حمام کردن نوزاد

این جزوه به شما کمک می کند چگونه به طور صحیح نوزادتان را حمام کنید و مراقبتهای بعد از آن را انجام دهید. زمان حمام کردن لحظات خوشی برای والدین و نوزاد می تواند باشد. در زمان حمام کردن، کودک بدون مزاحمتِ لباس می تواند راحت بازی کند. همچنین زمان حمام کردن بهترین لحظه ای است که مادر و نوزاد همدیگر را بهتر می شناسند. مادر نوزاد را لمس می کند و تماس چشمی برقرار می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اینکه کودک را کی حمام کنید بستگی به وقت و برنامه شما دارد. در هنگام صبح یا موقع خواب می توان حمام کرد. با این حال یک روش خوب این است که حمام کردن قبل از شیردهی انجام شود. اگر کودک را بلافاصله پس از شیردهی حمام کنید ممکن است کودک استفراغ کند.

پرستار یا آموزشیار نحوه حمام کردن کودک را به شما نشان می دهد. هر روز نیاز نیست که نوزادتان را حمام کنید. هر هفته ۲ الی ۳ بار حمام کردن کافی است. در روزهای دیگر (غیـر از روزهای حمام کردن) دستها، پاها، و محل کهنه را با آب و صابون بشوئید. صورت کودک را فقط با آب بشوئید. به محض اینکه بند ناف نوزاد افتاد و محل آن خوب شد شما می توانید نوزاد را داخل تشت یا وان حمام کنید. بند ناف بین۱۰ روز تا دو هفته می افتد. تا موقع افتادن بند ناف، نوزادتان را با ابر یا  اسفنج بشوئید.

اقلام مورد نیاز :

• صابون معمولی بدون الکل یا بدون عطر و بو
• لباس نرم و تمیز
• حوله های معمولی یا دارای کلاه
• ظرف آب کم عمق
• کهنه
• لباسها
• پتو
• شانه و برس مو
• قیچی ناخن یا ناخنگیر

روشهای ایمن:

درجه حرارت باید ۵/۳۷ درجه باشد تا از لرزش و سوختگی جلوگیری شود. وقتی که دماسنج برای کنترل دمای آب در دسترس نیست از مچ دست خود برای کنترل استفاده کنید. آب ظرف باید ولرم باشد و گرم و سوزان نباشد.

• پنجره ها و کولرها نباید باز باشد و نباید هوایی جریان داشته باشد. هرگز نوزادتان را حتی برای یک ثانیه تنها رها نکنید. اگر تلفن زنگ زد یا کسی در بزند به آن توجه نکرده و به حمام کردن نـوزاد ادامـه دهید. حـوادث خیـلی سریع اتفاق می افتند.
• با دست خود همیشه موقع حمام کردن، سر کودک را بگیرید. همیشه نوزاد را محکم نگه دارید. بدن کودکی که صابون زده اید  ممکن است خیلی لیز باشد.

چگونه نوزاد خود را حمام کنید:

تا زمانی که بند ناف نیفتاده است یا محل ختنه ترمیم نشده است، به روشی که پرسـتارِ نـوزادتـان آموزش مـی دهد نوزادتان را روی یک حوله تا شده گذاشته و بوسیله یک اسفنج بدن نوزاد را بشوئید.

بعد از اینـکه محـل بند نـاف یا محل ختنه بهبود یافت می توانید نوزاد را در یک لگن یا تشت حمام کنید.

۱٫ وسایل را طوری بچینید که دسترسی به آنها آسان باشد.
۲٫ دستهایتان را بشوئید.
۳٫ لگن مخصوص حمام نوزاد را با آب ولرم پر کنید.
۴٫ درجه حرارت لگن را امتحان کنید تا سرد یا زیاد گرم نباشد.
۵٫ لباسهای نـوزاد را درآورید و او را در لگن آب قرار دهید یا اگر با اسفنج او را می شوئید روی پتو بگذارید.

چشمها:

از آب خالی و با یک دستمال تمیز برای تمیز کردن چشمها استفاده کنید. برای تمیز کردن چشمها دستمال را از طرف داخل چشم به طرف گوش بکشید. از قسمت دیگر پارچه برای تمیز کردن چشم دیگر استفاده کنید.

صورت:

صورت را نباید با صابون شست. فقط باید با آبِ خالی این کار صورت گیرد.

گوشها:

پارچه تمیز مرطوب را دور انگشت کوچک خود بپیچید و گوش نوزاد را تمیز کنید هرگز برای این کار از وسایل نوک تیز استفاده نکنید.

مو و سر:

وقتی که نوزاد بر روی ملافه یا در لگن دراز کشیده است با استفاده از بازوی خود سر و پشت نوزاد را بلند کرده و محافظت نمایید. در این روش علاوه بر این که نوزاد احساس امنیت می کند شما نیز بدن نوزاد را محکم می گیرید.

سـر نوزاد را خیس کنید. کف صـابون را با یک پـارچه تمیز برداریـد و به سر نوزاد بزنید. کف صابون را به طور آرام از جلو به پشت سربمالید و مراقب باشید کف صابون به چشمهای نوزاد نرود. سر را با آب تمیز بشوئید و سپس با حوله به طور آرام خشک کنید.

بدن :

کف صابون را با دستمال شستشو بردارید و شروع به شستن گردن، پشت، شکم، بازوها و انگشتان کنید. دستمال شستشو را آب بکشید و قسمت هایی را که صابون زده اید با آب تمیز بشویید و دوباره دستمال شستشو را آب بکشید. کف صابون را برداشته و محل کهنه نوزاد را از جلو به عقب و به طرف باسنها بشوئید. بدن نوزاد را با آب تمیز کنید و با یک حوله نرم یا حوله کلاهدار او را خشک کنید.

بعد از حمام:

۱٫ نـوزاد را به خوبی خشک کنید.
۲٫ لباسهایش را بپوشانید.
۳٫ موهایش را شانه بزنید.
۴٫ ناخنهای دست و پاها را با یک دستمال شستشو تمیز کنید. از ناخن گیر مخصوص برای گرفتن ناخنها استـفاده کنید. این مـهم است که ناخنهای نـوزاد را کوتاه نمایید تا خودش را خراش ندهد.
۵٫ در صورت تمایل به جز برای صـورت نـوزاد می توان از محـلولها برای بدن نوزاد استفاده کرد (طبق نظر پزشک) اگر پودر بچه استفاده می کنید، باید همیشه پائـین تر از کمر بپاشید. مخصوصا” درنـوزادانی که مشکل ریـوی دارند. هیچ وقت پودر و محلول را با هم استفاده نکنید. زیرا استفاده همزمان آنها موجب سفت شدن و تحریک پوست می شود.

مراقبت ویژه:

اگر سر نوزاد پوسته پوسته، خشک یا کثیف به نظر می رسد به علت عفونت یا شستن ناکافی نیست بلکه به علت افزایش هورمونهای قبل از تولد بوده و بی ضرر می باشد و خود بخود رفع می گردد.

برای درمان آن می توان از مقدار کمی روغن بچه استفاده کرد. روغن را بخوبی بمالید و بگذارید روغن تمام شب یا حداقـل ۸ ساعت بر روی پوست سر نوزاد باقی بماند. برای جلوگیری از روغنی شدن ملافه ها و پتوی نوزاد سر نوزاد را با یک محافظ بپوشانید با استفاده از یک شانه با دندانه های نرم موها را به آرامی شانه زده سپس با شامپو تمیز کنید. اگر بعد از شامپو زدن، سر نوزاد خوب نشد ممکن است نیاز باشد هر روز این کار صورت گیرد، تا موها معمولی و تمیز به نظر برسند.

اگر بعد از چند روز از انجام این کار موها تمیز نشد به پزشک مراجعه کنید. همیشه موها را بعد از حمام کردن با یک برس شانه بزنید و بعد از هر بار استفاده، برس نوزاد را شسته و خشک کنید.

• اگر نوزادتان ختنه شده است تمیز کردن و مراقبت از محل ختنه را طبق جزوه مربوطه انجام دهید. با احتیاط قسمت باقی مانده از پوست آلت نوزاد را برای تمیز کردن به عقب بکشید. هرگز پوست ختنه شده را محکم به عقب نکشید. تا وقتی که محل ختنه خوب نشده اجازه ندارید نوزاد را داخل لگن حمام کنید. محل ختنه معمولا” در مدت ۲ هفته بهبود می یابد.

• در دختر بچه ها به یاد داشته باشید که اندام تناسلی نوزاد را از جلو به عقب بشوئید. این عمل موجب می شود که مدفوع از مقعد به طرف جلو و سوراخ مثانه هدایت نشود. عفونتهای دستگاه ادراری در دختر بچه ها شایع می باشد و علت آن تجمع باکتریهای مدفوع در مثانه است. همیشه به خاطر داشته باشید که لابلای چین های اندام تناسلی نوزاد را خوب بشوئید. مدفوع و تکه های کهنه را می توان در لابلای چین های اندام تناسلی نوزاد پیدا کرد، بنابراین خوب پاک کردن آنها مهم است.

ترجمه و جمع آوری:
رقیه دادروان

زیر نظر:
دکتر حسن سلامی متخصص داخلی
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز
مرکز آموزشی و درمانی طالقانی

منابع:

جزوات آموزشی مرکز پزشکی دانشگاه اوهایو

حداقل تا یک سال پس از عمل جراحی کاهش وزن در زنان ، نباید بارداری صورت گیرد

پژوهشگران علوم پزشکی در کالج پزشکی زنان و مامایی آمریکا می گویند نتایج یک بازبینی جدید نشان می دهد : زنانی که تحت عمل جراحی کاهش وزن قرار گرفته اند پیش از باردار شدن حداقل باید یک سال صبر کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  انواع مختلفی از جراحی های کاهش وزن وجود دارد .انواعی از آنها محدود کننده هستند و میزان ظرفیت معده شما به منظور نگهداری غذا را محدود می کنند . انواعی دیگر باعث سوء جذب می شوند چراکه از جذب کالری و مواد غذایی جلوگیری می کنند .

برخی مطالعات نشان می دهد زنانی که تجربه جراحی باریاتریک (مانند جراحی بای پس معده ای) را داشته اند و در طول مدت یک سال پس از این عمل باردار شده اند، خطر زایمان پیش از موعد در آنها تشدید شده است. در مقایسه زنانی که تا یک سال پس از عمل صبر کرده و بعد از یک سال باردار شده اند کمتر با این خطر مواجه شدند.

متخصصان در این مطالعه اعلام کردند : بعلاوه در طول یک سال اول پس از جراحی فرد ممکن است با کمبود ریزمغذی ها مواجه شود که همین امر می تواند تاثیر سوء روی رشد جنین داشته باشد.

به گفته کارشناسان بهداشتی کالج پزشکی زنان و مامایی آمریکا، زنانی که تحت جراحت کاهش وزن قرار می گیرند بیشتر با خطر فقر آهن، ویتامین B۱۲ ، فولیت، ویتامین D و کلسیم مواتجه می شوند و به همین دلیل مصرف مقادیر کافی این ریزمغذی ها برای حفظ سلامت مادر و نوزاد او حیاتی است.

با توجه به دلایل فوق منطقی است که زنان حداقل یک سال اول پس از این جراحی باردار نشوند و بچه دار شدن را به تعویق بیاندازند و درباره موضوعاتی چون زمان بارداری، تغذیه، کاهش وزن و مصرف مکمل های ویتامینی با پزشک خود مشورت کنند.

محققین تاکید دارند که جراحی به منظور کاهش وزن برای همه کاربرد ندارد. قبل از انجام عمل جراحی حتما با پزشک متخصص تغذیه مشورت نمایید و ابتدا رفتارهای غذایی سالم را با نظر متخصصین برای خود طراحی نمایید.

پزشکان عموما جراحی کاهش وزن را برای افرادی با شرایط زیر مناسب می دانند:

* داشتن یک نمایه توده بدنی معادل ۴۰ و یا بیشتر(در حدود ۵۰ کیلوگرم اضافه وزن برای مردان و ۴۰ کیلوگرم اضافه وزن برای زنان)

* داشتن نمایه توده بدنی کمتر(۳۵ تا ۴۰) ولی به همراه عوارض جدی در سلامت که با چاقی مرتبط هستند از جمله: بیماری قلبی، دیابت نوع ۲، کلسترول بالا، تنگی نفس شدید در خواب.

* سابقه ی تلاش ها و شکست های مکرر در کاهش دادن وزن با استفاده از روش های رایج غیر جراحی(روش هایی نظیر رژیم غذایی و فعالیت بدنی و غیره).

* درک کامل خطرها و تمایل داشتن به عمل توسط بیمار

آیا برخورد با اشعه ایکس در بارداری خطرناک است ؟

اشعه ایکس نوعی تابش غیر قابل رؤیت است و برای تصویر برداری از اندام های بدن به کار گرفته می شود. خطر احتمالی کاربرد زیاد آن سرطان به خصوص از نوع خونی است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   رادیوگرافی یکی از راهکارهای تشخیصی مهم در پزشکی و دندانپزشکی است. با این وجود هنگام تصویربرداری تشخیصی از زنان حامله با یک خطر عمده روبرو هستیم و آن ایجاد عوارض نامطلوب جنینی در اثر مواجهه جنین با اشعه ایکس می باشد.

ایجاد عوارض جنینی به ۲ عامل عمده بستگی دارد:

۱٫ سن حاملگی در هنگام مواجهه

۲٫ دوز تشعشع دوز اشعه : دوز آستانه برای ایجاد اثرات نامطلوب بر روی جنین در حال تکامل حداقل ۵ راد بوده و میزان اشعه لازم برای ایجاد مالفورماسیون (بدشکلی های جنینی ) حداقل ۱۰ راد می باشد.

از سوی دیگر میزان تابش اشعه در بررسی های رادیوگرافی معمول حدود ۲ الی ۷۰۰ میلی راد می باشد که بسیار کمتر از حد آستانه بوده و بنابراین شانس وقوع عوارض جنینی بسیار اندک می باشد.

سن حاملگی :

در صورت مواجهه مادر باردار با اشعه ایکس در روزهای اول تا نهم پس از لقاح احتمال سقط شدیداً افزایش می یابد ولی در صورت عدم سقط ،جنین سالم خواهد ماند.

عوارض اصلی شامل انواع مالفورماسیون ها مانند نقایص لوله عصبی ومیکروسفالی در اثر برخورد با اشعه ایکس بین روزهای ۹-۶۰ پس از لقاح رخ می دهد.

تماس با اشعه با دوز ۱ تا ۲ راد در سه ماهه دوم و سوم حاملگی ، خطر ایجاد بیماری های خونی کودکان ( لوسمی ها ) را ۵/۱ تا ۲ برابر افزایش می دهد.

موارد احتیاطی :

۱٫ با توجه به مطالب فوق ،پرتوگیری جنین در زمان بارداری تنها برای ۱ الی ۲ بار تهدیدی متوجه رشد جنین نمی کند با این وجود توصیه میشود مادران باردار حدالامکان در سه ماهه اول بارداری تحت تابش اشعه ایکس قرار نگیرند و از ماه چهارم به بعد با رعایت عامل نکات ایمنی ( در صورت لزوم ) رادیوگرافی جهت بیمارتنها برای ۱ یا ۲ فیلم انجام شود.

۲٫ خانم های باردار هنگام مراجعه به پزشک یا دندانپزشک لازم است وی را از بارداری خود مطلع سازند و از انجام رادیوگرافی جز در موارد اورژانس خودداری کنند.

۳٫ در صورت نیاز به انجام رادیوگرافی بایستی به تکنسین رادیوگرافی در مورد بارداری اطلاع داده شود تا از وسایل حفاظتی مانند روپوش سربی , عینک سربی و حفاظ تیروئید استفاده شود.

اگر در حین حاملگی اشعه ایکس دریافت نمایم احتمال اختلالات در فرزند وجود دارد ؟

از نظر آماری اشعه ایکس (نوع پزشکی) تعداد نوزادان مبتلا به اختلالات عضوی را افزایش نداده است. به طور معمول ۶-۴% نوزادان حین تولد دچار عوارض فوق می باشند خواه اشعه در حین حاملگی دریافت کرده باشند یا خیر.

البته محققین می گویند زنانی که در طی دوران بارداری در مطب دندانپزشک تحت عکس برداری با اشعه ایکس قرار می گیرند , با خطر تولد نوزادی زیر وزن طبیعی روبرو می شوند.

در یک تحقیق ۴۵۰۰ زن باردار که در طی سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ میلادی عضو یک شرکت بیمه بهداشتی و دندانی بودند , و در این مدت صاحب فرزند شدند مورد بررسی قرار گرفتند.

در بین این زنان یک هزار و ۱۱۷ نفر نوزادانی به دنیا آوردند که زیر وزن طبیعی بودند.

بررسی مدارک دندانپزشکی زنان شرکت کننده در این تحقیق نشان داد که آن دسته از زنان که در طی دوران بارداری تحت عکسبرداری با اشعه ایکس قرار گرفته بودند دو برابر زنان دیگر با خطر تولد نوزادی زیر وزن طبیعی روبرو هستند.

از یک هزار و ۱۱۷ زنی که دارای نوزادی زیر وزن طبیعی بودند فقط ۲۱ نفرشان در سه ماه اول حاملگی در معرض عکسبرداری با اشعه ایکس قرار گرفته بودند.

دکتر هوجول از دانشگاه واشنگتن در سیاتل که تحقیق مزبور زیر نظر وی انجام شده است , می گوید , هنوز مشخص نیست که چگونه عکسبرداری با اشعه ایکس در مطب دندانپزشک بر وزن جنین تاثیر می گذارد اما این باور وجود دارد که اشعه مزبور ممکن است بر عملکرد غده تیروئید مادر که در بخش جلوی گردن قرار دارد تاثیر بگذارد.

به ویژه اینکه تحقیقات قبلی نشان داده بود که نارساییهای غده تیروئید در زنان حامله خطر تولد نوزادانی زیر وزن طبیعی را افزایش می دهد.

وی اظهار داشت که زنان باردار اگر دچار مشکلات دندانی شدند و نیاز به عکسبرداری با اشعه ایکس پیدا نمودند بهتر است که از پوشش های ضد اشعه ایکس در زمان عکسبرداری استفاده نمایند.

این پوششها نه تنها باید بخش سینه و شکم را بپوشاند بلکه تمامی منطقه گردن و به ویژه محل غده تیروئید را نیز باید فرا گیرد تا از بروز عوارض احتمالی آن بر نوزاد و مادر جلوگیری شود.

محققین می گویند گرچه تحقیقات نشان داده است رادیولوژی ساده در زمان بارداری به هیچ عنوان باعث سقط یا آسیب‌های مادرزادی به جنین نمی‌شود. اما نکته‌ایی که همچنان وجود دارد این است که این اشعه‌ها هرچند هم که ناچیز باشند، ممکن است آسیب سلولی ایجاد کنند که در دراز مدت می‌تواند به سرطان منجر شود.

همانطور که مادر در معرض خطر قرار دارد، جنینی که در رحم هست هم ممکن است به خاطر این اشعه‌ها دچار تغییرات سلولی شود و اثراتش را سال‌ها بعد و بعد از به دنیا آمدن و در زمان کودکی نشان دهد.

به طور طبیعی احتمال سرطان در کودک یک در۵۰۰ است که با اشعه‌های ضعیف این احتمال به میزان بسیار ناچیزی (یک در ۱۰ هزار) بالا می‌رود و با اشعه‌های قوی‌تر این افزایش ممکن است به یک در هزار برسد. لوسمی یا سرطان خون یکی از سرطان‌هایی است که ممکن است به دلیل تابش بیش از حد اشعه به جنین در زمان بارداری، بعد‌ها در نوزاد به وجود بیاید.

لازم به ذکر است اشعه ایکس فقط طی تصویربرداری‌های ساده یا سی‌تی‌اسکن به بدن نمی‌رسد. یکی از مواردی که بدن میزان بالایی از اشعه را دریافت می‌کند زمانی است که به دلیل بیماری سرطان یا برخی بیماری‌های خاص، پرتودرمانی انجام شود.

خانم‌هایی که تحت پرتودرمانی قرار گرفته‌اند و بعد متوجه بارداری شده‌اند، باید حتما با پزشک انکولوژیست و پزشک متخصص زنان در این مورد مشورت کنند. خانم‌هایی هم که بعد از پرتودرمانی تصمیم به بارداری دارند باید حتما با متخصص ژنتیک در این مورد مشورت کنند، زیرا ممکن است تخمک‌ها در اثر این پرتو‌ها دچار تغییرات ژنتیکی شده باشند.

نکته مهمی که در انتها لازم به یادآوری است این است که خانم‌ها زمانی که در سن بارداری قرار دارند در ۱۰ روز ابتدای دوره عادت ماهانه‌شان که ممکن است تخمک آزاد شود، تحت تابش اشعه ایکس قرار نگیرند.

اگرچه تخمک‌هایی هم که به دلیل تابش اشعه ایکس آسیب دیده‌اند معمولا بارور نمی‌شوند یا بعد از باروری نمی‌توانند در رحم جایگزین شوند، اما این قانون بیشتر برای پیشگیری از آسیب‌های احتمالی توصیه شده است.

قطره آهن را چگونه و از چه سنی به نوزاد بدهیم؟

نوزادان از سن  ۶ تا ۱۲  ماهگی ، روزانه  به مقداری در حدود ۱۱ میلی گرم آهن نیاز دارند .  کودکان  ۱ تا ۳ سال به ۷ میلی گرم آهن و کودکان ۴ تا ۸ سال به ۱۰ میلی گرم آهن  در یک روز نیاز دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  متخصصین اطفال برای تمام شیرخواران در ۴ یا ۶ ماهگی مصرف قطره آهن و مکملهای ویتامین دی را به شکل روزانه پیشنهاد می کنند.

تجویز آهن به نوزادان قبل از این سن به ندرت اتفاق می افتد. جنین در رحم مادر به اندازه کافی آهن دریافت کرده و برای ۴ ماه اول زندگی آهن در بدن او وجود دارد.  پس از این سن ذخیره آهن در او با توجه به این مطلب که شیر مادر فاقد اندازه لازم آهن است، یک نکته حیاتی به شمار می آید.

البته در مورد نوزادانی که از شیر خشک تغذیه می شوند داستان فرق دارد. شیر خشک یک غذای غنی شده محسوب می شود و به اندازه کافی حاوی آهن، ویتامین دی و سایر مواد مغذی دیگر است. البته باید از میزان مصرف به اندازه شیرخشک در نوزاد اطمینان حاصل کنید. بهتر است در خصوص مصرف به اندازه شیر خشک در طول روز و تغییر اندازه آن زمانی که نوزاد خوردن غذاهای جامد را شروع می کند با متخصص نوزاد مشورت کنید.

بعضی از مادران از اینکه احتمال دارد نوزادشان در خوردن قطره با آنها همکاری نکند احساس نگرانی می کنند. بیشتر قطره های ویتامین مخصوص نوزادان طعم دار هستند. بنابراین نوزاد شما مشکلی در خوردن آن ندارد. با آرامش کامل این کار را انجام دهید.

هر زمان که احساس می کنید خودتان و نوزاد راحت تر هستید قطره را به او بخورانید. بعضی از مادران قطره خوراکی را در صبح قبل از آنکه شیر دادن به نوزاد را شروع کنند، می دهند. اگر نوزا را از طریق شیشه شیر تغذیه می کنید بهترین کار این است تا قطره را در شیشه شیر او بچکانید.

چه کودکانی در معرض کم خونی قرار می گیرند

دانستن آنکه چه کودکانی در معرض خطر کم خونی قرار می گیرند، بسیار مهم است:

۱) نوزادان نارس، آهن در ماههای آخر از بارداری در بدن ذخیره می شود.

۲) نوزادانی که با وزن کم متولد می شوند هرچند که نارس نبوده و به موقع به دنیا آمده باشد

۳) نوزادانی که مادران آنها در طول بارداری تغذیه ای ضعیف داشته باشند.

۴) نوزادانی که مادران آنها در طول دوره بارداری دچار دیابت هستند.

نوزادانی که از شیر خشک یا شیر مادر استفاده می کنند، ذخیره آهن از ۴ تا ۶ ماهگی به اندازه کافی در بدن آنها باقی می ماند. اما از این سن به بالا کاهش ذخیره آهن شروع می شود. به خاطر داشته باشید زمانی که آهن در بدن نوزاد ذخیره شد، ممکن است به تدریج تحلیل رود.

این مسئله یکدفعه اتفاق نمی افتد. نوزادانی که در موعد مقرر به دنیا آمده باشند و از سلامتی کامل برخوردار بوده و از شیر خشک تغذیه می کنند به ندرت در خطر ابتلا به فقر آهن و کم خونی قرار می گیرند. در شیر خشک به مقدار کافی آهن یافت می شود.

نوزادانی که  در موعد مقرر به دنیا آمده باشند و از سلامتی کامل برخوردار بوده و از شیر مادر تغذیه می کنند نیز به ندرت مبتلا به کم خونی می شوند به ویژه نوزادانی که خوردن غذاهای جامد را قبل از ۶ ماهگی آغاز نمی کنند.

تغذیه زودتر از موعد نوزادان بوسیله مواد غذایی جامد ممکن است حجم آهن و هموگلوبین خون را در نوزادان به تعویق بیاندازد این مسئله بیشتر اوقات مربوط به نوزادانی می شود که از شیر مادر تغذیه می کنند.

اگر نوزاد از شیر مادر تغذیه می کند، تا سن ۶ ماهگی تمام آهن مورد نیاز بدن او تامین می شود.

بیشتر نوزادانی که از طریق شیر مادر تغذیه می کنند به آب، ویتامین ها و آهن اضافه تا ۴ یا ۶ ماه اول نیاز ندارند زیرا شیر انسان تمام این مایعات و مواد مغذی را فراهم می کند و از سن ۶ ماهگی باید تغذیه غذاهای مخصوص نوزاد که شامل آهن است را آغاز کنیم.

کنترل تب در نوزادان و کودکان

تب، واکنش دفاعی بدن و علامت یک بیماری است و در واقع بیماری به حساب نمی‌آید، تب ممکن است به دلایل مختلف عفونی یا غیرعفونی ایجاد شود و در کودکان می‌تواند علامت بیماری مهمی باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   درجه حرارت طبیعی بدن هنگامیکه از طریق دهان اندازه گرفته شود،حدود ۳۷ درجه سانتی گراد است.

درجه حرارتی که از طریق مقعد گرفته می شود معمولا یک درجه بالاتر از حرارت دهانی است. بنابراین درجه حرارت طبیعی اندازه گیری شده از ای طریق ۳۸ درجه است.
بیشتر پزشکان درجه حرارت دهانی بالای ۳۷.۵ درجه سانتی گراد و درجه حرارت مقعدی بالای ۳۸ درجه تعریف می کند.

درجه حرارت طبیعی بدن با دماسنج دهانی ٣۷ درجه سانتی گراد و با دماسنج داخل مقعد ٣۷/۵ است. درجه حرارت بالای ٣۷/۵ مقعدی و بالاتر از ٣٨ دهانی، تب نام دارد.

طریقه صحیح گرفتن درجه حرارت کودک بصورت دهانی یا مقعدی با دماسنج دیجیتال نیاز به دقت زیادی دارد، معمولا روش کنترل درجه حرارت در کودکان تا حدود ۴ سا لگی درجه حرارت به صورت مقعدی است، و در کودکان بزرگتر از درجه حرارت دهانی استفاه می کنند. البته در کودکان زیر ۴ سال نیز می توانید از زیر بغل و دهان برای کنترل درجه حرارت استفاده نمایید.

البته دقیق ترین شیوه اندازه گیری درجه حرارت با دماسنج دیجیتال از راه دهان یا مقعد است:

در کودکان کمتر از چهار سال باید اندازه گیری درجه جرارت از راه مقعد انجام شود.
دماسنج جیوه ای نباید استفاده شود ، جیوه یک سمی محیطی است. و شما نباید خطر کنید و آن را در دسترس کودک در خانواده قرار دهید، کلا بهتر است از دماسنج دیجیتال استفاده کنید .

قبل استفاده از دماسنج نوزاد یا کودک خود را خیلی نپوشانید زیرا روی درجه حرارت تاثیر گذار است .

▪ هرگز کودک را هنگام اندازه گیری درجه حرارت، تنها نگذرانید.

▪ حتما از دماسنج مناسب استفاده کنید. دستورالعمل بر روی بسته را ببینید

چنانچه از دماسنج مقعدی برای کودک خود استفاده می کنید، سر آن را با را وازلین چرب کنید و دماسنج را یک سانتی متر وارد مقعد کنید. آن را آرام نگهدارید و اجازه ندهید بیرون بیاید زمانیکه صدای بوق دماسنج درآمد آن را خارج کرده و عدد دیجیتال را بخوانید.

▪ چنانچه برای کودک خود از دماسنج دهانی استفاده می کنید، انتهای دماسنج زیر زبان بگذارید و با صدای بوق دماسنج آن را بردارید و عدد دیجیتال را بخوانید

▪ پس از استفاده دماسنج را با آب سرد و صابون بشوئید.

تب نشانه درگیری بدن با عفونت است. بنابراین اگر میزان تب کودک در حد پایین ( در حد ۳۷.۸ درجه) باشد، می توان از دادن دارو خوداری کنید، دلیل اصلی درمان کودک شما بهتر شدن اوست. زمانیکه کودک شما ایرادگیر و بهانه جو شده باشد و یا درجه حرارت او بالای ۳۷.۸ درجه سانتی گراد باشد و شما می توانید به او مقداری دارو دهید

استامینوفن درد را تسکین را می دهد و تب را کم می کند مقدار استفاده از استامینوفن بستگی به سن و وزن کودک شما دارد برچسب روی بسته را بررسی کنید یا از پزشک خود مقدار استعمال دارو را بپرسید قبل از مصرف ایبوپروفن  برای کودک با پزشک در میان بگذارید پزشک مقدار صحیح مصرف دارو را به شما می گوید

● نکات مهم در مصرف داروهای تب بر

ـ بیشتر از ۵ دوز از دارو در طول یک روز به کودک ندهید.

ـ به نوزاد کوچکتر از ۳ ماه دارو ندهید مگر اینکه پزشک خانوادگی به شما بگوید

▪ بر چسب را با دقت بخوانید، مطمئن شوید کودک مقدار درستی از دارو را مصرف می کند

▪ چنانچه از قطره استفاده می کنید، قطره چکان را تا خط روی آن پر کنید

▪ برای الکسیرهای مایع، از یک وسیله اندازه گیری مایع استفاده کنید یا مطمئن شوید مقدار درست دارو را به کودک می دهید.

●  هرگز از آسپرین برای پایین آوردن تب کودک استفاده نکنید.

آسپیرین در موارد نادری باعث ایجاد سندروم رای در کودکان می تواند باشد که بیماری جدی است و ممکن است باعث مرگ شود.

توصیه پزشکان به والدین این است که از دادن اسپرین به بچه های زیر ۱۸ سال خودداری کنید.

● روش های دیگرکنترل تب  کودکان :

ـ مایعات و نوشیدنی فراوان به کودک بدهید از کم شدن آب بدن جلوگیری و به خنک شدن بدن کمک کند.

ـ مطمئن شوید کودک به اندازه کافی استراحت می کند.

ـ درجه حرارت اتاق را در حد ۲۱ تا ۲۳ درجه نگهدارید.

ـ لباس خواب کودک از پارچه ی نخی سبک باشد که بتواند را گرمای بدن را پس بدهد.

ـ چنانچه کودک سردش شد پتوی اضافه بیندازید و زمانیکه سرما کاهش یافت پتو را بر دارید.

● از روش پاشویه برای پایین آوردن تب کودک استفاده کنید :

استفاده از روش پاشویه که به شکل شستشوی پا با آب ولرم است می تواند به کم کردن تب کودک کمک کند البته قبل از پاشویه، استامینوفن را به کود بدهید چنانچه بدون دارو پاشویه گنید ممکن است کودک شروع به لرزش کند و باعث بالا رفتن تب شود و حال کودک وخیم تر می شود . همچنین از اب سرد برای شستشو استفاده نکنید.

● چنانچه علائم خطری زیر را در کودک مشاهده کردید با پزشک تماس بگیرید:

ـ در کودکان کمترتر از ۳ ماه:

اگر درجه حرارت مقعدی کودک بالای ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت رسید فورا با پزشک تماس بگیرید حتی اگر خودتان هم بیمار بنظر می رسید نوزادان بیماری را خیلی سریع م یگیرند

ـ بزرگتر از ۳ تا تا ۶ ماه : اگر درجه حرارت نوزاد شما ۱۰۱ درجه فارنهایت یا بالاتر بود با پزشک تماس بگیرید(حتی اگر نوزاد به ظاهر بیمار نباشد)

ـ در کودکان ۶ ماه یا بزرگتر:

چنانچه تب کودک از ۱۰۲ درجه فارنهایت باشد برچگونگی واکنش های اونظارت داشته باشید اگر تب کودک بیشتر از ۳ بار در روز بالا برود یا قطع شود با پزشک در میان بگذارید ، چنانچه در جه حرارت بدن ۱ درجه درکودکان ۳ماه تا ۲ سا له ۱۰۳ درجه فارنهایت باشد حتی اگر احساس خوبی دارند با پزشک درمیان بگذارید.

●  همچنین چنانچه نوزاد یا کودک شما هر یک از علائم خطر زیر را داشت با پزشک تماس بگیرید:

ـ اسهال و استفراغ مداوم
ـ خشکی دهان
ـ گوش درد یا کشش گوش (سوت کشیدن درون گوش)
ـ تب کردن و بالا رفتن آن چندین بار در طول روز
ـ ریزش اشک زیا د
ـ زود رنجی (کج خلقی)
ـ عدم گرسنگی
ـ رنگ پریده گی
ـ حمله ناگهانی (تشنج)
ـ سردردهای مداوم
ـ خارش یا تحریک پوست (جوش یا دانه های ریز بر روی پوست)
ـ درد و ورم در مفصل (زانو)
ـ گلو درد
ـ سفت شدن گردن
ـ در شکمی
ـ تورم نقطه ظریف در سر(پیشانی)
ـ بی علاقگی یا شل بود
ـ خس خس کردن یا مشکل در تنفس
ـ ناله کردن

هنگامی که کودک کمتر از سه ماه سن دارد و درجه حرارت مقعدی او ۳۸ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر است، یا زمانی که سنش بیشتر از سه ماه و درجه حرارت مقعدی‌اش ۳۹ درجه سانتیگراد یا بالاتر باشد، باید به پزشک مراجعه کرد.

همچنین در صورتی که سن کودک بیش از سه ماه و درجه حرارت مقعدی کمتر از ۳۹ درجه سانتیگراد باشد، ولی تب با علائمی مانند امتناع از خوردن غذا، استفراغ یا اسهال مکرر، ظهور علائم کم‌آبی مثل کاهش میزان ادرار یا عدم وجود اشک هنگام گریه همراه باشد، نیز باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.

وجود علائمی مانند گلودرد یا درد گوش، تب‌های تکرارشونده، حتی به مدت چند ساعت در هر مرتبه تب، همراهی تب با بیماری زمینه‌ای مزمن، همراهی با ضایعات پوستی یا علائم ادراری نیز از دیگر شرایطی است که مراجعه فوری به پزشک را ضروری می‌سازد.

در صورتی که تب پس از ۲۴ ساعت در کودکان زیر دو سال یا ۷۲ ساعت برای کودکان بالای دو سال ادامه پیدا کند، حتی اگر هیچ علامت خطر دیگری وجود نداشته باشد، حتما باید برای بررسی‌های بیشتر به پزشک مراجعه کرد.

تماس زنان باردار با گرده گیاهان، خطر بروز آسم در کودکان را افزایش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج تحقیقات نشان داده است که مواجهه با غلظت بالایی از گرده‌ها در دوران بارداری خطر ابتلا به آسم زودرس میان کودکان را افزایش می‌دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آسم یک بیمار التهابی مزمن مجاری هوایی است، علت پدید آمدن این التهاب نیز حساسیت بیش از حد (آلرژی) در بیماران است. بیماری آسم به صورت حمله‌ای بروز می‌کند و ضمن تماس با مواد محرک راه‌های هوایی به طور ناگهانی تنگ می‌شوند و حمله‌ی آسم رخ می‌دهد.

نتایج یک تحقیق شامل بررسی ۱۱۰ هزار بارداری در استکهلم سوئد نشان داد قرار گرفتن زیاد در معرض گل‌ها و گیاهان هنگام گرده افشانی پس از گذشت ۱۲ هفته از بارداری خطر بستری کودک پس از تولد را به دلیل بروز علائم آسم افزایش می‌دهد.

نتایج حاصل از این گزارش با بازنگری مطالعات قبلی ضمن این که ارتباط تولد کودک در طول فصل گرده افشانی گیاهان را با افزایش خطر ابتلا به آلرژی تائید می‌کند، می‌افزاید قرار گرفتن در معرض سطوح بالای گرده‌ها در دوران بارداری به ویژه در مادران مبتلا به آلرژی گرده گل‌ها و گیاهان باایجاد واکنش‌های آلرژیک و آسم می‌تواند محیط زیست کودک متولد نشده را به خطر انداخته و بر رشد سیستم ایمنی کودک تأثیرات نامطلوبی داشته باشد.

از طرفی نتایج دیگر این مطالعه حاکیست داشتن آلرژی به گیاهان در زنان بارداری که از واکنش‌های حساسیتی شدیدی به گرده‌ها رنج می‌برند گاهی اوقات ممکن است باعث وضع حمل آنها پیش از موعد مقرر شود که این پدیده نیز خود بخود خطر ابتلا به مشکلات تنفسی در کودکان را افزایش می‌دهد.

گفتنی است علائم اصلی آلرژی‌های فصلی از گرده‌های گیاهی، عطسه‌های مکرر، آبریزش و خارش چشم‌ها و بینی، خارش در گلو، سقف دهان و گوش‌هاست .

نتایج این تحقیقات در نشریه ساینس دیلی منتشر شده است .

بیماری آسم بر اساس نظر سازمان جهانی بهداشت (WHO) شایع‌ترین بیماری مزمن دوره کودکی است و در حال حاضر میلیون‌ها کودک مبتلا به آسم در جهان وجود دارد.

آسم یکی از مهم‌ترین علت غیبت کودکان و نوجوانان سراسر جهان از مدرسه نیز است.

حملات آسم در سنین زیر ۵ سال می‌تواند منجر به صدمات پایدار دائمی در ریه‌ها شود و علاوه بر عوارض جسمی، عوارض روانی ابتلا به آسم نیز مشکلات دیگری را به بیمار تحمیل می‌کند.

روش های پیشگیری از کمردرد در مادران بچه‌ دار

اکثر مادران در هنگام انجام فعالیت هایی نظیر بغل کردن و بلند کردن کودکان، توجه زیادی به سلامت خود ندارند و حتی با وجود درد در ناحیه کمر ،  کمردرد خود را جدی نمی گیریم. مادران نمی دانند که کمردردها در نتیجه صدماتی است که با رفتارهای روزانه ما تشدید می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  نتایج بررسی ها نشان داده است که کمردرد یکی از مشکلات شایع در میان مادران در تمام نقاط جهان است .

ممکن است که درد این زنان بطور ناگهانی شروع شود، اما شروع این درد معمولا بطور مخفیانه و کم کم صورت گرفته است .

محققین تاکید دارند که با نشستن یا ایستادن در حالت غلط، فشار زیادی به فقرات وارد می شود. یک مادر تنها با یک خم شدن نا مناسب موقع بلند کردن فرزند خود می تواند بیش از آنکه فکر کنید به فقرات کمری خود فشار وارد کند .

▪ برای پیشگیری از کمردرد در زنانی که به تازگی بچه‌دار شده‌اند، موارد زیر توصیه‌ می شود:

ـ به محض آنکه دکترتان ورزش را برای شما بی‌خطر اعلام کرد، ورزش منظم و تمرینات کششی را برای تقویت عضلات در شکم و کمر را آغاز کنید.

ـ هنگامی که کودک را بلند می‌کنید، به جای اینکه بازوهای‌تان را باز کنید، بازوهای‌تان را نزدیک به قفسه سینه نگاه دارید و بلندکردن را انجام دهید.

ـ هنگام بلندکردن کودک از کف اتاق، به جای اینکه از کمر خم شوید، زانوهای‌تان را خم کنید و با باز کردن زانوها بلند شوید.

ـ از حمل کردن کودک در پشت و روی لگن‌تان اجتناب کنید.

ـ سعی کنید که کودک را در “کوله جلویی” حمل کنید.

ـ مراقب باشید که هنگامی که کودک را از صندلی‌های بلند، صندلی ماشین یا کالسکه بلند می‌‌کنید، به کمرتان فشار نیاورید.

تشخیص به موقع سیفلیس مادرزادی، این بیماری مرگبار را قابل درمان می سازد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند گرچه سیفلیس مادرزادی یک بیماری مرگ‌آور است اما تشخیص زودهنگام و شروع درمان‌های به موقع می‌تواند در بهبود این بیماری مؤثر باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  سیفلیس یک بیماری آمیزشی مسری است که به راحتی از زن به مرد یا از مرد به زن منتقل می شود، البته این بیماری می تواند از طریق مادر باردار مبتلا به نوزاد نیز سرایت کند. در زمان حاملگی،خطر عفونت مادرزادی جنین در مراحل اولیه وثانویه سیفلیس ۹۰-۸۰٪ ومرگ جنینی یا مرگ حوالی تولد در ۴۰٪ جنین های مبتلا به سیفلیس مادرزادی رخ می دهد

نتایج بررسی های بالینی نشان داده که با توجه به وجود ضایعات استخوانی در یک نوزاد دختر ۲ ماهه و راش پوستی مشابه میان مادر و نوزاد و به دنبال آن بررسی‌های سرولوژیک، تشخیص سیفلیس مادرزادی در نوزاد را نشان داده است که این پدیده انجام تست سیفلیس مادرزادی در هر نوزاد را بدون توجه به شرایط سرولوژیک مادر ضروری می‌سازد.

این گزارش افزاید: ۷ ماه پیش از به دنیا آمدن نوزاد، بیماری سیفلیس در پدر وی تشخیص داده شده است که این باعث پدید آمدن سیفلیس ثانویه در مادر شده است.

از طرفی نتایج دیگر این گزارش حاکیست سیفلیس مادرزادی که یک بیماری مخاطره‌انگیز محسوب می‌شود می‌تواند حتی در کشورهای توسعه یافته در زنان باردار شناسایی نشده و باعث ایجاد یک معضل بزرگ شود.

گفتنی است بیماری سیفلیس مادرزادی یک بیماری کشنده اما قابل درمان است که پزشکان زنان و زایمان برای کاهش وقوع این خطر باید طی زمان بارداری در مادران خصوصاً زمانی که احتمال خطر وجود داشته باشد تست‌های پیاپی سرولوژی را انجام دهند چرا که تشخیص زودهنگام و شروع درمان‌های به موقع می‌تواند در بهبود این بیماری مؤثر باشد.

شایان ذکر است که سیفلیس یک عفونت رایج غالباً مقاربتی است که توسط نوعی باکتری ایجاد می‌شود و در هر مرحله از دوران بارداری می‌تواند به جنین منتقل شده و باعث ناهنجاری‌های جنینی، بیماری‌های حاد نوزادی، مرگ جنینی و یا مرگ در حوالی تولد شود که این موضوع به انجام آزمایشات تشخیص سیفلیس قبل از ازدواج و در حین بارداری به شدت تأکید می‌کند.

لازم به ذکر است مادر مبتلا به سیفلیس پس از ماه چهارم بارداری می تواند جنین خود را آلوده کند. اگر عفونت مادر شدید باشد، جنین سقط می شود ولی اگر عفونت مادر خفیف باشد، بچه زنده به دنیا می آید و علایم مختلفی از خود نشان می دهد. درمان این بیماری در کلیه مراحل به کمک آنتی بیوتیک پنی سیلین انجام می شود.

نتایج این تحقیق در نشریه BMJ‌ منتشر شده است .

رواج استفاده از تخمک منجمد برای ایجاد بارداری در زنان سالم، نگران کننده است

پژوهشگران علوم پزشکی انجمن پزشکان آمریکا می گویند  بارور شدن زنان از طریق فریز کردن تخمک آنان در سنین پایین تر به سرعت در حال افزایش است که رزرو جنین از این طریق به زوج هایی که در حال حاضر به هر دلیلی تمایل به بچه دار شدن ندارند این امکان را می دهد که از شانس بارداری و داشتن فرزند سالم بهره ببرند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بسیاری از افراد در سنین پایین و قبل از ازدواج به علت برخی از درمان‌ها از جمله درمان‌های شیمیایی دیگر قادر به تولید تخمک نیستند یا کیفیت تخمک آن‌ها پایین می‌آید، در چنین شرایطی فریز کردن تخمک پیش از شروع درمان این امکان را فراهم می آورد که پس از بهبودی و در شرایطی ایمن عملیات باروری بیمار انجام شود.

فریز کردن تخمک در مورد خانم‌‌هایی که به هر دلیلی فعلا قصد بچه‌دار شدن ندارند  یا همسرشان تحت درمان‌های ناباروری قرار دارد نیز از دیگر موارد استفاده از روش انجماد تخمک است .

محققان عنوان می کنند که اطلاعات جامعی در خصوص عواقب استفاده از این روش در دسترس نیست و تاکنون تنها ۱۵۰۰ نوزاد از روش ذکر شده متولد شده است . و این تعداد تولد در مقابل تعداد نوزادانی که از روش های دیگر مانند آی، وی، اف (IVF) که کودکان بسیار بیشتری طی آن متولد شده اند بسار کم است .

مطالعات موجود با مشاهده ۱۰۰۰ کودک از کودکان متولد شده با روش تخمک منجمد، نشان می دهد که آنها در کوتاه مدت دچار عارضه و یا صدمات خاصی نشده اند. اما این مطالعات نمی تواند عواقب این روش بارداری در طولانی مدت را بررسی و عنوان نماید.

نتایج حاصل از این گزارش می افزاید اقدام به ایجاد اولین بارداری در زنان با سن بالا باعث بروز مشکلات نازایی می شود چرا که توانایی باروری زنان بعد از ۳۵ سالگی کمتر شده و پس از آن به شدت افت پیدا می کند و این دلیل می تواند استفاده از روش فریز تخمک را توجیه کند.

محققان می گویند ، صرف نظر از هزینه های اولیه استخراج و نگهداری تخمک، هزینه تلقیح دوباره با استفاده از این روش در حدود ۱۰ تا ۱۵ هزار دلار می باشد.

آشنایی با عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا به سرطان پستان

سرطان پستان شایع‌ترین سرطان زنان است که بیشترین آمار مرگ و میر زنان جهان را به خود اختصاص داده است.  سرطان پستان پس از سرطان پوست دومین سرطان شایع در زنان است. هر ساله تعداد زیادی از مبتلایان به سرطان پستان تشخیص داده می‌شوند و تعدادی نیز جان خود را از دست می‌دهند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  خطر ابتلا به سرطان پستان با افزایش سن بیشتر می شود.   در حدود سه چهارم از موارد بیماری در زنان بالای ۵۰ سال ایجاد می شود.

طبق تحقیقات مؤسسه ملی سرطان آمریکا، شرایط زیر، خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد:

●  داشتن سابقه خانوادگی:

زنانی که مادر یا خواهرشان به ویژه در دوران جوانی سرطان سینه داشته باشند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند.

●  داشتن سابقه شخصی:

زنانی که یکی از سینه های شان به سرطان مبتلا بوده است، احتمال اینکه سینه دیگرشان نیز مبتلا شود، بسیار بالا است.

عوامل دیگری نیز در افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه نقش دارند که عبارتند از:

●  استروژن بالا:

شواهد نشان می دهد زنانی که مدت طولانی در معرض استروژن قرار می گیرند (استروژنی که در بدن تولید می شود یا به عنوان دارو مصرف می شود و …) احتمال ابتلا به سرطان سینه در آنان بیشتر است. به عنوان مثال، زنانی که شروع عادت ماهیانه در آنان در سنین پایین یعنی کمتر از دوازده سالگی بوده است یا زنانی که بعد از سن پنجاه و پنج سالگی یائسه شده اند یا هرگز بچه دار نشده اند یا برای مدت طولانی هورمون مصرف کرده اند، بیشتر در خطر ابتلا به سرطان سینه قرار دارند.

همچنین زنانی که DES (شکل مصنوعی استروژن که از اوایل دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۱ جهت جلوگیری از سقط جنین مصرف می شد) مصرف کرده اند، با خطر ابتلا به سرطان سینه مواجه هستند.

زنانی که اولین فرزند خود را بعد از سن سی سالگی به دنیا آورده اند نیز در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند.

علاوه بر این، سینه های بزرگ و سنگین به علت داشتن بافت های چربی بسیار زیاد و متراکم، تشخیص ناحیه غیر عادی توسط ماموگرافی را برای پزشکان مشکل می سازد.

●  پرتو درمانی (اشعه درمانی):

زنانی که قبل از سی سالگی سینه آنان در معرض پرتو درمانی قرار گرفته باشد، احتمال ابتلا به سرطان سینه در آنان زیاد است.

●  الکل:

و نهایتاً عامل آخر الکل است که موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه در زنان می شود.

از همه عوامل ابتلا به سرطان سینه نمی توان جلوگیری کرد اما می توان برخی از آنها را تعدیل کرد. مثلاً اگرچه نمی توان تغییری در ژن های موروثی ایجاد کرد اما می توان عادات غذا خوردن را تغییر داد.

راهکارهایی که جهت پیشگیری از ابتلا به سرطان سینه توصیه می شود عبارتند از:

۱- رژیم غذایی:

درباره چربی هایی که مصرف می کنید، دقت کنید. قطعاً بسیاری از انواع چربی ها سبب افزایش سطح استروژن در بدن می شود که خود خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد.

طبق تحقیقاتی که اخیراً در سوئد انجام شده است، روغن های اشباع نشده مانند روغن زیتون، کانول و اسیدهای چرب امگا ۳ که در ماهی آزاد و ساردین یافت می شود، خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش می دهد.

از خوردن چربی های موجود در مارگارین، غذاهای کنسرو شده و اسنک ها خودداری کنید زیرا این چربی ها خطر ابتلا را افزایش می دهد. فیبرها از زیاد شدن سطح استروژن در بدن جلوگیری می کنند.

انواع لوبیا، برنج سبوس دار (قهوه ای)، نان سبوس دار و غلات و بسیاری از میوه ها و سبزیجات منابع غنی فیبرها هستند.

میوه و سبزیجات بخورید. سبزیجاتی نظیر کلم بروکلی، کلم و گل کلم همگی به آنزیم های ضد سرطان در بدن کمک می کنند. سویا هم مانند فیبر در بدن عمل می کند. از آرد سویا برای غذاها و شیرینی ها استفاده کنید. دانه های سویا بخورید و حتی شیر سویا مصرف کنید.

۲- ورزش:

فعال باشید. طبق تحقیقات به عمل آمده، زنانی که حداقل چهار ساعت در هفته ورزش می کنند در مقایسه با زنانی که فعالیت بدنی ندارند، سی و هفت درصد کمتر به سرطان سینه مبتلا می شوند.

ورزش با سوزاندن کالری و کاهش چربی، تولید استروژن را متوقف می کند.

۳- توصیه های پزشکی:

اگر چهل سال یا بیشتر سن دارید، حتماً سالی یک بار ماموگرافی کنید. ماموگرافی دو تا پنج سال قبل از آنکه بتوان توده یی را در سینه لمس کرد، سرطان سینه را شناسایی می کند.

اگر هنوز عادت ماهیانه می شوید، هفت تا ده روز بعد از شروع قاعدگی، خودتان سینه های تان را معاینه کنید و اگر دیگر عادت ماهیانه نمی شوید، یک روز در ماه را مشخص کرده و هر ماه در آن روز سینه های تان را معاینه کنید.

اگر زنان در آمریکا ماهیانه سینه های شان را معاینه می کردند و سالی یک بار ماموگرافی انجام می دادند، سالیانه پانزده هزار زندگی نجات پیدا می کرد.

۵- مکمل ها:

ویتامین E مصرف کنید. تحقیقات نشان داده است که افراد با سابقه خانوادگی سرطان سینه، اگر در رژیم غذایی خود ۱۰ واحد یا بیشتر ویتامین E در روز مصرف کنند، تا هشتاد درصد خود را در برابر خطر سرطان سینه مصون کرده اند. درباره دوز مصرف ویتامین E با پزشک خود مشاوره کنید.

۶- سبک زندگی:

از الکل دوری کنید. نوشیدن مشروبات الکلی سبب افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه میشود.

« Previous PageNext Page »