با رژیم غذایی مدیترانه‌ای جوان بمانید

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک طبق مطالعه جدید نشان داده رژیم غذایی به سبک مدیترانه‌ای موجب کاهش میزان نشانگر التهابی موسوم به پروتئین واکنشی C که یکی از نشانگرهای اصلی التهابی مرتبط با روند پیری است، می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پروتئین واکنشی C نام پروتئینی ساخته شده در کبد است که در پاسخ به فاکتورهای آزادشده از ماکروفاژ و سلول چربی درست می‌شود و در موارد التهاب و روماتیسم در خون افزایش می‌یابد.

تاثیر مثبت دیگر این رژیم غذایی این است که میزان از بین رفتن استخوان در افراد مبتلا به آرتروز کاهش می‌یابد.

همچنین سایر پارامترهای دیگر نظیر حساسیت به انسولین، سلامت قلب – عروق، سلامت گوارش و کیفیت زندگی هم در این تحقیق بررسی شد.

به گفته محققان، این اولین پروژه‌ای است که با چنین جزئیاتی تاثیرات رژیم غذایی مدیترانه‌ای را روی سلامت جمعیت مسن بررسی کرده است.

این پروژه تحقیقاتی در پنج کشور اروپایی فرانسه، ایتالیا، هلند، لهستان، و بریتانیا اجرا شد و شامل ۱۱۴۲ شرکت کننده بود. در این تحقیق رژیم غذایی هریک از افراد شرکت کننده ارزیابی شد.

محققان در پایان دریافتند روند پیری در افرادی که از رژیم غذایی مدیترانه‌ای پیروی می‌کردند، به مراتب آهسته‌تر است.

در چند دهه گذشته تحقیقات زیادی در مورد تاثیر این رژیم غذایی بر سلامت انجام شده است و تقریبا همه آن‌ها بر این موضوع تاکید داشته‌اند که این نوع برنامه غذایی کاملا در خدمت سلامت سیستم قلبی وعروقی بدن است ، به‌دلیل اینکه بعد از استفاده طولانی از این نوع غذاها ، کلسترول و تری‌گلیسیرید و فشار خون کاهش پیدا می‌کند و اثرات مثبت دیگر بر سلامت بدن باعث می‌شود تا وضعیت کلی سلامت فرد احتمال بیماری‌های قلبی را به‌طور غیرمستقیم کاهش دهد.

مواد اصلی تشکیل‌دهنده رژیم مدیترانه‌ای‌ میوه‌ها، سبزی‌ها و صیفی‌ها ( به خصوص آن‌ها که برگ سبز بیشتری دارند) ، گیاهان معطر ، غلات ، روغن زیتون ، ماهی ، دانه‌ها و چاشنی‌هایی مانند سرکه سیب و سرکه بالزامیک است.

گوشت و مواد‌غذایی پرچرب سهم کمی در این رژیم غذایی دارند و اغلب فقط در مقادیر کم و فقط برای تنوع به این برنامه غذایی اضافه می‌شوند و شاید این مسئله هم در کنار استفاده زیاد از سبزی‌ها جزو رازهای سلامت این برنامه غذایی باشد.

اندازه دور کمر نشان دهنده ریسک ابتلا به بیماری کبد

چربی های دور کمر و ظاهر بدی که این چربی های اضافه به ترکیب بدن می دهند، ممکن است برای بسیاری از افراد آزار دهنده باشند. اما نکته دیگری که مهمتر از زیبایی ظاهری است خطرات این چربی دور کمر برای سلامتی افراد است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه میلان ایتالیا می گویند نتایج یک مطالعه جدید آنان نشان داده است که برای حفظ سلامت کبد، کنترل اندازه دور کمر مهم تر از کنترل وزن است.

طبق یافته اخیر محققان دانشگاه میلان ایتالیا، ایجاد چربی دور کمر می تواند موجب بروز مشکلات جدی تری در مقیاس با چاقی در روند ابتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی شود.

در حالیکه عمدتا بیماری کبد چرب غیرالکلی با چاقی مرتبط دانسته می شود، اما تحقیق جدید انجام شده به سرپرستی دکتر روزا لامباردی بر این مسئله تاکید دارد که درصدی از این بیماران الزاماً چاق نیستند.

به گفته این محققان، این اولین مطالعه است که نشان می دهد بیماران مبتلا به کبد چرب غیرالکلی که دارای میزان بیشتر چربی دور شکمی هستند بیشتر از افراد چاق مبتلا به این بیماری در معرض خطر قرار دارند.

محققان ایتالیایی در این مطالعه به بررسی خصوصیات ۳۲۳ بیمار مبتلا به کبد چرب غیرالکلی پرداختند. شرکت کنندگان بر اساس شاخص توده بدنی، اندازه دور کمر و چربی دورشکمی گروه بندی شدند.

محققان همچنین دریافتند مشکلات متابولیکی، قلبی-عروقی و بافتی ناشی از بیماری کبد چرب غیرالکلی به شکل موثرتری از طریق تلفیق شاخص توده بدنی و اندازه دور کمر تشخیص داده می شوند.

پرولاپس یا افتادگی دریچه میترال (MVP)

پرولاپس‌ دریچه‌ میترال‌ یک‌ اختلال‌ نسبتاً شایع‌ و اغلب‌ خوش‌خیم‌ است. دریچه میترال دو پره یا لیف لت دارد و بین حفرات سمت چپ قلب یعنی دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد. در حین انقباض دهلیز چپ دریچه باز و خون از دهلیز چپ وارد بطن چپ میشود ولی در حین انقباض بطن چپ بسته می شود و مانع ورود خون به دهلیزها می گردد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در برخی افراد یکی از این پره ها یا هر دوی آن ها بزرگتر بوده یا بافت نرمتر داشته و بنابراین هنگامی که بطن چپ منقبض می شود و دریچه ها بسته می شوند ، پره های دریچه بجای گرفتن شکل قیفی شکل نرمال، به سمت عقب و به درون دهلیز چپ (مانند یک چتر نجات به داخل ) خمیده می شوند ( افتادگی یا پرولاپس). و این ناهنجاری در بسته شدن دریچه میترال قلبی را پرولاپس دریچه میترال ( MVP ) می نامید. MVP شایع ترین شکل بیماری دریچه قلب است و گاهی می‌تواند به همراه درجاتی‌ از نشت خون از ورای‌ دریچه‌‌ (نارسایی‌ میترال‌) باشد.

فهم ساختار دریچه میترال در کنترل MVP مهم است و می تواند به شروع یک درمان موثر کمک کند. دریچه میترال قلب یک ساختار پیچیده بوده و بین دهلیز چپ و بطن چپ واقع شده است. دریچه میترال دو پرده دارد. در برخی افراد یکی از این پرده ها یا هر دوی آن ها بزرگ هستند و به نحو مناسبی بسته نمی شوند. هنگامی که بطن چپ منقبض می شود، پرده های دریچه به سمت عقب و به درون دهلیز چپ بیرون می زنند (پرولاپس). این ناهنجاری قلبی MVP نامیده می شود. پرولاپس دریچه میترال علت شایع اصلاح و جایگذاری دریچه در بیماران مبتلا به پس زدن میترال جداشده در ایالات متحده است. دانستن این نکته مهم است که MVP شایع ترین شکل بیماری دریچه قلب است .

واژه پرولاپس دریچه میترال نقصی در دریچه میترال قلب را توصیف می کند. یک عبارت متفاوت به نام سندرم پرولاپس دریچه میترال معمولاً به منظور نشان دادن وجود MVP و گروهی از ناهنجاری های فیزیکی دیگر مانند نقص عملکرد اتونومیک، طپش قلب و سوراخ شدن قفسه سینه به کار می رود.

این ناهنجاری های فیزیکی دیگر می توانند منجر به علایم غیر مرتبط مختلفی شوند.

تخمین زده می شود که سندرم MVP بین ۳% تا ۶% بالغین را در ایالات متحده مبتلا می کند. این سندرم اغلب برای بیماران ناتوان کننده است و پزشکان نیز از کنترل مناسب آن مستاصل مانده اند.

پرولاپس دریچه میترال (MVP) بیماری ای است که نزدیک به ۱۵ میلیون آمریکایی به آن مبتلا هستند.۱ این بیماری شایع ترین علت پس زدن شدید و غیرایسکمیک میترال در ایالات متحده است.

علت آن نامشخص است اما به نظر می رسد در برخی بیماران ناشی از اختلال ژنتیکی بافت کلاژن باشد.

شدت پرولاپس دریچه میترال طیف وسیعی دارد. برخی بیماران مبتلا به این بیماری بدون علامت هستند در حالی که برخی دیگر علایمی دارند که کیفیت زندگی آنان را تغییر می دهد.

پیش آگهی این بیماری عالی است اما زیرمجموعه کوچکی از بیماران عوارضی شدیدی نشان می دهند.۲ داروسازان می توانند با دادن اطمینان خطر در مورد پیش آگهی خوش خیم در بیماران بدون علامت و نیز با پیشنهاد مشاوره دارویی مناسب برای بیماران نیازمند درمان دارویی در کنترل بیماران مبتلا به MVP نقش داشته باشند.

اتیولوژى

اتیولوژى اکثراً نامشخص (Idiopathic) است؛ خانوادگی؛ ممکن است همراه با تب روماتیسمی؛ بیمارى ایسکمیک قلب، نقص دیواره دهلیزى و سندرم مارفان (Marfan Syn) باشد.

پاتولوژى

پاتولوژى بافت دریچه میترال دچار دژنراسیون میگزماتومى‌شده، طناب‌هاى وترى (Chordaetendineae) درازتر مى‌گردد.

تظاهرات بالینى

تظاهرات بالینى در زنان شایع‌تر است. بیشتر بیماران بى‌علامت هستند و بدین حال باقى مى‌مانند. شایع‌ترین علائم درد غیر تیپیک قفسه سینه و انواع آریتمى‌هاى فوق بطنى و بطنى است. مهم‌ترین عارضه MR شدید است که منجر به نارسائى بطن چپ مى‌گردد. به‌ندرت از منشأت رسوبات پلاکت – فیبرین روى دریچه، آمبولى سیستمیک رخ مى‌دهد. مرگ ناگهانى یک عارضه بسیار نادر است.

معاینه فیزیکى

معاینه فیزیکى کلیک در وسط یا آخر سیستول که به‌دنبال آن در آخر سیستول، سوفل به گوش مى‌رسد، این صداها با مانور والسالوا تشدید مى‌شود و با چمپاتمه زدن و ورزش ایزومتریک کاهش مى‌یابد.

علایم و نشانه ها

پرولاپس دریچه میترال معمولاً با یک آزمایش فیزیکی معمولی با گوشی پزشکی تشخیص داده می شود. بیشتر بیماران مبتلا به MVP زن هستند. افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند در سنین مختلفی هستند اما معمولاً بیماران بین ۱۴ و ۳۰ سال سن دارند. بیماران مبتلا به MVP یک یافته فیزیکی خاص از کلیک میان سیستولیک و یک سوفل قلبی سیستولیک تاخیری دارند.

جالب است که به نظر می رسد بسیاری از بیماران مبتلا به MVP بخشی از یک طیف فنوتیپی بافت پیوندی هستند. اغلب این بیماران قد بلند و هیکل باریک، بدریختی خفره قفسه سینه و بیش حرکتی مفصلی هم چنین فشارخون پایین دارند.۵-۴ بیشتر بیماران مبتلا به MVP بدون علامت هستند، مشکل نداشته و در نتیجه نیازی به درمان نخواهند داشت.

بیماران علامت دار از علایمی مانند ناراحتی قفسه سینه، اضطراب، خستگی و تنگی نفس شکایت می کنند. مشخص نیست که آیا این علایم واقعاً ناشی از پرولاپس دریچه میترال یا حوادث تصادفی هستند. ۱ برای بیماران علامت دار، شایع ترین علت بروز علایم نشت خون به عقب از طریق دریچه است. بیمارانی که پس زدن را تجربه می کنند اغلب علایمی مانند ضربان قلب سریع یا غیر طبیعی، سرگیجه، سبکی سر، خستگی، درد قفسه سینه و کوتاه شدن نفس را دارند.

اکوکاردیوگرافى

اکوکاردیوگرافى جابه‌جائى لت (Leaf let) خلفى (گاهى اوقات قدامی) میترال را در پایان سیستول، به سمت عقب نشان مى‌دهد.

اگرچه در بیماران مبتلا به MVP الکتروکاریوگرام ممکن است اطلاعات نسبتاً ارزشمندی فراهم کند اما بیماران معمولاً ECG طبیعی دارند. اگر ناهنجاری وجود داشته باشد با دپرسیون موج ST-Tn یا معکوس شدن موج T در leads های تحتانی (II,III,IV) نشان داده می شود. گه گاه ECG انقباضات نارس فوق بطنی یا بطنی را نشان خواهد داد. الکتروکاردیوگرام ها ممکن است در اثبات آریتمی ها در بیمارانی که طپش قلب دارند سودمند باشد.اکوکاردیوگرام

یک اکوکاردیوگرافی دوبعدی و داپلر سودمندترین آزمون غیر تهاجمی برای تشخیص MVP است. این روش در شناسایی وضعیت غیرطبیعی و پرولاپس برگچه های دریچه میترال موثر است.۵ هنگامی که یکی از برگچه های میترال یا هر دوی آن ها حداقل ۲ میلی متر از جابجایی سیستولیک فوقانی به خط اتصال نقاط لولای حلقوی در long-axis view را نشان دهند تشخیص داده می شود.۲ هنگامی که در اکوکاردیوگرافی ضخامت برگچه بیش از ۵ میلی متر باشد تشخیص MVP قطعی تر است.

اکوکاردیوگرام ها در شناسایی اندازه دهلیز چپ، اندازه بطن چپ و عملکرد آن نیز سودمند است. اکوکاردیوگرام در تعیین میزان زیادی برگچه میترال در بیماران در خطر بروز عوارض نیز نقش کمکی دارد.۵

اگرچه اکوکاردیوگرام یک آزمایش تاییدی برای تشخیص MVP است، ممکن است همیشه غیرطبیعی نباشد. توصیه می شود که تمام بیماران مبتلا به MVP یک اکوکاردیوگرام اولیه به منظور ارزیابی اندازه دهلیز و بطن چپ، عملکرد بطن و حرکت و ضخامت برگچه میترال داشته باشند.  در بیماران مبتلا به MVP بدون علامت اکوکاردیوگرام های متوالی معمولاً ضروری نیست مگر در بیمارانی که نشانه های بالینی بدترشدن بیماری شان را نشان می دهند.۵ برای بیمارانی که در آزمایشات متعددی که با گوشی پزشکی انجام می شود کلیک یا سوفل سیستولیک ندارند بدون توجه به این که بیمار علامت دار است، کاربرد اکوکاردیوگرافی به عنوان یک ابزار غربال گری برای MVP توصیه نمی شود.

عوارض

پس زدن

شایع ترین و مهم ترین عارضه MVP حالتی به نام پس زدن میترال (MR) است. در این وضعیت دریچه میترال دچار نشتی شده و اجازه می دهد که خون فراوانی به سمت عقب و به دهلیز چپ نشت کند.۶ آزمایش فیزیکی در تشخیص MR همیشه قابل اعتماد نیست و در واقع نمی تواند شدت MR را به درستی اندازه گیری کند. پیشرفت تدریجی MR در بیماران مبتلا به MVP ممکن است منجر به افزایش گشادی و نقص عملکرد دهلیز و بطن چپ شود. شدید شدن MR می تواند به آریتمی های قلبی، نارسایی احتقانی قلب و افزایش خطر مرگ ناگهانی بینجامد.۷ بیمارانی که از MR شدید رنج می برند در معرض خطر افزایش بروز اندوکاردیت عفونی نیز هستند که می تواند کشنده باشد.

اگرچه به نظر می رسد که MVP در میان زنان شایع تر است، مردان بالای ۵۰ سال نیز به MVP مبتلا می شوند. این مردان نسبت به زنان سه برابر بیشتر در معرض خطر MR شدیدی هستند که در نهایت به جراحی نیاز پیدا می کند. بیماران مبتلا به افزایش فشارخون و شاخص توده بدنی بالا در معرض خطر بالاتر ابتلا به MR شدید هستند.

هنگام در نظرگرفتن این که چه کسی بیشتر در معرض خطر ابتلا به MR شدید است سن نیز اهمیت پیدا می کند. شیوع MR شدید پیش از دهه پنجم زندگی کمتر است.

اکوکاردیوگرافی به منظور تشخیص MR شدید به کار می رود. بیمارانی که اکوکاردیوگرام آن ها نشان از برگچه های ضخیم شده، پرولاپس برگچه خلفی و افزایش اندازه بطن چپ می دهد در معرض خطر بیشتر بروز MR شدید قرار دارند. در مقایسه بیماران با برگچه های باریک خطر کمتر ابتلا به MR شدید را دارند.

بیماران مبتلا به MR ممکن است سال ها بدون علامت باشند. متوسط فاصله از زمان تشخیص تا شروع علایم ۱۶ سال است.۷ در دسترس ترین اطلاعات بر بیماران مبتلا به پس زدن دریچه میترال تمرکز دارند. در مورد میزان پیشرفت بیماری از پس زدن خفیف تا متوسط اطلاعات کمی در دسترس قرار دارد.

پیشرفت بیماری ممکن است کند و ناواضح یا ناگهانی باشد. پیشرفت ناگهانی نشان دهنده پارگی کوردال بوده که به کوبیده شدن برگچه می انجامد. بیماران مبتلا به MR شدید علامت دار پیامدهای بالینی ضعیفی دارند. میزان زنده ماندن در عرض ۸ سال در غیاب مداخله جراحی ۳۳% است. بیشتر مرگ ها ناشی از نارسایی قلبی هستند اما مرگ ناگهانی نیز شیوع قابل توجهی دارد.

اندوکاردیت

اندوکاردیت التهاب اندوکارد یا لایه آستر قلب است و معمول ترین ساختمان های قلبی که درگیر می شوند دریچه ها هستند. اندوکاردیت بسته به منبع ایجادکننده مشکل عفونی یا غیرعفونی است. بیماران متبلا به اندوکاردیت عفونی معمولاً بااستافیلوکوک یا استرپتوکوک عفونی می شوند.

افراد مشکوک به اندوکاردیت اغلب به منظور تشخیص و تعیین نتایج همودینامیک و پاتولوژیک نوع اندوکاردیت نیاز به اکوکاردیوگرافی دارند. بیمارانی که به اندوکاردیت مبتلا می شوند معمولا ًعوارض قلبی مهمی را نشان می دهند.

یکی از عوارض آسیب دریچه های قلبی مانند دریچه میترال است. سلامت عملکرد و ساختار این دریچه ها ممکن است به وسیله ارگانیسم مهاجم عفونی کاملاً تخریب شود. بیماران مبتلا به اندوکاردیت به درمان ضد میکروبی نیاز دارند و در برخی موارد کنترل از طریق جراحی را ایجاب می کند.

بیماران مبتلا به MVP که پس زدن را تجربه می کنند در معرض سه تا هشت برابر خطر بیشتر بروز اندوکاردیت عفونی قرار دارند. عوامل پیش بینی کننده افزایش خطر بروز اندوکاردیت عفونی شامل جنسیت مذکر با سن بالای ۴۵ سال، وجود سوفل سیستولیک و ضخیم شدن و بزرگی اندازه برگچه است.۲ از آن جایی که اندوکاردیت با شیوع فراوان ناتوانی و مرگ و میر همراه است، به بیماران مبتلا به پس زدن MVP توصیه می شود که پیش از انجام اعمال دندان پزشکی و برخی انواع جراحی آنتی بیوتیک مصرف کنند.

با آنتی بیوتیک درمانی پیشگیرانه، احتمال ابتلای بیماران به اندوکاردیت عفونی کمتر است. در بیمار مبتلا به MVP و بدون پس زدن، شیوع اندوکاردیت عفونی مشابه جمعیت عامه مردم است و بنابراین پیشگیری با آنتی بیوتیک لازم نیست.

درمان

درمان و پیگیری

بیماران بدون علامت

بیشتر بیماران مبتلا به MVP بدون علامت بوده و در معرض خطر بالای بروز عوارض جدی قرار ندارند. پزشکان باید نسبت به پیش آگهی خوش خیم این بیماری بیماران را کنترل کنند. بیماران باید تشویق شوند که یک شیوه زندگی سالم را انتخاب کرده و به طور منظم ورزش کنند.

بیماران بدون علامت با پس زدن خفیف یا عاری از آن را می توان هر ۳ تا ۵ سال از نظر بالینی ارزیابی کرد. اکوکاردیوگرام های متوالی لازم نیست مگر علایم قلبی عروقی بروز کند یا پزشک مشکوک به پیشرفت MR شود.

بیماران علامت دار

بیماران MVP که طپش قلب مرتبط با تاکی کاردی، افزایش علایم آدرنرژیک، درد قفسه سینه، اضطراب یا خستگی دارند اغلب به درمان با دوز پایین عوامل مسدودکننده بتا خوب پاسخ می دهند. علایم مرتبط با تغییرات ارتواستاتیک مانند افت فشارخون وضعیتی با افازیش مصرف مایعات و نمک درمان می شود. اگر بیماران علایم ارتواستاتیک شدیدی را تجربه کردند، درمان با مینرالوکورتیکوئیدها ممکن است لازم شود.

بر اساس دستورالعمل کالج کاردیولوژی آمریکا/انجمن قلب آمریکا، بیماران علامت دار مبتلا به MVP با سابقه حملات ایسکمی گذرا می توانند از فواید آسپرین درمانی (۸۰ تا ۳۲۵ میلی گرم در روز) بهره مند شوند. به بیماران علامت دار مبتلا به MVP با سابقه سکته و حملات ایسکمی گذرای راجعه در حالی که آسپرین درمانی دریافت می کنند توصیه می شود درمان طولانی مدت ضد لخته مانند وارفارین را نیز دریافت کنند.

بیماران مبتلا به سندرم MVP اغلب تشویق می شوند که به منظور تصحیح نقص عملکرد اتونومیک خود معیارهایی را در نظر بگیرند. برخی معیارها مانند رژیم غذایی مناسب، محدودیت مصرف کافئین و افزایش فعالیت های ورزشی هستند. نشان داده شده است که بیماران به شدت علامت دار مبتلا به MVP سطوح منیزیم سرمی پایینی دارند.

این بیماران اغلب فعالیت هایپرآدرنرژیک نیز دارند. بررسی ها ثابت کرده است که در صورت وجود این حالت، مکمل منیزیم ممکن است علایم را بهبود بخشد. مکمل منیزیم ممکن است ترشح کاتکول آمین را نیز کاهش دهد و و از خستگی تام، درد قفسه سینه، تنگی نفس، طپش قلب و اضطراب بکاهد.۱۰ بیماران علامت دار ممکن است با مصرف ۲۰۰ تا حدود ۸۰۰ میلی گرم منیزیم در روز شاهد بهبودی علایم باشند.

یک عارضه جانبی شایع منیزیم، اسهال است. اگر بیماری به اسهال مبتلا شود، باید میزان مصرف روزانه منیزیم را کاهش دهد. معمولاً منیزیم یک ماده معدنی بی خطر است اما افراد مبتلا به مشکلات قلبی یا کلیوی باید نسبت به مصرف بیش از از حد آن محتاط باشند.

انتخاب های جراحی

بیماران علامت دار مبتلا به MR شدید باید نسبت به تعمیر دریچه میترال ارزیابی شوند که گاهی اوقات نیز تعویض دریچه ضروری است. جراحی دریچه برای بیماران مبتلا به MR شدید همراه با فیبریلاسیون دهلیزی یا هایپرتانسیون ریوی توصیه می شود.

انواع مختلف گزینه های جراحی برای بیماران وجود دارد. تعمیر و تعویض دریچه میترال دو گزینه هستند. در متون علمی یک اتفاق نظر وجود دارد که تعمیر دریچه میترال نسبت به تعویض آن ارجحیت دارد.

تعمیر دریچه میترال یک فرایند جراحی است که دریچه میترال بیمار را حفظ می کند.

جراح تلاش می کند تا دریچه میترال اصلی را اصلاح کند. این جراحی والوولوپلاستی نامیده می شود که برگشت جریان خون به عقب را از بین می برد. جراحان گاهی اوقات با تنگ کردن یا تعویض حلقه پیرامون دریچه نیز دریچه را تعمیر می کنند. این عمل آنولوپلاستی نامیده می شود.

تعمیر دریچه میترال نسبت به تعویض آن فواید بسیاری دارد. میزان مرگ و میر ناشی از جراحی در بیمارانی که متحمل عمل جراحی تعمیر دریچه میترال می شوند کمتر است، میزان زنده ماندن آن ها در طولانی مدت بیشتر و خطر حوادث ترومبوآمبولیک در آن ها کمتر است.

تعویض دریچه میترال هنگامی که تعمیر دریچه ممکن نیست انجام می شود. در این فرآیند جراح دریچه میترال آسیب دیده را برداشته و آن را با یک دریچه مصنوعی جایگزین می کند. دو نوع دریچه مصنوعی به کار می رود که دریچه های مکانیکی و بافتی نامیده می شوند. دریچه های مکانیکی از فلز ساخته می شوند.

بیمارانی که این روش را انتخاب می کنند برای بقاء زندگی شان به یک داروی ضد انعقاد نیاز خواهند داشت. دریچه های بافتی از بافت بیولوژیک مانند دریچه های قلبی خوک ساخته شده اند و بیماران نیازی به مصرف داروی ضد انعقاد ندارند. معمولاً دریچه های مکانیکی نسبت به دریچه های بافتی طول عمر طولانی تری دارند.

نتیجه گیری

پرولاپس دریچه میترال اختلالی قابل پیشگیری نیست. بیماران مبتلا به MVP می توانند زندگی طبیعی، پربار و بدون علامتی را داشته باشند. پیش آگهی برای فرد مبتلا به MVP غیرپیچیده (بدون پس زدن) عالی است. شدت بیماری در بیمارانی که MVP دارند اغلب متفاوت است.

برخی بیماران بدون علامت هستند در حالی که برخی دیگر علایم شدیدتری را تجربه می کنند که گاهی اوقات ممکن است کیفیت زندگی آن ها را تغییر دهد. یک بخش مهم در کنترل بیماران مبتلا به MVP قوت قلب دادن به بیمار است زیرا بیشتر بیماران بدون علامت هستند و در معرض خطر بالای بروز عوارض قرار ندارند.

پزشکان باید نسبت به پیش آگهی خوش خیم به بیماران دارای علایم خفیف یا بدون علامت اطمینان خاطر دهند. تمام بیماران مبتلا به MVP تشویق می شوند که یک شیوه زندگی طبیعی شامل برنامه ورزشی منظم داشته باشند. بیمارانی که شواهدی از عوارض بیماری مانند پس زدن را دارند در معرض خطر بالای مرگ و میر و ناتوانی هستند .

به بیماران بى‌علامت باید اطمینان داد، اما در صورت وجود سوفل سیستولى و / یا یافته‌هاى تیپیک اکوکاردیوگرافى دال بر MR، پروفیلاکسى براى اندوکاردیت عفونى لازم است. در بیماران دچار MR شدید باید دریچه را ترمیم یا تعویض نمود؛ اگر بیمار سابقه آمبولى دارد باید از آنتى‌کواگولان‌ها استفاده کرد.

اضافه وزن می تواند زمینه ژنتیکی هم داشته باشد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که چاقی هم می تواند مسری باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اضافه وزن  (Overweight) می تواند زمینه ژنتیکی هم داشته باشد و هم زمینه مسری، انواع دلایل چاقی مسری بودن آن به شمار میرود دانشمندان معتقدند باکتری های روده در این زمینه مقصرند

طبق یافته دانشمندان موسسه تحقیقاتی تراست سانگر انگلستان، باکتری های روده افراد دارای اضافه وزن به افراد لاغرتر منتقل می شوند.

دانشمندان معتقدند باکتری های روده می توانند در داخل هاگ ها به مدت طولانی باقی بمانند و به نوعی خواب باکتریایی داشته باشند. این موضوع می تواند بدین معنا باشد که باکتری ها می توانند خارج از بدن هم زنده بمانند و احتمالا از طریق بلعیده شدن بین انسان ها منتقل شوند.

طبق برآوردها در حدود ۲ درصد وزن بدن انسان ها با باکتری ها مرتبط است و می توانند میکروبیوم روده فرد را مختل کنند.

مطالعات نشان داده اند علاوه بر چاقی، میکروبیوم روده می تواند در شماری از شرایط پیچیده و گوناگون نظیر بیماری ورم روده، سندروم روده تحریک پذیر و آلرژی ها هم نقش داشته باشند.

محققان دریافته اند در حدود یک سوم میکروبیوم های روده یک فرد سالم هاگ های تولید می کنند که امکان زنده ماندن میکروبیوم ها را در فضای باز فراهم می سازد و احتمالا می توانند بین انسان ها هم منتقل شوند.

لزوم رعایت بهداشت در توالت های عمومی و سرویس های بهداشتی بین راهی

استفاده از توالت عمومی چه آسیب هایی برای سلامتی ما می تواند داشته باشد بدن ما در معرض چه آسیب هایی قرا میگیرد از لحاظ بهداشتی چه توصیه هایی را باید برای استفاده از این قبیل سرویس ها باید در نظر بگیریم

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در چند سال اخیر چند پژوهش برای بررسی میزان وجود انواع میکروارگانیسم‌ها در توالت‌های عمومی به انجام رسیده است. جامع‌ترین پژوهشی که در این خصوص انجام شده، دو سال پیش و با بررسی سرویس‌های بهداشتی چهار دانشگاه معروف در ایالات متحده به واکاوی این باور عمومی پرداخت. البته پیش از آن نیز مطالعات اینچنینی انجام شده بود. برای نمونه سال ۲۰۱۱ دانشمندان با نمونه‌برداری از ۱۲ سرویس بهداشتی عمومی در یک دانشگاه، ۱۹ نوع باکتری یافتند که روی پوست یا در روده انسان یافت می‌شود. باکتری‌های مربوط به پوست در بخش‌هایی از سرویس بهداشتی که با دست انسان در تماس است (نظیر دستگیره در، شیر آب و نیز دکمه ظرف صابون مایع) یافت می‌شد. محل یافت‌شدن باکتری‌های مربوط به روده را نیز احتمالا خودتان می‌توانید حدس بزنید! اما این مطالعه فقط یک نمونه برداری یکباره بود و مشخص نمی‌کرد این باکتری‌ها تا چند وقت می‌توانند در فضای سرویس بهداشتی عمومی زنده بمانند، اما پژوهش دو سال پیش به این پرسش نیز پاسخ داد.

آزمایش و نمونه برداری

در این آزمایش ابتدا هر ساعت یکبار، نمونه‌ای از سرویس‌های بهداشتی‌گرفته می‌شد و سپس محیط دستشویی پس از استریل در دسترس عموم قرار می‌گرفت. در مرحله دوم هر دستشویی تا چهار ساعت استفاده و سپس به مدت یک روز در این دستشویی‌ها قفل شد تا کسی از آنها استفاده نکند. به این ترتیب باکتری‌های درون این محیط فرصت داشتند رشد و نمو کنند.

نتیجه نمونه‌برداری اولیه نشان داد طی هر ساعت استفاده از دستشویی، انبوهی از باکتری‌ها وارد این محیط می‌شود. بر اساس محاسبات صورت گرفته، در هر ساعت ۵۰۰ هزار باکتری به هر اینچ مربع از سطح دستشویی وارد می‌شود، اما نکته مهم اینجاست که بیشتر این باکتری‌ها عمر چندانی ندارند و بسرعت از بین می‌روند. باکتری‌های روده انسان که تحمل اکسیژن، سرما و نبود مواد غذایی را ندارند خیلی سریع‌تر از سایر انواع باکتری‌ها از بین می‌روند. در واقع محیط سرویس بهداشتی با محیط گرم، مرطوب و نیز سرشار از موادغذایی روده بزرگ انسان کاملا متفاوت است.

با این وجود این ، باکتری‌های موجود روی پوست‌ بهتر می‌توانند شرایط موجود در محیط سرویس بهداشتی را تحمل کنند. برخی از این باکتری‌ها بیماریزا هستند و می‌توانند سبب بروز مشکلات جدی در انسان شوند. برای نمونه یک باکتری با نام استافیلوکوکوس آئورئوس (Staphylococcus aureus) می‌تواند تا مدت‌ها روی سطوح سرویس بهداشتی دوام آورد.

اگر با خواندن این مساله نگران شدید، چند لحظه صبر کنید! شاید برایتان جالب باشد بدانید که از هر پنج نفر، یک نفر این باکتری را روی پوست خود دارد. در واقع این باکتری فقط در صورتی می‌تواند سبب بروز بیماری شود که سیستم ایمنی فرد دچار مشکل باشد یا این که زخمی باز و بدون پوشش داشته باشد. پس در حالت عادی، وجود این باکتری در سرویس بهداشتی عمومی جای نگرانی ندارد.

اهمیت بهداشت و واکسیناسیون

بهداشت فردی و نیز برنامه واکسیناسیون سبب می‌شود احتمال انتقال بیماری از طریق محیط سرویس بهداشتی عمومی به انسان تقریبا به صفر برسد. شستن دست‌ها هنگام خروج از سرویس بهداشتی به از بین رفتن باکتری‌هایی که احتمالا روی پوست دست قرار گرفته‌اند می‌انجامد. همچنین واکسیناسیون نیز می‌تواند جلوی بسیاری از مشکلات احتمالی ناشی از عوامل بیماری زا را بگیرد.

برای نمونه، ویروس هپاتیت A می‌تواند از طریق مدفوع فرد بیمار به فرد دیگر منتقل شود، اما این در صورتی است که این باکتری از طریق دست‌های آلوده وارد دهان شده و به این ترتیب وارد بدن فردی دیگر شود. در این حالت شستن دست‌ها و نیز واکسن هپاتیت A می‌تواند جلوی این پدیده را بگیرد. همچنین با وجود این که طی سال‌ها، شایعات زیادی در مورد ابتلای افراد مختلف به بیماری‌های گوناگون به خاطر حضور در سرویس‌های بهداشتی عمومی منتشر شده، این اخبار چندان درست نبوده و مطالعات صورت گرفته درستی آنها را ثابت نمی‌کند.

به هر حال، سرویس‌های بهداشتی عمومی انبوهی از باکتری‌های مختلف را در دل خود دارند که از طریق افراد مختلف وارد این محیط می‌شود. با وجود این، بسیاری از این باکتری‌ها عمر چندانی نداشته و خیلی زود از بین می‌روند. همچنین حفظ بهداشت فردی و بویژه شستن دست‌ها پس از خروج از دستشویی می‌تواند احتمال انتقال بیماری‌ها از سرویس بهداشتی عمومی را به صفر برساند.

رژیم غذایی کم چرب، نرخ مرگ و میر در مبتلایان به سرطان پستان را کاهش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک طبق مطالعه جدید نشان داده است زنان مسنی که از رژیم غذایی کم چرب پیروی می کنند در صورت ابتلا به سرطان سینه کمتر در معرض مرگ قرار دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مطالعه تیم محققان موسسه تحقیقاتی بیومدیکال لس آنجلس نشان می دهد نرخ مرگ و میر در افراد مبتلا به سرطان سینه که از رژیم غذایی کم چرب پیروی می کنند کمتر است.

نتایج سرطان سینه بسته به نوع سرطان، میزان بیماری، و سن فرد متغیر است. نرخ بقا در کشورهای توسعه‌یافته بالا است، به گونه‌ای که ۸۰٪ و ۹۰٪ از افراد در انگلستان و آمریکا حداقل ۵ سال زنده هستند اما نرخ بقا در کشورهای در حال توسعه پایین‌تر است. در کل در سراسر دنیا، سرطان سینه مهم‌ترین نوع سرطان در زنان است، و ۲۵٪ از تمام موارد سرطان را به خود اختصاص می‌دهد .

به گفته محققان، یک دهه بعد از تشخیص سرطان سینه، ۸۲ درصد از افرادی که رژیم غذایی کم چرب داشتند زنده مانده بودند، در حالیکه ۷۸ درصد از افراد پیروی کننده از رژیم غذایی پرچرب زنده مانده بودند.

در این تحقیق جدید، محققان به بررسی پیروی زنان از رژیم غذایی کم چرب که بیش از ۲۰ درصد مصرف کالری نبود و رژیم غذایی پرچرب که شامل مصرف بیش از ۳۲ درصد کل کالری بود پرداختند.

دکتر رووآن چلبووسکی، عضو تیم تحقیق، در این باره می گوید: «در طول دوره پیگیری افراد مشخص شد نرخ مرگ و میر در افراد پیروی کننده از رژیم غذایی کم چرب در مقایسه با گروه کنترل یا رژیم غذایی عادی ۲۰ درصد کمتر بود.»

در این مطالعه در حدود ۴۹ هزار زن که همه آنها دوره یائسگی را پشت سرگذاشته بودند از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ تحت نظر قرار گرفته بودند.

عوامل خطر ابتلاء به سرطان سینه عبارت از مرض چاقی، عدم تمرین فیزیکی، نوشیدن نوشیدنی‌های الکلی، درمان جایگزینی هورمون در طول یائسگی، پرتوهای یونی، اولین قاعدگی در سنین پایین، و دیر بچه دار شدن یا بچه دار نشدن است.

سن سکته قلبی همچنان پایین می آید

آمار مرگ و میر جوانان بر اثر سکته قلبی، در چند سال اخیر، آن قدر بالا رفته که باید باور کنیم بیماری قلبی فقط گریبان افراد بالای چهل و پنجاه سال را نمی گیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سازمان بهداشت جهانی، چندی پیش در مورد بیماری های قلبی جوانان هشدار داد. این سازمان، عوامل محیطی و اقتصادی، استرس های کاری و خانوادگی، آلودگی هوا، و کم شدن سلامت روانی افراد در عصر حاضر را مهم ترین دلایل ابتلای جوانان به ناراحتی های قلبی-عروقی اعلام کرده است. این پدیده در کشور ما نیز روند نگران کننده ای را طی کرده است

سن سکته قلبی همچنان پایین می آید.رسیدن به میانگین سنی زیر ۴۰ سال خبر نگران‌کننده‌ای است؛ یعنی هر فرد ایرانی با رفتارهای پرخطر در سن و سال جوانی در معرض مرگ طبیعی (و نه در اثر سوانح) قرار دارد.

عوامل ایجاد تصلب شرائین، (گرفتگی و سخت شدن عروق) فشار خون بالا، مصرف سیگار، رژیم غذایی نامناسب، بالابودن ژنتیکی چربی ها، استرس، و زندگی کم تحرک هستند. عوامل دیگری مثل اختلالات ژنتیکی و کمبود یک آنزیم در بدن نیز ممکن است به سکته قلبی منجر شود.

با این حساب، مرگ ناگهانی، چندان هم ناگهانی نیست. کمبود تحرک، تغذیه نامناسب و استرس های روانی، باعث تنگ شدن رگ ها می شوند.امااین اختلال، زمانی آشکار می شود که جوان به آستانه سی سالگی رسیده است.

اولین بار نیست که این خبر باعث ایجاد نگرانی می‌شود. چه این که پیش از عنوان شده بود که در گذشته سن بیماران قلبی ۴۰ تا ۶۰ سال بود اما در حال حاضر بیماران قلبی کشور جوان‌تر شده‌اند و حتی مواردی از مرگ و میر بیماران قلبی و عروقی در سنین ۲۵ تا ۳۵ سال هم مشاهده شده است.

کاهش سن سکته قلبی امری نیست که منحصر به ایران باشد، امروزه سکته قلبی ناگهانی گریبان اشخاصی را می ‌گیرد که در سن ۳۰ تا ۴۰ سالگی به سر می ‌برند. البته این امر قابل انکار نیست که سن سکته قلبی در ایران، سن مناسبی نیست و باید تدابیری برای این امر اندیشیده شود.

در بروز سکته قلبی، مجموعه‌ای از فاکتورهای موثر می‌توانند نقش داشته باشند. نکته جالب توجه در این‌جاست که ۹۰ درصد از ریزفاکتورها قابل پیشگیری است. عواملی هم‌چون وضعیت تغذیه، آلودگی هوا و استرس از مهم‌ترین عوامل تاثیرگذار بر این مساله هستند.

بخشی از دلایل کاهش سن سکته قلبی ناشی از فرآیند فزاینده “شهری شدن” است: هرچه انسان راحتی بیشتری به ‌دست بیاورد و به جای استفاده از عضلات، بیشتر از مغزش استفاده کند، ناخود‌آگاه خود را آماده سکته قلبی می ‌کند. بیشتر مسائل سکته قلبی در ایران مربوط به مصرف زیاد غذاهای چربی دار و سرانه مصرف بالای روغن نباتی جامد است.
همچنین استرس‌ها به دو طریق میزان بروز بیماری‌های قلب و عروق را افزایش می‌دهند. به این صورت که در زمان استرس هورمون‌های شیمیایی نظیر اپی نفرین ترشح و موجب تنگی عروق قلب و تشدید آترواسکلروز و پرفشاری خون می‌شود و این در حالی است که استرس از مسیر دیگری، کاهش تحرک فعالیت جسمی و ورزش را به دنبال دارد. منظور از استرس زندگی پرمشغله نیست بلکه استرس است که میزان ضربان قلب و فشار خون افزایش می‌یابد.

آلودگی هوا فاکتوری است که به طریقی مکمل در افزایش سکته‌های قلبی موثر است.اگر فردی ۷۰ تا ۸۰ درصد دچار تنگی عروق کرونری باشد آلودگی هوا این گرفتگی را ۹۰ تا ۱۰۰ درصد تشدید می کند. از طرفی، بررسی‌های مختلف نشان داده است متوسط عمر افراد در مناطق آلوده تهران در مقایسه با نقاط دارای هوای پاک و مناطق روستایی کوتاه‌تر است.

مسئله کاهش سن سکته قلبی، از معضلات نگران‌کننده سلامت عمومی کشور است؛ اما به نظر نمی‌رسد تنها وزارت بهداشت و درمان بتواند متکفل این امرشود. مسئله کاهش سن سکته را شاید بتوان مرتبط با رواج نوع خاصی از الگوی زندگی دانست. تغییر شیوه زندگی را علت اصلی زیاد بودن تعداد مبتلایان به بیماری های قلبی در ایران، در مقایسه با میانگین جهانی است. به دلیل شرایط اقتصادی و اجتماعی کشور، شهروندان مجبورند بیش از توان روحی و جسمی خود تلاش کنند که سبب ساز افزایش فشار خون، استرس، بیماری قلبی و مرگ می‌شود.

به نظر رواج شیوه‌هایی از زندگی که برای سلامت افراد و دست‌کم بقای آن‌ها با رنج جسمانی کمتر، مضر است، مسئله‌ای از سنخ “مسائل فرهنگی” است. شهروندان کلان‌شهرها به نوعی از زندگی رسیده‌اند که “نظریه خوشبختی” در آن غایب است. اندیشیدن‌ها در این باب تماماً در سقف برنامه‌ریزی‌های کوتاه‌مدت یا روزمرگی‌های همگانی محدود می‌شود. هر چند شاید برای مسئولان نیز قابل تامل باشد که چرا جامعه ایران چنین ولعی به “شهری شدن” دارد و مهاجرت به مناطق پرجمعیت‌‌تر دارد. دلیل رشد فزاینده استرس‌ در زندگی افراد معمولی چیست و البته آلودگی هوا که گفتن ندارد!

قهـوه خطـر سـرطـان روده بـزرگ را کاهـش می دهـد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج تحقیقات جدید نشان می دهد، قهـوه می‌توانـد خطـر سـرطـان روده بـزرگ را کاهـش دهـد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پژوهشگران گروهی شامل ۵۱۴۵ نفر را که مبتلا به سرطان روده بزرگ بودند، با یک گروه ۴۰۹۷ نفری به‌عنوان گروه شاهد مقایسه کردند.

اطلاعات درباره میزان مصرف قهوه این افراد از جمله درباره میزان قهوه‌ای که می‌نوشیدند، اینکه قهوه مصرفی‌شان به‌صورت جوشیده (اسپرسو)، فوری، کافئین‌زدایی‌شده یا صاف‌شده است، با مصاحبه و پرسشنامه غذایی به دست آمد. پس از در نظر گرفتن سایر عوامل خطرساز برای سرطان روده بزرگ، مشخص‌ شد که حتی مصرف یک یا دو فنجان قهوه در روز خطر دچار شدن به سرطان روده بزرگ و راست‌روده را تا ۲۶ درصد کاهش می‌دهد.

این یافته ها حاکی از این است که هنگامی‌که مصرف قهوه به بیش از ۵/۲ فنجان در روز می‌رسید، این خطر تا ۵۰ درصد پایین می‌آمد. نتایج همچنین نشان داد که اثر مفید قهوه بدون توجه به شیوه تهیه آن به‌صورت اسپرسو، صاف‌شده یا حتی قهوه فوری باقی می‌ماند.

کافئین می‌تواند در بدن به‌عنوان آنتی‌اکسیدان عمل و از رشد سلول‌های بالقوه سرطانی روده بزرگ پیشگیری کند، سودمندی‌ قهوه چه در مورد انواع بدون کافئین و چه در انواع دارای کافئین کامل مشاهده شد.

این پژوهشگران گفتند از اینکه ظاهرا وجود یا عدم وجود کافئین در این اثر پیشگیری از سرطان نقشی ندارد، اندکی شگفت‌زده شده‌اند. البته آنان متذکر شدند که پیش از توصیه به نوشیدن قهوه به‌عنوان یک اقدام پیشگیرانه از سرطان روده بزرگ نیاز به پژوهش‌های بیشتر وجود دارد.

قهوه در زمان صفویه جای خود را در میان نوشیدنی‌های روزانه ایرانی‌ها باز کرد و نمونه‌ای است از ورود ایران به شبکه اقتصادی جهانی آن دوران. تا قرن نوزدهم که چای به نوشیدنی غالب مردم تبدیل شد، همچنان این ماده سیاه و تلخ بسته به منطقهٔ جغرافیایی و طبقهٔ اجتماعی دوستداران خود را داشت.

امروزه نوشیدن انواع قهوه از جمله قهوه فرانسه، اسپرسو، کاپوچینو و قهوه فوری و شیر قهوه طرفداران زیادی پیدا کرده. البته قهوه ترک به‌خاطر محبوبیت میان ایرانیان ارمنی از گذشته در میان مردم رایج بوده و به‌واسطه فال قهوه جایگاه خاص خود را داشته. قهوه از قرن نهم میلادی در ایران نوشیده می‌شد.

زیاد خوابیدن تأثیر منفی بر سلامتی دارد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج مطالعات آنان حاکی از این است که زیاد خوابیدن در تعطیلات آخر هفته که با ریتم عادی و طبیعی روزهای دیگر متفاوت است، تأثیر منفی بر سلامتی افراد دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، خوابیدن کافی و با کیفیت اهمیت زیادی در زندگی انسان دارد به طوری که خواب را باید یکی از عوامل مهم تأمین‌کننده سلامتی افراد دانست. اغلب مردم، از اهمیت خواب بر سلامتی خود بی‌خبر هستند. داشتن خواب کافی و با کیفیت از جنبه‌های مختلف برای سلامتی مفید است، اما شاید در عصر حاضر بسیاری از افراد نتوانند به دلیل مشغله کاری به اندازه کافی بخوابند

خوب است توجه کنید که داشتن خواب کافی برای سلامتی شما مهم است، چرا که سبب تقویت سیستم ایمنی می‌شود و بدن شما را در مقابله با بیماری‌ها توانمندتر می‌کند. در واقع خواب برای عملکرد درست سیستم عصبی شما ضروری است.

گیجی و منگی از عوارض خواب زیاد است که بر توان تمرکز ذهنی نیز تأثیر گذاشته و عملکرد جسمی فرد را مختل می‌کند.

فکر می‌کنید چند ساعت خواب برای شما کافی است؟ اگر شما در طول روز احساس منگی و کسالت می‌کنید، بویژه در هنگام انجام کارهای روزانه بی‌حوصله هستید و احساس کسالت می‌کنید باید بدانید که ایراد در میزان خواب شماست.

بسیاری از افراد که به دلایل مختلف از جمله رفتن به محل کار خود، در طول روزهای هفته، صبح زود از خواب بیدار می‌شوند، از تعطیلات آخر هفته برای جبران کمبود خواب خود در طول هفته استفاده می‌کنند و بیشتر می‌خوابند. اما باید گفت که تحقیق و مطالعه‌ای که اخیراً دانشمندان انجام داده‌اند، خبر خوبی برای آنان ندارد.

دانشمندان به این نتیجه دست یافتند که خوابیدن زیاد در روزهای تعطیل، عادتی است که برای سلامتی افراد مضر است. آیا شما در تعطیلات پایان هفته زیاد می‌خوابید؟ آیا شما فکر می‌کنید به این صورت، کمبود خواب هفته گذشته شما جبران می‌شود؟ در واقع باید گفت کسی که فکر می‌کند خواب اضافه برای سلامتی او مفید خواهد بود، در اشتباه است.

اخیراً دانشمندان در دانشگاه سن پطرزبورگ طی انجام تحقیقی به این نتیجه دست یافتند که نوع خوابیدن در تعطیلات آخر هفته که با ریتم عادی و طبیعی روزهای دیگر متفاوت است، تأثیر منفی بر سلامتی افراد دارد. نتیجه این تحقیق در یکی از مجلات پزشکی نیز منتشر شده است.

محققان، عادات خواب ۴۴۷ نفر را که در تعطیلات پایان هفته، برای جبران خواب طول هفته گذشته بیشتر می‌خوابیدند را با دستگاه ثبت و مشاهده خواب بررسی کردند که در این آزمایش و تحقیق، محققان ریتم خواب آزمایش شوندگان را تجزیه و تحلیل کرده و مشاهده کردند که ۸۵ درصد شرکت‌کنندگان در این آزمایش که در تعطیلات آخر هفته زیاد می‌خوابیدند، سلامتی‌شان در معرض خطر قرار گرفته چراکه در خلال این نوع خواب نامنظم، خطر بیماری‌های قلبی و دیابت نیز در آنها بیشتر می‌شود.

علاوه بر این به گفته محققان، این افراد مقدار اندازه دور کمرشان افزایش پیدا می‌کرد. مخصوصاً کارکنان شیفت شب که شبها بیدار بودند نیز بیشتر با این عوارض مواجه بودند. به گفته این محققان حتی ورزش کردن نیز تأثیرات منفی ریتم خواب نامنظم را از بین نخواهد برد.

این محققان توصیه می‌کنند برای جبران کمبود خواب، در روزهای تعطیل آخر هفته بیش از ۱۰ ساعت نخوابید. آنها در ادامه می‌افزایند در واقع خواب زیاد و خواب‌های آشفته می‌تواند نشانه بیماری‌های دیگر باشد. هنگامی که افراد سالم هستند، به‌صورت اتوماتیک از خواب بیدار می‌شوند و بیشتر نمی‌خوابند. محققان در ادامه می‌گویند حدود ۲ درصد از مردان و ۵/۱درصد از زنان به خواب ۱۰ ساعت در شبانه روز نیاز دارند. اما ساعات خواب ایده آل در افراد مختلف متفاوت است.

پژوهشگران در ادامه می‌گویند معمولاً خوابیدن بین ۷ تا ۸ ساعت در شبانه روز خوب و کافی است و هر فرد حتی می‌تواند چنانچه تمایل داشته باشد، حداکثر ۹ ساعت در شبانه روز نیز بخوابد. همچنین این پژوهشگران درباره خواب نیمروزی نیز اظهار می‌دارند که در نیمروز افراد نباید بیش از ۳۰ دقیقه بخوابند و همین مقدار خواب در نیمروز خوب است زیرا علاوه بر اینکه سبب نخواهد شد که درساعت بیولوژیکی بدن اختلال ایجاد شود، همچنین باعث سرحال شدن فرد و افزایش انرژی در او می‌شود.

تحقیقات دانشمندان در این باره همچنان ادامه داردتا اگر در این زمینه به یافته‌های جدیدی دست یابند به‌صورت جدی و فوری درباره ساعات کاری مشاغل در دنیا تغییراتی ایجاد شود و ترتیبی اتخاذ شود که به سلامتی افراد خدشه‌ای وارد نشود.

درمان بیماری لثه با بسیاری از بیماری های دیگر ارتباط مستقیم دارد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که درمان بیماری لثه با بسیاری از بیماری های دیگر مثل آلزایمر و سکته معزی ارتباط مستقیم دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بیماری لثه شامل تورم ،زخم یا عفونت بافتهای اطراف دندان ها می شوند. بطور کلی ۲ شکل اصلی از بیماری لثه وجود دارد

درمان التهاب و عفونت لثه به کنترل دیگر بیماری ‌های التهابی مزمن در بدن نیز کمک می‌ کند. در یافته جدید محققان ۵ بیماری مرتبط با اختلال در لثه یا بیماری پریودنتال بیشتر معرفی شده است:

آلزایمر: مطالعات مختلف نشان داده اند که بیماری پیشرفته لثه با افزایش شدت زوال عقل و کاهش سریع تر توانایی های شناختی ارتباط مستقیم دارد. کسانی که مبتلا به پریودنتیت هستند، ۶ برابر سریع تر از دیگران به آلزایمر مبتلا می شوند. گرچه مطالعات بیشتری برای تعیین رابطه مستقیم پریودنتیت با زوال شناختی مورد نیاز است اما محققان معتقدند که بهبود بیماری لثه می تواند درمان بیماری آلزایمر نیز محسوب شود.

سکته مغزی: مطالعات اخیر نشان دهنده وجود رابطه‌ بین بیماری پریودنتال و سکته مغزی است. در مطالعه‌ ای که برای یافتن ارتباط بین عفونت دندان و سکته مغزی انجام شد، بررسی ‌ها نشان داد احتمال داشتن عفونت دهانی در افراد دارای ایسکمی حاد عروق مغزی بیشتر است.

بیماری قلبی: یافته های ارائه شده در نشست سالانه انجمن میکروب شناسی آمریکا نشان می دهد که باکتری هایی که باعث بیماری لثه می شوند، منجر به توسعه بیماری قلبی نیز می گردند (در نتیجه التهاب ایجاد شده ناشی از بیماری پریودنتال). برخی عوامل مشترک هر دو بیماری عبارتند از مصرف سیگار، تغذیه نامناسب، دیابت، جنسیت (مذکر).

آرتریت روماتوئید: تحقیقات نشان می دهد که باکتری های مسئول بیماری لثه به نام پورفیروموناس ژنژیوالیس، نه تنها منجر به شروع زودتر آرتریت روماتوئید می شود، بلکه اجازه می دهد این بیماری به شدت پیشرفت کند و حتی منجر به تخریب غضروف شود.

دیابت: احتمال ابتلا به بیماری پریودنتال در افراد مبتلا به دیابت بیشتر است. علت این موضوع، حساسیت بیشتر افراد مبتلا به دیابت در مقابله با عفونت است. در واقع، بیماری پریودنتال اغلب به عنوان عارضه ‌ای از بیماری دیابت در نظر گرفته می ‌شود. افرادی که دیابت آن‌ ها تحت کنترل نیست، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

همچنین تحقیقات نشان داده است که بیماری پریودنتال، کنترل قند خون را برای بیماران دیابتی سخت ‌تر می ‌کند. بیماری پریودنتال پیشرفته می ‌تواند قند خون را افزایش دهد که این شرایط، افراد مبتلا به دیابت را در معرض عوارض بیشتری قرار می ‌دهد.

لثه ی سالم، بین دندان‌ها را پُر می‌کند، از این رو حالت کنگره‌ای دارد. رنگ آن صورتی متمایل به قرمز است و در فرد بالغ در حد طوق (فاصله بین تاج و ریشه) قرار دارد.

بین لثه و دندان در حالت عادی شیار باریکی وجود دارد که به آن شیار لثه می‌گویند و عمقی حداکثر تا حدود ۳ میلی متر دارد. سطح لثه در حالت طبیعی دان دان است. تغییر در هر کدام از موارد فوق می‌تواند نشانه‌ای از بیماری لثه باشد.

برگه‌ی بعد »