چگونه می توان تیک های عصبی را درمان کرد؟

” تیک ” یا پرش ناگهانی، سریع، غیرارادی، متناوب و تکراری یک عضله، مشکلی با ریشه‌های عصبی است. البته تیک ممکن است در یک یا چند دسته از عضلات یا یک عضو بدن ظاهر شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بعضی‌ این نوع تیک‌ها را با گازگرفتن لب‌ها، کشیدن انگشتان یا حرکات غیرارادی دست‌ها، شانه‌ها یا پاها بروز می‌دهند حتی در برخی موارد حرکاتی غیرارادی در چهره یک فرد اتفاق می‌افتد که برای دیگران خنده‌دار است، بدون آن که بدانند واکنش آنها به تداوم این تیک‌های عصبی در شخص منجر می‌شود.

روان‌شناسان می‌گویند تیک عصبی بیشتر در صورت، گردن و سر ظاهر می‌شود و پرش پلک‌ها از شایع‌ترین نوع تیک‌های عصبی است، اما گاهی این پرش‌های ظریف که در پلک تحتانی و فوقانی احساس می‌شود، توسط دیگر افراد قابل مشاهده نیست. به هر حال تیک، نمایانگر نوعی تخلیه روانی و نشانه ناراحتی‌های عصبی است.

چند علت عمده برای پرش‌های ظریف عضلانی صورت شناخته شده است که می‌توان خستگی زیاد، استرس و کمبود کلسیم را از جمله آنها دانست.

حتی استرس موجب اختلالات جسمی چون ضربان قلب، اختلال در تنفس و گوارش و احساس دردهای استخوانی و جسمی می‌شود.

مرگ عزیزان، ستیزه و جدایی در کانون خانواده، ترس از بیکاری، نداشتن امکانات مناسب اجتماعی، شهرنشینی و سکونت در محلات پرجمعیت و ترافیک سنگین در راه خانه و محیط کار، همگی از عوامل استرس‌زا به حساب می‌آید.

تخمین زده می‌‌شود بین ۵ تا ۲۵ درصد کودکان در سنین مدرسه نیز نوعی از اختلال تیک را تجربه می ‌کنند.تیک‌‌ها حرکات غیرطبیعی ناگهانی، مکرر، سریع و هماهنگی هستند که معمولاً به راحتی قابل تقلید هستند. تیک های عصبی در کودکی بسیار شایع‌اند و معمولا پس از یک ‌سال (‌اغلب طی چند هفته) خود به‌ خود بهبود می ‌یابند و عمدتا نیاز به درمان ندارند.

حرکات به‌ صورتی مشابه مکرراً رخ می‌‌دهند و بیمار قادر است به ‌صورتی ارادی برای مدتی کوتاه آنها را مهار کند، اما این امر ممکن است سبب اضطراب بیمار شود.تیک‌ها در نتیجه فشار روانی تشدید می‌شوند و حین فعالیت‌های ارادی و تمرکز فکری کاهش یافته و در خواب از بین می‌روند.

تیک‌ های حرکتی معمول که اغلب در حدود ۵/۳‌سالگی شروع می ‌شوند ،به کودکان کمک می‌ کنند تا انرژی عصبی را آزاد کنند. ۷۵ درصد از کودکان،

این نوع تیک را در عرض ۶ ماه پشت سر می ‌گذارند. اگر کودک شما گرفتار تیک شد، بهترین راه، نادیده گرفتن آن است. هیچ گاه او را سرزنش نکرده و یا تنبیه نکنید. شما می ‌توانید برای جلوگیری از تبدیل شدن این عمل به یک عادت، با تمرین کردن روش ‌های پیشگیرانه،

به کودکان تان کمک کنید، ولی تیک ‌های گذرا نباید در برنامه کامل ترک عادت مورد توجه قرار گیرد. تیک‌ های مزمن: اگر تیک بیش از ۱۲ماه ادامه یابد، تیک مزمن محسوب می‌ شود. تیک‌ های مزمن پایدار هستند و معمولاً انقباض ماهیچه در آن ها بیش از حد و بسیار شدید است.

این تیک ‌ها مشخصاً به‌ صورت حمله‌ های دوره‌ای هستند و غالباً شدت آن ها ماه به ماه، روز به روز یا حتی ساعت به ساعت تغییر می ‌کند. در حقیقت رفتار تیکی ممکن است برای هفته‌ ها یا ماه‌ها کاملاً محو، اما دوباره ظاهر شود. ممکن است در هر سنی پدیدار شوند،

اما اغلب در کودکی شروع می‌ شوند. درمان در اکثر موارد لازم نیست. باید به بیمار توضیح داد که این اختلال اهمیتی ندارد. تیک‌ های ساده یا متعدد مداوم: معمولا از کودکی یا نوجوانی و قبل از ۱۵‌سالگی آغاز می ‌شود. در بسیاری از موارد تیک ‌های موردی روی می ‌دهد،

اما بهبود کامل در خاتمه نوجوانی رخ می‌ دهد. سندرم تیک‌ های حرکتی و صوتی متعدد مزمن: این سندرم به نام پزشک فرانسوی ‌ای که نخستین بار این بیماری را توصیف کرد، “سندرم ژیل دولا توره” نامیده می ‌شود. این اختلال معمولا همراه با تحریک ‌پذیری و وسواس است که می ‌تواند موجب رانده شدن فرد از اجتماع شود .

درمان تیک

معمولا هدف از درمان تیک، قطع کامل آن نیست، چون چنین شرایطی ممکن است عملی نباشد. بنابراین هدف این است که با وجود چنین حرکات و تیک‌هایی، فرد زندگی و عملکرد نرمالی داشته و زندگی‌اش مختل نشود.

علاوه بر دارو درمانی برای بهبود تیک‌ها، روان درمانی نیز بسیار مهم و قابل توجه است. به این معنی که خانواده و خود فرد باید آموزش‌های لازم را در این زمینه کسب کنند تا مشکلات‌شان به حداقل برسد.

درباره تیک‌های خفیف که اختلالی در کارکرد فرد ایجاد نمی‌کند، فقط لازم است بیمار را کنترل کنیم و مراقبش باشیم که اگر تیک شدت یافت، درمان را آغاز کنیم.

بروز اختلال در تعاملات اجتماعی، ناراحتی یا درد فیزیکی و ایجاد اختلال در جنبه‌های مختلف زندگی مانند شغل و تحصیل فرد از مواردی است که به درمان نیاز دارد و نباید فراموش کنیم اولین قدم در درمان تیک، آموزش بیمار، اعضای خانواده و کسانی است که با او در ارتباط هستند.

هدف از درمان، حذف کامل تیک‌ها نیست، بلکه می‌خواهیم احساس ناراحتی فرد کاهش یابد و تیک‌ها نیز تا حدی کنترل شود که تداخلی در زندگی فرد ایجاد نکند.

کاهش استرس، درمان بیماری‌های همراه با تیک مانند بیش‌فعالی و وسواس در درمان علائم تیک موثر هستند. همچنین در مواردی که عملکرد فرد به علت بروز تیک عصبی مختل شود، درمان دارویی صورت می‌گیرد

روش درمان آبله مرغان

اگر دچار آبله شده اید می توانید با روش زیر آن را درمان کنید. دلیل بیماری عفونت با ویروس واریسلا زوستر یک دی‌ان‌ای ویروس است. این ویروس از راه قطره‌های ریز در هوا یا تماس با ضایعات پوستی، از فرد بیمار انتقال می‌یابد. بیماری فوق‌العاده مسری است و انتقال ان بیشتر از راه قطرات تنفسی و هوا صورت می‌گیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ویروس در وزیکول‌ها هم وجود دارد و بنابراین بیماری از ۲۴ ساعت قبل از پیدایش بثورات تا وقتی که ضایعات دلمه ببندد، مسری خواهد بود (بین ۷ تا ۸روز). بیماری بیشتر اوقات در زمستان و بهار دیده می‌شود. تا وقتی که تمام وزیکول‌ها تبدیل به دلمه نشوند کودک نباید به مدرسه برود. مبتلایان به آبله مرغان که بستری می‌شوند

باید در اتاقی ایزوله شوند تا از انتقال هوایی ویروس جلوگیری شود. دوره نهفتگی بیماری، ۲۱-۷ روز است. اگر مادر یک نوزاد پیشتر یا در حین بارداری آبله مرغان گرفته باشد، کودک وی تا چندین ماه در برابر آبله مرغان ایمنی دارد اما این ایمنی در ۱۲-۴ ماه پس از زایش کاهش پیدا می‌کند. آبله مرغان با علائم سرماخوردگی خفیف ظاهر می شود

و همراه تب است. تب در این بیماری ممکن است گاهی پایین باشد و گاهی تا ۴۰ درجه هم برسد. درد شکمی ، احساس ناخوشی عمومی، بی اشتهایی ، بی حالی و سردرد از دیگر علائم آبله مرغان هستند. ضایعات پوستی اولین مشخصه بیماری آبله مرغان است. این جوش های پوستی درمدت ۳، ۴ روز اول بدتر شده و بر تعدادشان افزوده می شود

اما بعد از این مدت کم کم رو به بهبود می روند و التیام پیدا می کنند. این جوش ها در ابتدا شبیه گزش یک حشره است که بعد از گذشت مدتی، یک تاول صاف کوچک در وسط آن ایجاد می شود. بیشتر این تاول ها می ترکند و لکه های قهوه ای جای آنها را می گیرد. بثورات معمولا از روی تنه شروع می شود

و به سمت اندام ها و صورت پخش می شوند. در نهایت بثورات در همه جای بدن از سر و غشاهای مخاطی دهان و پلک ها گرفته تا دست و پا ظاهر می شوند. این جوش ها با خارش زیاد همراه هستند. علایم عمومی این علایم که شبیه علائم آنفلوانزا هست، عبارتند از تب ، بیحالی ، بی‌اشتهایی ،

سردرد و گاهی اوقات درد خفیف شکم که ۲-۱ روز قبل از بروز ضایعات پوستی رخ می‌دهد. این علایم بیشتر در بچه‌های بزرگتر دیده می‌شوند و تا ۵-۴ روز باقی می‌مانند. ضایعات پوستی ضایعات پوستی که علامت اصلی بیماری هستند، ابتدا روی پوست صورت و سینه ظاهر می‌شوند و بعد سایر قسمتهای بدن نیز مبتلا می‌شوند.

ضایعات اولیه شامل ماکولوپاپولهای قرمز (شبیه جوش) شدیدا خارش‌دار است که در نهایت به وزیکولهای حاوی مایع روشن تبدیل می‌شوند سپس این ضایعات دلمه بسته و بهبود می‌یابند. و در یک زمان انواع مختلف این ضایعات روی پوست دیده می‌شوند. ضایعات را می‌توان روی مخاط حلق یا دستگاه تناسلی نیز پیدا کرد.

درمان آبله مرغان

درمان بیماری آبله مرغان در کودکان سالم، بیماری آبله مرغان عموما نیازی به درمان پزشکی ندارد. پزشک ممکن است از داروهای آنتی هیستامین برای بهبود خارش استفاده نماید. در اکثر مواقع بیماری بعد از طی دوره خود بهبود می یابد. درمان آبله مرغان در افراد در معرض خطر در افرادیکه

در خطر بالای ابتلا به آبله مرغان هستند، پزشکان داروهایی برای کاهش دوره عفونت و کاهش اثرات جانبی آن تجویز می نمایند. اگر شما و یا فرزندتان در گروه در معرض خطر هستید، پزشک برای شما داروهایی همچون آسیکلویر(acyclovir) و یا ایمونو گولوبین تزریقی استفاده می نماید.

این داروها در صورتیکه تا ۲۴ ساعت پس از ظاهر شدن راش های پوستی ظاهر می شود تزریق گردد، نتیجه بخش خواهند بود. داروهای ضد ویروسی دیگری همچون والاسیکلویر و فامیسکلویر به کاهش شدت بیماری کمک می نمیاند، اما این داروها فقط برای بزرگسالان تایید شده می باشند.

بعضی اوقات پزشک شما پس از آلوده شدن به ویروس نیز برای کاهش شدت بیماری و یا پیشگیری از آن اقدام به تجویز واکسن می نماید. به هیچ کودک و یا بزرگسال مبتلا به بیماری آبله مرغان داروهای حاوی آسپرین ندهید، این دارو باعث ابتلا به مشکلی بنام سندروم ری شود.

آیا شکستن قولنج ضرر دارد؟

قولنج شکستن به عملی گفته می‌شود که طی آن فرد به مفاصل خود فشار وارد می‌کند تا صدایی شبیه به شکستگی از آن ساطع شود. معمولاً شکستگی و دردی ندارد البته ممکن است در صورت تداول در مدت زمان کوتاه درد خفیفی را ایجاد نماید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، معمول‌ترین روش قولنج شکستن آن است که فرد انگشتان خود را به سمت کف دست خود کمی بیش از اندازه خم می‌کند. ممکن است گاهی با باز کردن مفاصل یا تکان دادن دست، پا یا کمر قولنجتان بشکند.

تقریبا بیش از ۶۸ درصد افراد عادت به شکستن قولنج انگشتان دست شان دارند. ۵۰ درصد علاوه بر انگشتان دست، قولنج کمر، گردن و شانه های شان را هم می شکنند اما درصد کمی هم وجود دارند که با شکستن قولنج گوش و انگشتان پا و مچ و… احساس خوبی پیدا می کنند.

چرا قولنج می‌شکنیم؟

قولنج شکستن هیچ زمینۀ پزشکی یا ورزشی ندارد. علل عمده به صورت زیر است:

– ممکن است زمینۀ آن استرس باشد.
– عادت کردن؛ شاید زمینه شروع آن چیز دیگری بوده باشد اما اگر فرد به صورت متداول این عمل را تکرار کند و حتی زمینۀ آن از بین برود؛ فرد از سر عادت قولنج شکستن را ادامه دهد.
– قولنج شکستن باعث ایجاد احساسی متفاوت در مفاصل می‌شود که برخی از افراد از آن خوششان می‌آید که می‌تواند آن‌ها را به تکرار این کار تحریک کند.

بسیاری از متخصصان براین باورند قولنج شکستن یا همان خم کردن مفاصل تنها برای افرادی خطرناک است که دچار مشکلات مفصلی و دردهای مزمن استخوانی ـ عضلانی هستند.

براساس بسیاری از بررسی ها، خم کردن مفاصل انگشتان، گردن، کمر و… و شکستن قولنج‌شان تقریبا هیچ ضرری برای افراد سالم ندارد و آسیبی به مفاصل، مهره‌های گردن، کمر و استخوان‌ها وارد نمی‌کند. حتی هیچ پژوهش علمی موثقی در رابطه با شکستن قولنج و ابتلا به آرتروز وجود ندارد.

البته کم نیستند متخصصان سرشناسی که بی‌خطر بودن شکستن قولنج را در طولانی مدت رد می‌کنند و بر این باورند شکستن قولنج برای بعضی‌ها با آسیب‌هایی همراه است چون فرد برای رسیدن به صدای خوشایند ناشی از آن گاهی فشار زیادی به مفاصل وارد می‌کنند و به آنها صدمه می‌زند.

اگر شما هم جزو افرادی هستید که عادت به شکستن قولنج دارید و گاهی اوقات این فشار به حدی است که دچار درد می‌شوید، باید بدانید این کار می‌تواند به بروز آسیب‌های ستون فقرات، دردهای مفصلی در ناحیه کمر، گردن، سردرد، تاری دید و… منجر شود. «در طی حرکت دادن اندام‌ها و استخوان‌های بدن، امکان دارد صداهایی شنیده شود که این صداها به علت فشار منفی ای است که در داخل مفصل ایجاد می‌شود و نام علمی این صداها را هاپینگ می‌گویند. وقتی فشار منفی ایجاد می‌شود،

در داخل مفصل فضای اضافه‌ای به وجود می‌آید و برای اینکه این فضا پر شود، مایع درون کپسول مفصلی به گاز تبدیل می شود که معمولا این گاز CO2 می‌باشد. تبدیل این مایع به گاز باعث ایجاد صدایی می شود که آن را اصطلاحا ها‌پینگ یا شکستن قولنج می‌گویند.

بی‌اختیاری فوریتی ادرار

آذر ۲, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

بازآموزی مثانه اولین خط درمان در مردان و زنان دچار بی‌اختیاری فوریتی محسوب می‌شود. هدف از این درمان برقراری مجدد کنترل ارادی مثانه و افزایش ظرفیت مثانه است. رژیم‌های شایع مورد استفاده به بیمار آموزش می‌دهند به تدریج فواصل بین دفعات ادرار کردن را افزایش دهند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، رهنمود‌های NICE با استناد به شواهد حاصل از مرورهای نظام‌مند و کارآزمایی‌های شاهد‌دار تصادفی شده، بازآموزی مثانه را حداقل برای ۶ هفته توصیه می‌کنند. در یک کارآزمایی شاهددار تصادفی شده کوچک آشکار شد که بازآموزی مثانه، درمانی اثربخش در زنان مسن محسوب می‌شود و در مقایسه با عدم انجام هر گونه درمان، تعداد حملات بی‌اختیاری را تا ۵۷ کاهش می‌دهد.

اگر چه بازآموزی مثانه و تمرینات عضلات کف لگن در افراد مسن‌تر اثر بخش هستند. احتمال دارد این درمان‌ها در سالمندان ضعیف و افرادی که اختلال شناختی دارند، مناسب نباشند.

برنامه‌های ادرار کردن زمان‌بندی شده و انگیزشی را می‌توان در بیماران دچار بی‌اختیاری ادراری فوریتی یا استرسی که قادر به استفاده مستقل از توالت نیستند (به عنوان مثال به دلیل اختلال شناختی یا ضعف بدنی) به کار گرفت. در ادرار کردن انگیزشی، مراقب فرد را تشویق به ادرار کردن می‌نماید و هدف، کاهش حملات بی‌اختیاری ادرار با استفاده از افزایش آگاهی فردی از نیاز به تخلیه ادرار به صورت دوره‌ای است.

ادرار کردن زمان‌بندی شده، یک برنامه ادرار کردن غیرفعال است که در آن ادرار کردن در فواصل زمانی منظم ثابتی با هدف کاهش حملات بی‌اختیاری به جای بازگرداندن عملکرد مثانه، انجام می‌شود.

برنامه‌های ادرار کردن زمان‌بندی شده و انگیزشی می‌توانند در افراد مسن‌تر اثربخش باشند ولی مستلزم تلاش و تعهد از سوی فرد مراقب هستند. اگر بازآموزی مثانه غیرممکن یا غیر موفقیت‌آمیز باشد، امکان استفاده از داروهای ضد موسکارینی، چه به صورت درمان منفرد و چه توام با بازآموزی مثانه وجود دارد.

این داروها اثر خود را با انسداد گیرنده‌های موسکارینی در مثانه اعمال می‌کنند که به نوبه خود باعث کاهش قابلیت انقباض عضلات مثانه می‌شوند. کارآزمایی‌های تصادفی شده با شاهد دارونما نشان داده‌اند که اکسی‌بوتینین (Oxybutynin)، تولترودین (tolterodine)، تروسپیوم (trospium) و سولی‌فناسین (solifenacin) حملات بی‌اختیاری را هم در زنان و هم در مردان سالمند دچار بی‌اختیاری فوریتی کاهش می‌دهند. در کادر ۵ موارد منع مصرف و عوارض جانبی داروهای ضد موسکارینی فهرست شده‌اند. خشکی دهان در هنگام مصرف اکسی‌بوتینین فوری‌رهش شایع‌تر است و اگر این موضوع مشکل‌ساز شود،

داروی ضدموسکارینی دیگر یا اکسی‌بوتینین گسترده رهش را باید مورد استفاده قرار داد. در عمل بیماران مسن اغلب با مصرف اکسی‌بوتینین فوری‌رهش، دچار عوارض جانبی می‌شوند و از همین رو بسیاری از پزشکان مسوول مراقبت سالمندان تروسپیوم یا سولی‌فناسین را به عنوان داروی خط اول به کار می‌برند.

اگر درمان محافظه کارانه موفقیت آمیز نباشد می‌توان جراحی را مد نظر قرار داد. تزریق سم A بوتولینوم در دیواره مثانه را می‌توان در بی‌اختیاری فوریتی به کار گرفت ولی کارآیی طولانی‌مدت این درمان نامعلوم است.

دیگر مداخلات جراحی عبارتند از تحریک عصب ساکرال، سیتوپلاستی تقویت‌کننده و تغییر مسیر ادرار (جابجا کردن حالب‌ها به یک قسمت از جدار ایلئوم جهت ایجاد استومای پوستی دایمی)، ولی شواهد کارآیی این گونه درمان‌ها در سالمندان، محدود است.

در تحریک عصب ساکرال، با تحریک الکتریکی مسیر رفلکس ساکرال از طریق الکترودی که در سوراخ ساکرال تعبیه شده است، رفتار رفلکس مثانه مهار می‌شود.

مرور نظام‌مند کارآزمایی‌های شاهددار تصادفی‌شده و مجموعه موارد نشان داد که تا ۷۰ از بیماران دچار بی‌اختیاری فوریتی با استفاده از تحریک عصب ساکرال به کنترل ادراری یا بهبود قابل توجه در علایم ادراری دست یافتند؛ با این حال نیمی از بیماران عوارض ناخواسته را گزارش کردند. این مرور، فقدان داده‌های مربوط به کیفیت زندگی طولانی‌مدت و محدودیت شواهد مربوط به کاربرد این تکنیک در بیماران سالمند را آشکار ساخت.

علائم اچ.آی.وی

بعد از گذشت یک تا دو ماه از ورود HIV به بدن، ۴۰ تا ۹۰ درصد از افراد علائم شبه آنفولانزایی را  تجربه می‌کنند که سندرم حاد ویروسی (ARS) نامیده می‌شود.اما گاهی اوقات علائم HIV سالها پدیدار نمی‌شوند–گاهی حتی یک دهه.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در مراحل اولیه عفونت HIV، هیچ نشانه متداولی وجود ندارد و ممکن است فرد مبتلا اصلاً از وجود بیماری در خود مطلع نباشد. به همین دلیل خیلی مهم است که در مواقع خاص مخصوصاً رابطه‌جنسی محافظت‌نشده یا استفاده از داروهای درون‌وریدی حتماً آزمایش بدهید.

در زیر به برخی از علائم وجود HIV در بدنتان اشاره می‌کنیم:

۱. تب
یکی از اولین نشانه‌های ARS می‌تواند تب خفیف، تا حدود ۱۰۲ درجه فارنهایت باشد.
این تب اگر اتفاق بیفتد معمولاً با علائم خفیف دیگر مثل خستگی، تورم غدد لنفاوی و گلودرد همراه خواهد بود.
در این نقطه ویروس به سمت جریان‌خون در حال حرکت است و شروع به تکثیر به تعداد بالا می‌کند. وقتی این اتفاق می‌افتد، سیستم ایمنی بدن واکنش التهابی نشان می‌دهد.

۲. خستگی
واکنش التهابی سیستم‌ایمنی بدنتان می‌تواند باعث شود احساس خستگی و بی‌حالی کنید. خستگی می‌تواند هم یکی از علائم اولیه HIV باشد و هم از علائم آخری آن.

۳. درد عضلانی، درد مفصلی و تورم گره‌های لنفاوی
ARS معمولاً با آنفولانزا، مونونوکلئوز یا سایر عفونت‌های ویروسی، حتی سفلیس و هپاتیت، اشتباه گرفته می‌شود.
جای تعجب نیست که بسیاری از علائم این بیماری‌ها یکسان هستند، مثل درد در مفاصل و عضلات و تورم گره‌های لنفاوی.
گره‌های لنفاوی بخشی از سیستم‌ایمنی بدن شما هستند و زمانیکه عفونتی وارد بدن شود، متورم می‌شوند. بسیاری از آنها در زیربغل، کشاله‌های ران و گردن وجود دارند.

۴. گلودرد و سردرد
درست مثل سایر علائم، گلودرد و سردرد هم فقط در موقعیت جزء علائم ARS تشخیص داده می‌شوند.
اگر اخیراً رفتارهای پرخطر داشته‌اید، انجام تست HIV عاقلانه‌ترین کار است. بخاطر خودتان و دیگران این آزمایش را انجام دهید: HIV در مراحل اولیه خود بیشتر عفونی است.
به خاطر داشته باشید که بدن هنوز برای HIV پادتن تولید نکرده است به همین دلیل تست پادتن آن را از بین نمی‌برد. ممکن است هفته‌ها تا ماه‌ها طول بکشد تا پادتن‌های HIV در آزمایش خون مشخص شوند.

۵. جوش و دانه‌های پوستی
جوش‌های پوستی ممکن است هم در ابتدا و انتهای دوره HIV/AIDS پدیدار شود.
این جوش‌ها ممکن است در هر نقطه‌ای از بدنتان ایجاد شوند که اگر توضیح و علت دیگری نداشتند، بهتر است حتماً تست HIV انجام دهید.

۶. حالت‌تهوع، استفراغ و اسهال
۳۰ تا ۶۰ درصد افراد در مراحل اولیه HIV به حالت‌تهوع، استفراغ یا اسهال دچار می‌شوند.
این علائم همچنین ممکن است در نتیجه درمان ضدویروسی و بعدها در روند عفونت درنتیجه عفونتی دیگر اتفاق بیفتد.
اسهالی که مداوم باشد و به درمان‌های معمول واکنش ندهد نیز می‌تواند نشانه‌ای از این ویروس باشد.

۷. کاهش وزن
کاهش وزن نشانه بیماری پیشرفته‌تر است و می‌تواند درنتیجه اسهال شدید اتفاق بیفتد. اگر در حال کم کردن وزن هستید، یعنی سیستم‌ایمنی بدنتان بسیار ضعیف شده است. در این وضعیت، بیمار حتی اگر تغذیه خوبی داشته باشد و تا آنجا که می‌تواند غذا بخورد باز هم وزن زیادی کم می‌کند. این مشکل معمولاً در مراحل آخری بیماری اتفاق می‌افتد. این روزها اما با کمک درمان ضدویروسی این مشکل کمتر شده است.

۸. سرفه‌های خشک
این نشانه –سرفه‌های موذی که ممکن است هفته‌ها طول بکشد و به نظر می‌رسد که هیچوقت بهتر نخواهد شد– یکی از متداول‌ترین نشانه‌های بیماری در بیماران مبتلا به HIV که در مراحل پیشرفته بیماری خود قرار دارند می‌باشد.

۹. سینه‌پهلو
سرفه و کاهش وزن ناشی از این بیماری ممکن است موحب بروز بیماری جدی شود که توسط میکروبی ایجاد می‌شود که اگر سیستم‌ایمنی بدنتان خوب کار می‌کرد هیچ مشکلی برایتان ایجاد نمی‌کرد. بیماری‌های فرصت‌طلب مختلفی وجود دارند و هرکدام از آنها به طور متفاوتی بروز می‌یابند. علاوه بر سینه‌پهلو، از بیماری‌های فرصت‌طلب می‌توان به عفونت انگلی توکسوپلاسموز که بر مغز اثر می‌گذارد، نوعی ویروس تبخال که سیتومگالوویروس نامیده می‌شود و نوعی عفونت قارچی مثل برفک اشاره کرد.

۱۰. تعرق شبانگاهی
تقریباً نیمی از افراد در مراحل اولیه عفونت HIV دچار تعرق شبانه می‌شوند. این مشکل با پیشرفت بیماری ممکن است وخیم‌تر شود و ارتباطی با ورزش کردن یا دمای اتاق ندارد.
نادیده گرفتن این مشکل که تقریباً مشابه گُرگرفتگی است که زنان در شروع یائسگی دچار آن می‌شوند بسیار دشوار است زیرا تمام لباس‌ها و ملحفه‌هایتان را خیس می‌کند.

۱۱. تغییر ناخن‌ها
یکی دیگر از نشانه‌های آخری عفونت HIV تغییراتی مثل ضخیم و خمیده شدن ناخن‌ها، شکاف برداشتن و تغییر رنگ آنها می‌باشد.
این مشکل معمولاً در اثر عفونت قارچی مثل کاندیدا اتفاق می‌افتد. بیمارانی که سیستم‌ایمنی بدنشان ضعیف شده است بیشتر در معرض عفونت‌های قارچی هستند.

۱۲. عفونت‌های قارچی
عفونت قارچی دیگر که در مراحل آخری این بیماری ایجاد می‌شود، تبخال است که عفونتی دهانی است که توسط کاندیدا که نوعی قارچ است، ایجاد می‌شود.
تبخال یک عفونت قارچی متداول است که معمولاً در دهان یا مری ایجاد می‌شود و بلعیدن را مشکل می‌کند.

۱۳. سردرگمی و مشکل در تمرکز
مشکلات شناختی نیز می‌توانند یکی از نشانه‌های جنون ناشی از HIV باشند که معمولاً در مراحل آخری این بیماری پدیدار می‌شوند.
علاوه بر سردرگمی و مشکل برای تمرکز، جنون ناشی از HIV شامل مشکلات حافظه و مشکلات رفتاری مثل عصبانیت و آسیب‌پذیری و زودرنجی نیز می‌شود.
حتی ممکن است تغییرات حرکتی نیز به دنبال داشته باشد: دست و پاچلفتی شدن، نداشتن هماهنگی و مشکل در کارهایی که نیاز به مهارت‌های حرکتی دارد مثل نوشتن.

۱۴. تاول تبخالی و تبخال تناسلی
تبخال دهانی و تبخال تناسلی نیز می‌توانند هم نشانه‌هایی از ARS و هم عفونت HIV باشد.
همچنین داشتن تبخال یکی از عوامل‌خطرزا برای ایجاد HIV است. دلیل آن این است که تبخال تناسلی می‌تواند موجب زخم‌هایی شود که وارد شدن HIV به بدن در حین رابطه‌جنسی را آسان‌تر می‌کند. و شیوع تبخال در افرادیکه مبتلا به HIV هستند معمولاً شدیدتر است زیرا سیستم‌ایمنی ضعیف‌تری دارند.

۱۵. سوزن‌سوزن شدن و ضعف
در مراحل آخر HIV ممکن است احساس سوزن‌سوزن شدن و کرختی در دست‌ها و پاها ایجاد شود که به آن نوروپاتی محیطی می‌گویند که در افرادیکه دیابت کنترل‌نشده دارند نیز اتفاق می‌افتد.
در این وضعیت عصب‌ها تخریب می‌شوند. این علائم با مسکن‌ها و داروهای ضدغش برطرف می‌شوند.

۱۶. بر هم خوردن نظم قاعدگی
HIV پیشرفته احتمال برهم خوردن نظم قاعدگی را افزایش داده و عادت‌های ماهیانه معمولاً کم‌تر و سبک‌تر می‌شوند.
اما این تغییرات بیشتر به دلیل کاهش‌وزن و پایین آمدن سطح سلامت زنان مبتلا به این عفونت می‌باشد تا خود عفونت.عفونت HIV همچنین با یائسگی زودرس در ارتباط است (۴۷ تا ۴۸ سالگی در زنان مبتلا در مقایسه با ۴۹ تا ۵۱ سالگی در زنان سالم).

تست شناسایی ایدز

ممکن است فردی که hiv در بدن خود داشته باشد ولی از نظر سلامتی کاملاً سالم به نظر برسد. تنها راه مطمئن تشخیص آلودگی و یا عدم آلودگی به ویروس ایدز (hiv) انجام آزمایش خون در آزمایشگاه می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  از زمان ورود ویروس به بدن انسان تا زمانی که شواهد آزمایشگاهی ظاهر شود،‌ ممکن است فاصله زمانی بین دو هفته تا شش ماه طول بکشد که به آن “دوره پنجره” (window period) می گویند. در این دوران شخص٬ آلوده بوده و می تواند دیگران را نیز آلوده کنند، ولی ممکن است هیچ یک ازعلایم بالینی و آزمایشگاهی متداول را در خود بروز ندهد.

در صورتی که شما به رفتارخطرناکی دست زده اید و نگران سلامت خود شده اید، می توانید برای انجام آزمایش hiv به پزشک خود و یا مستقیماً به مراکز انتقال خون و دیگر مراکزی که آزمایش ایدز را انجام می دهند، مراجعه کنید.

نکته بسیارمهمی که نباید فراموش شود این است که درطی این ۶ ماه نباید خود و دیگران را درمعرض رفتار خطرناک قرار دهید.

افرادی که رفتارهای پرخطر داشته اند اما تست hiv منفی است لازم است سه ماه بعد و در صورت تداوم رفتار پرخطر هرشش ماه آزمایش hiv را تکرار نمایند.

سه نوع کلی آزمایش (تست) تشخیصی hiv وجود دارد که عبارتند از:

۱– تست آنتی بادی hiv یا (hiv antibody test) : این تست نشان می‌دهد که فرد با hiv آلوده شده است یا نه ( که اطلاعات این قسمت بر روی این تست٬ متمرکز شده است)

۲ – تست آنتی ژن p24 یا ( p24 antigen testing) : این تست بطور اولیه برای غربالگری نمونه‌های خون استفاده می‌شود ولی در برخی مناطق بعنوان تست تشخیصی hiv بکار می‌برند.

آنتی ژن p24 ، یک پروتئین است که جزئی از ساختمان hiv می‌باشد و در مراحل اولیه عفونت، به مقدار زیاد تولید می‌شود و بوسیله تستهای تشخیصی می‌توان آن را در خون آشکار کرد. تست p24 می‌تواند آلودگی با hiv را قبل از “تست آنتی بادی “hiv آشکار کند بنابراین تست آنتی ژن p24 در تشخیص hiv در مراحل اولیه بکار می‌رود.
۳ – تست میزان ویروس (hiv load test) : این تست هنگامی استفاده می‌شود که شخص از آلوده بودن خود با hiv آگاه است و با این تست میزان ویروس در خون مشخص می‌شود.

آزمایش تشخیصی hiv

آزمایش تشخیص hiv به جستجوی آنتی بادیهای موجود در خون می‌پردازد. وقتی hiv (که یک ویروس است) وارد بدن شخصی شود یک ماده شیمیایی خاصی در بدن فرد ساخته می‌شود که آنتی بادی نامیده می‌شود. آنتی بادیها، پاسخ بدن به عفونت هستند بنابراین اگر در خون شخصی٬ آنتی بادی بر علیه hiv وجود داشته باشد این بدان معنی است که او با hiv آلوده  است در اکثر موارد ۳ ماه طول می‌کشد تا این آنتی بادیها بوجود آیند ( در موارد نادر تا ۶ ماه در موارد بسیار نادرتر بیشتر از ۶ ماه طول می‌کشد تا آنتی بادیها بوجود آیند)

انجام تست قبل از ۳ ماه از زمان تماس با ویروس ، نتایج نامشخص دارد و فرد آلوده ممکن است هنوز آنتی بادی بر علیه ویروس نساخته باشد.

فاصله زمانی بین آلوده شدن  تا ساخت آنتی بادی را دوره پنجره (window period) گویند در دوره پنجره، افراد آلوده با hiv در خونشان آنتی بادی ندارند و بوسیله تست hiv تشخیص داده نمی‌شود٬ هر چند که ممکن است سطح بالایی از hiv در خون، ترشحات جنسی یا شیر پستانشان وجود داشته باشد.

در دوره پنجره، hiv می‌تواند از فرد آلوده به فرد دیگر منتقل شود هر چند که تست hiv، آلوده بودن وی را مشخص نمی‌کند. بنابراین بهترین راه این است که تست hiv حداقل ۳ ماه بعد از در معرض خطر قرار گرفتن با hiv، انجام شود. برخی مراکز تشخیصی جهت اطمینان خاطر بیشتر، انجام آزمایش مجدد را در ماه ۶ توصیه می‌کنند. همچنین، بسیار مهم است که طی دوره زمانی انجام تست hiv ، فرد مجدد در معرض خطر hiv قرار نگیرد. این تست هنگامی دقیق است که بین زمان مواجهه با hiv و انجام تست٬ مواجهه مجددی رخ ندهد.

تنها راه مطمئن جهت تعیین آلودگی با hiv انجام تست آنتی بادی hiv می‌باشد و از روی علائم بالینی نمی‌توان آلودگی با hv را تعیین کرد.

دلایل انجام دادن تست hiv چیست؟

بسیاری از کسانی که تست hiv انجام داده‌اند بی‌دلیل نگرانند چرا که:

اگر نتیجه تست منفی باشد (یعنی اینکه با hiv آلوده نیستند) می‌تواند باعث آرامش خیال شود. و اگر نتیجه تست مثبت شود کارهای بسیاری برای فائق آمدن با نتیجه مثبت تست hiv و مراقبت از سلامت می‌توان انجام داد.

اگر نتیجه تست hiv شما مثبت باشد پزشک می‌تواند بدقت مراقب سلامت شما باشد. بسیاری از کسانی که تست hiv مثبت دارند سالها سالم باقی می‌مانند ولی اگر به سمت بیماری پیش بروید داروهای بسیاری بنام antiretroviral وجود دارند که می‌تواند سرعت پیشرفت ویروس و بیماری را کم کنند و نگهدارنده سیستم ایمنی باشند همچنین داروهایی برای پیشگیری و درمان برخی بیماریهایی که افراد مبتلا به hiv به آن  گرفتار می‌شوند را دریافت کنید. همچنین ممکن است تحت درمان با داروهای جدید در روشهای درمانی خود قرار بگیرید.

– اگر پزشک بداند که شما hiv مثبت هستید هنگامیکه به بیمارئی مبتلا می‌شوید با جدیت و دقت بیشتری علائم را پیگیری می‌کند.

– اگر بدانید که hiv مثبت هستید بیشتر مراقب خواهید بود تا دیگران آلوده نشوند بعنوان مثال رابطه جنسی ایمن داشتن (safe sex) و آگاه کردن شرکای جنسی قبلی خود.
– آگاه بودن به آلودگی با hiv ، ممکن است بر روی برخی تصمیمات آینده شما تأثیر گذار باشد ( مثلاً در مورد تشکیل خانواده ).

چه کسی نیاز به انجام آزمایش hiv دارد؟

در صورتی که شما سابقه انجام هر کدام از رفتارهای خطرناک زیر را داشته اید٬ نیاز به انجام آزمایش hiv دارید:

* استفاده از سوزن و سرنگ مشترک در اعتیاد تزریقی (‌حتی برای یک بار)
* ابتلاء به بیماری های آمیزشی (مثل سوزاک، سیفلیس، تبخال و زگیل تناسلی)
* با فرد آلوده به hiv تماس جنسی “حفاظت نشده” داشته اید.
* با فرد تزریق کننده مواد مخدر (حتی همسر) تماس جنسی “حفاظت نشده” داشته اید.
* با فرد دارای سابقه ابتلاء به بیماریهای آمیزشی تماس جنسی “حفاظت نشده” داشته اید.
* بدون اطلاع از سابقه ابتلاء فردی به بیماریهای آمیزشی تماس جنسی “حفاظت نشده” داشته اید.
* با فرد دارای سابقه روابط جنسی با مردان یا زنان دیگر تماس جنسی “حفاظت نشده” داشته اید.
* با فرد دارای سابقه روابط جنسی با نوع همجنس تماس جنسی “حفاظت نشده” داشته اید. (خصوصاً اگر رابطه بین دو مرد بوده و در این رابطه وی مفعول بوده باشد.)
* با فردی که در نواحی پر خطر زندگی می کند، تماس جنسی “حفاظت نشده” داشته اید. (مناطقی که در آن آمار میزان افراد آلوده به hiv زیاد می باشد. مثلاً بعضی کشورهای آفریقایی، کشورهای تازه استقلال یافته روسیه، افغانستان و کشورهای ناحیه خلیج فارس)
* استفاده از مشروبات الکلی و مواد مخدر قبل از تماس جنسی (تریاک، هروئین، قرص اکستاسی، حشیش، گرس و …. )
* سابقه تجاوز و سوء استفاده جنسی قرار گرفتن

چه زمانی بعد از رفتار خطرناک بایستی آزمایش hiv داد؟

اغلب تستهای hiv، تست آنتی بادی هستند که میزان آنتی بادی ساخته شده توسط بدن در برابر hiv را اندازه گیری میکنند.

برای اینکه آنتی بادی ساخته شده توسط سیستم ایمنی بدن بر علیه hiv به حدی برسد که توسط تستهای آزمایشگاهی قابل اندازه گیری باشد مدتی زمان می برد که این مدت زمان از فردی به فرد دیگر متفاوت است، به این دوره زمانی اصطلاحا دوره پنجره (window period) میگویند.

اغلب افراد در طی ۲ تا ۸ هفته میزان قابل ارزیابی آنتی بادی را تولید میکنند (بطور متوسط ۲۵ روز) در عین حال احتمال اینکه تولید میزان آنتی بادی قابل ارزیابی آزمایشگاهی برای فردی مدت زمان بیشتری طول بکشد وجود دارد بنابراین اگر تست اولیه منفی hiv در طی ۳ ماه پس از تماس احتمالی باشد تکرار تست hiv بعد از ۳ ماه از تماس احتمالی برای رد موارد منفی کاذب (false negative) بایستی انجام شود.
۹۷٪ افراد در طی ۳ ماه پس از آلودگی به hiv تستشان مثبت می شود. در موارد بسیار نادر ممکن است مثبت شدن تست hiv تا ۶ ماه بطول انجامد.

در صورت تداوم رفتار پرخطر توسط فرد، هر شش ماه آزمایش تکرار شود.

علائم هشدار دهنده پوستی در بیماری ها

خیلی از افراد عادت دارند به محض دیدن اولین خال غیر عادی یا بروز اولین چین و چروک ها روی پوست، به متخصصان درماتولوژی مراجعه کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این در حالی است که این موضوع نباید تنها علت مراجعه به متخصصان پوست باشد چون علت های دیگری هم هستند که دلیل این مراجعه را نشان می دهند.

قرمزی و التهاب چشم:

اگر دچار ورم ملتحمه، یک عفونت رایج در غشای چشم شده اید که فضای اطراف چشم و پلک را تحت تاثیر قرار می دهد، باید بدانید رفع این مشکل شما تحت نظارت یک متخصص پوست باید انجام شود.

شوره سر:

چه ریزش مو داشته باشید و چه مبتلا به شوره سر باشید، باید به متخصص پوست مراجعه کنید. تجمع سلول های مرده پوست ناشی از شستشوی کم موها و استرس، به تدریج باعث بروز شوره سر می شود. اگر هم مبتلا به طاسی که بیشتر جنبه ژنتیکی دارد، شده باشید، باز هم با تماس زودهنگام به متخصص پوست می توانید شانس ابتلا به این دو عارضه را کاهش دهید.

ناخن های بدفرم:

ناخن هایی که پوسته پوسته، حفره دار و شکننده شده اند و تغییر رنگ داده اند می تواند نشان دهنده مسائل مختلف بهداشتی مختلف از جمله پسوریازیس، کمبودهای تغذیه ای و اختلال تیروئید باشد. حتی اگر این وضعیت ناخن ها برای شما آزاردهنده نباشد، نشان دهنده این است بدن شما دچار التهاب شده است. مراجعه به متخصص پوست در درک و شناسایی این بیماری ها و جلوگیری از پیشرفت آنها موثر است.

زخم های دهانی:

یک نوع رایج از مشکلات دهان به نام آفت در نتیجه اختلال در سیستم ایمنی و دستگاه گوارش رخ می دهد که درمان آن باز هم در حیطه متخصصان پوست است.

افسردگی:

البته در صورت احساس افسردگی اولین محل مراجعه نباید مطب یک متخصص پوست باشد مگر این که همراه با مشکلات پوستی یا ناخن باشد.
پسوریازیس و مشکلات دیگر پوستی نوعی بیماری التهابی است و التهاب را با اختلالات خلقی مانند افسردگی ارتباط می دهند. با درمان کردن پسوریازیس احتمال بر طرف شدن افسردگی نیز وجود دارد.

روش های درمان درد قاعدگی

چرخه تخمک گذاری اثرات جانبی در پی دارد، که آگاهی از آن ها می تواند در حفظ سلامتی تان به شما کمک کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، برخی از دردها و عارضه ها به راحتی قابل بازگوکردن حتی پیش محرم ترین افراد خانواده هم نیستند،

و برای مثال مانند سردرد یا پادرد نمی توان با مطرح کردنشان، از دیگران کمک خواست.

یکی از مواردی که به دلیل عرف جامعه و به نوعی تابوبودن گفت و گو در مورد آن،
کمتر مورد توجه قرار می گیرد، بهداشت و سلامتی ناحیه شرمگاه و دستگاه تناسلی است.
حتی برخی از افراد در این مسیر چنان به افراط می افتند ، که از طرح موضوع و مراجعه به پزشک متخصص هم اجتناب می کنند.

از دیگرسو سلامتی کل بدن انسان، با سلامتی و رعایت بهداشت تمام دستگاه ها و اعضای بدن ارتباط مستقیم دارد،
و اگر سلامت بودن هر یک از این اعضا، به هر دلیلی، چه از سرِ ناآگاهی و چه از سری بی مبالاتی و بی توجهی به خطر بیفتد،
در نهایت این جسم و روح آدمی است که تاوان آن آسیب را خواهدپرداخت؛ آسیب هایی که گاه جبران ناپذیر هستند.
در این مطلب به برخی دردهای شایع در دوران قاعدگی و نیز راهکارهای تسکین آن ها پرداخته ایم.
همچنین توصیه هایی در مورد چگونگ رعایت بهداشت و حفظ سلامتی در این دوران ارائه شده است.

دوران قاعدگی:

در دوره تخمک گذاری و قاعدگی که نوعی پاک سازی طبیعی بدن در ناحیه رحم محسوب می شود، تغییرات شگفت انگیزی در بدن اتفاق می افتد. در اواسط دوره تخمک گذاری،
تمایل به برقراری رابطه زناشویی به اوج خود می رسد. هم چنین بسیاری از زنان در این دوره، انرژی بیشتری در خود احساس می کنند. با وجود این و در این مرحله،
خطراتی متوجه زنان است که معمولا کمتر به آن اهمیت داده می شود. احتمال ابتلا به عفونت از جمله این خطرات است.

تحقیقات جدید نشان داده است: که تغییراتی که قبل و در طول دوره تخمک گذاری در میزان استروژن به وجود می آید، سیستم ایمنی بدن فرد را ضعیف می کند و در نتیجه ضعیف شدن سیستم ایمنی، و در معرض ابتلا به انواع بیماری ها مثل انواع بیماری های عفونی، سرماخوردگی و آنفلوآنزا قرار می گیرد.

از طرف دیگر در این دوره، با افزایش میل جنسی و در نتیجه فعالیت جنسی بیشتر،
این امکان وجود دارد که سلامت جنسی فرد و همسرش هم در خطر باشد.

تحقیقی تازه نشان داده است که احتمال این که شخص در مرحله تخمک گذاری، مبتلا به عفونت های قارچی ناحیه تناسلی شود، به مراتب بیشتر خواهد بود، بنابراین، این تحقیق در تایید تحقیقات قبلی خواهدبود که نشان می داد، در این دوره سیستم ایمنی بدن ضعیف تر می شود.

با کاهش قدرت سیستم ایمنی، توانایی بدن برای مبارزه با ویروس هایی مثل (HIV) و (HPV) نیز کاهش می یابد.

خیلی از مراجعه کنندگان متخصصین زنان، زنانی هستند که در دوره تخمک گذاری دچار عفونت های قارچی یا باکتریالوژارینوزیس شده اند. در این دوره ممکن است زگیل های واژینالی هم ایجاد شود.

بنابراین هر ماه و در دوره تخمک گذاری، می توانید با تغذیه مناسب به تقویت سیستم ایمنی خود کمک و از ابتلا به انواع بیماری ها جلوگیری کنید.

غذای سالم میل کنید، به اندازه کافی استراحت و از استعمال دخانیات اجتناب کنید.
حتما تا به حال چندین بار این توصیه ها را شنیده اید، اما باید بدانید که پیروی از این نکات بسیار بااهمیت بوده، سیستم ایمنی بدنتان را در مقابل میکروب ها مقاوم تر می کند.

راهکارهایی برای کاهش درد دوران قاعدگی

۱- تغییر رژیم غذایی:

کم کردن مواد غذایی پرچرب و افزایش مصرف سبزی ها در رژیم غذایی می تواند به کاهش درد دوران قاعدگی کمک کند.

آلدو پالمیری، استاد دانشگاه (UCLA) معتقد است رژیم غذایی کم چرب و گیاهی،
نه تنها برای سلامتی مفید است بلکه به طور کلی باعث کاهش التهاب های بدن می شود.

۲- مصرف مسکّن های مناسبت:

معمولا بسیاری از افراد ترجیح می دهند برای کاهش درد خود به داروها پناه نبرند.
به گفته دکتر پالمیری مصرف متعادل داروهای غیراستروییدی و ضدالتهاب مثل ایبوپرفون یا ناپروکسن می تواند، در کاهش درد به شما کمک کند. در دوران قاعدگی بر اثر آزاد شدن موادی به نام پروستا گلاتدین ایجاد می شود، که این داروها باعث کاهش تولید این ماده می شوند و به طور کلی درد و التهاب را کم خواهندکرد.

۳- مصرف دم نوش:

تحقیقات نشان داده مصرف بعضی از انواع دم نوش در کاهش درد قاعدگی موثر است.
چون بعضی از گیاهان می توانند مانند استروژن عمل کنند.
با این حال ار سابقه مصرف داروهای رقیق کننده خون یا سرطان های ناشی از هورمون را دارید، پیش از مصرف این دوم نوش ها با پزشک خود مشورت کنید.

طبق تحقیق انجام شده یکی از دم نوش هایی که برای کاهش درد قاعدگی مناسب است،
این گونه تهیه می شود؛ دو قاشق چای خوری چوب دارچین را به همراه یک لیوان آب بجوشانید، سپس به مدت ۱۵ دقیقه دم نوش حاصل شده را هم بزنید و سه وعده در طول روز میل کنید، اما اگر از داروهایی مثل قرص های فشار خود یا لیتیوم استفاده می کنید، حتما پیش از نوشیدن دم نوش با پزشک خود مشورت کنید.
اضافه کردن نعنا به دم نوش هم برای کاهش درد موثر خواهدبود.

۴- روغن ماهی و ویتامین B1:

براساس تحقیقات منتشرشده در نشریه (Global Journl of Health Science) یکی دیگر از راه های طبیعی برای کاهش درد دوران قاعدگی، مصرف مکمل های روغن ماهی، ویتامین (B1) یا هردوی آن هاست.

۵- ماساژ با روغن گیاهی:

طبق مطالعات منتشر شده در نشریه (Journal of Obstetrics and Gynaecology Research) استفاده از روغن های گیاهی و ماساژ می تواند در کاهش درد دوران قاعدگی موثر باشد، و زنانی که از روغن های گیاهی مثل روغن زیتون برای ماساژ استفاده کرده بودند، طی یک الی دو روز بعد، درد کمتری داشتند.

۶- استفاده از کیسه آب گرم:

استفاده از کیسه آب گرم به اندازه مصرف داروی ایبوپروفن برای کاهش درد تاثیرگذار خواهدبود.

۷- بالابردن سطح ایندورفین بدن:

ترشح ایندروفین در بدن به کاهش درد قاعدگی کمک می کند. داشتن رابطه زناشویی رضایت بخش یا انجام ورزش می تواند باعث افزایش ترشح ایندورفین در بدن شود.
مطمئنا ورزش در دوران قاعدگی سخت به نظر می رسد، اما انجام حرکات ورزشی مناسب در کاهش درد به شما کمک خواهدکرد.
برای این که حکرات مناسب ورزشی را بیابید، می توانید از متخصص کمک بگیرید.

۸- رژیم غذایی منیزیم دار:

براساس تحقیقات دکتر جارا سیمز، استادیار دانشگاه کالیفرنیا، مصرف منیزیم در رژیم غذایی از جمله مورادی است که در کاهش درد قاعدگی تاثیرگذار است.
می توانید از مواد غذایی یا مکمل های منیزیم دار استفاده کنید. منیزیم در تنظیم عملکرد اعصاب و ماهیچه ها موثر است.
برای مثال، ۳۰ گرم بادام یا نصف پیمانه اسفناج پخته حاوی ۸۰ میلی گرم منیزیم است.

قاعدگی نامنظم

فاصله بین هر قاعدگی معمولا در بیشتر خانم ها بین ۲۳ تا ۳۵ روز است. یک زن ممکن است تنها یک الی چهار بار در سال خونریزی داشته باشد، یا امکان دارد دو الی سه بار در ماه خونریزی همراه با لکه بینی را تجربه و همراه با آن، مقدار زیادی خون دفع کند.

عوامل زیادی می تواند علت بروز قاعدگی نامنظم باشد.

• کاهش یا افزایش وزن به مقدار زیاد
• ورزش بیش از حد
• سوءتغذیه (رژیم غذایی سرشار از کربوهیدارت)
• استعمال دخانیات
• مصرف مواد مخدر
• کافئین
• بی نظمی در خوردن غذا
• استرس بیش از حد
• تخمدان پلی کیستیک
• ناهنجاری های رحمی
• ناهنجاری های هورمونی مرتبط با پری منوپاز
• شیمی درمانی
• سقط جنین
• قرار داشتن در دوران شیردهی
• مشکلات مربوط به ناهنجاری در عملکرد تیرویید

پنج نکته مهم برای سنجش میزان سلامتی در دوران قاعدگی

معمولا گفته می شود برای حفظ سلامت بدن باید ادرار و مدفوع خود را بررسی و در صورت مشاهده خون در آن ها، بهتر است سریعا به دکتر مراجعه کنیم. همین موضوع درباره عادت ماهانه هم صدق می کند، به این شکل که باید هر بار مقدار خون دفع شده و رنگ آن را بررسی کنیم و اگر مشکلی وجود داشت، با پزشک متخصص در میان بگذاریم.

در ادامه به پنج نکته مهمی که خانم ها در هر سنی باید طی دوران قاعدگی خود به آن توجه کنند، اشاره می کنیم.

۱- در دوران قاعدگی

دیسمنوریا، نام پزشکی درد دورانق اعدگی است که در نتیجه ریختن دیواره رحم ایجاد می شود. این حالت برای ۵۰ درصد از زنان اتفاق می افتد. ترشح مقدار زیاد هرومون پروستاگلاندین باعث به وجود آمدن درد و التهاب در رحم می شود.
انقباض شدید قسمت پایینی شکم در دوران قاعدگی می تواند باینگر مشکلات حادی مثل آندومتریوزیس باشد.

در این بیماری، بافت رحم خارج از خود رحم و عموما داخل لگن رشد می کند. این مسئله باعث می شود در زمان قاعدگی و ریزش دیواره رحم، فضایی برای خروج خون وجود نداشته باشد. بین هفت تا ۱۰ درصد از زنان به بیماری آندومتریوزیس دچارند.

۲- رنگ خون

اگرچه ممکن است توجه به رنگ خون خارج شده ناخوشایند به نظر برسد، اما در تعیین میزان سلامت هورمون های فرد بسیار موثر است. هورمون ها در یک دوره چهارماهه تغییر می کنند و همین مسئله، رنگ و غلظت خون را هنگام قاعدگی تعیین می کند. زنان به طور معملو سه الگوی رنگی را در طول عادات ماهانه تجربه می کنند ، که شامل خونریزی تیره رنگ، خونریزی شفاف و روشن و خونریزی نه خیلی پررنگ و نه خیلی روشن است.

خونریزی تیره رنگ معمولا نشان دهنده استروژن بالاست. حالتی که در آن خون شفاف تر و کمک رنگ تر نزدیک به صورتی رنگ است، نشان دهنده سطح پایین استروژن است. کمبود این هورمون باعث خشکی ناحیه تناسلی، کاهش تمایل جنسی، ریزش مو و حتی ضعف جسمانی می شود.

زنانی که این نوع خونریزی را تجربه می کنند، معمولا قاعدگی نامنظمی دارند.خونریزی عادی و قرمز رنگی که نه خیلی پررنگ باشد و نه کم رنگ، بهترین حالت قاعدگی محسوب می شود،و عموما منظم است اما این افراد هم ممکن است گاهی دچار ناهماهنگی هورمونی شوند.

۳- میزان خونریزی

به نظر می رسد میزان خونریزی در دوران قاعدگی زیاد باشد اما این طور نیست،
و معمولا خونریزی به اندازه فنجان تخمین زده شده است اما امکان قاعدگی سنگین هم وجود دارد ، که معمولا به علت فقر آهن یا آنمی اتفاق می افتد.
گاهی هم خونریزی های شدید به علت کیست های رحم یا دهانه رحم، آندومتریوزیس و… به وجود می آید. این مشکل معمولا در زنان بالای ۳۵ سال بیشتر دیده شده است.
خونریزی به میزان اندک، می تواند به علت تغییرات هورمونی، سوءتغذیه یا استرس باشد.

کسانی که از قرص های هورمونی ضدبارداری استفاده می کنند هم خونریزی کمی خواهندداشت ، هم چنین بیماری های پلی کیستیک، اتوایمیون سیستم و سندرم آشرمن در بروز این مسئله موثرند.

۴- نظم قاعدگی

منظم بودن قاعدگی نشان دهنده سلامتی فرد است و معمولا هر ۲۱ الی ۳۵ روز یک بار اتفاق افتاده، دو تا هفت روز ادامه دارد. اگر مدت زمانی قاعدگی بیش از هفت روز بکشد به علت کاهش وزن، استرس، حاملگی، استفاده از داروهای خاص یا حتی سرطان رحم خواهدبود.
البته گاهی اوقات افراد سالم هم دچار قاعدگی نامنظم می شوند، که در این صورت طبیعی خواهدبود و مشکلی به وجود نخواهدآمد.

۵- خونریزی بعد از قاعدگی

گایه برخی از افراد زمانی که احساس می کنند دوره قاعدگی شان به پایان رسیده است، خونریزی می کنند.
در بعضی موارد لکه های خون نشان دهنده سرطان، عفونت ناحیه تناسلی یا عدم تعادل در ترشح هورمون هاست.

خواص حنا

حَنا (Lawsonia inermis) گیاهی است از رده دولپه‌ای‌ها که خود سرده مشخصی را به نام حنا (Lawsonia) می‌سازد. این گیاه به صورت درختچه‌ای است که بومی آفریقای شمالی، آسیای جنوبی و غربی، و شمال استرالیا[۱] است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، نام حنا همچنین برای رزانه تهیه شده از گیاه به کار می‌رود که برای حنا گذاشتن، نقش انداختن بر بدن و خالکوبی موقت، و مراسم حنابندان استفاده می‌شود.

حنا به عنوان ماده‌ای آرایشی در مصر باستان، بخش‌هایی از آفریقای شمالی، آفریقای غربی، شاخ آفریقا، شبه جزیره عربستان، خاور نزدیک، شبه‌قاره هند و آسیای جنوبی استفاده می‌شده است. همچنین بین زنان شبه‌جزیره ایبری و اروپای قرن ۱۹ رایج بود.

حنا بصورت درختچه در شمال و شرق آفریقا و شبه جزیره عربستان، ایران و هند کشت می شود. مردم این مناطق پس از آسیاب کردن برگ های این گیاه آن را به شکل پماد درمی آورند و روی پوست و مو می گذارند کیفیت و رنگ آن به کشوری که در آن کشت شده، تازگی پودر و مواد ترکیبی آن بستگی دارد. بهترین نوع حنا، حنا به رنگ سبز پررنگ است.

استفاده از حنا از سالهای خیلی دور و از زمان پیامبران توصیه می شده است . حنا گیاهی پرخاصیت است که بیشتر از فواید آن برای مو می دانیم در حالی که پودربرگهای معجزه آسای این گیاه درمان دردهاست. حنا گیاهی به صورت درختچه یا درختی با برگهای سبز متمایل به خاکستری، بیضوی و گلهائی به صورت خوشه گرزن بزرگ، به رنگ سفید یا زرد بسیار خوشبو، با میوه های خشک و شکوفا که حاوی دانه هائی خیلی کوچک است .

به فارسی حنا و در کتب سنتی و به عربی حنا، الهناء رقون و رقان گویند و گل آن را فاغیه می نامند. برگهای آن متقابل، ساده، چرمی، کامل به طول ۲ تا ۳ و به عرض ۱ سانتی متر، بیضوی و نوک تیز می باشد.

برگهای گیاه حنا ، بخش داروئی آن را تشکیل می دهد . برداشت برگ حنا از سال دوم و سوم و کشت آن سالی دو بار صورت می گیرد. در اوایل تیرماه به نام حنای گرما و در اواخر آبان ماه به نام حنای قوس معروف است .

خواص حنا:

* برگ های این گیاه خنک و تقویت کننده مو و پوست است.

* برای درمان ریزش مو، برگ های حنا را با روغن خردل بجوشانید و به طور مرتب به موها بمالید.

* مخلوطی از پودر حنا، آب و آب لیمو را به موها بمالید و پس از یک ساعت موها را بشویید. این کار باعث براق شدن مو می شود.

* برای رفع سردرد، پمادی با گل حنا و سرکه آماده کنید و به سر بمالید.

* برای رفع زخم ها و تاول های دهان از برگ های این گیاه استفاده کنید.

* پمادی از گل حنا، موم ولرم و روغن گل رز برای رفع درد قسمت های مختلف بدن مفید است.

* پمادی از برگ های حنا برای رفع ترک پا مفید است.

* حنا علاوه بر براق کردن مو باعث رفع شوره سر نیز می شود.

* روغنی که از گل حنا تهیه می شود برای روشنی و درخشانی رنگ چهره بسیار مفید است.

فواید و خواص حنا برای رفع مشکلات پوستی و داخلی

حنا به صورت موضعی در درمان بیماریهای قارچی پوستی بویژه در قارچ های عامل کچلی و تخفیف دردهای روماتیسمی بکار می رود.

ضد باکتری، ضد قارچ، ضد تب، ضد اسپاسم، ضد ویروس، ضد آفتاب، قابض، تهوع آور، ادرارآور، قاعده آور، ملین، خلط آور، محافظ کبد، کاهش دهنده پرفشاری خون،

سقط کننده، حساسیت زا، مهار کننده ی نیترات ردوکتاز و مسکن از خواص مفید حنا است.

حنا دارای اثر ضد باکتری خصوصاً در باکتریهای گرم مثبت می باشد؛ همچنین دارای اثر ضد قارچی در قارچ های مولد کچلی تریکوفایتون، اسپوروتریکوم و کریپتوکوکوس است.

برای تسکین سردرد خود از حنا به عنوان ضمادی استفاده کنند و آن را به صورت ضماد به سر خود بمالید.

اگزما عارضه پوستی است که به ویژه در هنگام تغییرات فصلی افراد زیادی را درگیر خود می کند. مشکلی پوستی که رفع آن گاهی اوقات دردسر ساز است. در این مورد نیز به گفته متخصصان طب سنتی، می توان از گیاه حنا استفاده کرد.

به عبارتی یکی دیگر از خواص استفاده از حنا رفع این مشکل است، پس اگر مبتلا به این عارضه هستید باید گرد برگ حنا با برگ هلو را به خوبی مخلوط کرده و از آن به صورت ضماد استفاده کنید. نکته دیگر اینکه برای معالجه جوش و کورک سر کودکان ریشه حنا را خشک کرده و بعد به صورت ضماد آن را روی سر وی بگذارید.

برای رویاندن ناخن شما باید روزی ۱۰ گرم از آب جوشانده حنا را تهیه و به مدت ۱۰ روز آن را استفاده کنید. برای این کار ۱۰ گرم برگ حنا را در ۲۵۰ سی سی آب خیسانده و بجوشانید تا به یک پنجم برسد سپس آن را شیرین کرده به مدت یک ماه میل کنید.

حنا به صورت پرده ای، مانع تأثیر اشعه خورشید بر روی پوست بدن می شود.

اگر شما از نقاط داغ و یا گر گرفتگی در مناطق خاصی از بدنتان رنج می برید، با استفاده کردن از حنا می توانید آن را بهبود بخشید. اما حنا نمی تواند نگرانی شما دراین موضوع را از بین ببرد و اگر وضع پوست شما گرم است به پزشک مراجعه کنید تا با دقت تمام مشکل شما را بهبود بخشد.

برای تسکین درد اعصاب و مفاصل استفاده از روغن حنا به افراد توصیه می شود. برای اینکه این ضماد بهترین اثر را با خود به همراه داشته باشد باید گل حنا را در روغن زیتون بجوشانید، آن را صاف کرده و بعد از آن استفاده کنید.
خواص حنا برای درمان اسهال خونی و زخم روده

با توجه به این که حنا یکی از گیاهان، با مقدار قابل ملاحظه ای تانن است، لذا دارای خاصیت قوی قابض می باشد؛ به همین دلیل از آن به طور خوراکی در اسهال خونی، زخم های روده ای- معده ای و به عنوان ادرارآور استفاده می شود.

یکی از خواص حنا رفع جوش های دهان می باشد. برای رفع جوش های دهان، جوشانده حنا را مزمزه کنید و نتیجه خوبی بگیرید.

یکی از خواص حنا این است که با گذاشتن گل یا برگ حنا در لابه لای لباسهای خود از بید زدگی لباس جلو گیری می کنید.

گذاشتن ضماد حنا بر سر باعث تقویت بینایی خواهد شد. این یکی از جالبترین فواید حنا می باشد.

حنا کردن کف پا عث لطیف شدن کف پا شده وبوی بد پا را از بین خواهد برد و باعث تقویت نیروی جنسی خواهد شد.

روغن گل حنا که آن را «دهن الفاعیه» نامند و مانند گل سرخ تهیه می کنند گرم و محلل مقوی مو برای روشنی و درخشانی رنگ چهره نافع است.

برای معالجه ترشحات سوزاکی مهبل از جوشانده ریشه درخت استفاده می شود.

حنا یک درمان طبیعی ضد ریزش مو و حفظ سلامت مو است. کوتیکول های مو را درمان میکند در نتیجه در بهبود سلامت ریشه مو نیز موثر است که این امر مانع از خرد شدن تارهای مو شده و درخشندگی موها را حفظ می کند. همچنین حنا PH پوست سر را در حد متعادل نگه می دارد تا از ریزش موی زودرس جلوگیری کند.
برای پرپشت شدن مو با استفاده از خواص حنا باید :
ابتدا برگ های حنا را با روغن خردل بجوشانید و به طور مرتب به موها بمالید. البته برای شادابی موها توصیه دیگری نیز برای شما دارم اینکه مخلوطی از پودر حنا را با آب و آب لیمو مخلوط کرده و آن را به موها بمالید. سپس یک ساعت صبر کنید و بعد موها را بشویید. بعد از اینکه موها را خشک کردید می توانید برق آن را در آینه تماشا کرده و لذت ببرید.

حنا یک نرم کننده گیاهی بسیار عالی بشمار می آید. سبب می شود تا موهایتان شفاف و براق بنظر برسد همچنین مو را تغذیه می کند و آن را نرم و ابریشمی می سازد. بهترین راه جهت استفاده از فواید حنا برای نرم کردن مو خیساندن آن در ماست ساده و سپس مالیدن آن به تمام نواحی سر است. ماست مانع از خشکی مو شده و درخشندگی تارهای مو را سبب می شود. همچنین می توانید پودر حنا را با ماست و چند قطره آبلیمو مخلوط نمایید و به سر خود بمالید و بعد از یکساعت سرتان را بشویید. اگر می خواهید از حنا برای تیره کردن رنگ موهایتان استفاده کنید پودر حنا و آبلیمو را در یک ظرف آهنی مخلوط نمایید و بگذارید یک شبانه روز بماند. البته اگر می خواهید موهایتان رنگ قهوه ای مایل به قرمز داشته باشد به هیچ وجه از ظروف آهنی استفاده نکنید.

مخلوط نمودن حنا با گیاهانی نطیر ریحان و مارچوبه نیز در رشد مو موثر است. یک راه طبیعی و بدون عوارض جانبی جهت زیبایی و درخشندگی مو بشمار می آید. امکان دارد استعمال حنا در مقایسه با برخی از محصولات گرانقیمت بهداشتی اتلاف وقت بشمار آید اما صرفا زمانی به خواص آن پی می برید که آن را بطور منظم استفاده نمایید.
مضرات حنا
حنا مضر حلق و ریه است، از این نظر باید با کتیرا خورده شود. مقدار خوراک آن تا ۵ گرم است و اگر از آن بیشترخورده شود خطرناک و اسراف موجب هلاکت می شود.
خواص بی نظیر حنا برای مو

ویتامین A ( آ )

ویتامین A (رتینوئید) برای بینایی و دید خوب و سیستم ایمنی سالم و رشد سلول ها لازم می باشد. ویتامین A به دو نوع تقسیم می شود. این مقاله بیشتر در مورد نوع اول آن که از حیوانات بدست آمده و رتینوئید نام دارد، نوشته شده است. نوع دوم ویتامین آ بتا کاروتن (Beta-carotene) نام دارد که ریشه گیاهی دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پیشنهاد انجمن قلب آمریکا برای تامین نیاز بدن به آنتی اکسیدن ها از جمله بتا کاروتن این است که، با مصرف یک رژیم غذایی سالم و مناسب و سرشار از انواع میوه و سبزیجات نیاز بدن را تامین کرده و تا زمانیکه دچار کمبود شدید ویتامین های مختلف نشدید، از مکمل های صنعتی استفاده نکنید.

مصرف مقادیر بالای آنتی اکسیدان (از جمله ویتامین A) ممکن است خطرات بیشتری نسبت به سود آن داشته باشد. برطبق تحقیقات جدید مکمل های ویتامین آ و یا ترکیب ویتامین A بهمراه سایر آنتی اکسیدان ها که در بعضی مکمل ها وجود دارد، می تواند خطر مرگ را افزایش دهد.

چرا افراد ویتامین آ مصرف می کنند؟

ویتامین A ی خوراکی و یا پماد ویتامین آ از داروهای معمول برای درمان جوش صورت و سایر مشکلات پوستی از جمله چین و چروک می باشد. همچنین ویتامین A برای درمان خشکی چشم و دانه های سرخک نیز استفاده می شود. بعلاوه ویتامین آن برای درمان انواع خواص سرطان خون لوسمی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

بمنظور بررسی تاثیر ویتامین آ بر مشکلات و بیماری های دیگر از جمله سرطان، آب مروارید و ایدز/اچ ای وی تحقیقات زیادی انجام شده است اما نتایج شان غیرقاطع می باشد.

اکثر افراد ویتامین A کافی از رژیم غذاییشان دریافت می کنند اما ممکن است پزشک بعد از بررسی متوجه کمبود ویتامین آ در فرد شده و برای وی مکمل ویتامین آ تجویز می کند. خطر ابتلا به کمبود ویتامین A در افرادیکه بیماری خاصی دارند (مانند سوءهاضمه) و یا رژیم غذایی خیلی بدی دارند بیشتر می باشد.

منابع طبیعی بتا کاروتن ممکن است خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهند، اما مکمل های صنعتی این ویتامین تاثیری برروی سرطان و خطر ابتلا به سرطان ندارند.
مقدار توصیه شده ویتامین a

بهترین شیوه دریافت ویتامین آ از منابع طبیعی و با خوردن طیف گسترده ای از میوه ها، سبزیجات، حبوبات، دانه ها و غلات کامل است. میزان توصیه شده مصرف ویتامین آ (RDA) برای افراد مختلف به شرح زیر می باشد:
کودکان

۱ تا ۳ سال – ۳۰۰ میکروگرم در روز
۴ تا ۸ سال – ۴۰۰ میکروگرم در روز
۹ تا ۱۳ سال – ۶۰۰ میکروگرم در روز

بزرگسالان

مردان ۱۴ سال به بالا – ۹۰۰ میکروگرم در روز
زنان ۱۴ سال به بالا – ۷۰۰ میکرووگرم در روز
زنان باردار ۱۴ تا ۱۸ سال – ۷۵۰ میکروگرم در روز
زنان باردار ۱۹ سال به بالا – ۷۷۰ میکروگرم در روز
زنان شیرده تا ۱۹ سال – ۱۲۰۰ میکروگرم در روز
زنان شیرده ۱۹ سال به بالا ۱۳۰۰ میکروگرم در روز

منابع غذایی ویتامین A

ویتامین آ در منابع حیوانی همچون تخم مرغ، گوشت، شیر های غنی شده، پنیر، خامه، جگر، قلوه، ماهی کاد و روغن ماهی هالیبوت موجود می باشد. البته همه این منابع غیر از شیر کم چرب غنی شده با ویتامین A حاوی مقادیر زیادی چربی اشباع و کلسترول می باشند.

منابع بتا کاروتن شامل:

میوه های نارنجی و زرد همچون طالبی، گریپ فروت، و زردآلو می باشد.
سبزیجاتی همچون هویج، کدو تنبل، سیب زمینی شیرین و کدوی حلوایی می باشد.
سایر منابع بتا کاروتن شامل کلم بروکلی، اسفناج و بیشتر انواع سبزیجات تیره می باشد.

هرچه میوه و یا سبزی ای پررنگ تر باشد میزان بتا کاروتن آن بیشتر می باشد. منابع گیاهی حاوی بتا کاروتن بدون چربی و کلسترول هستند.
اثرات جانبی و خطرات ویتامین A  و کمبود ویتامین A

اگر بدن شما میزان کافی ویتامین آ دریافت نکند، احتمال ابتلای شما به بیماری های عفونی و مشکلات بینایی بیشتر می شود.

اگر میزان کمی ویتامین A مصرف کنید و کمبود ویتامین A داشته باشید ممکن است مریض شوید. از طرف دیگر مصرف زیاد ویتامین A ممکن است باعث نواقص مادرزادی، بیماری های کبد و کلیه و پوکی استخوان شود.

مصرف مقادیر بالای بتا کاروتن باعث بیماری شما نشده ولی می تواند رنگ پوستتان را زرد و یا نارنجی نماید. بعد از قطع مصرف و کاهش بتا کاروتن بدن، رنگ پوست بشکل طبیعی بر می گردد.

علایم مسمویت با ویتامین آ شامل خشکی پوست، درد مفاصل، تهوع، سردرد و گیجی می شود.

مکمل های ویتامین A ممکن است با سایر داروها همچون داروهای پیشگیری از بارداری، رقیق کننده های خون (کومادین)، داروهای درمان جوش (آکوتان)، داروهای درمان سرطان و سایر داروها تداخل داشته باشد. قبل از مصرف این مکمل ها با پزشک خود مشورت نمایید.

بیشتر از آنچه که توصیه شده است ویتامین آ مصرف نکنید، مگر اینکه پزشکتان تجویز کرده باشد. مصرف مکمل های حاوی ویتامین A بدون تجویز پزشک مجاز نیست.

برگه‌ی بعد »