ویتامین D

ویتامین(Vitamin D)، در بسیاری از خوراکی‌ها از جمله ماهی ها، تخم مرغ، شیرهای فرآوری شده و روغن کبد ماهی کاد یافت می‌شود. همچنین نور خورشید تولید روزانه ویتامین دی (Vitamin D) در بدن را افزایش می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد روزانه ده دقیقه قرار گرفتن در برابر آفتاب می‌تواند از کمبود ویتامین D جلوگیری نماید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، واژه ویتامین D به چندین شکل مختلف این ویتامین اشاره می‌نماید. دو فرم مهم برای انسان ها ویتامین D2 که توسط گیاهان و ویتامین D3 که توسط پوست بدن انسان (زمانیکه دربرابر آفتاب هستیم) ساخته می‌شوند، هستند. خوراکی‌ها معمولا با ویتامین D2 یا D3 غنی می‌شوند.

نقش اصلی ویتامین D حفظ تعادل سطح کلسیم و فسفر خون می‌باشد. ویتامین D به بدن برای جذب کلسیم، که برای شکل دادن استخوان ها و حفظ استحکامشان مفید است، کمک می‌کند. ویتامین D به تنهایی و یا همراه با کلسیم برای بهبود سلامت استخوان‌ها و کاهش شکستگی آنها استفاده می‌شود. همچنین ویتامین D ممکن است بتواند در برابر آرتروز، فشارخون بالا، سرطان و سایر بیماری ها از بدن محافظت نماید.

نرمی استخوان و osteomalacia دوتا از بیماری های قدیمی مرتبط با کمبود ویتامین D هستند. درکودکان کمبود ویتامین دی باعث نرمی استخوان (نرم شدن و ضعیف شدن استخوان) می‌شود. در بزرگسالان کمبود ویتامین D باعث osteomalacia (استخوان ها و ماهیچه های ضعیف) می‌شود.

افراد در خطر کمبود ویتامین دی افراد مسن، افراد چاق، افردیکه کم دربرابر نورآفتاب قرار دارند و کودکانیکه فقط با شیر مادر تغذیه می‌شوند، می‌باشند. افرادیکه دچار بیماری هایی همچون فیبروز کیستیک (ساخته شدن بلغم و مخاط در ریه) یا بیماری التهابی روده می‌باشند، در خطر کمبود ویتامین دی می‌باشد.

چرا افرد ویتامین D مصرف می‌کنند؟

ویتامین D برای افراد مبتلا به آرتروز بسیار مهم می‌باشد. تحقیقات نشان می‌دهند که ویتامین D و کلسیم بهمراه هم می‌توانند تراکم استخوان را در زنان پس از یائسگی افزایش دهد. همچنین ویتامین D برای درمان بیماری‌های مرتبط با ضعف استخوان همچون نرمی استخوان مفید است.

افرادیکه سطح ویتامین D بدنشان پایین است، برا جبران آن ممکن است به مکمل‌ها احتیاج دارند. کمبود ویتامین D در افراد زیر متداول‌تر است:

– افرادیکه بالای ۵۰ سال هستند.
– افرادیکه خیلی کم دربرابر خورشید هستند.
– افرادیکه مشکلات کلیه و یا سایر بیماری ها جذب مواد معدنی را برای آنها سخت کرده است.
– افرادیکه پوست تیره‌ای دارند.
– افرادیکه با مصرف لاکتوز مشکل دارند.
– افرادیکه گیاهخوار هستند.
– کودکانیکه فقط شیرمادر دریافت می‌کنند.

ویتامین D برای بیماری‌های قلبی و عروقی، شامل فشارخون بالا و کلسترول خون بالا استفاده می‌شود.

همچنین این ویتامین برای سایر بیماری ها همچون آرتریت روماتوئید، ضعف عضلانی، بیماری ام اس، آسم، برونشیت و بیماری‌های دهان و دندان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

همچنین ویتامین دی برای تقویت سیستم ایمنی بدن و پیشگیری از بیماری های خودایمنی و پیشگیری از سرطان استفاده می‌شود، هرچند که مدارک کافی برای تاثیر ویتامین دی در این بیماری ها وجود ندارد.

کمبود ویتامین دی ممکن است بتواند باعث مشکلات هورمونی، ضعف و درد ماهیچه‌ها و سایر مشکلات شود. تحقیقات نشان می‌دهند که لوسیون های تجویز شده ویتامین D برای درمان پسوریازیس مفید می‌باشند.

چقدر ویتامین D باید دریافت کنید؟

انستیتوی پزشکی (IOM) میزانی برای مصرف ویتامین D پیشنهاد داده است. دریافت این میزان ویتامین D از طریق رژیم غذایی (بهمراه یا بدون مکمل‌ها) باید برای حفظ سلامتی شما کافی باشد. این میزان:

–  ۶۰۰ IU درروز برای افراد بین ۱ تا ۷۰ سال
–  ۸۰۰ IU در روز برای افراد بالای ۷۰ سال

بعضی از متخصصان معتقدند این مقدار بخصوص برای افرادیکه در خطر آرتروز هستند، بسیار کم است. برای تخمین ویتامین D مورد نیازتان با پزشک مشورت نمایید.

بیاد داشته باشید جدیدا (IOM) بیشتر از ۱۰۰۰ تحقیق راجع‌به ویتامین D را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده که مصرف زیاد ویتامین D لازم نبوده و حتی می‌تواند مضر باشد.

(IOM) اخطار می‌دهد که مصرف بیشتر از ۴۰۰۰ IU در روز می‌تواند بصورت بلقوه خطرناک بوده  میزان بیشتر از ۱۰۰۰۰ IU در روز با آسیب های کلیه و بافت‌ها همراه است.

منابع طبیعی ویتامین D (دی)

بهترنی منبع طبیعی ویتامین D نور خورشید می‌باشد. فقط روزانه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه قرارگرفتن در برابر نور آفتاب بدون ضدآفتاب می‌تواند ویتامین D مورد نیاز شما را تامین نماید. ویتامین D همچنین در کره، تخم مرغ، ماهی ها از جمله سالمون و تن یافت می‌شود. بعضی از غذاهای غنی شده همچون شیر و سایر غذاها نیز حاوی ویتامین D می‌باشند.

برای آشنایی با سایر منابع ویتامین D و کلسیم مقاله زیر توصیه می‌شود:

غذاهایی که برای سلامت استخوان ها مفید اند

خطرات، عوارض جانبی و تداخلات دارویی ویتامین D چه هستند؟

عوارض جانبی:

در مقادیر نرمال بنظر می‌رسد ویتامین D عوارض جانبی کمی داشته باشد. مصرف روزانه بیشتر از ۴۰۰۰ IU ویتامین D می‌تواند خطراتی را بهمراه داشته باشد.

تداخلات دارویی:

ویتامین D می‌تواند با خیلی از داروها از جمله داروهایی که برای فشارخون بالا و مشکلات قلبی تجویز می‌شوند، تداخل داشته باشد.اگر روزانه دارو مصرف می‌کنید، قبل از دریافت مکمل‌های ویتامین D با پزشکتان مشورت نمایید.

خطرات:

مصرف زیاد ویتامین D می‌تواند باعث از درست دادن اشتها، ادرار پی در پی و کاهش وزن شود. همچنین میزان زیاد ویتامین D می‌تواند باعث ایجاد مشکلات کلیوی و قلبی شود.

کلسیم

این ماده ی معدنی فواید بسیار زیادی دارد که از جمله ی آن استخوان سازی، کمک به کاهش وزن، و کاهش خطر ابتلا به سرطان روده و کلسترول است. تحقیقات نشان داده است که 1000 میکروگرم کلسیم تا %7 کلسترول لیپوپروتئین پر چگالی (که کلسترو خوبی است) را در بدن افزایش می دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ثابت شده است که کلسیم در سلامت استخوانها به ویژه برای افرادی که تابه حال دچار شکستگی استخوان شده اند،آلزایمر را در بدن کند کند. بسیار تاثیرگذار است. کلسیم باعث می شود که دوباره دچار شکستگی استخوان نشوید.

بهتر است که کلسیم مصرفی خود را با ویتامین D ترکیب کنید که آن هم برای حفظ سلامت استخوانها و سلامت کلی بدن بسیار مفید است. گرچه نور خورشید بهترین راه برای جذب ویتامین D است، محققان دانشگاه هاوارد دریافته اند که  در عرض جغرافیایی 40 درجه نور خورشید به اندازه کافی برای ساخت ویتامین D در بدن قدرت ندارد. به همین دلیل برای این منظور نیز می توانید از مکمل استفاده کنید.

دوز مصرفی: 500 میکروگرم سیترات کلسیم به اضافه ی IU 125 ویتامین D دوبار در روز

وجود كلسیم برای انجام بسیاری از اعمال بدن ضروری است؛ مثل تنظیم ضربان قلب، انتقال پیام های عصبی، تحریك ترشح هورمون ها، انعقاد خون و مهمتر از همه ساخت استخوان های بدن و حفظ سلامتی آنها .

كلسیم در بسیاری از موادغذایی وجود دارد و به علت اینكه بدن قادر به ساخت آن نیست، بایستی به مقدار كافی از راه غذا دریافت شود. حتی بعد از تكمیل و توقف رشد طولی استخوان های بدن( یعنی بعد از دوران رشد ) بایستی به مقدار لازم دریافت شود، زیرا از راه های مختلفی از بدن دفع می شود؛

مثلاً از طریق عرق، ریزش مو، تجدید پوست و ناخن، ادرار و مدفوع.

كلسیمی كه در طی روز از بدن دفع می شود، بایستی از طریق غذا دوباره تأمین شود.

منابع غذایی كلسیم عبارتند از : شیر ، ماست ، پنیر و سایر مواد لبنی ، ماهی مثل ماهی آزاد، ماهی تن و ساردین، بادام ، كشمش، سبزیجاتی مثلروناس، اسفناج، كلم، كلم بروكلی، جعفری.

وقتی كسی نتواند از طریق غذا به مقدار كافی كلسیم را برای رفع نیازهای خود دریافت كند، از كلسیم موجود در استخوان ها ( منبع ذخیره كلسیم ) استفاده می كند كه باعث كاهش استحكام استخوان ها می شود. چنین فردی نیاز به دریافت مكمل كلسیم یا غذاهای غنی شده با كلسیم دارد.

اینكه به چه مقدار مكمل كلسیم نیاز داریم تا كمبود آن را جبران كنیم، بستگی به مقدار دریافت آن از غذاهای مختلف دارد.

كلسیم موجود در طبیعت به شكل تركیب با سایر مواد وجود دارد. تركیبات مختلفی از كلسیم در مكمل های آن وجود دارد؛ مثل كربنات كلسیم، سیترات كلسیم و فسفات كلسیم.هركدام از این تركیبات، مقادیر متفاوتی از كلسیم را دارا هستند.

* نكته مهم: برای اطلاع از میزان كلسیم خالص موجود در مكمل، حتماً برچسب آن را بخوانید تا متوجه شوید برای رفع نیازتان باید چه تعداد قرص مصرف كنید.

بسیاری از افراد سئوال می كنند چه نوع مكمل كلسیمی را باید مصرف كنند؟

بایستی متذكر شوم بهترین مكمل آن است كه نیازهای فرد را با توجه به میزان تحمل فرد، قیمت و در دسترس بودن آن تأمین كند.

در انتخاب و خرید مكمل كلسیم بایستی موارد زیر را در نظر بگیرید:

1. حتماً تحت نظارت داروسازی های معتبر بوده و طبق مقادیر استاندارد باشد. هرگز مكمل هایی را كه دارای نام های معتبر دارویی نیستند، خریداری و مصرف نكنید زیرا بعضی از این مكمل های غیراستاندارد، حاوی مقادیر خیلی بالا و سمی كلسیم هستند.

2. بیشتر مكمل های كلسیم به راحتی در بدن جذب می شوند. اگر میزان جذب و محلولیت مكمل در بروشور آن مشخص نبود، برای تعیین میزان محلولیت آن طبق روش زیر عمل كنید:

مكمل كلسیم را( به شكل قرص یا كپسول ) برای مدت 30 دقیقه در مقدار كمی آب گرم قرار دهید و گاهی آن را هم بزنید. اگر در طی این مدت قرص یا كپسول حل نشد، نشان می دهد در معده نیز حل نخواهد شد.

مكمل های كلسیم به شكل مایع و جویدنی، بهتر در معده حل می شوند زیرا قبل از ورود به معده تجزیه می شوند.

كلسیم چه از طریق غذا و چه به شكل مكمل ، زمانی بهتر جذب می شود كه چندین بار در طی روز و هر بار به مقدار 500 میلی گرم یا كمتر مصرف شود. ولی با این همه دریافت یك جای آن، بهتر از این است كه هرگز مصرف نشود.

3. مصرف مكمل های كلسیم در بعضی افراد عوارض جانبی مثل یبوست و گازمعده را ایجاد می كند. اگر با مصرف مایعات و فیبر غذایی فراوان این مشكل رفع نشد، نوع مكمل خود را تغییر دهید. مثلاً به جای سیترات كلسیم، كربنات كلسیم را مصرف كنید.

همچنین باید مقدار مكمل مصرفی را به تدریج افزایش دهید. مثلاً هفته اول، فقط روی 500 میلی گرم مصرف كنید، سپس به آرامی مقدار مصرف مكمل را افزایش دهید.

4. اگر دارو مصرف می كنید، با پزشك خود و یا دكتر داروساز در مورد تداخل مكمل كلسیم با آن دارو مشورت كنید. بعنوان مثال مكمل كلسیم، جذب آنتی بیوتیك تتراسایكلین را كاهش می دهد. همچنین با جذب آهن نیز تداخل دارد. بنابراین مكمل كلسیم و مكمل آهن نبایستی همزمان با هم مصرف شوند. فقط به طور استثنائی، می توان مكمل آهن را با سیترات كلسیم یا ویتامینC مصرف كرد، زیرا حالت اسیدی دارند.

سایر داروهایی را كه با معده خالی مصرف می شوند، نباید با مكمل كلسیم دریافت كرد.

5. مكمل های كلسیم دارای سایر املاح و ویتامین ها نیز هستند.

مطالعات مختلف نشان داده دریافت كم كلسیم باعث كاهش توده استخوانی و افزایش شكستگی استخوان می شود.

ولی دریافت كم كلسیم یكی از عوامل كاهش توده استخوانی است. سایرعوامل تأثیرگذار بر روی كاهش استحكام استخوانی بدن شامل كاهش استروژن، عدم فعالیت بدنی، كشیدن سیگار، مصرف الكل یا سایر بیماری ها و درمان های پزشكی است. اگر این عوامل وجود داشته باشند، حتی با مصرف كلسیم فراوان نمی توان از شكستگی استخوان جلوگیری كرد.

1. DRI ( مقدار دریافت غذایی توصیه شده ) كلسیم برای افراد بالغ 1000 تا 1200 میلی گرم در روز است كه این میزان بستگی به سن، جنس و شرایط فرد دارد. به عنوان مثال در زنان باردار و شیرده، كودكان و نوجوانان میزان نیاز به كلسیم بیشتر است.

یك واحد لبنیات حدود 300 میلی گرم كلسیم را تأمین می كند. یك واحد لبنیات برابر یك لیوان شیر یا یك لیوان ماست یا 45 گرم پنیر است.

افرادی كه به مقدار كافی كلسیم را از راه غذا دریافت نمی كنند، برای رفع نیازشان بایستی مكمل كلسیم مصرف كنند.

در مصرف مكمل كلسیم بایستی به این نكته توجه داشت كه مقدار عنصر كلسیم موجود در مكمل را در نظر بگیریم نه مقدار كل مكمل را. مثلاً یك قرص كربنات كلسیم 500 میلی گرمی ، فقط 200 میلی گرم كلسیم خالص دارد. بنابراین فرد با مصرف این قرص فقط 200 میلی گرم كلسیم دریافت می كند نه 500 میلی گرم.

كلسیم در روده كوچك جذب می شود، ولی تمام كلسیم مصرف شده، جذب نمی شود. مقدارجذب كلسیم بستگی به عوامل زیر دارد:

– محیط اسیدی روده

– مقدار ویتامینD بدن

– مقدار استروژن بدن

– نوع مكمل كلسیم

انواع مكمل های كلسیم:

یكی از عوامل مهم در جذب كلسیم، میزان محلولیت مكمل كلسیم در بدن است. سعی كنید همیشه مكمل های استاندارد و مورد اطمینان را مصرف كنید تا بدانید چه میزان عنصر كلسیم دارند و چه مقدار در بدن حل می شوند.

1. سیترات كلسیم:مكمل كلسیم در محیط اسیدی بهتر جذب می شود، پس سیترات كلسیم بهتر از سایر مكمل ها جذب می شود، زیرا اسیدی است. این مكمل نیاز به اسید معده زیادی برای جذب ندارد و می توان آن را در هر موقع از روز و حتی با شكم خالی مصرف كرد. اما این مكمل معمولاً كلسیم كمی دارد، بنابراین بسته به نیاز فرد برای تأمین كلسیم بیشتر بایستی تعداد قرص بیشتری مصرف كرد.

2. كربنات كلسیم:بیشتر مكمل های كلسیمی از این نوع هستند. این مكمل برای جذب بهتر نیاز به مقدار زیادی اسید معده دارد. بنابراین بایستی بعد از وعده غذایی مصرف شود.
3.گلوكونات كلسیم ولاكتات كلسیم: این نوع مكمل ها، كلسیم كمی دارند. بنابراین برای رفع نیاز به كلسیم بایستی تعداد قرص های بیشتری مصرف كرد.

4. كلسیم سخت(Coral calcium): این نوع مكمل كلسیم غیر از حفظ سلامت استخوان ها، در سایر بیماری ها نیز مصرف می شود. این مكمل بیش از 200 نوع بیماری را درمان می كند كه شامل بیماری های قلبی، سرطان، دیابت و… است. البته این یافته صددرصد تأیید شده نیست. این نوع مكمل فقط كربنات كلسیم دارد و به دلیل قلیایی بودن، مسمومیت اسیدی بدن را خنثی كرده و آن را از بین می برد.

* هشدار در مورد مصرف مكمل های كلسیم:

روزانه بیشتر از 2500 میلی گرم عنصر كلسیم ( نه خود قرص ) را مصرف نكنید

ويتامين ها در سلامتی مو موثر هستند

اين يك حقيقت است كه وقتي موهاي ما خوش فرم و حالت هستند، احساس خوشايندي به ما دست مي دهد كه همين امر باعث  مي شود ما نهايت تلاش خود را براي مراقبت از موهاي خود به كار ببريم .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آنتي اكسيدان ها موادي هستند كه با راديكال هاي آزادي كه فرآيند پيرشدن را جلو مي اندازد و يا ريسك ابتلا به بيماري ها را بالا مي برد ، مبارزه مي كنند.

راديكال هايي كه آنتي اكسيدان ها با آنها مبارزه مي كنند از كجا مي آيند؟ بسياري از آنها در محيط اطراف ما يافت مي شوند كه به وسيله آلودگي هوا، خورشيد و يا دود سيگار توليد مي شود.مادامي كه موهاي شما هر روز در محيط اطراف در معرض اينها هستند، مراقبت از آنها در مقابل اين مواد بسيار مهم است. اولين راه براي دفاع از موها در مقابل اين موارد آنتي اكسيدان هايي نظير ويتامين هاي A.C ,E است.

عناصر كمياب از جمله مس و آهن در رشد و سلامت موها نقش بسيار مهمي دارند.

مس براي تشكيل هموگلوبين و نيز براي حمل اكسيژن در گلبولهاي قرمز خون ضروري است. كمبود مس مي تواند موجب تضعيف ساقه مو و باعث ريزش مو گردد. اهن متابوليسم طبيعي را در بدن حفظ مي نمايد.

كار اصلي آهن حمل اكسيژن در هموگلوبين گلبول هاي قرمز خون است.

كمبود آهن ميتواند موجب كم خوني شده و مي تواند منجر به بروز طاسي يا ريختگي مو شود. افرزودن مقدار مقدارمناسب مس به رژيم غذايي مي تواند جذب اهن را بهتر كرده، سلامت سيستم قلبي – عروقي را حفظ كرده و از سيستم ايمني محافظت نمايد.

كمبود آهن يكي از علل ريزش مو به شمار مي آيد.فقر آهن با كمبود بعضي از ويتامين ها دست در دست هم داده و منجر به ريزش مو مي شوند.

در مورد ايجاد شوره معتقدند كه كمبود ويتامين A موجب توليد شوره مي شود . همچنين، كمبود سلنيوم و مس نيز مي تواند موجب ايجاد شوره گردند.

سلنيوم در شامپوهاي ضد شوره استفاده مي شود. كمبود اسيد هاي چرب ضروري مي تواند موجب بروز شوره شود. بنابراين استفاده از روغن هاي حاوي امگا 3 مي تواند در كاهش شوره موثر باشد.

كمبود كلسيم هم در خاكستري شدن تدريجي موها دخيل است.

اثرات ويتامين A بر مو :

ويتامين A نه تنها در رشد مو بلكه در حفظ و سلامت آن نيز نقش دارد. ويتامين A رتينوئيك اسيد داخل فوليكول مو را متعادل مي كند.با اينكه بيشتر در مواد آرايشي بهداشتي مخصوص پوست استفاده مي شود، نقش بسزايي در سلامت مو دارد.

براي تقويت مو مي توان به دو صورت از اين ويتامين A  استفاده كرد : به صورت خوراكي يا به صورت محلول كه با آن سر را ماساژ مي دهند.

ويتامين A براي برطرف كردن و حتي جلوگيري از مشكلات مو و سر از قبيل شوره، مو و ضخيم شدن پوست سر ضروري است.

همچنين ويتامين A نقش مهمي به عنوان آنتي اكسيداني دارد كه در توليد سبيوم پوست سر مفيد است، سبيوم باعث شادابي و درخشندگي موها مي شود. كمبود ويتامين E باعث خشكي و شكنندگي موها مي شود، همچنين كمبود اين ويتامين با تخريب سلول ها منجر به ريزش مو و شوره سر مي شود.

ويتامين A  براي توليد چربي در پوست ضروري است. اين ويتامين همچنين براي پيشگيري از مشكلات پوست سر و مو مثل شوره، خشك شدن موها و ضخيم شدن پوست سر كه همگي مي توانند منجر به ريزش زودرس موها شوند، حياتي است. بنابراين استفاده از مواد غذايي حاوي ويتامين A از جمله سبزيجاتي مثل كلم، هويج و تخم مرغ، توصيه مي شود.

اثرات ويتامين B6 بر مو :

ويتامين B6 يا پيريد و كسين يك ويتامين محلول در آب است كه در سال 1934 كشف شد. ساختار پيچيده آن از چندين ويتامر ساخته شده است. سه فرم رايج آن پيريدوكسين، پيريدوكسال و پيريدوكسامين است.

اين ويتامرها در عملكردشان قابل مقايسه اند و اكثر اوقات در واكنش ها به هم تبديل مي شوند. به عنوان كوآنزيم در حدود 100 واكنش حياتي شيميايي در بدن ما نقش دارد كه شامل متابوليسم پروتئين و متابوليسم گليكوژن مي باشد.

همچنين در متابوليسم روي نقش ممهمي بازي مي كند كه جزئي از اپيدرميس است.

خاصيت ضد التهابي B6 توسط مهار فعالسازي NF – KB انجام مي شود.

اين ويتامين با سركوب و مهار NF – KB از پاسخ ماكروفاژها به التهاب جلوگيري مي نمايد و باعث تنظيم فاكتورهاي التهابي مي شود.

اثرات ويتامين B8 بر مو :

-كاهش ريزش مو :

يكي از عوامل اصلي ريزش مو كمبود بيوتين است. به همين دليل مصرف بيوتين براي نگه داشتن ميزان بيوتين بدن در سطح كافي توصيه مي شود.

-تحريك رشد موي جديد :

پس از متوقف كردن پروسه ي ريزش مو، نياز به رشد موهاي جديد است. بيوتين در اين زمينه نيز موثر است.

بيوتين منافذ پوست سررا باز مي كند و نيز به طور چشم گيري گردش خون پوست سر را افزايش مي دهد. بيوتين مكانيسم هاي توليدي را در فوليكول مو تحريك مي كند. در نتيجه اين ويتامين به افزايش رشد مو كمك مي كند.

-كاهش آسيب هاي مو :

آسيب هاي مو از قبيل مو خوره ف نازك شدن مو و خشكي و وز شدن آن ها موجب ريزش مو مي شوند.بيوتين با تحريك ترشح چربي مو از اين موارد جلوگيري مي كند.

-بهبود توليد پروتئين ها :

بيوتين مي تواند توليد پروتئين ها را در بدن بهبود بخشد. همان طور كه مي دانيد پروتئين بنياد اصلي در ساختار مو است همچنين آنزيم هاي تحريك كننده رشد مو نيز از جنس پروتئين هستند پس شما مي توانيد با مصرف بيوتين قدرت و سلامت موهاي خود را افزايش دهيد.

-توزيع مواد مغذي به مو :

بيوتين مي تواند رسيدن مواد مغذي به فوليكول مو را افزايش دهد.

در افرادي كه مكمل بيوتين براي رفع ريزش مو استفاده ميكردند اين طور مشاهده شده كه بيوتين موجب :

كاهش ريزش مو

ضخيم شدن موهاي نازك شده

قوي و سالم شدن مو

در بيشتر موارد درخشان شدن مو شده است.

اثرات ويتامين B9 بر مو :

همان طور كه اشاره شد B9 در خون سازي و ساخت هموگلوبين نقش مهمي دارد، نقش هموگلوبين حمل اكسيژن از ريه ها به بافت هاي بدن از جمله مو است.

موهاي قوي و سالم وابسته به خون رساني خوب و اكسيژن كافي است.

كمبود ويتامين B9 باعث كاهش خون رساني و اكسيژن رساني به مو شده و ساقه ي مو آسيب ديده و رشد آن كند مي شود. پس كمبود آن موجب ريزش مو مي شود.

بدون فوليك اسيد بدن نمي تواند برخي از آمينواسيد ها كه سازنده هاي اصلي پروتئين ها هستند را بسازد. همان طور كه مي دانيد ساختار مو 100% پروتئين است، پس مقادير كافي ويتامين B9 براي رشد طبيعي موهاي سالم نياز است.

فوليك اسيد به همراه ويتامين B12 و ويتامين B6 مقدار هموسيستئين خون را كم مي كنند . هموسيستئين يك محصول جانبي در تبديل آمينواسيد متيونين به سيستئين است. سطح بالاي هموسيستئين از اين تبديل مي كاهد در نتيجه توليد سيستئين كاهش مي يابد.

در بخش هاي بعد راجع به نقش موثر اين آمينو اسيد در سلامت مو خواهيم خواند.

كمبود ويتامين B9 موجب كاهش تقسيم سلولي در فوليكول مو مي شود در نتيجه رشد مو كاهش مي يابد.

همچنين كاهش اين ويتامين موجب سفيد شدن زودرس مو نيز مي شود.

اگر موهايتان نازك و شكننده شده، ريزش مويتان افزايش پيدا كرده و در عين حال عصبي و آشفته ايد و از سوزش معده رنج مي بريد، بهتر است خطر كمبود اين ويتامين را نيز در نظر بگيريد.

اثرات ويتامين B12 بر مو

فقر آهن و كمبود ويتامين B12 دست در دست هم موجب كم خوني مي شوند و كم خوني يكي از شايع ترين عل ريزش مو است. براي داشتن موي كامل و سالم به يك ميزان كافي از اين ويتامين نياز است.

در هر دوره ي زماني در جوامع مختلف 15 درصد افراد دچار كمبود ويتامين B12 هستند. ويتامين B12 به طور طبيعي در منابع حيواني يافت مي شود.

اگر شما گياه خوار هستيد و از مواد گوشتي استفاده نمي كنيد ممكن است در معرض كمبود B12 باشيد. در اين مواقع مي توانيد مصرف مكمل را در نظر بگيريد.

ويتامين B12 همچنين در پيشگيري از سفيد شدن زودرس موها موثر است.

كمبود ويتامين B12 و كم خوني در كنار عوامل ديگري مثل كم كاري تيروئيد موجب سفيد شدن مو مي شود

اثرات ويتامين C بر مو :

كم خوني فقر آهن يكي از علت هاي اصلي ريزش موهاست كه براي رفع آن، مصرف مواد غذايي غني از آهن توصيه مي شود. ويتامين C نيز موجب افزايش جذب آهن شده و از آن طريق بر ريزش مو اثر مي گذارد. در نتيجه توصيه مي شود به طور روزانه از ميوه ها و سبزي ها در وعده هاي غذايي خود استفاده كنيد.

كمبود ويتامين C  موجب كدري و نازك شدن مو مي شود و درخشندگي مو را كم مي كند.

همانطور كه ذكر شد ويتامين C براي ساخته شدن كلاژن الزامي است. كلاژن براي تقويت رشد مو لازم است.

در محصولات تخصصي مراقبت از مو سپيژن از تركيباتي خاص و ويتامين هاي E و C جهت افزايش جذب مواد موثره استفاده شده است. به كارگيري ليپوزوم ها جهت افزايش جذب يكي ديگر از ويژگي هاي محصولات سپيژن مي باشد.

اثرات ويتامين D بر مو :

ويتامين D يك ويتامين ضروري براي رشد سلول است و كمبود ويتامين D  ميتواند با ريزش موي منتشر مرتبط باشد شكل فعال ويتامين D3 مي تواند كراتينه شدن اپيدرم را با القاء تمايز نهايي، تنظيم كند و موش هاي داراي كمبود گيرنده ي ويتامين D به اختلالات منجر به طاسي پس از بلوغ مبتلا مي گردد.

در موش ها نشان داده شده است كه آنالوگ هاي ويتامين D3 بر روي كراتينوسيت ها براي شروع چرخه ي فوليكول مو و تحريك رشد مو، اثر گذاشتند. گزارش شده كه بالا بودن ميزان سلنيوم خون ( سلنيوز ) باعث ريزش مو ها مي گردد.

اثرات ويتامين E بر مو :

ويتامين E گردش خون در بدن را بهبود بخشيده و رشد و تشكيل عروق خوني جديد كه به رشد موها كمك مي كنند را تشديد مي نمايد. به علاوه اين ويتامين يك انتي اكسيدان قوي است.

باز كردن يك كپسول ويتامين E و استفاده از ژل مي تواند از ريزش مو و تاسي جلوگيري كند.

پروتئين ها از جمله مواد غذايي مورد نياز براي سلامتي موها هستند. كمبود شديد پروتئين ، اسيد هاي چرب و انرژي ناشي از گرسنگي مزمن و يا رژيم هاي سخت نيز مي تواند منجر به ريزش مو شود.

گفته مي شود كه ويتامين E به رشد موها و پيشگيري از ريزش موها كمك مي نمايد.

مكانيسم اثر اين ويتامين بر تقويت موها هنوز به طور دقيق شناخته نشده است، يكيا ز دلايل احتمالي اين است كه ويتامين E به رشد عروق خوني و مويرگ هاي خونرسان به ريشه موها كمك مي نمايد و زماني كه مويرگ ها افزايش يابند جريان خون بهتر مي شود.

افزايش رشد مو: از ان جا كه ويتامين E مي تواند سبب بهبود رشد و توسعه مويرگ ها و عروق خوني گردد مي تواند به رشد موها كمك نمايد و در بسياري از اقراد رشد موها را در بسياري از افراد تسريع مي نمايد .

ماساژ سر با روغن ويتامين E و حفظ رژيم غذايي سالم رشد مو را افزايش مي دهد. البته براي اثر بيشتر از مكمل هاي ويتامين E  نيز استفاده ميشود. مكمل ويتامين E  اكسيژن خون را افزايش ميدهد و گردش خون را بيشتر مي كند.

جلوگيري و درمان موخوره :

احتمالا متداول ترين مشكل مو، موخوره است. راه حل آن ويتامين E است. شامپوهايي كه حاوي ويتامين E هستند به رفع موخوره و موي اسيب ديده كه به دليل استفاده زياد از سشوار و اتو رنگ كردن و فر كردن مو است كمك مي كنند.

استفاده از نرم كننده هاي غني از ويتامين E بعد از مصرف شامپو به رفع موخوره كمك مي كند.

البته مي توان به جاي آن از روغن ويتامين E  استفاده كرد كه داخل مو نفوذ مي كند و آن را شاداب مي كند.

بهبود خشكي مو :

ويتامين  E مي تواند براي موهاي خشك و آسيب ديده مفيد باشد و مصرف مقادير كم ويتامين E در روز موهاي خشك را بهبود خواهد داد و ساقه موها را تقويت خواهد نمود.

همواره راه بهتر آن است كه مقادير ويتامين E را در رژيم غذايي خود افزايش دهيد ولي براي افرادي كه مو و پوست سرشان بسيار خشك است استعمال خارجي روغن حاوي ويتامين E نيز مفيد است.

براقي موها :

استفاده روزانه از روغن ويتامين E تار مو را از ريشه تا نوك ساقه مرطوب و شفاف نگه ميدارد. همچنين با افزياش سبيوم سر باعث درخشندگي بيشتر موها مي شود.

مصرف منیزیم مرگ‌ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک تحقیق نشان داده است که بین مصرف منیزیم و مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان و عوامل دیگر ارتباط زیادی وجود دارد و هر چه دریافت این ماده‌ی معدنی از طریق مواد غذایی بیشتر باشد قلب سالم‌تر بوده و عمر بیماران قلبی طولانی‌تر می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققین می گویند هر چه میزان دریافت منیزیم بیشتر باشد خطر مرگ‌ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی در بیماران قلبی نیز کمتر می‌شود.

منیزیم یک ماده‌ی معدنی ضروری برای بدن است که در بیشتر واکنش‌های آنزیمی شرکت دارد. این ماده‌ی معدنی فشارخون را کاهش می‌دهد و نقش موثری در پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی و فشارخون ایفا می‌کند. بیماری فشارخون یکی از عوامل ابتلا به بیماری‌های قلبی است.

این پژوهش روی 7216 زن و مرد 55 تا 80 سال انجام شده است. محققان قصد داشتند اثرات پیشگیرانه‌ی رژیم‌های غذایی مدیترانه‌ای را روی بیماری‌های قلبی و مرگ‌ومیر ناشی از آن بررسی کنند.

شرکت‌کننده‌ها باید رژیم مدیترانه‌ای (با مصرف آجیل و روغن زیتون) می‌داشتند و یا اینکه چربی کمتر مصرف می‌کردند.

در طول چهار سالی که این پژوهش به طول انجامید حدود 277 مورد بیماری قلبی عروقی، سکته‌ی قلبی و مغزی و همچنین 323 مورد فوت مشاهده شد. 81 مورد به دلیل بیماری‌های قلبی عروقی و 130 مورد به دلیل سرطان جان خود را از دست دادند.

محققان مشاهده کردند یک سوم شرکت کننده‌های این پژوهش که منیزیم زیادی مصرف کرده بودند 34 درصد کمتر از بقیه فوت کردند. همچنین در بیماران قلبی که منیزیم بیشتری دریافت کرده بودند میزان مرگ‌ومیر 59 درصد کمتر گزارش شد. این افراد به میزان 37 درصد کمتر از سرطان جان خود را از دست دادند.

منیزیم در بسیاری از غذاها به مقدار فراوان یافت می شود و یك رژیم غذایی معمول در صورت انتخاب درست غذاهای مصرفی می توان مقدار كافی آن را تامین كرد .

منابع غذایی خوب منیزیم عبارتند از : دانه ها، مغزها، آجیل، سبزیجات برگی شكل مثل كلم، اسفناج و … ، غلات سبوس دارو حبوبات مثل لوبیا و سویا و… . تصفیه كردن غلاتی مانند آرد گندم و برنج و فرآیند غذاها مانند شكر، سبب از بین رفتن املاح از جمله منیزیم می شود.

توجه داشته باشید برای هر کیلوگرم از وزنتان لازم است که روزانه 6 میلی‌گرم منیزیم دریافت کنید.

نتایج این تحقیق در آرشیو نتایج مجله Journal of Nutrition موجود است .

پیش از این معلوم گشته بود که دریافت كم منیزیم ، باعث اختلال در ریتم قلبی و بروز حملات و سكته های قلبی می شود.

همچنین مطالعات انجام شده در بیمارانی كه به  سكته ی حاد قلبی مبتلا شدند كه استفاده فوری از منیزیم پس از سكته ی قلبی سبب كاهش مرگ و میر بیماران می شود.

منیزیم درتنظیم فشار خون نقش مهمی را ایفا می كند. رژیم های غذایی كه حاوی مقدار زیادی سبزی و میوه باشند منیزیم و پتاسیم را در حد كافی تأمین كرده و باعث كاهش فشار خون بالا می شوند . مطالعات نشان می دهد دریافت زیاد منیزیم ، پتاسیم و كلسیم و دریافت كم چربی و سدیم در برنامه ها و رژیم غذایی تأثیر زیادی در كاهش فشار خون بالا دارند.

بنابراین توصیه می شود با دریافت كافی منابع حاوی منیزیم از وقوع فشار خون بالا پیشگیری وآن را كنترل كنید.

مصرف زیاد ویتامین ها خطرناک است

بسیاری افراد گمان می‌کنند با مصرف مکمل‌های ویتامینی سلامت‌شان را تقویت می‌کنند، اما بررسی‌های علمی این نظر را تایید نمی‌کنند. محققین پزشکی عنوان می کنند که مصرف بیش از حد ویتامین ها می تواند منجربه بروز بیماری های متعددی شود که در برخی موارد ماهیت خطرناکی دارند و حتی ممکن است موجب مرگ افراد شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گرچه مصرف مقادیر کافی ویتامین برای داشتن بدن سالم و جلوگیری از بروز برخی بیماریها کاملا ضروری است استفاده از مقادیر زیاد می تواند گاه به بیماریهای خطرناک منجر شود.

دکتر پل اوفیت رئیس بخش بیماری‌های عفونی در بیمارستان کودکان فیلادلفیا بر خطرات مصرف ویتامین‌ها تاکید می‌کند.

اوفیت در طول دو دهه گذشته بررسی‌ها را منتشر کرده است که بیانگر رابطه میان مصرف مکمل‌های ویتامینی و مشکلات بهداشتی بوده‌اند، از جمله افزایش خطر مرگ ناشی از سرطان یا بیماری قلبی.

اوفیت می‌گوید گرچه درست که ما برای زنده ماندن به ویتامین‌‌ها نیاز داریم، مصرف دوزهای بالای ویتامین‌ها به طور غیرطبیغی ممکن است به طور متناقضی با کار دستگاه ایمنی تداخل کند.

به گفته اوفیت سازمان غذا و داروی آمریکا ویتامین‌های موجود در بازار – حتی مکمل‌هایی را که دارای دوزهای “بسیار بالای” ویتامین هستند- را تحت نظارت ندارد- زیرا یک لایحه مربوط به سال 1974 مانع از چنین نظارتی است.

او می‌نویسد: “در نتیجه مصرف‌کنندگان نمی‌أاند که مصرف دوزهای بالای ویتامین‌ها ممکن است خطر سرطان و بیماری‌های قلبی را در آنها بیفزاید و طول عمرشان را کوتاه کند؛ آنها نمی‌دانند مشکل‌شان مصرف یک چیز خوب در مقادیر بیش از حد زیاد برای مدت بیش از حد طولانی است.”

متخصصان تغذیه می‌گویند بهترین راه دریافت ویتامین‌ها از طریق رژیم غذایی سالم حاوی مقادیر زیاد میوه و سبزی است.

افراد فقط در مواردی باید مکمل‌های ویتامینی مصرف کنند که یا مقادیر کافی ویتامین‌ها را از طریق غذا دریافت نمی‌کنند یا دارای نیاز اضافی (مثلا در دوران بارداری) هستند، و در مورد دوز مناسب ویتامین مورد نیازشان باید با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنند.

گفته های دکتر پل اوفیت در نیویورک تایمز منتشر شده است .

زنان و مردان هر دو به مصرف مقادیر زیادی ویتامین روی آورده‌اند ولی اکثر آنان از عوارض ناشی از مصرف این مواد اطلا‌عی ندارند.

همه ویتامین ها به یک اندازه خطرناک نیستند و برخی ویتامین ها به علت ویژگی خاص مولکولی خود بیش از دیگر ویتامین ها موجب بروز بیماری می شوند.

از جمله ویتامین هایی که در چربی حل می شوند به‌علت آنکه می توانند در اعضای مختلف بدن تجمع پیدا کنند ممکن است به مرور زمان خطرهایی را برای بیماران به وجود آورند.

با این حال محققان می‌گویند,بیماری های خطرناکی نیز ممکن است در صورت مصرف ویتامین ها به وجود آیند که از جمله آنها می توان به شکل گیری سرطان های پیشرونده پروستات اشاره کرد .

کمبود ويتامين D

ويتامين دي به جذب كلسيم و فسفر از روده كمك كرده و موجب به كارگيري اين مواد معدني در ساختمان استخوان ها و دندان ها مي شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کمبود ويتامين دي در کودکان باعث نرمي استخوانهاوبيماري راشي تيسم مي شود که به صورت تغيير شكل استخوان هاي ستون فقرات، لگن و انحناي پاهاديده مي شود .

درکودکاني که دچار کمبود ويتامين دي هستند ،ملاج ديرتربسته مي شود. دندانهاي آنهاديرتر ظاهر وزودتر فاسد مي شود. بزرگسالان هم ممکن است به علت کمبود ويتامين دچار نرمي استخوان بشوند که باعث درد مزمن استخوانها بخصوص درناحيه کمروپشت وخستگي مزمن مي شود.

درافرادبزرگسال کمبود ويتامين دي زمينه براي پوکي استخوان فراهم مي شود.

چرا کمبود ويتامين D ايجاد مي شود؟

به هر دليلي که فردي ازنور آفتاب محروم شود ، دچار کمبود اين ويتامين مي شود. نورآفتاب وقتي به پوست بدن مي تابد ، ماده ايي که درزير پوست وجوددارد مي تواند ويتامين مورد نياز بدن را بسازد. کمبود ويتامين دي در شهرها بيشتراز نواحي روستايي ديده مي شود.

دود، گردوغبار ، آلودگي هوا ، هواي ابري واستفاده از کرمهاي ضدآفتاب مانع رسيدن نورآفتاب به پوست بدن شده ودرنتيجه ويتامين دي ساخته نمي شود.

افرادي که شب کار هستند وروزها مي خوابند،کساني که در آب وهواي سرد زندگي مي کنند و مجبورند داخل منزل بمانند،افراد ناتوان که قادربه حرکت نيستدونمي توانند در معرض نور خورشيد قرار گيرند وافرادي که تمام سطح بدن خود رابالباس مي پوشانند بيشتر درمعرض خطر کمبود ويتامين دي قرارميگيرند.

کمبود ویتامین D در افراد زیر متداول‌تر است:

– افرادیکه بالای 50 سال هستند.
– افرادیکه خیلی کم دربرابر خورشید هستند.
– افرادیکه مشکلات کلیه و یا سایر بیماری ها جذب مواد معدنی را برای آنها سخت کرده است.
– افرادیکه پوست تیره‌ای دارند.
– افرادیکه با مصرف لاکتوز مشکل دارند.
– افرادیکه گیاهخوار هستند.
– کودکانیکه فقط شیرمادر دریافت می‌کنند.

منابع غذايي ويتامين D :

بهترين منبع ويتامين دي نور مستقيم آفتاب است. دراثر تابش اشعه خورشيد به پوست ويتامين دي در پوست توليد مي شود .

نورآفتاب از پشت شيشه اين خاصيت را ندارد. روغن کبد ماهي که بصورت دارومصرف مي شود نيز منبع غني ويتامين ديمي باشد.

چگر ، تخم مرغ ،کره وشير وماهي هاي چرب مثل ماهي آزاد،کپور ، قزل آلا ، ساردين هم منابع خوبي از ويتامين ديهستند.

درصورتي که شير غني شده با ويتامين دي دردسترس باشد ، بخشي از ويتامين مورد نياز بدن را تامين مي کند.

بر طبق يافته‌هاي مطالعات اخير كمبود دريافت ويتامين دي در دوران بلوغ باعث توقف رشد و نيز افزايش بروز چاقي در دوران بلوغ بويژه در دختران مي‌شود.

چندين سال است كه اثرات سوء كمبود ويتامين دي در افراد بالغ شناخته شده است و همان‌طور كه مي‌دانيد كمبود و فقدان ويتامين دي در بزرگسالان با بيماري‌هايي مانند پوكي استخوان، سرطان و چاقي در ارتباط است.

نتايج به‌دست آمده از مطالعه اخير حاكي از آن است كه كمبود ويتامين دي سبب ايجاد توده بدني بالا و كوتاهي قد دختران در اوج دوران رشدشان مي‌شود.

در اين مطالعه محققان ميزان ويتامين دي دختران جوان 16-22 ساله را با يك آزمايش خوني ساده ‌اندازه‌گيري كردند.آنها در ضمن براي تعيين اثر كمبود ويتامين  دي روي سلامتي زنان جوان ميزان چربي بدن و قد افراد مورد مطالعه را اندازه‌گيري كردند.

بر طبق نتايج به‌دست آمده، شيوع كمبود ويتامين دي  در جوانان مورد مطالعه اگرچه در منطقه‌اي آفتاب خيز زندگي مي‌كردند، حيرت‌آور بود.

در اين مطالعه شاخص توده بدني و همچنين چربي ناحيه شكمي در افراد با كمبود ويتامين دي در مقايسه با زنان جوان با سطح طبيعي ويتامين دي بالاتر بود و به‌عبارت ديگر در خانم‌هاي جوان كه از كمبود ويتامين  رنج مي‌بردند شيوع چاقي بويژه چاقي شكمي بيشتر بود.

از طرف ديگر نتايج اين مطالعه نشان داد دختران در سنين بلوغ با ميزان ويتامين دي طبيعي نسبت به همسالان خود كه از كمبود ويتامين دي رنج مي‌برند، بلند قدتر هستند.

اهميت دريافت ويتامين دي در تامين قدرت استخواني در زنان ميانسال و مسن بويژه پس از يائسگي به اثبات رسيده بود، ولي مطالعه اخير اين اهميت را در دوران بلوغ نيز تاكيد مي‌كند لذا بر اين اساس مي‌توان گفت مصرف كافي ويتامين دي نه تنها يك فاكتور مهم در حفظ سلامتي افراد مسن است بلكه در رشد و سلامت جوانان نيز داراي اهميت بسيار است.

از طرف ديگر در معرض آفتاب بودن به تنهايي بويژه بدليل عدم دريافت مستقيم نور خورشيد در خيلي از موارد، تضمين‌كننده دريافت كافي ويتامين دي حاوي ويتامين دي مصرف شود

چقدر ویتامین D باید دریافت کنید؟

میزان مصرف ویتامین D در زیر پیشنهاد داده شده است. دریافت این میزان ویتامین D از طریق رژیم غذایی به کمک مکمل‌ها و یا رژیم غذایی تنها برای حفظ سلامتی شما کافی می باشد.

– 600 IU درروز برای افراد بین 1 تا 70 سال
– 800 IU در روز برای افراد بالای 70 سال

بعضی از متخصصان معتقدند این مقدار بخصوص برای افرادیکه در خطر آرتروز هستند، بسیار کم است. برای تخمین ویتامین D مورد نیازتان با پزشک مشورت نمایید.

البته مصرف زیاد ویتامین D لازم نبوده و حتی می‌تواند مضر باشد. محققین اخطار می‌دهند که مصرف بیشتر از 4000 IU در روز می‌تواند بصورت بلقوه خطرناک بوده و میزان بیشتر از 10000 IU در روز با آسیب های کلیه و بافت‌ها همراه است.

مصرف زیاد ویتامین D می‌تواند باعث از درست دادن اشتها، ادرار پی در پی و کاهش وزن شود. همچنین میزان زیاد ویتامین D می‌تواند باعث ایجاد مشکلات کلیوی و قلبی شود.

البته در مقادیر نرمال بنظر می‌رسد ویتامین D عوارض جانبی کمی داشته باشد. مصرف روزانه بیشتر از 4000 IU ویتامین D می‌تواند خطراتی را بهمراه داشته باشد.

ویتامین D می‌تواند با خیلی از داروها از جمله داروهایی که برای فشارخون بالا و مشکلات قلبی تجویز می‌شوند، تداخل داشته باشد.اگر روزانه دارو مصرف می‌کنید، قبل از دریافت مکمل‌های ویتامین D با پزشکتان مشورت نمایید.

نكته عملي:

با توجه به اهميت كمبود ويتامين در بروز چاقي و نيز كوتاهي قد در دوران بلوغ كه خود باعث شيوع بيماري‌هاي قلبي و عروقي در سال‌هاي آتي عمر مي‌شود، اندازه‌گيري ساده اين ويتامين در خون براي افراد در معرض خطر مي‌تواند مفيد باشد.

دريافت كافي لبنيات بويژه از نوع كم چرب آن از دوران كودكي تاثير قابل توجهي در جلوگيري از بروز كمبود اين ويتامين ضروري خواهد داشت.

سطوح پایین ویتامین D، احتمال بروز مرگ و میر در افراد مسن را افزایش می‌دهد

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه ایالتی اورگونمی می گویند نتایج بررسی های صورت گرفته نشان می دهد بین کمبود میزان ویتامین د (Vitamin D) وافزایش خطر مرگ در سالمندان رابطه معنی داری وجود دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققان اعلام کردند سالمندانی که میزان ویتامین ‌D خون‌شان پایین است- به خصوص اگر نحیف هم باشند- در معرض خطر بالاتر مرگ هستند.

پژوهشگران داده‌های به دست آمده از بررسی 4300 آمریکایی بالای 60 سال را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. عنوان کردندافرادی که ویتامین D خون‌شان پایین بود، نسبت به افراد دارای میزان‌های بالاتر ویتامین D سی درصد بیشتر در معرض خطر مرگ در طول مدت بررسی بودند.

خطر مرگ در افراد نحیف دو برابر افراد غیرنحیف بود. و افرادی که هم بدنی نحیفی داشتند و هم میزان ویتامین D خون‌شان پایین بود، با احتمال سه برابر بیشتر نسبت به افراد غیرنحیف و با میزان بالاتر ویتامین D در معرض خطر مرگ بودند.

به گفته محققین هر چند این بررسی رابطه سبیی میان کمبود ویتامین D و افزایش مرگ و میر سالمندان را ثابت نمی‌کند، این یافته‌ها بیانگر اهمیت اندازه‌گیری میزان ویتامین D در سالمندان، به خصوص سالمندان دارای بدن نحیف است.

این پژوهشگران می‌گویند بر اساس این بررسی نمی‌توان تعیین کرد که میزان پایین ویتامین D در سالمندان باعث لاغر و نحیف شدن بدن در سالمندان می‌شود یا سالمندان نحیف به علت سایر مشکلات بهداشتی میزان پایین ویتامین D دارند. اما به گفته آنان با توجه با تاثیر ویتامین D در کارکرد عضلات و استخوان‌ها منطقی است که تصور کنیم این ویتامین در نحیف بودن بدن سالمندان نقش دارد.

همچنین در یک تحقیق دیگر محققان با انجام بررسی‌های خود روی 2‌ هزار و 538 سفیدپوست و سیاهپوست آمریکایی در سنین 79-70 سالگی و جمع‌آوری نمونه خون آنها برای تعیین سطوح ویتامین D و مطالعه وضعیت پزشکی آنها در هر شش ماه دریافتند که سطوح پایین ویتامین D و سطوح بالای هورمون پاراتیروئید با افزایش میزان مرگ و میر در افراد مسن همراه است.

محققان افزودند غلظت پایین ویتامین D کمتر از 20 نانوگرام بر میلی‌لیتر در یک سوم از افراد مورد مطالعه در این آزمایش، نزدیک به 50 درصد میزان مرگ و میر را افزایش داده است که در این میان مقادیر پایین ویتامین D به صورت کمتر از 30 نانوگرم بر میلی لیتر نیز با افزایش خطر قابل توجهی برای بروز مرگ و میر همراه بوده است.

داشتن تغذیه صحیح برای سلامت کلی و عمومی بدن مهم است و این مطالعه با تأکید بر اهمیت ویتامین D در تغذیه به ویژه در زمان رشد بدن، بیان می‌کند که دریافت ویتامین D آسان بوده و از طریق قرار دادن پوست در معرض نور آفتاب و یا از طریق دریافت رژیم غذایی و مکمل‌های غذایی قابل تأمین است.

تحقیقات گذشته نیز مزایای قابل توجه نقش ویتامین D در بهبود سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها را نشان داده است و کمبود آن را به طور مستقیم با بروز اشکال مختلفی از سرطان‌ها و بیماری‌های قلبی – عروقی مرتبط دانسته است.

ویتامین د را که کلسیفرول می‌نامند، یکی از ویتامین‌های لازم برای بدن و از ویتامین‌های محلول در چربی است، که به رشد و استحکام استخوانها از طریق کنترل تعادل کلسیم و فسفر کمک می‌کند.

این ویتامین با ایجاد افزایش جذب فسفر و کلسیم از روده‌ها و کاهش دفع از کلیه به متابولیسم استخوان‌ها کمک می‌کند و همچنین از طریق ترجمه ژنهای هسته سلول به رشد سلول کمک می‌کند.

حدود یک میلیارد نفر در سراسر چهان دچار کمبود ویتامین D هستند.

منبع اصلی رسیدن این ویتامین به بدن تولید آن در پوست در پاسخ به تابش نور خورشید است.

ویتامین دی، در بسیاری از خوراکی‌ها از جمله ماهی ها، تخم مرغ، شیرهای فرآوری شده و روغن کبد ماهی کاد یافت می‌شود.

همچنین نور خورشید تولید روزانه ویتامین دی (Vitamin D) در بدن را افزایش می‌دهد.

تحقیقات نشان می‌دهد روزانه ده دقیقه قرار گرفتن در برابر آفتاب می‌تواند از کمبود ویتامین D جلوگیری نماید.

مولتی‌ ویتامین موجب کاهش خطر سرطان در مردان می شود

یک بررسی جدید نشان می دهد که استفاده از مولتی‌ویتامین در مردان برای پیشگیری از سرطان موثر است و این در حالی است که پژوهشای گذشته نشاندهنده بی تاثیری مکمل‌های ویتامینی در پیشگیری از سرطان بوده است،

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این بررسی که بر روی 15000 پزشک مرد بالای 50 سال تا 13 سال انجام شد، نشان داد یک دوز روزانه مولتی ویتامین “سنتروم سیلور” خطر کلی سرطان را تا 8 درصد کاهش می‌دهد.

این بررسی همچنین نشان داد که مصرف مولتی‌ویتامین خطر سرطان اختصاصی عضو به جز سرطان پروستات را تا 12 درصد کاهش داده است و میزان مرگ و میر ناشی از سرطان را هم تا 12 درصد کاهش داده است، هر چند که این رقم از لحاظ آماری قابل توجه نیست.

این یافته‌ها به خصوص برای آمریکاییان اهمیت دارد، زیرا بر اساس گزارش مراکز پیشگیری و کنترل بیماری‌ها بیش از نیمی از آمریکاییان بزرگسال روزانه مکمل‌های غذایی مصرف می‌کنند و شایع‌ترین مکمل مورد استفاده مصرف روزانه مولتی‌ویتامین است.

چندین بررسی اخیر که به به بررسی اثر ویتامین‌های خاص مانند ویتامین‌های C، E و B12 در پیشگیری از سرطان پرداخته بودند، نتوانسته‌اند تاثیری از این لحاظ را ثابت کنند؛ حتی چندتای آنها نشان‌دهنده افزایش خطر دچار شدن به بیماری‌های معینی بود.

پژوهشگران می‌گویند این تفاوت ممکن است به این علت باشد که بررسی‌های پیشین شمار افراد شرکت‌کننده محدود بوده است و این افراد دوزهای بالای ویتامین‌های منفردی را مصرف می‌کردند، یعنی مقادیری بسیار بالاتر از حدی که مولتی‌ویتامین روزانه فراهم می‌کند.

اما این بررسی جدید در نوع خودش منحصر به فرد است. در این بررسی تنها کارآزمایی کنترل‌‌شده با دارونما، دوسو-بی‌خبر، تصادفی‌شده در مقیاس بزرگ است که اثرات درازمدت یک مولتی‌ویتامین معمول را در پیشگیری از یک بیماری مزمن ارزیابی کرده است.

ویتامین K با پیری مقابله می‌کند

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند مصرف منظم ویتامین K باعث تقویت استخوان‌ها می‌شود، از رسوب کلسیم در رگ‌ها و کلیه‌ها جلوگیری می‌کند و از ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، و احتمالاً سرطان پیشگیری به عمل می‌آورد.  اما متأسفانه کمبود این ویتامین شایع است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ویتامین K که به انعقاد خون کمک می‌کند، آنتی‌اکسیدان بسیار قوی‌ای محسوب می‌شود که حتی قدرت آنتی‌اکسیدانی آن از ویتامین E نیز بیشتر است.

محققان آمریکایی معتقدند که جذب منظم این ویتامین استحکام استخوان‌هارا بالا می‌برد، رگ‌ها و کلیه‌ها را در شرایط مطلوب نگه می‌دارد و از بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان پیشگیری به عمل می‌آورد.

از این گذشته ویتامین K در مقابله با التهاب‌های مربوط به آرتریت و همچنین بیماری آلزایمر نیز موثر است.

این ویتامین کلسیم بدن را تنظیم می‌کند و در جایی که لازم باشد یعنی در استخوان‌ها نگه می‌دارد و اجازه نمی‌دهد که کلسیم وارد رگ‌ها شود.

این ویتامین به میزان زیادی در سبزی‌جات برگ سبز مثل اسفناج، کلم چینی، کلم برگ و همچنین گل کلم، دانه‌ی سویا و برخی از غلات وجود دارد.

محققان توصیه می‌کنند میوه و سبزی‌جاتی که باعث جذب ویتامین K بیشتری می‌شوند را در الویت برنامه‌ی غذایی خود قرار دهید.

محققان با مطالعه روی ویتامین‌ها، مواد معدنی و میزان جذب افراد در سی سال اخیر به این نتیجه رسیده‌اند که به احتمال زیاد نیاز مردم به ویتامین‌ها بیش از میزانی است که در حال حاضر جذب می‌کنند.

نتایج  این تحقیق در American Journal of Clinical Nutrition  منتشر شده است .

نقش روی در بدن

روی (Zinc ؛ Zin) یک ماده معدنی کمیاب است که انسان برای سالم ماندن به آن نیاز دارد.روی در میان مواد معدنی کمیاب از لحاظ مقدارش در بدن در رده دوم پس از آهن قرار دارد.روی در سلول‌ها در سراسر بدن یافت می‌شود. روی برای فعالیت مناسب دستگاه ایمنی ضروری است. روی در تقسیم سلولی، رشد سلولی، ترمیم زخم‌، و تجزیه کربوهیدرات‌ها در بدن نقش دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، روی همچنین برای حس بویایی و چشایی لازم است. در دوران بارداری، نوزادی و کودکی بدن برای رشد و نمو به روی نیاز دارد.
یک بازبینی اخیر بوسیله کارشناسان درباره مصرف مکمل‌های روی نشان داد:

– هنگامی که روی دست کم برای 5 ماه مصرف شود، ممکن است خطر دچار شدن به سرماخوردگی را کاهش دهد.
– مصرف مکمل‌های روی در طول 24 پیش از شروع علائم سرماخوردگی ممکن است طول مدت سرماخوردگی و شدت علائم را کاهش دهد.

• منابع غذایی

مواد غذایی پرپروتئین حاوی مقادیر بالایی روی هستند. گوشت گاو و گوسفند بیشتر از گوشت ماهی حاوی روی هستند. بخش‌های قرمز گوشت مرغ نسبت به بخش‌های سفید بیشتر حاوی روی است.

سایر منابع خوب برای روی مغزهای خوراکی، غلات کامل، حبوبات و مخمر است.

میوه‌ها و سبزی‌ها منابع خوبی برای روی نیستند، زیرا روی در پروتئین‌های گیاهی به اندازه روی از پروتئین‌های حیوانی جذب نمی‌شود. بنابراین رژیم‌های غذایی کم پروتئین و گیاهی مقدار کمی روی دارند.

روی در اغلب مکمل‌های مولتی ویتامین و مینرال وجود دارد. این مکمل‌ها ممکن است حاوی گلوکونات روی، سولفات روی یا استات روی باشند.

روی همچنین ممکن است در برخی از داروهای بی‌نسخه مانند قرص‌های مکیدنی سرماخوردگی، اسپری یا ژل‌های بینی وجود داشته باشد.

• نیاز روزانه افراد به روی

بررسی های انجام شده نشان می دهد که نیاز خانم ها به این عنصر مهم و ضروری ، روزانه حداقل 10 میلی گرم و نیاز آقایان روزانه حداقل 12 میلی گرم است. بیشتر دیده می شود که مقدار مصرف روی بسیار کمتر از مقدار مورد نیاز است.

مراکز تغذیه ی کشور آلمان و آمریکا توصیه می کنند که برای پیشگیری از امراض حاصل از کمبود روی ، خانم ها باید روزانه 12 میلی گرم و آقایان 15 میلی گرم روی مصرف کنند. اصولاً دوز 15 میلی گرم در روز را حد متوسط دریافت روی می دانند. دوز درمانی توسط روی روزانه حدوداً 50 میلی گرم است. تامین روی به صورت ترکیب ” گلوکونات روی ” برای بدن بسیار خوب و قابل تحمل است و به خوبی جذب می شود.

توجه داشته باشید، افرادی که برای مدت طولانی روزانه 50 تا 300 میلی گرم روی مصرف می کنند، می توانند دچار اختلال در جذب آهن و مس شده و به کمبود این دو املاح در بدن دچار شوند. حتی دیده شده است کسانی که روزانه 2 گرم روی به مدت طولانی خورده اند، علائمی مثل استفراغ ، تهوع ، دردهای شکمی و تب را نشان داده اند.

افرادی که دچار ناراحتی هایی کبدی  و روده ای هستند، بایستی قبل از مصرف مکمل های روی، حتماً با پزشک خود مشورت کنند.

غلظت روی در پوست  و چشم  بیشتر از سایر اندام های بدن است. مصرف روی در سوختگی ها، اعمال جراحی  و بهبود زخم های بدن  ضروری است. روی باعث بهبود هر چه سریع تر زخم ها می شود و کمبود روی بهبود زخم ها را به تعویق می اندازد؛ به ویژه در بیماران دیابتی این نکته حائز اهمیت است؛ زیرا همان طور که می دانید یکی از مشکلات بیماران دیابتی  ، زخم های پا و عفونت این زخم ها است که حتی می تواند به قطع عضو هم منجر شود. بنابراین وجود روی کافی در برنامه ی غذایی این افراد بسیار مهم است. مصرف روی در ترمیم سوختگی ها، زیاد بوده و به طور معمول در خون بیماران دچار سوختگی، کمبود روی مشاهده می شود و با دادن روی اضافی می توان، بهبود و ترمیم زخم را تسریع کرد. این مسئله حتی در سوختگی های درجه 3 به دنبال مصرف محلول ها و ترکیبات حاوی روی به اثبات رسیده است و هم اکنون نیز از این ترکیبات ( مانند پماد زنیک اکساید و … ) استفاده می شود.

به عبارتی روی به عنوان ترمیم کننده ی بافتی و پوستی  شناخته شده است. افرادی که از اگزما و حساسیت  زجر می برند، به طور معمول دارای روی کمتری در خون خود هستند و می توان با دادن 30 میلی گرم روی ( که معادل 200 میلی گرم گلوکونات روی است ) بهبود آنها را تسریع کرد.

نکته دیگر در مورد مصرف روی در بیماران دیابتی  این است. میزان عنصر روی در لوزالمعده افراد سالم دو برابر دیابتی  هاست که می تواند نشانه دهنده نقش آن در تولید انسولین باشد. مشاهده شده است که کمبود روی در خون باعث کاهش انسولین می شود. کمبود روی به صورت مزمن و دائمی صدمه ی بزرگی به سلول های بتا در لوزالمعده که انسولین ترشح می کنند، می زند و در سنین بالا، افرادی که به مدت طولانی مدت دچار کمبود روی هستند، ممکن است به دیابت نوع 2 مبتلا شوند.

به طور کلی می توان گفت که در خون اکثر افراد دیابتی ، کمبود روی دیده می شود و متاسفانه دفع روی در ادرار آنها مشاهده می شود، بنابراین رساندن روی اضافی به بدن بیماران دیابتی ضروری است.

فقر روی به ویژه در دیابتی ها ، زخم های مزمن ورید پا را ایجاد می کند که گاهی منجر به قطع انگشتان پا می شود. با دادن روی اضافی ، نه تنها زخم های دیابتی ها زودتر ترمیم می شود، بلکه سطح سیستم ایمنی بدن نیز افزایش می یابد.

به دنبال افت سیستم ایمنی در اثر کمبود روی ، بیماری های خود ایمنی مثل آرتریت روماتوئید  ، لوپوس1 ، شوگرن2 ، پسوریازیس3 و … افزایش می یابد.

• علائم کمبود روی

علائم کمبود روی شامل این موارد است:

عفونت‌های مکرر، هیپوگنادیسم (اختلال کارکرد جنسی) در مردان، ریزش مو، بی‌اشتهایی، مشکلات در حس بویایی و چشایی، زخم‌های پوستی، کند شدن رشد، مشکلات دید در تاریکی، طول کشیدن ترمیم زخم‌ها

1- زخم های طولانی مدت

2- ریزش مو، اختلال در رشد ناخن  ها و پوسیدگی دندان ها

3- اختلالات باروری و کاهش میل جنسی

4- اسیدوز خفیف در خون

5- کندی رشد بچه ها

6- خشکی پوست  و اگزما

7- عفونت  های مکرر

8- کاهش اشتها

9- اختلالات حس بویایی ، بینایی و چشایی ( تشخیص ندادن طعم غذاها )

10- نداشتن تمرکز حواس

11- زخم معده

12- اختلال در جذب ویتامین A  در بدن

• کمبود روی چه بیماریهایی را موجب می شود ؟

کمبود روی در مردان و زنان موجب اختلال در باروری  می شود. اغلب مردان و زنان ناباور  که جهت درمان مشکل خود اقدامات زیادی انجام داده اند، باید مسئله ی کمبود روی را نیز در نظر گرفته و نسبت به رفع آن اقدام کنند.

نقصان روی در بدن خانم های باردار می تواند منجر به رشد ناکافی و کند جنین و یا زایمان زودرس می شود.

یکی از علل میوم رحم و کیست پستان در خانم ها، کمبود روی می باشد و دیده شده است که با تجویز روی بهبودی در آنها حاصل شده است. همچنین دیده شده است که در خانم هایی که دچار عفونت های قارچی دستگاه تناسلی می شوند و به هیچ درمان منظم دارویی جواب نمی دهند، تجویز روی به مقدار کافی، باعث بهبودی آنها شده است.

همچنین نقش روی در بهبود ریزش مو  به اثبات رسیده است و امروزه کمبود روی را از علل مهم ریزش مو  می دانند، که البته بایستی سایر علل ریزش مو  مانند کمبود ویتامین ها ، کم خونی  و … را نیز باید مد نظر قرار داد.

* کمبود روی در کودکان همراه با بی اشتهایی  ، اختلال چشایی در طعم غذا، پیکا ( حالتی شبیه ویار حاملگی )، بی حالی، غش، اختلال رفتاری و وقفه در رشد است. همچنین در نوجوانان به صورت تاخیر در بلوغ جنسی و ظاهر نشدن صفات ثانویه ی جنسی بروز می کند.

* کمبود روی در افراد مسن  ، اختلال تعادل در هنگام راه رفتن ایجاد می کند که با تجویز داروی روی قابل درمان است.

* روی در تشکیل هموگلوبین نقش دارد و در مواردی تجویز روی همراه دیگر نیازها، این عارضه را درمان می کند. روی در رشد فیزیکی بدن موثر است. همچنین کوتاهی قد و کمبود وزن در کودکان ایرانی با تجویز روی قابل درمان است و باید دریافت روی به مقدار کافی توسط مادر در دوران بارداری  و شیردهی  مدنظر قرار گیرد.

جذب روی آسان نبوده و دفع آن نیز به سختی صورت می گیرد ، به همین دلیل در تجویز روی و استفاده از آن باید این مسئله را در نظر گرفت. به علت آنکه روی در قسمت ابتدایی روده ی کوچک جذب می شود، پروتئین در جذب آن دخالت دارد و لازم است کمبود پروتئین در افراد دچار نقص روی درمان شود.

• عوارض جانبی مکمل‌های روی

در صورت مصرف مقادیر بیش از حد زیاد مکمل‌های روی اسهال، دل‌پیچه، و استفراغ معمولا در طول 3 تا 10 ساعت پس از مصرف رخ می‌دهد. این علائم مددت کوتاهی پس از توقف مصرف مکمل روی برطرف می‌شود.

افرادی که از اسپری‌های و ژل‌های بینی حاوی روی استفاده می‌کنند، ممکن است در معرض عوارض جانبی مانند از دست دادن حس بویایی قرار گیرند.

• مقدار مجاز توصیه شده روی

مقدار مجاز توصیه شده غذایی (RDA) برای روی بر حسب سن و جنس متفاوت است.

• مواد غذایی که حاوی روی هستند

منابع غنی روی شامل جگر ، گوشت قرمز  ، مرغ ، بوقلمون ، ماهی  ، میگو ، تخم مرغ  ، شیر و لبنیات  ، غلات سبوس دار  ، آجیل  ، بادام زمینی  ، مخمر ، گردو  ، عدس  ، انواع لوبیا ، تخمه کدو  و سایر انواع تخمه هاست.

به طور تقریبی در هر گرم گوشت 3 تا 5 میلی گرم روی وجود دارد. نان سفید، چربی ها و شکر فاقد روی هستند.

با خوردن هر 100گرم عدس یا نخود  یا گندم سبوس دار می توان 4 تا 5 میلی گرم روی به بدن رساند. در هر 100 گرم سبوس گندم یا هر 100 گرم ذرت، 3 میلی گرم روی وجود دارد.

تخم کدو حاوی روی فراوان است که خوشبختانه در ایران بیشتر از سایر کشورها استفاده می شود که در هر 100 گرم آن 5/6 تا 5/7 میلی گرم روی یافت می شود.

جالب است بدانید که جوانه گندم  حاوی 17 میلی گرم روی و به عبارتی غنی از روی است و خوردن آن به تمام افراد توصیه می شود.

در هر 100 گرم جگر گوساله ، 8/7 میلی گرم روی وجود دارد.

برگه‌ی بعد »