حساسیت و دردناک شدن پستان نشانه چیست؟

فروردین ۱۱, ۱۳۸۹ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, اخبار مامایی, مشروح اخبار

حساسیت پستان

 
در بسیاری زنان چرخهٔ قاعدگی را از روی معاینهٔ پستان می‌‌توان فهمید. یک یا دو هفته پیش از قاعدگی، پستان شروع به‌درد می‌کند؛ با شروع عادت ماهانه از بین می‌رود و تا ماه بعد درد ندارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،   دلیل اصلی این درد ماهانهٔ پستان به‌درستی معلوم نیست. برخی پزشکان معتقدند ناشی از زیادی هورمون‌های زنانه – استروژن، پروژسترون یا پرولاکتین – است. عدم تعادل بین این هورمون‌ها نیز ممکن است علت آن باشد. در هر حال، تغییرات ماهانهٔ هورمون‌ها باعث احتباس مایع در پستان می‌شود که آنها را متورم و حساس می‌کند.
در برخی زنان، درد پستان در دههٔ پیش از یائسگی ممکن است شدیدتر از همیشه باشد؛ به این علت که هورمون‌ها بیش از همیشه جریان می‌یابند.
در هر سنی، ناراحتی پستان با فشارهای هیجانی یا عدم فعالیت طولانی را افزایش می‌یابد. خوردن زیاد نمک، چربی، و کافئین نیز اثر منفی دارد.
حساسیت پستانی که بعد از دو هفته از بین نرود، ممکن است علامت آبستنی باشد. همچنین ممکن است نشانهٔ آسیب‌دیدگی یا التهاب مفصل مهره‌های گردن باشد.

– حساسیت پستان نشانهٔ چیست؟
اگر به‌طور ماهامه درد پستان دارید، برای تسکین آن لازم نیست منتظر یائسگی شوید. همین حالا هم خیلی کارها می‌‌توانید بکنید.
قدم بزنید. لمیدن در رختخواب در پستان را تشدید می‌کند. نیم تا یک ساعت در روز پیاده‌روی کنید و کم شدن درد ماهانهٔ پستان را بینید.
سینه‌بند مناسب بپوشید. پوشیدن سینه‌بند مناسب در هنگام کار و ورزش کشیدگی بافت حساس را کم می‌کند.
داخل سینه‌بند را نرم کنید. بالشتک نرمی در داخل سینه‌بند خود بگذارید. این ماده نرم پیام راحتی به مغز می‌فرستد و از ارسال پیام درد جلوگیری می‌کند.
مسکن بخورید. خوردن سه بار در روز یک یا دو قرص ایبوپروفن یا قرص‌های ضدالتهاب نسخهٔ دیگر درد پیش از قاعدگی پستان را از بین می‌برد.
سینه را خنک کنید. به گفتهٔ کری مک‌گین، بسیاری زنان درد پستان را با کیسهٔ یخ تسکین می‌دهند. یک کیسهٔ پلاستیکی پر از یخ را با حوله‌ای پوشانده و ۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی پستان‌ها بگذارید.
هورمون‌ها را تنظیم کنید. اگر درمان هورمونی تازه‌ای شروع کرده‌اید و پستان‌هایتان درد گرفته‌اید، به پزشک اطلاع دهید. این مشکل معمولاً با تجویز پروژستین (پروژسترون مصنوعی) به مقدار کم از بین می‌رود.

– درمان حساسیت پستان
برنامهٔ غذای بدون درد پستان
در اینجا چند نکتهٔ دربارهٔ مواد غذائی مؤثر بر درد پستان توضیح داده می‌شود.
چربی نخورید. تحقیقات نشان داده است که رژیم غذائی کم‌چربی با پائین آوردن سطح استروژن بدن درد پستان را کم می‌کند. زنان مورد تحقیق گفته‌‌اند که وقتی چربی مصرفی خود را به ۲۰ درصد رساندند، درد پستان آنها کاهش یافت. رژیم غذائی کم‌چربی خطر ابتلا به سرطان پستان را نیز کاهش می‌دهد. با خوردن میوه‌ها، سبزیجات، و غلات سبوس نگرفته و کم‌خوردن گوشت و لبنیات چربی بدن خود را پائین آورید.
صبح را با غلات پرفیبر شروع کنید. وجود فیبر در برنامهٔ غذائی مانع تحریک زیاد بافت پستان توسط استروژن می‌شود. فیبر همچنین به دفع استروژن اضافی بدن نیز کمک می‌کند. غلات سبوس‌دار از منابع غنی فیبر هستند؛ همچنین میوه‌ها و سبزیجات، مخصوصاً با پوست، مثل سیب، هلو، و گلابی پر از فیبرند.
کمتر کافئین بخورید. مطالعات انجام شده در مرکز پزشکی دانشگاه دیوک نشان داده است که حساسیت پستان در ۶۱ درصد زنانی که کافئین را از رژیم غذائی خود حذف کرده‌اند کمتر شده است. به هر حال، نخوردن مواد کافئین‌دار مثل چای، قهوه و کوکاکولا هیچ ضرری ندارد.
شکلات نخورید. محققان دانشگاه ایالتی نیویورک از ۱۰۲ زن خواستند که مصرف مواد حاوی متیل گزانتین را، که در شکلات، قهوه، چای، آسپیرین و برخی داروهای سرماخوردگی و آسم وجود دارد، گزارش کنند. معلوم شد که زنانی که بیشتر متیل‌گزاتین خورده‌اند، بیشتر دچار درد پستان شده‌‌اند. این بهبود در میان بیمارانی که متیل‌گزانتین مصرفی خود را حذف کرده‌‌اند دیده شده است.
نمک کم بخورید. نمک احتباس آب و در نتیجه، درد پستان را تشدید می‌کند. بنابراین، از خود شوری بپرهیزید.
مدر بخورید. گیاهان دارای خاصیت ادرارآوری از احتباس آب جلوگیری می‌کنند. به بیماران توصیه می‌شود در هنگام درد و التهاب پستان از شربت‌های مدر که بدون نسخه فروخته می‌شوند یا چای‌های گیاهی استفاده کنند. برخی سبزیجات نیز خاصیت ادرارآوری دارند، مثل جعفری، کرفس و خیار.
مولتی ویتامین بخورید. داروی مولتی ویتامینی که می‌خورید باید دارای ویتامین‌های B,A کمپلکس و E و نیز ید و سلنیم باشد. تحقیقات نشان داده است که تمام اینها بر درد و برآمدگی پستان تأثیر دارند. مثلاً ویتامین B به تجزیه استروژن در کبد کمک می‌کند.
– چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
– درد پستان شدید است یا دو ماه طول کشیده است.
– درمان هورمونی تازهای را شروع کرده‌اید.

تاثیرات مثبت مصرف مولتی ویتامین در دوره بارداری بیش از تصورات قبلی است

لزوم مصرف مولتی ویتامین در دوره بارداری
پزشكان به زنان باردار توصیه می كنند ، علاوه بر مصرف اسیدفولیك و مكمل آهن از مولتی ویتامین ها هم استفاده كنند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، تحقیقات نشان می دهد : احتمال زایمان پیش ازموعد در زنان بارداری كه در دوره بارداری مكمل مولتی ویتامین مصرف می كنند ، كاهش می یابد.

مصرف اسیدفولیك به جلوگیری از تولد نوزادان ناقص كمك می كند و مكمل های آهن هم به جلوگیری از كم خونی زنان باردار كمك می كند.

همچنین محققین می گویند : مصرف مکمل‌های ویتامینی به طور آشکاری از خطر وزن کم هنگام تولد و کوچک بودن نوزاد به نسبت سن بارداری تا ۲۳ درصد می‌کاهد.

* مصرف مولتی ویتامین و کاهش خطر ابتلا به عارضه مسمومیت حاملگی :

از سوی دیگر پژوهشگران با درج مقاله ای در نشریه پزشكی اپیدمیولوژی اعلام كردند: زنانی كه پیرامون زمان لقاح از مكمل های مولتی ویتامین استفاده می كنند ، كمتر از دیگران در خطر ابتلا به عارضه مسمومیت حاملگی قرار دارند.

پژوهشگران با بررسی تعدادی زن باردار متوجه شدند، احتمال ابتلا به عارضه مسمومیت حاملگی در زنانی كه پیش از لقاح مولتی ویتامین مصرف می كنند 17 درصد كمتر و این احتمال در افرادی كه پس از لقاح تا 12 هفته مولتی ویتامین مصرف می كنند 22 درصد كمتر از زنانی است كه مكمل ویتامینی مصرف نمی كنند.

به گفته محققان: تاثیر مصرف مولتی ویتامین به ویژه پس از لقاح در زنانی كه وزن طبیعی دارند یا به عبارت دیگر شاخص توده بدنی آنان كمتر از 25 است مشاهده می شود.

مسمومیت حاملگی یا پری اكلامپشیا از عوارض خطرناك دوره بارداری است كه با افزایش فشارخون و ورم اندام ها تظاهر می كند و درصورتی كه به موقع درمان نشود سلامت مادر و جنین را به خطر می اندازد.

البته پزشکان تاکید می کنند هر نوع مولتی ویتامینی قابل اطمینان و استاندارد نیست، بنابراین حتما باید تحت نظر پزشک خود از این مکمل ها استفاده کنید و از مصرف خودسرانه ی آنها بپرهیزید.

یك شركت خصوصی به نام كانسامرلب (ConsumerLab) که در شهر نیویورك به طور مستقل محصولاتی كه بر روی سلامت و تغذیه مردم تاثیرگذارند را  مورد ارزیابی و آزمایش قرار می‌دهد جدیدا اعلام نموده است که بیش از 30 درصد محتویات و مواد تشكیل دهنده مولتی ویتامین‌هایی كه اخیرا از سوی كارشناسان این شركت مورد آزمایش قرار گرفته‌اند، به میزان قابل توجهی كمتر یا بیشتر از حد استاندارد بوده و یا آلوده به سرب بوده‌اند.

خوردن ماهی سالمون و تُن ، در جلوگیری از ابتلا به ناباروری مفید است

فروردین ۸, ۱۳۸۹ توسط :   موضوع: : اخبار تغذیه, اخبار علمی پزشکی, اخبار مامایی

ماهی مانع بروز ناباروری در زنان
محققان می گویند، خوردن برخی از انواع ماهی ها در جلوگیری از ابتلا به ناباروری سودمند است.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  بررسی های محققان دانشگاه هاروارد نشان می دهد، خوردن ماهی سالمون و تُن، خطر چسبیدگی دیواره های رحم را كه سبب بروز ناباروری در زنان می شود، تا 22 درصد كاهش می دهد.

در این تحقیق كه سلامت باروری 70 هزار زن در آن مورد بررسی  قرار گرفته، همچنین مشخص شده است كه خوردن مواد غذایی مضر پرچرب، خطر التهاب را در دیواره رحم تا 48 درصد افزایش می دهد.

به گفته محققان، ماهی های سالمون و تُن كه به آنها ماهی روغنی می گویند، افزون بر اسیدهای چرب و امگا 3 دارای مقادیر فراوانی چربی مفید هستند.

بارداری به روش لقاح مصنوعی برای زنان ترکیه ، جرم جنایی است حتی اگر در خلرج از کشور باشد !

ممنوعیت سفر زنان ترکیه به خارج برای تلقیح مصنوعی
در ترکیه قانون جدیدی به تصویب رسیده که بر اساس آن سفر زنان به خارج به منظور استفاده از لقاح مصنوعی برای بارداری، جرم جنایی خوانده شده است.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از  بی بی سی ،  لقاح مصنوعی هم اکنون در ترکیه غیر قانونی است ولی تا کنون زنان این کشور می توانستند برای لقاح مصنوعی به خارج سفر کنند.

 

با تصویب قانون مورد بحث، از این به بعد یک چنین کاری محکومیت یک تا سه سال زندان را به همراه خواهد داشت.

 

پزشکان و حقوقدانان ترکیه می گویند می خواهند بدانند دولت چگونه این قانون را به اجرا خواهد گذاشت.

 

فهرست کارهایی که در ترکیه جرم به شمار می رود فهرست بلندی است و اکنون یک جرم غیر متعارف نیز به آن اضافه شده است.

 

قانون جدید که وزارت بهداشت ترکیه آن را انتشار داده ظاهرا به استناد ماده ای در قوانین جنایی ترکیه است که بر اساس آن زنان این کشور نمی توانند هویت پدر فرزند خود را مخفی کنند.

 

در ترکیه اهدای اسپرم از مدت ها پیش غیر قانونی اعلام شده و به همین جهت زنانی که می خواستند از طریق لقاح مصنوعی باردار شوند ناچار می شدند به خارج از این کشور بروند.

 

البته تعداد این گونه سفر ها از 100 مورد در سال تجاوز نمی کرد.

 

یک پزشک متخصص زنان در ترکیه قانون جدید را گام بزرگی به عقب خوانده است.

 

این پزشک، مسلمانان محافظه کار در حزب حاکم را متهم کرد که لزوم تطبیق دادن قوانین ترکیه با حق انتخاب برای زنانی که نمی توانند از طریق معمول باردار شوند را درک نمی کنند.

روش اورژانس پیشگیری از بارداری Emergency Contraception

روش اورژانس پیشگیری از بارداری و فراورده های داروئی موجود Emergency Contraception
روش اورژانس پیشگیری از بارداری ( EC ) روشی است که پس از تماس جنسی بدون استفاده از روشهای مطمئن پیشگیری از بارداری و یا هر موردی که احتمال بارداری ناخواسته پس از تماس جنسی را داشته باشد، می تواند تا سه روز ( ۷۲ ساعت ) از بارداری پیشگیری کنند.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز   ،   این روش توسط کارکنان بهداشتی آموزش دیده ارائه می گردد. بدلیل درصد بالاتر شکست این روش و مداوم نبودن مصرف آن در مقایسه با سایر روش های مطمئن، فقط باید در موارد مشخص از آن استفاده کرد. این روش را نباید به عنوان یک روش دائمی پیشگیری از بارداری استفاده نمود.

مکانیسم عمل:

 

پیشگیری از تخمک گذاری
تأخیر در تخمک گذاری
اختلال در اندومتر (مخاط داخلی رحم)
اختلال در نفوذ اسپرم به تخمک
اختلال در حرکت لوله های رحمی
اختلال در لقاح

اثر بخشی:
اثر بخشی روش اورژانس با قرصهای ترکیبی حدود ۹۷%  و میزان حاملگی حدود ۳ % و اثر بخشی با قرصهای لوو نورجسترل (levonorgestrol)حدود ۹۹% و میزان حاملگی با استفاد ه از این قرصها حدود ۱% گزارش شده است. همچنین اثر بخشی روش EC با فاصله زمانی تماس جنسی تا آغاز استفاده از روش ارتباط قابل توجهی دارد هر چقدر این فاصله کوتاهتر باشد، اثربخشی آن بیشتر است.

 

عارضه ها و چگونگی برخورد با آنها:

 

تهوع و استفراغ حین مصرف: میزان تهوع و استفراغ با استفاده از قرصــهای ترکیبی به ترتیب ۵۰% و ۲۰ % بوده که با استفاده از قرص های لوونورجسترل حدود ۲۰% و ۶ % کــاهش می یابد . بهتر است قبل و ۶ – ۴ ساعت پس از مصرف هر دوز EC از یک داروی ضد تهوع مانند دیمن هیدرینات (Dimen Hydrinate) یا دیفن هیدرامین (Diphen Hydramine) استفاده شود.

 

قرص دیمن هیدرینات ۵۰ – ۲۵ میلی گرم ۴ – ۳ بار در روز یاقرص ( شربت ) دیفن هیدرامین ۵۰ – ۲۵ میلی گرم ( ۴ – ۲ قاشق غذا خوری کوچک ) که مصرف دوز اول آن نیم ساعت قبل از خوردن قرص EC و دوز های بعدی (در صورت نیاز )با فاصله های ۶ ساعته پس از آن است، درکاهش شدت تهوع و استفراغ مؤثر است.

 
اختلال قاعدگی: ممکن است که قاعدگی بعدی چند روز زودتر یا دیرتر آغاز شود، طول مدت آن تغییر یافته و  تغییر در طول مدّت و مقدار خونریزی ایجاد می شود (فرد باید در مورد بی خطر بودن این مسئله آگاهی داشته باشد)
سردرد و سرگیجه
موارد منع مصرف:
تقریباً همه افراد می توانند از این روش استفاده کنند. موارد منع مصرف استفاده از این روش برای انواع قرصهای در دسترس به شرح زیر است:

 

قرص لوونورجسترل

 

پورفیری حاد فعْال A
بیماری فعْال و شدید کبد در حال حاضر

 

بارداری (بدلیل بی اثر بودن و نه خطر برای جنین)

 

خونریزی های غیر طبیعی و تشخیص داده نشده تناسلی
قرص های ترکیبی

 

بارداری (بدلیل بی اثر بودن و نه خطر برای جنین)
موارد منع مصرف استروژن، میگرن، ترومیور B وریدهای عمقی
چه افرادی می توانند از این روش استفاده کنند:
کاربرد روش اورژانس پیشگیری از بارداری در صورت وجود تماس جنسی محافظت نشده، به موارد خاص زیر محدود می گردد.
استفاده نکردن از کنتراسپتیوها
تجاوز
وجود شرایط نشان دهنده استفاده نادرست یا شکت کنتراسپتیو مانند:
پارگی کاندوم
خارج شدن کاندوم
فراموشی خوردن قرص ترکیبی برای سه نوبت
فراموشی خوردن قرص شیردهی به مدّت بیش از سه ساعت
تأخیر بیش از ۲ هفته در تزریق آمپول DMP
استفاده نادرست از روش طبیعی
خروج IUD در زمانی بجز دوران قاعدگی
زمان شروع و چگونگی استفاده از EC:
مصرف اوّلین دوز این روش باید حداکثر در فاصله زمانی ۷۲ ساعت از تماس جنسی مشکوک با یکی از روشهای زیر صورت گیرد تا از حاملگی ناخواسته جلوگیری شود:

 

قرص لوونورجسترول ۱ عدد در اولین فرصت و یک عدد ۱۲ ساعت بعد،
قرص HD ، ۲ عدد در اولین فرصت و دو عدد ۱۲ ساعت بعد،
قرص LD ، ۴ عدد در اولین فرصت و ۴ عدد دیگر ۱۲ ساعت بعد،
قرص تری فازیک ، ۴ عدد قرص سفید در اولین فرصت و چهار عدد قرص سفید دیگر ۱۲ ساعت بعد ( قرصهای مرحله سوم )
تذکر های حین مصرف:
بهتر است که قرص ها با شکم خالی خورده نشود.
در صورت استفراغ تا دو ساعت پس از استفاده از روش، خوردن مجدد قرصها ضروری است.
حداکثر دفعات مجاز استفاده از این روش در هر سیکل قاعدگی یک بار است.
اثر بخشی این روش با استفاده از فنی توئین و ریفامپین ( داروهای ضد صرع ) کاهش می یابد. که در صورت استفاده همزمان از این داروها باید مصرف قرص لوونورجسترل به میزان ۱۰۰% افزایش یابد.( در هر دوز دوعدد ).
افزایش تعداد تماس های جنسی بدون محافظت، اثر بخشی روش را کاهش و احتمال حاملگی را افزایش می دهد بنابراین استفاده از این روش در هر دوره قاعدگی فقط برای یک نوبت مجاز خواهد بود.
اگر پس از استفاده از روش EC تأخیر قاعدگی بیش از ۷ روز شود، باید احتمال حاملگی برای فرد بررسی و برای انجام تست بارداری ( ترجیحاً B-HCG ) ضرورت دارد.

مشکلات ناحیه‌ٔ تناسلی و چگونگی درمان آن

تحریک‌ ناحیهٔ تناسلی

 

 – تحریک ناحیه‌ٔ تناسلی  نشانهٔ چیست؟
پوست پوست است، چه در صورت یا دست باشد، و چه در اندام‌های تناسلی. پوست ناحیهٔ تناسلی هم دچار همان آزردگی‌ها می‌شود، از واکنش‌های آلرژیائی گرفته تا پوست‌رفتگی و جوش چرکی.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز   ،   اما وظایف دستگاه تناسلی شرایطی برای آن پیش می‌آورد که با حالات قسمت‌های دیگر پوست بدن تفاوت دارد. و چون بافت آن بسیار حساس و پر از انتهاهای عصبی است، بثورات کوچکی که ممکن است در جاهای دیگر نادیده گرفته شوند در ناحیهٔ تناسلی آزارنده خواهند شد.
مثلاً مجرای فولیکو‌ل‌های موی ناحیهٔ تناسلی درست مثل فولیکول‌های موی صورت بسته شده و ایجاد جوش چرکی می‌کند. زگیل‌های تناسلی از طریق نزدیکی منتقل می‌شوند، اما ناشی از همان ویروسی هستند که زگیل‌های دست را به‌وجود می‌آورند. صابون و مواد بهداشتی هم گاهی باعث حساسیت در ناحیه تناسلی می‌شوند، درست مانند آلرژی دست و صورت.

– درمان تحریک ناحیه تناسلی
چه باید کرد؟

آیا جوش اندام تناسلی را هم مانند جوش صورت بچلانیم؟ از همان مواد ضد زگیل دست برای درمان زگیل تناسلی استفاده کنیم؟

یا چه چیز کورک‌های آن را از بین می‌برد؟
زگیل را دست‌کم نگیرید. ابتلا به زگیل تناسلی چه به‌صورت تک یا خوشه‌ای با یک تماس جنسی صورت می‌گیرد. زگیل معمولاً بدون درد ممکن است برجسته یا صاف، به رنگ پوست، سفید یا خاکستری و بزرگ یا کوچک باشد. کافی است یکی از ۶۰ نوع ویروس زگیل را دریافت کنید، تمام عمر در بدن می‌ماند و هر آن ممکن است زگیل ظاهر شود.
خوددرمانی نکنید. زگیل تناسلی را نمی‌توانید با داروهای زگیل دست برطرف کنید.

این داروها پوست را بیشتر تحریک می‌کنند. زگیل باید پیش از گسترش آن توسط پزشک درمان شود. پزشک معمولاً داروئی موضعی برای درمان زگیل تناسلی تجویز می‌کند، گرچه برخی پزشکان به روش جراحی آن را بر‌می‌دارند.
زگیل زنان را جدی‌تر بگیرید. زگیل تناسلی مردان جز خطر انتقال به دیگران ناراحتی دیگری ایجاد نمی‌کنند، اما در زنان خطر ایجاد سرطان گردن زهدان را همراه خود دارد. تشخیص آن نیز مشکل‌تر است چون زنان خود متوجه وجود آن نمی‌شوند. به‌همین دلیل باید معاینهٔ سالانه شوند.
کورک جوش ساده‌ای نیست. کورک دستگاه تناسلی را نباید فشار داد یا دستکاری کرد.
پمادهای معمولی مصرف نکنید. هیچ‌وقت برای درمان کورک تناسلی از فرآورده‌های پراکسیدبنزویل استفاده نکنید. این ماده ممکن است پوست را تحریک کند.
درمان را به‌عهدهٔ پزشک بگذارید. پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک مناسب برای کورک تناسلی تجویز می‌کند. شاید نیز کمپرس آب‌گرم را برای سرباز کردن آن توصیه کند.
مراقب زائده گوشتی باشید. گاهی برآمدگی‌هائی جوش مانند در دستگاه تناسلی دیده می‌شود که نرم‌گوشتی مسری نام دارد. این مجموعهٔ برآمدگی‌های صورتی رنگ، بزاق و نرم در وسط فرو رفته هستند. با اینها مثل جوش صورت رفتار نکنید؛ بسیار مسری هستند؛ به آنها دست نزنید؛ پزشک با عمل جراحی آنها را بر می‌دارد.
جوش‌ها را سرسری نگیرید. یک التهاب تماسی مزمن پوست می‌تواند به جوش دستگاه تناسلی منجر شود. روش‌های زیر را برای درمان آن به‌کار بگیرید. اما اگر بعد از یک هفته خوب نشد، به‌ پزشک مراجعه کنید. و اگر زخم یا تاولی وجود دارد، از همان اول نزد پزشک بروید.
علت را بیابید. اگر بثورات ناشی از التهاب تماسی پوست باشد، تنها راه درمان پیدا کردن علت و حذف آن است. اگر لباس زیر تازه‌ای پوشیده‌اید یا مواد شوینده یا صابون جدیدی مصرف کرده‌اید، ممکن است باعث واکنش آلرژیائی ناحیهٔ تناسلی شده باشید. افشانه‌ها و کرم‌های بهداشتی که زنان مصرف می‌کنند گاهی ایجاد جوش می‌کنند.

کاندوم را عوض کنید. کاندوم‌های لاتکس به‌ندرت باعث ایجاد التهاب تماسی پوست می‌شوند. اما بثورات قرمز خارش‌دار ایجاد می‌کنند. می‌توانید از کاندوم پوست گوسفند استفاده کنید. ولی مراقب باشید، چون فقط کاندوم لاکتس از ابتلا به ویروس ایدز جلوگیری می‌کند.
مراقب ابتلا به سیفلیس باشد. بیماری آمیزش سیفلیس در مراحل خاصی با بثورات قرمز یا فلسی خود را نشان می‌دهد. اگر مقاربت مشکوکی داشته‌اید، امکان ابتلا به سیفلیس آنقدر مهم هست که نزد پزشک بروید. 
– چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
– کهیر یا تغییر رنگ پوست نزدیک اندام‌های تناسلی بیش از یک هفته طول بکشد.
– برجستگی‌ زگیل مانند یا کورک چربی در اندام‌های تناسلی دیده شود.

 

– خارش مهبل نشانهٔ چیست؟
ناحیه‌ٔ تناسلی انسان معمولاً چند لایه پوشش دارد. بنابراین طبیعی است که گرما و رطوبت جمع شده در آنجا ایجاد خارش کند.
خارش مهبل نیز می‌تواند ناشی از جمع‌شدن طولانی مدت باکتری‌ها در آن باشد. گرما و رطوبت مهبل محیط بسیار مناسبی برای رشد باکتری‌هاست.
در واقع این خارش کارت دعوتی است برای عفونت‌ها، از التهاب باکتریائی مهبل گرفته تا عفونت مخمر (کاندیدا آلبیکانس یا مونیلیا) و تریکوموناز.
گاهی نیز این خارش در اثر حساسیت به مواد شیمیائی صابون، خوشبوکننده، یا رنگ است. خارش مهبل می‌تواند نشانهٔ نزدیک شدن به دوران یائسگی نیز باشد.

 

– درمان خارش مهبل
حمام آب نمک کنید. نیم فنجان نمک معمولی را در یک تشت یا وان آب‌گرم حل کرده و ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در آن بنشینید. بگذارید آب نمک داخل مهبل را بشوید. با دو یا سه شب حمام آب نمک انواع ساده‌تر خارش مهبل از بین می‌رود.
نزدیکی نکنید. تا زمانی که خارش مهبل دارید از رابطهٔ جنسی خودداری کنید. نزدیکی در این هنگام باعث انتقال عامل عفونی و ابتلای مجدد هر دو نفر می‌شود.
امکان حساسیت را بررسی کنید. خارش ممکن است ناشی از حساسیت به وسایل جلوگیری از آبستنی باشد. این امکان را بررسی کرده و در صورت داشتن آلرژی روش دیگری برای جلوگیری از آبستنی انتخاب کنید. در مورد رفع حساسیت یا انتخاب روش‌های دیگر با پزشک خود مشورت کنید.
نزد پزشک بروید. برای تعیین نوع عفونت عامل خارش مهبل به پزشک مراجعه کنید. اگر سابقهٔ وجود عفونت مخمر دارید، با علائم آن آشنا هستید و می‌توانید پزشک را در تشخیص و درمان یاری دهید.
تریکوموناز و عفونت‌های باکتریائی هم با آنتی‌بیوتیک‌های خاص خود درمان می‌شوند. از پزشک بخواهید از نظر وجود ویروس پاپیلوم انسانی شما را کنترل کند. این ویروس که ایجاد زگیل تناسلی می‌کند، از عوامل خارش مهبل است.
شروع یائسگی را بررسی کنید. اگر به دوران یائسگی نزدیک می‌شوید، برای رفع خارش آن از پزشک کمک بخواهید. درمان جایگزینی هورمون راه خوبی است، ولی اول کرم‌های هورمونی را امتحان کنید.
خود را با فشار نشوئید. شستن با فشار مهبل نه تنها کمکی به رفع خارش نمی‌کند، بلکه ممکن است با فرستادن مواد عفونی به‌درون گردن زهدان ایجاد بیماری التهابی لگن کند.
استفاده از پور تالک یا نشاستهٔ ذرت هم درست نیست، چون در دراز مدت ذرات آنها در نزدیکی تخمدان‌ها جمع شده و خطر سرطانی شدن آنها را بالا می‌برد.
مبارزه با مخمر. در زنانی که زیاد به عفونت مخمر مبتلا می‌شوند، بهترین کار جلوگیری از بروز آن است.

 

– خارش ناحیهٔ تناسلی نشانهٔ چیست؟
اصطکاک و قارچ دو علت عمدهٔ خارش ناحیهٔ تناسلی هستند. مالش پوست باعث ایجاد گرما و عرق شده و لکه‌های حساس، قرمز و خارش‌دار ظاهر می‌شود. افراد چاق و خیلی فعال بیشتر دچار می‌شوند. ناحیهٔ خارش ممکن است به‌صورت لکه‌ای قرمز و کوچک ظاهر شود، اما می‌تواند به التهابی شدید با پوسته‌ریزی یا نقاط حساس و مرطوب در آنجا منجر گردد.
اگر علت قارچ باشد، خارش و قرمزی به‌تدریج ظاهر می‌شود. لکه‌های پوست فلسی شده با حاشیه‌های مشخص حلقه‌ای هستند. خارش قارچی کشالهٔ ران بیشتر در تابستان روی می‌دهد. قارچ‌ها نواحی گرم و مرطوب را برای رشد انتخاب می‌کنند. اما حتماً ایجاد عفونت قارچی نمی‌کنند.
خارش ناحیهٔ تناسلی از شپش عانه یا عامل جرب هم می‌‌تواند ناشی شود. در زنان خارش ممکن است اولین علامت عفونت مخمری باشد، مخصوصاً در افرادی که آنتی‌بیوتیک می‌خورند. و در هر دو جنس، خارش شدید و درد شدید ممکن است نشانهٔ تبخالی تناسلی باشد.

– درمان خارش ناحیهٔ تناسلی
خارش کشالهٔ ران را به‌سادگی می‌توانید درمان کنید، اما پیش از آنکه ملتهب و احتمالاً عفونی شود. خارش‌های شدیدتر را به پزشک گزارش دهید تا داروئی برای تسکین آن بدهد. در اینجا کارهائی برای رفع خارش، قبل از اینکه مشکلی جدی شود، گفته می‌شود.
پودر بزنید. برای از بین بردن خارش معمولی کمی پودر نشاستهٔ ذرت بزنید. این پودر زدن سائیدگی پوست را کاهش می‌دهد. پودر تالک هم همین کار را می‌کند، اما زنان باید در استفاده از آن احتیاط کنند، چون استفادهٔ روزانهٔ آن ممکن است گرفتاری‌های دیگر را در پی داشته باشد. گاهی سرطان تخمدان دیده شده است.
پماد بزنید. کرم‌ها و پمادهای بدون نسخه برای درمان خارش کشالهٔ ران وجود دارد. اما برای درمان دقیق باید عامل آن را بشناسید. سائیدگی ممکن است هنگام استفاده از داروهای ضد قارچ تشدید شود، چون اینها اصطکاک را کم نمی‌کنند.
پمادهای حاوی اکسیدروی یا هیدروکورتیزون بر خارش کشاله ران در اثر مالش مؤثرند. اما اگر خارش ناشی از قارچ باشد، باید از پمادهای میکونازول یا کلوتریمازول استفاده کرد.
شستشو را فراموش نکنید. عرق مکان مناسبی برای باکتری‌ها فراهم می‌کند که بعداً باعث تحریک و خارش ناحیهٔ تناسلی می‌شوند. اگر هنگام کار زیاد عرق می‌کنید، بلافاصله بعد از کار حمام کنید. اگر در خارج خانه به حمام می‌روید، با خود لباس تمیز و خشک ببرید.

تظاهرات پوستی دستگاه تناسلی بیماریهای آمیزشی

سیفلیس
پس از یک دوره نهفتگی 9 تا 90 روزه( بطور متوسط 3 هفته) در محل تماس اولیه زخمی موسوم به شانکر به وجود می آید.
معمولا شانکر منفرد است اما میتواند متعدد نیز باشد. محل شایع آن نیز نواحی تناسلی می باشد. ضایعه ابتدا بصورت یک جوش ظاهر میشود که دچار نکروز ایسکمیک شده و زخمی می گردد و پس از آن یک زخم بدون درد ایجاد میکند. حاشیه زخم برجسته
و نرم و قاعده آن سخت و گرانولر است. ضایعه متموج بوده و در لمس قوام لاستیکی دارد( مانند خم شدن مقوای نازک) و بدون خونریزی میباشد. در این مرحله غدد لتفی ناحیه ای بزرگ شده اند اما بدون درد و غیر چرکی میباشند. شانگر اغلب در مدت 6-3 هفته با بجا گذاشتن اسکار بهبود می یابد.

 

شانکروئید
دوره کمون 14-3 روز است. اولین تظاهر آن بصورت یک جوش کوچک التهابی است که پس از 3-2 روز تبدیل به پوسچول شده و بعد زخم میشود. ضایعه حاشیه مشخصی دارد .. متموج نیست و دردناک میباشد.

 لبه های ضایه دچار فرسایش شده و در اطراف آن هاله اریتماتو وجود دارد. نسبت ابتلای مرد به زن, 10 به 1 بوده و در 50% موارد همراه با لنفادنو پاتی دردناک و یکطرفه اینگواینال می باشد. در 25% موارد لنفادنوپاتی.. چرکی شده و به خارج سر باز میکند.
گرانولوم اینگواینال
دوره کمون بیماری 20 هفته تا 3 ماه میباشد. بیماری بصورت یک جوش ندول یا زخم سفت بر روی ناحیه تناسلی شروع میشود
وپس از تبدیل به یک زخم سطحی بدون درد و پهن با لبه پیچیده.. دارای قائده ای برجسته تر از سطح پوست متشکل از بافت گرانولاسیون و ملتهب میگردد. سپس زخم به مناطق مجاور گسترش می یابد.

این زخم محدود به مناطق مرطوب است .ممکن است دهانه گردن رحم هم گرفتار شود. این زخم ها با دستکاری شروع به خونریزی میکنند. و بر خلاف شانکروئید و لنفوم گرانولوم معمولا لنفادنو پاتی اینگواینال ندارند.
لنفوگرانولوم ونروم
در مرحله اول پس از یک دوره کمون 3 تا 30 روزه.. در ناحیه تناسلی جوش کوچک بدون دردی ظاهر میشه که ممکن است
تبدیل به زخم یا ضایعات تبخال مانند بشه. این مرحله معمولا پس از چند روز بهبود می یابد. در مرحله دوم که 2 تا 6 هفته پس از شروع مرحله اول رخ میدهد لنفادنوپاتی دردناک فمورال و اینگواینال ایجاد میشود.

مشکلات ناحیه تناسلی در مردان :

آلت مردانه قسمتی از بدن است که آقایان معمولاً حساسیت بیشتری برای محافظت از آن به خرج می دهند. به همین علت، این عضو از بدن نیاز به مراقبت های ویژه دارند. همه ما از اهمیت استفاده از کاندوم در برخی موقعیت های خاص آگاهیم، اما مراقبت صحیح از آن لزوماً به همین جا ختم نمی شود. در این مقاله نکاتی را برایتان عنوان می کنیم که به شما کمک میکنند به بهترین شکل از این عضو مهم نگهداری کنید.

 

مراقبت منظم:

اصلاح

برای خیلی از مردها، اصلاح و نظافت آلت تناسلی یک بخش ساده از برنامه مراقبتشان است درحالیکه برای خیلی های دیگر، اینکار چیزی جز اذیت و آزار موقت نیست. اصلاح آلت و زدن موهای آن فوایدی دارد، اما در عین حال این اصلاح کردن ها و واکس زدن ها معایبی هم دارد که همان موقع خود را نشان نمی دهد:

فواید:

-ارتقاء نظافت/کاهش رطوبت

-تحریک کننده بودن از نظر جنسی

-بالا بردن حساسیت حین نزدیکی

-تسهیل معاینه پوست

-بزرگتر جلوه دادن آلت

 

معایب:

 

-خسته کننده

 

-واکس زدن (دردآور)

 

 

-(واکس زدن) گران و پرهزینه

 

-می تواند منجر به ایجاد جراحت شود

 

-می تواند منجر به پیدایش عفونت جدید یا پخش عفونت های قبلی شود.

 

برای خیلی از خانم ها، آلت مردانه اصلاح شده و واکس زده شده بسیار تحریک کننده است. اما در عین حال باید بدانید که هم اصلاح کردن و هم واکس زدن هر دو می تواند منجر به ایجاد جراحت یا التهاب فولیکول های موهای آلت شده و عفونت های ویروسی مثل تبخال تناسلی یا molluscum contagiosum (نوعی بیماری پوستی که در آن برآمدگی های مدوری روی پوست ایجاد می شود که محتوی ماده نیمه مایع یا خمیری هستند) را پخش می کنند. حتی ایجاد عفونت های باکتریایی مثل استافیلوکوک مقاوم دربرابر متیسیلین نیز با استفاده از تیغ های اصلاح مرتبط شناخته شده است. همه اینها با مراقبت صحیح از آلت تناقض دارد.

 

اگر ترجیح می دهید که آلت تناسلیتان را اصلاح نکنید و فقط با قیچی یا ماشین ریش تراش موهای آن را کوتاه کنید، مطمئن تر است. اما اگر ترجیح می دهید که موهای آنرا اصلاح کنید، بهتر است از چه وسیله ای استفاده کنید؟ استفاده از یک تیغ ریش تراشی ساده با کرم یا صابون اصلاح و بعد از آن استفاده از لوسیون افترشیو مرطوب کننده یا آب نمک گرم بهترین است. از ریش تراش های برقی و مواد شیمیایی برای برداشتن موها به هیچ عنوان استفاده نکنید. و آخر اینکه، شاید دوست داشته باشید که بعد از اصلاح آنرا واکس هم بزنید. اشکالی ندارد فقط یادتان باشد که اینکار هم گران است وهم دردآور.

 

شستشو

 

آلت تناسلی، عضو بسیار حساسی است، و طی همه مراحل مراقبتی باید این نکته را خوب به خاطر داشته باشید. بنا به دلایلی عجیب، خیلی از مردها فکر میکنند که برای تمیز کردن آلت تناسلی خود باید آن را حسابی با آب و صابون بسابند تا تمیز شود. اما بهتر است بدانید که شستشو ساده با آب گرم و درصورت لزوم یک صابون ملایم برای این منظور کافی است. مردانی که ختنه نکرده اند باید پوست ختنه گاه را عقب برده و سر آت تناسلی را فقط با آب گرم، بدون صابون، شستشو دهند. حتماً پس از شستشو این محل را خوب خشک کنید.

 

هم شستشوی زیاد و هم شستشوی کم موجب بروز بالانیت (التهاب سر آلت تناسلی) می شود. اگر احساس ناراحتی در این قسمت کردید، از مصرف صابون های عطردار یا ژل ها و مایع های شستشوی بدن خودداری کنید و به جای آن از آب نمک استفاده کنید. پوشیدن لباس جدید یا پودر لباسشویی جدید هم ممکن است موجب بروز ناراحتی شود. اگر این ناراحتی ادامه پیدا کرد، حتماً به پزشک مراجعه کنید.

 

معاینه خود

 

مردها، مخصوصاً وقتی از نظر جنسی فعال باشند، باید به طور منظم آلت تناسلی خود را معاینه کنند تا وجود سرطان بیضه یا عفونت هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می شود را تشخیص دهند. اما چند وقت یکبار باید اینکار صورت گیرد؟ هیچ قانون خاصی برای آن وجود ندارد، اما یکبار در ماه به نظر کافی می رسد.

 

برای معاینه آلت تناسلی برای بررسی سرطان بیضه، توصیه های زیر را در نظر داشته باشید:

 

یکبار در ماه، پس از حمام:

 

-هر دو بیضه را تک تک بررسی کنید.

 

-با هر دو دست، بیضه را بین شصت ها و انگشتانتان گرفته و آرام آن را بغلتانید.

 

-وجود هرگونه غده سفت یا برآمدگی را بررسی کنید و آنرا از نظر تغییر اندازه، شکل یا همسانی بررسی کنید.

 

-اپیدیدیم (قسمتی از مجرای منوی که در پشت بیضه قرار دارد و به وسیله مجاری باریکی به آن مربوط است) یا رگ های خونی و طناب اسپرماتیک را با غده سرطانی اشتباه نگیرید.

 

-معاینه آلت تناسلی نه تنها به تشخیص غدد سرطانی کمک می کند بلکه راه خوبی برای تشخیص عفونت ها و بیماری هایی است که از طریق جنسی منتقل می شوند.

 

چراغ قرمزها

 

چراغ قرمزهای زیادی برای بیماری هایی که از نظر جنسی منتقل می شوند وجود دارد. از اینرو، در معاینات خود خوب دقت کنید و بدانید که برخی از این بیماری ها، مثل کلامیدیه، می توانند هیچ نشانه و علامتی نداشته باشند. در چنین مواردی، باید با شریک جنسی خود، رک و واضح گفتگو کنید. اگر وی به چنین بیماری هایی مبتلا شود، ممکن است شما بدون اینکه بدانید این بیماری را به او منتقل کرده باشید.

 

در زیر به برخی از علائم و نشانه های این نوع بیماری ها اشاره میکنیم:

 

-خارج شدن ترشحاتی از آلت تناسلی: این ترشح می تواند غلیظ و زردرنگ یا رقیق و خیلی روشن باشد.

 

-تغییر بو یا رنگ مایع منی

 

-وجود خون در مایع منی یا ادرار (رنگ تیره)

 

-احساس درد هنگام ادرار یا انزال

 

-احساس درد در ناحیه لگن

 

-زخم های سفلیسی (زخم های قرمز رنگ بدون درد) بر روی ناحیه دستگاه تناسلی، مقعد، زبان.

 

-برآمدگی هایی رنگ گوشت یا قرمز رنگ، جوش یا زخم روی آلت تناسلی که ممکن است خارش داشته باشد یا نداشته باشد.

 

-ایجاد زگیل یا برآمدگی های مشابه به رنگ گوشت روی ناحیه تناسلی.

 

علاوه بر این، بسیار از بیماری هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می شوند، به ویژه عفونت های ویروسی مثل HIV یا تبخال، علائمی شبه علائم آنفولانزا دارند که می توانند جزء علائم اولیه این بیماری های به حساب آیند. اگر در هفته های بعد از یک رابطه جنسی که در آن مراقبت های لازم را در نظر نگرفته بوده اید، متوجه گلودرد، تورم غدد، تب یا درد بدن شدید، بهتر است برای اطمینان تحت آزمایش قرار گیرید.

 

 

و آخر اینکه، اگر چیزی غیرعادی مشاهده کردید، نترسید. جوش های مروارید شکل دور دیواره سر آت جای نگرانی ندارد. به همین ترتیب، جوش یا ناراحتی های ایجاد شده بخاطر اصلاح کاملاً طبیعی هستند. اگر اطمینان ندارید، بهترین کار این است که قبل از هر چیز به پزشک مراجعه کنید تا ببینید که چه چیز نرمال است و چه چیز غیرطبیعی است. صبر کردن بدترین کاری است که می توانید انجام دهید. یادتان باشد: همه مردها آلت تناسلی دارند. پس اگر به چیزی شک کردید حتماً به پزشک مراجعه کنید.

درمان مطلوب و کامل بيماری لثه، خطر زايمان زودرس را کاهش می دهد

درمان بيماري لثه خطر زايمان زودرس را کاهش مي دهد  .
 يافته هاي محققان نشان مي دهد درمان مطلوب و کامل بيماري لثه، خطر زايمان زودرس را کاهش مي دهد.  

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از  بی بی سی ،  اين مطالعه مقدماتي نشان داد زناني که بيماري لثه خود را به خوبي درمان نکنند، سه برابر ديگران در خطر زايمان زودرس تا پيش از 35 هفتگي قرار دارند.
پزشکان پيش از اين اثبات کرده بودند عفونت هاي شديد لثه موجب افزايش توليد پروستاگلاندين و فاکتور نکروز تومور مي شود.
پژوهشگران دانشگاه پنسيلوانيا 160 زن باردار مبتلا به بيماري لثه را در هفته ششم تا بيستم بارداري مورد بررسي قرار دادند.
محققان دريافتند: ارتباط قوي بين درمان موفقيت آميز و کامل بيماري لثه و تولد به هنگام نوزاد وجود دارد.
به گفته پژوهشگران زناني که درمان خود را کامل انجام ندادند شاهد تولد نوزاد خود تا پيش از 35 هفتگي بودند.
کارشناسان انگليسي اين يافته ها را بحث انگيز مي دانند اما به زنان باردار توصيه مي کنند مراقب لثه و دندانهاي خود باشند.
نتايج اين تحقيقات در کنفرانس سالانه انجمن تحقيقات دندانپزشکي آمريکا ارائه شد.

قرص های پیشگیری از بارداری در پیشگیری از سرطان یا بیماری های قلبی نیز موثر است

طول عمر بیشتر زنان با مصرف قرص های ضد بارداری

 
پژوهشگران دریافتند مصرف قرص های پیشگیری از بارداری، طول عمر زنان را افزایش می دهد.

 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  نتایج یكی از بزرگ ترین بررسی های چهل سال اخیر درباره 46 هزار زن نشان می دهد؛ زنانی كه قرص های پیشگیری از بارداری مصرف می كنند ، كمتر از زنان با ناراحتی هایی مانند سرطان یا بیماری های قلبی، جان خود را از دست می دهند.

 

همچنین بر اساس این بررسی كه نتایج آن در مجله پزشكی بریتانیا منتشر شد ، داروهای خوراكی پیشگیری از بارداری ، مرگ و میر زنان را به میزان زیادی كاهش می دهند.

 

پیش از این پژوهشگران اعلام كرده بودند؛ استفاده از داروهای پیشگیری از بارداری خوراكی خطر مرگ زودهنگام را به ویژه در زنان مسن یا زنان سیگاری افزایش می دهد.

آشنایی با تغییرات و بیماریهای پوستی دوران بارداری

آشنایی با بیماریهای پوستی دوران بارداری

 بارداري دوره اي از تغييرات هورموني و متابوليك عميق است كه بدن آنرا براي مدت نسبتاً كوتاهي تحمل مي كند و در طي آن تغييرات متعددي در پوست، ناخن و موها بروز مي كند، بثورات و تغييرات پوستي در طول بارداري فوق العاده شايع هستند، به علت شرايط خاص روحي و رواني زنان باردار، اين تغييرات مي توانند سبب بروز نگراني هايي شوند كه ممكن است مربوط به زيبايي ظاهري، امكان عود در بارداري هاي بعدي، اثرات بالقوه بر روي جنين و يا مجموعه اي از آنها باشد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  از آن جایی كه تغییرات متعددی كه در ساختمان و كاركرد عروق پوست در طی بارداری ممكن است رخ دهد منحصر به دوران حاملگی نیست و ممكن است در سایر حالات نیز دیده شود بنابراین توجه به این تغییرات و درمیان گذاشتن آن با پزشك معالج ضروری است.
● آنژیوم عنكبوتی:

این عارضه به شكل یك برجستگی قرمز رنگ به اندازه سرسنجاق كه دارای یك قسمت مركزی است و از اطراف آن عروق خونی متسع به شكل شعاعی خارج می‌شود. این ضایعه در افراد طبیعی نیز دیده می‌شود، اما شیوع آن در حاملگی افزایش می‌یابد به گونه‌ای كه در ۷۰ درصد زنان باردار بروز می‌كند.
پیداست آنها بین ماههای دوم تا پنجم حاملگی بوده و به طور عمده در نیمه فوقانی بدن ظاهر شده و بیشتر در زنان سفیدپوست مشهود است. این ضایعات معمولاً در طی ۳ ماه پس از زایمان از بین می روند.

● قرمزی كف دست
در ۴۰ درصد زنان سفیدپوست و ۳۰ درصد زنان تیره پوست باردار دیده می‌شود كه ممكن است به صورت نقطه نقطه‌های منتشر در تمام كف دست باشد و یا فقط در برجستگی‌های كف دست ظاهر شود.

 
● وریدهای واریسی
این وریدها در پاها و هموروئید (بواسیر) از عوارض شایع حاملگی است. بسیاری از زنان حامله دچار تورم در صورت، پلك‌ها، دست‌ها و پاها می‌شوند. این تورم صبحها بیشتر است و بتدریج در طی روز از بین می‌رود. با توجه به این مورد مشكلات قلبی، كلیوی و عوارض ناشی از حاملگی نیز می‌توانند نمای مشابهی ایجاد كنند، مشورت با پزشك در این خصوص الزامی است.
● لثه‌ها
حدود ۸۰ درصد زنان باردار دچار قرمزی و تورم در لثه‌ها می‌شوند كه مخصوصا اگر بهداشت دهان خوب نباشد می‌تواند به دردناك و زخمی شدن آنها منجر شود. گاها ضایعات عروقی كوچكی نیز ممكن است در لثه ایجاد شوند كه به دنبال تماس (مواد غذایی، مسواك و …) دچار خونریزی می‌شوند. این تغییرات بعد از زایمان از بین می‌روند. توجه به بهداشت دهان یك ضرورت مهم است.
● خطوط كشش یا استریا
پیدایش استریا یك یافته شایع و مشخص در اكثر حاملگی‌هاست. این خطوط در ۹۰ درصد زنان باردار در ماههای ششم و هفتم حاملگی ابتدا در دیواره شكم ظاهر شده و بعدا به میزان كمتری بر روی سینه‌ها نیز نمایان می‌شوند و با شیوع و شدت كمتر ممكن است در سایر نواحی بدن نیز دیده شوند علت پیدایش این خطوط را به مجموعه‌ای از تغییرات هورمونی، كشش بیش از اندازه پوست و پارگی برخی الیاف بافت نگاهدارنده آن نسبت می‌دهند.

طول این خطوط چند سانتیمتر بوده و پهنای آنها از ۱ تا ۱۰ میلیمتر متغیر است و به رنگ صورتی تا ارغوانی و گاهی همراه با خارش مختصر ظاهر می‌شوند و رنگ این خطوط معمولا مدتی پس از خاتمه بارداری تبدیل به رنگ پوست شده، مختصری فرو رفته و سرانجام چروكیده می‌شوند.
استریا معمولاً یك مشكل ظاهری است ولیكن در برخی موارد مخصوصاً اگر وسیع باشد ممكن است زخمی شده و یا در جریان حوادث به سادگی پاره شود. باید به خاطر داشت كه استریا در دوران بلوغ و در ارتباط با افزایش سریعتر حجم بدن نسبت به رشد پوست، در هر دو جنس و بطور عمده در نواحی ران‌ها، باسن، كمر و سینه ممكن است ایجاد شود.

همچنین احتمال دارد ضایعات مشابهی در جریان برخی از بیماریها و یا مصرف انواعی از داروهای موضعی یا سیستمیك، خصوصاً تركیبات كورتون دار، ایجاد شود كه شامل آویزه های پوستی می گردد. آویزه‌های پوستی ضایعاتی هستند كه در ماههای آخر حاملگی ظاهر شده و به طور نسبی یا كامل پس از زایمان ناپدید می‌شوند. اندازه آنها از سر یك سوزن تا نخود متفاوت بوده و به صورت زواید برجسته به رنگ پوست یا كمی تیره‌تر در طرفین صورت، گردن، قسمت فوقانی سینه و زیر پستانها دیده می‌شوند. به خاطر شباهت آنها به بعضی از انواع زگیل گاهی بیماران این زائده های پوستی را با زگیل اشتباه می گیرند.
● بیماریهای پوستی شایع خاص دوران بارداری
یك خانم حامله علاوه بر احتمال گرفتاری به انواع بیماری های پوست نظیر افراد دیگر، در معرض ابتلا به برخی بیماری ها نیز قرار دارد كه اختصاص به دوران بارداری دارند.
● خارش حاملگی
حدود ۲۰ درصد زنان باردار به درجاتی دچار خارش می‌شوند كه در اكثر موارد ناشی از یك بیماری شناخته شده نظیر كهیر، اگزما، حساسیت‌های دارویی و یا ابتلا به عفونت‌های انگلی نظیر گال است. اما گروه كوچكی از خانم های حامله تنها مبتلا به یك خارش شدید هستند كه با هیچ ضایعه پوستی مشخص همراه نیست كه به این حالت، خارش حاملگی اطلاق می‌شود. این حالت، كه در سه ماهه سوم حاملگی شروع شده و اغلب محدود به شكم است اگر چه ممكن است كاملاً منتشر باشد و ناشی از اختلال در ترشح صفرا در كبد است.

این خارش معمولا بعد از زایمان از بین می‌رود ولیكن در حاملگی‌های بعدی و یا هنگام مصرف قرصهای ضدبارداری عود می‌كند. این حالت عموماً تأثیری بر سرنوشت حاملگی و یا سلامت جنین نداشته و تنها خطر بالقوه آن این است كه احتمال بروز سنگ‌های صفراوی در زنان مبتلا به این عارضه بیشتر است.
● بثورات كهیری دوران حاملگی
این اختلال كه در ۵/۰ درصد تمام حاملگی‌ها بروز می‌كند، به صورت پیدایش ضایعات كهیری است كه در سه ماهه سوم حاملگی ظاهر می‌شوند. این بیماری عموما در بارداری اول بروز می‌كند و به ندرت در حاملگی‌های بعدی تكرار می‌شود و چنانچه عود داشته باشد شدت آن كمتر است. علت بیماری دقیقا معلوم نیست و به افزایش غیرطبیعی وزن در مادر و جنین نسبت داده شده است.

 

* تغييرات شايع در پوست و ضمايم آن در دوران بارداری :
● تيره شدن پوست (هيپرپيگمانتاسيون):

درجات مختلفي از افزايش رنگدانه در پوست كه منجر به تيره شدن منتشر آن مي شود در 90 درصد زنان بارداري اتفاق مي افتد. اين تغيير در خانم هايي كه موي تيره و پوست سفيد دارند، ديده مي شود. قسمت هايي از بدن كه به طور طبيعي تيره تر هستند تيرگي بيشتري پيدا مي كنند مخصوصاً نوك سينه ها و هاله اطراف آنها، نواحي تناسلي و خط مياني ديواره شكم كه در اين زمان اصطلاحاً به آن خط سياه گفته مي شود.
 همچنين گاهي تغيير مشابه در زير بغل و كشاله ران ها نيز مشهود است. اين تغيير رنگ معمولاً بعد از حاملگي از بين مي رود، ولي ممكن است درجاتي از آن باقي بماند.
 همچنين در طول بارداري خال هاي تيره ممكن است بزرگتر و يا تيره تر شده و خال هايي كه قبلاً مورد توجه قرار نگرفته اند، مشخص گردند. بايد توجه داشت كه تغييرات ذكر شده در خال ها، به طور كم و بيش يكسان و متناسب در تمام خال ها تغييرات واضح در اندازه و يا رنگ پيدا كند و يا دچار علايمي نظير خارش، سوزش و يا احياناً خونريزي گردد، حتماً بايد توسط متخصص پوست بررسي گردد.

يك طرح مشخص از تيره شدن پوست كه در حدود 70 درصد از زنان باردار مخصوصاً سبزه ها در نيمه دوم حاملگي ديده مي شود، ماسك حاملگي است كه در نواحي مختلف صورت ظاهر مي شود. اين تيرگي عموماً لب بالا، گونه ها، پيشاني و چانه را گرفتار مي كند و به دنبال تماس با آفتاب نيز تشديد مي شود.

اين نواحي تيره عموماً به رنگ قهوه اي و اغلب دو طرفه و قرينه هستند. تغيير رنگ مشابه ماسك حاملگي در زنان غيرباردار كه از قرص هاي ضدبارداري استفاده مي كنند و يا گاهي حتي در مردان نيز ديده مي شود. ماسك حاملگي بعد از زايمان ممكن است از بين برود و يا به درجاتي پايدار باقي بماند.
●  مو:

بيشتر زنان در دوران بارداري به درجاتي از پرمويي دچار مي شوند كه معمولاً در صورت، مشخص تر از ساير نواحي است. با اين وجود، احتمال گرفتاري بازو، ساق و پشت پا نيز وجود دارد، اين موي اضافي كه به علت افزايش در نسبت موهاي در حال رشد در مناطق مختلف بدن است، تحت تأثير عوامل هورموني بوده و در عرض 6 ماه پس از زايمان غالباً از بين مي رود.

همچنين به علت مشابه يعني افزايش در نسبت موهاي در حال رشد، موهاي سر نيز پرپشت تر از حالت طبيعي شده و از ريزش طبيعي موها نيز به طور قابل ملاحظه اي كاسته مي شود. به همين دليل اغلب خانم ها از موهاي خود در طي دوران بارداري اظهار رضايت مي كنند. به دنبال زايمان و برگشت وضعيت هورموني بدن به حالت طبيعي برگشت پيدا مي كند كه اين حالت با ريزش موي نسبتاً شديدي در 3 الي 5 ماه پس از زايمان مشخص مي شود.
 اكثر افراد به طور طبيعي روزانه حدود 50 تا 75 تار مو از دست مي دهند، ولي ريزش مو پس از زايمان به بيش از 100 مو در روز بالغ مي شود. اگر چه داشتن زايمان سخت و طولاني خصوصاً اگر همراه با خونريزي شديد باشد، در تشديد اين حالت مؤثر است، اما بر خلاف عقيده عموم، شير دادن به نوزاد تأثيري در روند آن ندارد. اين حالت نياز به درمان خاص نداشته و رشد مجدد طبيعي موها در عرض 6 ماه الي 1 سال كامل مي شود و تراكم موها به حالت پيش از بارداري بر مي گردد.

به ندرت در پايان حاملگي درجه خفيفي از پس نشيني خط رويش مو در ناحيه پيشاني و شقيقه ها بروز مي كند كه احتمال دارد به حالت طبيعي بازگشت نموده و يا به صورت غيرطبيعي باقي بماند.
همچنين به ندرت ممكن است افزايشي در موهاي تيپ مردانه در ناحيه صورت خصوصاً چانه، گردن و پشت لب در نيمه دوم حاملگي صورت گيرد. اين حالت ممكن است ناشي از افزايش ترشح هورمون هاي مردانه و يا ناشي از يك تومور ترشح كننده آنها باشد و لذا اين بيماران بايستي به دقت توسط پزشك مورد بررسي قرار گيرند. در صورتي كه عامل ايجاد كننده، تومور نباشد، اين مشكل در حاملگي هاي بعدي تكرار مي شود و اين حالت از پر مويي ممكن است بين حاملگي ها پسرفت پيدا كند اما هميشه كامل نيست.
* ناخن ها:

خانم هاي باردار اغلب از شكنندگي ناخن ها و ايجاد شيارهاي عرضي در آنها شكايت مي كنند و در مواردي نيز امكان دارد كه صفحه ناخن از بستر آن جدا گردد. اين تغييرات ناخني نيز به تغييرات هورموني در بدن نسبت داده مي شود، ولي از آن جاي كه ارتبا اين تغييرات با حاملگي نامشخص است، جهت بررسي ساير علل بايستي مورد معاينه قرار بگيرند. همچنين خطوط طولي تيره رنگي ممكن است در طول حاملگي در ناخن ها ديده شود.
غدد عرق: در بدن دو نوع كلي از غدد عرق وجود دارد. يك نوع كه به آن غدد عرق «اكرين» گفته مي شود، به طور منتشر در تمام بدن و مخصوصاً كف دست ها و پاها يافت مي شود.
منشأ تعريفي كه به طور طبيعي در نتيجة افزايش درجة محيط و يا فعاليت فيزيكي ايجاد مي شود اين غدد هستند. نوع ديگر كه به آنها غدد عرق «آپوكرين» گفته مي شود، به طور عمده در زير بغل ها و نواحي تناسلي يافت مي شود و ترشحات حاصل از آن ها در ايجاد بوي بدن دخالت دارند.
در طي بارداري فعاليت و ايجاد ترشح غدد اكرين به طور قابل ملاحظه اي در تمام بدن بجز كف دست و پا افزايش مي يابد كه اين افزايش تعريق احتمالاً منجر به افزايش شيوع جوش هاي عرق سوز نيز مي شود.
در مقابل، فعاليت غدد عرق آپوكرين كاهش يافته و سبب مي شود تا برخي از بيماري هاي مربوط به آنها نظير عرق جوش غدد آپوكرين در طي بارداري تخفيف پيدا كنند.
● غدد چربي:

 ميزان ترشح غدد چربي پوست در حين حاملگي افزايش يافته و پس از زايمان به حالت طبيعي بر مي گردد. همچنين در دوران بارداري غدد چربي روي هاله نوك پستان بزرگ شده و به صورت برجستگي هاي كوچك قهوه اي رنگ ظاهر مي شوند. اين پديده بيشتر در سه ماه دوم و سوم حاملگي مشخص شده و گاهي در زنان غيرحامله نيز ديده مي شود.
● عروق پوست:

تغييرات متعددي در ساختمان و كاركرد عروق پوست در طي بارداري ممكن است رخ دهد. از آن جا كه تغييرات منحصر به حاملگي نبوده و ممكن است در ساير حالات نيز ديده شود توجه به آنها و درميان گذاشتن آنها با پزشك معالج ضروري است.
مهمترين اين تغييرات عبارتند از:
• آنژيوم عنكبوتي به شكل يك برجستگي قرمز رنگ به اندازة سرسنجاق كه داراي يك قسمت مركزي است و از اطراف آن عروق خوني متسع بشكل شعاعي خارج مي شود. اين ضايعه در افراد طبيعي نيز ديده مي شود، اما شيوع آن در حاملگي افزايش مي يابد به گونه اي كه در 70 درصد زنان باردار بوز مي كند.
پيدايش آنها بين ماه هاي دوم تا پنجم حاملگي بوده و به طور عمده در نيمه فوقاني بدن ظاهر شده و بيشتر در زنان سفيد پوست مشهود است. ضايعات معمولاً در طي 3 ماه پس از زايمان از بين مي روند.
• قرمزي كف دست در 40 درصد زنان سفيد پوست و 30 درصد زنان تيره پوست باردار ديده مي شود كه ممكن است به صورت نقطه در برجستگي هاي كف دست ظاهر شود.
• وريدهاي واريسي در پاها و هموروييد (بواسير) از عوارض شايع حاملگي است. بسياري از خانم هاي حامله دچار تورم در صورت، پلك ها، دست ها، و پاها مي شوند. اين تورم، صبح ها بيشتر است و بتدريج در طي روز از بين مي رود. با توجه با اين كه مشكلات قلبي، كليوي و عوارض ناشي از حاملگي مي توانند نماي مشابهي ايجاد كنند، مشورت با پزشك در خصوص الزامي است.
لثه ها: حدود 80 درصد زنان باردار دچار قرمزي و تورم در لثه ها مي شوند كه مخصوصاً اگر بهداشت دهان خوب نباشد، مي تواند به دردناك و زخمي شدن آنها منجر شود. گاهي نيز ضايعات عروقي كوچكي ممكن است در لثه ايجاد شوند كه به دنبال تماس (مواد غذايي، مسواك و…) دچار خونريزي مي شوند. اين تغييرات بعد از زايمان از بين مي روند. توجه به بهداشت دهان يك ضرورت مهم است.
خطوط كشش يا استريا: پيدايش استريا يك يافته شايع و مشخص در اكثر حاملگي هاست. اين خطوط در 90 درصد زنان باردار در ماه هاي ششم و هفتم حاملگي ابتدا در ديواره شكم ظاهر شده و بعداً به ميزان كمتري بر روي سينه ها نيز نمايان مي شوند و با شيوع و شدت كمتر ممكن است در ساير نواحي بدن نيز ديده شوند. علت پيدايش اين خطوط را به مجموعه اي از تغييرات هورموني، كشش بيش از اندازه پوست و پارگي برخي الياف بافت نگاهدارندة آن نسبت مي دهند. طول اين خطوط چند سانتي متر بوده و پهناي آنها از 1 تا 10 ميلي متر متغيير است و به رنگ صورتي تا ارغواني و گاهي همراه با خارش مختصر ظاهر مي شوند. رنگ اين خطوط معمولاً مدتي پس از خاتمه بارداري تبديل به رنگ خطوط معمولاً مدتي پس از خاتمه بارداري تبديل به رنگ پوست شده، مختصري فرو رفته و سرانجام چروكيده مي شوند. استريا معمولاً يك مشكل ظاهري است وليكن در برخي موارد مخصوصاً اگر وسيع باشد ممكن است زخمي شده و يا در جريان حوادث به سادگي پاره شود. بايد به خاطر داشت كه استريا در دوران بلوغ و در ارتباط با افزايش سريعتر حجم بدن نسبت به رشد پوست، در هر دو جنس به طور عمده در نواحي ران ها، باسن، كمر و سينه ممكن است ايجاد شود.
همچنين احتمال دارد ضايعات مشابهي در جريان برخي از بيماري ها و يا همزمان با مصرف انواعي از داروهاي موضعي يا سيستميك، خصوصاً تركيبات كورتون دار، ايجاد شود.
آويزهاي پوستي: ضايعاتي هستند كه در ماه هاي آخر حاملگي ظاهر گشته و به طور نسبي يا كامل پس از زايمان ناپديد مي شوند. اندازة آنها از سر يك سوزن تا يك نخود متفاوت بوده و بصورت زوايد برجسته به رنگ پوست يا كمي تيره تر در طرفين صورت، گردن، قسمت فوقاني سينه و زير پستان ها ديده مي شوند. به خاطر شباهت آنها به بعضي از انواع زگيل گاهي بيماران اين زائده هاي پوستي را با زگيل اشتباه مي گيرند.
بيماري هاي شايع خاص دوران بارداري
 يك خانم حامله علاوه بر احتمال گرفتار به انواع بيماري هاي پوست نظير افراد ديگر، در معرض ابتلا به برخي بيماري ها نيز قرار دارد كه اختصاص به دوران بارداري دارند.
خارش حاملگي: حدود 20 درصد زنان باردار به درجاتي دچار خارش مي شوند كه در اكثر موارد ناشي از يك بيماري شناخته شده نظير كهير، اكزما، حساسيت هاي دارويي و يا ابتلا به عفونت هاي انگلي نظير گال است.
 اما گروه كوچكي از خانم هاي حامله تنها مبتلا به يك خارش شديد هستند كه با هيچ ضايعة پوستي مشخصي همراه نيست كه به اين حالت، خارش حاملگي اطلاق مي شود. اين حالت، كه در سه ماهة سوم حاملگي شروع شده و اغلب محدود به شكم است‌ (اگرچه ممكن است كاملاً منتشر باشد) ناشي از اختلال در ترشح صفرا در كبد (كلستاز) است. اين خارش معمولاً بعد از زايمان از بين مي رود وليكن در حاملگي هاي بعدي و يا هنگام مصرف قرص هاي  ضدبارداري عود مي كند. اين حالت عموماً تأثيري بر سرنوشت حاملگي و يا سلامت جنين نداشته و تنها خر بالقوه آن اين است كه احتمال بروز سنگ هاي صفراوي در زنان مبتلا به اين عارضه بيشتر است.
 بثورات كهيري دوران حاملگي: اين اختلال كه در 5/0 درصد تمام حاملگي ها بروز مي كند، به صورت پيدايش ضايعات كهيري است كه در سه ماهه سوم حاملگي ظاهر مي شوند. اين بيماري عموماً در بارداري اول بروز مي كند و به ندرت در حاملگي هاي بعدي تكرار مي شود و چنانچه عود داشته باشد شدت آن كمتر است. علت بيماري دقيقاً معلوم نيست و به افزايش غيرطبيعي وزن در مادر و جنين نسبت داده شده است.
 علامت بيماري شامل پيدايش بثورات كهيري است كه شديداً با خارش همراه بوده و اغلب بيمار قادر به خوابيدن در شب نيست. اين بثورات معمولاً از ناحية شكم شروع شده و بيشتر محدود به خطوط استريا مي باشند. اما گاهي قسمت فوقاني بازوها و رانها نيز ممكن است گرفتار شود. در اغلب موارد ضايعات در عرض 2 تا 3 هفته پس از زايمان از بين مي روند، اما ممكن است تشديد قابل توجهي بلافاصله پس از زايمان مشاهده گردد. اين بيماري تأثيري بر روند حاملگي و سلامت جنين نداشته و حتي نوزادان متولد شده بزرگتر از حالت طبيعي هستند.

مروری برسندرم پيش از قاعدگی (premenstrual syndrome)

آشنايي با PMS و راه هاي مقابله با آن
سندرم پيش از قاعدگي (premenstrual syndrome) که به اختصار PMS ناميده مي شود، عود دوره يي ترکيبي از تغييرات آزاردهنده فيزيکي، رواني يا رفتاري در 7 تا 10 روز پيش از شروع خونريزي قاعدگي است که در برخي از زنان مشاهده مي شود و با فعاليت هاي اجتماعي و روابط خانوادگي تداخلاتي ايجاد مي کند.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز    ،  تقريباً يک در صد زنان در سنين باروري با چنان شدتي مبتلابه PMS مي شوند که باعث تهديد روابط شغلي بين فردي بيمار مي شود. اين علائم عبارتند از درد (انقباض و درد شکم، درد کمر، سردرد و خستگي)، آکنه، احتباس آب (تورم صورت و دست ها، تورم و دردناک شدن سينه) ، ولع نسبت به غذا به خصوص شکلات و ساير شيريني ها، تشنگي شديد، اسهال، تغييرات روحيه (عصبانيت و افسردگي، احساس تنهايي، تحريک پذيري، گريه کردن)، حالت سوماتيزاسيون (احساس خفگي، درد قفسه سينه و احساس صداي زنگ در گوش ها) و واکنش هاي اتونوميک (عرق سرد، سرگيجه، ضعف و غش). دامنه اين علائم از شکايات خفيف تا شديد تغيير مي کند.

 

يکي از علل PMS تغيير پاسخ به دو هورمون اصلي تنظيم کننده سيکل قاعدگي يعني استروژن و پروژسترون است، به ويژه هورمون استروژن که با اثر روي نوروترانسميترهاي مغز از جمله سروتونين باعث تغييرات روحيه مي شود. اکثر داروهاي ضدافسردگي از طريق افزايش سطح سروتونين مغز باعث بهبود روحيه مي شوند. آواکادو، خرما، موز، آناناس و گوجه فرنگي منابع خوب سروتونين هستند.
    
ارتباط اصلي PMS و تغذيه مربوط به متابوليسم انرژي و وضعيت ويتامين ها و مواد معدني است. به نظر مي رسد دو هفته پيش از شروع قاعدگي ميزان متابوليسم پايه افزايش پيدا مي کند که به دنبال آن اشتها و انرژي دريافتي افزايش پيدا مي کند.

 

بررسي هاي زيادي نشان داده است که زنان ده روز پيش از قاعدگي حدود سه هزار کيلوکالري در روز بيشتر از ده روز بعد از قاعدگي مصرف مي کنند. در نتيجه زناني که درصدد کنترل وزن هستند احتمالاً طي دو هفته بعد از قاعدگي راحت تر مي توانند کالري دريافتي خود را محدود کنند. محدوديت کالري دريافتي طي دو هفته قبل از قاعدگي مشکل تر است زيرا آنها بايد با يک پديده هورموني طبيعي که منجر به افزايش اشتها مي شود، مقابله کنند.
    
يکي از علائم معمول PMS احتباس سديم توام با احتباس آب است. برخي پزشکان به منظور دفع سديم و آب اضافي داروهاي مدر تجويز مي کنند. بايد توجه کرد که درمان با داروهاي مدر (افزايش دفع ادرار) ممکن است باعث اتلاف مواد معدني از جمله پتاسيم شود که مي تواند علائم PMS را تشديد کند. پتاسيم قادر است نفخ و تورم ناشي از احتباس آب را کاهش دهد. انجير، موز، سيب زميني، آلو، قارچ، پياز و گوجه فرنگي منابع خوب پتاسيم هستند.
    
تحقيقات بسياري روي نقش ويتامين B6 در PMS انجام شده است. ارتباط PMS با کمبود ويتامين B6 ممکن است به اين دليل باشد که سطح هورمون هايي که براي عملکردشان به ويتامين B6 نياز دارند، در زنان مبتلابه PMS نرمال نيست. در بررسي هاي تجربي، تعداد معدودي از افراد مبتلابه PMS به درمان با ويتامين B6 پاسخ مساعد داده اند اما بهبودهاي مشاهده شده قابل توجه نبوده است.

نيازي به دريافت دوزهاي بالاي ويتامين B6 نيست زيرا دريافت چنين دوزهايي ممکن است مخاطراتي به همراه داشته باشد. در يک بررسي مشخص شد که دريافت مکمل ويتامين E در بهبود درد سينه ناشي از PMS موثر است. بنابراين احتمالاً کمبود ويتامين E باعث PMS نمي شود، اما مي تواند علائم مرتبط با دوران قاعدگي را تشديد کند.
    

 پژوهش ها نشان داده است که مکمل هايي مثل کلسيم و منيزيم با تخفيف عوارض PMS همراه بوده است. منيزيم باعث کاهش تورم، احتباس آب و افزايش وزن و تخفيف درد سينه مي شود.

کلسيم نيز باعث کاهش اختلالات روحيه ناشي از PMS، احتباس آب، ميل به غذا و درد مي شود. بنابراين در زنان مبتلابه PMS اولين گام براي کاهش علائم PMS اطمينان از دريافت کافي مواد مغذي است. مصرف چاي و قهوه با PMS ارتباط قوي دارد. به نظر مي رسد علائم PMS در زناني که چاي و قهوه بيشتري مي نوشند، شديدتر باشد.

شواهد نشان مي دهند که احتمالاً کافئين در اين رابطه نقش دارد. در يک بررسي مشخص شده است که مصرف نوشيدني هاي حاوي کافئين با افزايش علائم PMS همراه بوده است. بنابراين بهتر است زناني که مبتلابه PMS هستند، مدتي مصرف نوشيدني هاي حاوي کافئين را محدود کنند تا مشخص شود که آيا با محدوديت کافئين علائم PMS در آنها بهبود مي يابد يا خير. 
    
واضح است که افراد مبتلابه PMS بهتر است به تمام عوامل شيوه زندگي خود توجه کنند زيرا رژيم غذايي تنها يکي از عوامل موثر بر PMS است. خواب کافي، فعاليت بدني و کنترل استرس عوامل ديگري هستند که مي توانند در اين امر نقش داشته باشد. همچنين افزايش مصرف غلات سبوس دار، فرآورده هاي لبني کم چرب و سبزيجات برگ سبز و ميانه روي در مصرف نمک و کافئين توصيه مي شود.

علائم سندرم پیش از قاعدگی چیست؟

شایعترین شکایات یا نشانه های سندرم پیش از قاعدگی موارد زیر هستند:

تغییرات خلق و اثرات روانی آن:

تحریک پذیری

دستپاچگی (نا آرامی)

فقدان کنترل

پرخاشگری

بر آشفتگی

بی خوابی

مشکل در تمرکز

سستی

افسردگی

خستگی شدید

 

احتباس مایعات

ورم

اضافه وزن های ماهیانه

کاهش حجم ادراد

احساس پری و درد در پستانها

 

مشکلات تنفسی

آلرژی ها

عفونت ها

 

شکایات چشمی

اختلالات بینایی

التهاب ملتحمه

 

علائم گوارشی

نفخ کردن

یبوست

تهوع

استفراغ

تغییر اشتها

احساس سنگینی یا فشار در لگن

کمر درد

 

مشکلات پوستی

جوش صورت

التهاب پوستی عصبی (التهاب پوست به همراه خارش)

تشدید سایر مشکلات پوستی

 

نشانه های عصبی یا عروقی

سردرد

سرگیجه

سنکوپ (غش کردن)

کرختی، خارش، سوزش یا افزایش حساسیت بازوها و پاها

کوفتگی سریع

تپش قلب

چند دستور براي رژيم غذائي :

روزانه شش وعده غذا بخوريد اين برنامه شامل سه وعده غذاي اصلي به علاوه غذاي سبک ساعت ۱۰ صبح ، عصرانه و غذاي سبک قبل از خواب مي شود . اگر تا کنون برنامه غذايي شما به جز اين بوده است آن را ترک کنيد و فقط وعده هاي غذائي کوچک بخوريد . پيشنهاد ما اين است که خانمهايي که نمي خواهند وزن خود را کاهش دهند يا نياز به کاهش وزن ندارند کالري مصرفي خود را به ۱۵۰۰کالري ( رژيم سبک ) در روز کاهش دهند و خانمهايي که نياز به کاهش وزن دارند کالري مصرفي خود را به ۱۰۰۰ کالري ( رژيم متوسط ) در روز محدود نمايند .

ساير توصيه هاي غذائي :

از مصرف چربيهاي اشباع نشده خودداري نمائيد .

نمک – هر چه کمتر بهتر – نوشيدنيهاي آماده و گازدار درصد نمک بالايي دارند .

از مصرف کافئين ، قهوه ، چاي ، کولا ، شکلات خودداري نمائيد . ( مصرف قهوه بدون کافئين ضرري ندارد )

مصرف سبزيجات پهن برگ ( مانند کاهو ) و نيز غلات را افزايش دهيد .

مصرف گوشت قرمز را به حدود ۱۰۰ گرم در روز و مجموع پروتئين مصرفي را به حدود ۱۲۰ گرم براي رژيم هاي غذايي ۱۰۰۰ کالري يا ۲۰۰ گرم در رژيم هاي غذايي ۱۵۰۰   کالري کاهش دهيد براي تأمين پروتئين ، ماهي ، گوشت سفيد و غلات مناسب هستند . مصرف تخم مرغ ، پنير ، شير ، ماست و کره بايد محدود شوند .

مصرف کربوهيدراتهاي مرکب نظير غلات و سبزيجات را افزايش دهيد .

تا جائيکه ممکن است مصرف قند را کاهش دهيد . از مصرف آب نبات ، شکلات ، شيريني و بستني خودداري نمائيد و در عوض از ميوه هاي تازه بيشتر استفاده کنيد .

همچنين از مصرف غذاهاي زير پرهيز نمائيد :

غذاهاي آماده و کنسروي ، چيپس ، چوب شور ، سوسيس ، ماهي ساردين ، حبوبات ، چغندر ،‌ ژامبون و کالباس ، شلغم ، ترشي کلم ، گوشت هاي دودي ، سس خردل ، سس مايونز ، سس گوجه فرنگي ، سس سويا ، ترشيجات و زيتون .

* مواد قابل مصرف :

لبنيات :‌ فقط شير بدون چربي

تمام ميوه جات و سبزيجات مفيد هستند .

و مي توان از آنها به عنوان وعده هاي سبک غذايي استفاده کرد .

گوشت سفيد ، بوقلمون ، گوشت گوساله ، گوشت بره .

ماهيها : اکثر ماهيهاي تازه قابل مصرف و مفيد هستند .

 

عوامل مؤثر در کاهش عوارض اين سندرم عبارت اند از:
– رژيم غذايي مناسب و کنترل شده تا حدود زيادي اين علائم را کاهش مي دهد، رژيمي که شامل مقدا ر بالايي از کربوهيدرات (ماند نان و غلات) و کم چربي باشد، مفيدتر است.

– ويتامين B6 (پيريدوکسين) در رژيم غذايي يا به صورت مکمل (در قرص يا آمپول) تا حدود زيادي مي تواند افسردگي ناشي از PMS را بهبود بخشد.غذاهاي غني از ويتامن B6 عبارت اند از : ماهي ، حبوبات و سبزيجاتي که رنگ سبز دارند.

– با کاهش مصرف نمک در طي اين چند روز مي توان از افزايش وزن و ادم دست و پاها جلوگيري کرد.

– از جمله عواملي که باعث کاهش عوارض سندرم مي شود، ويتامين E است که جوانه ي گندم منبع خوبي از اين ويتامين است. کمبود ويتامين E سبب حساسيت سينه ها مي شود که با مصرف مواد غني از ويتامين E، اين عارضه کاهش مي يابد.

– مصرف کلسيم و مواد معدني باعث کاهش دردهاي کرامپي، چه در قبل از قاعدگي و چه در دوران قاعدگي مي شود که اين مواد را مي توان از طريق مصرف شير و لبنيات که غني از کلسيم هستند ، تأمين کرد.

– تمرينات ورزشي مانند پياده روي منظم و ورزش هاي شکم و لگن، اثرات سودمندي در کاهش علائم PMS دارند.

– مصرف کافئين و قهوه سبب افزايش علائم PMS مي شوند. پس کاهش مصرف اين مواد، در کاهش عوارض اين سندرم مؤثر است. هم چنين بهتر است با کم کردن مصرف قندهاي ساده به کم کردن علائم PMS کمک کنيم.
طي دوران قاعدگي حجم هر وعده ي غذايي را کاهش داده و در مقابل تعداد وعده هاي غذايي را افزايش دهيد.

مراقبت هاي شخصي
الف : تغذيه ي مناسب

توجه به رژيم غذايي در طي دوره ي قاعدگي مي تواند در کاهش بروز اين علائم مؤثر باشد. طي دوران قاعدگي حجم هر وعده ي غذايي را کاهش داده و در مقابل تعداد وعده هاي غذايي را افزايش دهيد. اين مسئله در کاهش ناراحتي هاي گوارشي و نفخ ناشي از عادت ماهيانه بسيار مؤثر است. موضوع ديگر توجه به مصرف ميوه و سبزي جات و غذهاي حاوي کلسيم در اين دوره است که متخصصان در اين مورد بسيار توصيه مي کنند.

* بهتر است ازمنابع غذايي حاوي ويتامين B6 مانند جگر، سيب زميني ، موز ، عدس و اسفناج بيشتر استفاده نماييد، زيرا اين ويتامين از بروز افسردگي جلوگيري مي کند و ميزان سرتونين مغز را افزايش مي دهد.

* مصرف غذاهاي غني از پتاسيم مانند: موز، انجير، آلو، گوجه فرنگي، قارچ ، کشمش سياه، گل کلم و کلم بروکلي موجب کاهش تورم ناشي از احتباس آب مي گردد.

* غذاهايي مانند گوجه فرنگي، خرما، موز، آناناس و آواکادو به دليل داشتنن ماده اي که در معده به سطح گيرنده هاي موجود متصل شده و باعث تشديد فعاليت و واکنش سرتونين در مغز مي گردند توصيه مي شود.

* غذاهاي غني از کلسيم و منيزيوم بيشتر مصرف کنيد، چرا که اين عنا صر براي عمل کرد طبيعي هورمون ها ، کنترل و تقويت عضلات و انقباضات آن مورد نياز است و کمبود آن ها انقباضات عضلاني و درد ناحيه عضلات را افزايش مي دهد. از منابع غذايي غني از عناصر فوق مي توان به سبزي هاي حاوي برگ سبز، نان تهيه شده از آرد کامل جو و گندم، سبوس گندم، سيب زميني و مواد لبني اشاره کرد.

* در مصرف فرآورده هاي گوشتي، مواد لبني پرچرب و کيک که داراي چربي اشباع هستند اعتدال را رعايت کنيد زيرا دخالت در متابوليسم ا مگا 3 باعث افزايش وزن مي گردد.

* از مصرف بيش از اندازه ي چاي، قهوه، نوشابه و … که حاوي کافئين بوده و موجب تحريک سيستم عصبي مي شوند خود داري نماييد.

ب: ورزش

اضافه کردن ورزش به برنامه ي روزانه تأثير بسزايي در کاهش عوارض ناشي از قاعدگي دارد.

پياده روي يا ساير ورزش هاي آئروبيک به ميزان 20 تا 30 دقيقه در طي روز علاوه بر سلامت جسم در آرامش روحي و رواني نيز مؤثر است.

ج: کاهش استرس

به ميزان کافي بخوابيد و هم چنين تمرينات مربوط به نحوه ي تنفس عميق را فرا گرفته و انجام دهيد. اين عمل کمک زيادي به کاهش سردرد و علائم عصبي مربوطه خواهد کرد.

د: درمان دارويي

از درمان هاي مرسوم اين عارضه که توسط پزشکان تجويز مي شود مصرف داروهاي مد ر براي جلوگري از تجمع آب و داروهاي ضد افسردگي براي مشکلات روحي و مصرف هورمون هايي مانند پروژسترون براي رهايي از کليه ي علايم مي باشد.

* پاسخ به پرسش های اساسی در رابطه با سندرم پیش از قاعدگي

 

چرا بعضي از زنان دچار سندرم قبل از قاعدگي (PMS)مي شوند؟
اين سندرم به دليل حساسيت بدن نسبت به تغييرات هورموني رخ مي دهد. 10 الي 20 روز قبل از شروع قاعدگي، سطح هورمون هايي نظير پروژسترون و استروژن سريعا تغيير مي كند و باعث بروز علائمي نظير پف كردگي، كج خلقي، حساسيت بافت پستان و احساس خستگي در بعضي از خانم ها مي شود. تقريبا 90% از خانم ها اين علائم را قبل از شروع قاعدگي تجربه مي كنند و كمتر از 20% از خانم ها اين علائم را با شدت بيشتري دريافت مي كنند كه ممكن است عملكرد و روابط آنها را تحت تاثير قرار دهد.
در هر حال اگر جز هر كدام از اين دو دسته هستيد، بايد تا آنجا كه ممكن است براي حفظ سلامت عمومي بدن خود تلا ش كنيد. مثلا انجام تمرينات ورزشي منظم، نوشيدن مقدار كافي آب، تغذيه مناسب هر چند ساعت يكبار و اجتناب از مصرف الكل و كافئين مي تواند كمك موثري در اين زمينه باشد. براي رفع اختلالات خلقي نيز در بعضي از موارد ، استفاده از مكمل كلسيم مي تواند موثر باشد.
طبق مطالعه اي انجام شده در سال 2005 ثابت شده است كه مصرف بالاي ويتامين D و كلسيم باعث عدم بروز علائم سندرم قبل از قاعدگي مي شود. زناني كه در 4 وعده غذاي روزانه از شير كم چربي، فرآورده هاي لبني و آب پرتغال خالص تغذيه مي كنند كمتر اين علائم را تجربه خواهند كرد.

بعضي محققان معتقدند كه كمبود كلسيم و ويتامين D باعث بروز سندرم PMS مي شود. اغلب موارد، زناني كه علائم اين سندرم را با شدت بيشتري تجربه مي كنند، معتقدند كه بعد از مصرف قرص هاي ضد بارداري تسكين مي يابند. مصرف كم قرص هاي ضد افسردگي نيز مي تواند جهت رفع كج خلقي موثر باشد.
چرا در بعضي از موارد چرخه قاعدگي نامنظم مي شود؟
بعضي از زنان كه تخمك گذاري منظمي ندارند ، قاعدگي نامنظمي خواهند داشت. بعلاوه بيماري و استرس نيز به طور موثري چرخه را تحت تاثير قرار مي دهد. اما مهم تر از همه دانستن تعريف صحيح از قاعدگي منظم است. آنچه بعضي از خانم ها قاعدگي منظم مي نامند ، ممكن است صحيح نباشد.

قاعدگي منظم يعني دامنه زماني بين 25 تا 35 روز ، كه از اولين روز قاعدگي شروع مي شود و تا شروع قاعدگي بعدي محاسبه مي گردد. بعضي زنان فكر مي كنند كه چون هر ماه ، در روز معيني قاعدگي اتفاق نمي افتد پس جزه دسته افراد با قاعدگي نامنظم هستند. در حالي كه اين تفكر صحيح نيست. بعضي ديگر از زنان در محاسبه زمان وقوع اين سيكل دچار اشتباه مي شوند كه در اين مورد توصيه مي شود زمان دقيق را يادداشت نمايند.

ساير دلايل داشتن قاعدگي نامنظم يا از دست دادن چرخه(به غير از احتمال حاملگي)عبارتند از افزايش يا كاهش وزن قابل توجه، فعاليت بدني شديد كه ورزشكاران قواي جسماني انجام مي دهند و يا مشكلات هورموني است. اگر در اين صورت ، ماه بعد ، زمان قاعدگي به وضعيت نورمال بر نگشت بايد به پزشك اطلاع داد.

آيا احتمال حاملگي در زمان قاعدگي وجود دارد؟
اين واقعه امكان پذير است ، اما نه با احتمال زياد. نكته اين است كه تشخيص دهيد آيا خونريزي واقعا مربوط به قاعدگي است يا تنها خونريزي هاي خفيف(در حد لكه بيني) بين دو قاعدگي مي باشد. بسياري از زنان در زمان تخمك گذاري دچار خونريزي مي شوند و اگر تصور كنيد كه مربوط به قاعدگي است، امكان حاملگي در اين زمان وجود دارد. همچنين ممكن است در زمان نزديك به انتهاي قاعدگي ، به دليل آميزش در محل رحم اسپرم باشد و دو يا سه روز بعد تخمك گذاري صورت بگيرد. در اين حالت احتمال حاملگي زياد خواهد بود.
آيا قاعدگي به طورمطلق به معناي عدم حاملگي است؟
در اين مورد نمي توان 100% مطمئن بود. زيرا ممكن است خونريزي مربوط به اوايل حاملگي باشد و هميشه نمي توان به راحتي تفاوت اين دو را تشخيص داد ، مگراينكه مدت آن درست مثل قاعدگي طول بكشد. اگر خونريزي با علائمي نظير تهوع همراه بود انجام تست حاملگي لازم است.
آيا عدم تعويض به موقع نوار يا تامپون ممكن است خطر بروز سندرم شوك سمي را به همراه داشته باشد؟
اين سندرم نوعي بيماري با منشائ باكتريايي است، كه اولين بار در سال 19809 كشف شد. در اين زمان تعداد زيادي زنان به دليل مصرف نوع خاصي از تامپون جاذب دچار علائم اين بيماري شدند. در اين حالت نوعي باكتري باعث توليد سم مي كند و در نتيجه سندرم شوك سمي اتفاق مي افتد.

 

علائم اين سندرم عبارتند از تب، لرز، اسهال، تهوع، درد عضلاني و كهير كه بعضي متخصصان معتقدند عدم تعويض تامپون براي مدت طولاني ايجاد محيط مغذي براي باكتري ها مي كند و سندرم بروز مي كند. براي اطلاع يافتن از زمان مناسب تعويض بهتر است از دستور العمل برچسب روي محصول پيروي شود.

 

چه عاملی باعث ایجاد سندرم پیش از قاعدگی می شود؟

به نظر می رسد این سندرم وابسته به نوسانات سطح استروژن و پروژسترون باشد. موارد زیر به عنوان علل ممکن سندرم پیش از قاعدگی مطرح شده اند.

عدم تعادل استروژن و پروژسترون

افزایش آلدوسترون یا ADH (هورمونی که در تنظیم متابولیسم سدیم، کلر و پتاسیم شرکت می کند)

تغییر متابولیسم کربوهیدراتها

افت قند خون

افزایش پرولاکتین (هورمونی که نمو پستانها را تحریک می کند)

آلرژی به پروژسترون

احتباس آب و سدیم در کلیه ها

علل روانی

 

درمان PMS:

درمان اختصاصی PMS توسط پزشک و بر اساس موارد زیر تعیین می گردد.

سابقه کلی سلامتی و پزشکی شما

وسعت بیماری

تحمل شما برای داروها، عملیات پزشکی و درمانهای خاص

نظر و اولویتهای شما

 

علاوه بر یک سابقه پزشکی کامل، مشورت با پزشک در خصوص نشانه ها می تواند به درک شما کمک کند و به انجام فعالیتهایی برای کاهش استرس منجر می شود. سایر درمانهای ممکن PMS شامل موارد زیر است:

استفاده از مدر پیش از بروز نشانه ها برای کاهش احتباس مایعات ذکر شده است

قرصهای خوراکی پیشگیری از بارداری

پروژسترون طبیعی تزریقی یا شیاف داخل مهبلی

پروژسترون طولانی اثر برای محدود کردن تغییرات چرخه قاعدگی

داروهای تسکین دهنده

تغییر رژیم غذایی برای کاهش دریافت قندها و افزایش دریافت پروتئین.

استفاده ازویتامین B به عنوان مکمل غذایی

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »