در دوران‌قحطی خانم‌ها معمولا دختر به‌ دنیا می‌آورند

یک دانشمند چینی در پژوهشی نشان می‌دهد که دوران قحطی بر تناسب جنسیتی زایمان‌ها تاثیر می‌‌گذارد. او داده‌های مربوط به زایمان‌های دوران قحطی سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ در کشور چین را مورد بررسی قرار داده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دویچه وله  ،  تحقیقی جدید نشان می‌دهد که در دوران‌قحطی خانم‌ها معمولا دختر به‌ دنیا می‌آورند. محققی داده‌های نوزادان چینی‌ای را که در هنگام زمان قحطی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ و پس از آن به دنیا آمده‌اند را مورد بررسی قرار داده است.

قحطی سال ‌۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ در چین

در بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ میلیون‌ها نفر در کشور چین از گرسنگی و کمبود غذا جان خود را از دست دادند. قحطی در کشور چین در این سال‌ها نشأت گرفته از برنامه‌‌ریزی دولت برای افزایش قدرت تولید صنعتی بود.

در آن برهه چین قصد داشت برای دست‌یابی به پیشرفت اقتصادی به صنایع کشور قدرت بیشتری ببخشد. اما این برنامه‌ریزی جواب منفی داد و منجر به مرگ بیش از ۳۰ میلیون نفر شد.

تاثیر قحطی بر تناسب جنسیتی زایمان‌ها

دانشمند چینی‌ای که این پژوهش را انجام داده است در موسسه‌ی تحقیقات دموگرافیک (جمعیت‌سنجی) در شهر نیویورک فعالیت می‌کند. او به دنبال این پرسش رفته که پدیده‌ی قحطی به چه میزان بر تناسب جنسیتی زایمان‌ها تاثیر می‌گذارد.

این دانشمند، تحقیقی ملی که در سال ۱۹۸۲ میان ۳۱۰ هزار زن چینی بین ۱۵ تا ۶۷ سال انجام شده بود را پایه‌ی پژوهش خود قرار داد. در این تحقیق، زن‌های چینی در رابطه با زایمان‌هایشان مورد پرسش قرار گرفته بودند.

پژوهشگر چینی در تحقیق خود کشف کرد که پس از سال ۱۹۶۰، یعنی دقیقا یک سال پس از قحطی، تولد نوزادان پسر به طور ناگهانی کاهش پیدا کرده است. حدود دو سال پس از زمان قحطی یعنی سال ۱۹۶۳، تولد نوزادان پسر افزایش یافته است.

آیا جنین دختر کم توقع‌تر است؟

اما آیا این‌که در زمان قحطی از همان اول بیشتر جنین‌های دختر در رحم مادر شکل می‌گیرند یا این‌که در زمان قحطی در طول دوران حاملگی کمتر جنین‌های پسر زنده می‌مانند، برای دانشمندان هنوز امری نامشخص است.

بر اساس یک نظریه، این امکان وجود دارد که دخترها اصولا نسبت به پسرها در رحم مادرشان پر توقع نیستند و دوران سختی را راحت‌تر از پسرها پشت سر می‌گذرانند.

سرگیجه دوران بارداری

اسفند ۲۰, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

نشانه های ناراحتی ناشی از حاملگی از هر زن به زن دیگر متفاوت است. موارد زیر برخی ناراحتی های شایع هستند. به هر حال هر مادری ممکن است نشانه های متفاوتی پیدا کند و یا ممکن است هیچ نشانه ای نداشته باشد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  تعدادی از زنان باردار دچار تنگي نفس و سرگيجه مي شوند و همیشه بايد مورد بررسي و معاينه کم خوني قرار گيرند.

دراغلب مادران مبتلا به کم خوبي دوران باداري کمبود گلبول قرمز مشاهده مي شود و اين نقص اغلب با رشد جنين و افزايش نيازش به مواد ساختي که براي ساخت خون لازم است ايجاد مي شود.

تعدادی از زنان در دوران بارداری احساس سرگیجه می کنند، این احساس به علت تغییرات هورمونی است که منجر به افزایش جریان خون جنین می‌شود اما ممکن است باعث آزار مادر شود.

انجمن بارداری امریکا توصیه های زیر را برای رهایی از سرگیجه دوران بارداری ارائه کرده است:

*  از ایستادن برای مدت طولانی خوددرای کنید،اگر مجبور هستید بایستید برای کمک به برقراری جریان خون هر از چند گاهی پاهایتان را تکان دهید.

* برای بلند شدن به آرامی از جای خود برخیزید.

* بدنتان را خنک نگاه دارید و از حمام های گرم بپرهیزید.

*  سعی کنید مدت طولانی را گرسنه نمانید.

* لباس های آزاد و راحت بپوشید و از پوشیدن لباس های تنگ که جریان خون را کاهش می‌دهند خوددرای کنید.

* در مورد سایر موارد موثر بر ایجاد و تشدید سرگیجه با پزشکتان مشورت کنید؛ خوابیدن به پشت به علت تحت فشار قرار دادن رگها می‌تواند در بعضی از زنان موجب ایجاد سرگیجه شود.

ورزش در دوران بارداری و پس از زايمان

انجام برخی تمرین‌های ورزشی خاص ضمن حفظ سلامتی مادر و جنین ، روند زایمان در دوران بارداری را تسهیل می‌کند، پژوهشگرانی هم که مدت‌ها است، بر روی ارتباط ورزش و زایمان آسان مطالعه می‌کنند، آنان اعلام کردند براساس نتایج تحقیقات تقویت عضلات ناحیه لگن با کمک تمرین‌های ورزشی ویژه تاثیر قابل توجهی در تسهیل روند زایمان زنان باردار دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  نتایج مطالعات اخیر پژوهشگران روی زنان باردار سالم بیانگر آن است که استفاده از تمرین‌های ورزشی ویژه به منظور تقویت عضلات کف لگن در بین هفته 20 تا 36 بارداری، احتمال طول کشیدن روند زایمان را در مادران باردار حدود 14 درصد کاهش می‌دهد.

گر چه‌ نگراني‌هايي‌ در موردانجام‌ برخي‌ از انواع‌ تمرينات‌ ورزشي‌در طي‌ دوران‌ حاملگي‌ وجود دارد، امابطور كلي‌ ايجاد محدوديت‌ در انجام‌تمرينات‌ ورزشي‌ ضرورتي‌ ندارد.انجام‌ تمرينات‌ ورزشي‌ مناسب‌ دردوران‌ حاملگي‌ سبب‌ مي‌شود بارداري‌و زايمان‌ براي‌ زن‌ به‌ صورت‌ يك‌تجربه‌ خوب‌ درآمده‌ و وحشت‌ اززايمان‌ را كاهش‌ مي‌دهد.

فوايد ورزش‌ در دوران‌بارداري‌:
– افزايش‌ اعتماد به‌ نفس‌، رهايي‌ ازافسردگي‌ و كاهش‌ ترس‌ و وحشت‌ اززايمان‌
– كاهش‌ ميزان‌ سزارين‌
– عدم‌ بروز تهوع‌ و استفراغ‌ در طول‌حاملگي‌
– افزايش‌ اشتها، هضم‌ بهتر غذا، اجابت‌مزاج‌ بموقع‌، خواب‌ راحت‌
– كاهش‌ عوارض‌ مسموميت‌ حاملگي‌
– جلوگيري‌ از ديابت‌ حاملگي‌ در زنان‌در معرض‌ خطر
– كاهش‌ نياز به‌ زور زدن‌ و مداخلات‌پزشكي‌ در طي‌ زايمان‌
– كاهش‌ آغشته‌ شدن‌ مايع‌ آمنيوتيك‌به‌ موكونيوم‌ و كاهش‌ زجر جنيني‌
– كاهش‌ طول‌ مدت‌ مرحله‌ دوم‌ زايمان‌
– جلوگيري‌ از پارگي‌ پرينه‌ و مهبل‌ ودهانه‌ رحم‌
– منظم‌تر شدن‌ تنفس‌.

 به‌ طور كلي‌ با انجام‌ تمرينات‌ ورزشي‌عضلات‌ شكم‌ و ساير قسمت‌هاي‌ بدن‌تقويت‌ مي‌شود و مادر سنگيني‌ بارحاملگي‌ و دردهاي‌ عضلاني‌ را كمتراحساس‌ مي‌كند و وضع‌ حمل‌ آسان‌ وسريعتري‌ خواهد داشت‌.

 موارد منع‌ انجام‌ تمرينات‌ورزشي‌ :
بطور كلي‌ براي‌ زن‌ باردار از نظر انجام‌ورزش‌ محدوديت‌ خاصي‌ وجود نداردبه‌ شرط آن‌ كه‌ ورزش‌ به‌ شدت‌ او راخسته‌ نكند و خطري‌ متوجه‌ مادر وجنين‌ نباشد. اگر در هنگام‌ ورزش‌افزايش‌ ضربان‌ قلب‌ جنين‌ بيش‌ از160 بار در دقيقه‌ شود ايرادي‌ ندارد،ولي‌ كاهش‌ ضربان‌ قلب‌ جنين‌ به‌ كمتراز 120 بار در دقيقه‌ نشانه‌ اختلال‌ درگردش‌ خون‌ رحمي‌ جفتي‌ است‌ ونگران‌ كننده‌ مي‌باشد.

موارد منع‌ مطلق‌ ورزش‌ درحاملگي‌:
– فشارخون‌ تشديد شده‌ در حاملگي‌
– پارگي‌ قبل‌ از ترم‌ پرده‌هاي‌ جنيني‌
– سابقه‌ زايمان‌ زود رس‌
– بستن‌ گردن‌ رحم‌
– خونريزي‌ پايدار در سه‌ ماهه‌ دوم‌ وسوم‌
– جفت‌ سرراهي‌
– عقب‌ ماندگي‌ رشد داخل‌ رحمي‌.
موارد منع‌ نسبي‌ ورزش‌ درحاملگي‌:
– فشارخون‌ مزمن‌
– چاقي‌ و لاغري‌ مفرط
– بيماري‌هاي‌ قلبي‌ و عروقي‌
– ديابت‌ نوع‌ اول‌
– كم‌ خوني‌
– بيماري‌هاي‌ ريوي‌
– حاملگي‌ دوقلويي‌
– اشكال‌ در عملكرد غده‌ تيروئيد
– بيماري‌ صرع‌.

فعاليت‌هاي‌ ورزشي‌ توصيه‌شده‌ در حاملگي‌ :
بهترين‌ ورزش‌ در دوران‌ بارداري‌پياده‌روي‌ است‌. پياده‌روي‌ به‌ مدت‌ نيم‌ساعت‌ در روز و ده‌ دقيقه‌ ورزش‌صبحگاهي‌ راحت‌ترين‌ ورزش‌ هايي‌است‌ كه‌ مادر مي‌تواند انجام‌ دهد. قدم‌زدن‌ سبب‌ فعال‌ شدن‌ جريان‌ خون‌(خصوصا پاها)، تنفس‌ و كار معده‌مي‌شود. ضمنا شنا و دوچرخه‌ سواري‌از ورزشهايي‌ است‌ كه‌ ضمن‌ مفيد بودن‌مي‌تواند در طول‌ بارداري‌ ادامه‌ يابد.

نكات‌ مهم‌ در هنگام‌ ورزش‌مادران‌ در دوران‌ بارداري‌
* مشاوره‌ با پزشك‌ قبل‌ از اجراي‌تمرينات‌ ورزشي‌
* انجام‌ تمرينات‌ در يك‌ سطح‌ صاف‌و محكم‌
* تخليه‌ مثانه‌ قبل‌ از تمرينات‌ ورزشي‌
* اجتناب‌ از انجام‌ تمرينات‌ ورزشي‌در وضعيت‌ خوابيده‌ به‌ پشت‌ بعد ازهفته‌ 12 حاملگي‌
* پوشيدن‌ لباس‌ گشاد حين‌ انجام‌تمرينات‌
* انجام‌ تمرينات‌ ورزشي‌ 2 تا 3ساعت‌ بعد از آخرين‌ وعده‌ غذايي‌
* عدم‌ ورزش‌ در هواي‌ گرم‌، مرطوب‌و ارتفاعات‌
* از ايستادن‌ به‌ مدت‌ طولاني‌ پرهيزشود، زيرا سبب‌ ادم‌ (ورم‌) مي‌شود.
* جهت‌ جلوگيري‌ از كم‌ آبي‌ مادرتوصيه‌ مي‌شود كه‌ تمرينات‌ در صبح‌ وغروب‌ انجام‌ شود و مادر به‌ مقدارفراوان‌ مايعات‌ بنوشد، حتي‌ اگر تشنه‌نباشد.
* مادر در صورت‌ خستگي‌، دردشكمي‌ شديد يا ناگهاني‌، درد قفسه‌سينه‌، درد ناحيه‌ پشت‌ و ناحيه‌ عانه‌،خونريزي‌ واژينال‌، خروج‌ ناگهاني‌ مايع‌از واژن‌، سرگيجه‌ يا احساس‌ غش‌،كاهش‌ حركات‌ جنين‌، كوتاهي‌ تنفس‌ يادم‌ شديدا كوتاه‌ و داشتن‌ انقباض‌شكمي‌ كه‌ بيشتر از 30 دقيقه‌ بعد ازاتمام‌ ورزش‌ وجود داشته‌ باشد،بايستي‌ تمرينات‌ ورزشي‌ رامتوقف‌ نمايد.

راهنماي ورزش در دوران حاملگي و پس از زايمان

۱ – قبل از ورزش ۵ تا ۱۰ دقيقه خود را گرم کنيد .

2 – ورزش را با يک دوره خنک کردن توسط حرکات آرام با حرکات کششي که به حداکثر کشش نميرسد ادامه دهيد .

۳- ورزش منظم حداقل ۳ بار در هفته بهتر از فعاليتهاي نامنظم است .

۴ – از انجام ورزش هاي سنگين در هواي مرطوب ، گرم و يا هنگام تب خودداري نمائيد .

۵ – از حداکثر توان خود استفاده نکنيد و از تا شدن يا باز شدن شديد مفاصل پرهيز نمائيد .

۶ – ميزان حداکثر مجاز ضربان قلب خود را با مشورت يک پزشک تعيين کنيد .

۷ – جهت پرهيز از سرگيجه به تدريج برخيزيد و از ماه چهارم حاملگي به بعد ، تمرينات در وضعيت خوابيده به پشت را انجام ندهيد .

۸ – اگر نشانه هاي غيرمعمول در شنا ظاهر شد ورزش را متوقف نمائيد و با يک پزشک مشورت کنيد .

۹ – براي جلوگيري از ، کم آبي  بدن قبل ، حين و بعد از ورزش مايعات فراوان بنوشيد .

۱۰ – مطمئن شويد که دريافت انرژي شما براي تأمين نياز اضافي جهت ورزش حاملگي کافي باشد .

۱۱- از وان گرم و سونا پرهيز نمائيد .

تمرينات‌ ورزشي‌ دوران‌بارداري‌ تمرين‌ اول‌: تنفس‌
الف‌ – دهان‌ بسته‌، تنفس‌ آرام‌،عضلات‌ شل‌، در حالت‌ دم‌، ديواره‌ شكم‌بالا آمده‌ و با بازدم‌ پايين‌ برود.
ب‌ – مانند حالت‌ قبل‌ دهان‌ بسته‌،تنفس‌ آرام‌، در حالت‌ دم‌، قفسه‌ سينه‌منبسط مي‌شود.

تمرين‌ 2: وضعيت‌ استراحت‌
دراين‌ وضعيت‌ تمام‌ قسمت‌هاي‌ بدن‌روي‌ تكيه‌ گاه‌ محكم‌ قرار گرفته‌ و هيچ‌يك‌ از عضلات‌ بدن‌ سفت‌ و يا دروضعيت‌ كشيده‌ نيستند. تمام‌ مفاصل‌خم‌ شده‌ و بدن‌ حركت‌ نمي‌كند و مادراحساس‌ راحتي‌ و استراحت‌ مي‌كند. درمدت‌ استراحت‌ جريان‌ خون‌ كند شده‌،بنابراين‌ براي‌ بازگشت‌ فعاليت‌ طبيعي‌قلب‌ بايد عضلات‌ كوچك‌ را منقبض‌كرد; براي‌ اين‌ منظور دست‌ و پا را به‌دفعات‌ خم‌ و باز كرده‌ و براي‌ جلوگيري‌از ضعف‌ و سرگيجه‌ قبل‌ از ايستادن‌ابتدا بايد نشست‌ و سپس‌ ايستاد.

تمرين‌ 3:
اين‌ تمرين‌ سبب‌ نرم‌ شدن‌ ناحيه‌ كمر وپشت‌ شده‌ كه‌ براي‌ زايمان‌ ضروري‌است‌ و ضمنا در بهبود يبوست‌ وجلوگيري‌ از كمردردهاي‌ آينده‌ مؤثراست‌. همچنين‌ سعي‌ شود به‌ هنگام‌انجام‌ كارهاي‌ منزل‌ بدن‌ دروضعيت‌هاي‌ ذيل‌ قرار گيرد.

در اين‌ حالت‌ پاها به‌ صورت‌ صاف‌روي‌ زمين‌ بوده‌ و 45 سانتي‌ متر ازيكديگر فاصله‌ دارند.

وضعيت‌ مناسب‌ براي‌ انجام‌ كارهاي‌خانه‌
تمرين‌ 4: حركات‌ لگن‌
مطابق‌ شكل‌ به‌ پشت‌ دراز كشيده‌ وزانوها را به‌ قدري‌ خم‌ كنيد تا كف‌ پاهاروي‌ زمين‌ قرار گيرد; در اين‌ حالت‌سعي‌ شود عضلات‌ شكم‌ را به‌ مدت‌ 3 تا5 ثانيه‌ منقبض‌ و سپس‌ بدن‌ را شل‌كنند (مي‌توانيد يك‌ بالش‌ زير سرتان‌بگذاريد).

تمرين‌ 5: تصحيح‌ وضعيت‌ بدن‌:
با انجام‌ حركت‌ لگن‌ در وضعيت‌هاي‌مختلف‌ بايد سعي‌ نمود كه‌ در حالت‌ايستاده‌ نيز اين‌ عمل‌ انجام‌ شود. درحالت‌ ايستاده‌ پاها بايد موازي‌ هم‌ بوده‌و تمام‌ انگشتان‌ به‌ زمين‌ فشار واردكنند. در اين‌ وضعيت‌ تمام‌ وزن‌ بدن‌روي‌ قوس‌هاي‌ پا وارد مي‌شود.

در حاملگي‌ چرخش‌ لگن‌ به‌ طرف‌ جلوباعث‌ كشيدگي‌ عضلات‌ شكم‌ و سفت‌شدن‌ عضلات‌ پشت‌ و در نتيجه‌كمردرد مي‌گردد.
با چرخش‌ لگن‌ به‌ طرف‌ عقب‌، عضلات‌شكمي‌ سفت‌ شده‌اند، تعادل‌ كامل‌ بين‌عضلات‌ پشت‌ و جلو برقرار مي‌شود.

تمرين‌ 6:
در اين‌ حالت‌ سر را بالا بگيريد و ستون‌فقرات‌ را صاف‌ كنيد، سپس‌ پشت‌ تان‌را خم‌ كنيد و سرتان‌ را پايين‌ بندازيد.اين‌ تمرين‌ را 10 با تكرار كنيد.

تمرين‌ 7:
در اين‌ حالت‌ روي‌ يك‌ سطح‌ صاف‌ به‌پشت‌ دراز بكشيد و شانه‌ها را صاف‌روي‌ زمين‌ نگه‌ داشته‌ بازوها را از تنه‌دور كنيد، سپس‌ زانوي‌ پاي‌ راست‌ راخم‌ كرده‌ به‌ طرف‌ چپ‌ بدن‌ حركت‌دهيد، به‌ گونه‌اي‌ كه‌ با زمين‌ تماس‌ پيداكند، پس‌ از چند ثانيه‌ پا به‌ حالت‌ اول‌برمي‌گردد. اين‌ حركت‌ را متقابلا براي‌پاي‌ چپ‌ هم‌ انجام‌ دهيد.

مراقبت های پس از زایمان

اسفند ۱۶, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

دوران بعد از از زايمان از زمان خاتمه زايمان شروع مي شود و تا زماني که تغييرات ايجاد شده در بدن در اثر حاملگي به فرم قبلي خود برمي گردد ، ادامه مي يابد . اين زمان به طور معمول حدود ۴۰ روز طول مي کشد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، دوران بعد از زايمان زمان بسيار حساسي است ، مادر دراين دوران در معرض خطرات احتمالي است ،‌ بنابراين مراقبت از مادر در اين دوران بايد جدي گرفته شود .

ده روز اول بعد از زايمان مرحله بسيار حساسي است زيرا بيشترين تغييرات بدن مادر در اين دوران اتفاق مي افتد و نيز به علت مسائلي چون خونريزي ، تغييرات فشار خون و … احتمال بوجود آمدن عوارض در اين دوران بيشتر است .

توجه :

ضروري است مادران در دوران بعد از زايمان ، حتي در شرايطي که هيچ نوع مشکل و يا ناراحتي ندارند ، يک بار در روز دهم و يک بار در روز چهلم بعد از زايمان جهت تکميل مراقبتها و مشاوره براي پيشگيري از بارداري و فاصله گذاري بين زايمانها به مراکز بهداشتي و درماني مراجعه نمايند.
دوران بارداری برای همه دورانی متمایز و در خور توجه بیشتر است ، همه اعضای خانواده ، نسبت به مادر باردار توجه خاصی دارند ولی با تولد فرزند همه نگاهها و حساسیت ها متوجه طفل می شود و این در حالی است که دوران پس از زایمان ، زمان بسیار حساسی است و می تواند مانند دوران بارداری برای مادرخطر آفرین باشد . مخصوصاً 6 ساعت اول پس از زایمان ، چنانچه خونریزی مادر تحت کنترل نباشد ممکن است عوارض جبران ناپذیری برای مادر ایجاد نماید . لذا ضروری است که کلیه افراد خانواده علائم خطر دوران پس از زایمان را بشناسند و در صورت مشاهده هر یک از آنها سریعاً اقدام نمایند .

علائم هشدار در دوران بعد از زايمان

به محض مشاهده هر يک از علائم زير به مرکز بهداشتي درماني يا پزشک مراجعه کنيد :

تب و لرز

ترشح بدبو و يا تغيير يافته از ناحيه تناسلي

خونريزي بيش از حد طبيعي ( بصورتي که در هر ۵ دقيقه يک نوار بهداشتي کاملاً به خون آغشته گردد ) يا خونريزي در حد متوسط ولي مداوم و يا خونريزي پس از ۱۰ روز بعد از زايمان

رنگ پريدگي

درد ساق پا

سرگيجه

علائم شوک مثل سردي دستها و پاها ، تنفس تند ، گيجي و سردرد

درد شديد و ورم ناحيه بخيه ها

هر گونه اختلال دردفع ادرار و اجابت مزاج

هر گونه درد و قرمزي و تورم در پستانها

علائم خطر پس از زایمان :
خونریزی بیش از حد قاعدگی در 2 هفته اول :
خونریزی در حد قاعدگی طبیعی است اما اگر مقدار آن بیش از حد قاعدگی باشد می تواند عواقب جبران ناپذیری روی مادر داشته باشد.
اقدام لازم : مراجعه به کارکنان بهداشتی درمانی
در صورت بروز خونریزی در حد قاعدگی درهفته سوم تا 60 روز پس از زایمان
اقدام لازم : مراجعه به کارکنان بهداشتی درمانی

تورم ، سوزش و ترشح از محل بخیه ها :
هرگونه تورم ، سوزش و ترشح از محل بخیه می تواند نشانه عفونت باشد. لذا باید سریعاً به مرکز بهداشتی درمانی یا پزشک مراجعه شود.
درد و سوزش هنگام ادرار، عدم دفع ادرار، بی اختیاری ادرار و یا مشکل در اجابت مزاج:
اقدام لازم : حتی موارد خفیف نیز غیر طبیعی است و بایستی سریعاً جهت درمان به کارکنان بهداشتی مراجعه شود .
تشنج و یا تنفس مشکل :
تشنج حرکات غیر ارادی بدن است که با خشکی و سفتی عضلات همراه است. درصورت بروز این حالت مادربایستی سریعا به بیمارستان منتقل گرددو ضمن انتقال بایستی از باز بودن راههای هوایی به منظور تنفس راحت، مطمئن بود. همچنین نبایستی هیچ ماده خوراکی¬حتی¬آب ¬به¬ مادر خورانید زیرا باعث¬خفگی¬مادر می¬شود
خروج ترشحات بدبو از مهبل :
این نوع ترشحات بعد از زایمان غیر طبیعی است و می تواند نشانه عفونت باشد . با مراجعه سریع به پزشک قابل درمان است ولی در صورت سهل انگاری و تأخیر در درمان می تواند جان مادر را به خطر اندازد .
تب و لرز :
تب و لرز نشانه عفونت است و سالانه چندین هزار مادر در دنیا به دلیل عفونت بعد از زایمان
می¬میرند.  باید سریعاً به مرکز بهداشتی درمانی یا پزشک مراجعه شود
درد شکم و پهلوها :
پس درد، پس از زایمان طبیعی بوده و تا سه روز نیز ادامه دارد ولی اگر درد شدید ، مداوم و همراه با تب یا خونریزی شدید باشد غیر طبیعی است و باید سریعاً به پزشک مراجعه شود.
ورم یک طرفه ساق و ران : این حالت علامت بسیار خطرناکی است و باید سریعاً به پزشک مراجعه شود.
افسردگی یا اندوه پس از زایمان :
برخی از مادران ممکن است در روزهای 3 تا 6 و یا حداکثر 14 روز پس از زایمان دچار افسردگی خفیف و گذرا شوند.
علائم آن : گریه، بی قراری، اختلالات در خواب و اشتها و احساس غمگینی می باشد.
چنانچه مادر سابقه بیماری روانی دارد و یا در حال حاضر اندوه پس از زایمان دارد باید به پزشک مراجعه نماید .
حمایت عاطفی مادر توسط اطرافیان و علی الخصوص همسر در پیشگیری و درمان این عارضه تاثیر زیادی دارد .
دردِ و سفتی پستانها :
در روزهای اول بعد از زایمان با شروع ترشح شیر از پستانهای مادر ممکن است مادر احساس سنگینی و احتقان در پستان داشته باشد . به منظور پیشگیری از این مشکل بایستی مادر ، کودک را مرتباً با هر دو پستان تغذیه نماید .ولی ، در صورت اایجاد سفتی توام با تب بایستی به پزشک مراجعه شود .
شقاق پستان :
معمولاً به دلیل نامناسب قرار گرفتن پستان مادر در دهان طفل و وضعیت بد طفل در آغوش مادر ، این مشکل ایجاد می شود .
اقدام لازم :
1- اصلاح وضعیت شیردهی : علاوه بر نوک پستان بایستی قسمت بیشتر هاله پستان نیز در دهان طفل قرار گیرد . بدن کودک با دست مادر حمایت شود. سرو گردن طفل در خم آرنج دست مادر و بدن بچه رو به بدن مادر باشد .
2- پس از انتهای شیردهی چند قطره شیر روی پستان گذاشته شده و در هوای آزاد خشک شود .
3- از لباس زیر نخی و نرم استفاده شود .
4- تغذیه مکرر کودک با شیر مادر صورت پذیرد .

تولید نامحدود تخمک ، مشکل نازایی در زنان را حل خواهد کرد

اسفند ۹, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور آمریکا می گویند ممکن است روزی موفق شوند با تولید نامحدود تخمک ها به حل مشکل نازایی در زنان کمک کنند. آنان می گویند امکان ‘بالقوه’ تولید نامحدود تخمک برای معالجه ناباروری وجود دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی  ،  به گفته پژوهشگران، امکان یافتن سلول هایی بنیادی در زنان بالغ که خود به خود در آزمایشگاه تخمک های جدید تولید می کنند وجود دارد.

طبق گزارش مجله “نیچر مدیسین”، آزمایش های بیشتر به روی موش نشان داد که این تخمک ها می توانند بارور شوند.

یک بریتانیایی گفت که این پژوهش “امکانات مهیج” جدیدی را برای بهبود بارداری می گشاید.

نظریه جاافتاده از دیرباز این بود که زنان با تمام تخمک های خود متولد می شوند.

اما دکتر جاناتان تیلی از بیمارستان ماساچوست آمریکا می گوید آزمایش جدید که دنباله آزمایش های سال ۲۰۰۴ بر روی موش است، این نظریه را باطل می کند.

گروه او سلول های بنیادی را در تخمدان زنانی که هنوز وارد دوره یائسگی نشده اند پیدا کرده اند که همچنان تخمک تولید می کنند.

این کاربا جستجو برای پروئیتنی به نام “دی دی اکس ۴” انجام شد که منحصر به سطح این نوع سلول های بنیادی است. این به دانشمندان امکان داد سلول های درست را جدا کنند.

وقتی این سلولها در آزمایشگاه کشت شدند، خود به خود تخمک های نارس تولید کردند که به شکل تخمک هستند و مانند یک تخمک عمل می کنند.

زمانی که این سلولها توسط بافت های تخمدان موش احاطه شدند، به یک تخمک کامل تبدیل شدند.

چنین آزمایشی با سلولهای بنیادی موش انجام گرفت و نشان داد که تخمک ها می توانند باردار شوند و جنین تولید کنند.

دکتر تیلی گفت: “هدف اصلی تحقیق اثبات این مساله بود که سلول های بنیادی تولیدکننده تخمک های نارس پیش از یائسگی در تخمدان زنان وجود دارند، که به نظر ما این مطالعه خیلی خوب نشان می دهد.”

دکتر تیلی به مجله نیچر گفت: “زمانی که این سلولها در خارج از بدن نگهداری می شوند، خودشان سلول می سازند و اگر این عمل آنها هدایت شود، در آینده شاید امکان تولید تخمک های انسانی نامحدود به وجود بیاید.”

استوارت لاوِری، پزشک زنان و مدیر بخش لقاح مصنوعی بیمارستان همراسمیت می گوید این پژوهشها “بسیار مهم” هستند.

او گفت این سلول ها به طور بالقوه امکان کمک به “دختران جوانی که به خاطر شیمی درمانی با خطر ناباروری مواجه هستند” را دارد.

طبقه بندی سرطان پستان

اسفند ۳, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مطب پزشکان

سرطان پستان یكی از انواع سرطانی است كه به راحتی می‌توان با تشخیص زودرس از آن پیشگیری كرد هوشیاری زنان و مردان تقش مهمی دارد . زمان ابتلا به این سرطان  در ایران بین 45 تا 55 سالگی  است در حالی كه این سن در كشورهای غربی بین 50 تا 60 سال می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  بیماری سرطان پستان مانند سایر بیماری‌های سرطان 4 مرحله اول تا چهارم دارد،مرحله اول آن كاملا قابل علاج قطعی است،مرحله دوم و سوم،مرحله كلینیكی است كه بیمار باید تحت درمان‌های خاص و عمدتا جراحی و شیمی‌درمانی قرار گیرد؛اما مرحله چهارم زمانی است كه بیماری خیلی پیشرفت كرده است و كار زیادی برای آن نمی‌توان انجام داد.

طبقه بندی سرطان پستان

آزمایش های مختلفی برای تشخیص اندازه تومور و میزان پیشرفت آن وجود دارد.انجام این مراحل آزمایش به انتخاب درست در درمان بسیار کمک میکنند. براساس دستور العمل  انجمن سرطان آمریکا طبقات مختلف سرطان سینه به شرح زیر است:

طبقه 0 : سرطان غیر تهاجمی : سلول های سرطانی فقط در مجرای انتقال شیر پیدا شده اند.

طبقه 1 : اندازه تومور 2 سانتی متر و یا کمتر است. به بافت های اطراف حمله کرده اما هنوز به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش پیدا نکرده.

طبقه 2 : اندازه تومور بزرگتر از 2 سانتی متر است و به گره های لنفاوی حمله کرده است.

طبقه 3 : اندازه تومور بزرگتر از 5 سانتی متر است و یا  تومور به پوست, دیواره سینه و یا در نزدیکی گره های لنفاوی گسترش پیدا کرده.

طبقه 4 : تومور به مناطقی همچون استخوان , شش و یا گره های لنفاوی که دور از پستان میباشند گسترش پیدا کرده

بازگشت سرطان سینه: زمانی که سرطان حتی با وجود درمان باز میگردد

عوامل خطرزا در مورد سرطان پستان

عوامل خطرزای شناخته شده در بروزاین سرطان به شرح زیر می باشند:

بالا رفتن سن؛عوامل ژنتیکی؛ سابقه ی خانوادگی سرطان پستان، عوامل هورمونی، یائسگی دیررس،عدم سابقه ی زایمان یا زایمان اول تا سن 30 سالگی،عوامل محیطی از جمله عوامل تغذیه ای ونحوه ی زندگی ، استفاده از بعضی از داروهای هورمونی، اختلال درکارسینوس های تخمدان و اندومتر.

شناسایی این عوامل خطرزا و پیگیری بالینی هر بیمار درمان سریع و بهتر را امکان پذیر می سازد.

هورمون اكسی توسین ، تازه مادران را بی باک می کند

بهمن ۳۰, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی  می گویند آنچه را كه موجب می شود تازه مادران در موقعیت های ترسناك، كمتر احساس ترس كنند كشف كرده اند. آنان عنوان کرده اند هورمون عشق یا اکسی توسین ، ترس مادران را كاهش می دهد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  دانش پژوهان دانشگاه لوزان در سوئیس نشان دادند مغز به سرعت هورمون عشق یا اكسی توسین را به مناطق نیازمند می رساند تا مادر از نوزاد خود محافظت كند.

اوکسی‌توسین هورمونی که به طور طبیعی در بدن تولید می‌شود، با احساس عشق و اعتماد ارتباط دارد

هورمون اوكسیتوسین یا هورمون عشق با تولد نوزاد، در بدن تازه مادران به میزان زیاد تولید می شود.

محققان در آزمایش های انجام شده بر روی موش ها دریافتند اوكسیتوسین به مناطقی از مغز می رود كه ترس را كنترل می كند. این مناطق به بادامه یا آمیگدالا موسوم هستند كه متشكل از سلول های ویژه ای است كه مانند بزرگراه های عصبی عمل می كند.

علاوه بر این، زمانی كه محققان این سلول ها را به ارسال اوكسیتوسین به بادامه تحریك كردند، واكنش ترس موشها كاهش یافت.

پژوهشگران می گویند از این یافته ها می توان برای درمان اوتیسم، اضطراب و اختلالات ترس استفاده كرد.

این مطالعات می تواند دانشمندان را به بررسی هر چه بیشتر فعالیت مغز در لحظاتی كه میزان اوكسیتوسین بالاست مانند لحظه تولد نوزاد و زمان شیردهی ترغیب كند.

هورمون اوكسیتوسین در هیپوتالاموس مغز تولید می شود و در خون جریان می یابد. اما این هورمون به نوعی به سایر مناطق مغز از جمله بادامه یا آمیگدالا راه می یابد.

این امر موضوعی است كه مدتها دانشمندان را سردرگم كرده است چرا كه موانع خونی در مغز مانع از ورود اوكسیتوسین به مغز می شوند.

نتایج این تحقیقات در نشریه Neuron منتشر شده است.

مصرف روغن ماهی در دوران بارداری، مانع ابتلای کودکان به اگزما می شود

بهمن ۲۲, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه آدلاید استرالیا می‌گویند مصرف روغن ماهی در دوران بارداری، می‌تواند نوزاد متولد نشده را از ابتلا به بیماری اگزما، حفظ کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  آزمایش ها نشان داد کودکانی که مادران‌شان مکمل‌های امگا3 مصرف می‌کردند، یک سوم، احتمال رشد این بیماری پوستی در آنان کمتر بود.

همچنین، این کودکان 50 درصد احتمال کمتری داشت که قبل از اولین سال تولدشان، به تخم مرغ، حساسیت پیدا کنند.

دانشمندان استرالیائی معتقدند که اسیدهای چربی امگا3 بر سیستم دفاعی بدن جنین تاثیر می‌گذارد و وی را در مقابل بیماری اگزما محافظت می‌کند.

محققان دانشگاه آدلاید استرالیا، 706 زن حامله که سابقه آلرژی و حساسیت را داشتند، مورد مطالعه قرار دادند.

به نیمی از این زنان سه مرتبه در روز مکمل‌های روغن ماهی طی 21 هفته مانده تا زایمان داده شد. به گروه دیگر، روغن گیاهی، داده شد.

محققان معتقدند که تحقیقات بیشتری نیاز است تا ببینند که آیا روغن ماهی، فرد را در مقابل آسم و تب خشکی نیز محافظت می‌کند یا خیر.

مسئولا بهداشتی به زنان باردار توصیه می‌کنند که بیش از چهار پروتئین ماهی در طول هفته نخورند، چرا که ممکن است به دلیل سطح بالای جیوه در آن، برای کودک خطرناک باشد.

سطح بالای قند خون، در زنان باردار خطر تولد نوزاد ناقص را افزایش می دهد

بهمن ۲۲, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع: : اخبار مامایی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی هشدار دادند احتمال اینکه نوزادان زنان باردار دیابتی با نقص‌هائی متولد شوند، در مقایسه با زنان باردار سالم، چهار برابر می‌باشد. آنان عنوان کردند که یافته‌های جدید نشان می‌دهد که سطح بالای قند خون، در زنان باردار خطر تولد نوزاد ناقص را افزایش می دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  زنان دیابتی، می‌توانند سطح قند خون بالا را با رژیم غذائی و یا تغییر سبک زندگی خود و یا شیوه درمان خود، کاهش دهند.

حدود یک نوزاد از سیزده نوزادی که از مادران مبتلا به دیابت نوع 1 و یا نوع 2 متولد می‌شوند، مبتلا به نقص عمده‌ای همچون بیماری‌های قلبی و یا فتق نخاع (اسپینا بیفیدا) می‌باشند. در حالی که این احتمال در مادران سالم باردار، یک نوزاد از هر 50 نوزاد می‌باشد.

پزشکان به زنان دیابتی که قصد بارداری دارند، توصیه می‌کنند که در ابتدا برای کاهش دادن این خطر، توصیه‌هائی را درباره چگونگی کنترل گلوکزهای خون‌شان به کار ببندند.

پزشکان معتقدند در حال حاضر با وجود متخصصانی که قبل از بارداری و در طول بارداری به مادران، کمک می‌کنند، بیشتر زنان مبتلا به دیابت، نوزادانی سالم خواهند داشت که این خبر خوبی می‌باشد.

هرگونه کاهشی در سطح گلوکز در مادران مبتلا به دیابت که سطح گلوکز خون‌شان بالا می‌باشد، می‌تواند احتمال تولد نوزاد سالم را افزایش دهد، پس لازم است که آنان سطح گلوکز خون‌شان را کنترل و سعی در کاهش آن داشته باشند.

پزشکان توصیه می کنند تمامی مادران جوان مبتلا به دیابت لازم است درباره آماده شدن برای بارداری آگاهی داشته باشند و در صورت داشتن قصد بارداری، باید به دکتر خود و یا تیم دیابت مراجعه کنند.
زنان دیابتی، می‌توانند سطح قند خون بالا را با رژیم غذائی و یا تغییر سبک زندگی خود و یا شیوه درمان خود، کاهش دهند.

داروها درحاملگی و شیردهی

هرماده ای که زن حامله می خورد یا با آن تماس پیدا می کند ، می تواند بر روی جنین اثر بگذارد. بیش از 60 درصد از زنان آمریکایی حداقل یک دارو در دوران حاملگی دریافت میکنند. ازجمله شایعترین علل تجویز داروها درحاملگی میتوان به اختلالات گوارشی ، عفونی ، پوستی ، روانی و درد اشاره کرد. علل خارجی نظیر داروها یا مواد شیمیایی مسبب 10 درصد از نقایص هنگام تولد هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، سازمان غذا و دارو ایالات متحد (FDA)  نوعی سیستم تقسیم بندی برای داروها در دوران حاملگی ارایه داد. در این سیستم داروها به گروههای B , A  D , C ,  , X تقسیم بندی می شوند و گروه X تراتوژن ترین داروها را شامل می شود.
آنتی بیوتیک ها
پنی سیلین ها
مشتقات پنی سیلین (آموکسی سیلین و آمپی سیلین ) در دوران بارداری بی خطر هستند. مصرف پنی سیلین ها در دوران شیردهی مشکلی ایجاد نمی کند.
سفالوسپورینها
این داروها در بارداری بدون خطر هستند.
مترونیدازول
مترونیدازول برای انسانها کارسینوژن نیست وسبب اختلالات جنین نمی شود. ولی برخی اعتقاد دارند که بهتر است از مترونیدازول بعد از سه ماهه اول بارداری استفاده شود. مترونیدازول در شیردهی بدون خطر است. البته توصیه می شود که به دنبال تجویز دوز 2 گرمی دارو ، شیردهی برای 24 – 12 ساعت قطع شود.
آمینوگلیکوزیدها
تجویز این داروها به مادر با افزایش خطر اتوتوکسیسیته در جنین همراه است ، بنابراین بهتر است در عفونتهای گرم منفی شدید از آن استفاده شود. آمینوگلیکوزیدها در دوران شیردهی منع مصرف ندارند.
کوتریموکسازول
تماس با این دارو در سه ماهه اول بارداری مختصری بر خطر ایجاد نقایص هنگام تولد ( بویژه نقایص قلبی عروقی ) می افزاید. برخی مطالعات بر افزایش خطر ابتلا جنین به نقایص لوله عصبی خبر داده اند. بهتر است این دارو در سه ماهه اول بارداری استفاده نشود. در نوزادان این دارو می تواند باعث افزایش هیپر بیلیروبینمی شود. بنابراین بهتر است نزدیک به زمان وضع حمل استفاده نشود. در دوران شیردهی این دارو مشکلی ایجاد نمی کند.
نیتروفورانتوئین
در بیماران مبتلا به کمبود G6PD نیتروفورانتوئین می تواند سبب آنمی همولیتیک شود. بهتر است این دارو نزدیک به ترم استفاده نشود. این دارو در دوران شیردهی منع مصرف ندارد.
اریترومایسین
اریترومایسین وآزیترومایسین به عنوان جایگزین پنی سیلینها استفاده می شوند. مصرف این داروها در شیردهی بلامانع است.
تتراسیکلینها
این داروها میتوانند سبب رنگی شدن دندان و اختلالات اسکلتی شوند. در مورد استفاده ازاین داروها در بارداری باید خطرات و فواید در برابر هم سنجیده شود. سیاه زخم از جمله مواردی است که در آن فایده مصرف داکسی سیلین بر عوارض آن می چربد.
کینولونها
کینولونها از جمله سیپروفلوکساسین بر روی غضروف در حال رشد ( درحیوانات ) اثر توکسیک دارند. بنابراین بجز در موارد شدید نباید ازاین داروها در دوران حاملگی استفاده کرد.
داروهای مربوط به شکایتهای تنفسی فوقانی
آنتی هیستامینها
بیشترآنتی هیستامینها در دوران حاملگی بدون خطر هستند، اما برم فنیرامین با افزایش خطر ناهنجاری جنین همراه است. ازجمله آنتی هیستامینهای بی خطر در دوران حاملگی می توان به کلرفنیرامین ، کلماستین ، دیفن هیدرامین و داکسیلامین اشاره کرد. در مورد آنتی هیستامینهای جدیدتر( آستمیزول ، سیتریزین ، لوراتادین ) اطلاعات کافی دردست نیست، بنابراین بهتر است به عنوان خط دوم درمان از آنها استفاده شود.
دکنژستانها
بیشتر دکنژستانهای خوراکی داروهای سمپاتومیمتیک هستند. از این داروها میتوان به پسودوافدرین ، فنیل افرین و فنیل پروپانولامین اشاره کرد. مصرف پسودوافدرین در سه ماهه اول بارداری با گاستروشزی همراه بوده است.
داروهای ضد سرفه
این داروها نظیر کدئین و دکسترومتورفان در حاملگی بی خطر هستند.
داروهای ضد آسم
آسم شایعترین بیماری تنفسی مزمن در دوران حاملگی است که می تواند سبب زایمان زودرس ،کاهش وزن نوزاد ، … شود. تمامی بیماران باید سالانه واکسن آنفولانزا دریافت کنند.
بتاآگونیستها
این داروها نظیر آلبوترول ، تربوتالین و متا پروترنول استنشاقی خط اول درمان آسم حاد هستند. آگونیستهای استنشاقی گیرنده بتا در دوران حاملگی وشیرخوارگی بدون خطر هستند. تمامی این داروها میتوانند سبب تاکی کاردی و دیگر اثرات قلبی عروقی شوند. این اثرات معمولا خفیف وخودمحدود هستند.
گلوکوکورتیکوئیدها
استروئیدهای استنشاقی ( بکلومتازون ) نیز خط اول درمان آسم هستند که تراتوژن نیستند و در دوران شیردهی نیز می توان استفاده کرد. گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک میتوانند خطر شکاف لب و کام را تا 5 برابر افزایش دهند.
تئوفیلین
تئوفیلین تراتوژن نیست و میتوان در دوران شیردهی نیز از آن استفاده کرد.
کرومولین سدیم
کرومولین سدیم استنشاقی در دوران حاملگی وشیردهی بی خطر است.

داروهای موثر بر بیماریهای گوارشی

داروهای ضد تهوع واستفراغ
آنتی هیستامینها
در دوران حاملگی می توان از آنتی هیستامینهایی نظیر دیفن هیدرامین، دیمن هیدرینات ، هیدروکسی زین ، پرومتازین برای درمان تهوع و استفراغ استفاده کرد.
داروهای آنتی دوپامینرژیک
نظیر پروکلرپرازین ، متوکلوپرامید ، کلرپرومازین ، پرفنازین ، دروپریدول ، هالوپریدول در مقایسه با آنتی هیستامینها عوارض مادری بیشتری ایجاد می کنند و ممکن است با افزایش مختصر خطر نقایص هنگام تولد همراه باشند. بهتر است از پروکلرپرازین یا متوکلوپرامید به عنوان داروهای خط اول از این دسته استفاده شود. این داروها در شیردهی بدون خطر هستند البته باید نوزاد را از نظر سداسیون تحت نظر داشت.
داروهای ضد ریفلاکس
آنتی اسیدها خط اول درمان و بدون خطر هستند. آنتی هیستامینهای H2 ( بجز نیزاتیدین ) در دوران حاملگی و شیردهی بدون مشکل هستند. میتوان از داروهای پیش برنده نظیر متوکلوپرامید استفاده کرد. در ارتباط با سیزاپراید اطلاعات کمی وجود دارد. سوکرالفیت ممکن است سبب بهبود علائم شود. مصرف میزوپروستول در دوران بارداری ممنوع است. بهتر است از مهارکننده های پمپ پروتون در بارداری استفاده نشود.
مسکن ها

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی
آسپیرین
براحتی از جفت عبور می کند و مصرف  آن در سه ماهه اول بارداری با گاستروشزی همراه است. دوز بالای آسپیرین با جدا شدن زودرس جفت همراهی دارد. بهتر است از آسپیرین در دوران شیردهی استفاده نشود.
ایندومتاسین و ایبوپروفن
می توانند سبب تنگی مجرای شریانی شوند و بنابراین نباید بعد از هفته 32 بارداری مورد استفاده قرار گیرند. همچنین بعد از سه ماهه اول می توانند سبب الیگو هیدرآمنیوس شوند ( تاثیر مستقیم روی کلیه جنین ). از این دو دارو می توان در شیردهی استفاده کرد.
استامینوفن
( در دوزهای معمول ) در دوران حاملگی و شیردهی بی خطر است. این دارو مسکن انتخابی برای انواع دردها است.
مسکن های اپیوئیدی
تمامی این داروها از جفت عبور می کنند. مصرف این داروها نزدیک به زمان وضع حمل می تواند سبب دپرسیون نوزاد شود.
داروهای موثر بر بیماریهای روانی

داروهای ضد افسردگی
داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای سبب مالفورماسیون نمی شوند ، اما در دوران حاملگی بهتر است از نورتریپتیلین ، دزی پرامین ، آمی تریپتیلین و ایمی پرامین استفاده کرد. اما در مورد استفاده از آمی تریپتیلین و ایمی پرامین در دوران شیردهی هشدار داده شده است.
فلوکستین
خطر مالفورماسیون های جنینی را افزایش نمی دهد ولی فلوکستین و دیگر SSRI ها با اختلال در تطابق نوزاد ( شامل دشواری تنفس ، سیانوز در هنگام شیر خوردن و لرزش ) همراه هستند. تاثیر فلوکستین بر روی شیرخوار نامشخص است و می تواند سبب نگرانی باشد.
پاروکستین
مصرف این دارو می تواند با افزایش خطر نقایص قلبی همراه باشد. همچنین در سه ماهه سوم ، خطر ایجاد هیپرتنشن پایدار ریوی در نوزاد افزایش می یابد. بنابراین در دوران حاملگی نباید از این دارو استفاده شود.
داروهای ثابت کننده خلق
داروهای ثابت کننده خلق، لیتیوم ، والپروات و کاربامازپین تراتوژن هستند.
لیتیوم
مطالعات جدید ارتباط لیتیوم با آنومالی ابشتاین را زیر سوال برده اند. لیتیوم سبب هیدرآمنیوس ( در نتیجه دیابت بی مزه در جنین ) نیز می شود. از لیتیوم نباید در دوران شیردهی استفاده شود.
والپروات سدیم و کاربامازپین
این داروها با افزایش خطر ایجاد نقایص لوله عصبی همراه هستند. در صورت استفاده از این دارها باید در سه ماهه دوم سونوگرافی هدفمند انجام شود و غربالگری از نظر آلفافیتوپروتئین سرم مادر صورت گیرد.
داروهای ضد اضطراب
ممکن است بنزودیازپین ها با افزایش خطر ایجاد شکاف لب همراه باشند. تاثیر این داروها بر روی شیرخوار نامشخص است و می تواند سبب نگرانی باشد.
داروهای آنتی سایکوتیک
داروهای ضد سایکوز مانند بوتیروفنون ها ( هالوپریدول ) وفنوتیازین ها بدون خطر هستند. بهتر است هالوپریدول در شیردهی استفاده نشود.
ویتامین ها و املاح
فولات از وقوع NTD می کاهد و ممکن است سبب کاهش اختلالات دستگاه قلبی عروقی و ادراری نیز شود.
آهن هماتوکریت در زمان زایمان و 6 هفته بعد از انرا بالاتر می برد.
بر اساس برخی مطالعات کلسیم سبب کاهش میزان بروز هیپر تنشن بارداری و پره اکلامپسی می شود.
در موارد کمبود روی تجویز آن می تواند بر وزن و دور سر نوزاد بیافزاید.
تنها ویتامین تراتوژن ویتامین A است این ویتامین در دوز بیش از 10000 واحد در روز تراتوژن است و می تواند سبب آنومالیهای ستیغ عصبی در جمجمه شود. بهتر است روزانه بیش از 5000 واحد مصرف نشود.
داروهای ضد تشنج
فنی توئین  می تواند سبب سندرم هیدانتوئین جنینی شود که با آنومالی های سری صورتی ، اندامها ، تاخیر در رشد و تکامل نوزاد مشخص می شود. از این دارو می توان در دوران شیردهی استفاده کرد.
کاربامازپین  اختلالاتی شبیه فنی توئین ایجاد می کند و علاوه بر آن خطر اسپینا بیفیدا را نیز افزایش می دهد.
فنوباربیتال اختلالاتی شبیه به سندرم هیدانتوئین ایجاد میکند و علاوه بر آن سبب اختلالات قلبی و شکاف دهان و صورت نیز می شود.
والپروات سدیم  میتواند سبب اسپینابیفیدا در ناحیه لومبوساکرال ، اختلالات قلبی ، شکاف دهان و صورت واختلالات ادراری تناسلی شود. از این دارو در شیردهی میتوان استفاده کرد.
داروهای ضد انعقاد
وارفارین تراتوژن است و به راحتی ازجفت عبور میکند.وارفارین میتواند سبب هیپوپلازی بینی، آتروفی دو طرفه اپتیک ، نابینایی و عقب افتادگی ذهنی شود.
هپارین (رگولر و با وزن مولکولی کم ) به مقدار زیاد از جفت عبور نمی کند و تراتوژن نیست. از داروهای ضد انعقاد می توان در شیردهی استفاده کرد.
داروهای ضد سردرد
سوماتریپتان به نظر تراتوژن نمی آید.
از بتابلوکرها و بسیاری از داروهای ضد افسردگی برای پیشگیری از سردرد استفاده می شودو به نظر میرسدکه در دوران حاملگی و شیردهی بی خطر باشند.
مصرف غیر قانونی داروها
نیکوتین از جریان خون رحمی جفتی می کاهد و بر خطر زایمان زودرس ، LBW بودن نوزاد و سندرم مرگ ناگهانی شیرخوار می افزاید.
الکل می تواند سبب سندرم جنین الکلی شود که با تغییرات سری جمجمه ای واختلال در تکامل شناختی مشخص می شود.
اپیوئیدها استفاده از اپیوئیدها ( غیر قانونی ) می تواند با اختلال رشد جنین ، مرگ جنین در داخل رحم و محرومیت نوزاد همراه باشد.
مصرف کوکائین در دوران حاملگی با افزایش خطر جدا شدن جفت ، PROM  و LBW بودن نوزاد همراه است.
آمفتامین ها از جمله شایعترین داروهائی هستند که مورد سوء استفاده قرار می گیرند. در برخی مطالعات افزایش بروز شکاف کام و لب به دنبال مصرف این داروها در دوران حاملگی ذکر شده است. در ارتباط با تاثیر آمفتامین ها بر روی رشد جسمانی و تکامل رفتاری و هوشی در دراز مدت نگرانی وجود دارد.

منبع :
-Danforth obstetrics and genecology,10 th ed,c2008

تهیه وتنظیم : دکترفریبا حیدری
کارشناس برنامه مادران معاونت بهداشتی کرمان

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »