مفاصل در بارداری بیشتر ناشی از کاهش گردش خون و افزایش فشار روی عروق بزرگ توسط رحم در حال بزرگ شدن است. ماساژ تجمع مایع را در نسوج نرم و مفاصل برطرف می کند.

ماساژدرمانی دردهای سیاتیکی ناشی از تورم و فشار اطراف اعصاب را کاهش می دهد و کمردرد و پادرد بیمار مبتلا را تخفیف می دهد. در ماساژدرمانی بهتر است فرد آموزش دیده این کار را انجام دهد.

در بارداری‌های پرخطر و فشار خون بارداری(پره‌اکلامپسی)و زایمان زودرس و مواردی مثل جفت سرراهی یا خطر دکولمان جفت قبل از ماساژدرمانی حتما باید با پزشک متخصص مشورت شود.

در واریس‌های بزرگ اندام تحتانی و مواردی که به واریس عمیقی مشکوک هستیم با خطر فرضی حرکت دادن لخته خون از برنامه های ماساژدرمانی اجتناب شود.

ماساژدرمانی به صورت های مختلفی انجام می شود و فواید زیادی دارد. از جمله فواید آن می‌توان:

– کاهش سردرد و کرامپ‌های عضلانی
– بهبود عمومی خلق(دیده شده افزایش سروتونین و دوپامین به دنبال ماساژتراپی افزایش پیدا می کند و احساس خوب در خلق و خوی فرد ناشی از این است)
– کاهش سطح استرس فرد
– تخفیف درد پاها و کمر
– خواب بهتر فرد باردار(دیده شده بعد از برنامه‌های ماساژدرمانی فرد خواب بهتری دارد)

ترشحات زیاد واژن

مایعی که از غدد داخل واژن و گردن رحم خارج می شود در واقع باکتری ها و سلولهای مرده را به بیرون دفع می کند. این مسئله مسلما نقش به سزایی در پاکیزگی واژن و جلوگیری از بروز عفونت دارد. در اغلب موارد وضعیت ترشحات واژن کاملا نرمال است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مقدار این ترشحات در زنان مختلف متفاوت است و بعلاوه رنگ آن نیز می تواند از حالت شفاف تا سفید شیری متغیر باشد و این بسته به زمان دفع در چرخه قاعدگی است.

همچنین ممکن است تغییراتی در مقدار و رایحه ترشحات مشاهده شود. برای مثال در هنگام تخمک گذاری ، شیردهی و برانگیختگی جنسی مقدار ترشحات بیشتر خواهد شد. به گزارش سلامت نیوز همچنین در هنگام حاملگی یا در صورت عدم رعایت بهداشت شخصی رایحه ای متفاوت احساس خواهد شد.

همه آنچه تاکنون راجع به تغییرات ترشحات واژن گفته شد، تقریبا تشریح وضعیت نرمال بود و چندان نگران کننده به نظر نمی رسد. ولی چنانچه رنگ، بو و محتوای ترشحات به طور قابل ملاحظه ای غیر طبیعی شد، به خصوص اگر سوزش و خارش در محل واژن نیز احساس شود، نیازمند بررسی دقیق است.

آنچه باعث ترشحات غیر نرمال می شود؟

هر گونه تغییر در مقدار نرمال باکتری موجود در واژن می تواند بو، رنگ و ترکیبب ترشحات را تحت تاثیر قرار دهد. مواردی که می تواند این توازن را برهم زند عبارتند از:

۱٫ استفاده از آنتی بیوتیک یا استروئید

۲٫ عفونت باکتریایی مهبل که اغلب در زنان باردار یا زنانی که چند شریک جنسی دارند مشاهده می شود.

۳٫ قرص ضد بارداری

۴٫ سرطان گردن رحم

۵٫ کلامیدیا یا سوزاک که نوعی بیماری عفونی ناشی از آمیزش است.

۶٫ دیابت

۷٫ استفاده از حمام حباب، لوسیون یا صابون معطر و دوش زنانه

۸٫ عفونت لگنی بعد از عمل جراحی

۹٫ بیماری التهابی لگنی

۱۰٫ تریکومونیاز(آلودگی به نوعی انگل که باعث التهاب مهبل می شود و در نتیجه آمیزش های بدون ایمنی ایجاد می شود)

۱۱٫ تحلیل واژن در دوران یائسگی که در این حالت دیواره واژن دچار خشکی می شود و کوچک می گردد.

۱۲٫ التهاب مهبل

۱۳٫ عفونت کپکی

ترشحات زیاد واژن

انواع ترشحات غیر نرمال و دلایل ممکن آن

روش تشخیص توسط پزشک
دکتر برای شروع درمان ابتدا سوالاتی راجع به پیشینه سلامتی و علائمی که ملاحظه می کنید بیان می کند. آنچه برای یک پزشک در ارتباط با تشخیص این نوع بیماری مهم است عبارتند از :

۱- چه زمانی ترشحات غیر نرمال شروع شده است؟

۲- رنگ ترشحات چگونه است؟

۳- آیا بوی خاصی از آن استشمام می شود؟

۴- آیا هیچ گونه احساس خارش، درد یا سوزش در محل واژن احساس می شود؟

۵- آیا بیش از یک شریک جنسی دارید؟

۶- آیا شست و شو انجام می دهید؟

همچنین ممکن است نمونه ترشحات گرفته شود یا آزمایش پاپ اسمیر تجویز گردد.

روش درمان

روش درمان وابسته به علت اصلی بیماری است، برای مثال عفونت کپکی با داروهای ضد انگلی که در قالب کرم یا ژل در محل واژن استفاده می شود، درمان می گردد. عفونت باکتریایی با قرص های آنتی بیوتیک یا کرم درمان می شود.
تریکومونیاز با داروی مترانیدازول(فلاژیل) یا تینیدازول( تیندامکس) درمان می شود .

در ادامه به بعضی از رو ش های پیشگیری از عفونت های واژن که منجر به خروج ترشحات غیر نرمال می شود اشاره می کنیم.

۱- محل واژن را با آب گرم و صابون ملایم تمیز نگه دارید.

۲- از صابون معطر استفاده نکنید و همچنین از حمام حباب و اسپری زنانه و لطیف اجتناب کنید.

۳- بعد از رفتن به حمام همیشه خود را خشک کنید تا از ورود باکتری به واژن جلوگیری شود.

۴- از لباس زیر ۱۰۰% پنبه ای استفاده کنید واز پوشیدن لباس های تنگ جدا اجتناب کنید.

مروری بر خونریزی های اوایل بارداری

آبان ۱۴, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

در حدود یک زن از هر چهار زن در چند ماه اول حاملگی دچار خونریزی واژینال می شوند.  خونریزی واژن در طول دوران بارداری و به خصوص اوایل دوران بارداری را می توان یک امر شایع تلقی کرد که در بعضی از زنان اتفاق می افتد . این اتفاق به سه دلیل مهم تهدید به سقط ، حامگلی خارج رحمی و سقط خودبخودی رخ می دهد که هر کدام به دلیل خاصی می باشد و ما در این مقاله از بخش کودک آکاایران میخواهیم به آن بپردازیم پس با ما همراه باشید تا به خونریزی واژینال در اوایل بارداری اشاره کنیم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عوامل زیادی می تواند سبب خونریزی شود. برخی از دلایل شایع آن عبارتند از: تهدید به سقط، حاملگی خارج رحمی و سقط خودبخودی.

تهدید به سقط وقتی است که خونریزی رحمی ایجاد می شود اما بارداری هنوز طبیعی است. گاهی یک لخته خون در رحم شکل می گیرد و خطر سقط را افزایش می دهد. به هر حال، خیلی از زنانی که دچار تهدید به سقط می شوند نوزاد سالمی بدنیا می آورند.

حاملگی خارج رحمی زمانی رخ می دهد که جنین خارج از رحم، معمولا در لوله های رحمی، رشد می کند. اگر این حالت اتفاق بیفتد، قسمتی که در آن حاملگی رخ داده سبب خونریزی شدیدی می شود. این حالت می تواند جان مادر را تهدید کند.

سقط خودبخودی به معنی همان سقط غیرعمدی است. اینحالت وقتی رخ می دهد که بارداری با شکست روبرو شده و دیگر هیچ بافت زنده ای در رحم وجود نخواهد داشت. گاهی مادر نیاز به مراقبت های پزشکی داشته یا باید بافت های اضافی برداشته شده تا خونریزی متوقف شود.

سایر دلایل خونریزی در اوایل بارداری شامل عفونت، هموروئید (تورم رگ های مقعد یا رکتوم) سرطان دهانه رحم و سرطان های نادر مرتبط با بارداری است.

اگر خونریزی داشتید سریعا به پزشک خود اطلاع دهید. اگر میزان خونریزی زیاد بود یا دچار درد شدیدی شدید، باید به اورژانس مراجعه کنید.

پزشک برای یافتن علت خونریزی ممکن است آزمون های زیادی انجام دهد. ممکن است نیاز به انجام معاینه لگنی، سونوگرافی یا آزمون های ادراری یا خونی باشد.

گاهی انجام سونوگرافی برای اطمینان از سلامت بارداری کافی است. به هر حال، اگر شما در اوایل بارداری باشید، برای کشف سایر علل خونریزی نیاز به آزمون های بیشتری دارید.

اگر موارد زیر را دارید پزشک یا مامایتان را ببینید:

· خونریزی
· احساس درد
· توقف علایم بارداری

مچنین همی­توانید از مکان­های پزشکی زیر کمک بگیرید:

· درمانگاه­های عمومی، ماما یا متخصص زنان

· بخش اورژانس بیمارستان محلتان

آزمایشاتی که کمک کننده است:

در مورد تمام آزمایشاتی که به شما پیشنهاد می­شود، باید اطلاعات کاملی به شما داده شود.

مشاوره و معاینه

از شما در مورد علایم، زمان آخرین پریود و تاریخچه پزشکیتان سؤال خواهد شد.

آزمایشات

· آزمایش ادرار برای تأیید آزمایش مثبت حاملگی.

· ممکن است یک آزمایش برای کلامیدیا درخواست شود.

· آزمایش برای تعیین گروه خونی و یا میزان سطح هورمون حاملگی.

درمان :

درمان خونریزی در اوایل دوران بارداری بسته به علت خونریزی است. بعد از شروع خونریزی هیچ راهی برای پیشگیری از وقوع و درمان تهدید به سقط وجود ندارد.

در صورتی که سقط رخ دهد، پزشک تلاش می کند تا ببیند آیا همه بافت به خودی خود خارج شده یا نه. بافت های ناشی از حاملگی خارج رحمی باید توسط دارو یا با جراحی خارج شود.

برای پیشگیری به یاد داشته باشید :

مراقبت از بدن و توجه به سلامت بهترین راه برای بارداری سالم و بدنیا آوردن فرزندی سالم است. شما نباید سیگار بکشید، الکل مصرف کنید، یا از داروهای بدون نسخه استفاده کنید.

دریافت ویتامین های مخصوص دوران بارداری به همراه اسید فولیک قبل شروع بارداری می تواند به کاهش خطر مشکلات مغزی و طناب نخاعی در جنین کمک کند.

در صورتی که دچار بیماری هایی مثل فشارخون بالا یا دیابت هستید، با پزشک خود در مورد مراقبت های لازم در دوران بارداری صحبت کنید. بهتر است قبل از اینکه باردار شوید با پزشک خود مشورت کنید.

بعد از شروع خونریزی هیچ راهی برای پیشگیری از سقط وجود ندارد. همچنین راهی برای یافتن علت اصلی و دقیق سقط نیز وجود ندارد. معمولا این حالت به خاطر این نیست که ممکن است مادر برخی کارها را اشتباه انجام داده است.

بسیاری از مادرانی که دچار سقط می شوند، می توانند در آینده بارداری های سالمی داشته باشند. در صورتی که شما بیش از سه بار دچار سقط شدید، حتما با پزشک خود در مورد روش های درمان و بررسی های بیشتر مشورت کنید.

غیر از خونریزی هایی که می توانند سبب ناراحتی شوند، بعضی از خونریزی های واژن در اواخر بارداری طبیعی است.

با نازک شدن دیواره رحم و آمادگی آن برای زایمان، موکوسی که دهانه رحم را مسدود کرده است خارج می شود.

در این زمان شما متوجه ترشح چسبناکی خواهید شد که می تواند همراه کمی خون باشد
این خونریزی نشانه طبیعی زایمان است که می تواند یک یا دو هفته بعد رخ دهد.

قند خون بالا در بارداری موجب افزایش خطر نارسایی های قلبی جنین می شود

مهر ۲۳, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نشان تحقیقات نشان می دهد که نتایج یک مطالعه تاثیر بالا بودن قند خون زنان باردار را بر افزایش خطر ابتلای نوزادان به نارسایی های قلبی مادرزادی نشان می دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، هر چند تاثیر بالا بودن قند خون زنان باردار را بر افزایش خطر ابتلای نوزادان به نارسایی های قلبی مادرزادی پیش از این هم تایید شده بود، اما نخستین بار است که ثابت می شود بالا بودن قند خون هر چند کمتر از میزان ابتلا به دیابت باشد، باز هم نوزاد را با خطر نقص های مادرزادی روبرو می کند.

در دیابت بارداری قند خون و کتون هایی که با غلظت بیش از حد طبیعی در خون مادر وجود دارد از جفت می گذرند و وارد بدن جنین می شوند و احتمال تولد نوزاد با نقایص مادرزادی را افزایش می دهند.

در این مطالعه که در مجله JAMA Pediatrics منتشر شده است، نمونه های خون ۲۷۷ زن باردار در سه ماهه دوم بارداری بررسی شده است.

لازم به ذکر است که سقط جنین مکرر و یا نقص عضو کودک از جمله عوارض بالا بودن قند خون در هنگام بارداری است که با کنترل کردن قند خون می توان احتمال بروز این عوارض را تا حد قابل توجهی کاهش داد به صورتیکه درصد مشکلات زایمان در زنان عادی و باردار دیابتی که قند خونشان کنترل شده به یک اندازه است.

بالا بودن قند خون که زنان حامله به آن مبتلا می شوند. بین ۲ تا ۷ درصد زنان حامله دچار این نوبت دیابت می شوند و به این دلیل این بیماری یکی از شایع ترین عوارض حاملگی است .

پیش از بارداری باید بر روی زنان دیابتی آزمایش هموگلوبین ای وان سی (هر ۶ ماه یکبار) و آزمایش تیروئید انجام شود و بررسی های لازم برای عوارض دیابت مخصوصا بر کلیه و چشم به عمل آید؛ چرا که این عوارض می توانند در دوران بارداری بسیار بیشتر و خطرناک تر باشند.

مراقبت در ديابت بارداری

در مرحله اول بايد به زن مبتلا به ديابت بارداری رژپم غذايي مناسب داده شود و در ارتباط با رعايت آن بايد تاكيد شود.

فعاليت بدني مناسب يكي ديگر از اصول درماني است و با توجه به شرايط زن باردار طراحي مي شود. بهترين فعاليت بدني براي زن باردار پياده روي است كه بايد حدود 30 دقيقه در روز باشد. شنا كردن و انجام نرمش هاي سبك هم مناسب هستند.

در صورتي كه به هر علتي زن باردار نبايد راه برود و يا قادر به راه رفتن نيست، مي تواند از ورزش بالاتنه (تكان دادن ريتميك دست ها) حداقل، 500 بار در روز، سود برد.

بسياري از زنان مبتلا به ديابت بارداري نيازي به دارودرماني ندارند. اما اگر با رعايت رژيم غذايي . فعاليت بدني مناسب، قند خون ها به حد مطلوب نرسيد از انسولين درماني كمك گرفته مي شود.

اندازه گيري قند خون در منزل با گلوكومتر بر اساس دستور پزشك ضروري است و نتايج بايد به كارشناس مراقب سلامت و يا پزشك اطلاع داده شود تا بر اساس آن اقدامات لازم انجام پذيرد.

معمولا” اندازه گيري قند خون در زمان هاي قبل از صبحانه و 2 ساعت بعد از مصرف غذا در وعده هاي اصلي توصيه مي شود. در بعضي از موارد قبل از خواب نيز چك مي گردد.
سلامت جنين بايد بطور منظم بررسي شود.

زن مبتلا به ديابت بارداري شاتس بيشتري براي ابتلا به فشارخون بالا دارد. در نتيجه اندازه گيري فشارخون در هر ويزيت ضروري است.

زن مبتلا به ديابت بارداري در موارد زير بايد به طورر اورژانس ويزيت شود:

oكم شدن تحرك و يا عدم تحرك جنين
oاختلال ديد
oتشنگي بيش از حد
oتهوع و استفراغ
oهرگونه آب ريزش، لكه بيني و خونريزي واژينال

اين بيماران بايد 6 هفته پس از زايمان (درآمدن از چله) از نظر قند خون و ابتلا به ديابت مورد بررسي قرار گيرند.

زنان با سابقه ابتلا به ديابت باردار شانس بالايي براي ابتلا به ديابت آشكار در سال هاي بعد از زايمان دارند. براي پيشگيري از بروز ديابت بايد رژيم غذايي سالم را رعايت كنند، وزن ايده آل داشته باشند و فعاليت بدني كافي انجام دهند.

برگه‌ی بعد »