افزایش دمای بدن در زمان بارداری ، برای مادر و جنین خطرناک است

دی ۳, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه کوئینزلند در استرالیا می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان داده است که گرمای زیاد برای زنان باردار مضر است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  این پزشکان تاکید کردند زنان باردار باید در این دوران خود را نسبتا خنک نگه دارند چون نتایج یک بررسی جدید نشان داده است که بین افزایش دمای بدن در زمان بارداری و افزایش احتمال زایمان های پیش از موعد، بارداری های کوتاه مدت و حتی مرده زایی، رابطه مستقیم وجود دارد.

یک تیم بین المللی به سرپرستی متخصصان دانشگاه کوئینزلند در استرالیا در این آزمایشات روی موارد مرده زایی یا زایمان زودرس در شهر مرکز ایالت کوئینزلند موسوم به «بریسبان» طی یک دوره ۴ ساله از سال ۲۰۰۵ میلادی به دقت بررسی کردند. شرح این ارزیابی ها در مجله آمریکایی همه گیرشناسی منتشر شده است.

پروفسور آدریان بارنت که سرپرستی این تیم پزشکی را برعهده داشته خاطرنشان کرد: به طور کلی در طول این دوره ۶۵۳ مورد مرده زایی در این شهر به ثبت رسیده است.

پروفسور بارنت اظهار داشت: ما متوجه شدیم که با افزایش دمای بدن مادر بویژه در ماه های نخست بارداری قبل از هفته بیست وهشتم، خطر مرده زایی افزایش پیدا می کند.

 

زمان مناسب برای بارداری مجدد پس از سقط جنین

حاملگی بعد از یک بار از دست دادن جنین می‌تواند طولانی ترین نه ماه زندگی یک زن باشد. مسایل احساسی بسیاری در جریان است که نگرانی را در تمام طول بارداری به امری همیشگی تبدیل می‌کند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تلاش برای باردارشدن دوباره پس از سقط جنین ممکن است سرشار از دغدغه‌های جسمی و روانی باشد.

هنگامی که قصد دارید پس از یک بار سقط جنین ، دوباره باردار شوید به این توصیه‌‌‌ها توجه کنید:

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  پزشکان معمولا توصیه می‌کنند شش ماه تا یک سال پیش از برای باردار شدن مجدد دست نگهدارید. این توصیه به این خاطر است که اطمینان حاصل شود، بدن زن برای تحمل بارداری بعدی آماده است. همچنین مهم است که اطمینان پیدا کنید که از لحاظ عاطفی نیز آمادگی لازم برای بارداری مجدد را دارید.

حدود ۸۵ درصد زنانی که یک بار سقط جنین داشته‌اند، در دفعه بعد بارداری موفقی دارند. در زنانی که بیش از یک بار سقط جنین داشته‌اند، میزان موفقیت در بارداری در تلاش‌های بعدی ۷۵ درصد است.

اگر قصد دارید دوباره باردار شوید، از دکترتان بخواهید که به شما در نظارت دقیق بر سلامت‌تان و پیشرفت بارداری کمک کند.
طبیعی است که هنگامی که تولد نوزاد جدید را جشن می‌گیرید، هنوز داغدار جنین از دست رفته‌تان باشید.

احساس تردید در پیوند عاطفی با نوزاد جدیدتان از ترس یک فقدان دیگر، شایع است.

در صورتی که در هنگام بارداری با پس از تولد نوزاد جدید دچار مشکل عاطفی هستید، نظر دکترتان درباره مراجعه مشاوران یا گروه‌های حمایتی جویا شود.

دستورالعمل فعلی سازمان جهانی بهداشت صبر کردن به مدت حداقل ۶ ماه را توصیه می‌کند.

محققان در یک مطالعه با بررسی اطلاعات موجود دریافتند: زنانی که مدت ۶ ماه بعد از سقط جنین‌شان دوباره باردار شدند با کمترین خطر سقط مجدد، زایمان زودرس و بارداری نابجا مواجه شده بودند. به علاوه تعداد نوزادان با وزن کم به هنگام تولد و سزارین نیز در این گروه از زنان کمتر گزارش شد.

بر اساس آمار موجود، از هر ۵ مورد بارداری یک مورد قبل از ۲۴ هفتگی سقط می‌شود.

آشنایی با تلقیح داخل رحمی اسپرم ( Intra Uterine Insemination )

 IUI مخفف کلمه انگلیسی Intra Uterine Insemination و به معنی تلقیح داخل رحمی اسپرم و یکی از روشهای کمک باروری می باشد. IUI به تنهایی یا بهمراه تحریک تخمدانی برای درمان انواع مختلفی از نازایی بکار برده می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، از کاربردهایIUI می توان به درمان نازایی به علل زیر اشاره کرد:

–  نازایی به دلیل فاکتور مردانه

–  نازایی بدون علت (توجیه نشده)

–  نازایی به علت وجود مشکلاتی لوله های رحمی که مانع رسیدن تخمک ها از طریق لوله های رحمی (فالوپ) به رحم می شود.) به جز انسداد دوطرفه لوله ها)

–  نازایی به علت اختلالات عملکردی تخمک گذاری

–  نازایی به علت فاکتور سرویکال (مشکل در گردن رحم)

–  نازایی به علت فاکتور رحمی

–  نازایی به علت اندومتریوز

IUI به همراه افزایش تحریک کنترل شده تخمدان (COH) روش مناسب، غیر تهاجمی و کم هزینه بوده و باید بعنوان اولین خط درمانی نازایی بدون علت، قبل از IVF باشد. شیوع نازایی به علت فاکتور مردانه ۴۰- ۲۵% و نازایی بدون علت ۱۰% می باشد که مجموعاً نیمی از موارد را تشکیل می دهند.

از آنجائیکه IUI تکنیکی غیر تهاجمی و از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می باشد، بیش از صد سال است که در درمان نازایی به علل مختلف به کار برده می شود و نازایی با فاکتور مردانه و نازایی بدون علت هر دو از اندیکاسیونهای شایع IUI می باشند.

در این روش به مرد یک ظرف استریل داده می شود تا پس از انجام انزال، مایع منی خود را در آن بریزد. در برخی مراکز از نوعی کاندوم مخصوص برای جمع آوری مایع منی استفاده می شود. این نمونه حداکثر باید ظرف مدت نیم ساعت به آزمایشگاه تحویل داده شود.

در آزمایشگاه پس از طی مراحلی ( مانند ستشوی اسپرم با روشهای مختلف که بر حسب روش استفاده شده از نیم تا دو ساعت وقت می گیرد)،‌ اسپرم آماده سازی می شود. می توان از اسپرم های فریز شده در بانک اسپرم نیز برای انجام IUI استفاده کرد. اسپرم آماده سازی شده باید ظرف مدت کوتاهی (حداکثر۱۲- ۶ ساعت) به رحم وارد شود.

به این منظور یک کاتتر (میل جراحی ظریف) حاوی اسپرم ها را از دهانه و گردن رحم گذرانده، وارد رحم می کنند و اسپرم ها را به درون رحم تزریق می کنند.

IUI می تواند با مصرف دارو های باروری در زن به منظور تحریک تخمک گذاری و یا بدون مصرف این دارو ها انجام شود.

بهترین زمان انجام IUI برای زن، حول وحوش شش ساعتهء پیرامون تخمک گذاری است. عده ای معتقدند که در نازایی به علت فاکتور مردانه، IUI باید پس از تخمک گذاری و در سایر موارد قبل از تخمک گذاری انجام شود تا اسپرم در رحم منتظر تخمک بماند.

در مراجعه اول برای زن یک سونوگرافی کنترل برای بررسی وضعیت تخمدانها انجام می دهند. اگر در همان زمان شواهدی دال بر تخمک گذاری وجود داشته باشد و تهیه نمونه اسپرم نیز ممکن باشد، می توان در همان موقع IUI را انجام داد. به طور کلی پس از بررسی وضعیت تخمدانها و اطمینان از طبیعی بودن آنها تزریق داروی کمک باروری (hCG ) به منظور تحریک تخمک گذاری در روز سوم دوره عادت ماهیانه انجام می شود.

معمولا IUI حدود ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از تزریق دارو انجام می شود. زمان اختصاصی ۳۶ ساعت پس از تزریق hCG است. اگر بنابر نظر پزشک و شرایط موجود برای افزایش میزان موفقیت، دوبار IUI در یک مرحله انجام شود، معمولا حداقل با فاصله ۱۲ ساعت و ۴۸- ۲۴ ساعت پس از تزریق پس از تزریق hCG انجام می شود.

عده ای زمان انجام IUI را بر اساس اوج طبیعی هورمون LH می سنجند. در این مورد مرتبه IUI در ۳۶ ساعت پس از آن انجام می شود. اگر ۲ بار IUI انجام شود بین ۴۸ – ۱۲ ساعت پس از اوج طبیعی هورمون LH ( LH Surge ) انجام می شود.

قبل از انجام IUI باید از نزدیکی امتناع شود. معمولا بیان می شود که ۷۲ ساعت قبل از IUI نباید نزدیکی داشته باشند، اما اگر شمارش پایین اسپرم علت انجام IUI است، بایستی ۴۸ ساعت بین انزال آخر و جمع آوری اسپرم فاصله زمانی باشد ولی اگر اشکال از اسپرم نباشد، نزدیکی ۲۴ ساعت قبل از IUI هم اشکالی نخواهد داشت.

پس از انجام IUI در هر زمانی می توان نزدیکی داشت و در واقع بسیاری از پزشکان نزدیکی را پس از IUI توصیه می کنند.

بهترین شانس برای حامله شدن، در حضور ۴-۳ فولیکول است و فولیکولهای بیشتر شانس حاملگی چند قلو را افزایش می دهد. از طرفی کیفیت و شمارش های بالاتر اسپرم نیز با میزان موفقیت بیشتری همراه است اما تفاوت کمی بین موفقیت شمارش های زیاد و متوسط وجود دارد.

میزان موفقیت در IUI با توجه به عوامل موثر ذکر شده، بین ۶% و ۲۶% در هر دور درمان می باشد.

در صورت عدم موفقیت درمان نازایی پس از انجام سه دور IUI ، می توان از IVF برای درمان استفاده کرد.

چگونه می‌توانم زمان تخمک‌گذاری و حداکثر آمادگی برای بارداری را تشخیص دهم؟

تخمک‌گذاری به زمانی گفته می‌شود که یک تخمک (یا در برخی موارد نادر بطور طبیعی بیشتر از یک تخمک) از تخمدان آزاد می‌شود و این زمان را “دوره باروری” در سیکل قاعدگی می‌نامند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، هر ماه، یک تخمک در درون تخمدان شما به بلوغ می‌رسد. هنگامی که اندازه آن به حد معینی رسید، تخمک از تخمدان آزاد شده و درونِ لوله‌های فالوپ، به طرف رحم حرکت می‌کند. اینکه در هر بار، کدام تخمدان یک تخمک آزاد می‌کند، نسبتا نامشخص است. آنچه مشخص است این است که وظیفه تخمک‌گذاری در سیکلهای قاعدگی به صورت منظم و یکی در میان، بین تخمدانها تقسیم نمی‌شود.

چگونه بهترین زمان باروری، با تخمک‌گذاری مشخص می‌شود؟

برای اینکه بهترین نتیجه را بگیرید و حامله شوید، باید در مدت یک تا دو روز پیش از تخمک‌گذاری تا ۲۴ ساعت پس از آن، آمیزش داشته باشید. دلیل این امر آن است که اسپرمها می‌توانند دو تا سه روز زنده بمانند، اما تخمک نمی‌تواند بیشتر از ۲۴ ساعت پس از تخمک‌گذاری به حیات خود ادامه دهد مگر اینکه لقاح صورت پذیرد.

اگر در حوالی زمان تخمک‌گذاری آمیزش داشته باشید، احتمال حامله شدن شما افزایش می‌یابد و شما می‌توانید خوشحال باشید، زیرا شانس با شما همراه است: در زوجهای معمولی که می‌توانند به صورت طبیعی بچه‌دار شوند، در هر دوره ۲۰% احتمال بارداری وجود دارد. حدودا ۸۵% از خانمهایی که بدون استفاده از یکی از روشهای جلوگیری از بارداری آمیزش دارند، ظرف یکسال حامله می‌شوند.

شما می‌توانید با تعیین زمان دقیق تخمک‌گذاری، همچنین با افزایش آگاهی خود در مورد تغییرات هورمونی و فیزیکی که در هر ماه در بدن شما رخ می‌دهد، احتمال حامله شدن خود را افزایش دهید.

همچنین شما می‌توانید از این اطلاعات استفاده کرده و با خودداری از آمیزش در نزدیکی زمان تخمک‌گذاری، از بارداری جلوگیری کنید. البته توجه داشته باشید که این روش، بهترین روش جلوگیری از بارداری نیست و استفاده از آن ممکن است موفقیت آمیز نباشد.

چگونه می‌توانم زمان تخمک‌گذاری و حداکثر آمادگی برای بارداری را تشخیص دهم؟

زمانی را که دوره پریود بعدی شما آغاز می‌شود در نظر بگیرید، سپس ۱۲ تا ۱۶ روز از آن کم کنید. این چند روز، همان محدوده زمانی است که احتمال تخمک‌گذاری شما در آن بسیار زیاد است. برای خانمهایی که یک دوره کامل آنها ۲۸ روز طول می‌کشد، چهاردهمین روز معمول روز تخمک‌گذاری است. برای استفاده از این روش، شما باید بدانید که دوره کامل شما معمول چند روز طول می‌کشد.

با این حال، بهترین روش برای تعیین زمانی که احتمال باروری شما در آن حداکثر است این است که به وضعیت بدنی خود توجه کنید و روش تشخیص نشانه‌های تخمک‌گذاری را فرا بگیرید.

تغییر در ترشحات دهانه رحم:

هر چقدر روزهای بیشتری از دوره شما بگذرد، حجم این ترشحات افزایش پیدا کرده و بافت آنها نیز تغییر می‌کند. این تغییرات، بیانگر افزایش سطح هورمون استروژن در بدن شما است. هنگامی که این ترشحات شفاف، لیز و چسبنده باشد، احتمال باردار شدن شما به حداکثر می‌رسد. به نظر بسیاری از خانمها، ترشحات در این دوره مانند سفیده تخم مرغ است.

این ترشحات در حالت طبیعی به عنوان یک سد محافظ عمل می‌کنند، اما در زمان اوج توانایی باردار شدن در شما، این ترشحات به اسپرم اجازه می‌دهند تا از مجرای رحم عبور کرده و به سمت رحم بروند، سپس به طرف لوله‌های فالوپ حرکت کنند تا با تخمک شما برخورد نمایند.

افزایش دمای بدن:

پس از تخمک‌گذاری، دمای بدن شما ممکن است بین ۰.۴ تا ۱.۰ درجه افزایش پیدا کند. شما این تغییر را احساس نخواهید کرد، اما می‌توانید با استفاده از یک دماسنج، “دمای پایه بدن” یا BBT خود را اندازه‌گیری کنید. دمای پایه بدن یعنی دمای بدن در هنگام صبح و پس از بیدار شدن از خواب، پیش از آنکه هرگونه فعالیتی انجام دهید. این افزایش دما بیانگر آن است که تخمک‌گذاری در بدن شما انجام شده است، زیرا آزاد شدن یک تخمک منجر به تحریک و افزایش تولید هورمون پروژسترون می‌گردد، که دمای بدن را افزایش می‌دهد.

زمان حداکثر توانایی شما برای باردار شدن، دو تا سه روز پیش از این است که دمای بدن شما افزایش پیدا کند. برخی از متخصصان بر این باورند که ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از مشاهده اولیه افزایش دما نیز شما شانس باردار شدن را دارید، اما اکثر آنها اذعان می‌کنند که این زمان برای حامله شدن خیلی دیر است.

پس از تخمک‌گذاری، یک تا دو روز طول می‌کشد تا سطح هورمون پروژسترون به حدی برسد که دمای بدن شما را افزایش بدهد. اما از آنجا که تخمک تنها حداکثر ۲۴ ساعت می‌تواند زنده بماند، هنگامی که دمای بدن افزایش پیدا می‌کند، دیگر برای باردار شدن خیلی دیر شده است،. به همین دلیل، متخصصان توصیه می‌کنند که دمای بدن خود را برای چند ماه دقیقا زیر نظر گرفته و نموداری برای آن طراحی کنید تا بتوانید الگوی افزایش دما را تشخیص داده و زمان احتمالی تخمک‌گذاری خود را مشخص کنید. در این صورت می‌توانید به گونه ای برنامه ریزی کنید که دو تا سه روز پیش از موعد افزایش دمای بدن خود، آمیزش داشته باشید.

درد در ناحیه پایین شکم:

حدودا ۲۰% از خانمها می‌توانند تخمک‌گذاری و فعالیت مربوط به آن را احساس کنند، که نشانه‌های آن می‌تواند از درد ملایم تا تیر کشیدن‌های شدید و ناگهانی باشد. این حالت، که به آن میتل اشمرز mittelschmerz گفته می‌شود، ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

تستهای پیش بینی کننده تخمک‌گذاری چگونه کار می‌کنند؟

این تستها که در داروخانه ها یا فروشگاههای دیگر موجود بوده و بدون نسخه نیز به فروش می‌رسند، افزایش هورمون LH را، که دقیقا قبل از تخمک‌گذاری رخ می‌دهد، در ادرار شما تشخیص می‌دهند. استفاده از این تستها ساده‌تر بوده و نتایج آنها نیز دقیق‌تر از دماسنجهای BBT است و می‌توانند تخمک‌گذاری را ۱۲ تا ۳۶ ساعت زودتر تشخیص داده و احتمال بارور شدن شما را در همان ماه اولی که از این تستها استفاده می‌کنید به حداکثر برسانند.

اما این دستگاهها خالی از اشتباه نیز نیستند. در مواردی نادر، آنها وجود LH را ثبت می‌کنند. در واقع پاسخی که دستگاه به شما می‌دهد، یک جواب “مثبت” یا “منفی” است، نه یک عدد. به این ترتیب نمی‌توان تضمین کرد که در صورت مثبت بودن پاسخ، حتما تخمک‌گذاری انجام خواهد شد؛ در واقع میزان هورمون LH می‌تواند با یا بدون آزاد شدن تخمک، افزایش پیدا کند. همچنین ممکن است افزایش میزان این هورمون به صورت کاذب نیز اتفاق بیفتد، که دوباره سطح آن کاهش یافته و پس از آن کمی مانده به تخمک‌گذاری مجددا افزایش پیدا می‌کند.

برای به دست آوردن حداکثر دقت، راهنما و دستورالعمل تست را به دقت مطالعه و پیگیری کنید. با این حال، اگر راهنمای تست به شما می‌گوید که اولین ادرار خود در طول روز را تست کنید، ممکن است بهتر باشد که دومین ادرار خود را تست کنید. ادرار شما در طول شب غلیظ می‌شود، که در نتیجه ممکن است نتیجه تست “مثبت” ولی “کاذب” باشد.

دوره شما از اولین روزی که پریود آغاز می‌شود، محاسبه می‌گردد. در صورتی که دوره شما ۲۸ روزه باشد، تست را از روز یازدهم آغاز کرده و به مدت ۶ روز ادامه دهید؛ یا تست را به تعداد روزهایی که شرکت تولید کننده دستگاه توصیه کرده است، ادامه دهید.

در صورتی که دوره شما بین ۲۷ تا ۳۴ روز است، روز تخمک‌گذاری شما ممکن است بین روزهای سیزدهم تا بیستم باشد. تست را از روز یازهم آغاز کرده و تا روز بیستم ادامه دهید.

در صورتی که دوره شما نامنظم است، ممکن است به این نتیجه برسید که استفاده از این تست نمی‌تواند آزمون مناسبی برای تشخیص زمان تخمک‌گذاری در شما باشد.

آشنایی با متخصص باروری

ناباروری به صورت عدم توانایی در باردار شدن پس از یکسال ازدواج و نزدیکی بدون جلوگیری گفته می شود. طیف وسیعی از ناباروری شامل عدم توانایی به پایان رساندن حاملگی نیز می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، ناباروری حدود ۶٫۱ میلیون آمریکایی و یا به عبارتی ۱۰% جمعیت سنین باروری را در گیر نموده است.تا ۱۵ درصد زوج ها در کشور ما با مشکل ناباروری مواجه می شوند که در این میان ۴۰ درصد عامل بروز ناباروری در زنان ، ۴۰ درصد در مردان و ۲۰ درصد در هر دو زوج است.

متخصص باروری یک پزشک متخصص زنان و زایمان است که دارای تحصیلات عالی درباره عملکرد غدد داخلی مربوط به تولید مثل در انسان است.

این متخصصان یک دوره دو تا سه ساله را در مقطع فوق‌تخصص در رشته باروری طی می‌کنند و دارای صلاحیت‌های لازم برای درمان اختلالات مربوط به تولید مثل در اطفال، زنان و مردان هستند. بهتر است برای درمان ناباروری به این متخصصان مراجعه شود.

وجود پزشک و پرستاران مجرب در کلینیک درمان ناباروری، وجود یک دستگاه سونوگرافی واژینال و وجود آزمایشگاه‌های مجهز برای انجام آزمایش‌های تخصصی ضروری است.

متخصصان از داروی کلومیفن برای تحریک باروری استفاده می‌کنند. داروی کلومیفن سبب تحریک عمل تخمک‌گذاری در زنان می‌شود. در تمامی ‌موارد استفاده از این دارو، پزشک متخصص باید از تغییرات ایجاد شده در دستگاه تناسلی زنان با اطلاع شود. استفاده از دستگاه سونوگرافی واژینال به متخصص در تشخیص زمان تخمک‌گذاری کمک خواهد کرد و وی با این دستگاه می‌تواند تغییرات ایجاد شده را مورد مشاهده قرار دهد.
● چه زمانی باید برنامه اولین ویزیت با پزشک متخصص باروری را تنظیم کرد؟
اغلب این برنامه در اولین هفته دوره قاعدگی تنظیم می‌شود. آزمایش‌های اصلی شامل تست (FSH ) و (LH) هستند که در روز سوم پس از قاعدگی انجام می‌شوند و برای هر دو طرف (زن و مرد) آزمایش خونی (ایدز، هپاتیت و…) انجام می‌شود.
● زمان ویزیت دوم چه وقت است؟
ویزیت دوم زمانی انجام می‌شود که هورمون LH به حداکثر می‌رسد. این زمان اغلب پیش از مرحله تخمک‌گذاری زن است. در این زمان اغلب از روش‌های زیر کمک می‌گیرند:
الف) انجام تست‌های پس از آمیزش برای بررسی آمادگی اسپرم برای نفوذ در تخمک
ب) ارزیابی میزان ترکیبات مخاط گردن رحم
ج) انجام تست از لحاظ عفونت باکتریایی
د) انجام سونوگرافی در زمان حداکثر ترشح
LH برای بررسی وضعیت رحم و تخمدان‌ها. اگر سلول‌های مفروش شده در رحم نازک باشند نشانه آن است که یک مشکل هورمونی وجود دارد. ناهنجاری‌هایی از قبیل فیبروئیدها و کیست‌های تخمدانی را می‌توان از طریق سونوگرافی تشخیص داد. همچنین ناهنجاری در شکل رحم هر دو سونوگرافی قابل تشخیص است. بسیاری از پزشکان پس از سونوگرافی اولیه یک مرحله دیگر سونوگرافی نیز انجام می‌دهند. در این سونوگرافی مشخص می‌شود که آیا فولیکول تخمک را آزاد کرده است یا خیر. در همین مواقع تخمک‌ها رسیده می‌شوند ولی از فولیکول آزاد نمی‌شوند. این حالت را می‌توان در سونوگرافی تشخیص داد.

دوچرخه‌سواری، تنیس، اسکی روی یخ و اسب‌سواری در دوران بارداری ممنوع است

آذر ۲۸, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند زنان باید از انجام فعالیت های ورزشی سنگین در دوران بارداری خودداری نمایند آنان تاکید می کنند که یاده‌ روی آرام بهترین ورزش دوران بارداری است . و انجام  دوچرخه‌سواری، تنیس، اسکی روی یخ و اسب‌سواری در دوران بارداری ممنوع می باشد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تمام انواع ورزشهای سنگین در دوران بارداری ممنوع است البته کسانی که قبل از بارداری به این نوع ورزشها عادت دارند، می‌توانند در دوران بارداری کم و بیش آن را ادامه دهند، ولی احتیاط در سه ماهه آخر بارداری توصیه می‌شود.

ورزش سبک و فعالیت بدنی در دوران بارداری بسیار مناسب و لذت بخش است. وضعیت نامناسب اندام زن بخصوص در ماههای آخر بارداری ممکن است در انجام بعضی کارها محدودیت ایجاد کند. ولی زن باردار تا هنگام وضع حمل می‌تواند اکثر کارهای روزمره را انجام دهد.

تقویت عضلات شکم و سایر قسمت‌های بدن که هر کدام وظایف مهمی را در امر زایمان و پیشرفت آن دارند، موجب می‌شوند که وضع حمل آسانتر و سریعتر انجام شود. چند ساعت فعالیت روزانه در محیط آزاد برای زن باردار توصیه می‌شود؛ برای مثال باغبانی راه بسیار خوبی برای استنشاق هوای تازه همزمان با فعالیت است.

در اثر ورزش عضلات بدن تقویت شده، گردش خون بهبود یافته، مواد زائد بدن دفع شده، اشتها زیاد و سرعت هضم غذا افزایش می‌یابد، همچنین خواب راحت و طولانی هم به همراه خواهد داشت. نوع ورزش بر حسب وضعیت مزاجی و علاقه زن باردار متفاوت است زمانی که قبل از بارداری به ورزش‌های سنگین و دشوار عادت دارند، در دوران بارداری بهتر از زنان دیگر فعالیت ورزشی را تحمل می‌کنند.

برای زنانی که مشاغل پر جنب و جوش و با فعالیت زیاد دارند ورزش ضروری نیست. آنچه مسلم است هیچگاه نباید ورزش را تا حد خستگی زیاد ادامه داد و به محض احساس اولین علایم خستگی، می‌بایست فعالیت را متوقف کرد. البته زن باردار هرچه به زمان زایمان نزدیک‌تر می‌شود خستگی ناشی از فعالیت زودتر در او ظاهر می‌شود.

بهترین ورزش دوران بارداری، راه رفتن است. برای جلوگیری از لغزش و افتادن بهتر است که از کفشهای پاشنه کوتاه استفاده شود. زیرا کفش‌های پاشنه بلند علاوه بر لغزش موجب کمردرد نیز می‌شود.

در فصل تابستان از پیاده روی در هوای گرم و زیر نور آفتاب باید خودداری شود زیرا تحمل زن باردار در مقابل گرما بسیار کم است. در راه رفتن باید حوصله به خرج داد و از راه رفتن سریع و در محل‌های شلوغ باید پرهیز نمود.

پیاده‌روی و گردش به طور متوسط روزانه ۲ الی ۳ کیلومتر کافی است و طی کردن این مسافت باید به فواصل کم و به دفعات متوالی صورت گیرد تا خستگی به وجود نیاید. شنا کردن برای زن باردار اشکال ندارد، البته در صورتی که یک نفر همراه زن باردار باشد تا در موارد ضروری (گرفتن عضله پا) به او کمک کند.

از شنا کردن در دریا و استخر در دو ماه آخر بارداری به علت احتمال انتقال عفونت باید پرهیز کرد.

قهرمانان حرفه‌ای شنا، اسب‌سواری و سایر رشته‌ها می‌توانند تا آنجایی که خستگی مفرط و ناراحتی در ‌آنها ظاهر نشود، این نوع ورزشها را در دوران بارداری ادامه دهند.

آشنایی با آزمایش آمنیوسنتز

آذر ۲۳, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

آمنیوسنتر روشی برای تشخیص بیماری‌های جنین قبل از تولد است.

آمنیوسنتز یک تکنیک پزشکی تشخیص قبل از تولد می‌باشد که در طی آن مقدار کمی از مایع آمنیون گرفته شده و بررسی ژنتیکی بر روی آن انجام می‌گیرد. این شیوه معمولاً در سه ماههٔ دوم انجام می‌گیرد.آمنیوسنتز یکی از رایج ترین روشهای تهاجمی تشخیص پره ناتال در سه ماه ی دوم بارداری است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، کیسه آمنیون کیسه‌ای است شبیه یک بالون که جنین را احاطه کرده و داخل این کیسه از مایع آمنیون پرشده و جنین در آن شناور است. مایع آمنیون به عنوان ضربه‌گیر عمل می‌کند و از چسبیدن جنین به دیواره رحم جلوگیری کرده و حرکات جنین را امکان‌پذیر می‌کند.

آمنیوسنتر روشی برای تشخیص بیماری‌های جنین قبل از تولد است. مقدار کمی از مایع آمنیوتیک توسط سرنگ‌های مخصوص از طریق پوست شکم کشیده می‌شود. داخل این مایع سلول‌های جنینی وجود دارد. این سلول‌ها حاوی اطلاعات ژنتیکی مهمی درباره کاریوتیپ جنین است

کاریوتیپ تصویری از کروموزوم‌های داخل سلول است که تعداد، اندازه و شکل کرموزوم‌ها را نشان می‌دهد، به این ترتیب می‌توان نقائص کروموزومی که باعث تولد نوزاد نابهنجار می‌شود،‌ را تشخیص داد

از جمله علل مهم برای انجام آمنیوسنتز می توان به موارد اشاره کرد :

– سن بالای ۳۵ سال مادر
– سطح غیر طبیعی مارکرهای بیوشیمییایی
– نتایج غیر طبیعی در سونوگرافی
– سابقه ی فامیلی مثبت برای اختلالات ژنتیکی
– حاملگی هایی با ریسک ناهنجاری های کروموزومی

همچنین آمنیوسنتز برای تشخیص این بیماری‌ها در جنین به کار می‌رود:

•سندرم داون و سایر اختلالات کروموزومی.
•اسپاینا بیفیدا (نقص در تشکیل کامل ستون فقرات و بیرون‌زدگی نخاع)، آننسفالی (اشکال در تشکیل کامل مغز)، و سایر نقائص ساختمان بدن هنگام تولد.
•ناسازگاری گروه خون Rh.
•عدم بلوغ کامل ریه‌ها.

آمنیوسنتز بین هفته‌های ۱۵ تا ۱۷ بارداری انجام می‌شود و حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه زمان می‌برد. در این روش پزشک بعد از ضدعفونی کردن و بی‌حس کردن پوست شکم با استفاده از سونوگرافی محل قرار گرفتن جفت و جنین را تعیین می‌کند و با یک سوزن باریک و بلند از روی دیواره شکم وارد حفره آمنیون شده و ۳۰ سی‌سی از مایع را داخل سوزن مخصوص می‌کشد و برای غربالگری به آزمایشگاه می‌فرستد. نتیجه آزمایش ۲ تا ۳ هفته بعد آماده می‌شود.

آمنیوسنتز قبل از هفته ۱۴ صورت نمی‌گیرد چون مقدار مایع کافی نیست.

عوارض آمنیوسنتز

آمنیوسنتز با خطراتی همراه است. صدمه دیدن جفت و جنین و عفونت از جمله عوارضی هستند که ممکن است ادامه بارداری را به مخاطره بیندازند. اگر مادر RH منفی (گروه خون منفی) باشد تزریق آمپول روگام لازم است.

در طول آمنیوسنتز فرد کاملا هوشیار است. نیاز به بی‌هوشی یا بی‌حسی نیست. درد و ناراحتی نیز وجود ندارد ولی گاهی اوقات هنگام استفاده از سوزن ممکن است درد اندکی ایجاد شود. بعد از پایان آمنیوسنتز مادر باید حدود ۲۰ دقیقه استراحت کند. آمنیوسنتز احتمال سقط جنین را یک درصد افزایش می‌دهد.

تفسیر نتیجه آمنیوسنتز

منفی: نشان‌دهنده این است که جنین مشکل کروموزمی ندارد. البته همه نقایص جنینی با آمنیوسنتز قابل تشخیص نیست. برخی از نقائص جنینی تنها با بررسی پس از تولد قابل تشخیص است.

مثبت: نیاز به بررسی‌های بیشتری وجود دارد.

نمونه‌برداری از پرزهای جفتی (CVS)

در این روش با سوزن‌های بیوپسی از پرزهای جفتی نمونه‌برداری می‌شود و بعد سلول‌ها کشت داده می‌شوند. مزیت CVS نسبت به آمنیوسنتز این است که  CVS در ۸ هفتگی بارداری قابل‌انجام است، و می‌توان نقائص جنینی را زودتر تشخیص داد، اما عوارض این روش بیشتر است و احتمال بروز خون‌ریزی و صدمه به جنین وجود دارد.

ترشحات واژن

آذر ۱۹, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار مامایی, مشروح اخبار

ترشحات واژن در خانمها شامل یکسری باکتری های مفید است که برای حفظ سلامت آن ضروری و بسیار لازم هستند . در مواردی وجود دارد یک ترشحات بوی نا مطبوع داشته و سبب ناراحتی فرد و زوج او می شود .توصیه های زیر شما را درکاهش و رفع بوی نا مطبوع دستگاه تناسلی کمک می کند.محیط دستگاه تناسلی در زن و مرد از مناطقی اسات که اگر به نظافت آن توجه نشود باعث بروز آلودگی شدید و حتی بیماریهای گسترده می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، لکوره خود یک بیماری نیست بلکه تظاهری از تخمک گذاری یا یک بیماری موضعی یا سیستمیک هست .

در هر سنی ممکن است دیده شود و تقریبا کلیه زنان را در دوره ای از عمر مبتلا می کند . شایعترین علت آن عقونت قسمت تحتانی اعضای تناسلی است . علل دیگر عبارتند از التهاب ، تحریک استروژنی ، تحریک روحی ، تومورها و محرومیت استروژنی .

ترشحات لکوره معمولا به علت وجود سلولهای کنده شده از مخاط یا سلول های شرکت کننده در التهاب سفید رنگ است .
وجود مقدار کمی ترشح موکوس واژنی به طور ثابت امری کاملا طبیعی است اما در صورتی که مقدار ترشح زیاد و موجب آلوده کردن لباس گردد یا همراه با درد و ناراحتی باشد صورتی غیر طبیعی پیدا می کند .

در بانوان غدد داخل واژن و دهانه رحم به طور مداوم مقدار کمی مایع ترشح می کنند. این مکانیسم کمک به سلامت و پاک شدن مجرای تناسلی می کند. این ترشحات اکثراً بیرنگ و یا حداکثر شیری کم رنگ و بدون بو هستند، ولیکن بسته به سیکل ماهیانه در خانم ها رنگ و غلظت آن تغییر پذیر است. به طوریکه در زمان تخمک گذاری، حاملگی،شیر دادن و نزدیکی جنسی مقدار این ترشحات بیشتر می شود . بنابراین با توجه به نکات ذکر شده باید توجه داشت که افزایش ترشحات واژن در زنان در بسیاری موارد طبیعی است، به ویژه اینکه ترشحات باعث مرطوب شدن مجرای تناسلی زنان می شود،که این خود کمک بسیار در پیشگیری از بیماری گوناگون در این ناحیه می کند.

ترشح از واژن، علامت شایعی است. فرد گرفتار ممکن است مدتی تحمل کند و نگرانی ناشی از این که آیا به بیماری مقاربتی مبتلا شده یا نه را به جان بخرد؛ یا اینکه ممکن است همین نگرانی باعث مراجعه به این پزشک و آن پزشک و حتی متخصص زنان یا متخصص ارولوژی شود. آیا هر نوع ترشح واژن نشانه بیماری است؟ چه موقع باید نگران بود؟ این ترشحات با چه مکانیسمی ایجاد می‌شوند؟ مقاله زیر به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد. اول از همه باید دانست که ترشحات واژن دو نوعند.

ترشحات طبیعی (فیزیولوژیک) و ترشحات غیر طبیعی که نیاز به درمان دارند. اما کدام ترشحات طبیعی هستند و کدام غیرطبیعی؟
هر خانمی کیفیت طبیعی ترشحات خود را می‌داند و در واقع می‌داند که چه ترشحاتی در وی قابل قبول است و کدام ترشحات بیش از حد طبیعی است. اما نکته اینجاست که کیفیت و کمیت ترشحات واژن در هر زن در طول زمان و حتی در طول یک دوره ماهانه می‌تواند تغییر کند؛ مثلاً ترشحات قبل از بلوغ با ترشحات دوران بارداری و ترشحات پس از یائسگی متفاوت است. به همین ترتیب، هورمون‌ها تاثیر مهمی روی ترشحات واژن دارند و در نتیجه بارداری یا مصرف قرص‌های ضدبارداری ترشحات واژن را تغییر می‌دهد. در طول قاعدگی و دوره پس از زایمان هم کیفیت یا میزان ترشحات ممکن است تغییر کند. حتی عواملی مثل ورود منی به داخل واژن یا عادات مربوط به بهداشت فردی هم روی این ترشحات موِ‌ثر است.

ترشح زیاد تر از معمول ، ممکن است با بوی بدن توام شود و آن را افزایش دهد که در این حالت استحمام زیاد و خشک کردن اعضای تناسلی کافی است اما در صورتی که بوی زننده داشته باشد حاکی از عفونت واژن است.

این ترشحات با درد یا بدون درد و ناراحتی ممکن است با خارش همراه باشد که معمولا هنگام آلوده شدن مدخل واژن به ادرار عارض می شود . نواحی تناسلی بیمار ممکن است دچار حالت تحریک و التهاب با شد به علاوه گاه پروکتیت و درد به هنگام نزدیکی وجود دارد . در بعضی حالات هم علامت خاصی به جز ترشح وجود ندارد .

در افرادی که دارای این مشکل می باشند آزمایش خون ممکن است شواهدی از وجود عفونت خفیف بدن را نشان دهد . تهیه فورتی میکروسکپی از ترشحات واژن و آزمایش سلول شناسی آن برای کلیه زنان بالاتر از ۲۵ سال و در مواردی که احتمال وجود سرطان در کار باشد ، ضروری است .
لکوره در صورتی که با تست سرولوژیک مثبت همراه باشد ممکن است مربوط به سفلیس باشد .

 

پیش گیری :
در هنگام مقاربت باید مرد از واسائل پیشگیری و حفاظتی استفاده کند تا از عقونت جلوگیری به عمل آید . همچنین تجویز آنتی بیوتیک بمدت طولانی مدت ممکن باعث رشد قارچ کاندیدا و واژینیز ناشی از آن شود.

راه های درمانی :
الف – درمان های اختصاصی : عفونت با داروهای که در زیر نام برده شده اند درمان می شود ، هرگاه مقاومت میکربی عارض شود یا بیمار به دارو حساسیت نشان دهد بلافاصله باید دارو قطع شود و داروی دیگری جانشین آن نمود .

- واژینیت ناشی از تریکوموناواژینالیس :
این نوع عفونت توسط یک انگل میکروسکوپی بوجود می آید که علائم آن غالباً بلافاصله بعد از شروع خونریزی قاعدگی به اوج خود می رسد .دوره کمون تقریباً ۲۰ روز می باشد و علائم بصورت ترشحات کف آلود و فراوان و درد و تحریک موضعی می باشد . سوزش ادرار و مقاربت دردناک و درد مبهم قسمت تحتانی شکم ممکن است وجود داشته باشد و گاهی اوقات ، خارش شایعترین علامت موضعی در این بیماران می باشد و ترشح فراوان و کف آلود به رنگ سفید مایل به زرد تا سبز دیده می شود .قبل از درمان باید یک پاپ اسمیر ( تست ترشحات دهانه رحم ) انجام گیرد و سپس براساس جواب پاپ اسمیر و تائید تشخیص توسط پزشک و یا ماما ، درمان انجام گیرد .
مترونیدازول به مقدار ۲۵۰ میلی گرم ۳ بار در روز به مدت یک هفته تجویز می شود .

درمان با دوز بالا به مدت ۵-۳ روز، تجویز همزمان مترونیدازول خوراکی و مهبلی و تزریق وریدی مترونیدازول می باشد .اگر علائم بیماری بعد از درمان باقی بمانند، توصیه می شود که مجدداً به پزشک معالج خود مراجعه شود .تمام شرکای جنسی، حتی اگر بدون علامت باشند باید درمان گردند، چرا که بسیاری از زنان از شریک جنسی درمان نشده خود مجدداً آلوده می شوند. به زوجین توصیه می شود که تا پایان دوره درمان و از بین رفتن علائم ، از نزدیکی جنسی خودداری کنند .

در سه ماهه اول بارداری مصرف مترونیدازول توصیه نمی شود ، در این حالت می توان از کلوتریمازول موضعی استفاده نمود .
درمان در زنان غیر باردار : آزیترومایسین ۱ گرم از طریق دهانی در یک روز و یا داکسی سیکلین ۱۰۰ میلی گرم ۲ بار در روز به مدت ۷ روز و یا اریترومایسین اتیل ساکسینات ۸۰۰میلی گرم ۴ بار در روز به مدت ۷ روز .

- واژینیت ناشی از کاندیدا البیکانس :
تجویز داروهای ضد بارداری را باید متوقف نمود و به جای آن موقتا از کاندوم استفاده کرد.
شیاف های واژنی ۱۰۰ میلی گرمی Clotrimazole یا کرم های ۲% Miconazole هر شب موقع خواب به مدت یک هفته بسییار موثر است .

- واژینیت ناشی از کورینی باکتریوم واژینال و کلامیدیا :
شایعترین بیماری مقاربتی است . که در افراد جوانتر از ۲۵ سال و در زنان مجرد و در زنانیکه از روشهای غیر سدی جهت پیشگیری از بارداری استفاده می کنند ، شیوع بیشتری دارد .
کلامیدیا یک انگل باکتریایی است که علائم آن بصورت لکه بینی بین قاعدگی ها با یا بدون تایید عفونت دستگاه تناسلی فوقانی می باشد .
آمپی سیلین به مقدار ۵۰۰ میلی گرم ۴ بار در روز از راه دهان به مدت ۵ روز مصرف شود .
مترونیدازول به مقدار ۵۰۰ میلی گرم از راه دهان ۲ بار در روز به مدت ۵ روز به کار رود .
– واژینیت اتروفیک یا Senile Vaginitis :
شیاف واژنی حاوی ۰٫۵ میلی گرم دی اتیل استیل بسترول هر ۳ روز یک عدد به مدت ۳ هفته استعمال شد و سپس یک هفته برای ایجاد ایجاد قاعدگی ( پریود ) استعمال دارو را قطع می کنند و مجداد بههمین روش ۳ هفته و یک هفته درمان را به طور نا محدود ادامه می دهند . همین درمان را نیز می توان با کرم واژینال Dienestrol ( دو اپلیکاتور در روز به مدت ۳ هفته با یک هفته استراحت ) به مدت نامحدود ادامه داد.

ب- درمان های عمومی :

استفاده از تامپون های داخلی مربوط به دوران پریود باعث کاهش رطوبت واژن و خارش و بوی بد می شود .
آلودگی های تریکومونا و کاندیدا مستلزم درمان هر دو طرف یعنی زن و شوهر به صورت همزمان باید باشد.

ج – درمان های موضعی :
شستشوی مرتب با محلول آب نمک و اسید استیک ( ۲ قاشق غذاخوری سرکه سفید در هر لیتر آب ) می تواند در درمان لکوره مفید باشد . دوش های قلیایی نباید هرگز به کار رود زیرا موجب بالا رفتن PH واژن شده تضعیف فلوره واژن را در پی خواهد داشت.

واژینیت : به عفونت دستگاه تناسلی زنان که در اثر باکتری یا عوامل بیماری زا می باشد گفته می شود.

موارد زیر در بهداشت دستگاه تناسلی-ادراری بویژه خانم ها بسیار کمک کننده است :
•زدودن موهای زائد ناحیه دستگاه تناسلی-ادراری . استفاده از موبرهای بهداشتی که در داروخانه موجود می باشد و در اسلام نیز به استفاده از ان توجه زیادی شده بسیار مناسب است و در از بین بردن میکروب و باکتری های مرده محیط بسیار کمک می کند .
•استفاده از لباس زیر – شورت – مناسب : هیچگاه از لباس زیر ارزان که از جنس مواد نا مناسب تهیه می شوند استفاده نکنید
•استفاده مرتب و دقیق از لباس زیر و شورت تمیز : اجازه ندهید شورت به ترشحات شما مرطوب شود . ترشحات که سبب رطوبت و لک روی شوت می شوند مواد آلوده و باکتری های مرده هستند که باعث تشدید بوی دستگاه تناسلی-ادراری می شوند.
•شستشوی مرتب و دقیق دستگاه تناسلی . خانمها بدلیل شکاف و شیارهای موجود در دستگاه تناسلی-ادراری باید درنظافت خود بویژه با آبگرم دقت کنند .
•استفاده از مواد معطر و خوشبو کننده توصیه نمی شود . چون سبب نابودی باکتری های مفید محیط دستگاه تناسلی-ادراری شده و این سبب بروز مشکلاتی در آینده برای شما می شود .
•سعی کنید محیط مدخل واژن را تمیز نگه دارید
•از نوار بهداشتی ارزان استفاده نکنید و در تهیه نوار بهداشتی نکات و علائم معتبر و استاندارد را رعایت کنید .
•در دوره پریودی خود حتما حداقل هر ۳ ساعت و حداکثر هر ۶ – ۱۲ ساعت نوار بهداشتی را تعویض کنید .

چه زمانی این افزایش ترشح طبیعی نیست؟
اگر افزایش ترشح باعث تغییر رنگ، بو ، التهاب ناحیه تناسلی، خارش، سوزش بشود غیر طبیعی خواهد بود به ویژه اینکه اگر بیمار در زمان عادت ماهیانه نباشد ولیکن ترشح خونی داشته باشد، حتماً باید به پزشک مراجعه کند.

چه چیز باعث این تغییرات می شود؟
هر عاملی که تغییر در محیط طبیعی واژن بدهد، و به عبارتی PH آن را تغییر بدهد، سبب افزایش ترشح غیر طبیعی از واژن می شود مانند: استفاده از بعضی صابونها، آنتی بیوتیکها، بیماری قند، حاملگی، عفونتها، و یا حتی پاک کردن مجرای تناسلی توسط اسپری های مخصوص ناحیه تناسلی و یا Vaginal douchمی توانند این مشگل را سبب شوند.

چگونه Vaginal Douching سبب عفونت می شود.؟
بسیاری از بانوان فکر می کنند این روش بسیار خوبی برای پاکیزه نگهداشتن واژن است. اگر چنانچه احساس بو در ناحیه تناسلی می کنید این بو اکثراً از قسمت خارجی دستگاه تناسلی است و شما می توانید با آب و صابون قسمت خارجی دستگاه تناسلی را تمیز نگاه دارید و همان حمام روزانه برای این پاکیزگی کافی است.
در حالیکه با گرفتن دوش واژینال و استفاده از مواد شیمیائی محیط طبیعی واژن را به هم می ریزید که این خود سبب عفونت می شود. از طرفی دیگر توسط Vaginal Douching (شستشوی واژن) باکتریهای موجود در واژن را به قسمت دهانه رحم خود و خود رحم روانه می کنید که این خود سبب عفونت در این نواحی خواهد شد.

چه عوامل دیگری سبب افزایش ترشح واژن می شوند؟
افزایش ترشح واژن به گونه غیر طبیعی به دلایل گوناگون خواهد بود که به طور کلی به نام Vaginitis نامیده می شوند.
۱- عفونتهای قارچی واژن
درواژن زنان قارچ به مقدار کم به طور طبیعی زندگی می کند، محیط اسیدی واژن مانع از رشد این قارچها می شود. حال اگر به دلیلی از اسیدی بودن محیط واژن کاسته شود قارچها رشد بیشتر خواهند کرد و سبب عفونت قارچی در واژن می شوند. حاملگی، بعضی از آنتی بیوتیکها، مصرف قرصهای جلوگیری از حاملگی، بیماری قند، استفاده از کورتون ، زمان سیکل ماهیانه، روابط جنسی، نیز از عواملی هستند که باعث تغییر محیط طبیعی واژن و افزایش رشد قارچها و در نتیجه باعث عفونت در واژن می شوند.

علائم عفونت قارچی چیست؟
باید بگویم که این بیماری بسیار شایع است. بیمار احساس نارحتی در ناحیه تناسلی دارد که به صورت سوزش، خارش در دهانه واژن و در قسمت خارجی ناحیه تناسلی احساس می شود. ترشحات واژن به رنگ سفید و بسیار غلیظ در می آید که می توان آن را به شکل تکه های ریز پنیر مانند دید. بیمار احساس سوزش در زمان نزدیکی دارد. و همینطور احساس تورم در قسمت خارجی دستگاه تناسلی می کند.
ولیکن به یاد داشته باشید که اگر مکرراً و یا به گونه شدید بیماری مبتلا شوید که گاهی هم به درمان جواب نمی دهد و بلافاصله پس از درمان بیماری باز می گردد باید از نظر سایر بیماریهای سیستمیک به ویژه بیماری قند بررسی شوید.

چگونه درمان می شوید؟
درمان این بیماری بسیار ساده و معمولا با استفاده از کرمهای موضعی ضد قارچ مخصوص دستگاه تناسلی بانوان و یا گاهی هم اگر قادر به استفاده از کرم واژینال نباشید، با خوردن دارو درمان پذیر می باشد. گاهی توسط داروهائی که احتیاج به نسخه پزشک ندارد این بیماری به راحتی درمان پذیر است. ولیکن باز هم تکرار می کنم، چنانچه حامله هستید و یا به طور مکرر درگیر این بیماری می شوید، باید حتماً به پزشک خود مراجعه کنید که علت اصلی را جویا شوید.

چگونه از ابتلا مکرر به این بیماری پیشگیری کنیم؟
به نکات زیر توجه داشته باشید.
•حتماً از شورت های کتانی استفاده کنید.
• تا آنجا که ممکن است از پوشیدن شورت های پلاستیکی و یا بسیار تنگ و چسبان خودداری کنید.
از کاغذهای توالت حاوی مواد معطر و رنگی، Tampon، Pad های معطر و Bubble Bath و یا به طور کلی نشستن در وان حمام پرهیز کنید.
• اگر باز هم گرفتار عفونت مکرر قارچی واژن شدید به پزشک خود حتماً مراجعه کنید به دو دلیل نخست اینکه ممکن است علت بیماریهای سیستمیک بدن باشد و دو م گاهی لازم است که پزشک شما را برای مدت چند ماهی روی درمان بگذارد که از تکرار عفونت جلوگیری شود.

آیا همسر و یا دوست پسر شما باید درمان بشود؟
در این عفونت یا ر شما احتیاج به درمان ندارد و این بیماری اکثراً او را گرفتار نخواهد کرد مگر اینکه همسر شما مشکل دیگری ازنظر بیماری سیستمیک داشته باشد.

عفونت های میکروبی واژن
این عفونت Bac terial Vaginitis خوانده می شود.
محیط واژن حاوی نوعی باکتری است که به نام باکتری خوب واژن معروف است و همینطور حاوی باکتری دیگری است که به نام Anacrobes نامیده می شوند. گاهی بدون دلیل ویژه این نوع باکتری بیش از انداره رشد کرده و سبب بیماری می شوند.

چه علائمی دارند؟
گاهی بیمار اصلاً علائمی ندارد، گاهی این بیماری سبب افزایش ترشح واژن می شود که اکثراً آبکی است. یا گاهی رنگ زرد کمرنگ یا پررنگ تر دارد. گاهی بودار می شود که به اصطلاح Fishy Smell خوانده می شود که بیماران این بو را اکثراً پس از نزدیکی با همسر احساس می کنند، و گاهی بیمار احساس سوزش و خارش دارد.

چگونه تشخیص داده می شود؟
به پزشک مراجعه کنید. ترشح شما را در مطب آزمایش می کند و بلافاصله تشخیص داده خواهد شد.

آیا این نوع عفونت ازطریق نزدیکی منتقل می شود؟
اگر چه این بیماری در بانوانی که فعالیت جنسی دارند بیشتر دیده می شود ولیکن ارتباطی به نزدیکی ندارد و یار مقابل هم احتیاج به درمان ندارد. مگر اینکه بیمار مکرراً گرفتار این بیماری بشود.

چگونه درمان می شود؟
با تمام سادگی این بیماری احتیاج به درمان دارد چراکه اگر درمان نشود عفونت به سمت دهانه رحم، رحم و لوله ها می رود و سبب مشکلات بسیار و بدتری خواهد شد. به ویژه اگر اینکه زن حامله باشد. این بیماری را می شود به طور موضعی و یا خوراکی درمان کرد ولی درمان این بیماری حتماً احتیاج به مراجعه به دکتر و نسخه پزشک دارد .

عفونت شایع دیگر واژنTrichumoniasis است
عامل این بیماری یک نوع انگل به نام تریکومونا است که اکثراِ در اثر نزدیکی با فرد مبتلا ، بیمار درگیر آن خواهد شد. گاهی بیمار مدتها این بیماری را دارد بدون اینکه علائمی داشته باشد.
چه علائمی دارد؟ افزایش ترشح واژن، تغییر رنگ آن به صورت آبکی، یا زرد رنگ و یا گاهی سبز کمرنگ، بوی بد، خارش و سوزش، درد و سوزش در هنگام دفع ادرار از علائم آن است. اکثراً احتیاج به درمان خوراکی دارد. در این نوع گرفتاری همسر بیمار هم بهتر است که درمان بشود.
در اینجا باید یاد آور شوم که عفونتهای دیگر ناحیه تناسلی در ارتباط با رابطه جنسی ونزدیکی بیمار به آنها مبتلا می شود ازقبیل «کلامید یا»، سوزاک، هم می تواند سبب افزایش ترشح واژن بشود، ولیکن اینها عفونت هائی هستند که ابتدا دهانه رحم را گرفتار می کنند و گاهی تنها علامت آنها افزایش ترشح واژن است که در این نوع عفونتها زن و مرد هر دو باید درمان بشوند. ولیکن به خاطر داشته باشید که در این مقاله فقط سخن بر سر عفونت های شایع ناحیه واژن است نه سایر قسمتهای تناسلی

نکاتی که برای پیشگیری از عفونت واژن باید رعایت شود.
۱- هرگز از Vaginal douche استفاده نکنید
۲- از مواد عطری- اسپری عطری، Tamponsو همینطور از Pad های معطر در زمان خونریزی ماهیانه پرهیز کنید.
۳- همیشه شورت های کتانی که زیاد هم تنگ و چسبان نباشند، بپوشید.
۴- همیشه ناحیه تناسلی و مقعد را از جلو به عقب پاک کنید این روش تا آنجا که ممکن است از انتقال عفونت از ناحیه رکتوم به واژن جلوگیری خواهد شد.
۵- گاهی این خارش و سوزش در ناحیه تناسلی ممکن است به دلیل آلرژی به مواد پاک کننده باشد در این صورت بهتر است که پودر لباسشوئی و کاغذ یا مایع نرم کننده پارچه را در موقع شستشو عوض کنید.
۶- گاهی کاندوم یــــا «دیافراگم» و یا Sperm Killing Gel که برای پیشگیری از حاملگی مصرف می شود ممکن است سبب حساسیت و خارش و سوزش در ناحیه واژن بشود، در اینصورت بهتر است روش دیگری را جایگزین کنید.
۷- پس از دوش روزانه ناحیه خارجی تناسلی را با حوله خوب خشک کنید.

پاسخ به پرسش های اساسی در رابطه با عفونت ادراری زنان

عفونت چه بخش هایی از مجاری ادراری را بیشتر درگیر می کند؟- عفونت های ادراری را به دو گروه عفونت های سطحی و عفونت های عمقی تقسیم می کنند. عفونت های سطحی پوشش سطحی داخل سیستم ادراری یا مخاط را درگیر می کند و بیش از نود درصد عفونت های این دستگاه را شامل می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، درحالی که عفونت های عمقی درگیری بافت های عمقی کلیه ها، پروستات و بیضه را باعث می شوند. در عفونت های عمقی، بیماران معمولاً تب شدید و حال عمومی بدی دارند.

– آیا شیوع عفونت های ادراری در زنان و مردان یکسان است؟
خیر. در سنین زیر سه ماهگی، عفونت های ادراری در پسرها بیشتر از دختران است، و پس از آن، شیوع عفونت در زنان سی تا پنجاه برابر مردان است. علت آن کوتاه و مستقیم بودن مجرای ادرار در زنان است که در نتیجه آن، میکروب ها به سادگی با عبور از مجرا به مثانه می رسند و عفونت سطحی ایجاد می کنند.

– بی توجهی به عفونت های ادراری چه پیامدهایی به دنبال دارد؟ 
اهمیت عفونت های ادراری در آن است که اگر دیر تشخیص داده شوند یا بد درمان شوند، عوارضی در بیمار ایجاد می کنند که در بعضی مواقع منجر به از کار افتادن کلیه ها می شوند، به طوری که تعداد زیادی از بیماران همودیالیزی ثانویه در نتیجه عفونت به این روز افتاده اند. البته عفونت های ادراری سطحی و بدون تب آسیب جدی به کلیه ها نمی رسانند، ولی عفونت های عمقی مخصوصاً به همراه بیماری های زمینه ای دیگر مانند سنگ، انسداد مادرزادی در مسیر ادراری، مثانه عصبی، و برگشت ادرار از مثانه به کلیه ها قادر به تخریب کلیه ها و نارسایی کامل آنها هستند.

– به طور کلی میکروارگانیسم ها چگونه وارد دستگاه ادراری می شوند؟
 در نود درصد مواردِ عفونت های ادراری، میکروب ها از راه مستقیم و عبور از مجرای خروجی ادرار به مثانه می رسند و عامل آن میکروب های روده ای هستند که در ناحیه اطراف مجرا وجود دارند و ندرتاً ممکن است از مثانه به کلیه برسند و ایجاد عفونت عمقی کلیه (پیلونفریت) بکنند. در موارد دیگر، میکروارگانیسم ها از یک کانون عفونی به خون وارد می شوند، سپس به کلیه ها، پروستات یا بیضه ها می رسند و ایجاد عفونت می کنند. در موارد بسیار نادری، عفونت از طریق سیستم لنفاتیک منتقل می شود.

– عفونت های ادراری با چه علائمی همراه است؟
اصولاً علائم شامل دو دسته هستند: علائم ناشی از تحریک و التهاب سیستم ادراری که بر حسب محل عفونت متفاوت است، و علائم عمومی عفونت در بدن که شامل بی اشتهایی، تهوع، استفراغ و غیره است. در ضمن، علائم در کودکان و بزرگسالان متفاوت است؛ ولی علائم مشترکی در عفونت های ادراری وجود دارد که باید همه افراد به آن آگاه باشند، این علائم عبارت اند از:
۱٫ سوزش ادرار و تکرر ادرار که به علت تحریک مثانه در اثر عفونت و التهاب ایجاد می شود، همچنین تحمل کم مثانه که در کودکان و گاهی بزرگسالان ممکن است منجر به بی اختیاری ادراری شود.
۲٫ تغییر رنگ ادرار به صورت کدر یا خونی شدن ادرار که معمولاً بیماران را به وحشت می اندازد؛ درصورتی که عفونت سطحی و ساده مثانه نیز ممکن است در اثر التهاب مخاطی باعث پاره شدن مویرگ خونی شود و ادرار کاملاً قرمز و خونی بشود که با درمان عفونت بلافاصله بهبود می یابد.
۳٫ تب و لرز و تهوع و استفراغ که در عفونت های ادراری افراد زیر یک سال و همچنین عفونت های عمقی کلیه ها، پروستات و بیضه ها در افراد بزرگسال شایع است.
۴٫ کاهش و توقف رشد در کودکان. مادران در صورت وجود چنین علامتی باید برای بررسی عفونت ادراری به پزشک مراجعه کنند.
۵٫ درد پهلوها که در عفونت های عمقی کلیه ها بسیار شدید و همراه با تب و لرز و تهوع و استفراغ است.
۶٫ اشکال در ادرار کردن و احتباس ادراری که در عفونت های مثانه و پروستات و مجرا ممکن است دیده شود.

– با توجه به علائمی که به آنها اشاره کردید، اگر فردی دچار درد پهلو و ناحیه کمر شد، حتماً دچار بیماری کلیوی شده است؟
سؤال خوبی مطرح کردید، چون بیماران زیادی با درد پهلو، که در اثر سرما تشدید می شود، به ما مراجعه می کنند و نگران کلیه های خود هستند. در جامعه این طور جاافتاده که درد پهلو مساوی با درد کلیه هاست، درحالی که همین جا به عرض خوانندگان می رسانم که درد کلیوی به هر علتی، مثلاً عفونت، سنگ و تومور ایجاد شود، یک درد نسبتاً دائمی است و با تغییر حالت بدن، مثلاً نشستن، بلند شدن، راه رفتن، سرپا ایستادن و کارکردن، شدت آن عوض نمی شود و معمولاً چنین دردهایی کمتر منشأ اسپاسم عضلانی هستند. اکثر مردم به دلیل نداشتن اطلاعات کافی پزشکی فکر می کنند در هوای سرد دچار سرماخوردگی و عفونت می شوند؛ درحالی که ۲۵ درصد خون قلب وارد کلیه ها می شود و کلیه ها همیشه گرم هستند و سرمای محیط اطراف هیچ تأثیری روی کلیه ها که در عمق عضلات پهلو قرار دارند نمی گذارد.

– با توجه به اختلافات آناتومیک بدن زنان و مردان، در دو جنس علائم عفونت های ادراری چه تفاوت هایی با یکدیگر دارند؟
در زنان، دستگاه تناسلی رحم و تخمدان هاست که سیستمی مستقل و کاملاً مجزا از سیستم ادراری است، درصورتی که در مردان، سیستم ادراری ـ تناسلی یک مجموعه کاملاً مرتبط با هم است؛ به همین دلیل، علائم عفونت ادراری در زنان و مردان با هم تفاوت دارد. البته سوزش ادرار، تکرر ادرار، تحمل کم مثانه و ادرار خونی در هر دو جنس مشترک دیده می شود؛ درحالی که عفونت مجرای ادرار در مردان همراه با خروج ترشح چرکی از مجراست به علاوه میکروب از طریق مجرا ممکن است به پروستات و از آنجا به بیضه ها برسد و در این نواحی عفونت حاد ایجاد بکند.
از طرف دیگر، به علت کوتاه بودن طول مجرای زنان، امکان رسیدن میکروب از خارج به مثانه بسیار زیاد و به همین دلیل عفونت های ادراری در زنان ۳۰ تا ۵۰ برابر شایع تر از مردان است.

– واژه هایی مانند سیستیت و پیلونفریت در بحث عفونت های ادراری چه معنایی دارند؟
 اگر عفونت در ناحیه کلیه باشد به آن (پیلونفریت) گفته می شود که از نوع حاد یا مزمن است.
اگر عفونت فقط در مثانه باشد به آن (سیستیت) می گویند که آن هم از نوع حاد یا مزمن است.
اگر عفونت در مجرای خروجی ادرار باشد به آن (اورتریت) می گویند و معمولاً در مردان دیده می شود.
به طورکلی برحسب محل عفونت، نوع آنتی بیوتیک تجویزی و دوره درمانی متفاوت است.

– چه عواملی افراد را مستعد ابتلا به عفونت های ادراری می کند؟
 به طورکلی در هر فردی که به هر علتی ـ شیمی درمانی، بیماری قند، ایدز،… ـ سیستم ایمنی بدنش تضعیف شده باشد، عامل مساعد کننده ای برای رشد میکروب ها و ایجاد عفونت وجود دارد. از عوامل مؤثر دیگر در ایجاد عفونت ادراری عادات بد بهداشتی در زنان است، مثل وقتی که به دستشویی می روند و آب را با فشار به خود می گیرند و یا برای خشک کردن دستمال کاغذی را با فشار به بدن خود می کشند و باعث انتقال میکروب های این نواحی به داخل مجرای ادرار می شوند. از طرفی دیگر، هرگاه در دستگاه ادراری توقف و رکود در مسیر جریان ادرار به وجود بیاید شیوع عفونت بالا می رود؛ مثلاً تنگی مادرزادی محل اتصال کلیه به حالب، تنگی محل حالب به مثانه، برگشت ادرار مثانه به کلیه ها، وجود (دیورتیکول) در هر نقطه ای از سیستم ادراری، مثانه عصبی، تنگی مجرا و بودن جسم خارجی مثل سوند در سیستم ادراری. در این موارد معمولاً پس از قطع آنتی بیوتیک بلافاصله عفونت عود می کند.
یک گروه از سنگ ها به نام سنگ های عفونی هستند که در داخل آنها میکروب لانه می کند و آنتی بیوتیک قادر به از بین بردن آنها نیست و بلافاصله با قطع درمان، عفونت عود می کند. عامل دیگر فیستول ادراری است.
فیستول ادراری عبارت است از ارتباط سیستم ادراری با یک سیستم دیگر، مثلاً لوله گوارش با رحم و واژن در خانم ها. این مجرای فیستول محل عبور میکروب به داخل سیستم ادراری است که منجر به عفونت دائمی می شود. تنها راه درمان، برداشتن مجرای فیستول از طریق جراحی است.

– افتادگی مثانه در زنان عفونت ادراری ایجاد می کند؟
در نوع خفیف آن تأثیر چندانی ندارد، ولی در نوع شدید که باعث تخلیه نشدن کامل مثانه می شود، باقی ماندن ادرار شیوع عفونت را در زنان افزایش می دهد.

– عفونت ادراری موجب سقط جنین و یا آسیب به جنین در زنان باردار می شود؟
جواب: درصورتی که عفونت ادراری فعالیت کلیه ها را کم کند و اوره خون را بالا ببرد ممکن است منجر به سقط جنین شود؛ ولی به طورکلی عفونت کلیه (پیلونفریت) در دوران بارداری باعث کاهش وزن جنین می شود و طبعاً نوزادی که وزنش در موقع تولد از وزن استاندارد کمتر است در معرض خطر ابتلا به بیماری های مختلف قرار می گیرد. به همین خاطر ما، در زنان باردارِ دچار عفونت ادراری، پس از درمان کامل عفونت، پیشگیری از عفونت را به صورت مصرف دوز پایین آنتی بیوتیک، تا آخر زمان حاملگی ادامه می دهیم. درحالی که در عفونت های سطحی ادراری خانم های غیرباردار درمان کوتاه مدت سه تا پنج روزه و حتی تجویز یک دوز واحد کافی است. درحالی که بعضی همکاران غیرمتخصص برای چنین عفونت های ساده ای تعداد زیادی آنتی بیوتیک تزریقی برای بیمار تجویز می کنند که می تواند برای کلیه سم بوده و باعث تخریب و کاهش کار کلیه بشود.

– در درمان عفونت های ادراری، به چه نکاتی باید توجه کرد؟
در مورد درمان، هدف از بین بردن میکروب درون سیستم ادراری است که باید با آنتی بیوتیک مناسب و دوره درمان کافی صورت پذیرد ولی برای ریشه کن کردن و جلوگیری از عود عفونت در صورت وجود بیماری زمینه ای یا ناهنجاری های مادرزادی سیستم ادراری که باعث افزایش شیوع و عود عفونت می شود، باید پس از تشخیص این عوامل با درمان طبی یا جراحی اقدام به حذف و درمان بیماری های مساعدکننده و زمینه ساز عفونت کرد. طول درمان برحسب سن، جنس و محل عفونت در افراد متفاوت است.
در کودک سه ماهه، چون در یک سوم موارد، عفونت ادراری همراه با عفونت خونی است باید درمان کامل عفونت خونی، که شامل درمان تزریقی و بستری کردن نوزاد است، صورت بگیرد.
در کودک سه ماهه تا سه ساله معمولاً عفونت خونی همراه عفونت ادراری نادر است و دوره درمان ۱۰ تا ۱۴ روزه برای کنترل عفونت کافی است.
در کودک ۳ تا ۱۲ سال، اگر عفونت، سطحی و بدون تب باشد، درمان ۳ تا ۵ روزه کافی است و اگر عفونت عمقی و همراه تب و لرز باشد باید درمان دو هفته ای انجام شود.
در مورد زنان هم برحسب باردار بودن یا نبودن، درمان متفاوت است که قبلاً شرح آن داده شد.

– برای جلوگیری از آسیب های ناشی از عفونت های دستگاه ادراری چه توصیه ای دارید؟
کلیه از اعضای حیاتی بدن انسان است. کسانی که کلیه های خود را از دست می دهند و تحت درمان دیالیز قرار می گیرند در زندگی با مشکلات زیادی مواجه می شوند که نه تنها خود آنها بلکه خانواده و اطرافیان را نیز درگیر می کند. همان طور که اشاره شد عفونت ادراری در صورت عدم تشخیص به موقع و درمان کامل، قادر به تخریب کلیه ها می باشد. البته باز هم تأکید می کنم که عفونت های سطحی مثانه که شایع ترین حالت عفونت ادراری است هیچ اثر سوئی روی کلیه ها ندارد ولی توصیه می کنم با دیدن هر علامتی از عفونت ادراری به پزشک متخصص مراجعه کنید و با انجام آزمایش ادرار و حداکثر سونوگرافی، در صورت تشخیص عفونت یا سایر بیماری های کلیه، با درمان کامل از عارضه های بعدی جلوگیری کنید.

مروری برعفونت گردن رحم

عفونت گردن رحم دو نوع از این بیماری وجود دارد که هر دو نوع ممکن است مسری باشند: عفونت حاد گردن رحم ، که معمولاً یک عفونت باکتریایی یا ویروسی با علایم مخصوص به خود است ؛ و عفونت مزمن گردن رحم ، که یک عفونت طولانی مدت است و شاید بدون علامت باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، عفونت‌ گردن‌ رحم‌ دو نوع‌ از این‌ بیماری‌ وجود دارد که‌ هر دو نوع‌ ممکن‌ است‌ مسری‌ باشند: عفونت‌ حاد گردن‌ رحم‌، که‌ معمولاً یک‌ عفونت‌ باکتریایی‌ یا ویروسی‌ با علایم‌ مخصوص‌ به‌ خود است‌؛ و عفونت‌ مزمن‌ گردن‌ رحم‌، که‌ یک‌ عفونت‌ طولانی‌مدت‌ است‌ و شاید بدون‌ علامت‌ باشد.

یکی از مشکلاتی که عفونتهای مزمن ناحیه گردن رحم ایجاد میکنند.. التهاب مزمن و تنگی اون قسمت هست.. و همین تنگی باعث نارسائی گردن رحم میشه. بهترین روش تشخیص نارسائی گردن رحم با سونو گرافی هست..گرچه معاینه پزشک هم کمک زیادی در تشخیص میکند.نارسائی گردن رحم ممکنه در زایمان شما مشکلاتی ایجاد کنه.. بطوری که باعث سقط زودرس و یا زایمان زودرس بشود. … گرچه تحقیقات اخیر نشون داده که عمل سرکلاژ و بستن گردن دهانه رحم تاثیری در جلوگیری از مشکلات ذکر شده ندارد. اما بطور کلی: توصیه پزشکتون به جا هست .. برای اینکه پیگیری نارسائی گردن رحم شما لازم است.

علایم شایع
عفونت حاد:
ترشح ضخیم و زرد رنگ

عفونت مزمن :
ترشح کم و گاهی بدون جلب نظر
کمردرد
احساس ناراحتی به هنگام ادرار
احساس ناراحتی به هنگام نزدیکی

عفونت مزمن و گسترده :
ترشح زیاد
خونریزی بین دوره های عادت ماهانه
لکه بینی یا خونریزی پس از نزدیکی

علل
عفونت حاد گردن رحم معمولاً توسط میکرب سوزاک یا میکربی دیگر به نام کلامیدیا تراکوماتیس ایجاد می شود. ویروس هرپس هم ممکن است این حالت را ایجاد کند.
عفونت مزمن گردن رحم ، یا به علت تکرار عفونت حاد رخ می دهد یا به علت یک دوره عفونت حاد که به مدت کافی درمان نشده و به طور کامل التیام نیافته باشد.
عوامل افزایش دهنده خطر
داشتن چند شریک جنسی
دیابت شیرین
عفونت حاد یا مکرر مهبل

پیشگیری
سالانه برای معاینه و انجام پاپ اسمیر مراجعه کنید.
از لباس زیر نخی استفاده کنید. از لباس های زیر با جنسی پارچه هایی که اجازه تهویه هوا را نمی دهند اجتناب کنید. در صورت عدم تهویه مناسب گرما و رطوبت ، بروز عفونت های مهبلی یا گردن رحم افزایش می یابد.
برای جلوگیری از عفونت های آمیزشی از کاندوم استفاده شود.
اگر عفونت گردن رحم در اثر یک بیماری آمیزشی ایجاد شده باشد، شریک جنسی نیز باید درمان شود.

عواقب مورد انتظار
عفونت خفیف گردن رحم بدون درمان خوب می شود.
عفونت حاد گردن رحم که در اثر بیماری های آمیزشی ایجاد شده ، مسری است و با دارو خوب می شود.
اغلب موارد دیگر عفونت گردن رحم را می توان درمان کرد. برای تمام زنانی که عفونت گردن رحم دارند انجام چکاپ منظم تا زمان بهبود عفونت ضروری است .

عوارض احتمالی
پولیپ گردن رحم
بیماری التهابی لگن (گسترش عفونت به اعضای تناسلی داخلی تر)
ندرتاً به وجود آمدن سلول های بدخیم در گردن رحم

درماناصول کلی
امکان دارد آزمایشات تشخیصی ، شامل کشت ترشحات و آزمایش خون باشد.
به هنگام درمان ، به جای تامپون از بالشتک های بهداشتی استفاده کنید.
از دوش مهبل استفاده نکنید مگر این که توصیه شود.

درمان ممکن است به طرق گوناگون انجام شود: تخریب سلول های غیرطبیعی با سوزاندن شیمیایی (با نیترات نقره )؛ کرایوتراپی یا سرما درمانی (تخریب بافت غیرطبیعی با انجماد، معمولاً با نیتروژن مایع )؛ یا سوزاندن الکتریکی (تخریب بافت غیرطبیعی با گرمای شدیدی که با جریان الکتریکی کنترل شده ایجاد می شود).
ندرتاً جراحی (هیسترکتومی یا همان برداشتن رحم ) در مواردی که تخریب بافتی گسترده وجود دارد.

داروها
آنتی بیوتیک خوراکی
امکان دارد کرم ها یا شیاف های ضدویروسی یا آنتی بیوتیکی برای مبارزه با عفونت تجویز شود.

فعالیت
هیچ محدودیتی برای آن وجود ندارد، تنها فعالیت جنسی باید تا زمان بهبود عفونت کنار گذاشته شود.

رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمی شود.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم عفونت گردن رحم را دارید.
اگر به هنگام درمان ، ناراحتی بیش از یک هفته طول بکشد یا علایم بدتر شوند.
اگر خونریزی یا تورم بدون توجیه به هنگام درمان یا پس از آن ایجاد شود.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

« Previous PageNext Page »