روش صحيح شانه زدن و نگهداری از مو

آسيبهاي مكانيكي و شيميايي وارد بر مو باعث تخريب و شاخه شاخه شدن آن مي‏شود. و موخوره شايعترين اختلال ناشي از صدمات فيزيكي و شيميايي وارد شده به ساقه مو است اين اختلال به طور تجربي از راه برس‏زدن‏هاي خشن و ممتد موهاي طبيعي بوجود مي‏آيد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  دستكاري موها، خارش موي سر و استفاده زياد از سشوار باعث موخوره مي‏ شود . همچنين نور آفتاب، سايش و مالش مداوم مو نيز در ايجاد موخوره موثر است.

بهتر است از تركيبات ملايم و غيرمحرك در شست و شوي موي اده کنید تا موی شما دچار موخوره ن‏شود.

عوامل ايجاد موخوره استفاده از رنگ مو و مواد آرايشي است و براي جلوگيري از واردآوردن آسيب‏هاي مكانيكي و شيميايي به مو بهتر است نکات زیر را رعای كوتاه نگه‏داشتن موها و استفاده ات نمایید :

آرايش و پيرايش مو براي بهره مندي از موهاي سالم و زيباتر همواره مورد توجه همگان به ويژه جوانان بوده است. اگر شما جزو افرادي هستيد كه از ريزش مو رنج مي بريد در شانه يا برس زدن موهاي خود به اين نكات توجه كنيد موهاي خيس را هيچگاه شانه نكنيد اجازه دهيد موي شما با دماي محيط خشك شود و تا آنجا كه امكان دارد از كاربرد سشوار خودداري كنيد, اگر گهگاه مجبور به استفاده از سشوار هستيد از كمترين درجه حرارت آن استفاده كنيد .

شانه شما بهتر است پلاستيكي با دندانه هاي درشت و نرم باشد ضمن اينكه استفاده از شانه بهتر از برس زدن است اگر مجبور به استفاده از برس هستيد نوك دندانه هاي آن گرد و برس نرم باشد.

محكم بستن گيره سر و كش يا بافتن سفت موها نيز موجب افزايش ريزش مو مي شود بنابراين لازم است نحوه شانه كردن, بستن و آرايش مو را طوري انتخاب كنيد كه كمترين كشش روي تار موها باشد, همچنين بهتر است شكل و جهت شانه كردن و فرق باز كردن موهاي خود را مرتبا تغيير دهيد و از تماس طولاني و شديد مو با نور شديد آفتاب پرهيز كنيد.

رنگ كردن موها نيز يكي از شايع ترين شيوه هاي آرايش مو هم در مردان و هم در زنان است. از رنگ مو براي تيره كردن موهاي سفيد, پوشاندن آنها و روشن كردن موهاي تيره يا تغيير رنگ مو استفاده مي شود. رنگ موها به چهار گروه رنگ موي تدريجي, موقت, نيمه دائم و دائم تقسيم مي شوند.

رنگ موهاي تدريجي بيشتر توسط مردان استفاده مي شوند و بعد از رنگ موهاي دائمي با احتمال ايجاد حساسيت و واكنش آلرژي در پوست همراه هستند, بنابراين بهتر است قبل از كاربرد اين دو گروه رنگ مو, حتما روي پوست آزمايش شوند.

البته به نظر مي رسد آزمايش تمام انواع رنگ مو دو روز قبل از كاربرد آنها به صورت ماليدن مقداري از آن روي سطح داخلي پوست بازو يا ساعد روزي دو بار و به مدت دو روز لازم باشد, در صورتي كه قرمزي, خارش و تحريك پوست ايجاد نشد مي توان از آن رنگ مو با خيال راحت استفاده كرد.

دقت كنيد ديگر شيوه هاي ارايشي مانند صاف كردن يا فر دادن موها را همزمان با رنگ كردن به كار نبريد همچنين به علت خشك و شكننده شدن موهاي رنگ شده پس از هر بار شستشوي موي سر از نرم كننده نيز استفاده كنيد.

بوی بد دهان قابل درمان است

بوی بد دهان با توجه به تاثيرات اجتماعی آن از جمله مشكلاتی است كه مورد توجه بوده و با يافتن علت آن بايستی در صدد رفع آن بر آمد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مشكل بوی بد دهان مي‏ تواند راهنماي خوب جهت يافتن بيماري‏هايي باشد كه زمينه ساز آن بوده‏ اند و مي‏توان به درمان بيماري زمينه پرداخت.

بوي بد دهان از موارد شايع بين افراد است و اغلب خود فرد هم متوجه آن نيست زيرا با آن تطبيق پيدا كرده است.

براي معالجه بوي بد دهان بايد علت آن شناخته شود و اشكالات حفره دهان يكي از علتهاي اصلي بوي نامطبوع دهان مي باشد.

بوي بد دهان عمدتا به وسيله گازهاي سولفوردار از قبيل سولفيدهيدروژن، متيل مزكاپتان و دي ميتل سولفيد مزكاپتان و دي ميتل سولفيد ايجاد مي‏شود.

غذاها و پروتئين‏هايي كه در دهان باقي مي‏مانند توسط ميكروگانيسم‏ها به تركيبات سولفودار تبديل مي‏شوند.

محل تجمع اين مواد در بين دندان‏ها و در قسمت پشتي و خلفي زبان مي‏باشد. از طرفي هواي تنفس شده‏اي كه در حين بازدم بيرون داده مي‏شود از ريه برونش، ناي، حنجره حلق بيني يا دهان مي‏آيد و بوي حاصل از تنفس از اين مسير مي‏تواند منشاء بگيرد.

همچنين بو با منشاء دستگاه گوارش و يا در هنگام آروغ زدن نيز به مشام مي‏رسد.

چند نمونه از بوهاي مختلفي كه ممكن است از دهان و تنفس متصاعد شود عبارتند از:

تنفس دهاني – پيري – راديوتراپي – تب بالا – كم آبي – افسردگي – ترس اضطراب – هيجان مصرف زياد ادويه جات – انسفاليت – تومور – صدمات مغزي – داروها – نارسايي قلبي – كم خوني – تعريق زياد – اسهال يا استراع – كمبود هورمون و ويتامين‏ها.

جهت يافتن علت بوي دهان معاينات دقيقي از حفره دهان و حلق شامل دندان زبان لثه لوزه و كام سينوس‏ها و حفره بيني گاه رفتن عكس كشت ميكروبي حال آزمايش‏هاي ديگر انجام مي‏گيرد

همچنين اختلالات گوارشي مانند اختلال در مري و معده در افرادي كه مرتبا ترش مي كنند و يا عفونتها و آبسه هاي ريوي, التهاب حفره بيني, سينوزيت (التهاب سينوس ها), رنيت (التهاب مخاط بيني) والتهاب ناحيه حلق مثل گلودردهاي چركي نيز سبب بوي بد دهان شود.

بيماريهاي لثه نظير پيوره, التهاب لثه, لقي و پوسيدگي دندانها هم از شايعترين علل بوي بد دهان است .

همچنین تجمع ميكروارگانيسمها و تخمير قندها در محل پوسيدگي و موارد ديگر نيز سبب بدبويي دهان مي شود.

ايجاد بار زباني به علت كاهش اصطحكاك زبان با اطراف دهان نيز موجب بدبويي دهان است و كشيدن مسواك بر روي زبان باردار يكي از راههاي برطرف كردن بار زبان و كاهش بوي بد دهان مي باشد.

همچنین مصرف زياد ادويه جات , نارسايي قلبي , كم خوني , ناراحتي دستگاه گوارش , كمبود ويتامين , التهاب سينوس ها و مشكلات دهان و دندان و تب بالا از عوامل بوي بد دهان هستند.

دوباره تکرار می کنیم که ميكروارگانيسم ها غذاها و پروتيين هايي را كه در دهان باقي مي مانند به تركيبات سولفوردار تبديل مي كنند و با رشد و تكثير در عقب زبان و حفره هاي لثه باعث ايجاد بوي بد دهان مي شوند.

تركيباتي به نام پلي فنونل در چاي وجود دارد كه باعث توقف رشد باكتري هاي مسبب بوي دهان مي شود.

و در انتها یادآور می شویم افرادي كه از بوي بد دهان رنج مي برند بايد حتما به پزشك مراجعه كنند تا باتشخيص مناسب علل بوجود آورنده اين بيماري در آنها رفع شود.

بهداشت بد دهان و استفاده زیاد از دهان شویه های حاوی الکل موجب بروز سرطان می شود

پژوهشگران علوم پزشکی در موسسه لایبنیتز در آلمان با همکاری محققان دانشکده پزشکی دانشگاه گلاسکو می گویند طی تحقیقات مشترک جدید آنان معلوم شده است که بهداشت بد دهان و استفاده زیاد از دهان شویه های حاوی الکل موجب بروز سرطان دهان می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پژوهشگران بخش تحقیقات پیشگیری و اپیدمی شناسی موسسه لایبنیتز در آلمان با همکاری محققان دانشکده پزشکی دانشگاه گلاسکو در تحقیقی مشترک، هزار و 962 بیمار سرطانی و هزار و 993 داوطلب دیگر در 9 کشور اروپایی را مورد بررسی قرار دادند.

نتایج این تحقیق که در نشریه آنکولوژی دهان چاپ شده است، نشان داد که عقب افتادن طولانی ویزیت دندانپزشک می تواند خطر سرطان را افزایش دهد.

این تحقیق همچنین ثابت کرد اگر استفاده از دهان شویه حاوی الکل بیش از روزی سه بار باشد خطر سرطان زیاد می شود.

محققان اعلام کردند که در مورد ارتباط استفاده از دهان شور و سرطان باید تحقیقات بیشتری انجام شود.

تعریف بهداشت بد دهان در این مطالعه نزدن مسواک، ندیدن دندانپزشک و همچنین شامل کسانی می شد که دندان های مصنوعی داشتند . یکی دیگر از نشانه های بد بهداشت دندان خونریزی زیاد لثه ها بود.

کارشناسان می گویند داشتن دندان مصنوعی به این معنی نیست که نیازی به دیدن دندانپزشک نیست بلکه برعکس، این افراد باید بیشتر برای کنترل دندانها و لثه (چکاپ) نزد دندانپزشک بروند.

متخصصان، زدن مسواک به صورت مرتب با خمیردندان حاوی فلوراید و کشیدن نخ دندان و معاینه دوره ای دندان ها را برای حفظ سلامت دهان توصیه می کنند.

خواب ناکافی به طور مستقیم موجب چاقی، بیماری قلبی و دیابت می شود

پژوهشگران علوم پزشکی در میشیگان کشور امریکا اعلام کردند :نوجوانان و جوانانی چاقی که خواب کافی ندارند با خطر ابتلا به بیماری های قلبی روبرو می شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  دکتر هایدی ایگلای مدیر آزمایشگاه فعالیت های جسمانی مرکز متابولیسم و چاقی میشیگان در آمریکا گفت: در این تحقیقات 37 نوجوان چاق 11 تا 17 ساله مورد بررسی قرار گرفتند.

محققان شاخص توده بدنی، دور کمر، فشار خون ، قند خون ، میزان فعالیت بدنی و مقدار خواب آنها را بررسی کردند.

در این مطالعه تنها پنج نفر از نوجوانان هر شب دست کم هشت ساعت و نیم می خوابیدند و مقدار خواب بقیه آنها حدود هفت ساعت بود.

ایگلای گفت: نوجوانان چاقی که خواب ناکافی دارند بیشتر از سایر هم سالان خود با خطر ابتلا به بیماری های قلبی روبرو هستند.

بر اساس این تحقیقات ، خواب ناکافی به طور مستقیم موجب چاقی ، بیماری قلبی و دیابت می شود.

محققان گفتند: ارتباط زیادی میان مدت زمان خواب و خطر ابتلا به بیماری های قلبی وجود دارد که شاخص چاقی این خطر را افزایش می دهد.

نتایج این مطالعه در نشریه Journal of Pediatric چاپ شده است.

توسعه و بهداشت

اينکه بهداشت براى توسعهٔ اقتصادى و اجتماعى يک موضوع اساسى است روز به روز بيشتر تشخيص داده مى‌شود. در دههٔ ۱۹۶۰ به‌طور معمول گمان مى‌کردند که پيشرفت اقتصادى اجتماعى براى افزايش سلامت مردم کشورهاى رو به پيشرفت ضرورى نيست و از طريق ايجاد خدمات بهداشت عمومى نوين به تنهايى مى‌توان پيشرفت اساسى و سريع به‌دست آورد. با اين طرز تفکر نقش انسان در فرآيند توسعه به‌شدت دست‌کم گرفته شده بود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در سال‌هاى بين ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ در اين باره بازانديشى قابل توجهى به‌عمل آمده تغييرات عميقى در نظريهٔ اقتصادى به‌وجود آمد، و روزبه‌روز بيشتر آشکار شد که پيشرفت اقتصادى به تنهائى نمى‌توانند مشکلات بزرگى مانند ناداري، گرسنگي، سوء تغذيه و بيمارى را حل کند.

و به جاى آن موضوع‌هاى غير اقتصادي (مانند آموزش، کار مثمر، مسکن، برابري، آزادى و شأن انسان و رفاه او) به‌صورت اهداف راهبردهاى پيشرفت درآمد. تازه‌ترين تجربه‌هاى چند کشور رو به پيشرفت (مانند سرى‌لانکا، کوستکاريکا و ايالت کرالا در هندوستان) راهى را که طى آن سلامت، بخشى از پيشرفت را تشکيل مى‌دهد، نشان مى‌دهند.

به‌عنوان مثال ايالت کرالا در هندوستان که درآمد سرانه‌ٔ آن در حدود ۱۲۶ دلار و کمتر از متوسط درآمد کشور هند است از نظر اميد زندگي، کم بودن ميرائى شيرخواران و ديگر نشانگرهاى بهداشتى و اجتماعى از ديگر ايالت آن کشور پيش افتاده است زيرا کوشش‌هاى مربوط به بهداشت به‌طور همزمان با پيشرفت در ساير بخش‌ها مانند آموزش، رفاه اجتماعي، و اصلاحات ارضى تقويت شد. توأم بودن پيشرفت عمومى و بهداشت به روشنى ثابت شده و هنگامى که يکى از آنها آغاز شود نقطهٔ آغاز آن ديگرى است و بر عکس.

چون بهداشت بخش تلفيقى پيشرفت است همهٔ بخش‌هاى جامعه بر بهداشت اثر مى‌گذارند. و به‌عبارت ديگر از اين پس خدمات بهداشتى تنها به‌عنوان مجموعه‌اى از اقدامات منحصراً پزشکى در نظر گرفته نمى‌شوند بلکه زير نظامِ نظام کلى اقتصادى اجتماعى به‌شمار مى‌آيند.
در تجزيه و تحليل نهائى سلامت انسان و رفاه او هدف غائى توسعه است.

• توسعهٔ بهداشت

توسعهٔ بهداشت عبارت است از: فرآيند پيشرفت پيوستهٔ بهبود حالت سلامت جامعه و نتيجهٔ آن افزايش سطح رفاه جامعه و نشانهٔ آن نه تنها کاهش بار سنگين بلکه رسيدن به سلامت مثبت جسمى و روانى مرتبط با عملکرد اقتصادى و تلفيق اجتماعى رضايت‌بخش، مى‌باشد.

مفهوم توسعهٔ بهداشت از نظر تفاوت آن با تدارک خدمات پزشکى يک انديشهٔ سياسى جديد و بر پايهٔ اين اصل اساسى است که دولت‌ها مسؤول سلامت مردم خود هستند و مردم هم در عين حال بايد حق و وظيفه در مشارکت، توسعهٔ بهداشت خود – به‌صورت انفرادى يا گروهى – داشته باشند.

توسعهٔ بهداشت در توسعهٔ اقتصادى و اجتماعى سهم داشته و از آن ناشى مى‌شود. بنابراين بر توسعهٔ بهداشت در برنامه‌ها و سياست‌هاى سازمان ملل تأکيد بسيار مى‌شود. مثلاً بانک جهانى اعتبارات اجزاء بهداشتى برنامه‌هاى توسعهٔ اقتصادى را تأمين مى‌کند و ‌UNDP هم مانند بانک جهانى روزافزونى به توسعهٔ بهداشت دارد.

• مراقبت‌های بهداشتی جامعه

بهداشت متأثر از عوامل متعددى مانند؛ غذاى کافي، مسکن، بهسازى اساسي، شيوهٔ زندگى سالم، حفاظت در برابر خطرهاى زيست‌محيطى و بيمارى‌هاى واگير و مرزهاى بهداشت فراتر از محدودهٔ تنگ مراقبت‌هاى پزشکى گسترده است. و با اين ترتيب آشکار مى‌شود که مراقبت بهداشتي چيزى بيشتر از مراقبت پزشکي است.

مراقبت‌ بهداشتى دربرگيرندهٔ گروهى از: خدماتى که به افراد و جوامع به‌وسيلهٔ متخصصان يا کارکنان خدمات بهداشتى ارائه مى‌شود و مقصود از آن ارتقاء، حفظ، پايش و بازگرداندن سلامتى است.

اصطلاح مراقبت پزشکى مترادف مراقبت بهداشتى نيست، بلکه به‌طور عمده به آن دسته از خدمات شخصى اطلاق مى‌شود که به‌طور مستقيم به‌وسيلهٔ پزشکان ارائه يا در نتيجهٔ دستور پزشکان انجام مى‌يابد. دامنهٔ مراقبت‌هاى پزشکى از مراقبت در خانه تا بسترى کردن در بيمارستان گسترده است. مراقبت پزشکى زيرمجموعه‌اى از نظام خدمات بهداشتى است.

مراقبت‌هاى بهداشتى يک حق عمومى است و دولت مسؤول ارائهٔ اين خدمات به‌طور برابر براى همهٔ مردم مى‌باشد. اين حقوق تقريباً توسط همهٔ دولت‌هاى جهان به رسميت شناخته شده و در قوانين اساسى تصويب شدهٔ آنها گرامى داشته شده است.

• اجزاء اصلی مراقبت‌های بهداشتی اولیه

با آنکه خدمات ويژه‌اى که در جوامع و کشورهاى مختلف ارائه مى‌شود متفاوت است ولى بيانيهٔ آلماآتا هشت جزء اصلى مراقبت‌هاى بهداشتى اوليه را به‌شرح ذيل اعلام داشته است:

۱. آموزش بهداشت با توجه به دشوارى‌هاى بهداشتى موجود در جامعه و روش‌هاى پيشگيرى و مبارزه با آنها
۲. تغذيهٔ مناسب و ارتقاء وضع تأمين خوراک
۳. تأمين آب کافى و سالم و بهسازى‌هاى اساسي
۴. مراقبت مادر و کودک از جمله تنظيم خانواده
۵. ايمن‌سازى در برابر بيمارى‌هاى عفونى عمده
۶. پيشگيرى و مبارزه با بيمارى‌هاى بومي
۷. درمان مناسب براى بيمارى‌ها و صدمات شايع
۸. تدارک داروهاى اساسى.(به اين اصول هشت‌گانه‌ٔ نخستين؛ اصول ديگرى هم اضافه شده است؛ از اين قرار: تأمين نيروى انساني، بهداشت دهان و دندان، آمادگى جهت مقابله با بلاهاى طبيعي، و بهداشت رواني)

• نظام مراقبت بهداشتی

نظام مراقبت بهداشتى بر اجراء خدمات بهداشتى توجه دارد، و شامل بخش مديريت و درگير موضوع‌هاى سازمان‌دهى است. اين نظام در رابطه با چارچوب سياسى و اقتصادى اجتماعى کشور عمل مى‌کند. نظام مراقبت بهداشتى داراى چهار بخش اصلى است که از نظر منابع اعتبارى و تکنولوژى‌اى که به‌کار مى‌گيرند متفاوت هستند؛ به شرح ذيل:

۱. بخش عمومى

– مراقبت‌هاى بهداشتى اوليه در مراکز بهداشتى درمانى و خانه‌هاى بهداشت
– بيمارستان‌ها و مراکز بهداشت شهرستان و بيمارستان‌هاى تخصصى و آموزشي
– برنامه‌هاى بيمهٔ درمانى (کارمندان دولت و کارگران)
– ادارات ديگر (خدمات بهداشتى درمانى نيروى انتظامى و نظامي) بانک‌ها، آموزش و پرورش و …
– هلال‌احمر
– برنامه‌هاى بهداشتى ويژه (سازمان مبارزه با جذام، سرطان و …)

۲. بخش خصوصي

– بيمارستان‌هاى خصوصي، پلى‌کلينيک‌ها و مهدکودک‌ها
– مطب‌هاى پزشکان خصوصي

۳. نظام‌هاى پزشکى بومي

– شامل حکيم‌هاى سنتى و ماماهاى سنتي

۴. سازمان‌هاى بهداشتى خيريه

– انجمن حمايت از بيماران ديابتي
– انجمن حمايت از بيماران کليوى(براى آشنائى با نظام ارائهٔ خدمات بهداشتى در جامعهٔ ما بخش مربوط به اين موضوع از کتاب وضعيت سلامت مادران و کودکان در جمهورى اسلامى ايران تأليف آقاى دکتر حسين ملک افضلي، نشريهٔ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکى ۱۳۷۱ پيوست مى‌شود.

• ارائهٔ مراقبت‌های بهداشتی

وظيفهٔ کنونى بسيارى از کشورها رساندن خدمات مراقبت بهداشتى کافى براى همهٔ مردم و به‌کارگيرى از آنها است. بيمارستان‌هاى بزرگ که تاکنون براى اجراء خدمات بهداشتى برگزيده شده‌اند از نظر آنکه تنها به‌ بخش کوچکى از مردم خدمت مى‌رسانند – و اينها هم تنها کسانى هستند که در شعاع محدودى از ساختمانى بيمارستان زندگى مى‌کنند – نارسا به‌شمار مى‌آيند. به‌خصوص که خدمات ارائه شده هم بيشتر ماهيت درمانى دارند. از اين‌رو به حق گفته شده است که اين‌گونه بيمارستان‌ها بيشتر بُرج عاج بيمارى به‌شمار مى‌روند تا مراکز انجام خدمات مراقبت جامع بهداشتى با افزايش هزينه‌هاى نگاه‌دارى اين‌گونه بيمارستان‌ها و نارسائى آنها در برآوردن مجموعهٔ نيازهاى بهداشتى جامعه کشورها در جست‌وجوى راه ديگرى براى ارائه خدمات بهداشتى برمى‌آيند، با اين ديدگاه که اين راه ديگر داراى هزينهٔ متناسب و دربرگيرندهٔ نيازهاى اساسى مردم روستائى باشد.

• نمونه‌اى براى انجام خدمات بهداشتى

براى اجراء خدمات بهداشتى الگوهاى چندى تهيه شده است. يکى از ساده‌ترين اين الگوها برابر شکل الگوى نظام مراقبت‌هاى بهداشتى مى‌باشد.

در عمل اين الگو بسيار پيچيده‌تر و گسترده‌تر است. داده‌ها (Input) عبارتند از: وضعيت سلامتى يا دشوارى‌هاى بهداشتى جامعه، و نمايندهٔ نيازها و تقاضاهاى بهداشتى جامعه هستند چون هميشه منابع براى برآوردن بسيارى از نيازهاى بهداشتى ناکافى هستند بايد اولويت‌ها تعيين شوند.

اين کار مستلزم برنامه‌ريزى مناسب به‌منظور جلوگيرى از به‌هرز رفتن منابع است. چگونگى برنامه‌ريزى‌ بهداشتى در بخش ديگرى بيان شده است. خدمات مراقبت بهداشتى براى برآوردن نيازهاى بهداشتى جامعه از طريق به‌کارگيرى دانش و منابع در دسترس طرح‌ريزى شده‌اند. بايد خدمات ارائه شده جامع و جامعه‌نگر باشد، و منابع متناسب با نيازهاى جامعه توزيع شوند.

نظام مراقبت بهداشتى بر اجراء خدمات بهداشتى توجه دارد، به‌عبارت ديگر شامل بخش‌ مديريت و درگير با مطالب مربوط به سازمان‌دهى خدمات است.

پيامد نهائيِ ستاده (Output) و عبارت است از دگرگونى در وضعيت سلامت يا ارتقاء بهداشت جامعه. ستاده به‌صورت جلوگيرى از مرگ، نجات زندگى افراد، جلوگيرى از بيماري، درمان موارد، افزايش طول عمر و … بيان مى‌شود.

• منابع بهداشتی

منابع براى برآورده ساختن بسيارى از دشوارى‌هاى بهداشتى جامعه مورد نياز هستند. هيچ کشوري، اگر چه ثروتمند، براى برآورده ساختن همهٔ نيازهاى همهٔ مراقبت‌هاى بهداشتى منابع کافى ندارد. از اين‌رو لازم است منابع موجود سنجيده و به‌نحو مناسب تخصيص يابند و به‌کارگيرى مؤثر از منابع به‌عمل آيد، تا بتوان خدمات مراقبت بهداشتى کارساز فراهم آورد.

– پول و مواد
– زمان
– نیروی انسانی بهداشتی
– نيروى انسانى بهداشتى
– اصطلاح نيروى انسانى بهداشتي هم در برگيرندهٔ کارمندان تخصصى و هم کارکنان کمکى مورد نياز براى ارائهٔ مراقبت‌هاى بهداشتى است.

بنابر تعريف WHO کارکنان کمکى عبارتند از: کارکنان فنى در يک زمينهٔ خاص با آموزش تخصصى ناکامل. نيازهاى هر کشور به نيروى انسانى بهداشت بر پايهٔ نيازها و تقاضاهاى بهداشتى جمعيت، و بازده مورد نظر، تعيين مى‌شود. نيازهاى بهداشتى جامعه هم به نوبهٔ خود بر پايهٔ وضعيت سلامت و دشوارى‌هاى بهداشتى و انتظار مردم قرار دارد.

برنامه‌ريزى دربارهٔ نيروى انسانى بهداشتى يک جنبهٔ مهم از برنامه‌ريزى بهداشتى براى جامعه است. و بر پايهٔ يک عده نسبت‌هائى مانند: نسبت پزشک به جمعيت، پرستار به جمعيت، تخت بيمارستانى به جمعيت و … قرار دارد.با آنکه متوسط‌هاى ارائه شده در کشورى مانند هندوستان مطلوب به‌نظر مى‌آيد ولى در داخل هر کشور تغييرات بسيار دارد.

توزيع نيروى انسانى بهداشتى در مناطق شهرى و روستائى هم نامناسب است و در مناطق شهرى گاهى تا هشتاد درصد پزشکان تمرکز يافته‌اند در حالى‌که بيش از ۲۰ درصد جمعيت را شامل نمى‌باشند. اين بدى توزيع پزشکان را به نبودِ وسايل آسايش در مناطق روستائي، فقدان رضايتِ شغلي، نبود تجربهٔ زندگى در روستا و ناتوانى در سازگارى با زندگى روستائى و دور ماندن از تخصص منسوب مى‌کنند.

به‌تدريج که برنامه‌ها و طرح‌هاى تازه و فلسفه‌هاى نوين بهداشتى در نظام مراقبت‌ بهداشتى وارد مى‌شود نياز به نيروى انسانى هم از نظر کيفى و هم از نظر کمّى دگرگون مى‌شود. مثلاً در سال‌هاى اخير استراتژى‌هاى کارکنان تک‌پيشه به راهبرد به‌کارگيرى کارکنان چندپيشه تغيير يافته، و سپس هدف بهداشت براى همه به‌ميان آمده است.

از اين گذشته برنامه‌هاى کشورى مبارزه با بيمارى‌هائى مانند سل يا ريشه‌کنى فلج ‌اطفال، يا مبارزه با جذام و … به کارکنانى آموزش ديده و کاردان احتياج دارد. با اين ترتيب در دههٔ گذشته رده‌هاى تازه‌اى از نيروى انسانى بهداشتى به‌وجود آمد. که عبارتند از: کارمندان چندپيشه، (بهورز)، کاردان، بهداشت‌کاران و …

•  پول و مواد

پول يکى از منابع مهم براى فراهم‌آوردن خدمات بهداشتى است. کمبود پول بر همهٔ بخش‌هاى نظام اجراء بهداشت آسيب مى‌رساند. در کشورهاى پيشرفته هزينه‌هاى دولت براى بهداشت بين شش تا دوازده درصد از توليد ناخالص ملى است. در کشورهاى رو به پيشرفت اين رقم کمتر از يک درصد توليد ناخالص ملى است و به‌ندرت از دو درصد بيشتر مى‌شود. و اين موضوع به معناى آن است که در کشورهاى رو به پيشرفت در هر سال براى بهداشت هر نفر تنها چند دلار اختصاص مى‌يابد در حالى‌که در کشورهاى پيشرفته چند صد دلار است. آنچه موضوع را وخيم‌تر مى‌کند آن است که بخش عمده‌اى از اين هزينه‌ها در کشورهاى رو به پيشرفت صرف خدماتى مى‌شود که تنها بخش کوچکى از جمعيت از آن بهره‌مند مى‌شوند.

براى رسيدن به هدف بهداشت براى همه سازمان بهداشت جهانى هزينه کردن پنج درصد از درآمد ناخالص ملى هر کشور را براى مراقبت‌هاى بهداشتى تعيين کرده است.

چون پول و لوازم همراه منابع کمياب هستند بايد با کارسازترين وجهى به‌کار گرفته شوند و کسب بيشترين بازده از نتايج با کمترين سرمايه‌گذارى در نظر گرفته شود. چون مرگ ناشى از بيمارى‌هاى قابل پيشگيرى (مانند سياه‌سرفه، سل، سرخک، کزاز، ديفتري، سوءتغذيه) در کشورهاى رو به پيشرفت بيشتر روى مى‌دهد بنابر اين بر سرمايه‌گذارى براى جلوگيرى از اين بيمارى‌ها بايد بيش از صرف هزينه براى ازدياد مراکز پزشکى تجملى و ديگر مراکزى که بخش بزرگى از بودجهٔ بهداشت کشور را جذب مى‌کنند، تأکيد شود.

اينک براى تخصيص منابع مربوط به بهداشت جامعه فنون مديريت مانند تجزيه و تحليل هزينه کارآئى و هزينه – فايده به‌کار گرفته مى‌شود.

• زمان

اين گفته معروف است که: وقت طلا است. وقت يک بُعد مهم در خدمات بهداشتى است. تأخير اجرائى در تصويب طرح‌هاى بهداشتى به معناى از دست رفتن فرصت است. استفادهٔ مناسب از ساعات کار انسان هم يک عامل زمانى مهم است. مثلاً، در يک بررسى توسط WHO نشان داده شده که يک بهورز ماما (اين عنوان شغلى به جاى Auxiliary Nurse Midwifse برگزيده شده است) چهل و پنج درصد از وقت خود را صرف دادن مراقبت پزشکي، چهل درصد صرف پياده‌روى و پنج درصد را صرف کارهاى ادارى مى‌کند و تنها ده درصد از وقت او براى عمل به وظايفى که براى آن آموزش ديده صرف مى‌شود.

نتايج اين‌گونه بررسى‌ها را مى‌توان به کارکنان ديگر رده‌هاى بهداشتى هم گسترش داد تا به‌کارگيرى از منابع زمانى ارتقاء يابد.

خلاصه آنکه براى برآورده‌ ساختن بسيارى از نيازهاى بهداشتى جامعه منابعى لازم است، اما اين منابع در همهٔ کشورهاى فقير به‌طور نوميد‌کننده‌اى کم هستند. آنچه مهم است به‌کارگيرى راهبردهاى مناسب براى به‌دست آوردن بيشترين بازده از منابع محدود است.

• سطوح مراقبت‌های بهداشتی جامعه

خدمات مراقبت بهداشتى به‌طور معمول در سه سطح انجام مى‌شود:

سطح اول مراقبت بهداشتى

سطح اول مراقبت، سطح تماس نظام بهداشتى کشور و افراد، خانواده‌ها و جامعه است و در اين سطح مراقبت اوليهٔ بهداشتى (يعنى مراقبت‌هاى بهداشتى ضروري) فراهم مى‌آيد. اين سطح مراقبت نزديک‌ترين سطح با مردم و جائى است که مى‌توان با بيشتر دشوارى‌هاى بهداشتى مردم روبه‌رو شده و آنها را حل کرد. در اين سطح است که بايد مراقبت‌هاى بهداشتي، در رابطه با وسعت نيازها و محدوديت منابع، از همه کارسازتر باشد.

خدمات بهداشتى اوليه به‌وسيلهٔ مجموعه‌اى از خانه‌هاى بهداشت و مراکز بهداشتى درمانى و توسط کارکنان بهداشتى چندپيشه، بهورزان، و ماماهاى روستائى آموزش ديده فراهم شود. گروه بهداشت روستا خلاء فرهنگى و ارتباطى بين روستائيان و بخش سازمان‌يافتهٔ بهداشت را پر مى‌کند. با تصويب و پذيرش بهداشت براى همه تا سال ۲۰۰۰ نظام مراقبت‌هاى بهداشتى اوليه هم براى اجراء خدمات مؤثرتر مراقبت‌هاى بهداشتى اوليه دوباره سازمان‌دهى و تقويت شده است.

• سطح دوم مراقبت‌ بهداشتى

سطح بالاتر مراقبت سطح دوم (يا مياني) مراقبت‌هاى بهداشتى است. در اين سطح با مشکلات پيچيده‌تر مقابله مى‌شود. اين خدمات به‌طور معمول در مرکز بهداشت شهرستان و بيمارستان‌هاى شهرها انجام مى‌شود. مراکز نامبرده به‌عنوان نخستين سطح ارجاع هم به‌کار مى‌روند.

• سطح سوم مراقبت بهداشتى

سطح سوم مراقبت بسيار تخصصى‌تر از سطح دوم و مستلزم تسهيلات و مراکز ويژه و اشتغال کارکنان کاملاً تخصصى در آن است. اين سطح مراقبت در مراکز منطقه‌اى يا مرکز کشور و ديگر مؤسسات درجهٔ يک بهداشتى درمانى فراهم مى‌شود.

يک عمل اساسى و ضرورى نظام مراقبت بهداشتى فراهم آوردن سيستم ارجاع خوب است. بايد براى کسانى که ارجاع مى‌شوند يک نظام دوجانبهٔ تبادل اطلاعات موجود بوده و توجه شود که بيمار به محلى که از آنجا ارجاع شده بازگشت داده شود تا در آنجا پيگيرى و مراقبت شود. اين کار استمرار مراقبت را تضمين و اطمينان مراجعه‌کننده به نظام را جلب مى‌کند.

در بسيارى از کشورهاى رو به پيشرفت اين جنبهٔ نظام بهداشتى هم‌چنان ناتوان مانده است.مأخذ وضعيت سلامت مادران و کودکان در جمهورى اسلامى ايران نشريهٔ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي، بهمن ۱۳۷۰.

توصیه هایی برای مراقبت از پاها در بیماران دیابتی

توصیه‌هایی که بیماران دیابتی در مورد پاهایشان باید به خاطر داشته باشند:

– بیماران باید در هنگام استحمام، دمای آب را با آرنج خود تست کنند. پس از شستن پاها با یک حوله نرم پاها، به ویژه بین انگشتان آن ها را خوب خشک کنند.

– نواحی خشک و ترک‌خورده پوست را باید به آرامی سمباده کشید.

– ناخن‌ها را باید به صورت منظم گرفت و ناخن‌های ضخیم را باید سوهان کشید.

– از پد‌های سیلیکونی روی انگشتان، جهت ممانعت از فشار روی سطح پشتی انگشتان در کفش باید استفاده ‌کرد. استفاده از کفی‌های مناسب نیز توصیه می‌شود.

– جوراب های فشاری(جوراب واریس) که جای انگشتان در آنها بریده است توصیه نمی‌گردد، چون خطر کاهش خون رسانی به انگشتان پا را در بردارند.
معاینه پا

– روزانه پاها را از نظر قرمزی، تاول، بریدگی، تغییر حرارت (گرمی یا سردی)، تورم و از دست رفتن حس بررسی نمایند (خود بیمار یا یکی از اعضای خانواده، با مشاهده مستقیم پاها و یا مشاهده پاها در آینه) .

– چرک را از زیر ناخن ها پاک کنند، ولی نه با چاقو یا سایر وسایل تیز. ناخن ها را صاف کوتاه کنند و از سمباده جهت از بین بردن میخچه‌ها و پینه‌ها پس از شستن استفاده نمایند.

– هیچ گاه از داروهای میخچه‌ بدون مشورت پزشک استفاده نکنند.

– کفی طبی را بدون تجویز پزشک استفاده نکنند و هیچگاه بدون جوراب کفش نپوشند.

– پاهای خود را در هوای سرد با جوراب‌های نخی یا پشمی گرم بپوشانند.

– هیچ وقت پابرهنه راه نروند، به ویژه روی سطوح داغ.

– کفش‌هایی بپوشند که کاملا اندازه و مناسب پا باشند. ترجیحا از کفش‌های چرمی که امکان تبادل هوا دارند، استفاده کنند و اجازه دهند تا بین پوشیدن‌ها، کفش خشک شود.

– کفش‌های نوک ‌باریک یا نوک باز یا دمپایی نپوشند.

– کفش‌های نو باید به تدریج پوشیده شوند. روز اول، یک ساعت پوشیده شوند، سپس روزی یک ساعت به پوشیدن کفش‌ها اضافه کنند تا به تدریج یک روز کامل کفش پوشیده شود.

– هرگاه امکان داشت کفش‌ها را درآورند و در بین روز دوره‌های مکرر استراحت برای پاها در نظر بگیرند. هر 5 ساعت کفش‌ها را درآورند.

– برای خرید کفش عصرها اقدام کنند.

– هیچ گاه بطری داغ، کمپرس گرم و لامپ گرمازا را نزدیک پاها قرار ندهند.

– از پوشیدن جوراب‌های لاستیکی و فشاری، به ویژه سوراخ دار که لبه‌ها و درزهای سفت دارند، یا پوشیدن جوراب‌های معمولی ولی تنگ، خودداری کنند.

– سیگار نکشند.

– در هر ویزیت، پزشک پای آن ها را معاینه کند.

راه های شگفت انگیز برای کاهش چین و چروک به همراه تصاویر

دی ۳۰, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : بهداشت عمومي, مشروح اخبار, پوست و مو

مترجم : جعفر پاک نیت
1 – به پشت بخوابید

01

آکادمی پوست آمریکا (AAD) اخطار می دهد که خوابیدن پی در پی شبانه در بعضی از حالت ها منجر به ” خط خواب” میشود ( چین و چروک هائی که در سطح پوست نقش میبندند و تا هنگام برخاستن از خواب ناپدید نمیشوند).

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از webmd ، خوابیدن به پهلو باعث افزایش چین و چروک در گونه ها و چانه میشود، در حالی که به رو خوابیدن باعث شیار ابرو میشود.  AAD می گوید برای کاهش تشکیل چین و چروک ، به پشت بخوابید.

2 — مصرف ماهی بیشتر — به خصوص ماهی قزل آلا

02

نه تنها ماهی قزل آلا (به همراه دیگر ماهی های آب سرد) یک منبع بزرگ از پروتئین است یعنی یکی از بلوک های بزرگ تشکیل دهنده پوست، بلکه یک منبع عالی از اسید چرب ضروری به نام امگا 3 میباشد. دکتر نیکلاس پریکون متخصص پوست دانشگاه ییل، به سایت WebMD می گوید که اسیدهای چرب ضروری، پوست را تغذیه میکند، آن را فربه و جوان نگه میدارد، به کاهش چین و چروک کمک میکند.

3 – چشمان خود را تنگ نکنید – هنگام مطالعه عینک بزنید!

03

AAD می گوید حرکت تکراری صورت، مانند تنگ کردن چشم، که فشار زیادی به عضلات صورت می آورد، شیاری را در زیر سطح پوست ایجاد میکند. این شیار سرانجام تبدیل به چین و چروک می شود. چشم ها را کشیده نگهدارید : هنگام نیاز، از عینک مطالعه استفاده شود. استفاده از عینک آفتابی ، می تواند پوست اطراف چشم را از آسیب محافظت کند و مانع جمع شدن چشم شود.

4 – زیاده روی در اسیدهای آلفا هیدروکسی (AHA)

04

این اسیدهای طبیعی میوه، لایه بالائی سلول های مرده پوست را جدا میکند، ظهور خطوط و چین و چروک را می کاهد به ویژه در اطراف چشمها. شواهد جدید نشان می دهد که در غلظت های بالاتر، AHAs ممکن است به تحریک تولید کلاژن کمک کند.

5 – جابجائی قهوه با کاکائو

08

در یک مطالعه منتشر شده در شماره 2006 از مجله تغذیه ، محققان دریافتند که کاکائو حاوی سطوح بالایی از دو فلاونول های غذایی است (epicatchin and catechin)  که پوست را از تخریب های نور خورشید محافظت میکند، گردش خون به سلول های پوست را بهبود می بخشد ، روی خشک شدن پوست تاثیر میگذارد، و باعث میشود پوست هم نرم و صاف بنظر برسد و احساس شود.

6 — صورت خود را بیش از حد نشوئید

05

به گفته متخصصان پوست در دانشگاه مرکز پزشکی مریلند، شیر آب، پوست را از سد طبیعی روغن ها و رطوبت خود که محافظ در برابر چین و چروک هستند محروم میکند. شستن بیش از حد پوست باعث از بین بردن محافظ آن میشود. مگر صابون شما حاوی مرطوب کننده های محافظ پوست باشد، از پاک کننده های صورت به جای صابون استفاده کنید.

7 — ویتامین C موضعی را امتحان کنید

06

مطالعات در دانشگاه تولان از دیگر افراد ، نشان داده است که ویتامین C می تواند تولید کلاژن را افزایش دهد ، در برابر آسیب ناشی از اشعه UVA و UVB محافظت کند، مشکلات تجمع رنگدانه در پوست را اصلاح کند، و شرایط التهابی پوست را بهبود ببخشد. با این حال ، ممکن است نکته آن در استفاده از ویتامین C باشد. تا به امروز ، بیشترین امتیاز به تحقیق در مورد  اسید آسکوربیک- ال به عنوان قوی ترین ماده برای رفع چین و چروک داده شده است.

8 – مصرف بیشتر سویا

07

تحقیقات نشان می دهد که سویا ممکن است به محافظت در برابر آسیب های فتوژنیک خورشید و یا بهبود برخی از آنها کمک کند. در یک مطالعه چاپ شده در مجله اروپایی تغذیه، گزارش شده که یک مکمل مبتنی بر سویا ( و آندسته از موادی که شامل ویتامین ها ، پروتئین ماهی ، و عصاره چای سفید ، هسته انگور ، و گوجه فرنگی هستند) ساختار پوست و استحکام آنرا پس از شش ماه بهبود بخشیده است.

9 – عملکردن به اصول مراقبت از یک پوست مناسب

09

اگر واقعا می خواهید پوست شما جوان بنظر برسد ، با ملزومات آن شروع کنید. قبلا این توصیه ها را شنیده اید، اما در اینجا تکرار میشود :
• از خورشید اجتناب کنید
• از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید
• سیگار نکشید
• از مرطوب کننده ها استفاده کنید

منبع : http://www.webmd.com

احتياط‌های استاندارد در هنگام مراقبت از بيماران (Standard Precaution)

احتياط‌هاي استاندارد بايد هنگام مراقبت از تمام بيماران بستري در بيمارستان بكار گرفته شوند.

شستن دست

بعد از تماس دست (با دستكش يا بدون دستكش) با خون، مايعات بدن، ترشحات، مواد دفعي و لوازم آلوده دست‌ها را بشوييد. دست‌ها بايد بلافاصله بعد از در آوردن دستكش و در فاصله بين تماس با بيماران شسته شوند.

دستكش

به هنگام دست‌زدن به خون، مايعات بدن، ترشحات و مواد دفعي و لوازم آلوده از دستكش استفاده كنيد. قبل از تماس با مخاطات و پوست آسيب ديده بيمار، دستكش را از دست خارج كنيد. بلافاصله دست‌ها را بشوييد تا از انتقال ميكروارگانيسم‌ها به ساير بيماران يا محيط جلوگيري شود.

ماسك، محافظ چشم، محافظ صورت

براي محافظت از مخاط چشم، بيني و دهان در حين انجام بعضي از اعمال و براي فعاليت‌هاي مراقبت از بيمار كه احتمال پاشيده شدن يا اسپري شدن خون، مايعات بدن، ترشحات و مواد دفعي وجود دارد، از ماسك و محافظ چشم يا صورت استفاده كنيد.

گان

براي محافظت پوست و جلوگيري از آلوده شدن لباس در حين انجام بعضي از اعمال و فعاليت‌هاي مراقبت از بيمار كه احتمال ترشح و پاشيده شدن يا اسپري شدن خون، مايعات بدن، ترشحات يا مواد دفعي وجود دارد، گان تميز بپوشيد.

در صورت امكان هر چه سريعتر گان آلوده را در آوريد و دست‌هاي خود را بشوييد تا از انتقال ميكروارگانيسم‌ها به ساير بيماران يا محيط جلوگيري شود.

لوازم مراقبت از بيمار

لوازمي كه براي مراقبت از بيمار مصرف شده و با خون، مايعات بدن و ترشحات يا مواد دفعي آلوده شده‌اند. بايد به نحوي جمع‌آوري شوند كه از مواجهه پوست و مخاط با آنها، آلوده شدن لباس و انتقال ميكروارگانيسم‌ها به ساير بيماران و محيط جلوگيري به‌عمل آيد.

لوازمي كه مجدداً قابل مصرف هستند (چند بار مصرف) بايد قبل از مصرف شدن براي بيمار ديگر به شكل مناسب، نظافت شوند. وسايل يك‌بار مصرف بايد به صورت مناسب معدوم شوند.

ملحفه، البسه

جمع‌آوري، انتقال و انجام فرآيندهاي لازم جهت نظافت ملحفه‌هايي كه مورد استفاده قرار گرفته و با خون، مايعات بدن، ترشحات و مواد دفعي آلوده شده‌اند. بايد به گونه‌اي باشد كه از مواجهه پوست و مخاط با آنها و آلوده شدن لباس جلوگيري شود.

دفع سوزن

به هنگام استفاده از سوزن، اسكالپل و ساير وسايل نوك تيز، در زمان جمع‌آوري وسايل نوك‌تيز (بعد از انجام پروسجر)، حين پاك كردن وسايل مصرف شده و در هنگام دفع سوزن‌هاي مصرف شده، بايد مراقب بود تا آسيبي به فرد وارد نشود. هرگز در پوش سوزن‌هاي مصرف شده را مجدداً بر روي سوزن قرار ندهيد يا آنها را دستكاري نكنيد (به هيچ وجه نبايد نوك سوزن به طرف شما قرار گيرد).

براي اين كار مي‌توان از دستگاه مخصوص استفاده كرد. با دست خود سوزن مصرف شده را از سرنگ يك‌بار مصرف جدا يا خم نكنيد، آن را نشكنيد يا دستكاري ننماييد. سرنگ‌هاي يك‌بار مصرف و سوزن‌ها، تيغه‌هاي اسكالپل و ساير وسايل نوك‌تيز مصرف‌ شده را در ظروف مناسب و مقاوم به سوراخ شدگي (در حد امكان اين ظروف به محلي كه وسايل فوق مورد استفاده واقع مي‌شوند، نزديك باشند) قرار دهيد. سوزن‌ها و سرنگ‌هايي را كه قابل استفاده مجدد هستند.

جهت حمل به محل (reprocessing area) در داخل ظروف مقاوم به سوراخ شدگي قرار دهيد.

لوازم احياء

در محل‌هايي كه نياز به عمل احياي بيمار قابل پيش‌بيني است به جاي تنفس دهان به دهان از وسايل احياء (mouthpiece و resuscitation bags با ساير لوازم ونتيلاسيون) استفاده كنيد.

محل استقرار بيمار

بيماري كه محيط را آلوده مي‌كند يا در جهت حفظ و كنترل محيط مناسب كمك نمي‌كند بايستي در اتاق خصوصي جاي گيرد. اگر اتاق خصوصي در دسترس نيست با مسئولين كنترل عفونت مشاوره كنيد تا مكان استقرار وي و ساير موارد مشخص شود.

نکات مهم در مورد تغذیه و مواد غذایی در سفر

به تغذیه و مواد غذایی که استفاده می کنید توجه کنید .خوردن غذاهای سالم و متنوع، از مواردی است كه لذت سفر را چند برابر می ‌كند. افزایش اشتها در طول سفر سبب می ‌شود تا اشتیاق مسافران برای خوردن مواد غذایی بیشتر شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، لازم است که از خریداری مواد غذایی در کنار جاده پرهیز کنید، چرا که این مواد غذایی معمولا مدت زمان زیادی را در خارج از یخچال مانده‌اند، اغلب فله‌ای بوده و از کیفیت آنها اطلاع کافی ندارید. در همین راستا بد نیست بدانید که مواد حاوی پروتئین، فساد پذیری بالایی دارند، بنابراین گوشت، مرغ، ماهی و تخم‌‏مرغ را فقط از مراکز مجاز که زیر نظر سازمان دامپزشکی کشور هستند تهیه کنید.

برای دوری از مشكلات احتمالی ناشی از خوردن غذاهای گوناگون بهتر است :

– در مورد غذا و تغذیه در سفر برنامه ریزی کنید .
– با برنامه اي شما مي توانيد بعضي از غذاهاي كم انرژی و سبك را بين وعده هايي كه غذا مفصل تر و پر انرژی تر است قرار دهيد.
– همچنين اگر فرصت تهيه غذاي شما محدود است مي توانيد غذاهايي را در فهرست برنامه غذايي قرار دهيد كه سريع آماده مي شوند.
– براي حمل لوازم كمتر مي توانيد غذاهايي كه وسایل و مواد  كمتري براي تهيه نياز دارندانتخاب و در فهرست خود قرار دهيد.
– از  دیگر فوائد  برنامه ريزي اين است كه امكان تهيه مواد اوليه از شهر خودتان با قيمت مناسبتر و اطمينان بيشتر از سلامت آن وجود دارد.
– قبل از سفر از خوردن غذاهاي پرچرب و سنگين بايد پرهيز نمود چرا كه سبب دل‌پيچه و حالت تهوع در مسير سفر مي‌شود.
– هنگام سفر، از قبول هر نوع مادة غذايي از افراد ناشناس خودداري كرد.
– از خریداری مواد غذایی در كنار جاده پرهیز كنید، چرا كه این مواد غذایی معمولا مدت زمان زیادی را در خارج از یخچال مانده‌اند، اغلب فله‌ای بوده و از كیفیت آنها اطلاع كافی ندارید.
– در سفر به مناطق محلی و روستاها، از خوردن شیر تازه دوشیده شده از دام، یا بستنی و پنیر محلی و كلا محصولات لبنی تازه خودداری كنید و فکر نکنید که چون غذاهای روستایی، طبیعی اند، پس سالم هم هستند، زیرا ممكن است شما را در معرض خطر ابتلا به بیماری‌هایی نظیر تب مالت قرار دهد
– حتماً هنگام خريد هر نوع مادة غذايي بسته‌بندي‌شده بين راهي به تاريخ مصرف آن توجه و از خريد يا مصرف مواد غذايي تاريخ‌گذشته خودداري شود.
– مواد حاوی پروتئین، فساد پذیری بالایی دارند، بنابراین گوشت، مرغ، ماهی و تخم‌‏مرغ را فقط از مراكز مجاز كه زیر نظر سازمان دامپزشكی كشور هستند تهیه كنید
– خوردن سوسيس، كالباس و كنسروهاي مواد غذايي آماده را بايد به حداقل رساند.
– اگر از غذاهاي كنسرو شده استفاده مي‌كنيد حتما 20 دقيقه قبل از مصرف آن‌ها را بجوشانيد.
– در مورد غذاهای کنسرو شده مراقب باشید که قوطی‌ها برآمده یا فرورفته نباشند و نشتی یا شکستگی نداشته باشند.
– غذاهاي سفر را تا حدامكان، خودتان تهيه كنيد.
– از مصرف سالاد و سبزي‌جات در رستوران‌ها پرهيز كنيد
– ظروف و وسايل پخت و پز را درون نايلون‌هاي تميز و دربسته نگه‌داري كنيد تا در طول سفر آلوده نشوند.
– ظرف‌هاي غذا را در آب رودخانه نشوييد چراكه آلودگي را بيشتر مي‌كند
– در هنگام توقف براي صرف غذا، غذا را به طور كامل حرارت دهيد، زيرا در زمان نگه‌داري غذا در سفر( فاصله بين خوردن و صرف غذا) ميكروب‌ها در مواد غذايي رشد مي‌كنند. پس غذا را در حد داغ شدن حرارت دهيد تا كاملا ميكروب‌هاي آن از بين بروند .
– غذاهاي داغ را بيش از يك ساعت نمي‌توان نگه داشت بنابراين سعي كنيم آنها را زود مصرف كنيم. اگر هم مي‌دانيم كه مدت طولاني را بايد از غذاي گرم محافظت كنيم، مي‌توانيم ظرف آن را درون پتو يا روزنامه بپيچانيم تا دماي آن زود از بين نرود.
– خوردن ليموي تازه همراه غذا فراموش نشود. زيرا ليموي تازه مي‌تواند ميكروب‌هاي مواد غذايي را از بين ببرد.
– نوع غذا در طول سفر مهم است. چون رطوبت زياد محل مناسبي براي تكثير ميكروب است پس بهتر است غذاهاي نيمه مرطوب مانند عدس پلو، لوبيا پلو و ماكاروني را انتخاب كنيد.
– در فصول گرم مواد غذايي بيشتر در معرض فساد قرار مي‌گيرند.
– اگر از مواد غذايي گوشتي و يا موادي كه احتياج به سرماي زياد دارند استفاده مي‌کنيد حتماً از يخدان استفاده شود.
– يخدان بايد از يخ پُر شود. گوشت و ساير مواد گوشتي محل مناسبي براي رشد باكتري‌ها و ميكروارگانيسم‌هاي بيماري‌زا به حساب مي‌آيند بنابراين قبل از اينكه يخ آنها به كلي آب شود بايد مصرف شوند.
– پس از رسيدن به مقصد اگر فريزر و يخچال در دسترس است مواد لبني و گوشتي بايد سريعاً به آن منتقل شود.
– از خوردن گوشت و ماهي نيمه‌پخته پرهيزکنيد، زيرا غذاهايي كه كامل پخته شده‌اند از غذاهاي نيمه‌پخته بهتر و سالم‌تر هستند.
– با توجه به‌ مدت تعطیلات و احتمالاً تعجیل در ساعت حركت، ممكن است در تهیه غذا كوتاهی شود، اما هر چقدر هم عجله داشتید، سعی كنید غذا را به شكل كامل بپزید،
– هرگز غذاهای پخته شده را بیش از دو ساعت در دمای محیط رها نكنید و اگر هوای اتاق گرم است، بیش از یك ساعت نگه ندارید.
– مهم ترین نکته برای پیشگیری از مسمومیت غذایی، پختن غذا و خوردن آن در همان روز است.
– همچنین غذاهایی را كه بیش از سه روز، حتی در یخچال، باقی‌ مانده‌اند را مصرف نكنید
– خشكبار حاوي مقدار زيادي كالري و پروتئين و خوردن آنها در سفر مجاز است. البته در خوردن آنها به مقدار زياد خودداري شود .
– در سفر باید از غذاهای آب‌پز با حجم کم استفاده شود.
– از خوردن چيپس، پفك و مواد حاوي تركيبات شيميايي رنگي تا حد امكان خودداري شود.
– از خوردن میان وعده‌های بین راهی مثل لواشك‌های محلی، فلافل، سمبوسه و پیراشكی به ‌دلیل عدم‌ نظارت بهداشتی خودداری كنید.
– از خوردن تخم مرغ نیم پز (عسلی) نیز به ‌طور جدی بپرهیزید.
– در مورد كباب‌ها هم این تفكر عامه اشتباه است كه می گویند چون گوشت روی شعله مستقیم قرار گرفته، بنابراین قسمت درونی آن پخته است، چرا كه بارها دیده شده كه قسمت رویی (سطح) كباب به حالت سوخته درآمده، اما درون آن همچنان نپخته مانده است.
– زمانی كه در بیرون از منزل كباب می ‌پزید، از ظروف تمیز برای كباب‌های پخته استفاده كنید و هیچ وقت از ظروفی كه در آنها گوشت خام قرار داشته و هنوز شسته نشده است، برای قرار دادن كباب‌های پخته استفاده نكنید.
– هنگام استفاده از غذاهای محلی یا برای یافتن رستوران‌های معتبر در شهرستان‌ها، ازافراد بومی راهنمایی بخواهید، زیرا استفاده ازغذاهای محلی، نیاز به شناخت كیفیت آن دارد. به ‌عنوان مثال، اگر به استان‌های شمالی كشور سفر می ‌كنید، هنگام خوردن ماهی و… از افراد بومی راهنمایی بخواهید.
– برای ارزیابی سطح بهداشت دررستورانها  باید به وضعیت دستشویی‌ها، لباس كارگران ،نظافت میزها، حضور مگس و سایر حشرات، وسایل صرف غذا مانند چنگال، قاشق، لیوان، پارچ آب و غیره توجه كنید.
– همچنین در رستورانه وغذا خوری های بین راهی  برای تشخیص سالم بودن غذا، باید از حواس خود استفاده كنید، مانند استفاده از حس بینایی برای تشخیص رنگ و كیفیت غذا، حس بویایی برای بوی غذا و حس چشایی برای طعم غذا!
– تا حد امكان از خوردن انواع خورش‌، كباب كوبیده، سالاد الویه و همبرگر خودداری كنید، زیرا خورش‌ از جمله غذاهایی هستند كه می ‌توان آن را چندین بار گرم كرد و ماندگی آن به سختی قابل تشخیص است. از مصرف كباب كوبیده و همبرگر به‌ دلیل عدم ‌اطلاع از كیفیت گوشت و ماندگی چند روزه گوشت چرخ شده و به كار بردن موادی مانند خرده نان، ادویه جات و … در تهیه آنها، باید خودداری کنید.
– اگر در رستوران ها بین راهی لیوان یا ظروف یک‌بار مصرف دیگر در اختیارتان قرار گرفت پس از مصرف آنها را با فشار دست بشکنید تا امکان استفاده مجددش برای سودجویان وجود نداشته باشد.
– چنانچه به مناطق كوهستانی مسافرت می‌ كنید، از خوردن قارچ به ‌طور جدی خودداری كنید.
– اگر نیاز به اجاق و آتش دارید، حتما تمام نکات ایمنی را رعایت کنید و هرگز وسایل آتش زا مثل اجاق، و یا حتی شمع ها را بدون مراقبت رها نکنید.
– شما همیشه نمی‌توانید غذاهای مسموم را از طریق بو و مزه ناخوشایندشان تشخیص دهید و در برخی موارد این غذاها بو یا مزه بدی ندارند اما ممکن است باعث 24 ساعت مسمومیت و در مواردی حتی مرگ مصرف‌کننده شوند. به همین دلیل، غذاهایی که بیش از 3 روز در یخچال باقی مانده‌اند و غذاهای پخته شده‌ای که بیش از 2 ساعت در هوای معتدل یا بیش از یک ساعت در هوای گرم باقی مانده‌اند را مصرف نکنید.
– آشاميدن آب فراموش نشود چرا كه شوق سفر گاهي ممكن است شما را از خوردن آب غافل كند. بهتر است بدانيم كه خوردن آب در سفر، حتي اگر تشنه نباشيم از بروز يبوست جلوگيري مي‌كند. بي‌تحركي و نشستن به مدت طولاني در ماشين باعث بروز اين عارضه مي‌شود.
– اگر در كنار جوی آبی توقف كرده‌اید تا غذا را در آن جا میل كنید، به هیچ وجه به فكر استفاده از آب جوی نیفتید.
مصرف آب‌‏ رودخانه ها، چشمه‌ها و دریاچه‌ها به هیچ وجه توصیه نمی ‌شود.
– در مواردی هم كه به سلامت آب مشكوك هستید یا می خواهید برای كودكان غذا تهیه كنید، جوشاندن آب به ‌مدت 5 دقیقه یا استفاده از قرص‌‏های هالوژن(ماده ی ضد عفونی کننده آب) طبق دستورالعمل آن، به سالم سازی آب كمك می‌ كند.
– مصرف آب آلوده نه تنها ممکن است باعث مسمومیت شود، بلکه امراض دیگری را مانند تب تیفوئید، اسهال، بیماری‌های ویروسی مثل هپاتیت A و B، فلج‌اطفال و حتی وبا موجب می‌شود.
– یخ را از مراكز مطمئن تهیه كرده و از مصرف یخ‌‏هایی كه در شرایط غیر بهداشتی و روی زمین نگهداری یا خرد می‌‏ شوند، خودداری كنید.
– خوردن چاي و قند مي‌تواند آرام‌بخش و در حفظ روحيه و انرژي مؤثر باشد. البته فراموش نشود كه در خوردن آنها نبايد زياده‌روي كرد.
– اگر با اتوبوس سفر می‌کنید و تشنه شده‌اید راننده وظیفه دارد لیوان یک‌بار مصرف در اختیار شما قرار دهد، در غیر این صورت باید از لیوان شخصی‌تان استفاده کنید اما به هیچ وجه از لیوان‌های معمولی پلاستیکی یا شیشه‌ای در اتوبوس استفاده نکنید.
– هنگام خوردن ميوه‌ها پوست آنها را بگيريم زيرا ممكن است پوست آنها آلوده به ميكروب شده باشد و امكان شستن آنها برايمان مقدور نباشد.
– بهترین میوه‌هایی كه برای مسافرت می ‌‏توان همراه داشت، میوه‌هایی مانند موز، سیب و پرتقال هستند كه برای مصرف باید پوست آنها كنده شود.

ایدز هنوز یک بیماری کشنده است

ويروس ايدز بتدريج قدرت دفاعي بدن را كم مي‌كند، بطوريكه انسان مبتلا حتي در مقابل بيماري‌ها و يا عفونت‌هاي خيلي سبك هم نمي‌تواند مقاومت كند و در نتيجه از بين خواهد رفت.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  ايدز يكي از بيماري‌هاي ويروسي واگير دار است. که در حال حاضر برای آن واكسن و داروی مناسب وجود ندارد. مهمترین خطر ايدز در برخورد با انسانها از بين بردن قدرت دفاعي بدن فرد آلوده است.

ايدز چگونه سرايت مي‌كند؟

ويروسي كه موجب ابتلا به ايدز مي‌شود از 4 راه اصلي به بدن سرايت مي‌كند:

1- آميزش جنسي با افراد آلوده به ويروس ايدز

2- استفاده مشترك از سرنگ و سوزن آلوده

3- انتقال خون و فرآورده‌هاي خوني آلوده به ويروس

4- مادر آلوده به كودك

1- آميزش جنسي

اگر زن يا مرد به ويروس آلوده باشند از طريق آميزش جنسي، ويروس را به طرف مقابل خود انتقال مي‌دهد. يعني ويروس از زن به مرد و يا از مرد به زن و يا از مرد به مرد سرايت مي‌كند و سن، جنس و نژاد در انتقال تاثيري ندارد.

در ايران درصد موارد آلوده به ايدز از طريق آميزش جنسي در حال افزایش است .

2- از راه انتقال خون و فرآورده‌هاي خوني

اگر خون يا فرآورده‌هاي خوني آلوده به ويروس باشد به هر شكل كه به بدن شخص سالم وارد شود، او را آلوده مي‌كند.

مثلاً اگر در تزريقات از سرنگ و سر سوزني استفاده شود كه قبلاً براي شخص آلوده به ويروس بكار رفته است، احتمال دارد فرد سالم را آلوده كند، يا اگر خوني كه به شخص تزريق مي‌شود آلوده باشد، سرايت تقريبا حتمي است.

3- از مادر به كودك

مادراني كه به ويروس آلوده‌اند در يك سوم از موارد در هنگام زايمان يا كمي قبل از وضع حمل و يا بلافاصله پس از وضع حمل، ويروس را به كودكان خود انتقال مي‌دهند.

از سال 1364 به بعد كه خون و فرآورده‌هاي خوني در اغلب كشورهاي دنيا از نظر آلودگي به ويروس ايدز مورد بررسي قرار مي‌گيرد، انتقال از راه خون و فرآورده‌هاي آن تقريبا منتفي است.

آيا از ظاهر اشخاص مي‌توان به بيماري آنها پي برد؟

هيچگونه علامت و نشانه‌ ظاهري در شخص آلوده به ويروس ديده نمي‌شود.

حتي ممكن است انسان از آلودگي خويش هم بي خبر باشد، اما همين شخص مي‌تواند به آساني ويروس را از راههاي ذكرشده، به ديگران منقل كند و بيشترين خطر سرايت و انتقال ويروس به همين افراد مربوط است. ( از ابتداي شروع همه‌گيري ايدز تا ابتداي دي‌ماه 1379 دو هزار و دويست و هفتاد و يك نفر در كشورمان به ويروس آلوده شده‌اند.)

خطر آلوده شدن به ويروس ايدز بيشتر متوجه چه كساني است؟

1- افرادي كه در روابط جنسي خود احتياط لازم را نمي‌كنند.

2- كساني‌كه به مواد مخدر تزريقي معتاد هستند و از سرنگ و سر سوزن مشترك استفاده مي‌كنند.

علت بي‌اطلاعي فرد و نداشتن علامت و نشانه‌ي آلودگي اين است كه ايدز هم مانند ديگر بيماري‌ها داراي دوره‌ي نهفتگي مشخصي است. يعني از ورود ويروس به بدن تا بروز علائم بيماري‌ مدتي طول مي‌كشد. دوره نهفتگي ايدز از زمان آلودگي شخص به ويروس تا ظهور علائم ممكن است از چند ماه تا ده سال متغير باشد.

هر نوع تزريق بايد از سوزن و سرنگ يك بار مصرف و يا استريل استفاده كرد. زيرا استفاده از سوزن مشترك در تزريقات موجب انتقال بيماري‌هاي مختلف مي‌شود. به همين دليل افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي كه در حالات بي خبري از سوزن و سرنگ‌هاي يكديگر استفاده مي‌كنند بيشتر از ديگران در معرض ابتلا به ويروس هستند.

(65 درصد كل موارد ابتلا در كشور ما از طريق استفاده از سوزن و سرنگ مشترك آلوده شده‌اند. )

3- كودكي كه مادرش به ويروس ايدز آلوده باشد .

آيا روابط عادي اجتماعي با اشخاص آلوده به ويروس ايدز موجب سرايت و آلودگي مي‌شود؟

ويروس ايدز از راه هوا، غذا، آب، دست دادن ، حرف زدن، بوسيدن و تماسها و روابط عادي اجتماعي مانند سوارشدن در اتوبوس و تاكسي از شخص آلوده به شخص سالم سرايت نمي‌كند.

چه راه‌هايي براي پيشگيري از بيماري ايدز وجود دارد؟

1- با توجه به اينكه شايع‌ترين راه سرايت ايدز از طريق تماس جنسي است، تنها راه مطمئن براي پيشگيري از ابتلا به اين بيماري، پايبندي به اصول اخلاقي و خانوادگي و اجتناب از بي‌بند و باري‌هاي جنسي است.

و هرگز به زنا نزديك نشويد كه كاري بسيار زشت و راهي بسيار ناپسند است. سوره اسرا، آيه 32

2- استفاده از كاندوم وسيله اي نسبتاً مطمئن براي پيشگيري از ايدز است.

3- استفاده اختصاصي از لوازمي كه ممكن است در قسمتي از بدن بوسيله‌ي آنها بريدگي ايجاد شود، مانند تيغ خود تراش.

4- استفاده از سوزن و سرنگ يك بار مصرف در تزريقات.

برگه‌ی بعد »