حداقل سه ماه قبل از بارداری شرايط را برای تولد نوزاد آماده سازيد

همه ی ما در جامعه شاهد كودكاني هستيم كه دچار معلولیت هستند گرچه تعداد زیادی از این کودکان به دلیل اختلالات ژنتیکی دچار مشکل گردیده اند اما تعدادی نیز در اثر غفلت والدين در تصميم به بارداري دچار ضايعاتي مي شوند و از داشتن زندگی سالم و شاداب محروم مي شوند و يكي از دلايل آن عدم آشنايي والدين به توصيه هايي سلامتی است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ما به شما توصیه می کنیم که اگر تصميم به بارداري و داشتن فرزند داريد بايد حداقل سه ماه قبل از بارداري شرايط را براي تولد نوزاد آماده سازيد و به چند پرسشي كه در اين مورد مي شود پاسخ دهيد .

1- آيا شما ( مادر) در قبال بيماري سرخجه مصونيت داريد ؟

اگر زن بارداری که قبلا به سرخجه مبتلا نشده و واکسن هم نزده باشد با فرد مبتلا به سرخجه تماس پیدا کند، ویروس سرخجه از راه بینی و حلق او وارد بدنش می‌شود و در بدن او تکثیر می‌یابد. سپس ویروس از راه جفت به جنین می‌رسد.

سن بارداری به هنگام ابتلا مهم است. اگر ابتلای مادر به سرخجه در طی 8 هفتگی دوران آبستنی باشد، 50 تا 80 درصد امکان دارد جنین او مبتلا شود. در سه ماهه دوم دوران بارداری، 10 تا 20 درصد و در سه ماهه سوم دوران بارداری، ابتلا کمتر می‌باشد.

اگر جنین در سه ماهه اول دوران جنینی مبتلا شود، چون در این دوران اعضای جنین در حال شکل گرفتن می‌باشند، موجب ناهنجاری های مختلف جنینی می‌شود و نوزاد پس از تولد دچار ناهنجاری های قلبی ، کبدی ، عارضه چشم (آب مروارید و آب سیاه) ، عارضه گوش (کری) و خونی (خونریزی پوست) می گردد و بالاخره ویروس، مستقیما اعصاب مرکزی را مبتلا می‌سازد و نوزاد پس از تولد دچار عقب افتادگی مغزی و گاهی تشنج می‌گردد.

اگر در طول دوران بارداري ابتلا به بيماري سرخجه شويد ضايعه ي جدي به اعضاي داخلي بدن جنين خصوصا در اوايل بارداري مي زند بنابر اين قبل از اقدام به بارداري با پزشك متخصص مشورت كرده و از او درخواست آزمايش خون كنيد زيرا در صورت زدن واكسن بايستي حداقل سه ماه صبر كنيد تا بارداري را شروع كنيد .

2- آيا قرص هاي ضدبارداري مصرف مي كنيد ؟

در صورت استفاده از قرص هاي ضد بارداري حداقل سه ماه لازم است كه از قرص ها استفاده نكنيد يعني سه دوره ي قاعده گي را پشت سر بگذاريد تا آماده براي بارداري شويد و در اين مدت مي توانيد از كاندوم استفاده كنيد . اگر قبل از منظم شدن قاعدگي اقدام به بارداري كنيد ، پيش بيني تاريخ زايمان دشوار خواهد بود .

3- آيا سابقه ي بيماري طولاني و موروثي در خودتان و همسرتان داريد ؟

حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد مرگ و میر نوزادان و کودکان به دلیل مشکلات ژنتیکی است . لذا بهترین راه برای جلوگیری از تولد نوزاد بیمار، انجام  مشاوره ی ژنتیک، بخصوص قبل از ازدواج و بررسی ژنتیک جنین طی دوران بارداری امکان پذیر است.

اغلب بیماری های ژنتیکی درمان ندارند. معلولیت، نا توانی و رنجوری در تمام طول عمر فرد مبتلا همراه اوست.

ناشنوایی، نابینایی و عقب‌ماندگی ذهنی از مهمترین اختلالات ژنتیکی به شمار می‌آیند که علت شایع آن، ازدواج فامیلی است.

در صورت وجود سابقه ي بيماري طولاني و موروثي در خودتان و همسرتان با پزشك خود مشورت كنيد و او را در جريان سابقه ي بيماري طولاني مانند صرع و ديابت و … قرار دهيد و يا چنانچه در خانواده ي شما و همسرتان سابقه ي بيماري موروثي وجود دارد ، پزشك خود را در جريان قرار دهيد تا احتمال خطر به ارث رسيدن بيماري به كودكتان به حداقل برسد .

4- آيا شما از نظر وزنی آمادگي لازم براي زايمان دارد ؟

بهترين حالت ممكن آنست كه بايستي وزن شما حداقل به مدت شش ماه قبل از باردار شدن با قدتان متناسب باشد .

در صورتيكه اضافه وزن داريد با نظر پزشك تغذيه از رژيم غذايي استفاده كنيد تا وزن خود را كاهش دهيد و در صورت كمبود وزن با استفاده از تغذيه ي مناسب با نظر پزشك تغذيه ، خود را به وزن ايده آل برسانيد . چون كمبود و اضافه وزن زياد موجب خطراتي براي مادر و جنين مي شود

5 – آيا از سيگار و يا الكل استفاده مي كنيد ؟

خوشبختانه در جامعه ي ما استفاده از الكل و سيگار در ميان مادران نسبت به ساير جوامع در درجه ي پائين تري قرار دارد . و به همين جهت درصد بيشتري از نوزادان مصون هستند. ولي در صورتيكه تصميم به بارداري گرفته ايد بايد هر دو والد استفاده از سيگار و الكل را قطع كنند ، چون استفاده از آن ها بر روي باروري مردان و زنان تاثير منفي بسزايي دارد .

6- آيا اسيد فوليك مصرف مي كنيد ؟

از موقعيكه قرص هاي ضدبارداري را قطع كرده ايد تا هفته ي دوازدهم بارداري بايد از قرص اسيد فوليك استفاده كرد . اسيد فوليك ويتاميني است كه مانع بروز برخي نواقص مادرزادي مي شود .

در 12 هفته ي نخست بارداري هر روز 400 ميكروگرم از اين ويتامين ها مورد نياز است . اسيد فوليك از ويتامين هاي خانواده ي ب است و باعث تقويت لوله ي عصبي مي شود . لوله ي عصبي كه بعدا ستون فقرات را تشكيل مي دهد به فاصله ي كوتاهي پس از باردار شدن شكل مي گيرد .

در صورت كمبود اسيد فوليك ، ممكن است لوله ي عصبي در امتداد طول خود كاملا جوش نخورد و منجر به بيرون زدن طناب نخاعي و عارضه اي بنام اسپينا بيفيدا شود . نوزادان مبتلا آنانسفالي به فاصله ي كوتاهي پس از تولد مي ميرند ، زيرا بخش بزرگي از مغز و يا همه ي آن را ندارند . اين قرص ها را مي توانيد بدون نسخه ي پزشك تهيه كنيد .

اگر قبلا كودكي با نقص لوله ي عصبي بدنيا آورده ايد ، خطر بدنيا آوردن كودك دوم با همان نقص براي شما بيشتر است . در اين صورت پزشك به شما توصيه خواهد كرد هر روز مقدار بيشتري اسيد فوليك (4 ميلي گرم ) مصرف كنيد .

احتمال خطر بارداری سریع پس از زايمان

در خانم‌ها چه زايمان طبيعي داشته و چه به روش سزارين زايمان کرده باشند، تا زماني که خونريزي وجود دارد، نبايد تماس جنسي انجام شود و بهتر است تا 6 هفته پس از زايمان نيز روابط زناشويي برقرار نشود زيرا دستگاه تناسلي زن بعد از زايمان حدود 6 هفته زمان مي‌برد تا به حالت عادي برگردد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  در زايمان به روش طبيعي، به علت تغييراتي که در مجراي تناسلي زن ايجاد شده، بهتراست روابط زناشويي کمي ديرتر از سر گرفته شود.

همچنین اعتقاد بسياري از زنان جامعه برآن است كه چون قاعدگي آنها پس از زايمان قطع شده است يا اينكه چون در دوران شيردهي هستند، فعلا امكان باردارشدن آنها وجود ندارد و در مقاربتهاي خود نيازي به استفاده از روشهاي جلوگيري از بارداري ندارند.

اگر چه اين ديدگاه به طور كلي اشتباه نيست و پايه علمي نيز دارد اما موارد زيادي از خانمها به اين دليل كه از جزئيات و شرايط كاربرد اين روش اطلاع كافي نداشته اند متاسفانه دچار بارداري ناخواسته شده و مشكلات جدي براي آنها و كودكان آنها ايجاد شده است . لذا براي استفاده صحيح از اين روش رعايت نكات زير لازم و ضروري مي باشد :

اين روش كه به نام قطع قاعدگي در دوران شير دهي ياLAM شناخته مي شود جزو روشهاي طبيعي جلوگيري از بارداري مي باشد كه درآن از وقفه اي كه بعد از زايمان در تخمك گذاري ايجاد مي شود استفاده شده و به عنوان يك روش جلوگيري از بارداري بكار برده مي شود.

اما بايد دقت نمود كه هميشه و همه زناني كه زايمان كرده اند قادر به استفاده از اين روش نمي باشند و فقط در موارد زيراستفاده ازاين روش جهت جلوگيري از بارداري توصيه مي گردد:

1- زناني مي توانند ازاين روش استفاده كنند كه به نوزاد خود شيردهي از پستان داشته باشند و اگر نوزاد با شير خشك تغذيه شود و مادر شير دهي نداشته باشد اين روش موثر نخواهد بود . زيرا زنان غير شير ده ممكن است چند هفته پس از زايمان تخمك گذاري آنها مجددا شروع شده باشد اما قاعدگي مادر مانند هميشه وآنطوري انتظار داشته است اتفاق نيافتد لذا اگر زوجين در چنين شرايطي نزديكي داشته باشند امكان بارداري مجدد خانم وجود دارد.

2- مادر بايد حداقل 10-8 بار در يك شبانه روز كودك خود رابه طور موثر وكامل شير بدهد به طوريكه هر نوبت شير دهي 15-20 دقيقه به طول بينجامد. و اگر مادر كمتر از اين ميزان شيردهي داشته باشد يا مدت زمان شير دهي كوتاه باشد وشير خوارنتواند مكيدن هاي عمقي وكامل داشته باشد امكان كم شدن تاثير روش وجود دارد.

3- مادر حتما در طول شب نيز به كودك خود شير بدهد.

4- فاصله بين دو نوبت شير دهي در طي روز نبايد بيش از چهارساعت و در طول شب نبايد بيش ازشش ساعت باشد . بنابراين مادرانيكه شاغل هستند و در طي ساعات كاري شير دهي ندارند بايد شير خود را درمحل كاربدوشند به صورتي كه سينه ها به خوبي تخليه شوند تا ازتاثيرروش كاسته نشود .

5- نوزاد حداقل 85 درصد از نياز تغذيه اي خود را از شير مادر بدست بياورد و اگر غذاي كمكي براي كودك آغاز گردد يا ازشير خشك در كنارشير مادراستفاده شود  چون نوزاد كمتر شيرمادر را مصرف مي كند از موفقيت روش كاسته مي شود .

6- قاعدگي مادر پس از زايمان باز نگشته باشد .در صورتيكه مادر پس از زايمان دچار قاعدگي گردد به احتمال زياد تخمك گذاري نيز شروع شده و اين روش به هيچ عنوان قابل اطمينان نيست. ( براي اينكه مادر در تشخيص اينكه آيا قاعدگي وي شروع شده يا نه دچار اشتباه نشود بهتر است به مراكز بهداشتي درماني مراجعه كند تابا گرفتن شرح حال دقيق اطمينان لازم حاصل گردد)

7- هر زمانيكه كودك به سن شش ماهگي تمام برسد بايد مادر اين روش را ترك كند و سراغ روشهاي مطمئن تري برود چون بعد از شش ماه خود به خودميزان تاثير اين روش در حد زيادي كاهش مي يابد. بنابراين حتي اگر مادر بعد از شش ماهگي كودكش همچنان شير دهي كامل رانيز داشته باشد امكان موفقيت اين روش به اندازه ماههاي اول نيست.

در صورتيكه اين روش با در نظر گرفتن شرايطي كه در بالا ذكر گرديد به طور مستمر مورد استفاده قرار گيرد مي تواند تا حد زيادي از بارداري خانم جلوگيري كندو فقط به احتمال 2 درصد ممكن است طي شش ماه اول تولدعليرغم به كارگيري اين روش دچار بارداري ناخواسته شود .

مادرانيكه در دوران پس از زايمان به سرمي برند علاوه بر روش قطع قاعدگي در شير دهي (LAM)انتخاب هاي ديگري نيز دارند كه اين روشها عبارتند از :

1- كاندوم ( موفقيت 97درصدي )

2- قرص لاينسترونول يا قرص دوران شير دهي( موفقيت99 درصدي)

3- آمپول DMPA يا سه ماهه( موفقيت 7/99درصدي)

4- اي يو دي( موفقيت2/99درصدي)

لذا توصيه ميشود كليه مادران تازه زايمان كرده به مراكز بهداشتي درماني مراجعه نمايند و با انجام يك مشاوره كامل و دقيق يك روش مطمئن جلوگيري از بارداري را براي خود انتخاب نمايندتا ازبارداري نا خواسته در اين دوران حساس ومهم جلوگيري كرده وبه حفظ سلامت خود و جامعه كمك نمايند.

عوامل خطر در سرطان پستان

سابقه فاميلي ابتلا به سرطان پستان

از بين فاكتور هاي شناخته شدة مؤثر بر افزايش خطر ابتلا به سرطان پستان، سابقة فاميلي از مهمترين عوامل محسوب مي شود. در حدود 10-5% سرطان هاي پستان در زمينه سابقه فاميلي ايجاد مي شوند و تخمين زده مي شود كه 30-20% از خانم هاي مبتلا به سرطان پستان حداقل يكي از بستگان درجه اولشان دچار سرطان پستان بوده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مطالعات پزشكي ثابت كرده اند كه در خانم هايي كه وابستگان درجه اول آنها (مادر، خواهر، دختر) مبتلا به سرطان پستان بوده اند، خطر ابتلا به اين بيماري در سنين پايين تري وجود دارد و سرطان پستان دو طرفه در آنها شايعتر است. از سوي ديگر خانم هايي كه در سنين جوانتري دچار سرطان پستان  مي شوند، وابستگان درجة اول و دوم آنها در معرض خطر بالاتري از ابتلا به سرطان پستان مي باشند.

از مشخصات سرطان پستان با زمينه فاميلي، شروع بيماري در سنين پايين، ميزان بالاي بروز بيماري به صورت دو طرفه و همراهي سرطان پستان با سرطان هاي اعضاي ديگر مثل تخمدان است.

شرايطي كه اثبات كننده وجود استعداد فاميلي در يك خانم هستند عبارتند از:

1- ابتلاء افراد متعدد در فاميل به يك نوع سرطان

2- تشخيص سرطان در سنين جوانتر نسبت به سن مورد انتظار در آن نوع سرطان

3- تشخيص دو يا سه نوع سرطان در يك فرد

4- سرطان دو طرفه يا چند كانوني در يك فرد

5- ابتلاء به سرطان پستان در يك فرد مذكر خانواده

سرطان پستان در سنين پايين مهمترين مشخصه استعداد فاميلي ابتلاء به سرطان است.

وقتي وجود استعداد فاميلي در اعضا يك فاميل مورد شك است بايد مشاورة پزشكي و بررسي هاي لازم انجام گيرد تا اطلاعات كاملتري جهت اثبات اين استعداد بدست آيد.

در صورتي كه مادر، خواهريا دختر شما دچار سرطان پستان بوده اند، احتمال ابتلا به اين بيماري در شما نيز كمي بيشتر از افراد عادي است و بهتر است زير نظر پزشك از برنامه هاي تشخيص زودرس استفاده كنيد.

چنانچه وجود اين استعداد ژنتيكي در خانمي ثابت شود و آن خانم تحت پوشش برنامه هاي تشخيص زودرس قرار بگيرد، در صورت ابتلا به سرطان، بيماري وي در مراحل اوليه كشف خواهد شد و ميزان طول عمرو كيفيت زندگي او افزايش خواهد يافت.

عوامل مربوط به دوره باروري و هورمونها

عوامل خطر دوره باروري شامل موارد زير هستند:

·  قاعدگي زودرس و يائسگي دير رس

·  وضعيت بارداري:

1.  سن اولين بارداري بالاي 30 سال

2.  نازايي و بچه دار نشدن

· مصرف داروهاي ضدبارداري در شرايط خاص

· درمانهاي هورموني بعد از يائسگي

·  عدم سابقه شيردهي به فرزندان

قاعدگي زودرس و يائسگي دير رس

قاعدگي زودرس و يائسگي ديررس، خطر ابتلا به سرطان پستان را افزايش مي دهند. مطالعات زيادي نشان داده اند كه سن بلوغ زير 12 سال نسبت به سن بلوغ بالاي 15 سال، خطر ابتلا به سرطان پستان را تا 2 برابر افزايش مي دهد. در واقع هر عاملي كه تماس بدن با استروژن را افزايش دهد، خطر ابتلا به سرطان پستان را افزايش مي دهد.  مطالعات محدودي كه در ايران در اين زمينه انجام شده اند، ارتباطي بين سن شروع قاعدگي قبل از 12 سالگي با سرطان پستان پيدا نكرده اند. به هر حال براي اظهار نظر قطعي، بايد مطالعات وسيعتري انجام شود.

سن يائسگي بيشتر از 55 سال نيز احتمال ابتلا به سرطان پستان را افزايش ميدهد. زناني كه به طور طبيعي بعد از 55 سالگي يائسه شده اند، نسبت به زناني كه يائسگي آنها قبل از سن 45 سالگي بوده است دو برابر بيشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان پستان هستند.

همچنين احتمال ابتلا به بيماري در زناني كه هر دو تخمدان خود را پيش از 40 سالگي از بدن خارج كرده اند يا به هر علتي فعاليت هورموني تخمدانها را از دست داده اند، كاهش مي يابد.
وضعيت بارداري

– سن اولين بارداري

در ابتدا لازم است اشاره شود كه مقصود از بارداري در اينجا، دورة كامل و 9 ماهه بارداري است، اعم از اينكه منجر به تولد نوزاد زنده شده يا نشده باشد.

سن بالاتر از 30 سال در اولين بارداري خطر ابتلا به سرطان پستان را افزايش مي دهد. در مقابل وقتي سن اولين بارداري پايين تر باشد خطر سرطان پستان كمتر است. اهميت سن كم در اولين زايمان، ناشي از بلوغ زودهنگام بافت پستان است كه حساسيت آن را نسبت به عوامل سرطان زا كاهش مي دهد.

بنابراين، در صورتي كه اولين بارداري و زايمان شما پس از 30 سالگي بوده است، بهتر است به سلامت پستان هاي غدد توجه بيشتري داشته باشيد.

– نداشتن فرزند و نازايي

بچه دار نشدن خطر ابتلا به سرطان پستان را افزايش مي دهد. خطر ابتلا در زنان بدون فرزند مشابه خطر ابتلا در زناني است كه سن اولين زايمان آنها بيشتر از 30 سال است.

اگر شما مشكل نازايي داريد بويژه اگر اين مشكل بعلت اختلالات هورموني شما است، بهتر است تحت پوشش برنامه هاي تشخيصي زودرس قرار بگيريد.
مصرف داروهاي ضدبارداري

مطالعات قبلي نشان داده بودند كه بين مصرف قرصهاي ضد بارداري و افزايش خطر سرطان پستان، رابطه اي كوچك وجود دارد. بررسي هاي بعدي، تاثير اين داروها را در دو گروه از زنان مورد ارزيابي قرار دادند: گروه اول زنان جواني كه از اين داروها به مدت طولاني استفاده كرده بودند و گروه دوم، زناني كه قبل از اولين بارداري اين قرصها را مورد استفاده قرار داده بودند

طبق نتايج بسياري از مطالعات مصرف اين داروها به مدت 4 سال يا بيشتر و قبل از اولين حاملگي در زنان جوان، خطر سرطان پستان را افزايش مي دهد و ممكن است اين اثرات تا 10 سال پس از مصرف باقي بماند، اگرچه اين نتايج هنوز مورد بحث است. به علت شيوع كمتر مصرف قرصهاي ضد بارداري در 30 سال گذشته، اطلاعات موجود در اين زمينه كامل نيست و مطالعات بيشتر ضرورت دارد.

درمانهاي هورموني بعد از يائسگي

اين نوع درمان، يك درمان دارويي براي جانشين كردن هورمونهاي طبيعي تخمدان در زمان يائسگي است. در حال حاضر براي جلوگيري از عوارض يائسگي، تركيبات استروژني و پروژستروني پس از يائسگي استفاده مي شود. در بسياري از خانمها پس از يائسگي تركيبي از اين دو هورمون به عنوان درمان هورموني جايگزيني تجويز مي گردد.

هر خانم در سن يائسگي داراي شرايط خاص خود است و براي درمان هورموني بايستي تحت نظر پزشك معالج خويش باشد.

بنابراين:

از هر گونه مصرف خودسرانه داروهاي هورموني پرهيز نمائيد.

هرگز توصيه به درمان هورموني از دوستان و آشنايان را بدون مشورت با پزشك معالج نپذيريد.

درمانهاي هورموني جايگزين داراي منافع زير مي باشد:

1)  كاهش گر گرفتگي و تعريق شبانه پس از يائسگي

2)  كاهش خشكي مجراي تناسلي

3)  برطرف شدن خستگي و تغييرات خلقي ناشي از يائسگي

4)  برطرف شدن اختلالات خواب

5) برطرف شدن درجاتي از بي اختياري ادرار

6)  كاهش مرگ و مير ناشي از بيماريهاي قلبي

7) جلوگيري از پوكي استخوان

آيا درمان هورموني خطر ابتلا به سرطان پستان را افزايش ميدهد؟

هورمون درماني خطر سرطان پستان را تا 30 درصد افزايش مي دهد. فوايد مصرف آن بسته به ميزان خطر سرطان پستان و ساير عوامل دارد كه توسط نظر پزشك تعيين مي شود.

پزشك معالج شما، شما را از نظر وجود عوامل خطر ابتلا به سرطان پستان بررسي مي كندو با توجه به مزاياو معايب اين روش، جهت تجويز يا عدم تجويز اين هورمونها تصميم مي گيرد.

نكته مهم اين است كه:

چنانچه داروي هورموني توسط پزشك تجويز گردد براي شما خطري به دنبال ندارد.

عواملي كه بايد توسط پزشك بررسي گردد:

1)  سابقه ابتلا به سرطان پستان در فرد يا در بستگان فرد

2)  سابقه مشكلات قلبي و فشار خون

3)  سابقه مشكلات انعقادي

4)  سابقه بيماري كيسه صفرا

مهمترين عامل در اين موضوع، بررسي سابقه ابتلا به سرطان پستان است. اگر بيماري سابقه قبلي سرطان پستان داشته باشد يا اينكه سابقه ابتلا در بستگان وي وجود داشته باشد، بايد حتماً به پزشك اطلاع دهد تا در تصميم گيري نهايي وي مشكلي ايجاد نگردد.

همچنين سابقه بيماري قلبي و بالا بودن فشار خون و يا وجود سابقه فاميلي اين بيماري ها، عامل بسيار مهمي هستند كه بايد پزشك معالج را از آنها مطلع كرد. اگر فردي در موارد مذكور سابقه اي داشت بايد دقيقاً به پزشك معالج اطلاع دهد تا در مورد مزايا و معايب درمان هورمون، نظر نهايي از جانب پزشك اعمال گردد.

افرادي كه تحت درمانهاي جايگزيني هورمون قرار مي گيرند، بايد از برنامه هاي تشخيص زودرس سرطان پستان استفاده كنند در اين صورت استفاده از هورمونهاي جايگزين خطر مرگ در سرطان پستان را افزايش نمي دهد.

سابقه شيردهي به فرزندان

شير دادن مادر به فرزند، به عنوان يك عامل حمايت كننده در برابر سرطان پستان، خطر ابتلا به اين بيماري را كاهش مي دهد. به نظر مي رسد تاثير شيردهي، به طول مدت و زمان آن بستگي نداشته باشد. تاثير حمايتي شيردهي در سرطان پستان قبل از يائسگي واضحتر است. گفته مي شود هر چه زمان شيردهي طولاني تر باشد، اين اثر محافظتي قويتر خواهد بود، بويژه اگر اين مدت بيشتر از 6 ماه باشد.

البته كم بودن شير يا ترشح نشدن آن در بعضي خانمها كه منجر به كاهش دوران شيردهي به زير 6 ماه شده باشد، اثري در بروز سرطان پستان ندارد.

همچنين قطع شير با استفاده از داروهاي هورموني باعث افزايش خطر سرطان پستان نمي شود ولي اگر سن مادر در زمان شيردهي پايين تر باشد، اين اثر محافظتي بيشتر خواهد شد.

به هر حال، از آنجا كه شيردهي در بين مادران غربي چندان متداول نيست، اين موضوع مستلزم بررسي هاي وسيعتر در كشور خودمان است.

چگونه مي توانيم خطر سرطان پستان را كاهش دهيم؟

كساني كه سابقه ابتلا به سرطان پستان را در يكي از بستگان دارند نمي توانند اين عامل را تغيير دهند.

افرادي كه قاعدگي زودهنگام يا يائسگي دير هنگام دارند نمي توانند اين عامل را تغيير دهند.

ولي اين افراد مي توانند با انجام اقدامات زير اثر ساير عوامل خطر را كاهش دهند:

– تعديل وزن در حد متناسب

– كاهش چربي رژيم غذايي

– انجام ورزش روزانه بطور مرتب

توجه كنيد:

بعضي از عوامل خطر سرطان پستان قابل كنترل هستند و با كمي دقت، مي توانند اين عوامل را تحت كنترل درآوريد.

نقش آلودگيهاي محيطي در بروز سرطان پستان

شواهدي وجود دارند كه نشان مي هند عومل محيطي و آلودگي ها، مي توانند بر ميز ان بروز و مرگ و مير سرطان پستان تأثير بگذارند. در اينجا بعضي از عوامل محيطي را كه مي توانند در بروز سرطان پستان مؤثر باشند مورد بررسي قرار مي دهيم:

قرار گرفتن در معرض اشعه

مطالعات بهداشتي ثابت كرده اند كه قرار گرفتن بافت پستان در معرض اشعه با افزايش خطر ابتلا به سرطان پستان همراه مي باشد. اين اثر در خانم هاي جواني كه پس از بمباران اتمي زنده مانده اند نيز مشخص شده است. همچنين در خانم هايي كه مكرراً تحت انجام عكسبرداري از قفسه سينه قرار گرفته اند و يا به علت وجود سرطان هاي قسمت فوقاني بدن تحت انجام درمان با اشعه يونيزان (راديوتراپي) قرار مي گيرند اين مسئله گزارش شده است. افزايش خطر بيماري به دنبال تابش اشعه زياد، به سن بيمار نيز بستگي دارد و هر چه سن پايين تر باشد احتمال اين مسئله بيشتر است (بخصوص در سنين 14-10 سال). نكته مهم اين است كه انجام ماموگرافي جهت تشخيص بيماري يا تشخيص زودرس، چنين اثري را به دنبال ندارد، بخصوص اينكه بطور عمده بعد از سنين 40-35 سالگي انجام مي شود.

در مورد خانم هايي كه به علت سرطان پستان يك طرفه تحت انجام راديوتراپي قفسه سينه قرار مي گيرند، بخصوص در سنين زير 45 سال افزايش خطر سرطان پستان در پستان مقابل گزارش شده است. البته يك فاصله زماني حداقل 10 سال براي بروز سرطان پستان وجود دارد كه گاهي اين فاصله زماني كاهش مي يابد. اگر چه اين احتمال كم است. ولي بر لزوم پيگيري بيماران مبتلا به اين بيماري پس از درمان، تأكيد مي كند.

سيگار و الكل

مصرف سيگار با ابتلا به بسياري از سرطانها رابطه دارد. در بعضي از مطالعات مصرف سيگار در دوران نوجواني و بلوغ كه بافت پستان به مواد سرطان زا حساسيت بيشتري دارد، با افزايش خطر سرطان پستان توأم بوده است. همچنين افزايش خطر در افرادي كه در معرض دود سيگار قرار گرفته اند ثابت شده و علت آن اين است كه دود ناشي از سوختن سيگار داراي عوامل سرطان زاي بيشتري است. مصرف الكل نيز باعث افزايش سطح سرمي استراديول مي شود.

ساير عوامل

تجمع سموم ارگانوكلره مثل D.D.T در بدن و قرار گرفتن در معرض ميدانهاي الكترومغناطيسي در محيط كاري احتمال دارد با افزايش خطر سرطان پستان همراه باشند ولي اين اثرات صددرصد ثابت شده نيستند و براي اثبات آنها بايد مطالعات وسيعتري صورت گيرد.

از بين آلودگي هاي محيطي كه احتمال دارد خطر ابتلا به سرطان پستان را افزايش دهند، برخورد با اشعه مهمترين عامل محسوب مي شود.

خلاصه:

· مهمترين عوامل خطر شناخته شده براي سرطان پستان عبارتند از: سابقه فاميلي ابتلا به سرطان پستان، سن اولين زايمان بيش از 30 سال نازايي، بلوغ زودرس، يائسگي ديررس، عدم شيردهي به فرزندان. عوامل نژادي و اجتماعي- اقتصادي، چاقي پس از يائسگي و مصرف چربي زياد، سابقه تابش اشعه به قفسه سينه و برخي بيماري هاي خوش خيم پستان.

· دارا بودن هر يك از عوامل خطر فوق الذكر، دليل اين نيست كه شما حتماً به سرطان پستان مبتلا مي شويد. بلكه معناي آن اين است كه شما اندكي بيشتر از جمعيت عادي در معرض خطر ابتلا به اين بيماري هستيد.

در صورت دارا بودن هر يك از عوامل خطر ذكر شده، بويژه سابقه فاميلي، سن اولين زايمان بيشتر از 30 سال و برخي از بيماري هاي خوش خيم پستان، بهتر است تحت نظر پزشك از برنامه هاي تشخيص زودرس استفاده كنيد.

عوامل خطر زای سرطان سینه

عوامل خطر

یک عامل خطر منفرد و خاص برای سرطان پستان وجود ندارد. ترکیبی از عوامل هورمونی، ژنتیک و احتمالاً عوامل محیطی می تواند خطر ایجاد سرطان پستان را افزایش دهد. مطابق جدول پشت صفحه بیش از 80% تمام

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  سرطان های سینه تک گیر هستند. به این معنی که در خانواده بیمار سابقه فامیلی ابتلا به سرطان پستان وجود ندارد. در سایر موارد باقیمانده دارای سابقه فامیلی هستند. هیچگونه شواهدی در مودر این که سیگار، کاشت سینه ی سیلیکون مصرف ضد عرق ها، پوشیدن بندهای سفت و فنری یا سقط خود به خودی احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان را افزایش می دهد، وجود ندارد همانطور که قبلاً بیان شده عوامل ژنتیک موثر است و باید گفت عوامل هورمونی و عوامل چاقی و رژیم غذایی و مصرف الکل خطر ابتلا را افزایش می دهد.

عوامل محافظت کننده

عوامل خاصی می توانند موجب محافظت در مقابل سرطان پستان شوند. یک مطالعه، نشان داده که فعالیت جسمانی خطر سرطان پستان را در زنان 20% تا 80% کاهش می دهد.

مطالعه در زمینه، موثرترین نوع ورزش و فعالیت و میزان دفعات آن در حال انجام است. تصور می شود شیردهی نیز به دلیل اینکه از برگشت قاعدگی جلوگیری کرده و از قرار گرفتن در معرض استروژن می کاهد خطر ابتلا به سرطان پستان را کاهش می دهد و تصوری
می شود که یک دوره بارداری کامل قبل از 30 سالگی نیز اثر محافظتی داشته باشد.

یک رژیم غذایی سالم نیز خطر ابتلا به سرطان پستان را کاهش می دهد.

سایر علل :

– عوامل وراثتی:

نقش فاکتورهای ارثی و ژنتیکی به عنوان عوامل مستعد کننده در ابتلا به سرطان پستان تأیید شده است. یک سوم از کل مبتلایان، دارای سابقة مثبت وقوع کنسر پستان در یک نفر یا تعداد بیشتری از وابستگان درجة اول یا دوم خود هستند.

در افرادی که خواهر یا مادر مبتلا به کنسر پستان داشته اند، ریسک ابتلا ۴ برابر است. اما این بدین معنی نیست که در صورت سابقة ابتلای مادر یا خویشاوند درجة یک، شما هم حتماً مبتلا خواهید شد.

سرطان پستان ناشی از ژن های دخیل در این بیماری و فاکتورهای وراثتی، معمولاً در سنین پایین(زیر ۴۰ سالگی) در چند نفر از خویشاوندان بیمار و در یک یا هر دو پستان (البته نه به طور همزمان) مشاهده  می شود. ژن های مختلف شناسایی شده می توانند خصوصیات بافت شناسی و شدت تهاجم تومور را تعیین کنند.

– رژیم غذایی :

مصرف مواد غذایی پر چرب و سرخ کرده، احتـمال بـروز سرطان پستان را تا دو برابر افزایش می دهد. کیفیت و کمیت چربی رژیم غذایی، هر دو بر ایجاد این بیماری مؤثرند. همچنین بین مصرف متوسط الکل با بروز این بیماری رابطه دیده شده که مکانیسم آن هنوز ناشناخته است.

مصرف هورمون:

تعیین نقش بالقوة هورمون ها در ابتلا به کنسر پستان از اهمیت بسیاری برخوردار است، چرا که میلیون ها نفر از زنان، مرتباً در حال مصرف داروهای ضد بارداری خوراکی و یا دریافت درمان های جایگزینی هورمونی در دوران یائسگی هستند. این عقیده وجود دارد که مصرف OCP ( قرص ضد بارداری خوراکی ) حتی به صورت طولانی مدت، تأثیری در افزایش میزان بروز سرطان پستان ندارد.

ولی مطالعاتی نیز به نفع آنست که مصرف طولانی مدت قرص های ترکیبی در افرادی که سن خیلی پایین داشته و  یا بارداری را پشت سر نگذاشته اند، می تواند در بـروز سرطان مـؤثـر باشد. اما پیشنهاد می کنند کـه نقش ایـن عوامل در ایجاد سرطان پستان حتی درصورت مثبت بودن، بسیار اندک خواهد بـود. ( بالعکس، داروهای ضـد بارداری خوراکی نقـش محافظتی در برابر تومورهای اپیتلیومی تخمدان و سرطان اندومتر رحم دارند. ) بررسی های سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد که استفاده از داروی ضد بارداری تزریقی ( DMPA ) تأثیری در افزایش ریسک سرطان پستان ندارد.

هنوز مشخص نشده است که درمان جایگزینی هورمونی ( HRT )، در صورت وجود سوابق خانوادگی از سرطان پستان یا یافته های مثبت در بیوپسی قبلی، میزان خطر سرطان پستان را تغییر می دهد یا خیر.

بعضی پژوهشگران، مصرف استروژن در سنین قبل و بعد از یائسگی را که به منظور جبران کمبود هورمونی صورت می گیرد، با افزایش مختصر در ریسک سرطان پستان همراه می دانند. به ویژه اگر سابقه ای از بیماریهای خوش خیم پستان وجود داشته باشد. ولی  در صورت مصرف استروژن به همراه  پروژسترون، اطلاعات کافی از مقدار این تأثیر موجود نیست. در مجموع پیشنهاد شده که به طور متوسط زنان از HRT سود می برند.

– چاقی:

بنابر اکثر اطلاعات موجود، وزن بالا با بروز سرطان پستان ارتباط دارد. میزان ریسک در زنان چاق ۲-۵/۱ برابر سایرین است که این ریسک مربوط به به دوران یائسگی می باشد.

– سابقة سرطان اولیه:

در زنانی که سابقة مثبت قبلی از بروز سرطان پستان دارند، ریسک ابتلای پستان سمت مقابل ۴-۳ برابر است. همچنین با وجود سابقة قبلی از کارسینوم تخمدان یا رحم، احتمال بروز سرطان در پستان ۴/۱-۳/۱ برابر افزایش می یابد.

عوامل خطر زای سرطان پستان

عوامل خطر

توضیحات

جنس مونث

99% از موارد در زنان روی می دهد

افزایش سن

بالا رفتن سن همراه با افزایش خطر است

سابقه خانوادگی

سرطان پستان

داشتن وابسته ی درجه مبتلا به سرطان پستان(مادر، خواهر، دختر) احمال خطر را دو برابر افزایش می دهد. در صورتیکه دو نفر از وابستگان درجه 1 مبتلا به سرطان پستان باشند. احتمال خطر 5 برابر افزایش می یابد. احتمال خطر در صورتیکه فرد وابسته هنگام تشخیص سرطان در مرحله قبل از یائسگی بوده بالاتر است. پدر یا برادر مبتلا خطر افزایش را بالا می برد.

سابقه فردی

وقتی فردی تحت درمان سرطان قرار گرفته باشد خطر ابتلا به سرطان همان در پستان و پستان مقابل افزایش می یابد.

جهش ژنی

جهش ژنی BRCA-1 و BRCA-2 مسبب اکثر موارد سرطان های پستان ارثی هستند.

عوامل هورمونی

قائدگی زودرس

قبل از سن 12 سالگی

یائسگی دیر رس

بعد از سن 55 سالگی

عدم زایمان

نداشتن هیچ حاملگی منجر به زایمان

سن بالای اولین بارداری

سن بالای 30 سال در اولین بارداری

هورمون درمانی

استفاده از هورمون درمانی ترکیبی بعد از یائسگی (استروژن و پروژسترون) در حال حاضر یا استفاده دراز مدت از قبل

چاقی

چاقی با افزایش وزن خطر سرطان پستان را بعد از یائسگی افزایش می دهد و در قبل از یائسگی بافت چربی بیشتر میزان تولید استروژن افزایش می یابد در نتیجه احتمال خطر افزایش می یابد.

مصرف الکل

مصرف الکل، آبجو، شراب و … که روزانه نوشیده شود.

احتمال خطر را در حدود 5/1 برابر افزایش می دهد.

مواجه با پرتوهای یونیزان در دوران بلوغ یا اوائل سن بزرگسالی

در صورتیکه بافت پستان در مراحل رشد خود درمعرض اشعه قرار گرفته باشد (دوران بلوغ) مانند پرتو درمانی در زنانی که به علت بیماری غدد لنفاوی در معرض اشعه در ناحیه سینه قرار گرفته باشد. درمعرض خطر ابتلای بالاتری هستند.

تهیه کننده: شهره کامران زاده
کارشناس پرستاری

منابع:
– پرستاری داخلی- جراحی- برونر و سودارث 2010
– تولید مثل و بیماریهای پستان- سوزان س- اسملترز
– پرستاری داخلی- جراحی دوریس اسمیت

سرطان پستان

بهمن ۱۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار مامایی, مشروح اخبار

سرطان پستان شايعترين سرطان زنان است و يك سوم از سرطانهاي خانمها را تشكيل ميدهد. هريك از زنان جامعه احتمال دارد كه به اين سرطان مبتلا شوند.  زنان  كشور ایران به دليل عدم اشنايي با اين بيماري و عدم اطلاع از روشهاي تشخيص زود رس، موقعي متوجه اين سرطان مي شوند و به پزشك مراجعه مي كنند كه بيماري در مرحله پيشرفته اي قرار گرفته و در نتيجه تشخيص و درمان تاثير زيادي نداشته و بيماري دير يا زود منجر به فوت بيمار مي شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  خوشبختانه روشهاي بسيار موثري براي مقابله با اين بيماري وجود دارد . با تشخيص زود رس سرطان پستان در مراحل اوليه ، درمان كاملا موفقيت آميز است و اكثر زنان مبتلا به سرطان پستان مي توانند زندگي كاملا طبيعي داشته باشند.

 عوامل خطردر بروز سرطان پستان :

1. سابقه سرطان (كانسر) در خانواده

2. زمينه ژنتيكي

3. اولين زايمان در سن بالا(بعد از 35 سالگي)يا نداشتن فرزند

4. مصرف قرصهاي هورموني از هر نوع

5. چاقي در دوران بعد از يائسگي

6. سابقه ابتلاء به سرطان رحم

7. قاعدگي زودرس (قبل از 12 سالگي)و يائسگي ديررس (بعد از 50 سالگي)

 هدف از غربالگري در سرطان پستان:

يافتن كانسر اوليه ، كنترل و مراقبت و درمان

براي زنان و دختران بالاي 20 سال بصورت :

– در افراد عادي ماهانه توسط خود فرد و سالانه توسط پزشك

– در افراد پر خطر ماهانه توسط خود فرد و هر 6 ماه توسط پزشك

– در سن 40 سالگي :  اولين مامو گرافي

– در سن 75-41سالگي  مامو گرافي:  هر دو سال يكبار

 سه روش براي مقابله با سرطان پستان و تشخيص زود رس آن وجود دارد:

1- خود آزمايي پستان ( معاينه توسط خود خانمها)

2- معاينه توسط كاركنان بهداشتي درماني

3- عكس برداري از پستان ها (مامو گرافي)

خود آزمايي پستان هيچ عارضه اي ايجاد نمي كند و درواقع با تشخيص زود رس از مرگ و مير زنان و مادران جامعه جلو گيري مي كند.

بهترين زمان براي انجام خود آزمايي پستان ، 2 الي 3 روز پس از قطع خونريزي عادت ماهانه است . همه خانمها بايد از 20 سالگي شروع به انجام اين كار نمايند. خود آزمايي را نبايد قبل يا در زمان عادت ماهانه انجام داد، چون پستانها متورم و درد ناك هستند.

در دوران يائسگي ، حاملگي و شير دهي معاينه را در روز اول هر ماه يا هر روز دلخواه ديگر مي توانيد انجام دهيد . به هيچ وجه نبايد هنگام حاملگي يا شير دهي ، خود آزمايي پستان را متوقف كنيد.

شايعترين علامت سرطان پستان ، وجود يك غده سفت و بدون درد در پستان است.

 خود آزمايي پستان شامل دو قسمت است:

 نگاه كردن به پستانها در جلوي آيينه

 لمس كردن كامل پستانها

توجه داشته باشيد كه معاينه پستان ( نگاه و لمس ) بايد به طور كامل و به ترتيب انجام شود. بعد از انجام خود آزمايي هميشه از روش مناسبي براي ياد آوري در ماههاي بعد استفاده كنيد.

• نگاه كردن :

بعضي از بيماريهاي پستان ، به صورت تغييرات ظاهري خود را نشان مي دهند و تنها با نگاه كردن مشخص مي شوند. براي اين كار ، قسمت بالا تنه خود را لخت كنيد و در مقابل آيينه به پستانهاي خود نگاه كنيد

تغييرات غير طبيعي شامل:

– فرو رفتگي هاي كوچك يا بزرگ در پوست پستان ،

– تو كشيدگي نوك پستان كه به تازگي ايجاد شده باشد

– زخم پوست يا نوك پستان

– قرمزي و پوسته پوسته شدن

– خارش نوك و هاله اطراف پستان

– قرمز و متورم شدن پستان و تغييراتي شبيه پوست پرتغالي در پوست پستان مي باشند.

– نگاه كردن شامل چند حالت است:

الف- دستها را در دو طرف بدن به حالت آويزان  قرار دهيد و پستانها را از نظر عدم تقارن ( تفاوت چشمگير در اندازه آنها ) و نشانه هاي بالا بررسي كنيد.

ب- در اين حالت دستها را در دو طرف سر به صورت صاف بالا ببريد و به پستانها خصوصا از نظر فرو رفتگي پوست و توكشيدگي نوك پستانها و ساير علائم نگاه كنيد.

ج- در اين حالت كف دستها را پشت سر به هم قفل كرده و شانه ها را به عقب بكشيد و به پستانها نگاه كنيد و آنها را از نظر هر كدام از تغييرات ذكر شده بررسي كنيد.

د- دستها را بر روي كمر فشار داده و شانه ها را به عقب بكشيد و در اين حال پستانهاي خود را مانند حالتهاي قبلي به دقت بررسي كنيد.

ه- خم شويد و دستها را به صورت آويزان در دو طرف تنه قرار دهيد و در آيينه به ظاهر پستانها به دقت نگاه كنيد.

در هر يك از اين پنج حالت ، پستانها را هم از روبه رو و هم از كنار نگاه كنيد. توجه داشته باشيد كه هيچ زني دو پستان صددر صد مشابه و قرينه ندارد.

مهم اين است كه تغييراتي را كه در ظاهر پستان نسبت به ماه قبل در آن ايجاد شده پيدا كنيد.

توجه داشته باشيد كه : علائم مهمي مانند كشيده شدن نوك پستان به داخل و يا فرو رفتگي پوست ممكن است فقط در يكي از اين حالتها ديده شود. لذا ضروري است كه تمام مراحلي را كه شرح داده شد هميشه و به ترتيب انجام دهيد.

 لمس كردن:

لمس پستان مهمترين مرحله خود آزمايي پستان است  . اگر با حوصله و دقت لمس را انجام دهيد اكثر موارد مشكوك را با لمس كردن مي توانيد تشخيص دهيد.

شايعترين حالت تشخيص سرطان پستان ، لمس يك توده (غده) سفت و بدون درد است . لمس هر گونه غده و هر سفتي در پستان بسيار مهم مي باشد.

1- براي لمس كردن پستان ابتدا به پشت دراز بكشيد . براي معاينه پستان چپ ، يك بالش كوچك در زير شانه چپ بگذاريد و دست چپ خود را زير سرتان بگذاريد به طوريكه پستان چپ كاملا در وسط قفسه سينه قرار بگيرد .

براي لمس پستان چپ از دست راست استفاده كنيد.در مورد پستان راست بر عكس عمل كنيد.

2- براي معاينه از نرمه انگشتان (بند آخر انگشت) استفاده كنيد. از نوك انگشت يا بند هاي ديگر انگشتان استفاده نكنيد.

هيچ وقت بافت پستان رابين انگشت شست و ساير انگشتان فشار ندهيد، زيرا به اشتباه احساس مي كنيد يك غده لمس كرده ايد.

ابتدا هر قسمت ازپستان را با نرمه انگشتان و با فشار آرام معاينه كنيد. سپس همان قسمت را بين سطح انگشتان و قفسه سينه فشار بيشتري داده و معاينه كنيد.با اين روش هم قسمتهاي سطحي و هم قسمتهاي عمقي پستان معاينه مي شوند.

توجه داشته باشيد كه انگشتان از روي پوست برداشته نشوند. با اين روش همه قسمتهاي پستان، از انتهاي بالايي پستان( حدود استخوان ترقوه ) تا پايين پستان ( لبه پاييني سينه بند) و از جناغ سينه تا تمام زير بغل بايد معاينه شوند.

• براي انجام صحيح لمس ، بافت پستان را بين پوست و دنده ها فشار دهيد و پوست را روي بافت پستان بلغزانيد.

3- حركت دوراني در معاينه :

براي اين كار مي توانيد از اطراف پستان به طرف نوك پستان در دايره هاي فرضي هم جهت با عقربه هاي ساعت ، لمس را انجام دهيد. پس از لمس هر پستان ، لمس زير بغل همان طرف را انجام دهيد.لمس زير بغل مانند لمس پستان با نرمه انگشتان  انجام مي شود و در صورت وجود هر گونه سفتي يا غده در زير بغل ، بايد به واحد بهداشتي جهت معاينه مراجعه نماييد.

در انتهاي معاينه ، پستانها را در جهات مختلف مانند حالت دوشيدن فشار دهيد و به ترشحات نوك پستان توجه كنيد.ترشحات نوك پستان شايع هستند و اگر از هر دو پستان باشند، معمولا خطري ندارند. ترشحات خوني يا خونا به اي و بي رنگ يك طرفه مهمتر هستند و ممكن است به دليلبيماريهاي سرطاني ايجاد شده باشند.

– لمس پستانها را ميتوان در زير دوش هنگام حمام كردن ، انجام داد.در اين حالت هم مطابق توضيحات قبلي بايد تمام پستان و زير بغل با نرمه انگشتان بطور كامل معاينه شوند. در اين حالت كه پستان و انگشتان خيس و لغزنده هستند بسياري از توده ها بهتر لمس مي شوند.

 مامو گرافي:

مامو گرافي مفيد ترين وسيله تشخيصي براي يافتن سرطان پستان در مراحل اوليه مي باشد.

• اولين مامو گرافي در سن 40 سالگي

• 50-40 سالگي هر 2-1 سال يكبار

• از 50سالگي به بعد ساليانه

سرطان دهانه رحم ( كانسر سرويكس)

سرطان دهانه رحم يكي از شايعترين سرطانهاي زنان در جهان بوده است و از مهمترين علل مرگ و مير زنان در دنيا و در كشورهاي در حال توسعه است. ابتلا به سرطان دهانه رحم در رده هاي مختلف سني زنان وجود دارد ، بخصوص در سنين 55-35 سالگي شايعتر است.

سرطان سرويكس ، عبارت است از سرطاني كه از گردن رحم منشا مي گيرد.

 عوامل خطر در بروز سرطان دهانه رحم :

1- زناني كه در سنين پايين ازدواج مي كنند.

2- زناني كه چندين بار ازدواج كرده اند.

3- زناني كه همسرانشان ختنه نشده اند.

4- زناني كه بيش از يك شريك جنسي دارند.

5- زناني كه همسرانشان بيش از يك شريك جنسي دارند.

6- زناني كه همسرانشان قبلا همسر مبتلا به سرطان دهانه رحم داشته اند.

7- زناني كه دخانيات مصرف مي كنند.

8- زايمانهاي متعدد

 علائم هشدار دهنده در سرطان دهانه رحم:

1- هر گونه خونريزي غير طبيعي

2- هر گونه ترشح غير طبيعي

3- درد شديد لگني

4- كاهش شديد وزن و بي اشتهايي

5- خونريزي پس از تماس جنسي يا معاينه

6- علائم ادراري بدون علت مشخص در سيستم ادراري

 راههاي تشخيص سرطان دهانه رحم:

 پاپ اسمير

 كوتاژ دهانه رحم

 كولپوسكوپي

 بيوپسي

• سرطان دهانه رحم به راحتي در مراحل اوليه تشخيص داده ميشود و در اين مرحله كاملا قابل درمان است.

– آزمايش پاپ اسمير:

آزمايشي است ، ارزان ، بدون درد و قابل اعتماد جهت تشخيص زود رس سرطان گردن رحم، اين آزمايش تغييرات گردن رحم را در مراحل اوليه مشخص كرده و درمان سريع را ممكن مي سازد.

تمامي زنان 65-20 ساله حداقل يكبار ازدواج كرده در اولين فرصت بعد از ازدواج بايد يك تست پاپ اسمير انجام دهند. و تا 3 سال هر سال يكبار آن را تكرار كنند. در صورت طبيعي بودن نتيجه 3 آزمايش پاپ اسمير متوالي و در صورتي كه فرد در معرض خطر نباشد پاپ اسمير بايد هر 3 سال يكبار انجام شود.

• تكرار مجدد نمونه گيري پاپ اسمير بايد با فاصله زماني بيشتر از 8 هفته از انجام آزمايش قبلي صورت پذيرد.

• خانمهاي باردار نياز به انجام آزمايش پاپ اسمير ندارند.

• انجام آزمايش پاپ اسمير به دنبال زايمان بايد 12   هفته پس از زايمان صورت گيرد.

• در صورتيكه  خانمي دچار خونريزي يا لكه بيني پس از نزديكي باشد انجام آزمايش پاپ اسمير كاملا ضروري است.

 نكات قابل توجه قبل از انجام آزمايش پاپ اسمير:

1- انجام آزمايش پاپ اسمير نبايد 3 روز قبل از شروع  قاعدگي و 3 روز  پس از پايان قاعدگي صورت گيرد.

2- از 24 ساعت قبل از انجام پاپ اسمير نزديكي نداشته باشد.

3- از 24 ساعت قبل از انجام پاپ اسمير لكه بيني و خونريزي نداشته باشد.

4- از 48 ساعت قبل از انجام پاپ اسمير نبايد شستشوي داخل واژن داشته باشد.

5- از 48 ساعت قبل از انجام پاپ اسمير نبايد از كرمهاي واژينال جهت درمان استفاده كرده باشد.

ای یوای (IUI ) ، ساده ترین و اولین روش درمان ناباروری است

ساده ترین و اولین درمان ناباروری روش ای یو ای (IUI ) میباشد. از آنجائیکه IUI تکنیکی غیر تهاجمی و از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می باشد، بیش از صد سال است که در درمان نازایی به علل مختلف به کار برده می شود و نازایی با فاکتور مردانه و نازایی بدون علت هر دو از اندیکاسیونهای شایع IUI می باشند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  در این روش به مرد یک ظرف استریل داده می شود تا پس از انجام انزال، مایع منی خود را در آن بریزد.بهترین زمان انجام IUI برای زن، حول وحوش شش ساعتهء پیرامون تخمک گذاری است.

عده ای معتقدند که در نازایی به علت فاکتور مردانه، IUI باید پس از تخمک گذاری و در سایر موارد قبل از تخمک گذاری انجام شود تا اسپرم در رحم منتظر تخمک بماند.

در مراجعه اول برای زن یک سونوگرافی کنترل برای بررسی وضعیت تخمدانها انجام می دهند. اگر در همان زمان شواهدی دال بر تخمک گذاری وجود داشته باشد و تهیه نمونه اسپرم نیز ممکن باشد، می توان در همان موقع IUI را انجام داد.

به طور کلی پس از بررسی وضعیت تخمدانها و اطمینان از طبیعی بودن آنها تزریق داروی کمک باروری (hCG ) به منظور تحریک تخمک گذاری در روز سوم دوره عادت ماهیانه انجام می شود.

معمولا IUI حدود 24 تا 48 ساعت بعد از تزریق دارو انجام می شود. زمان اختصاصی 36 ساعت پس از تزریق hCG است. اگر بنابر نظر پزشک و شرایط موجود برای افزایش میزان موفقیت، دوبار IUI در یک مرحله انجام شود، معمولا حداقل با فاصله 12 ساعت و 48- 24 ساعت پس از تزریق پس از تزریق hCG انجام می شود.

پس از انجام IUI در هر زمانی می توان نزدیکی داشت و در واقع بسیاری از پزشکان نزدیکی را پس از IUI توصیه می کنند.

در صورت عدم موفقیت درمان نازایی پس از انجام سه دور IUI ، می توان از IVF برای درمان استفاده کرد.

روشهای درمان ناباروری

هر گاه يك زوج با وجود تلاش براي حاملگي با داشتن مقاربت كافي در عرض يكسال ( بدون استفاده از روش جلوگيري) حامله نشوند ، به آنها زوج نابارور گويند.

عوامل مؤثر بر نازايي

1- افزايش بيش از حد وزن و يا كاهش بيش از حد وزن كه اين مسئله با رژيم غذايي مفيد و مناسب و ورزشهاي ملايم برطرف مي شود.

2- سيگار: افراد سيگاري بخصوص مردان معمولا با كاهش تعداد اسپرم همراه هستند.

3- الكل : با مصرف الكل كيفيت اسپرم كاهش مي يابد.

4- مواد مخدر: مصرف موا د مخدر ( حشيش و غيره ) و داروهاي اعتيادآور شانس حاملگي را كاهش داده و تعداد اسپرم مرد را كم مي كند.

در ضمن ، مصرف چاي و قهوه نيزبايد مناسب باشد و از مصرف بيش از حد آن پرهيز شود.

5-زمان و دفعات مقاربت : هر چه تعداد دفعات مقاربت بيشتر باشد شانس حاملگي بيشتر است و بهترين زمان مقاربت حوالي تخمك گذاري زن مي باشد كه البته شانس حاملگي در اين زنان بيشتر است ولي دليل بر عدم مقاربت در زمانهاي ديگر نيست.

6-حرارت : در مردها بخصوص اگر متوجه بيضه ها باشد سبب كاهش باروري مي شود به همين دليل ، ناباروري در رانندگان حرفه اي ، جوشكاران ، و كشاورزان بيشتر مي باشد.

حدود 40-50/0 موارد نازايي مربوط به زن و 40/0 عامل مرد و بقيه موارد مربوط به هر دو مي باشد.

1-فاكتور لوله رحم : هر يك از لوله هاي رحم از يك گوشه رحم به سمت خارج كشيده شده و مسير عبور تخمك بارور شده از تخمدان بطرف رحم را تشكيل مي دهد . اين لوله ها نقش حياتي را درباروري زن ايفا مي كند. در يك ناحيه لوله رحمي ، اسپرم مرد و تخمك زن به يكديگر مي رسند و پديده لقاح اتفاق مي افتد. بعد از تشكيل تخم ، تقسيمات سلولي شروع شده و در نهايت در ديواره رحم جايگزين مي شود. حال، بهر دليل لوله رحم دچار انسداد ، التهاب ، عفونت يا چسبندگي شود باعث ناباروري در زن خواهد شد. عامل لوله رحم 25 الي 50/0 علل نازايي زن را در بر مي گيرد. عفونت لگن، آندومتريوز و بيماريهاي مقاربتي از دلايل اصلي آسيب لوله رحم هستند.

2-اختلالات تخمك گذاري: در حالت عادي، هر ماه يكي از تخمدانها يك تخمك بالغ آزاد مي كند كه در اين هنگام زن دچار ناراحتي و درد مي شود و وجود قاعدگي منظم و درد نشانه آنست كه سيكل قاعدگي همراه تخمك گذاري است، زناني كه نمي توانند تخمك گذاري كنند يا اينكه تخمك گذاري آنها غير طبيعي است داراي الگوي غير طبيعي قاعدگي هستند و گاه زنان دچار نارسايي تخمدان براي توليد تخمك مي باشند . شايعترين علت ناباروري زنان اختلالات مربوط به تخمك گذاري است .

3-مشكلات دهانه رحم و رحم: .مشكلات رحم ار قبيل ديواره رحم، تغييرات ساختمان حفره رحم، تومور رحم نيز از علل ناباروري محسوب مي شود. موكوس دهانه رحم يك ماده ژل مانند كه توسط غدد كوچك از دهانه رحم ترشح مي شود كه عمل محافظت كننده داشته و مانع عبور باكتري بطرف رحم مي شود . اين موكوس در حوالي قبل از تخمك گذاري، آبكي و شفاف و كشدار مي شود و اسپرم براحتي از اين موكوس عبور مي كند و به رحم مي رسد كه اين بهترين وضعيت براي بارور شدن مي باشد . در بعضي از بيماران ، مشكلات در موكوس ايجاد مي شود : 1-مقدار موكوس كافي نيست.2-موكوس چسبنده است 3-موكوس زن و اسپرم شوهر با هم تطابق ندارند .

4-آندومتريوز: جزء بيماريهاي شايع است ، يعني ايجاد بافت طبيعي اندومتر ( پوشش داخل رحم) در جاي ديگر خارج از رحم كه اين بافت در محل غير طبيعي جايگزين شده و در هر جايي از حفره لگن به رشد خود ادامه مي دهد . اين بيماري باعث تحريك بافتهاي اطراف شده و باعث چسبندگي مي گردد. آندومتر باعث درد شديد در زمان قاعدگي و يا در حين مقاربت (نزديكي) مي شود و از علل ناباروري محسوب مي شود.

5-فاكتور مرد: به دليل اختلالات هورموني و يا كاهش كيفيت اسپرم نظير كاهش تعداد اسپرم، كمبود تحرك اسپرم و يا شكل غير طبيعي آن مي باشد. همچنين ، انسداد مجاري انتقال اسپرم و عفونت دستگاه تناسلي باعث ناباروري در مردان مي شود.

6-ناباروري با علل نامشخص: 10/0 از علل نازائي را به خود اختصاص مي دهد يعني هنوز پزشكان علت آن را كشف نكرده اند. زماني كه لوله رحم باز باشد و مشكلات رحم ، آندومتر و موكوس نداشته باشد و تخمك گذاري طبيعي باشد ، همچنين تعداد ، شكل و كيفيت اسپرم مرد طبيعي باشد ناباروري نامشخص ( بدون علت) بيان مي كنند.

انتخاب روش مناسب برای بارداری براساس آزمایش اسپرموگرام

باید زن و مرد هر دو در  بررسی ناباروری بطور موازی مورد ارزیابی قرار گیرند. هر چند ناباروری بعد از یک سال تماس جنسی بدون جلوگیری تأیید می شود ولی نگرانی زوج ها باعث مراجعه زودتر می شود که ممکن است سودمند هم باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، از هر 6 زوج یکی به ناباروری دچار می‌شود. در 30 درصد موارد، ناباروری و نازایی به زنان مربوط می‌شود و عامل 30 درصد دیگر ناباروری‌ها و نازایی‌ها، مردان هستند. در 30 درصد دیگر نیز هم مردان و هم زنان درگیرند و در بقیه‌ی موارد، دلیل آن هنوز روشن نیست.

ناباروی در مردان مانند نازایی در زنان ممکن است از نارسایی‌های فیزیکی(مانند این که بیضه‌ها اسپرم عادی را به میزان کافی نسازند)، مشکلات هورمونی و شیوه‌ی زندگی و عوامل محیطی ناشی شود.

برخی از عوامل محیطی عبارتند از:

– سن بالا
– تنش(استرس)
– قرار گرفتن بیضه‌ها در دمای بالا که بر توانایی اسپرم‌ها در رفتن به سوی تخمک اثر منفی دارد.

برای مثال، گاهی بیضه‌ها به درون بیضه‌دان نمی‌روند و درون شکم می‌مانند. این حالت به طور معمول بر نعوظ آلت تناسلی اثری ندارد، اما دمای بالای درون شکم به بیضه‌ها آسیب می‌رساند. در برخی مردان پوشیدن لباس زیر تنگ نیز ممکن است باعث افزایش دمای بیضه‌ها شود.

– سیگار، مواد مخدر و الکل
– برخی داروها
– مواد زهرآگین محیطی
– بیماری‌های مقاربتی

برخی بیماری‌های ژنتیکی، مانند نشانگان کلاین‌فلتر، نیز می‌تواند در ناباروری موثر باشند.

با وجود آن چه گفته شد، در برخی موارد پزشکان و کارشناسان نمی‌توانند علت ناباروی و نازایی را در مرد یا زن تعیین کنند. هم چنین، برخی از علت‌های شناخته‌شده‌ی ناباروی هنوز درمانی ندارند.

در قدم اول لازم است نمونه اسپرم گرفته شده برای آزمایش و روش های آمادگی انجام تست اسپرموگرام بر اساس اصول علمی باشد و آمادگی لازم قبل از انجام تست اسپرموگرام به شکل زیر است :

1- فاصله بین انجام تست تا آخرین انزال باید بین 5- 2 روز باشد (اگر این مقدارکمتراز 2 روزبود رنگ متمایل به زرد بوده ولی درتحرک تاثیری ندارد اما اگر از 5 روزبیشتر باشد تعداد اسپرمها زیاد می شود ولی بیشتر انها مرده اند و فاقد تحرک می باشند)

2- بهتر است در این فاصله از خوردن هر دارویی خودداری شود

3-شب قبل از آزمایش از گرفتن دوش آب گرم و یا رفتن به سونای گرم و یا جکوزی گرم خودداری شود

4- بهتر است نمونه در آزمایشگاه و به روش استمناء گرفته شود (مخلوط شدن ترشحات منی با ترشحات واژن می تواند روی کیفیت مایع منی به شدت تأثیر بگذارد)

5- اگر بیمار ترجیح میدهد در خانه نمونه گیری کند ، اهمیت رساندن سریع (تا 20 دقیقه) و در دمای 37 نمونه (نگه داری نمونه در زیر بغل) را باید به وی گوشزد کنید.

6- استفاده از کاندوم یا مواد لزج کننده و… و نزدیکی ممکن است در نتایج تداخل کند.

حداقل ۲ آزمایش اسپرموگرام که هر کدام معرف یک دوره اسپرماتوژنز باشد لازم است. یعنی فاصله دو آزمایش ۳ ماه باشد که برای قضاوت ضروری است.

مدت زمان پرهیز از مقاربت قبل از آزمایش باید ۴۸ تا ۷۲ ساعت باشد.

مایع منی حداقل ۲ و حدکثر ۵ سی سی طبیعی است.

تعداد اسپرم قابل قبول در هر سی سی مایع منی ۲۰ میلیون و در کل مایع منی ۴۰ میلیون است.

بیش از ۵۰% اسپرم‌ها باید در دو ساعت اول با شدت درجه ۳ یا درجه ۴ فعال باشند.

بیش از ۱۴% اسپرم‌ها باید شکل طبیعی داشته باشند.

اسیدیتی یا PH مایع منی باید در حد ۷. ۲ یا بیشتر باشد.

اگر حجم مایع منی کم باشد ولی PH نرمال باشد احتمالا اشکال در تکنیک جمع آوری نمونه بوده است یا اینکه بخشی از مایع منی بداخل مثانه منتقل شده است.

اگر حجم مایع منی کم باشد و PH آن نیز کم باشد، یا مجرای انزالی انسداد دارد یا کیسه منوی سمینال وزیکل وجود ندارد.

اسپرموگرام طبیعی در زوج نابارور بیانگر احتمال فاکتور زنانه، نازائی ایمونولوژیک (ASA) و یا روش نادرست مقاربت است.

در اسپرمورام اگر تعداد اسپرم‌ها کمتر از ۱۰ میلیون در سی سی باشد آزمایش هورمونی نیز درخواست می‌شود. (تستوسترون، FSH، LH، پرولاکتین)

اگر تعداد اسپرم در اسپرموگرام کمتر از ۵ میلیون در سی سی باشد آزمایش ژنتیکی کاریوتایپ هم درخواست می‌کنیم.

اگر در اسپرموگرام هیچ اسپرمی یافت نشود (آزواسپرمی) علاوه بر آزمایش هورمونی و ژنتیکی، بیمار کاندید بیوپسی بیضه نیز می‌شود.

بنابراین ارولوژیست با توجه به شرح حال، معاینه فیزیکی و انجام آزمایشات، روش درمان را انتخاب می‌کند.

۱) اگر زوج نابارور سن مناسبی داشته باشند، در اینصورت ابتدا از روشهای ساده‌تر استفاده می‌شود. مثل استفاده از دارو و دادن فرصت بیشتر به زوج.

۲) اگر زوج نابارور در گروه ایدیوپاتیک باشد می‌توان ابتدا از دارو و دادن فرصت بیشتر بهره جست.

۳) اگر سن زوج نابارور بالا باشد یا روشهای ساده‌تر پاسخ نداده باشند، آنگاه از روشهای کمک باروری استفاده می‌شود.

دارو درمانی در ناباروری چندان موفق نیست ولی به آن معنی نیست که موثر نیست. اگر قرار باشد از دارو استفاده شود باید حدود ۳ تا ۶ ماه مصرف شود. برخی از داروهای مورد استفاده شامل: HCG، HMG، کلومیفن سیترات، تاموکسی فن، پنتوکسیفیلین، ویتامین‌ای، اسید فولیک، روی، کپسول CO. Q. ۱۰

روشهای نوین در درمان ناباروری:

اگر درمانهای مرسوم و معمول جواب نداده باشد، از روشهای نوین کمک باروری یا ART استفاده می‌شود. این روش‌ها کمک زیادی در درمان ناباروری کرده است.

روشهای نوین یا ART به دو دسته تقسیم می‌شوند:

۱) باروری در بدن صورت می‌گیرد مانندIUI

۲) باروری در خارج از بدن و در محیط آزمایشگاهی صورت گرفته و بعد از آن تخمک بارور شده یا جنین جهت ادامه سیر تکاملی بداخل بدن منتقل می‌شود. مانندIVF و ICSI

روش IUI :

در این روش بصورت تزریق اسپرمهای جدا شده از منی بوسیله لوله‌های خاصی بداخل رحم منتقل می‌شود. در این روش باید حداقل ۱ میلیون اسپرم متحرک با بیش از ۴ % شکل طبیعی وجود داشته باشد.

جهت تزریق داخل رحمی مرد باید یک فاصله عدم انزال ۱ تا ۱۰ روزه داشته باشد. استفاده ۴ بار از این روش در فردی که بدرستی کاندید این روش شده است حدود ۳۰% شانس موفقیت دارد.

روش IVF :

در این روش تخمک در معرض اسپرمهای متحرک قرار می‌گیرد و لقاح بصورت عادی در محیط آزمایشگاهی صورت می‌گیرد. سپس زیگوت بدست آمده در انکوباتور بمدت ۳ تا ۵ روز رشد می‌کند و در مرحله بلاستوسیت از طریق گردن رحم وارد رحم می‌شود. از عوارض این روش چندقلوئی و حاملگی نابجا را می‌توان نام برد.

روش ICSI :

در این روش بطور ساده یک تخمک و یک اسپرم برای ایجاد جنین استفاده می‌شود. در این روش اسپرم بی‌حرکت می‌شود و سپس به داخل تخمک تزریق می‌شود و بقیه مراحل شبیه IVF است.

انتخاب بهترین روش کمک باروری بر اساس آزمایش اسپرموگرام در مرد نابارور:

۱) اگر اسپرموگرام طبیعی باشد ابتدا IUI توصیه می‌شود که اگر موفقیت آمیز نباشد IVF

۲) اگر بیشتر از ۵ تا ۱۰ میلیون اسپرم متحرک باشد ابتدا IUI و اگر موفقیت آمیز نباشد IVF

۳) اگر بین ۱ تا ۵ میلیون اسپرم متحرک باشد از ابتدا IVF انجام می‌دهیم.

۴) اگر کمتر از ۱ میلیون اسپرم وجود داشته باشد ICSI توصیه می‌شود.

کمک ګیری از تمام روشهای کمک باروری برای زوج نابارور بسیار امیدوارکننده است. بخاطر اینکه حتی با وجود یک اسپرم، شانس حاملگی وجود دارد.

مراقبت مادرانه آغوشی چیست و چرا اهمیت دارد؟

مراقبت مادرانه آغوشی نوعی مراقبت از نوزادان نارس است که در آن نوزاد در تماس پوستی طولانی با مادر قرار می گیرد . این روش قابل استفاده ، آسان و موثر برای ارتقای سلامتی و بهداشت نوزادان نارس می باشد و همچنین کمک می کند تا نوزاد مورد نظر به سطح نوزادان رسیده برسد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سازمان بهداشت جهانی این روش را به عنوان یک روش مراقبت نوزاد نارس ، در سراسر جهان تایید نموده و آن را قابل اجرا بیان کرده است و همچنین اعلام نموده است که از این روش می توان برای نوزادان رسیده هم سود جست .

این روش شامل قسمتهای زیر می باشد :

1- تماس پوست نوزاد با پوست مادر

2- تغذیه انحصاری با شیر مادر

3- حمایت از ارتباط عاطفی نوزاد و مادر

البته بر اساس نظر سازمان بهداشت جهانی ، این روش مناسب و مطلوبی برای نوزادان رسیده هم می باشد .

روش قرار دادن نوزاد در وضعیت مراقبت مادرانه آغوشی

نوزاد را در وسط سینه مادر و در حالت عمودی به صورت سینه به سینه قرار دهید و او را با یک بند محکم ببندید . سر را به یک طرف برگردانید و گردن را در وضعیت کمی کشیده به عقب نگه دارید . قسمت فوقانی بند درست زیر گردن نوزاد است .

این حالت موقعیت سر را برای باز نگه داشتن راه هوایی مناسب تر می کند و سبب تماس چشم به چشم بین مادر و نوزاد می شود و از خم شدن سر به جلو و خم شدن بیش از حد آن به عقب جلوگیری می کند . باید رانها خم شده و در یک حالت قورباغه ای قرار گیرد . بازوها نیز خم شده باشد .

لباس نوزاد باید جلو باز باشد که تماس پوست جلوی تنه نوزاد با جلوی سینه مادر برقرار گردد . برای حفظ درجه حرارت سر نوزاد بایستی به وسیله کلاه پوشیده شود .

در زایمان های چند قلویی پدر و یا دیگر افراد فامیل می توانند برای انجام این روش در کنار مادر قرار گیرند .

ویژگی های اصلی این روش مراقبت عبارتنداز:

♦ تماس پوستی زود هنگام ، طولانی مدت و مداوم بین مادر و نوزاد .

♦ تغذیه انحصاری با شیر مادر ( بطور ایده آل ) .

♦ قابل اجرا بودن در بیمارستان و امکان ادامه آن در خانه .

♦ امکان ترخیص زودتر نوزادان کم وزن و نارس .

♦ حمایت و پیگیری مناسب مادرانه در خانه .

♦ روشی موثر و مناسب برای کاهش و جلوگیری از استرس موجود در بخش های شلوغ نوزادان می باشد .

فواید مراقبت مادرانه آغوشی برای مادر

تماس پوست به پوست در موقع تولد به مادر کمک می کند که بلافاصله با فرزندش ارتباط عاطفی برقرار می کند و همچنین ترشح اکسی توسین باعث آرامش مادر و کمک به شروع تولید شیر مادر می شود . شیردهی باعث آزاد شدن هورمون هایی می شود که با انقباض رحم باعث کاهش خونریزی مادر در موقع زایمان می شود .

مادر وکالت فرزندش را به عهده می گیرد و در مرکز تیم مراقبت کننده نوزادش قرار می گیرد . به مادر و نوزاد کمک می کند که در یک ریتم خواب و بیداری با یکدیگر قرار گیرند .

بطوری که مادر خواب بیشتری می کند . در زایمان های زودرس مادر احساس گناه و هیجان می کند و مستعد افسردگی بعد از زایمان می باشد که روش مراقبت مادرانه آغوشی آن را کاهش می دهد .

گرفتن بچه در تماس با قفسه سینه اش به او کمک می کند که بتواند ادامه سن حاملگی فرزندش را کامل کند و امکان مراقبت بهتری به او بدهد .

حمل بچه در مراقبت مادرانه آغوشی به این مفهوم است که مادر قادر است زودتر حرکت کند و هر چه سریعتر از بیمارستان ترخیص شود و به زندگی عادی خود برگردد .

این روش به گونه ای می باشد که مادر در حالی که فرزندش را به سینه حمل می کند و دستهایش هم از آزادی کامل برخوردار می باشد ومی تواند به راحتی کارهای روزمره اش را انجام دهد .

فواید آن برای نوزاد

این پوشش باعث می شود که وضعیت راههای هوایی ثابت بماند و حمایت گردن بطور کامل انجام می شود .

این پوشش برای نوزاد محیطی امن فراهم می آورد و تمام مزایای فیزیولوژی تماس پوست به پوست شامل حفظ درجه حرارت نوزاد ، ضربان قلب ، تنفس و متابولیسم خوب را دارد .

تماس پوست به پوست استرس را در بچه نارس کاهش می دهد . در یک بچه آرام ، غذا به خوبی هضم می شود و بچه سریعتر رشد می کند .

پیوند اولیه بین مادر و نوزاد برقرار می گردد و بچه ثبات خلقی بهتری در دراز مدت پیدا می کند . این نوع مراقبت بچه را از اثرات مضر انکوباتور حفظ می کند .

در روش مراقبت مادرانه آغوشی

– بیماری های شدید ، عفونت های بیمارستانی در بین نوزادان مراقبت مادرانه آغوشی کمتر است .

– وزن گیری روزانه نوزاد در این روش مراقبت بیشتر و کنترل حرارتی موثری فراهم می کند و خطر افت درجه حرارت در نوزاد کمتر است .

– تاثیر مبتنی بر تغذیه با شیر مادر دارد .

– فشار روحی مادران کمتر است و اعتماد به نفس مادران را در مراقبت از فرزندش افزایش می یابد .

– قطع تنفس و سیاه شدن که در نوزادان نارس به وفور دیده می شود با این روش کاهش می یابد .

علائم خطرناک

علایمی که لازم است با پزشک یا بیمارستان محل تولد نوزاد ، مشورت شود عبارتند از :

♦ تنفس مشکل ، فرورفتگی قفسه سینه و ناله کردن .

♦ تنفس خیلی سریع یا خیلی آهسته .

♦ دوره های مکرر و طولانی قطع تنفس ( توقف تنفس به مدت 20 ثانیه یا بیشتر و یا کبودی لب ها و صورت نوزاد می تواند علامت یک بیماری خطرناک باشد )

♦ علیرغم گرم کردن مجدد ، نوزاد احساس سردی می کند و دمای بدن او زیر حد معمول است .

♦ مشکلاتی در امرتغذیه :

نوزاد زیاد برای غذا خوردن بیدار نمی شود ، غذا نمی خورد یا استفراغ می کند .

♦ تشنج

♦ اسهال

♦ زردی پوست

ديابت حاملگی چيست ؟

ديابت حاملگي ديابتي است كه براي اولين بار در طي حاملگي شناسايي مي شود. ديابت به اين معناست كه قند خون شما از حد معمولي بالاتر است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بدن از قند براي انرژي استفاده مي كند. اما قند زياد در بدن مي تواند مضر باشد. زماني كه حامله هستيد قند اضافي براي جنين شما خوب نيست.

●  چه عواملي باعث ايجاد ديابت حاملگي مي شود؟

تغييرات هورموني و وزن گيري بخشي از يك حاملگي سالم است. اما هر دوي اين موارد ترشح بيشتر انسولين را دچار اشكال مي كند. در اين صورت ,با توجه به اينكه وجود انسولين براي ورود قند به سلولها و تامين انرژي مورد نياز بدن ضروري است , بدن شما انرژي را كه نياز دارد از غذا دريافت نمي نمايد.

● خطر ابتلا به ديابت حاملگي در من چقدر است؟

براي دانستن خطر ديابت حاملگي، هر يك از مواردي را كه با شما تناسب دارد علامت بزنيد. و در اولين ويزيت براي مراقبتهاي بارداري با پزشك خود مشورت كنيد.

-من برادر، خواهر يا والدين  مبتلا به ديابت دارم.

– من بالاي 25 سال سن دارم

– من اضافه وزن دارم

من قبلاً سابقه ديابت حاملگي داشته ام يا حداقل يك كودك بيش از 5/4 كيلو گرم به دنيا آورده ام.

– به من گفته شده كه دچار حالت پيش ديابتي هستم، كه در آن قند خون بيش از حد طبيعي است ولي آنقدر زياد نيست كه مبتلا به ديابت باشم.  (نامهاي ديگر براي اين حالت: تست تحمل گلوكز مختل يا قند ناشتاي مختل است).

اگر هر يك از موارد بالا را علامت زده ايد، از كارشناسان بهداشتي بخواهيد كه آزمايشات مربوط به ديابت حاملگي را انجام دهند. اگر اضافه وزن داريد، قبلاً ديابت حاملگي داشته ايد، سابقه خانوادگي قوي براي ديابت داريد يا در ادرارتان قند قابل مشاهده است، در خطر زيادي هستيد.

اگر يكي يا بيشتر از عوامل خطر را علامت زده ايد، در خطر متوسط هستيد

اگر هيچ يك از عوامل خطر را علامت نزده ايد، در خطر كمي هستيد.

● ديابت حاملگي چگونه تشخيص داد مي شود؟

كارشناسان بهداشتي سطح قند خون شما را اندازه گيري خواهند كرد. بسته به ميزان خطر شما و نتايج آزمايشات ممكن است، لازم شود يك يا چند آزمايش زير را انجام دهيد.

● آزمايش قند خون ناشتا يا آزمايش تصادفي قند خون:

پزشك ممكن است قند خون شما را با استفاده از آزمايشي به نام قند خون ناشتا اندازه گيري نمايد. قبل از انجام اين آزمايش پزشك از شما خواهد خواست كه ناشتا باشيد، كه به معناي اين است كه شما پيش از انجام آزمايش نبايد چيزي به جز آب بخوريد و بياشاميد. يا ممكن است پزشك در هر ساعتي از روز قند خون شما را اندازه گيري نمايد كه به آن آزمايش تصادفي قند خون گفته مي شود.

اين آزمايشات مي توانند، بعضي از افراد مبتلا به ديابت حاملگي را شناسايي نمايند. اما براي اطمينان از اينكه ديابت حاملگي تشخيص داده نشده، باقي نمانده است نياز به آزمايشات ديگري است.

● آزمايش غربالگري پاسخ به قند

در اين آزمايش شما يك نوشابه قند دار مصرف مي كنيد و يكساعت بعد قند خون خود را اندازه گيري مي نماييد. اين آزمايش مي تواند در هر ساعتي از روز انجام شود. اگر نتايج بيش از حد طبيعي باشند، ممكن است نياز به آزمايشات ديگري داشته باشيد.

●  تست تحمل خوراكي قند

براي انجام اين آزمايش كارشناس بهداشتي راهنمايي هاي لازم را به شما مي كند. حداقل سه روز قبل از انجام اين آزمايش بايد غذاي طبيعي بخوريد. سپس حداقل 8 ساعت قبل از انجام آزمايش هيچ چيزي نمي خوريد.

كارشناس بهداشتي قند خون شما را پيش از انجام آزمايش اندازه گيري مي كند. سپس يك نوشابه قند دار ميل مي كنيد. پرسنل قند خون شما را يك ساعت، دو ساعت و سه ساعت بعد اندازه گيري مي كنند. اگر سطوح قند شما در حداقل دو آزمايش بيش از حد طبيعي باشد، شما مبتلا به ديابت حاملگي هستيد.

● ديابت حاملگي چگونه بر جنين  تأثير مي كند؟

ديابت درمان نشده يا كنترل نشده حاملگي مي تواند به معناي مشكل براي جنين  مانند موارد زير باشد:

– بسيار بزرگ و با چربي اضافي متولد شدن. اين مسئله مي تواند زايمان را براي جنين مشكلتر و خطرناكتر كند.

– قند خون پايين بلافاصله پس از تولد كودك

– مشكلات تنفسي

– ناهنجاري هاي مادرزادي

اگر ديابت حاملگي داريد كارشناسان بهداشتي آزمايشات ديگري را براي بررسي جنين مانند موارد زير پيشنهاد خواهند كرد:

– سونو گرافي براي آنكه ببينند جنين چگونه رشد مي كند.

– شمارش زمان بين حركات جنين براي آنكه از وضعيت فعاليت جنين مطلع شوند يا آزمايشات استرسي خاص.

كارمداوم با پزشك كمكتان مي كند كه يك نوزاد سالم به دنيا بياوريد.

●  ديابت حاملگي چه اثري بر من دارد؟

غالباً زنان دچار ديابت حاملگي علائمي ندارند. ديابت حاملگي مي تواند:

– خطر فشار خون بالا را در طي حاملگي افزايش دهد.

– خطر جنين بزرگ و احتمال زايمان مشكل و نياز به سزارين را افزايش دهد.

– افزايش يا كاهش ناگهاني قند

– خطرات عفونت هاي ادراري و تنفسي

خبر خوب اينكه ديابت حاملگي پس از تولد بچه از بين مي رود. به هرحال احتمال ابتلا شما به ديابت نوع 2 در آينده بيشتر است. در ضمن ممكن است در حاملگي مجدد باز هم دچار ديابت حاملگي شويد.

بعضي زنان مي خواهند، بدانند آيا مي توانند پس از ابتلا به ديابت حاملگي به نوزاد خود شير دهند؟! شيردهي براي اكثر نوزادان، منجمله آنان كه مادرشان ديابت حاملگي دارد توصيه مي شود.

ديابت حاملگي خطرناك است، حتي اگر شما علائمي نداشته باشيد. مراقبت از خودتان مي توند به سلامتي نوزادتان كمك كند.

●  ديابت حاملگي چگونه درمان مي شود؟

درمان ديابت حاملگي به معناي برداشتن قدمهايي در جهت حفظ سطح قند خونتان در دامنه هدف است.

مي توانيد ياد بگيريد كه چگونه با استفاده از موارد زير قند خون خود را در سطح طبيعي نگاه داريد.

– برنامه غذايي

– فعاليت بدني

– انسولين در صورت نياز

برنامه غذايي

شما بايد با يك آموزشگر ديابت يا يك متخصص تغذيه كه برنامه غذايي براي كمك به انتخاب غذاهايي كه براي شما و جنينتان سالمتر باشد، مشورت كنيد. استفاده از يك برنامه غذايي به حفظ سطح قند خونتان در محدوده هدف كمك مي كند.  برنامه راهنمايي براي آنكه چه غذايي را بايد بخوريد چه ميزان بخوريد و چه وقت بخوريد به شما مي دهد. نوع انتخاب، زمان آن و ميزان آن همگي براي نگهداري سطح قند خون در محدوده هدف مهم هستند.

ممكن است توصيه به موار دزير شويد:

– محدود كردن شيريني جات

– خوردن سه وعده غذاي كامل و يك تا 3 ميان وعده در طي روز

– مراقبت از اينكه كي و چه ميزان غذاي پر كربوهيدرات مثل  ( برنج نان – سيب زميني – ماكاروني ) و  مواد قندي  مصرف مي كنيد. برنامه غذايي به شما خواهد گفت چه وقت و چه ميزان كربوهيدرات در هر غذا و ميان وعده بخوريد.

– در غذاي خود فيبرها را به شكل ميوه ها، سبزيجات، غلات و نان وارد كنيد.

● فعاليت بدني

فعاليت بدني مانند پياده روي و شنا، مي تواند به شما كمك كند، كه به سطح قند خون هدف خود دست يابيد. با گروه مراقبت از بهداشت خود در مورد نوع فعاليت بدني كه براي شما بهتر است صحبت كنيد. اگر در حال حاضر فعال هستيد، به تيم سلامتي خود بگوييد كه چه مي كنيد.

● انسولين

بعضي زناني كه مبتلا به ديابت حاملگي هستند، علاوه بر برنامه غذايي و فعاليت بدني نياز به انسولين دارند. اگر لاز م است تيم سلامت به شما نحوه تزريق انسولين به خودتان را نشان خواهند داد. انسولين مي تواند از طريق خون شما به كودك برسد.

●  بعد از تولد نوزادم، چطور مي توانم بدانم كه آيا ديابتم برطرف شده يا نه؟

6 تا 12 هفته پس از تولد نوزادتان يك آزمايش قند خون انجام مي دهيد كه ببينيد آيا هنوز ديابت داريد؟ در اكثر زنان ديابت حاملگي پس از حاملگي پايان مي يابد. به هر حال شما در خطر ديابت حاملگي در نوبت هاي حاملگي  بعدي يا ابتلا به ديابت نوع 2 در آينده هستيد.

●  چگونه از ابتلا به ديابت پيشگيري كنم يا آن را به تأخير بيندازم؟

كارهاي زيادي مي توانيد براي پيشگيري از ديابت انجام دهيد.

– به يك وزن معقول دست يابيد و آن را حفظ كنيد. حتي اگر بالاتر از وزن طبيي تان هستيد كاهش 5 تا 7 درصد از وزن بدنتان ميتواندبراي ايجاد تغييرات بزرگ كافي باشد. مثلاً اگر شما  90كيلو گرم هستيد كم كردن 5/4 الي 5/6 كيلوگرم مي تواند به ميزان زيادي خطر ابتلا به ديابت را در شما كاهش دهد. به مدت 30 دقيقه در اكثر روزهاي هفته فعاليت بدني داشته باشيد. پياده روي كنيد، شنا كنيد، ورزش كنيد يا پايكوبي نمائيد.

– يك برنامه غذايي سالم را تعقيب كنيد. غلات، ميوه و سبزي بيشتري بخوريد. چربي و كالري را كم كنيد. متخصص تغذيه مي تواند به شما در طراحي يك برنامه غذايي كمك كند.

زناني كه ديابت حاملگي داشته اند بايد اندازه گيري براي ديابت و پيش ديابت را تا 3 سال بعد ادامه دهند.

تشحيص زود هنگام ديابت و پيش ديابت مي تواند به پيشگيري از عوارضي چون بيماري قلبي كمك كند.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »