راهنمای مصرف غذا در زخم‌ معده و اثنی‌عشر

مبتلایان به  بیماری زخم‌ معده و اثنی‌عشر در رژیم غذایی خود حتما باید از خوردن غذاهای تند و چرب پرهیز کنند. مصرف قهوه ، چای  پر رنگ ، الکل و ادویه  در تشدید و بروز بیماری زخم معده دخالت دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، همچنین مصرف زیاد غذاهای ترش ، شور، میوه و سبزیجات خام و برنج نیز در ازدیاد ترشح اسید معده و سوزش و دردهای معده و اثنی عشر و در نتیجه مزمن شدن و تورم آن دخالت دارند.

مبتلایان به زخم‌ معده و اثنی‌عشر و ناراحتی روده بهتر است از غذاهایی استفاده کنند که هضمشان آسان و ساده بوده و باعث نفخ دستگاه گوارش نشود که از جمله این غذاها می‌توان بهغذاهای کبابی و خورشتی، انواع سوپ کم چرب ، آب میوه‌ها، نان ، پنیر و ماست  در مقدار کم اشاره کرد. استرس  و فشار عصبی ، داشتن گروه خونی O، میکروب هلیکو باکترپیلوری ، مصرف قهوه و الکل از عوامل تشدید کننده زخم معده  و اثنی‌عشر هستند.

البته باید متذکر شوم که مصرف میوه و سبزی خام در افرادی که ناراحتی معده دارند ، مضر است نه تمام افراد. بنابراین باید میوه و سبزی را تا حد ممکن به صورت پخته مصرف کنند.

نکات زیر را به یاد داشته باشید:

– قبل و بعد از وعده غذایی، کمی استراحت کنید. باید موقع غذا خوردن هیچ گونه اضطراب و ناراحتی نداشته باشید.

– آهسته غذا بخورید و خوب بجوید.

– ۳ ساعت قبل از خوابیدن، از خوردن غذا خودداری کنید.

– چربی غذا باید کم باشد.

– از خوردن سرخ کردنی ها ، جداً پرهیز کنید.

– غذاهای تند را مصرف نکنید.

– نمک مصرف نکنید. استفاده زیاد از نمک در غذا، نه تنها باعث افزایش فشار خون می گردد، بلکه باعث به وجود آمدن باکتری هلیکوباکتر در معده می گردد. نمک همچنین باعث سرطان معده می گردد.

– از مصرف کردن غذاهای زیر خودداری کنید: قهوه ، چای، نوشابه های گازدار ، مرکبات، محصولاتی که از گوجه فرنگی تولید می شوند و شکلات.

– سیگار نکشید.

آیا مصرف کافئین اعتیاد آور است

کافئین نوعی ماده آلکالوئیدی است که بطور طبیعی در برخی مواد غذایی از جمله دانه قهوه، چای، دانه کاکائو و … یافت می‌شود. این ماده را به برخی انواع نوشیدنی از جمله نوشابه اضافه می‌کنند. کافئین سبب ایجاد طعم تلخی می‌شود. این ماده، محرک سیستم عصبی همراه با اثرات روان درمانی و همچنین تحریک کننده سیستم تنفسی است. کافئین ضربان قلب را بالا برده و ادرار آور است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کافئین یکی از پرمصرف ترین مواد غیر مغذی در دنیاست که در مواد غذائی متعددی وجود دارد . کافئین که از نظر تعریف جزء داروها قرار می گیرد ،ماده ای است که یک یا چند عمل را در بدن دگرگون می کند و به طور طبیعی در بسیاری از غذاها و نوشیدنی های گاز دار وجود دارد .قهوه ،چائی و نوشابه های گازدار دارای کولا حاوی این ماده هستند و به خاطر اثر و مزه محرکشان به میزان وسیعی استفاده می شوند.

کافئین در بدن چه اثری دارد؟

از نظر دارو شناسی ،کافئین جزء داروهای محرک ملایم است.کافئین دستگاه گوارش را تحریک کرده و باعث افزایش سرعت دفع موثر آن می شود و همچنین سیستم اعصاب مرکزی را تحریک یا به اصطلاح بیدار می کند .همچنین کافئین به میزان زیادی باعث افزایش تجمع سروتونین مغز می شود و به همین دلیل است که با کم شدن حالت خواب آلودگی ارتباط دارد.کافئین همچنین باعث تحریک تولید گرما در بدن می شود .مقدار کافئین موجود در در یک فنجان قهوه برای مدت یک تا دو ساعت سرعت سوخت و ساز بدن را به میزان کمی افزایش می دهد.

آیا درست است که به تدریج ،افراد به کافئین بیشتر و بیشتری نیاز دارند تا همان تأثیر را بگیرند؟

بله،قدرت تحمل بیشتر مردم نسبت به کافئین به سرعت افزایش می یابد زیرا بدنشان با میزان مصرف قبلی سازگار می شود .برخی پژوهش ها نشان داده اند که به تدریج حساسیت زیاد بدن نسبت به ترکیب آدنوزینی تولید شده افزایش یافته و در نتیجه باعث کاهش اثرات کافئین می شود .کافئین فشار خون را افزایش داده و دفع ادرار ،فعالیت دستگاه اعصاب مرکزی ،تجزیه چربی های خون و حرکت دودی روده را تحریک می کند.

آیا این بدان معناست که کافئین داروی معتاد کننده ای است؟

بله ،کافئین به تدریج اعتیادآور است : بدن خود را با حضور آن سازگار می کند .عدم مصرف ناگهانی بعد از استفاده طولانی مدت (حتی در حد اعتدال )،کاهش از مقدار زیاد به مقدار کم و یا جایگزین کردن با فرآورده های بدون کافئین ،باعث بروز علائمی مانند سردرد ،خواب آلودگی و خستگی می شود.سردرد ناشی از ترک کافئین به قدری رایج است که بسیاری از داروهای سردرد که حاوی کافئین هستند باعث از بین رفتن این درد نمی شوند.

عوارض مصرف بیش از حد کافئین چیست؟

مقادیر زیاد کافئین ممکن است باعث واکنش هائی شبیه حملات اضطراب شود.به عنوان مثال افرادی که به میزان زیادی در روز قهوه می نوشند دچار ناراحتی هائی مانند سرگیجه ،آشفتگی،بی قراری،سردرد های عود کننده،ناراحتی های روده و مشکلات خواب می شوند.در چنین مواردی قبل از تجویز داروهای مسکن یا درمان های دیگر ،پزشک باید میزان مصرف کافئین توسط بیمار را بررسی کند.

مصرف کافئین تا چه حد مجاز است؟

این میزان در افراد مختلف متفاوت است .افراد جوان بیش از افراد مسن قادر به تحمل آن هستند و مصرف کافئین به هنگام صبح به میزان کمتری احتمال ایجاد اختلال در خواب دارد تا آنکه شب هنگام خواب مصرف شود.حتی مصرف یک فنجان قهوه در پایان روز باعث به هم خورن الگوی طبیعی خواب می شود به طوری که در بیشتر موارد ،خواب را به تأخیر انداخته یا باعث می شود شخص بعد از خواب شبانه احساس خستگی کند.افرادی که خواب آشفته دارند باید از چهار ساعت قبل از خواب از مصرف مواد غذائی حاوی کافئین خودداری کنند .از آنجا که این موضوع در مورد بسیاری از مواد دیگر نیز صادق است ،توصیه می شود مصرف غذاها و نوشیدنی های کافئین دار در حد اعتدال باشد.برای آنکه کاهش یا حذف کافئین بدون علائم ترک باشد،باید مصرف آن را کاهش داد.

آیا کافئین بر مواد مغذی اثر دارد؟

کافئین ممکن است قابلیت دسترسی بعضی از مواد مغذی مانند کلسیم و آهن را کاهش دهد .شواهدی وجود دارد که کافئین می تواند عامل خطری برای پیشرفت بیماری پوکی استخوان باشد.کافئین ،دفع کلسیم را تسریع می کند و به ویژه تأثیر کافئین بر تعادل کلسیم زمانی ممکن است شدیدتر باشد که فرد از طریق مواد غذائی کلسیم کافی دریافت نکند.قهوه و چای هر دو مانع جذب آهن می شوند ،البته این تأثیر بیشتر به دلیل وجود پلی فنل و اسید تانیک است تا کافئین.

اثرات کافئین
اثر کافئین بر مغز، زود از بین می رود و بر خلاف دیگر مواد محرک یا الکل، تأثیر آن موقتی و کوتاه مدت است. در بسیاری افراد، مصرف کافئین مشکلی در تمرکز یا فعالیتهای مغزی ایجاد نمی‌کند و به همین دلیل، انواع نوشیدنیهای کافئین‌دار هنگام کار مورد استفاده قرار می‌گیرند. مصرف مداوم کافئین می‌تواند منجر به عادت به این ماده شود؛ بطوری که با مصرف نکردن آن بدن نسبت به ماده آدنوزین بیش از حد حساس می‌شود و همین امر سبب افت فشار خون می‌گردد. پایین آمدن فشار خون منجر به سردرد و دیگر علائم می‌شود. تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که مصرف کافئین (موجود در قهوه) احتمالاً خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را کاهش می‌دهد. البته در این مورد هنوز باید تحقیقات زیادی صورت گیرد.

مصرف بیش از حد کافئین می‌تواند سبب مسمومیت گردد. علائم این مسمومیت عبارتند از، بیقراری، عصبی بودن_، هیجان، بیخوابی، سرخی صورت ، ادرار بیش از اندازه و ناراحتیهای گوارشی__. این ناهنجاری در برخی افراد پس از مصرف روزانه ۲۵۰ میلی‌گرم کافئین حادث می‌شود. مصرف بیش از یک گرم کافئین در روز می‌تواند منجر به گرفتگی ماهیچه‌ای، افکار و صحبت پریشان و نامربوط، تنشهای روانی و … شود. مسمومیت کافئین سبب بیماریهایی که علائم آنها شبیه به ناهنجاریهای وحشت یا بیماریهای مربوط به اضطراب است، می‌شود.

هر چند مصرف معقول کافئین، مشکلات خاصی را در انسان بوجود نمی‌آورد اما این ماده برای بسیاری از حیوانات از جمله سگ و اسب به دلیل تفاوت در سوخت و ساز کبدشان، ماده‌ای سمی محسوب می‌شود. اخیراً یک تحقیق جالب نشان داده است که مصرف کافئین، می‌تواند خطر ابتلا به دیابت ملیتوس را تا ۵۰ درصد کاهش دهد. اگر چه این بیماری در ابتدا در بیمارانی مشاهده می‌شد که مقدار زیادی قهوه (۷ فنجان در روز) مصرف می‌نمودند، اما امروزه به این نتیجه رسیده‌اند که کافئین سبب بهبود بیماری دیابت می‌شود.
سوء استفاده و اعتیاد به کافئین
کافئین در اشکال مختلف، معمولاً به منظور اثرات محرک خود مورد استفاده قرار می‌گیرد. امروزه، این ماده را می‌توان در مقادیر بسیار زیاد تهیه نمود و در فرآورده‌های مختلف آن را بکار برد. کافئین خالص که در تهیه قرصهای کافئین از آن استفاده می‌شود، به راحتی در دسترس می‌باشد. از این نوع قرصها معمولاً کارگرها یا دانشجویانی که می‌خواهند برای کار یا مطالعه، تمام شب را بیداری بکشند استفاده می‌کنند. استفاده از قرصهای کافئین به شدت مورد انتقاد قرار گرفته، چون بسیاری از متخصصین این قرصها را دلیل مرگ دانش آموزان می‌دانند. به این دلیل که اغلب دانش آموزان، بدون آن که از اثرات مضر این قرصها خبری داشته باشند، کافئین زیادی مصرف می‌کنند و جان می‌سپارند.

امروزه در ایالات متحده آمریکا، میزان کافئین موجود در این قرصها را به ۲۰۰ میلی‌گرم کاهش داده‌اند و تمام تولید کنندگان موظفند این قانون را برای تهیه قرصهای کافئین رعایت نمایند. البته باز هم چندین مورد مرگ به دلیل مصرف تعداد زیادی قرص به چشم می‌خورد. اولین بار یک شیمیدان آلمانی به نام فردریک فرداناند رانج توانست در سال ۱۸۱۹م کافئین را از مواد حاوی آن جداسازی نماید. البته گفته‌ها حاکی از آن است که او این کار را به تحریک فردی به نام ژوهان وولف گنگ وان گوته انجام داد.

میزان کافئین موجود در مواد غذایی

شکلات تلخ و شیرین ۸۷۵ میلی‌گرم در هر کیلوگرم
شکلات شیری ۱۰۰ تا ۲۱۰ میلی‌گرم در هر کیلوگرم
کاکائو ۱۷ میلی‌گرم در هر لیتر
قهوه‌ای که خوب دم شده ۱۳۰ تا ۱۶۰ میلی‌گرم در هر لیتر
قهوه بدون کافئین ۱۳ تا ۲۰ میلی‌گرم در هر لیتر
قهوه فوری ۱۳۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم در هر لیتر
اسپرسو ۳۴۰۰ میلی‌گرم در هر لیتر
چای سیاه دم شده ۸۵ تا ۳۷۰ میلی‌گرم در هر لیتر
چای فوری دم شده ۱۲۰ میلی‌گرم در هر لیتر
چای سبز ۸۵ میلی‌گرم در هر لیتر
چای سفید ۶۸ میلی‌گرم در هر لیتر
به کافئین موجود در چای، گاهی “تئین” هم گفته می‌شود، چون قبلاً تصور می‌کردند که کافئین موجود در چای، چیزی جدای از کافئین موجود در قهوه می‌باشد.
نوشیدنی انرژی‌زا ۳۵۰ میلی‌گرم در هر لیتر. در برخی کشورها این میزان کافئین را تا ۱۳۵ میلی‌گرم کاهش می‌دهند.
نوشیدنی غیر الکلی (کافئین دار) ۱۰۰ تا ۲۷۰ میلی‌گرم در هر لیتر
قرصهای کافئین حاوی ۲۰۰ میلی‌گرم کافئین می‌باشند.

مصرف سیگار توسط مادر به جنین آسیب می زند

سیگار کشیدن در طول حاملگی موجب بیماری های زیادی مانند مرده زایی، سقط خود به خود، مرگ جنین و مرگ در دوران نوزادی می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آمار نشان می ‏دهد که حدود ۱۲% همه زنان حامله سیگار می ‏کشند. زن بارداری که در روز ۲۰ نخ سیگار (یک بسته) دود می ‏کند،

در طول یک دوره بارداری بیش از ۱۱۰۰۰ بار دود تنباکو را وارد دستگاه تنفس خود می ‏کند!

علاوه بر عوارض ذکر شده فوق، در واقع وقتی شما سیگار می ‏کشید، جنین شما نیز سیگار می ‏کشد؛ بدین معنی که دود سیگار از جفت می ‏گذرد و وارد بدن جنین می ‏شود.

وزن نوزادان مادران سیگاری حدود ۱۷۰ تا ۲۰۰ گرم کمتر از نوزادان مادران غیر سیگاری است و همچنین پیدایش برونشیت و عوارض تنفسی در سال اول زندگی در کودکانی که یکی از والدین آنها سیگار می کشد شایع تر است.

میزان بروز سرما خوردگی، عفونت گوش میانی، گلو درد و گرفتگی صدا در کودکانی که والدین سیگاری دارند بیش از کودکانی است که والدین غیر سیگاری دارند.

سیگار کشیدن فشار خون شما را بالا برده و میزان اکسیژن و مواد مغذی دریافتی کودک شما را کاهش می ‏دهد.

سیگار کشیدن باعث لخته شدن خون نیز می ‏شود. این دو دلیل از جمله دلایل مضر بودن سیگار کشیدن طی بارداری هستند.

یک مطالعه دیگر نشان داده است که جنین در مقایسه با مادر در تماس با غلظت بسیار بیشتری از نیکوتین قرار می ‏گیرد.

این غلظت بالا می تواند باعث شود که کودک پس از به دنیا آمدن، علایم قطع مصرف نیکوتین را نشان دهد.

به‏ علاوه اگر شما طی بارداری سیگار بکشید، دو برابر احتمال می ‏رود که کودک شما در زمان بلوغ، سیگارکش قهاری شود.

دود تنباکو حاوی بسیاری از مواد مضر است که برخی از آنها عبارتنداز: نیکوتین، مونوکسیدکربن، سیانید هیدروژن، قطران، رزین‏ها و

برخی عوامل ایجاد کننده سرطان (سرطان‏زا) . این مواد به تنهایی یا همراه با هم می ‏توانند به جنین در حال تکامل آسیب برسانند.

سیگاری ‏ها بیش از غیرسیگاری ‏ها در دوران حاملگی دچار مشکل می ‏شوند.

شواهد پزشکی نشان می ‏دهند که سیگار کشیدن در دروان بارداری خطر مرگ یا آسیب جنین را افزایش می ‏دهد.

سیگار کشیدن در جذب ویتامین‏های B و C و فولیک ‏اسید اختلال ایجاد می ‏کند.

کمبود فولیک ‏اسید می تواند سبب بروز اختلالات لوله عصبی و افزایش بروز عوارض ناشی از بارداری در مادر شود.

بیش از ۳۰ سال است که می ‏دانیم نوزادان به دنیا آمده از مادران سیگاری ، ۷ انس (حدود ۲۰۰ گرم) کم وزن‏ تر هستند.

به همین دلیل حتی روی بسته ‏های سیگار نیز به زنان در مورد سیگار کشیدن در دوران بارداری هشدار داده شده است.

کاهش وزن تولد با تعداد سیگارهایی که مادر می ‏کشد، ارتباط مستقیم دارد.

به ‏طوری که اگر مادر در سایر بارداری ‏های خود سیگار نکشد، این اثرات در سایر فرزندان مشاهده نخواهد شد.

دود ناشی از استعمال دخانیات حاوی بیش از چهار هزار ماده سمی و بیش از ۸۰ ماده سرطان زا است که افراد غیر سیگاری به صورت غیرداوطلبانه در معرض ابتلا به بیماری های ناشی از آن هستند.

قرار گرفتن در معرض دود سیگار، خطر ابتلا بیماری های تنفسی را در بالغین تا حدود ۲۵ درصد و در کودکان تا حدود ۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش خواهد یافت همچنین ریه های فرد سیگاری که در مجاورت فرد سیگاری بوده است، عملکرد ضعیف تری نسبت به یک فرد غیر سیگاری سالم دارد

تصاویر و رنگ پاکت سیگار در مقدار مصرف آن موثر است

نتایج بررسی های صورت گرفته در تحقیقات پژوهشگران علوم پزشکی مشخص شده است که می‌توان با ایجاد تغییر رنگ و تصاویر موجود بر روی پاکت سیگار مصرف آن را کاهش داد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ساینس‌دیلی در  خبری اعلام کرد که مطالعات محققان در استرالیا نشان می‌دهد استفاده از رنگ‌های زننده در پاکت سیگار می‌تواند به کاهش مصرف آن کمک کند.

این محققان بر این باورند که رنگ بسته‌بندی سیگار تاثیر زیادی در کاهش تمایل افراد به مصرف سیگار دارد.

مطالعات انجام شده در استرالیا که در آن  از سال ۲۰۱۲ از رنگ‌های خاصی در بسته‌بندی سیگار استفاده شده نشان می‌دهد مصرف سیگار به طور محسوسی کاهش
یافته است.

در این بین زشت‌ترین رنگ موجود با نام رسمی Pantone 448 C با ایجاد حس غریب و ناخوشایند در کاهش مصرف سیگار بسیار موثر است.

در واقع جایگزین‌کردن این رنگ به جای رنگ‌های زیبا و براق در بسته‌بندی فعلی پاکت سیگار انتظار می‌رود مصرف سیگار کاهش یابد.

محققان معتقدند که تصویب طرح فشار بر کارخانه‌های ساخت دخانیات و طراحی بسته‌هایی با رنگ زننده و با استفاده از هشدارهای سلامتی بزرگ، تاثیر زیادی در کاهش مصرف دخانیات خواهد داشت.

درواقع استفاده از قوانین جدید ساخت و بسته‌بندی سیگار در کنار سایر فاکتورهای اقتصادی مثل افزایش مالیات بر سیگار و لغو بیمه افراد سیگاری سهم چشمگیری در افزایش موفقیت طرح جلوگیری از مصرف دخانیات خواهد داشت.

پیش از این نیز نتایج تحقیقات صورت گرفته توسط پژوهشگران آمریکایی که در مجله Tobacco Control منتشر شده بود نشان داد که درج تصاویر منزجرکننده یا پیام‌های هشداردهنده بر روی پاکت سیگار، تاثیر قابل توجهی بر مغز افراد سیگاری‌ می‌گذارد.

محققان دانشگاه پنسیلوانیا در این پژوهش، عملکرد مغزی ۱۹ فرد سیگاری را در هنگام مشاهده ۲۴ تصویر حاوی پیام‌های هشداردهنده با استفاده از دستگاه ام‌آرای مورد بررسی قرار دادند. این تصاویر شامل عکس‌هایی با محتوای احساسی و هشداردهنده مانند وضعیت ریه افراد سیگاری، دندان‌های خراب و جسد، به همراه تصاویری با محتوای احساسی کمتری مانند ماسک اکسیژن و سنگ قبر بودند.

نتایج بدست آمده نشان می‌دهد، تصاویری که بار احساسی زیادی داشتند، موجب افزایش فعالیت در قسمت‌هایی از مغز که درگیر ترس و ایجاد خاطرات طولانی‌مدت هستند، شدند؛ این تصاویر همچنین میل بیننده را برای کشیدن سیگار کاهش می‌دهد. به گفته محققان، هرچه عکس‌ها ترسناک‌تر یا منزجرکننده‌تر باشد، میل مصرف سیگار با کاهش بیشتری مواجه می‌شود.

مراقبت از خود بعد از تعویض دریچه قلب

اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

در بیماری های دریچه ای فعالیت و عملکرد دریچه ها دچار اختلال می شود وجود دریچه ناسالم ممکن است باعث بزرگ شدن عضله قلب و افزایش بار کاری قلب شود و شما نشانه هایی از قبیل احساس ضعف هنگام فعالیت ، تند شدن ضربان قلب ، درد قفسه سینه ، غش به طور ناگهانی و تنگی نفس را تجربه نمائید که بنا به دستور پزشک دریچه قلبی خود را ترمیم یا تعویض می کنید.

مراقبت های بعد از ترخیص :

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  یکی از مهم ترین آموزش های بعد از عمل نحوه صحیح تنفس می باشد :

۱- به آرامی از راه بینی ، تنفس عمیق بکشید ، چند لحظه نگهدارید و سپس بازدم خود را به آرامی از دهان خارج کنید .
۲- دستهای خود را به صورت ضربدر روی قفسه سینه بگذارید و به آرامی سرفه کنید ، سعی کنید خلط خود را خارج کنید .
۳- از وسیله کمک تنفسی که در بخش به شما داده استفاده نمائید .

درد

درد ناحیه برش جراحی یکی از شایعترین مشکلات می باشد به منظور تسکین درد می توانید از قرص استامینوفن ، طبق دستور پزشک خود استفاده نمائید ، این نکته را به خاطر داشته باشید که درد به قلب فشار می آورد و باعث افزایش فشار خون می شود .

امروزه پس از جراحی های بزرگ از جوراب های واریس استفاده می شود . پوشیدن این جوراب ها باعث می شود که لخته خون در پاهای شما تشکیل نگردد و پاها ورم نکند . شما می توانید به مدت ۱ ماه از این جوراب ها استفاده کنید و هنگام خواب می توانید جوراب ها را در بیاورید .

پس از گذشتن سه روز از عمل جراحی خود می توانید روزانه ۱ بار به مدت حداکثر ۵ دقیقه حمام کنید روی محل برش جراحی را با لیف نرم و شامپوی بچه شستشو دهید ، بهتر است حین استحمام روی صندلی بنشینید .

در هنگام استراحت فقط به پشت بخوابید و از به پهلو خوابیدن به مدت ۶ هفته خودداری کنید .

تا مدت ۲ ماه جهت خواندن نماز از میز و صندلی استفاده کنید .

پیاده روی روزانه روی زمین صاف و ترجیحاً هوای آزاد برایتان بسیار مفید است .

حدوداً پس از ۲ – ۵/۱ ماه از جراحی می توانید به کار خود باز گردید . شروع به کار حتماً به صورت نیمه وقت باشد تا خیلی خسته شوید .

-از بلند کردن اشیاء سنگین تر از kg 3 خود داری کنید .
– بهتر است اتاق شما از میهمانان جدا باشد .
-حداقل تا ۲ ماه از رانندگی کردن اجتناب کنید ( در صورتی که فرمان ماشین از نوع هیدرولیک باشد رانندگی بلامانع است .
-رژیم غذایی در بیماران دریچه ای معمولی میباشد اما بهتر است رژیم غذایی کم نمک و کم چرب باشد ، از مصرف غذای چرب و سرخ کردنی خودداری کنید ، غذاها به صورت آب پز، بخار پز و کباب شده باشد .
– در صورتی که دریچه شما از نوع فلزی باشد باید قرص وارفازین استفاده کنید مصرف این قرص با کنترل pt و INR شما می باشد که در صورت کنترل شدن ماهی یکبار باید این ازمایش را انجام دهید .
-این قرص باید همیشه در سر ساعت معین از روز ترجیحاً وقتی معده خالی است مصرف شود.
– دارو را در ظرف شیشه ای بدور از نور ، رطوبت و گرما نگهداری کنید .
– خانمها تا ۶ ماه بعد از عمل بایستی پیشگیری مطمئنی از بارداری داشته باشند .

در صورت وجود هر گونه از علائم زیر به درمانگاه قلب مراجعه کنید .

۱-تنگی نفس و تپش قلب
۲-احساس درد قفسه سینه
۳- التهاب / قرمزی / گرمی و بروز ترشح از محل زخم
۴-لرز شدید و بدنبال آن تب
۵- درد و سفتی پشت ساق پا

سی تی آنژیوگرافی چیست ؟

یک تست پزشکی کم تهاجمی می باشد که به پزشک در تشخیص و درمان بیماری عروقی شما کمک می کند . اساس  این تست استفاده از تکنولوژی سه بعدی است و در بعضی از موارد از ماده حاجب برای تولید تصاویر از عروق  بزرگ بدن استفاده می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در این تست از وسائل  مخصوص رادیولوژی برای تولید قطعات تصاویر زیاد و یک کامپیوتر برای اتصال این تصاویر به یکدیگر استفاده می شود .

موارد استفاده از سی تی آنژیو :

این پروسیجر برای بررسی عروق خونی در نقاط کلیدی بدن که شامل مغز ، کلیه ها ، لگن ، ریه ها ، قلب و گردن است ، استفاده می شود .

پزشکان از این روش برای تشخیص موارد زیر استفاده می کنند :

۱- مشخص کردن بیماری در آئورت یا عروق  بزرگ دیگر
۲- تشخیص بیماری عروقی در سرخرگ کاروتید گردن
۳- تشخیص مشکلات عروقی مغز
۴- مشخص کردن تنگی های عروقی قبل از عمل جراحی
۵- مشخص کردن بیماری در عروق کلیوی و کمک برای آمادگی پیوند کلیه
۶- کمک به جراحان در ترمیم عروق خونی و بررسی آنها برای بالون گذاری
۷- تشخیص صدمه در عروق در بیمارانی که ضربه دیده اند .
۸- بررسی جزئیات عروقی که به تومور خونرسانی می کنند ،  قبل از جراحی
۹- مشخص کردن پارگی ائورت و شاخه های  اصلی آن
۱۰- نشان دادن وسعت و شدت  اتروسکلروز و تنگی در عروق کرونر
۱۱- در بیمارانی که باید عمل جراحی باز شوند .
۱۲- بررسی بیماری های سرخرگی بخصوص در کسانی که سابقه فامیلی دارند .
۱۳- تشخیص بیماریهای عروقی ریوی
۱۴- تشخیص لخته در عروق

چگونه باید برای پروسیجر آماده شوید ؟

لباس های راحت و گشاد بپوشید – اشیاء فلزی مثل جواهرات ، عینک ، دندان مصنوعی و گیره مو باید در آورده شود . سمعک را نیز باید در بیاورید . چند ساعت قبل از پروسیجر باید از خوردن و آشامیدن خودداری کنید به خصوص اگر قرار باشد از ماده حاجب استفاده کنید .

اگر داروی خاصی استفاده  می کنید و یا  حساسیت داروئی یا غذائی خاص دارید به  پزشک اطلاع دهید . اگر تاریخچه بیماری قلبی – آسم – دیابت – بیماری کلیوی یا تیروئید دارید ، به پزشک اطلاع دهید . بارداری و یا شیردهی  نیز باید اطلاع داده شود .

دستگاه چه شکلی است ؟

شبیه به یک ماشین بزرگ است که یک ورودی یا تونل در مرکزآن قرار دارد و یک میزمخصوص که در تونل حرکت می کند در مرکز دستگاه یکسری تشخیص دهنده های الکترونیکی روبروی هم در یک حلقه قرار دارند که دور شما می چرخند . کامپیوتر و مانیتوری به این دستگاه وصل است که اطلاعات به تصویر کشیده شده را بررسی می کند .

چگونه این کار انجام می شود ؟

این تست بیشتر در بیماران سرپائی انجام  می شود.   تکنسین بیمار را روی میز دستگاه  معمولاً  به صورت صاف به روی پشت یا کنار و یا شکم  می خواباند . طناب ها و یا بالشهای مخصوص برای درست وضعیت دادن  و نگه داشتن بیمار استفاده می شود .

پرستار یا تکنسین اموزش دیده یک راه باز سرم در دست بیمار ایجاد می کند سپس میز به آهستگی برای گرفتن عکسهای اصلی به داخل دستگاه فرستاده می شود ،

وقتی که شروع به گرفتن تصاویر می کنند ، با یک دستگاه اتوماتیک دارو تزریق می شود . ممکن است از بیمار  بخواهند که نفس خود را حبس کند وقتی تست به اتمام رسید ، مدتی طول می کشد که عکسها را از نظر کیفیتی بررسی کنند و بعد سرم را قطع می کنند کل زمان انجام تست  ۲۵-۱۰  دقیقه  طول می کشد و تمام زمان انجام با کارهای قبل و بعد از آن حدود یکساعت به طول می انجامد .

در حین انجام کار شما چه احساسی خواهید داشت ؟

بیشتر تست های از این قبیل کم درد ، سریع و آسان است . در این نوع تست ها مدت زمان  کاهش یافته است . ممکن است تنها مدت زمانی که بیمار باید بی حرکت باشد ، برایش آزاردهنده باشد ، بهتر است که پرستار یا تکنسین مسکن یا آرام بخش تجویز کنند .

زمانی که ماده حاجب تزریق می شود ، یک احساس سوزن ، سوزنی به شما دست می دهد ، ممکن است احساس گرما یا طعم فلز در دهان حس کنید . گاهی در بعضی از افراد احساس خارش و کهیر ایجاد می شود که برای از بین بردن آن از دارو استفاده می شود . باید بدانید که اگر دچار سرگیجه( حالت سبکی سر ) و یا حالت سختی در تنفس شدید به پرستار اطلاع دهید که از عوارض بعدی جلوگیری شود .

وقتی شما به داخل دستگاه رانده می شوید ، کمی احساس همهمه و چرخش در اطراف سر نمایان    می شود که طبیعی است . باید بدانید  که اگر چه در اتاق تنها هستید  ولی تکنسین شما را می بیند ، صدای شما را می شنود و با شما  صحبت می کند . در مورد بچه ها ، پدر یا مادر در اتاق حضور دارند و باید لباس محافظ به آنها داده شود .

بعد از انجام کار می توانید فعالیت عادی داشته باشید اگر ماده حاجب تزریق شده باشد ، ممکن است به شما کارهای خاصی توصیه شود .

چه کسی نتایج را بررسی می کند و چگونه شما آن را تحویل بگیرید ؟

رادیولوژیست یا پزشکی که برای اینکار آموزش دیده است ، اطلاعات را آنالیز می کند ، امضاء می کند و آن را تحویل شما میدهد که به پزشک مربوطه خود مراجعه کرده و از او توضیحات لازم را بگیرید .

عمل پیوند بای پس شریان کرونر چیست ؟

قلب خون دارای اکسیژن را به درون بدن پمپ می کند  هنگامیکه شریانهای خون رساننده به ماهیچه قلب بوسیله  رسوبهای چربی مسدود شوند ممکن است نیاز باشد تا نوعی از عمل جراحی قلب باز به نام بای پس شریانهای کرونر را انجام دهید .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عمل جراحی قلب (CABG) هنگامی انجام می شود که رسوبات چربی شریان کرونر را مسدود کرده باشند که در این صورت جریان خون به داخل رگهایی که نقش تغذیه کننده برای قلب دارند مسدود می شود .

در طول عمل جراحی ، پزشک جراح یک رگ را که معمولاً از پا یا دیواره قفسه سینه است برداشته و از آن برای ایجاد مسیر دیگری برای رساندن خون از رگ مسدود شده به قلب استفاده می کند . اغلب  موارد بیشتر از یک شریان کرونر نیاز به پیوند دارد.

چه مواردی لازم است قبل از عمل  انجام دهیم :

– از ۹ روز قبل از عمل جراحی از مصرف آسپرین و پلاویکس خودداری کنید.

– داروهای ضد انعقادی مثل وارفارین را از ۵ تا ۷ روز قبل از عمل جراحی مصرف ننمایید .

– استعمال دخانیات را چند هفته قبل از عمل جراحی متوقف کرده یا کاهش دهید
– در صورت درمان با داروی دیجوکسین ، بنا به نظر پزشکتان از ۲ تا ۳ روز قبل از عمل مصرف آن را متوقف کنید .

– مصرف درمان با داروهای ضد بی نظمی قلبی ، نیترات ها مثل نیتروکانتین و داروی پروپرانول را تا شب قبل از عمل ادامه دهید .

– در صورتی که مبتلا به دیابت ، پرفشاری خون ، بیماریهای انسدادی ریه و یا دیگر بیماریهای تنفسی ، کلیوی یا کبدی می باشید ، یا اگر عفونت خاص همچون عفونت ادراری داشته یا به دارو وغذای خاصی حساسیت دارید حتماً پزشکتان را مطلع کنید .

– شب قبل از عمل دوش گرفته و چنانچه در بیمارستان بستری نیستید تمام موهای بدن خود را بجز موهای سر ، ابروها و مژه ها را بتراشید .

– شب قبل از عمل از ساعت ۱۲ شب به بعد از مصرف غذا و مایعات پرهیز کنید .

نکاتی را که لازم است قبل از عمل بدانم :

– پس از عمل جراحی شمار را در بخش آی سی یو  تحت مراقبت ویژه و دائم قرار می گیرید . مدت بستری در این بخش

– به  شما لوله هایی جهت تنفس : خروج ترشحات ، نمونه گیری خون شریانی و لوله ادراری موصل است که پس از به هوش آمدن و به تدریج این  لوله ها از شما جدا خواهند شد .

– شب قبل از عمل توسط یک متخصص بیهوشی معاینه خواهید شد .

– بی حرکتی و استراحت طولانی در تخت موجب ضعف عضلات ، تجمع ترشحات در ریه ، یبوست و احتباس و ایجاد سنگ در مجاری ادرار می شود . برای جلوگیری در این موارد نیاز است که هر یک تا ۲ ساعت در تخت تغییر وضعیت دهید که این امر به کمک پرستاران بخش آی سی یو  انجام خواهد شد .

اگر وضعیت کلی شما خوب باشد پس از ۱۲ ساعت می توانید در تخت نشسته و بعد از ۲۴ ساعت روی صندلی کنار تخت با کمک پرستاران بنشینید . و از روز  سوم الی پنجم می توانید حرکت کامل داشته باشید . و از ماه سوم به کار خود ادامه دهید . همیشه  بایستی به خاطر داشته باشید که از انجام فعالیت و ورزش سنگین و رانندگی با ماشین سنگین خودداری کنید . بهبودی کامل ممکن است نیاز به ۳ ماه داشته باشد .

– برای بهبود وضعیت تنفسی و جلوگیری از تجمع ترشحات ریه و ایجاد عفونت ریوی بایستی تمرینات سرفه و تنفس عمیق را با راهنمایی پرستاران بخش آی سی یو  انجام داده و برای این کار می توانید از وسیله ای به نام اسپیرومتر که در اختیار شما قرار می گیرد استفاده کنید .

– باید بدانید که این عمل ، بیماری شریانهای کرونر را درمان نمی کند . برای جلوگیری از بروز دوباره بیماریهای قلبی بایستی شیوه زندگی خود را تغییر دهید .

– نواحی صورت ، گردن و دستها ممکن است پس از عمل پف آلود باشند که به تدریج برطرف خواهد شد .

– بهتر است که پس از عمل از لباسهای راحت و گشاد استفاده کنید .

آنژیوپلاستی

گاهی به دلیل رسوب کلسترول در رگهای قلب رگها تنگ شده و بیماری آترواسکلروز یا همان تنگی عروق قلب بوجود می آید که در نتیجه آن خون رسانی به سلول های بافت قلب کاهش پیدا کرده و منجر به دردهای قلبی و گاهی سکته قلبی می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آنژیوگرافی روش  تشخیصی این بیماری است. پس از انجام آنژیوگرافی جهت درمان پزشک ،آنژیوپلاستی و یا بای پس  عروق کرونر(جراحی قلب باز) را پیشنهاد میکند.روش درمان با توجه به تعداد رگهای درگیر،میزان و محل گرفتگی رگ و سایر بیماریهایی که فرد دارد مانند دیابت و نارسایی قلبی انتخاب می شود.

آنژیو پلاستی عروق کرونر یک روش درمانی است  جهت برطرف کردن انسداد عروق کرونر، هنگامی که تعداد عروق در گیر و میزان گرفتگی آن کم باشد استفاده میشود

مزایای این روش عبارتند از :

۱-خطر آن نسبت به جراحی قلب باز کمتر است.
۲-نیاز به بیهوشی عمومی ندارد.
۳-سرعت انجام آن نسبت به جراحی قلب بیشتر است.
۴-دوره نقاهت آن کوتاه تر است.

اقدامات قبل از آنژیوپلاستی

۱-گرفتن تاریخچه پزشکی و معاینه بیمار توسط پزشک
۲-انجام یک سری آزمایشات شامل آزمایش خون ، نوار قلب، عکس قفسه سینه.
۳-حمام و تراشیدن موهای ناحیه عمل که شامل کشاله های ران می باشد.
۴-از نیمه شب قبل بیمار نباید چیزی بخورد و یا بیاشامد.
۵-مصرف داروی وارفارین از چند روز قبل قطع شود(با پزشک هماهنگی لازم انجام شود)
۶-پلاویکس طیق دستور پزشک تجویز شود.

مراحل انجام آنژیوپلاستی :

آنژیوپلاستی نیز همانند آنژیوگرافی در بخش ویژه ای در بیمارستان به نام کت لب انجام می شود . که دارای دوربین های ویژه و تجهیزات مجهز به اشعه x هستند که پزشک  از این وسایل  جهت بزرگ کردن و دیدن تصاویر رگ استفاده می کند مراحل کار شبیه آنژیوگرافی است .

بیمار روی یک تخت دراز می کشد. یک راه وریدی جهت دادن مایعات و دارو برای بیمار در نظر گرفته می شود.به وسیله چسباندن  الکترودهای نوار قلب روی قفسه سینه ضربان قلب را تحت نظر می گیرند.

بیمار با یک مسکن داخل وریدی خواب آلوده می شود ولی هوشیار است.محل عمل که کشاله ران است بعد از ضد عفونی شدن با یک بی حسی موضعی بی حس می شود.

یک لوله باریک که یک بالون در انتهای آن است از طریق سرخ رگ ران به سرخرگ کرونر وارد می کنند.یک ماده حاجب از طریق همین لوله تزریق می شود.سپس با اشعه x عکسبرداری می شود .این عکس ها محل انسداد و مقدار آن را نشان  می دهد.

هنگامی که نوک لوله به محل دقیق تنگی رسیدبالونی که در نوک آن قرارداردباد می شودبه مدت چند ثانیه و تا چند دقیقه در آن وضعیت می ماندتا توده کلسترولی تنگ کننده رگ به دیواره رگ فشرده شود و مسیر رگ باز شود .

در اغلب موارد در این محل استنت (لوله فنر مانند) قرار داده میشود.فنر در رگ باقی می ماند و مانع تنگی مجدد رگ می شود. برخی از فنر ها حاوی دارو می باشد که این دارو به تدریج آزاد شده و از ایجاد تنگی جلوگیری میکند.

اقدامات بعد از انجام آنژیوپلاستی

۱-بیمار به بخش منتقل میشود و بیمار باید حداقل ۶ ساعت روی تخت دراز بکشد و کاملا بی حرکت باشد.
۲-در صورت نداشتن تهوع و استفراغ میتواند غذا بخورد
۳-۶ ساعت بعد از آنژیوپلاستی کتری که وارد سرخرگ ران شده بود توسط پزشک در آورده می شود. پانسمان فشاری  روی محل قرارداده می شود. و یک کیسه شن روی پانسمان قرار می گیرد جهت جلوگیری از خونریزی بیمار باید کاملا بی حرکت باشد.
۴- جهت دفع ماده حاجب مایعات وریدی به بیمار داده می شود
۵- ۱-۲ روز بعد بیمار از بیمارستان مرخص می شود.

عوارض آنژیوپلاستی

۱- خونریزی از عروق خونی که پک کتتر وارد آن شده است.
۲-آسیب به عروق بوسیله پک کتتر
۳-واکنش حساسیتی به ماده حاجب
۴-درد قفسه سینه
۵-آسیب کلیوی به خاطر ماده حاجب
۶-عفونت در محل ورود کتتر که به صورت قرمزی ،حساسیت  به لمس و یا تب دیده می شود.
۷-بسته شدن مجدد رگ به دلیل عدم مصرف صحیح داروهای آسپرین وپلاویکس

رعایت نکات زیر می تواند به بهبود نتایج آنژیوپلاستی و درمان بیماری کمک کند:

۱-ترک سیگار
۲-داشتن تحرک کافی
۳-کاهش وزن در صورت داشتن اضافه وزن
۴-کاهش استرس
۵-استفاده منظم از داروها مخصوصا پلاویکس و آسپرین
۶-استفاده از رژیم غذایی کم نمک ،کم چربی
۷-مراجعه به کلینک بازتوانی قلب جهت انجام فعالیت با نظارت پزشک و مشاوره تغذیه ای

آزمایش‌ خون برای تشخیص بیماری‌ قلبی عروقی

اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

به غیر از آزمایش‌های متداول خونی که برای ارزیابی برخی از بیماری‌ها انجام می‌شوند، بعضی از آزمایش‌های خونی برای تشخیص بیماری‌های قلبی عروقی اختصاصی می‌باشند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آزمایش‌های خونی، سطوح چربی‌ها (کلسترول و تری‌گلیسریدها)، آنزیم‌های قلبی (شاخص‌های آسیب بافت قلبی)، محتوای اکسیژن و مدت زمانی که طول می‌کشد تا خون لخته ببندد (زمان پروترومین PT) را نشان می‌دهند. آزمایش‌های جدیدتر خون، آسیب به عضله قلب را در فردی‌ که دارای علایمی مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس یا سبکی سر است، نشان می‌دهند. این آزمایش‌ها را می‌توان بلافاصله در یک وضعیت اورژانسی برای تشخیص سریع حمله قلبی انجام داد.

در مورد برخی از انواع آزمایش‌های خونی، نظیرآزمایش چربی خون، از شما خواسته می‌شود که در طول شب چیزی نخورید. در مورد بسیاری از آزمایش‌های خونی مربوط به قلب، خون به جای نوک انگشتان اغلب از سیاهرگ و گاهی از سرخرگ گرفته می‌شود.

چربی خون

اندازه‌گیری کلسترول خون، یک آزمایش معمولی و رایج به شمار می‌رود. از اسامی دیگر این آزمایش “پروفایل لیپوپروتئین” یا “پانل چربی” است.

در این آزمایش‌ها سطوح کلی کلسترول، لیپوپروتئین‌های با چگالی اندک (LDL یا “کلسترول بد”)، لیپوپروتئین‌های با چگالی بالا (HDL یا”کلسترول خوب”) و تری‌گلیسریدها (معمول‌ترین شکل چربی موجود در خون) اندازه‌گیری می‌شوند.

این آزمایش‌ها تعیین می‌کند که آیا شما به درمان نیاز دارید؟ و در صورت درمان آیا چک آپ منظم در شما ضروری می‌باشد یا خیر؟

اگر این اندازه گیری‌ها به حد کافی دقیق نباشند، آزمایش پیشرفته‌تری به نام تست چربی هسته‌ای با رزونانس مغناطیسی وجود دارد که می‌توان از آن برای اندازه‌گیری دقیق‌تر و طبقه‌بندی ذره‌های ریز HDL و LDL استفاده کرد.

سایر آزمایش‌های جدید، که ممکن است به ارزیابی بیشتر خطر کمک کنند، عبارتند از اندازه‌گیری سطح آپوپروتئین مانند آپوپروتئین B (جزیی از LDL) و آپوپروتئین A-1 (جزیی ازHDL).

مفید بودن این آزمایش‌ها در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، معمولاً از این آزمایش‌‌ها بیشتر برای تعیین این مورد استفاده می‌شود که آیا افراد مبتلا به سطوح مرزی HDL و LDLبه درمان دارویی نیاز دارند یا خیر؟

آنزیم‌های قلب

آزمایش خون به منظور بررسی آنزیم‌های (پروتئینهای) قلبی، (که گاهی‌اوقات آنها را شاخص‌های قلبی نیز می‌نامند، چرا که آسیب به عضله قلب را نشان می‌دهند)، روش مناسبی برای تعیین بسیار زودهنگام آسیب‌های وارده به قلب در اثر حمله قلبی می‌باشد.

اگر دچار درد قفسه سینه می‌باشید، پزشک تان ممکن است این آزمایش‌ها را برایتان درخواست کند تا ببیند که آیا آسیبی به قلبتان وارد آمده است یا خیر؟ اگر به علت وجود نشانه‌های هشداردهنده حمله قلبی ، شما به بخش اورژانس مراجعه نمایید، پزشک با استفاده از این روش، احتمال وجود حمله قلبی در شما را بررسی می‌نماید.

مقادیر اندکی از آنزیم‌های قلبی درخون افراد سالم یافت می‌شوند. با اینحال، عضله قلب غنی از این آنزیم‌ها بوده و در اثر آسیب عضله قلبی ناشی ازحمله قلبی، در مقادیر بسیار زیادی در خون نشت می‌کنند.

آنزیم‌های قلبی ممکن است در شروع حمله قلبی (یعنی قبل از اینکه حتی شما متوجه شویدکه دچار حمله قلبی شده‌اید) و قبل ازآسیب بیشتر بافت قلبی، وارد جریان خون شوند.

آنزیمی که معمولاً برای تایید وجود آسیب در عضله قلب اندازه‌گیری می‌شود ، کراتین‌کیناز (CK) می‌باشد. انواع مختلف CK در عضلات قلبی و در عضلات اسکلتی یافت می‌شوند. آن نوع آنزیمی که دقیق‌ترین شاخص آسیب قلبی می‌باشد، فرمی از CK معروف به CK-MB می‌باشد.

سطح CK-MB یافت شده در خون در حدود ۶ ساعت بعد از شروع یک حمله قلبی افزایش می‌یابد و بعد از حدود ۱۸ ساعت به اوج خود می‌رسد. اگر دارای علایمی نظیر درد می‌باشید، بررسی این شاخص‌ها تعیین می‌نماید که آیا در شما حمله قلبی رخ داده است یا خیر؟

سایر نشانگرهای قلبی به نام تروپونین‌ها (شامل تروپونین I و تروپونین T) در انقباض عضله قلب نقش دارند و شاخص‌های بسیار حساسی نسبت به آسیب عضله قلب می‌باشند.

وجود آنها در خون بیمار ممکن است نشان‌دهنده آسیب بسیار ملایمی به قلب باشد و البته این چیزی است که کراتین‌کیناز قادر به نشان دادن آن نمی‌باشد. تروپونین‌ها به آرامی ۴ ساعت پس از شروع حمله قلبی شروع به افزایش می‌کنند و ممکن است تا دو هفته در خون فرد به حالت افزایش یافته باقی بمانند.

میوگلوبین شاخصی است که کماکان از آن برای تشخیص آسیب قلبی استفاده می‌شود. این نشانگر نسبت به یک نوع از CK کمتر اختصاصی است ولی در عین حال دارای مزایایی هم می‌باشد از جمله اینکه جزء اولین شاخص‌هایی است که بعد از حمله قلبی، یعنی تنها ۲ ساعت پس از شروع حمله قلبی افزایش می‌یابند. لذا از آزمایش میوگلوبین می‌توان برای تشخیص حمله قلبی در فردی که از درد قفسه سینه رنج می‌برد، استفاده نمود.

هموسیستئین

هموسیستئین یکی از اسیدآمینه‌های موجود در خون است. پزشکان هموسیستئین را با دقت زیادی بررسی کرده‌اند. فارغ از سن بیمار یا سایر عوامل خطر، سطوح بالای هموسیستئین نشان دهنده خطر بسیار بالایی برای ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی در فرد می‌باشد.

برخی از شواهد حاکی از آن می‌باشند که ممکن است هموسیستئین به پوشش سرخرگ‌ها آسیب بزند و باعث ایجاد لخته خون گردد، ولی تاکنون هیچ گونه رابطه علّی و معلولی مستقیمی در این باره پیدا نشده است. گرچه سطوح هموسیستئین درگذشته به شدت به بیماری قلبی ربط داده می‌شدند، ولی اخیراً محققان دریافته‌اند که این ارتباط به آن حدی که آنها درگذشته تصور می‌نمودند، شدید نمی‌باشد.

سطح هموسیستئین در خون شما ممکن است تا حدی ارثی باشد، البته تا اندازه‌ای هم به رژیم غذایی‌تان بستگی دارد. در برخی موارد، یک سطح افزایش یافته هموسیستئین ناشی از کمبود ویتامینB12 می‌باشد، لذا لازم است که پزشک از طریق آزمایش خون، سطح ویتامین B12 را نیز اندازه‌گیری نماید.

در صورت وجود سابقه‌ای قوی از بیماری قلبی و همچنین عدم وجود عوامل خطر مشخص مانند کلسترول بالا، فشارخون‌بالا، دیابت و غیره پزشک معالج ممکن است سطوح هموسیستئین شما را نیز ارزیابی نماید. خوردن یک رژیم غذایی غنی از اسیدفولیک و ویتامین‌های ‌گروه B به کاهش هموسیستئین کمک می‌کند.

بسیاری از پزشکان معمولاً به افرادیکه در معرض بیماری‌های قلبی قراردارند پیشنهاد مصرف اسید فولیک و ویتامینهای گروه B را می‌دهند. برخی از پزشکان نیز تنها زمانی مکمل‌های غذایی را تجویز می‌نمایند که سطح هموسیستئین افزایش یافته باشد. با این حال، تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که مکمل‌های اسیدفولیک ممکن است باعث جلوگیری از فعالیت فولات‌های طبیعی و ویتامین‌های گروه B شوند که شما در رژیم غذایی‌تان مصرف می‌کنید.

پروتئین واکنش دهنده C

گرچه از کلسترول بالا به خاطر نقشش در ایجاد پلاک در سرخرگ‌ها، اغلب به عنوان یک عامل خطر اصلی بروز حمله قلبی یاد می‌شود، ولی تمام افرادیکه دچار حمله قلبی می‌شوند لزوماً دارای سرخرگ‌های مسدود شده به علت وجود این پلاک‌ها نمی‌باشند.
پزشکان نقش التهاب در سرخرگ‌ها را به عنوان یک فرایند مجزا که ممکن است در ایجاد بیماری سرخرگ‌های کرونری دخالت داشته باشد، مورد مطالعه قرار داده‌اند.
همچنین ممکن است التهاب مشخص کند که چرا در برخی افراد، یک سرخرگ دوباره پس از انجام آنژیوپلاستی بالونی (که برای بازکردن آن رگ بکاررفته بود) مسدود می‌شود.

التهاب در هرجای دیگری از بدن ایجاد تورم می‌کند. اگر تورم در سرخرگ‌ها رخ دهد، این تورم میزان جریان خون عضلات قلب را کاهش می‌دهد.

وقتی‌که التهاب رخ می‌دهد، بدن ماده‌ای به نام پروتئین واکنش دهنده C می‌سازد. میزان پروتئین واکنش دهنده C در خون (که از طریق آزمایش خون مشخص می‌شود) نماد بسیار خوبی برای پیشگویی بیماری قلبی می‌باشد، بویژه در افرادیکه دارای حملات قلبی بوده‌اند.

تا به امروز هیچ کس نتوانسته مطمئن شود که علت بروز التهاب در سرخرگ‌ها چیست؟

شاید علت بروز التهاب در سرخرگ‌ها یک عامل باکتریایی مانند هلیکوباکتر پیلوری (که باعث زخم‌های گوارشی نیز می‌شود) یا یک عامل ویروسی مانند ویروس هرپس سیمپلکس باشد.

کلامیدیا پنومونیه نوع دیگری از باکتری‌ها است که به عنوان یک عامل محتمل ایجادکننده بیماری قلبی بررسی شده است، اما تاکنون هیچ مدرک روشنی دال بر دخالت این باکتری در بیماری‌های قلبی به دست نیامده است.

برخی تحقیقات نشان می‌دهند که التهاب ممکن است به طوراختصاصی به دیواره سرخرگ آسیب بزند، به طوریکه احتمال تشکیل لخته و در نتیجه انسداد سرخرگ بالا می‌رود.

چاقی مفرط و دیابت ممکن است باعث افزایش سطوح پروتئین واکنش دهنده C در خون شوند.
در واقع، چربی احشایی یا چربی شکمی بهترین شاخص برای نشان دادن سطح بسیار بالای پروتئین واکنش دهنده C در یک فرد می‌باشند.

اگر در معرض خطر متوسط یا بالای ابتلا به بیماری قلبی‌عروقی قرار دارید، اندازه‌گیری پروتئین واکنش دهنده C کمک زیادی برای روند درمانی شما می‌نماید .

شما می‌توانید پروتئین واکنش دهنده C را از طریق انتخاب یک رژیم غذایی سالم قلبی و انجام فعالیت بدنی جهت کاهش چربی شکم و همچنین با ترک سیگار کاهش دهید.

تست ورزش

اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

وقتی کسی دچار درد قلبی می‌شود ممکن است نوار قلب چیز خاصی را نشان ندهد، اما شک بالینی پزشک به این سمت است که رگهای قلب بیمار گرفتگی دارند. در این موارد با انجام تست ورزش تا حد زیادی صحت و سقم این مطلب روشن می‌شود. به عبارت دیگر تست ورزش آزمونی است که تغییرات نهفته نوار قلبی را از طریق تحمیل ورزش و فعالیت بدنی شدید به فرد آشکار می‌سازد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در اوایل انسداد عروقی در بیماران آتژین پایدار، معمولا در حالت استراحت مشکلی وجود ندارد و علائم بیماری انسداد سرخرگهای کرونر قلب غالبا در هنگام فعالیت بیمار ظاهر می‌شوند و  بنابراین برای بررسی دقیقتر و واقعی‌تر وضعیت خونرسانی به عضله قلب بهتر است قلب را در شرایط فعالیت و استرس بررسی کنیم تا اگر  یک منطقه به علت تنگی سرخرگی (آترواسکلروز) دچار افت نسبی جریان خون (ایسکمی) است خود را بهتر نشان دهد. در اینصورت با درمان بموقع تنگی ، از پیشرفت بیماری و خطرات بعدی پیشگیری خواهد شد.

وقتی کسی دچار درد قلبی فعالیتی می‌شود ممکن است نوار قلب در حالت استراحت تغییری را نشان ندهد، در این موارد با انجام تست ورزش تا حد زیادی این ابهام رفع می‌شود.

به عبارت دیگر تست ورزش آزمونی است که تغییرات نهفته نوار قلب استراحتی را از طریق تحمیل استرس به قلب با ورزش و فعالیت بدنی فرد، آشکار می‌سازد.

نحوه انجام تست ورزش

از شما خواسته می‌شود که از ۱۲ ساعت قبل از انجام تست ورزش، چیزی نخورید چون ممکن است غذا باعث احساس ناراحتی یا حالت تهوع در شما گردد. البته می‌توانید مقدارکمی از مایعاتی مانند آب بخورید اما از نوشیدن نوشیدنی‌هایی چون قهوه، چای، سودا یا شکلات حاوی کافئین خودداری نمایید. درباره داروهای مصرفی خودتان از پزشکتان سئوال کنید و نیز از او بپرسیدکه آیا باید مصرف آنها را قبل از انجام بررسی قطع کنید یا خیر. اگر مبتلا به دیابت هستید، به شما درباره نحوه مصرف انسولین دستورالعمل‌های ویژه‌ای داده می‌شود.

یک تکنسین پزشکی، پوست شما را برای قراردادن الکترودها به همان نحو که در مورد نوار قلب معمولی توضیح داده شد (صفحه۱۹۵را ملاحظه بفرمایید) آماده می‌نماید. همچنین بر روی بازوی شما یک بازوبند فشارخون بسته خواهد شد. قبل از شروع ورزش، از شما یک نوار قلب درحالت استراحت گرفته شده و سپس بر روی یک تردمیل یا دوچرخه ثابت سوار می‌شوید. دو تا سه دقیقه اول باید آهسته ورزش کرده و خود را گرم کنید. سپس هر دو تا سه دقیقه یکبار سرعت خود را به تدریج افزایش دهید تا به بالاترین درجه برسید. پزشک نیز شما را به ادامه ورزش تشویق خواهد کرد تا اینکه بالاخره از ورزش کردن خسته شوید یا دچار علامتی مانند درد، سرگیجه یا تنگی‌نفس شوید. سپس، به مدت ۱۰ دقیقه دراز می‌کشید یا می‌نشینید. پزشک یا تکنسین، قلب و فشارخون شما را در طول این دوره کنترل می‌کند. او درباره احساس خستگی یا از نفس افتادن شما سوالاتی می‌پرسد. اگر نوارقلب مشکل  بالقوه‌ای را نشان دهد، پزشک از شما خواهد خواست که ورزش کردن را متوقف کنید و احتمالا بررسی‌های بیشتری انجام دهید.

آمادگی بیمار قبل از تست ورزش :

لازم است از ۳ ساعت قبل ناشتا بوده یا غذای سنگینی مصرف نکرده باشید و سیگار نیز نکشیده باشید. بهتر است لباس و کفشی راحت پوشیده و قبل از انجام آزمایش ،  فعالیت نرمشی و گرم کردن بدن انجام دهید اما فعالیت فیزیکی شدید انجام ندهید.

همچنین (چنانچه مبتلا به دیابت هستید پس از صرف یک غذای سبک ، ۱ ساعت ناشتا بودن کافی است و نیازی به تغییر مقدار انسولین وجود ندارد و حتما به پزشک خود اطلاع دهید).

توجه فرمائید بعضی داروهای مداخله‌گر قلبی را که مانع از افزایش ضربان قلب در حین ورزش می‌شوند (مانند دیگوکسین، پروپرانولول، متوپرولول، اتنولول، دیلتیازم و …) را در فاصله زمانی معین قبل از تست ورزش و با اطلاع و تحت نظر پزشک معالج خود باید قطع کرده باشید.

روش انجام آزمایش :

برای انجام این تست  اول  نبض  و فشارخون اندازه‌گیری و ثبت می‌شوند به فرد الکترودهای مربوط به نوار قلبی را متصل می‌کنند و نوار قلب اولیه گرفته می شود سپس بیمار جهت ورزش (دویدن) بر روی دستگاه تردمیل قرار میگیرد.

این دستگاه بصورت یک صفحه لاستیکی متحرک و غلطانی است (شبیه چرخ نقاله) که بیمار بر روی آن ایستاده و باید  بر اساس سرعت آن بر روی آن راه برود یا بدود .

هر۳ دقیقه شیب نوار و سرعت حرکت آن بر اساس برنامه از پیش تعریف شده، افزایش خواهد یافت.  ابتدا دستگاه آرام حرکت می‌کند اما بتدریج سرعت می‌گیرد و فرد باید روی تسمه نقاله متناسب با سرعت تسمه نقاله مخصوص بدود.

بتدریج دستگاه شیب پیدا می‌کند و حالتی ایجاد می‌شود که فرد در حال دویدن از سربالایی پیدا می‌کند. علائم حیاتی و نوار قلب بیمار در حالتهای مختلف کنترل می‌شود تا تغییرات قطعات و امواج آن در حالت ورزش مشخص شود.

بر اساس سن و جنس  ، حد معینی از ورزش و حداکثر ضربان قلب که بیمار باید به آن دست یابد، پیش از شروع ورزش مشخص شده و دویدن تا آن زمان ادامه خواهد یافت. در صورتی که طی آزمون ضربان قلب به حداقل ۸۵% از حداکثر ضربان قلب مورد انتظار سن و جنس برسد نتایج آزمون قابل تفسیر خواهد بود.

بهترین و قابل اعتمادترین نتیجه مربوط به زمانی است که به حداکثر(۱۰۰%) فعالیت پیش‌بینی شده بدون بروز درد سینه، تنگی نفس مفرط یا تغییرات نوار قلب نایل شود و این، حدودا به ۱۲- ۱۰ دقیقه ورزش نیاز دارد.

معهذا در هر زمان که بیمار واقعا احساس کرد قادر به ادامه ورزش نیست یا چنانچه دچار بعضی علائم بالینی نظیر درد سینه ، تنگی نفس مفرط ، سرگیجه و سردرد شدید شود، یا تغییرات غیر عادی در نوار قلب بروز کند یا فشار خون افت کند، آزمایش پیش از موعد باید  قطع ‌شود.

برخی افراد مسن یا کسانی که دردهای مفصلی و عضلانی دارندو ناتوان از انجام تست ورز شی هستند نیز افرادی که بدلیل تغییرات نوار قلب پایه امکان تفسیر تغییرات نوار قلب جدید وجود ندارد باید از روشهای دیگر مثل اسکن رادیوایزوتوپ قلب با استرس دارویی (تست تالیوم) یا استرس اکوکاردیو گرافی  بجای ورزش روی آنها انجام گیرد. اسکن قلب و  استرس اکوکاردیو گرافی  نسبت به تست ورزش آسانتر و دقیقتر می‌باشد اما هزینه بیشتری دارد.

کاربرد تست ورزش:

در مجموع تست ورزشی آزمونی است که می‌تواند تنگی‌های عروق کرونری قلب (تنگی های تا حد بیشتر از ۶۰%) را نشان دهد و پزشک را در تصمیم‌گیری برای انجام دادن یا ندادن اقدامات تهاجمی‌تر (مانند آنژیوگرافی) راهنمایی کند. از کاربردهای دیگر این تست در مورد ارزیابی قدرت عملکردی (تحمل فعالیتهای بدنی) افرادی است که‌دچار سکته‌های قلبی شده اند یا دچار نارسایی قلبی هستند تا بتوان میزان فعالیت مجاز را برای ایشان مشخص کرد.

ایراد های تست ورزش:

گاهی موارد (بر اساس رگ درگیر) تست ورزش میتواند تا ۲۵% موارد بطور کاذب منفی(یعنی گزارش منفی علارغم انسداد کرونری) باشد. و بلعکس گاهی تست ورزش بطور کاذب مثبت میشود (یعنی گزارش مثبت در فرد سالم). همچنین تست ورزش نمی تواند تنگی های خفیف آترواسکلروتیک را تشخیص دهد.هرچند این پلاک های آترواسکلروتیک اهمیت بالینی کمتری دارند ، اما گاهی شکافته شده موجب حمله قلبی می شوند.

موارد ممنوعیت استفاده از تست ورزش:

ایسکمی فعال یا سکته قلبی جدید یا برخی تغییرات در نوار قلب که مانع تفسیر نتایج می شود از موارد منع تست ورزش است. همچنین در مواقعی که بیمار به هر دلیل قادر به ورزش نباشد یا انجام ورزش برای وی مضر تشخیص داده شود بجای آزمون ورزش، از تزریق بعضی از داروهای خاص بقصد استرس و سپس روشهای تصویر برداری قلب( استرس اکوکاردیوگرافی یا اسکن هسته ای) استفاده می‌شود.

برگه‌ی بعد »