به ازای افزایش هر ۱۰ ضربان قلب، ۹درصد مرگ‌زودرس افزایش می یابد

پژوهشگران علوم پزشکی تایید کردند که سرعت تپش قلب با مرگ‌زودرس ارتباط دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، قلب یک فرد بزرگسال سالم در حالت استراحت بین ۶۰ تا ۱۰۰ ضربان در دقیقه دارد. زمانی که فردی ضربان قلبش را احساس کند تپش قلب معنا می‌گیرد، حال آنکه تپش قلب در اکثر اوقات مانند زمان بروز هیجانات، طبیعی است.

محققان عنوان کردند که احتمال مرگ دراثر ابتلا به هرنوع بیماری، در ازای افزایش هر ۱۰ ضربان قلب ۹درصد افزایش پیدا می‌کند.

این مطالعه جدید نشان می‌دهد شدت ضربان قلب می‌تواند به عنوان آزمایشی برای پیش‌بینی احتمال مرگ طی دو دهه آینده از عمر انسان مورد استفاده قرار گیرد.

پزشکان از مدتها پیش می‌دانستند که شدت کم ضربان قلب به معنی سلامت بیشتر است اما اولین باری است که مزایا و خطرات مرتبط با شدت ضربان قلب در انسان‌ها محاسبه شده‌است.

به گفته محققان احتمال مرگ افرادی که شدت تپش قلب آنها ۸۰ ضربان در دقیقه است نسبت به افرادی که شدت تپشی برابر ۴۵ ضربان در دقیقه دارند، طی ۲۰ سال آینده ۴۵ درصد بیشتر است. میانگین شدت تپش قلب در بیشتر افراد ۶۰ تا ۱۰۰ است اما قلب ورزشکاران حرفه‌ای در دقیقه ۴۰ ضربان دارد.

محققان دریافته‌اند خطر مرگ ناشی از ابتلا به هر نوع بیماری و اختلال سلامتی در ازای هر ۱۰ واحد افزایش ضربان در دقیقه، نزدیک به ۹ درصد افزایش پیدا می‌کند. به گفته دانشمندان کالج پزشکی دانشگاه کوینگدو چین، ارتباط میان شدت ضربان قلب با خطر مرگ ناشی از هرنوع بیماری به شاخص‌های پرخطر سنتی بیماری‌های قلبی عروقی وابسته است.

محققان برای یافتن رابطه میان شدت ضربان و مرگ به تحلیل و بررسی اطلاعات ۴۶ مطالعه مختلف پرداختند که روی ۱٫۲ میلیون انسان در دوره زمانی ۲۱ سال انجام گرفته بودند. بیش از نیمی از این افراد زیر ۵۱ سال سن داشتند. در این دوره زمانی ۷۸۳۴۹ مرگ رخ داده بود که ۲۵۸۰۰ نفر از آنها دراثر اختلالات قلبی جان خود را از دست داده‌بودند.

محققان در میان این داده‌ها ارتباطی فزاینده میان شدت ضربان و مرگ انسان‌ها یافتند. براساس این یافته‌ها زمانی که ضربان قلب به ۹۰ واحد در دقیقه می‌رسد،‌احتمال مرگ زودرس دوبرابر می‌شود.

نشستن زیاد و بی تحرکی خطرناک است

پژوهشگران علوم پزشکی  می گویند نشستن می‌تواند مانند سیگار کشیدن موجب تاثیرات منفی بر سلامت افراد باشند، البته اگر تاثیرات منفی آن از سیگار بیشتر نباشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مطالعات حاکی از آن است که نشستن به مدت طولانی خطر ابتلا به دیابت، حملات قلبی عروقی و یا ابتلا به انواع خاصی از سرطان را افزایش می‌دهد.

در یک مطالعه‌ی ۱۴ ساله بر روی ۱۸۵۰۰۰ شرکت کننده که نتایج آن در مجله‌ی بیماری‌های همه‌گیر در امریکا منتشر شد، نشان داد که زمان نشستن مستقیما با مرگ‌ومیر در ارتباط است. شاید شگفت انگیزترین نکته این باشد که این نتیجه فارغ از میزان فعالیت بدنی شرکت‌کنندگان بوده و کاملا تائید شده است.

خطرات نشستن به اندازه کافی روشن است، در مجله‌ی پزشکی استرالیا مقاله‌ایی به چاپ رسید مبنی بر اینکه نشستن طولانی مدت پشت میز می‌تواند “خطرناک” باشد، همین امر پزشکان و کارفرمایان را ترغیب نمود تا جایگزین‌هایی را تجویز یا درنظر بگیرند.

نشستن، به ویژه نشستن روی صندلی، بهای سنگینی بر سلامت تحمیل می‌کند، زیرا اساسا عملکرد بدن را مختل می‌کند. هنگامی که در صندلی فرو می‌روید، عضلات رها می‌شوند، مفاصل ران سفت شده و ستون فقرات تقریبا خشک می‌شوند. در وضعیت نشسته جریان خون کند می‌شود، که بر فعالیت مغز و ابتلا به بیماری‌های قلبی تاثیر گذار است و حتی خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهد. صندلی شما همچنین می‌تواند موجب اُفت چشمگیری در تولید آنزیم‌های چربی‌سوز و کالری‌سوز باشد.

واقعیت این است که ما برای نشستن‌های طولانی بر روی صندلی در طی روز طراحی نشده‌ایم. ما برای راست قامت ماندن و فعالیت تکامل یافته‌ایم. هنگامی که از روی صندلی بلند می‌شویم، زنگ بیدارباش بدن به صدا در می‌آید. ایستادن عضلات بیشتری را درگیر می‌کند، خون را به جریان می‌اندازد و شما را هوشیارتر و باانرژی‌تر می‌کند. مفاصل ران را بازتر می‌کند و به ستون فقرات اجازه می‌دهد تا آزادانه پیچ بخورند.

خطر نشستن تا آنجاست که متخصصان امر، آن را در‌ردیف سیگار کشیدن قرار داده و اذعان می‌کنند همان‌طور که ترک سیگار سخت و اغلب ناممکن است، نشستن نیز همین وضع و حال را دارد، تنها با این تفاوت که نشستن به اندازه‌ مصرف توتون و تنباکو کشنده نیست!

تحقیقات گسترده‌ای برای سنجش میزان سلامت افرادی که ساعات زیادی را پشت میز می‌نشینند، صورت گرفته است. متاسفانه نتیجه ‌عمومی این تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که سبک زندگی کم‌تحرکی دارند،

حتی با انجام فعالیت‌های ورزشی نیز از خطرات مربوط به نشستن در امان نخواهند بود.

تحقیقات جدیدی نشان می دهد که یکی از راه های اصلی حفظ سلامتی ایستادن و پرهیز از نشستن در ساعات طولانی است.

کسانی که بیش از ۱۱ ساعت در روز می نشینند فارغ از اینکه در ساعات دیگر روز چقدر فعال و در حرکت باشند، به نسبت سایرین با احتمال بیشتری از مرگ زودرس روبرو هستند.

محققان می گویند اگر محیط و سبک زندگی‌تان به گونه‌ای است که نمی‌‌توانید از نشستن اجتناب ورزید؛ توصیه می‌کنیم ارتفاع میز را طوری تغییر دهید که به حالت ایستاده نیز بتوانید امور روزمره‌ خود را به انجام برسانید یا زمانی که از کار روزانه فارغ شده و در تعطیلات آخر هفته به سر می‌برید، تحرک بیشتری از خود نشان می‌دهید.
اگر هم بودجه کافی برای رفتن به گردش در دامان طبیعت را ندارید، بهترین انتخاب کمک در انجام کارهای منزل و همین خانه‌تکانی خودمان است.

نتایج تحقیقی که روی بیش از ۶۳۰۰ نفر از میانسالان استرالیایی‌تبار صورت گرفته نشان می‌دهد افرادی که بیش از چهار ساعت در روز پشت میز می‌نشینند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به بیماری‌های مزمن قرار دارند. از مهم‌ترین این بیماری‌ها می‌توان به پرفشاری خون، بیماری‌های قلبی و عروقی، دیابت و سرطان اشاره کرد.

همچنین نتایج این تحقیق و سایر بررسی‌های علمی نشان می‌دهد هر‌چه فرد زمان بیشتری را به صورت نشسته صرف می‌کند، احتمال ابتلای وی به انواع بیماری‌های مزمن بیشتر است. جالب این‌که میزان شاخص توده‌ بدنی (BMI) فرد در این میان اهمیت خاصی ندارد.

نتایج دیگر تحقیقات نیز نشان می‌دهد افرادی که حداقل شش ساعت در روز را به صورت نشسته می‌گذرانند، بیش از دیگران مبتلا به بیماری دیابت (یا قند خون) می‌شوند.

با کاستن از ساعات نشستن اضافی و رساندن آن به کمتر از سه ساعت در روز می‌توانید امید به زندگی را تا دو سال افزایش دهید. این در حالی است که با کم کردن از زمان تماشای تلویزیون به کمتر از دو ساعت در روز نیز می‌توانید امید به زندگی را تا ۴/۱ سال دیگر افزایش دهید.

جالب است بدانید سیگار کشیدن در مردان و زنان به ترتیب به کم شدن ۵/۲ و ۸/۱ سال از عمر فرد منتج می‌شود. نتایج این بررسی‌ها همچنین نشان می‌دهد بزرگسالان آمریکایی به طور متوسط۵۵ درصد از روز را به صورت نشسته می‌گذرانند.

نتایج تحقیقی که بهار امسال روی بیش از ۶۳۰۰ نفر از افراد میانسال چهل تا هفتاد و پنج ساله صورت گرفت، نشان می‌دهد حتی حرکات کنترل شده‌ فیزیکی بخصوص در افرادی که مدت زمان کمتری را به صورت نشسته سپری می‌کردند، به کاهش احتمال ابتلای فرد به بیماری‌های کلیوی منتج شد.

نتایج به دست آمده بخصوص در زنان معنی‌دارتر بود؛ به این ترتیب زمانی که خانم‌ها از ساعات نشستن خود در روز کاسته و آن را به کمتر از سه ساعت کاهش دادند، خطر ابتلای آنها به بیماری‌های کلیوی تا ۳۰ درصد تقلیل یافت. این در حالی است که نتایج آزمایش‌های مشابه روی مردان تنها ۱۵ درصد کاهش را نشان داد.

از قدیم‌ گفته‌اند، «عقل سالم در بدن سالم». جالب اینجاست که نشستن متوالی در روز نه‌تنها به سلامت جسمی فرد آسیب می‌رساند؛ بلکه به کاهش سلامت مغز و توانایی ذهنی وی نیز منتج می‌شود.

تحقیقاتی که بهار امسال صورت گرفته نشان می‌دهد ارتباط معنی‌داری بین سبک زندگی کم‌تحرک و کاهش توان فکری، ذهنی و خلاقیت وجود دارد. از این گذشته بنا به اطلاعاتی که از بیش از ۳۵۰۰ نفر جمع‌آوری شده، آنهایی که در خارج از محیط کار بیش از اندازه می‌نشینند، برای نمونه هنگام رانندگی، تماشای تلویزیون یا استفاده از رایانه از نظر سلامت ذهنی تا حد زیادی در سطوح پایین‌تری قرار دارند. این تحقیق همچنین نشان داد که زنان در این مورد آسیب‌پذیرتر از مردان هستند.

نتیجه‌ تحقیقی که زمستان ۱۳۷۸ صورت گرفته نشان می‌دهد افراد چاق روزانه به طور متوسط دو و نیم ساعت بیش از دیگران می‌نشینند و همین نشستن بیشتر ارتباط مستقیمی با بروز سندروم متابولیک در آنها دارد.

از مشخصه‌های بارز این سندروم می‌توان به چاقی شکمی، کاهش سطح کلسترول مفید خون، فشار خون بالا و سطح بالای تری‌گلیسیرید خون اشاره کرد. این عوامل در کنار یکدیگر فرد را مستعد مخاطرات جدی نظیر بیماری‌های قلبی و عروقی، سکته‌ مغزی و دیابت قرار می‌دهند.

از سویی دیگر، نتایج تحقیقی که سال گذشته صورت گرفته، نشان می‌دهد مردمی که سبک زندگی کم‌تحرکی دارند، ۷۳ درصد بیشتر ازدیگران در معرض ابتلا به سندروم متابولیک قرار دارند. از این گذشته سال ۱۳۸۳ نیز گروهی از محققان نظریه‌ جدیدی ارائه کردند که براساس آن، کاهش میزان تماشای تلویزیون و کار با رایانه در منزل به کمتر از یک ساعت در روز می‌تواند به کاهش ۳۰ تا ۳۵ درصدی بروز این سندروم خطرناک در بزرگسالان ختم شود.

از سویی دیگر نتایج تحقیقی که بتازگی منتشر شده نشان می‌دهد افرادی که قبل یا بعد از تشخیص بیماری سرطان روده‌ بزرگ در خارج از محیط کار، زمان بیشتری را به صورت نشسته سپری می‌کنند، احتمال مرگ‌ومیر بالاتری دارند.

نتایج این بررسی که روی ۲۰۰۰ نفر ـ که تا ۱۶ سال از این بیماری رنج می‌بردند ـ نشان داد افرادی که تحرک بیشتری داشتند تا ۲۸ درصد احتمال مرگ در آنها کمتر بود و افرادی که در خارج از محیط کار حداقل شش ساعت در روز را به صورت نشسته سپری می‌کردند، به نسبت افرادی که تنها سه ساعت می‌نشینند تا ۳۶ درصد احتمال مرگ بیشتری داشتند.

تحقیق دیگری که بهار سال پیش روی بیش از ۲۰۰ هزار استرالیایی ۴۵ ساله و پیرتر صورت گرفته، نشان می‌دهد بدون در نظر گرفتن جنسیت، سن و شاخص توده‌ بدنی نمونه‌ها، نشستن می‌تواند از همه نظر افراد را بیش از سایرین در معرض مرگ قرار دهد.

گفتنی است افرادی که بیش از ۱۱ ساعت در روز می‌نشینند، ۴۰ درصد بیشتر در معرض تجربه‌ مرگ در سه سال آینده هستند. در حالی که مرگ برای افرادی که حداقل پنج ساعت و بیشتر در هفته ورزش کرده‌اند، به مراتب کمتر بوده است، اما به هرروی آنها نیز از مرگ بر اثر نشستن و کم‌تحرکی در امان نبوده‌اند.

تصاویر و رنگ پاکت سیگار در مقدار مصرف آن موثر است

نتایج بررسی های صورت گرفته در تحقیقات پژوهشگران علوم پزشکی مشخص شده است که می‌توان با ایجاد تغییر رنگ و تصاویر موجود بر روی پاکت سیگار مصرف آن را کاهش داد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ساینس‌دیلی در  خبری اعلام کرد که مطالعات محققان در استرالیا نشان می‌دهد استفاده از رنگ‌های زننده در پاکت سیگار می‌تواند به کاهش مصرف آن کمک کند.

این محققان بر این باورند که رنگ بسته‌بندی سیگار تاثیر زیادی در کاهش تمایل افراد به مصرف سیگار دارد.

مطالعات انجام شده در استرالیا که در آن  از سال ۲۰۱۲ از رنگ‌های خاصی در بسته‌بندی سیگار استفاده شده نشان می‌دهد مصرف سیگار به طور محسوسی کاهش
یافته است.

در این بین زشت‌ترین رنگ موجود با نام رسمی Pantone 448 C با ایجاد حس غریب و ناخوشایند در کاهش مصرف سیگار بسیار موثر است.

در واقع جایگزین‌کردن این رنگ به جای رنگ‌های زیبا و براق در بسته‌بندی فعلی پاکت سیگار انتظار می‌رود مصرف سیگار کاهش یابد.

محققان معتقدند که تصویب طرح فشار بر کارخانه‌های ساخت دخانیات و طراحی بسته‌هایی با رنگ زننده و با استفاده از هشدارهای سلامتی بزرگ، تاثیر زیادی در کاهش مصرف دخانیات خواهد داشت.

درواقع استفاده از قوانین جدید ساخت و بسته‌بندی سیگار در کنار سایر فاکتورهای اقتصادی مثل افزایش مالیات بر سیگار و لغو بیمه افراد سیگاری سهم چشمگیری در افزایش موفقیت طرح جلوگیری از مصرف دخانیات خواهد داشت.

پیش از این نیز نتایج تحقیقات صورت گرفته توسط پژوهشگران آمریکایی که در مجله Tobacco Control منتشر شده بود نشان داد که درج تصاویر منزجرکننده یا پیام‌های هشداردهنده بر روی پاکت سیگار، تاثیر قابل توجهی بر مغز افراد سیگاری‌ می‌گذارد.

محققان دانشگاه پنسیلوانیا در این پژوهش، عملکرد مغزی ۱۹ فرد سیگاری را در هنگام مشاهده ۲۴ تصویر حاوی پیام‌های هشداردهنده با استفاده از دستگاه ام‌آرای مورد بررسی قرار دادند. این تصاویر شامل عکس‌هایی با محتوای احساسی و هشداردهنده مانند وضعیت ریه افراد سیگاری، دندان‌های خراب و جسد، به همراه تصاویری با محتوای احساسی کمتری مانند ماسک اکسیژن و سنگ قبر بودند.

نتایج بدست آمده نشان می‌دهد، تصاویری که بار احساسی زیادی داشتند، موجب افزایش فعالیت در قسمت‌هایی از مغز که درگیر ترس و ایجاد خاطرات طولانی‌مدت هستند، شدند؛ این تصاویر همچنین میل بیننده را برای کشیدن سیگار کاهش می‌دهد. به گفته محققان، هرچه عکس‌ها ترسناک‌تر یا منزجرکننده‌تر باشد، میل مصرف سیگار با کاهش بیشتری مواجه می‌شود.

ساخت قطره چشمی برای درمان آب مروارید

خرداد ۲۸, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی  در دانشگاه لوزیانا می گویند موفق به ساخت قطره چشمی شده اند که می‌توان از آن برای درمان بیماری آب مروارید (cataract) استفاده کرد. این قطره حاوی نانوذراتی است که ترکیبات آنتی‌اکسیدان خاصی را درون چشم رهاسازی می‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، با استفاده از این قطره، نیاز به جراحی برای درمان آب مروارید نیست. کریستیانا سابولیوف از محققان این پروژه می‌گوید: «این روش درمانی نیاز به تزریق ندارد و از جمله روش‌های غیرتهاجمی محسوب می‌شود. تنها کافی است که بیمار قطره را به درون چشم خود بریزد.»

در طول سه سال گذشته، سابولیوف و همکارانش روی ساخت این قطره چشمی کار کرده‌اند. این گروه تحقیقاتی برای ساخت این دارو از نانوذرات استفاده کردند. این نانوذرات، آنتی‌اکسیدانی به نام لوتئین را با خود حمل کرده و درون چشم رهاسازی می‌کند.

درحالی که آزمایش‌های اولیه روی موش‌های آزمایشگاهی مثبت بوده و منجر به کاهش ابعاد آب مروارید در مدت یک هفته شده، این گروه قصد دارند تا آزمون‌های بالینی را روی حیوانات دیگر و همچنین انسان آزمایش کنند.

این کار باید چند سال قبل از تجاری‌سازی این نانودارو و وارد شدن آن به بازار انجام شود. براساس گزارش‌های منتشر شده توسط سازمان جهانی بهداشت، بیشترین عامل نابینایی در کشورهای فقیر، آب مروارید است که به دلیل عدم دسترسی به تجهیزات پزشکی در این مناطق، این بیماری منجر به کوری می‌شود.

این نانودارو می‌تواند برای ممانعت از افزایش نابینایی در این کشورها بسیار موثر باشد. هرچند در کشورهایی نظیر آمریکا به سادگی با یک جراحی این بیماری قابل درمان است، اما این قطره چشمی می‌تواند فرآیند درمان را برای بیماران تسهیل کند. این قطره چشم حاوی نانوذرات یک دستاورد بزرگ در حوزه بیماری‌های چشم محسوب می‌شود.

آب مروارید، کدر شدن عدسی چشم است که منجر به مشکلات بینایی می‌شود. در مراحل اولیه، استفاده از نور قوی و عینک، مشکلات بینایی ناشی از آب مروارید را کمتر می‌کند. اما در مراحل بعدی بیماری، انجام جراحی برای بهبود بینایی ضروری است. امروزه عمل جراحی آب مروارید کم خطر و بسیار موثر است.

با رژیم غذایی مدیترانه‌ای جوان بمانید

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک طبق مطالعه جدید نشان داده رژیم غذایی به سبک مدیترانه‌ای موجب کاهش میزان نشانگر التهابی موسوم به پروتئین واکنشی C که یکی از نشانگرهای اصلی التهابی مرتبط با روند پیری است، می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پروتئین واکنشی C نام پروتئینی ساخته شده در کبد است که در پاسخ به فاکتورهای آزادشده از ماکروفاژ و سلول چربی درست می‌شود و در موارد التهاب و روماتیسم در خون افزایش می‌یابد.

تاثیر مثبت دیگر این رژیم غذایی این است که میزان از بین رفتن استخوان در افراد مبتلا به آرتروز کاهش می‌یابد.

همچنین سایر پارامترهای دیگر نظیر حساسیت به انسولین، سلامت قلب – عروق، سلامت گوارش و کیفیت زندگی هم در این تحقیق بررسی شد.

به گفته محققان، این اولین پروژه‌ای است که با چنین جزئیاتی تاثیرات رژیم غذایی مدیترانه‌ای را روی سلامت جمعیت مسن بررسی کرده است.

این پروژه تحقیقاتی در پنج کشور اروپایی فرانسه، ایتالیا، هلند، لهستان، و بریتانیا اجرا شد و شامل ۱۱۴۲ شرکت کننده بود. در این تحقیق رژیم غذایی هریک از افراد شرکت کننده ارزیابی شد.

محققان در پایان دریافتند روند پیری در افرادی که از رژیم غذایی مدیترانه‌ای پیروی می‌کردند، به مراتب آهسته‌تر است.

در چند دهه گذشته تحقیقات زیادی در مورد تاثیر این رژیم غذایی بر سلامت انجام شده است و تقریبا همه آن‌ها بر این موضوع تاکید داشته‌اند که این نوع برنامه غذایی کاملا در خدمت سلامت سیستم قلبی وعروقی بدن است ، به‌دلیل اینکه بعد از استفاده طولانی از این نوع غذاها ، کلسترول و تری‌گلیسیرید و فشار خون کاهش پیدا می‌کند و اثرات مثبت دیگر بر سلامت بدن باعث می‌شود تا وضعیت کلی سلامت فرد احتمال بیماری‌های قلبی را به‌طور غیرمستقیم کاهش دهد.

مواد اصلی تشکیل‌دهنده رژیم مدیترانه‌ای‌ میوه‌ها، سبزی‌ها و صیفی‌ها ( به خصوص آن‌ها که برگ سبز بیشتری دارند) ، گیاهان معطر ، غلات ، روغن زیتون ، ماهی ، دانه‌ها و چاشنی‌هایی مانند سرکه سیب و سرکه بالزامیک است.

گوشت و مواد‌غذایی پرچرب سهم کمی در این رژیم غذایی دارند و اغلب فقط در مقادیر کم و فقط برای تنوع به این برنامه غذایی اضافه می‌شوند و شاید این مسئله هم در کنار استفاده زیاد از سبزی‌ها جزو رازهای سلامت این برنامه غذایی باشد.

اندازه دور کمر نشان دهنده ریسک ابتلا به بیماری کبد

چربی های دور کمر و ظاهر بدی که این چربی های اضافه به ترکیب بدن می دهند، ممکن است برای بسیاری از افراد آزار دهنده باشند. اما نکته دیگری که مهمتر از زیبایی ظاهری است خطرات این چربی دور کمر برای سلامتی افراد است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه میلان ایتالیا می گویند نتایج یک مطالعه جدید آنان نشان داده است که برای حفظ سلامت کبد، کنترل اندازه دور کمر مهم تر از کنترل وزن است.

طبق یافته اخیر محققان دانشگاه میلان ایتالیا، ایجاد چربی دور کمر می تواند موجب بروز مشکلات جدی تری در مقیاس با چاقی در روند ابتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی شود.

در حالیکه عمدتا بیماری کبد چرب غیرالکلی با چاقی مرتبط دانسته می شود، اما تحقیق جدید انجام شده به سرپرستی دکتر روزا لامباردی بر این مسئله تاکید دارد که درصدی از این بیماران الزاماً چاق نیستند.

به گفته این محققان، این اولین مطالعه است که نشان می دهد بیماران مبتلا به کبد چرب غیرالکلی که دارای میزان بیشتر چربی دور شکمی هستند بیشتر از افراد چاق مبتلا به این بیماری در معرض خطر قرار دارند.

محققان ایتالیایی در این مطالعه به بررسی خصوصیات ۳۲۳ بیمار مبتلا به کبد چرب غیرالکلی پرداختند. شرکت کنندگان بر اساس شاخص توده بدنی، اندازه دور کمر و چربی دورشکمی گروه بندی شدند.

محققان همچنین دریافتند مشکلات متابولیکی، قلبی-عروقی و بافتی ناشی از بیماری کبد چرب غیرالکلی به شکل موثرتری از طریق تلفیق شاخص توده بدنی و اندازه دور کمر تشخیص داده می شوند.

پرولاپس یا افتادگی دریچه میترال (MVP)

پرولاپس‌ دریچه‌ میترال‌ یک‌ اختلال‌ نسبتاً شایع‌ و اغلب‌ خوش‌خیم‌ است. دریچه میترال دو پره یا لیف لت دارد و بین حفرات سمت چپ قلب یعنی دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد. در حین انقباض دهلیز چپ دریچه باز و خون از دهلیز چپ وارد بطن چپ میشود ولی در حین انقباض بطن چپ بسته می شود و مانع ورود خون به دهلیزها می گردد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در برخی افراد یکی از این پره ها یا هر دوی آن ها بزرگتر بوده یا بافت نرمتر داشته و بنابراین هنگامی که بطن چپ منقبض می شود و دریچه ها بسته می شوند ، پره های دریچه بجای گرفتن شکل قیفی شکل نرمال، به سمت عقب و به درون دهلیز چپ (مانند یک چتر نجات به داخل ) خمیده می شوند ( افتادگی یا پرولاپس). و این ناهنجاری در بسته شدن دریچه میترال قلبی را پرولاپس دریچه میترال ( MVP ) می نامید. MVP شایع ترین شکل بیماری دریچه قلب است و گاهی می‌تواند به همراه درجاتی‌ از نشت خون از ورای‌ دریچه‌‌ (نارسایی‌ میترال‌) باشد.

فهم ساختار دریچه میترال در کنترل MVP مهم است و می تواند به شروع یک درمان موثر کمک کند. دریچه میترال قلب یک ساختار پیچیده بوده و بین دهلیز چپ و بطن چپ واقع شده است. دریچه میترال دو پرده دارد. در برخی افراد یکی از این پرده ها یا هر دوی آن ها بزرگ هستند و به نحو مناسبی بسته نمی شوند. هنگامی که بطن چپ منقبض می شود، پرده های دریچه به سمت عقب و به درون دهلیز چپ بیرون می زنند (پرولاپس). این ناهنجاری قلبی MVP نامیده می شود. پرولاپس دریچه میترال علت شایع اصلاح و جایگذاری دریچه در بیماران مبتلا به پس زدن میترال جداشده در ایالات متحده است. دانستن این نکته مهم است که MVP شایع ترین شکل بیماری دریچه قلب است .

واژه پرولاپس دریچه میترال نقصی در دریچه میترال قلب را توصیف می کند. یک عبارت متفاوت به نام سندرم پرولاپس دریچه میترال معمولاً به منظور نشان دادن وجود MVP و گروهی از ناهنجاری های فیزیکی دیگر مانند نقص عملکرد اتونومیک، طپش قلب و سوراخ شدن قفسه سینه به کار می رود.

این ناهنجاری های فیزیکی دیگر می توانند منجر به علایم غیر مرتبط مختلفی شوند.

تخمین زده می شود که سندرم MVP بین ۳% تا ۶% بالغین را در ایالات متحده مبتلا می کند. این سندرم اغلب برای بیماران ناتوان کننده است و پزشکان نیز از کنترل مناسب آن مستاصل مانده اند.

پرولاپس دریچه میترال (MVP) بیماری ای است که نزدیک به ۱۵ میلیون آمریکایی به آن مبتلا هستند.۱ این بیماری شایع ترین علت پس زدن شدید و غیرایسکمیک میترال در ایالات متحده است.

علت آن نامشخص است اما به نظر می رسد در برخی بیماران ناشی از اختلال ژنتیکی بافت کلاژن باشد.

شدت پرولاپس دریچه میترال طیف وسیعی دارد. برخی بیماران مبتلا به این بیماری بدون علامت هستند در حالی که برخی دیگر علایمی دارند که کیفیت زندگی آنان را تغییر می دهد.

پیش آگهی این بیماری عالی است اما زیرمجموعه کوچکی از بیماران عوارضی شدیدی نشان می دهند.۲ داروسازان می توانند با دادن اطمینان خطر در مورد پیش آگهی خوش خیم در بیماران بدون علامت و نیز با پیشنهاد مشاوره دارویی مناسب برای بیماران نیازمند درمان دارویی در کنترل بیماران مبتلا به MVP نقش داشته باشند.

اتیولوژى

اتیولوژى اکثراً نامشخص (Idiopathic) است؛ خانوادگی؛ ممکن است همراه با تب روماتیسمی؛ بیمارى ایسکمیک قلب، نقص دیواره دهلیزى و سندرم مارفان (Marfan Syn) باشد.

پاتولوژى

پاتولوژى بافت دریچه میترال دچار دژنراسیون میگزماتومى‌شده، طناب‌هاى وترى (Chordaetendineae) درازتر مى‌گردد.

تظاهرات بالینى

تظاهرات بالینى در زنان شایع‌تر است. بیشتر بیماران بى‌علامت هستند و بدین حال باقى مى‌مانند. شایع‌ترین علائم درد غیر تیپیک قفسه سینه و انواع آریتمى‌هاى فوق بطنى و بطنى است. مهم‌ترین عارضه MR شدید است که منجر به نارسائى بطن چپ مى‌گردد. به‌ندرت از منشأت رسوبات پلاکت – فیبرین روى دریچه، آمبولى سیستمیک رخ مى‌دهد. مرگ ناگهانى یک عارضه بسیار نادر است.

معاینه فیزیکى

معاینه فیزیکى کلیک در وسط یا آخر سیستول که به‌دنبال آن در آخر سیستول، سوفل به گوش مى‌رسد، این صداها با مانور والسالوا تشدید مى‌شود و با چمپاتمه زدن و ورزش ایزومتریک کاهش مى‌یابد.

علایم و نشانه ها

پرولاپس دریچه میترال معمولاً با یک آزمایش فیزیکی معمولی با گوشی پزشکی تشخیص داده می شود. بیشتر بیماران مبتلا به MVP زن هستند. افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند در سنین مختلفی هستند اما معمولاً بیماران بین ۱۴ و ۳۰ سال سن دارند. بیماران مبتلا به MVP یک یافته فیزیکی خاص از کلیک میان سیستولیک و یک سوفل قلبی سیستولیک تاخیری دارند.

جالب است که به نظر می رسد بسیاری از بیماران مبتلا به MVP بخشی از یک طیف فنوتیپی بافت پیوندی هستند. اغلب این بیماران قد بلند و هیکل باریک، بدریختی خفره قفسه سینه و بیش حرکتی مفصلی هم چنین فشارخون پایین دارند.۵-۴ بیشتر بیماران مبتلا به MVP بدون علامت هستند، مشکل نداشته و در نتیجه نیازی به درمان نخواهند داشت.

بیماران علامت دار از علایمی مانند ناراحتی قفسه سینه، اضطراب، خستگی و تنگی نفس شکایت می کنند. مشخص نیست که آیا این علایم واقعاً ناشی از پرولاپس دریچه میترال یا حوادث تصادفی هستند. ۱ برای بیماران علامت دار، شایع ترین علت بروز علایم نشت خون به عقب از طریق دریچه است. بیمارانی که پس زدن را تجربه می کنند اغلب علایمی مانند ضربان قلب سریع یا غیر طبیعی، سرگیجه، سبکی سر، خستگی، درد قفسه سینه و کوتاه شدن نفس را دارند.

اکوکاردیوگرافى

اکوکاردیوگرافى جابه‌جائى لت (Leaf let) خلفى (گاهى اوقات قدامی) میترال را در پایان سیستول، به سمت عقب نشان مى‌دهد.

اگرچه در بیماران مبتلا به MVP الکتروکاریوگرام ممکن است اطلاعات نسبتاً ارزشمندی فراهم کند اما بیماران معمولاً ECG طبیعی دارند. اگر ناهنجاری وجود داشته باشد با دپرسیون موج ST-Tn یا معکوس شدن موج T در leads های تحتانی (II,III,IV) نشان داده می شود. گه گاه ECG انقباضات نارس فوق بطنی یا بطنی را نشان خواهد داد. الکتروکاردیوگرام ها ممکن است در اثبات آریتمی ها در بیمارانی که طپش قلب دارند سودمند باشد.اکوکاردیوگرام

یک اکوکاردیوگرافی دوبعدی و داپلر سودمندترین آزمون غیر تهاجمی برای تشخیص MVP است. این روش در شناسایی وضعیت غیرطبیعی و پرولاپس برگچه های دریچه میترال موثر است.۵ هنگامی که یکی از برگچه های میترال یا هر دوی آن ها حداقل ۲ میلی متر از جابجایی سیستولیک فوقانی به خط اتصال نقاط لولای حلقوی در long-axis view را نشان دهند تشخیص داده می شود.۲ هنگامی که در اکوکاردیوگرافی ضخامت برگچه بیش از ۵ میلی متر باشد تشخیص MVP قطعی تر است.

اکوکاردیوگرام ها در شناسایی اندازه دهلیز چپ، اندازه بطن چپ و عملکرد آن نیز سودمند است. اکوکاردیوگرام در تعیین میزان زیادی برگچه میترال در بیماران در خطر بروز عوارض نیز نقش کمکی دارد.۵

اگرچه اکوکاردیوگرام یک آزمایش تاییدی برای تشخیص MVP است، ممکن است همیشه غیرطبیعی نباشد. توصیه می شود که تمام بیماران مبتلا به MVP یک اکوکاردیوگرام اولیه به منظور ارزیابی اندازه دهلیز و بطن چپ، عملکرد بطن و حرکت و ضخامت برگچه میترال داشته باشند.  در بیماران مبتلا به MVP بدون علامت اکوکاردیوگرام های متوالی معمولاً ضروری نیست مگر در بیمارانی که نشانه های بالینی بدترشدن بیماری شان را نشان می دهند.۵ برای بیمارانی که در آزمایشات متعددی که با گوشی پزشکی انجام می شود کلیک یا سوفل سیستولیک ندارند بدون توجه به این که بیمار علامت دار است، کاربرد اکوکاردیوگرافی به عنوان یک ابزار غربال گری برای MVP توصیه نمی شود.

عوارض

پس زدن

شایع ترین و مهم ترین عارضه MVP حالتی به نام پس زدن میترال (MR) است. در این وضعیت دریچه میترال دچار نشتی شده و اجازه می دهد که خون فراوانی به سمت عقب و به دهلیز چپ نشت کند.۶ آزمایش فیزیکی در تشخیص MR همیشه قابل اعتماد نیست و در واقع نمی تواند شدت MR را به درستی اندازه گیری کند. پیشرفت تدریجی MR در بیماران مبتلا به MVP ممکن است منجر به افزایش گشادی و نقص عملکرد دهلیز و بطن چپ شود. شدید شدن MR می تواند به آریتمی های قلبی، نارسایی احتقانی قلب و افزایش خطر مرگ ناگهانی بینجامد.۷ بیمارانی که از MR شدید رنج می برند در معرض خطر افزایش بروز اندوکاردیت عفونی نیز هستند که می تواند کشنده باشد.

اگرچه به نظر می رسد که MVP در میان زنان شایع تر است، مردان بالای ۵۰ سال نیز به MVP مبتلا می شوند. این مردان نسبت به زنان سه برابر بیشتر در معرض خطر MR شدیدی هستند که در نهایت به جراحی نیاز پیدا می کند. بیماران مبتلا به افزایش فشارخون و شاخص توده بدنی بالا در معرض خطر بالاتر ابتلا به MR شدید هستند.

هنگام در نظرگرفتن این که چه کسی بیشتر در معرض خطر ابتلا به MR شدید است سن نیز اهمیت پیدا می کند. شیوع MR شدید پیش از دهه پنجم زندگی کمتر است.

اکوکاردیوگرافی به منظور تشخیص MR شدید به کار می رود. بیمارانی که اکوکاردیوگرام آن ها نشان از برگچه های ضخیم شده، پرولاپس برگچه خلفی و افزایش اندازه بطن چپ می دهد در معرض خطر بیشتر بروز MR شدید قرار دارند. در مقایسه بیماران با برگچه های باریک خطر کمتر ابتلا به MR شدید را دارند.

بیماران مبتلا به MR ممکن است سال ها بدون علامت باشند. متوسط فاصله از زمان تشخیص تا شروع علایم ۱۶ سال است.۷ در دسترس ترین اطلاعات بر بیماران مبتلا به پس زدن دریچه میترال تمرکز دارند. در مورد میزان پیشرفت بیماری از پس زدن خفیف تا متوسط اطلاعات کمی در دسترس قرار دارد.

پیشرفت بیماری ممکن است کند و ناواضح یا ناگهانی باشد. پیشرفت ناگهانی نشان دهنده پارگی کوردال بوده که به کوبیده شدن برگچه می انجامد. بیماران مبتلا به MR شدید علامت دار پیامدهای بالینی ضعیفی دارند. میزان زنده ماندن در عرض ۸ سال در غیاب مداخله جراحی ۳۳% است. بیشتر مرگ ها ناشی از نارسایی قلبی هستند اما مرگ ناگهانی نیز شیوع قابل توجهی دارد.

اندوکاردیت

اندوکاردیت التهاب اندوکارد یا لایه آستر قلب است و معمول ترین ساختمان های قلبی که درگیر می شوند دریچه ها هستند. اندوکاردیت بسته به منبع ایجادکننده مشکل عفونی یا غیرعفونی است. بیماران متبلا به اندوکاردیت عفونی معمولاً بااستافیلوکوک یا استرپتوکوک عفونی می شوند.

افراد مشکوک به اندوکاردیت اغلب به منظور تشخیص و تعیین نتایج همودینامیک و پاتولوژیک نوع اندوکاردیت نیاز به اکوکاردیوگرافی دارند. بیمارانی که به اندوکاردیت مبتلا می شوند معمولا ًعوارض قلبی مهمی را نشان می دهند.

یکی از عوارض آسیب دریچه های قلبی مانند دریچه میترال است. سلامت عملکرد و ساختار این دریچه ها ممکن است به وسیله ارگانیسم مهاجم عفونی کاملاً تخریب شود. بیماران مبتلا به اندوکاردیت به درمان ضد میکروبی نیاز دارند و در برخی موارد کنترل از طریق جراحی را ایجاب می کند.

بیماران مبتلا به MVP که پس زدن را تجربه می کنند در معرض سه تا هشت برابر خطر بیشتر بروز اندوکاردیت عفونی قرار دارند. عوامل پیش بینی کننده افزایش خطر بروز اندوکاردیت عفونی شامل جنسیت مذکر با سن بالای ۴۵ سال، وجود سوفل سیستولیک و ضخیم شدن و بزرگی اندازه برگچه است.۲ از آن جایی که اندوکاردیت با شیوع فراوان ناتوانی و مرگ و میر همراه است، به بیماران مبتلا به پس زدن MVP توصیه می شود که پیش از انجام اعمال دندان پزشکی و برخی انواع جراحی آنتی بیوتیک مصرف کنند.

با آنتی بیوتیک درمانی پیشگیرانه، احتمال ابتلای بیماران به اندوکاردیت عفونی کمتر است. در بیمار مبتلا به MVP و بدون پس زدن، شیوع اندوکاردیت عفونی مشابه جمعیت عامه مردم است و بنابراین پیشگیری با آنتی بیوتیک لازم نیست.

درمان

درمان و پیگیری

بیماران بدون علامت

بیشتر بیماران مبتلا به MVP بدون علامت بوده و در معرض خطر بالای بروز عوارض جدی قرار ندارند. پزشکان باید نسبت به پیش آگهی خوش خیم این بیماری بیماران را کنترل کنند. بیماران باید تشویق شوند که یک شیوه زندگی سالم را انتخاب کرده و به طور منظم ورزش کنند.

بیماران بدون علامت با پس زدن خفیف یا عاری از آن را می توان هر ۳ تا ۵ سال از نظر بالینی ارزیابی کرد. اکوکاردیوگرام های متوالی لازم نیست مگر علایم قلبی عروقی بروز کند یا پزشک مشکوک به پیشرفت MR شود.

بیماران علامت دار

بیماران MVP که طپش قلب مرتبط با تاکی کاردی، افزایش علایم آدرنرژیک، درد قفسه سینه، اضطراب یا خستگی دارند اغلب به درمان با دوز پایین عوامل مسدودکننده بتا خوب پاسخ می دهند. علایم مرتبط با تغییرات ارتواستاتیک مانند افت فشارخون وضعیتی با افازیش مصرف مایعات و نمک درمان می شود. اگر بیماران علایم ارتواستاتیک شدیدی را تجربه کردند، درمان با مینرالوکورتیکوئیدها ممکن است لازم شود.

بر اساس دستورالعمل کالج کاردیولوژی آمریکا/انجمن قلب آمریکا، بیماران علامت دار مبتلا به MVP با سابقه حملات ایسکمی گذرا می توانند از فواید آسپرین درمانی (۸۰ تا ۳۲۵ میلی گرم در روز) بهره مند شوند. به بیماران علامت دار مبتلا به MVP با سابقه سکته و حملات ایسکمی گذرای راجعه در حالی که آسپرین درمانی دریافت می کنند توصیه می شود درمان طولانی مدت ضد لخته مانند وارفارین را نیز دریافت کنند.

بیماران مبتلا به سندرم MVP اغلب تشویق می شوند که به منظور تصحیح نقص عملکرد اتونومیک خود معیارهایی را در نظر بگیرند. برخی معیارها مانند رژیم غذایی مناسب، محدودیت مصرف کافئین و افزایش فعالیت های ورزشی هستند. نشان داده شده است که بیماران به شدت علامت دار مبتلا به MVP سطوح منیزیم سرمی پایینی دارند.

این بیماران اغلب فعالیت هایپرآدرنرژیک نیز دارند. بررسی ها ثابت کرده است که در صورت وجود این حالت، مکمل منیزیم ممکن است علایم را بهبود بخشد. مکمل منیزیم ممکن است ترشح کاتکول آمین را نیز کاهش دهد و و از خستگی تام، درد قفسه سینه، تنگی نفس، طپش قلب و اضطراب بکاهد.۱۰ بیماران علامت دار ممکن است با مصرف ۲۰۰ تا حدود ۸۰۰ میلی گرم منیزیم در روز شاهد بهبودی علایم باشند.

یک عارضه جانبی شایع منیزیم، اسهال است. اگر بیماری به اسهال مبتلا شود، باید میزان مصرف روزانه منیزیم را کاهش دهد. معمولاً منیزیم یک ماده معدنی بی خطر است اما افراد مبتلا به مشکلات قلبی یا کلیوی باید نسبت به مصرف بیش از از حد آن محتاط باشند.

انتخاب های جراحی

بیماران علامت دار مبتلا به MR شدید باید نسبت به تعمیر دریچه میترال ارزیابی شوند که گاهی اوقات نیز تعویض دریچه ضروری است. جراحی دریچه برای بیماران مبتلا به MR شدید همراه با فیبریلاسیون دهلیزی یا هایپرتانسیون ریوی توصیه می شود.

انواع مختلف گزینه های جراحی برای بیماران وجود دارد. تعمیر و تعویض دریچه میترال دو گزینه هستند. در متون علمی یک اتفاق نظر وجود دارد که تعمیر دریچه میترال نسبت به تعویض آن ارجحیت دارد.

تعمیر دریچه میترال یک فرایند جراحی است که دریچه میترال بیمار را حفظ می کند.

جراح تلاش می کند تا دریچه میترال اصلی را اصلاح کند. این جراحی والوولوپلاستی نامیده می شود که برگشت جریان خون به عقب را از بین می برد. جراحان گاهی اوقات با تنگ کردن یا تعویض حلقه پیرامون دریچه نیز دریچه را تعمیر می کنند. این عمل آنولوپلاستی نامیده می شود.

تعمیر دریچه میترال نسبت به تعویض آن فواید بسیاری دارد. میزان مرگ و میر ناشی از جراحی در بیمارانی که متحمل عمل جراحی تعمیر دریچه میترال می شوند کمتر است، میزان زنده ماندن آن ها در طولانی مدت بیشتر و خطر حوادث ترومبوآمبولیک در آن ها کمتر است.

تعویض دریچه میترال هنگامی که تعمیر دریچه ممکن نیست انجام می شود. در این فرآیند جراح دریچه میترال آسیب دیده را برداشته و آن را با یک دریچه مصنوعی جایگزین می کند. دو نوع دریچه مصنوعی به کار می رود که دریچه های مکانیکی و بافتی نامیده می شوند. دریچه های مکانیکی از فلز ساخته می شوند.

بیمارانی که این روش را انتخاب می کنند برای بقاء زندگی شان به یک داروی ضد انعقاد نیاز خواهند داشت. دریچه های بافتی از بافت بیولوژیک مانند دریچه های قلبی خوک ساخته شده اند و بیماران نیازی به مصرف داروی ضد انعقاد ندارند. معمولاً دریچه های مکانیکی نسبت به دریچه های بافتی طول عمر طولانی تری دارند.

نتیجه گیری

پرولاپس دریچه میترال اختلالی قابل پیشگیری نیست. بیماران مبتلا به MVP می توانند زندگی طبیعی، پربار و بدون علامتی را داشته باشند. پیش آگهی برای فرد مبتلا به MVP غیرپیچیده (بدون پس زدن) عالی است. شدت بیماری در بیمارانی که MVP دارند اغلب متفاوت است.

برخی بیماران بدون علامت هستند در حالی که برخی دیگر علایم شدیدتری را تجربه می کنند که گاهی اوقات ممکن است کیفیت زندگی آن ها را تغییر دهد. یک بخش مهم در کنترل بیماران مبتلا به MVP قوت قلب دادن به بیمار است زیرا بیشتر بیماران بدون علامت هستند و در معرض خطر بالای بروز عوارض قرار ندارند.

پزشکان باید نسبت به پیش آگهی خوش خیم به بیماران دارای علایم خفیف یا بدون علامت اطمینان خاطر دهند. تمام بیماران مبتلا به MVP تشویق می شوند که یک شیوه زندگی طبیعی شامل برنامه ورزشی منظم داشته باشند. بیمارانی که شواهدی از عوارض بیماری مانند پس زدن را دارند در معرض خطر بالای مرگ و میر و ناتوانی هستند .

به بیماران بى‌علامت باید اطمینان داد، اما در صورت وجود سوفل سیستولى و / یا یافته‌هاى تیپیک اکوکاردیوگرافى دال بر MR، پروفیلاکسى براى اندوکاردیت عفونى لازم است. در بیماران دچار MR شدید باید دریچه را ترمیم یا تعویض نمود؛ اگر بیمار سابقه آمبولى دارد باید از آنتى‌کواگولان‌ها استفاده کرد.

اضافه وزن می تواند زمینه ژنتیکی هم داشته باشد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که چاقی هم می تواند مسری باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اضافه وزن  (Overweight) می تواند زمینه ژنتیکی هم داشته باشد و هم زمینه مسری، انواع دلایل چاقی مسری بودن آن به شمار میرود دانشمندان معتقدند باکتری های روده در این زمینه مقصرند

طبق یافته دانشمندان موسسه تحقیقاتی تراست سانگر انگلستان، باکتری های روده افراد دارای اضافه وزن به افراد لاغرتر منتقل می شوند.

دانشمندان معتقدند باکتری های روده می توانند در داخل هاگ ها به مدت طولانی باقی بمانند و به نوعی خواب باکتریایی داشته باشند. این موضوع می تواند بدین معنا باشد که باکتری ها می توانند خارج از بدن هم زنده بمانند و احتمالا از طریق بلعیده شدن بین انسان ها منتقل شوند.

طبق برآوردها در حدود ۲ درصد وزن بدن انسان ها با باکتری ها مرتبط است و می توانند میکروبیوم روده فرد را مختل کنند.

مطالعات نشان داده اند علاوه بر چاقی، میکروبیوم روده می تواند در شماری از شرایط پیچیده و گوناگون نظیر بیماری ورم روده، سندروم روده تحریک پذیر و آلرژی ها هم نقش داشته باشند.

محققان دریافته اند در حدود یک سوم میکروبیوم های روده یک فرد سالم هاگ های تولید می کنند که امکان زنده ماندن میکروبیوم ها را در فضای باز فراهم می سازد و احتمالا می توانند بین انسان ها هم منتقل شوند.

لزوم رعایت بهداشت در توالت های عمومی و سرویس های بهداشتی بین راهی

استفاده از توالت عمومی چه آسیب هایی برای سلامتی ما می تواند داشته باشد بدن ما در معرض چه آسیب هایی قرا میگیرد از لحاظ بهداشتی چه توصیه هایی را باید برای استفاده از این قبیل سرویس ها باید در نظر بگیریم

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در چند سال اخیر چند پژوهش برای بررسی میزان وجود انواع میکروارگانیسم‌ها در توالت‌های عمومی به انجام رسیده است. جامع‌ترین پژوهشی که در این خصوص انجام شده، دو سال پیش و با بررسی سرویس‌های بهداشتی چهار دانشگاه معروف در ایالات متحده به واکاوی این باور عمومی پرداخت. البته پیش از آن نیز مطالعات اینچنینی انجام شده بود. برای نمونه سال ۲۰۱۱ دانشمندان با نمونه‌برداری از ۱۲ سرویس بهداشتی عمومی در یک دانشگاه، ۱۹ نوع باکتری یافتند که روی پوست یا در روده انسان یافت می‌شود. باکتری‌های مربوط به پوست در بخش‌هایی از سرویس بهداشتی که با دست انسان در تماس است (نظیر دستگیره در، شیر آب و نیز دکمه ظرف صابون مایع) یافت می‌شد. محل یافت‌شدن باکتری‌های مربوط به روده را نیز احتمالا خودتان می‌توانید حدس بزنید! اما این مطالعه فقط یک نمونه برداری یکباره بود و مشخص نمی‌کرد این باکتری‌ها تا چند وقت می‌توانند در فضای سرویس بهداشتی عمومی زنده بمانند، اما پژوهش دو سال پیش به این پرسش نیز پاسخ داد.

آزمایش و نمونه برداری

در این آزمایش ابتدا هر ساعت یکبار، نمونه‌ای از سرویس‌های بهداشتی‌گرفته می‌شد و سپس محیط دستشویی پس از استریل در دسترس عموم قرار می‌گرفت. در مرحله دوم هر دستشویی تا چهار ساعت استفاده و سپس به مدت یک روز در این دستشویی‌ها قفل شد تا کسی از آنها استفاده نکند. به این ترتیب باکتری‌های درون این محیط فرصت داشتند رشد و نمو کنند.

نتیجه نمونه‌برداری اولیه نشان داد طی هر ساعت استفاده از دستشویی، انبوهی از باکتری‌ها وارد این محیط می‌شود. بر اساس محاسبات صورت گرفته، در هر ساعت ۵۰۰ هزار باکتری به هر اینچ مربع از سطح دستشویی وارد می‌شود، اما نکته مهم اینجاست که بیشتر این باکتری‌ها عمر چندانی ندارند و بسرعت از بین می‌روند. باکتری‌های روده انسان که تحمل اکسیژن، سرما و نبود مواد غذایی را ندارند خیلی سریع‌تر از سایر انواع باکتری‌ها از بین می‌روند. در واقع محیط سرویس بهداشتی با محیط گرم، مرطوب و نیز سرشار از موادغذایی روده بزرگ انسان کاملا متفاوت است.

با این وجود این ، باکتری‌های موجود روی پوست‌ بهتر می‌توانند شرایط موجود در محیط سرویس بهداشتی را تحمل کنند. برخی از این باکتری‌ها بیماریزا هستند و می‌توانند سبب بروز مشکلات جدی در انسان شوند. برای نمونه یک باکتری با نام استافیلوکوکوس آئورئوس (Staphylococcus aureus) می‌تواند تا مدت‌ها روی سطوح سرویس بهداشتی دوام آورد.

اگر با خواندن این مساله نگران شدید، چند لحظه صبر کنید! شاید برایتان جالب باشد بدانید که از هر پنج نفر، یک نفر این باکتری را روی پوست خود دارد. در واقع این باکتری فقط در صورتی می‌تواند سبب بروز بیماری شود که سیستم ایمنی فرد دچار مشکل باشد یا این که زخمی باز و بدون پوشش داشته باشد. پس در حالت عادی، وجود این باکتری در سرویس بهداشتی عمومی جای نگرانی ندارد.

اهمیت بهداشت و واکسیناسیون

بهداشت فردی و نیز برنامه واکسیناسیون سبب می‌شود احتمال انتقال بیماری از طریق محیط سرویس بهداشتی عمومی به انسان تقریبا به صفر برسد. شستن دست‌ها هنگام خروج از سرویس بهداشتی به از بین رفتن باکتری‌هایی که احتمالا روی پوست دست قرار گرفته‌اند می‌انجامد. همچنین واکسیناسیون نیز می‌تواند جلوی بسیاری از مشکلات احتمالی ناشی از عوامل بیماری زا را بگیرد.

برای نمونه، ویروس هپاتیت A می‌تواند از طریق مدفوع فرد بیمار به فرد دیگر منتقل شود، اما این در صورتی است که این باکتری از طریق دست‌های آلوده وارد دهان شده و به این ترتیب وارد بدن فردی دیگر شود. در این حالت شستن دست‌ها و نیز واکسن هپاتیت A می‌تواند جلوی این پدیده را بگیرد. همچنین با وجود این که طی سال‌ها، شایعات زیادی در مورد ابتلای افراد مختلف به بیماری‌های گوناگون به خاطر حضور در سرویس‌های بهداشتی عمومی منتشر شده، این اخبار چندان درست نبوده و مطالعات صورت گرفته درستی آنها را ثابت نمی‌کند.

به هر حال، سرویس‌های بهداشتی عمومی انبوهی از باکتری‌های مختلف را در دل خود دارند که از طریق افراد مختلف وارد این محیط می‌شود. با وجود این، بسیاری از این باکتری‌ها عمر چندانی نداشته و خیلی زود از بین می‌روند. همچنین حفظ بهداشت فردی و بویژه شستن دست‌ها پس از خروج از دستشویی می‌تواند احتمال انتقال بیماری‌ها از سرویس بهداشتی عمومی را به صفر برساند.

رژیم غذایی کم چرب، نرخ مرگ و میر در مبتلایان به سرطان پستان را کاهش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک طبق مطالعه جدید نشان داده است زنان مسنی که از رژیم غذایی کم چرب پیروی می کنند در صورت ابتلا به سرطان سینه کمتر در معرض مرگ قرار دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مطالعه تیم محققان موسسه تحقیقاتی بیومدیکال لس آنجلس نشان می دهد نرخ مرگ و میر در افراد مبتلا به سرطان سینه که از رژیم غذایی کم چرب پیروی می کنند کمتر است.

نتایج سرطان سینه بسته به نوع سرطان، میزان بیماری، و سن فرد متغیر است. نرخ بقا در کشورهای توسعه‌یافته بالا است، به گونه‌ای که ۸۰٪ و ۹۰٪ از افراد در انگلستان و آمریکا حداقل ۵ سال زنده هستند اما نرخ بقا در کشورهای در حال توسعه پایین‌تر است. در کل در سراسر دنیا، سرطان سینه مهم‌ترین نوع سرطان در زنان است، و ۲۵٪ از تمام موارد سرطان را به خود اختصاص می‌دهد .

به گفته محققان، یک دهه بعد از تشخیص سرطان سینه، ۸۲ درصد از افرادی که رژیم غذایی کم چرب داشتند زنده مانده بودند، در حالیکه ۷۸ درصد از افراد پیروی کننده از رژیم غذایی پرچرب زنده مانده بودند.

در این تحقیق جدید، محققان به بررسی پیروی زنان از رژیم غذایی کم چرب که بیش از ۲۰ درصد مصرف کالری نبود و رژیم غذایی پرچرب که شامل مصرف بیش از ۳۲ درصد کل کالری بود پرداختند.

دکتر رووآن چلبووسکی، عضو تیم تحقیق، در این باره می گوید: «در طول دوره پیگیری افراد مشخص شد نرخ مرگ و میر در افراد پیروی کننده از رژیم غذایی کم چرب در مقایسه با گروه کنترل یا رژیم غذایی عادی ۲۰ درصد کمتر بود.»

در این مطالعه در حدود ۴۹ هزار زن که همه آنها دوره یائسگی را پشت سرگذاشته بودند از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ تحت نظر قرار گرفته بودند.

عوامل خطر ابتلاء به سرطان سینه عبارت از مرض چاقی، عدم تمرین فیزیکی، نوشیدن نوشیدنی‌های الکلی، درمان جایگزینی هورمون در طول یائسگی، پرتوهای یونی، اولین قاعدگی در سنین پایین، و دیر بچه دار شدن یا بچه دار نشدن است.

برگه‌ی بعد »