کلسیم

این ماده ی معدنی فواید بسیار زیادی دارد که از جمله ی آن استخوان سازی، کمک به کاهش وزن، و کاهش خطر ابتلا به سرطان روده و کلسترول است. تحقیقات نشان داده است که ۱۰۰۰ میکروگرم کلسیم تا %۷ کلسترول لیپوپروتئین پر چگالی (که کلسترو خوبی است) را در بدن افزایش می دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ثابت شده است که کلسیم در سلامت استخوانها به ویژه برای افرادی که تابه حال دچار شکستگی استخوان شده اند،آلزایمر را در بدن کند کند. بسیار تاثیرگذار است. کلسیم باعث می شود که دوباره دچار شکستگی استخوان نشوید.

بهتر است که کلسیم مصرفی خود را با ویتامین D ترکیب کنید که آن هم برای حفظ سلامت استخوانها و سلامت کلی بدن بسیار مفید است. گرچه نور خورشید بهترین راه برای جذب ویتامین D است، محققان دانشگاه هاوارد دریافته اند که  در عرض جغرافیایی ۴۰ درجه نور خورشید به اندازه کافی برای ساخت ویتامین D در بدن قدرت ندارد. به همین دلیل برای این منظور نیز می توانید از مکمل استفاده کنید.

دوز مصرفی: ۵۰۰ میکروگرم سیترات کلسیم به اضافه ی IU 125 ویتامین D دوبار در روز

وجود کلسیم برای انجام بسیاری از اعمال بدن ضروری است؛ مثل تنظیم ضربان قلب، انتقال پیام های عصبی، تحریک ترشح هورمون ها، انعقاد خون و مهمتر از همه ساخت استخوان های بدن و حفظ سلامتی آنها .

کلسیم در بسیاری از موادغذایی وجود دارد و به علت اینکه بدن قادر به ساخت آن نیست، بایستی به مقدار کافی از راه غذا دریافت شود. حتی بعد از تکمیل و توقف رشد طولی استخوان های بدن( یعنی بعد از دوران رشد ) بایستی به مقدار لازم دریافت شود، زیرا از راه های مختلفی از بدن دفع می شود؛

مثلاً از طریق عرق، ریزش مو، تجدید پوست و ناخن، ادرار و مدفوع.

کلسیمی که در طی روز از بدن دفع می شود، بایستی از طریق غذا دوباره تأمین شود.

منابع غذایی کلسیم عبارتند از : شیر ، ماست ، پنیر و سایر مواد لبنی ، ماهی مثل ماهی آزاد، ماهی تن و ساردین، بادام ، کشمش، سبزیجاتی مثلروناس، اسفناج، کلم، کلم بروکلی، جعفری.

وقتی کسی نتواند از طریق غذا به مقدار کافی کلسیم را برای رفع نیازهای خود دریافت کند، از کلسیم موجود در استخوان ها ( منبع ذخیره کلسیم ) استفاده می کند که باعث کاهش استحکام استخوان ها می شود. چنین فردی نیاز به دریافت مکمل کلسیم یا غذاهای غنی شده با کلسیم دارد.

اینکه به چه مقدار مکمل کلسیم نیاز داریم تا کمبود آن را جبران کنیم، بستگی به مقدار دریافت آن از غذاهای مختلف دارد.

کلسیم موجود در طبیعت به شکل ترکیب با سایر مواد وجود دارد. ترکیبات مختلفی از کلسیم در مکمل های آن وجود دارد؛ مثل کربنات کلسیم، سیترات کلسیم و فسفات کلسیم.هرکدام از این ترکیبات، مقادیر متفاوتی از کلسیم را دارا هستند.

* نکته مهم: برای اطلاع از میزان کلسیم خالص موجود در مکمل، حتماً برچسب آن را بخوانید تا متوجه شوید برای رفع نیازتان باید چه تعداد قرص مصرف کنید.

بسیاری از افراد سئوال می کنند چه نوع مکمل کلسیمی را باید مصرف کنند؟

بایستی متذکر شوم بهترین مکمل آن است که نیازهای فرد را با توجه به میزان تحمل فرد، قیمت و در دسترس بودن آن تأمین کند.

در انتخاب و خرید مکمل کلسیم بایستی موارد زیر را در نظر بگیرید:

۱٫ حتماً تحت نظارت داروسازی های معتبر بوده و طبق مقادیر استاندارد باشد. هرگز مکمل هایی را که دارای نام های معتبر دارویی نیستند، خریداری و مصرف نکنید زیرا بعضی از این مکمل های غیراستاندارد، حاوی مقادیر خیلی بالا و سمی کلسیم هستند.

۲٫ بیشتر مکمل های کلسیم به راحتی در بدن جذب می شوند. اگر میزان جذب و محلولیت مکمل در بروشور آن مشخص نبود، برای تعیین میزان محلولیت آن طبق روش زیر عمل کنید:

مکمل کلسیم را( به شکل قرص یا کپسول ) برای مدت ۳۰ دقیقه در مقدار کمی آب گرم قرار دهید و گاهی آن را هم بزنید. اگر در طی این مدت قرص یا کپسول حل نشد، نشان می دهد در معده نیز حل نخواهد شد.

مکمل های کلسیم به شکل مایع و جویدنی، بهتر در معده حل می شوند زیرا قبل از ورود به معده تجزیه می شوند.

کلسیم چه از طریق غذا و چه به شکل مکمل ، زمانی بهتر جذب می شود که چندین بار در طی روز و هر بار به مقدار ۵۰۰ میلی گرم یا کمتر مصرف شود. ولی با این همه دریافت یک جای آن، بهتر از این است که هرگز مصرف نشود.

۳٫ مصرف مکمل های کلسیم در بعضی افراد عوارض جانبی مثل یبوست و گازمعده را ایجاد می کند. اگر با مصرف مایعات و فیبر غذایی فراوان این مشکل رفع نشد، نوع مکمل خود را تغییر دهید. مثلاً به جای سیترات کلسیم، کربنات کلسیم را مصرف کنید.

همچنین باید مقدار مکمل مصرفی را به تدریج افزایش دهید. مثلاً هفته اول، فقط روی ۵۰۰ میلی گرم مصرف کنید، سپس به آرامی مقدار مصرف مکمل را افزایش دهید.

۴٫ اگر دارو مصرف می کنید، با پزشک خود و یا دکتر داروساز در مورد تداخل مکمل کلسیم با آن دارو مشورت کنید. بعنوان مثال مکمل کلسیم، جذب آنتی بیوتیک تتراسایکلین را کاهش می دهد. همچنین با جذب آهن نیز تداخل دارد. بنابراین مکمل کلسیم و مکمل آهن نبایستی همزمان با هم مصرف شوند. فقط به طور استثنائی، می توان مکمل آهن را با سیترات کلسیم یا ویتامینC مصرف کرد، زیرا حالت اسیدی دارند.

سایر داروهایی را که با معده خالی مصرف می شوند، نباید با مکمل کلسیم دریافت کرد.

۵٫ مکمل های کلسیم دارای سایر املاح و ویتامین ها نیز هستند.

مطالعات مختلف نشان داده دریافت کم کلسیم باعث کاهش توده استخوانی و افزایش شکستگی استخوان می شود.

ولی دریافت کم کلسیم یکی از عوامل کاهش توده استخوانی است. سایرعوامل تأثیرگذار بر روی کاهش استحکام استخوانی بدن شامل کاهش استروژن، عدم فعالیت بدنی، کشیدن سیگار، مصرف الکل یا سایر بیماری ها و درمان های پزشکی است. اگر این عوامل وجود داشته باشند، حتی با مصرف کلسیم فراوان نمی توان از شکستگی استخوان جلوگیری کرد.

۱٫ DRI ( مقدار دریافت غذایی توصیه شده ) کلسیم برای افراد بالغ ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی گرم در روز است که این میزان بستگی به سن، جنس و شرایط فرد دارد. به عنوان مثال در زنان باردار و شیرده، کودکان و نوجوانان میزان نیاز به کلسیم بیشتر است.

یک واحد لبنیات حدود ۳۰۰ میلی گرم کلسیم را تأمین می کند. یک واحد لبنیات برابر یک لیوان شیر یا یک لیوان ماست یا ۴۵ گرم پنیر است.

افرادی که به مقدار کافی کلسیم را از راه غذا دریافت نمی کنند، برای رفع نیازشان بایستی مکمل کلسیم مصرف کنند.

در مصرف مکمل کلسیم بایستی به این نکته توجه داشت که مقدار عنصر کلسیم موجود در مکمل را در نظر بگیریم نه مقدار کل مکمل را. مثلاً یک قرص کربنات کلسیم ۵۰۰ میلی گرمی ، فقط ۲۰۰ میلی گرم کلسیم خالص دارد. بنابراین فرد با مصرف این قرص فقط ۲۰۰ میلی گرم کلسیم دریافت می کند نه ۵۰۰ میلی گرم.

کلسیم در روده کوچک جذب می شود، ولی تمام کلسیم مصرف شده، جذب نمی شود. مقدارجذب کلسیم بستگی به عوامل زیر دارد:

– محیط اسیدی روده

– مقدار ویتامینD بدن

– مقدار استروژن بدن

– نوع مکمل کلسیم

انواع مکمل های کلسیم:

یکی از عوامل مهم در جذب کلسیم، میزان محلولیت مکمل کلسیم در بدن است. سعی کنید همیشه مکمل های استاندارد و مورد اطمینان را مصرف کنید تا بدانید چه میزان عنصر کلسیم دارند و چه مقدار در بدن حل می شوند.

۱٫ سیترات کلسیم:مکمل کلسیم در محیط اسیدی بهتر جذب می شود، پس سیترات کلسیم بهتر از سایر مکمل ها جذب می شود، زیرا اسیدی است. این مکمل نیاز به اسید معده زیادی برای جذب ندارد و می توان آن را در هر موقع از روز و حتی با شکم خالی مصرف کرد. اما این مکمل معمولاً کلسیم کمی دارد، بنابراین بسته به نیاز فرد برای تأمین کلسیم بیشتر بایستی تعداد قرص بیشتری مصرف کرد.

۲٫ کربنات کلسیم:بیشتر مکمل های کلسیمی از این نوع هستند. این مکمل برای جذب بهتر نیاز به مقدار زیادی اسید معده دارد. بنابراین بایستی بعد از وعده غذایی مصرف شود.
۳٫گلوکونات کلسیم ولاکتات کلسیم: این نوع مکمل ها، کلسیم کمی دارند. بنابراین برای رفع نیاز به کلسیم بایستی تعداد قرص های بیشتری مصرف کرد.

۴٫ کلسیم سخت(Coral calcium): این نوع مکمل کلسیم غیر از حفظ سلامت استخوان ها، در سایر بیماری ها نیز مصرف می شود. این مکمل بیش از ۲۰۰ نوع بیماری را درمان می کند که شامل بیماری های قلبی، سرطان، دیابت و… است. البته این یافته صددرصد تأیید شده نیست. این نوع مکمل فقط کربنات کلسیم دارد و به دلیل قلیایی بودن، مسمومیت اسیدی بدن را خنثی کرده و آن را از بین می برد.

* هشدار در مورد مصرف مکمل های کلسیم:

روزانه بیشتر از ۲۵۰۰ میلی گرم عنصر کلسیم ( نه خود قرص ) را مصرف نکنید

ویتامین ها در سلامتی مو موثر هستند

این یک حقیقت است که وقتی موهای ما خوش فرم و حالت هستند، احساس خوشایندی به ما دست می دهد که همین امر باعث  می شود ما نهایت تلاش خود را برای مراقبت از موهای خود به کار ببریم .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آنتی اکسیدان ها موادی هستند که با رادیکال های آزادی که فرآیند پیرشدن را جلو می اندازد و یا ریسک ابتلا به بیماری ها را بالا می برد ، مبارزه می کنند.

رادیکال هایی که آنتی اکسیدان ها با آنها مبارزه می کنند از کجا می آیند؟ بسیاری از آنها در محیط اطراف ما یافت می شوند که به وسیله آلودگی هوا، خورشید و یا دود سیگار تولید می شود.مادامی که موهای شما هر روز در محیط اطراف در معرض اینها هستند، مراقبت از آنها در مقابل این مواد بسیار مهم است. اولین راه برای دفاع از موها در مقابل این موارد آنتی اکسیدان هایی نظیر ویتامین های A.C ,E است.

عناصر کمیاب از جمله مس و آهن در رشد و سلامت موها نقش بسیار مهمی دارند.

مس برای تشکیل هموگلوبین و نیز برای حمل اکسیژن در گلبولهای قرمز خون ضروری است. کمبود مس می تواند موجب تضعیف ساقه مو و باعث ریزش مو گردد. اهن متابولیسم طبیعی را در بدن حفظ می نماید.

کار اصلی آهن حمل اکسیژن در هموگلوبین گلبول های قرمز خون است.

کمبود آهن میتواند موجب کم خونی شده و می تواند منجر به بروز طاسی یا ریختگی مو شود. افرزودن مقدار مقدارمناسب مس به رژیم غذایی می تواند جذب اهن را بهتر کرده، سلامت سیستم قلبی – عروقی را حفظ کرده و از سیستم ایمنی محافظت نماید.

کمبود آهن یکی از علل ریزش مو به شمار می آید.فقر آهن با کمبود بعضی از ویتامین ها دست در دست هم داده و منجر به ریزش مو می شوند.

در مورد ایجاد شوره معتقدند که کمبود ویتامین A موجب تولید شوره می شود . همچنین، کمبود سلنیوم و مس نیز می تواند موجب ایجاد شوره گردند.

سلنیوم در شامپوهای ضد شوره استفاده می شود. کمبود اسید های چرب ضروری می تواند موجب بروز شوره شود. بنابراین استفاده از روغن های حاوی امگا ۳ می تواند در کاهش شوره موثر باشد.

کمبود کلسیم هم در خاکستری شدن تدریجی موها دخیل است.

اثرات ویتامین A بر مو :

ویتامین A نه تنها در رشد مو بلکه در حفظ و سلامت آن نیز نقش دارد. ویتامین A رتینوئیک اسید داخل فولیکول مو را متعادل می کند.با اینکه بیشتر در مواد آرایشی بهداشتی مخصوص پوست استفاده می شود، نقش بسزایی در سلامت مو دارد.

برای تقویت مو می توان به دو صورت از این ویتامین A  استفاده کرد : به صورت خوراکی یا به صورت محلول که با آن سر را ماساژ می دهند.

ویتامین A برای برطرف کردن و حتی جلوگیری از مشکلات مو و سر از قبیل شوره، مو و ضخیم شدن پوست سر ضروری است.

همچنین ویتامین A نقش مهمی به عنوان آنتی اکسیدانی دارد که در تولید سبیوم پوست سر مفید است، سبیوم باعث شادابی و درخشندگی موها می شود. کمبود ویتامین E باعث خشکی و شکنندگی موها می شود، همچنین کمبود این ویتامین با تخریب سلول ها منجر به ریزش مو و شوره سر می شود.

ویتامین A  برای تولید چربی در پوست ضروری است. این ویتامین همچنین برای پیشگیری از مشکلات پوست سر و مو مثل شوره، خشک شدن موها و ضخیم شدن پوست سر که همگی می توانند منجر به ریزش زودرس موها شوند، حیاتی است. بنابراین استفاده از مواد غذایی حاوی ویتامین A از جمله سبزیجاتی مثل کلم، هویج و تخم مرغ، توصیه می شود.

اثرات ویتامین B6 بر مو :

ویتامین B6 یا پیرید و کسین یک ویتامین محلول در آب است که در سال ۱۹۳۴ کشف شد. ساختار پیچیده آن از چندین ویتامر ساخته شده است. سه فرم رایج آن پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین است.

این ویتامرها در عملکردشان قابل مقایسه اند و اکثر اوقات در واکنش ها به هم تبدیل می شوند. به عنوان کوآنزیم در حدود ۱۰۰ واکنش حیاتی شیمیایی در بدن ما نقش دارد که شامل متابولیسم پروتئین و متابولیسم گلیکوژن می باشد.

همچنین در متابولیسم روی نقش ممهمی بازی می کند که جزئی از اپیدرمیس است.

خاصیت ضد التهابی B6 توسط مهار فعالسازی NF – KB انجام می شود.

این ویتامین با سرکوب و مهار NF – KB از پاسخ ماکروفاژها به التهاب جلوگیری می نماید و باعث تنظیم فاکتورهای التهابی می شود.

اثرات ویتامین B8 بر مو :

-کاهش ریزش مو :

یکی از عوامل اصلی ریزش مو کمبود بیوتین است. به همین دلیل مصرف بیوتین برای نگه داشتن میزان بیوتین بدن در سطح کافی توصیه می شود.

-تحریک رشد موی جدید :

پس از متوقف کردن پروسه ی ریزش مو، نیاز به رشد موهای جدید است. بیوتین در این زمینه نیز موثر است.

بیوتین منافذ پوست سررا باز می کند و نیز به طور چشم گیری گردش خون پوست سر را افزایش می دهد. بیوتین مکانیسم های تولیدی را در فولیکول مو تحریک می کند. در نتیجه این ویتامین به افزایش رشد مو کمک می کند.

-کاهش آسیب های مو :

آسیب های مو از قبیل مو خوره ف نازک شدن مو و خشکی و وز شدن آن ها موجب ریزش مو می شوند.بیوتین با تحریک ترشح چربی مو از این موارد جلوگیری می کند.

-بهبود تولید پروتئین ها :

بیوتین می تواند تولید پروتئین ها را در بدن بهبود بخشد. همان طور که می دانید پروتئین بنیاد اصلی در ساختار مو است همچنین آنزیم های تحریک کننده رشد مو نیز از جنس پروتئین هستند پس شما می توانید با مصرف بیوتین قدرت و سلامت موهای خود را افزایش دهید.

-توزیع مواد مغذی به مو :

بیوتین می تواند رسیدن مواد مغذی به فولیکول مو را افزایش دهد.

در افرادی که مکمل بیوتین برای رفع ریزش مو استفاده میکردند این طور مشاهده شده که بیوتین موجب :

کاهش ریزش مو

ضخیم شدن موهای نازک شده

قوی و سالم شدن مو

در بیشتر موارد درخشان شدن مو شده است.

اثرات ویتامین B9 بر مو :

همان طور که اشاره شد B9 در خون سازی و ساخت هموگلوبین نقش مهمی دارد، نقش هموگلوبین حمل اکسیژن از ریه ها به بافت های بدن از جمله مو است.

موهای قوی و سالم وابسته به خون رسانی خوب و اکسیژن کافی است.

کمبود ویتامین B9 باعث کاهش خون رسانی و اکسیژن رسانی به مو شده و ساقه ی مو آسیب دیده و رشد آن کند می شود. پس کمبود آن موجب ریزش مو می شود.

بدون فولیک اسید بدن نمی تواند برخی از آمینواسید ها که سازنده های اصلی پروتئین ها هستند را بسازد. همان طور که می دانید ساختار مو ۱۰۰% پروتئین است، پس مقادیر کافی ویتامین B9 برای رشد طبیعی موهای سالم نیاز است.

فولیک اسید به همراه ویتامین B12 و ویتامین B6 مقدار هموسیستئین خون را کم می کنند . هموسیستئین یک محصول جانبی در تبدیل آمینواسید متیونین به سیستئین است. سطح بالای هموسیستئین از این تبدیل می کاهد در نتیجه تولید سیستئین کاهش می یابد.

در بخش های بعد راجع به نقش موثر این آمینو اسید در سلامت مو خواهیم خواند.

کمبود ویتامین B9 موجب کاهش تقسیم سلولی در فولیکول مو می شود در نتیجه رشد مو کاهش می یابد.

همچنین کاهش این ویتامین موجب سفید شدن زودرس مو نیز می شود.

اگر موهایتان نازک و شکننده شده، ریزش مویتان افزایش پیدا کرده و در عین حال عصبی و آشفته اید و از سوزش معده رنج می برید، بهتر است خطر کمبود این ویتامین را نیز در نظر بگیرید.

اثرات ویتامین B12 بر مو

فقر آهن و کمبود ویتامین B12 دست در دست هم موجب کم خونی می شوند و کم خونی یکی از شایع ترین عل ریزش مو است. برای داشتن موی کامل و سالم به یک میزان کافی از این ویتامین نیاز است.

در هر دوره ی زمانی در جوامع مختلف ۱۵ درصد افراد دچار کمبود ویتامین B12 هستند. ویتامین B12 به طور طبیعی در منابع حیوانی یافت می شود.

اگر شما گیاه خوار هستید و از مواد گوشتی استفاده نمی کنید ممکن است در معرض کمبود B12 باشید. در این مواقع می توانید مصرف مکمل را در نظر بگیرید.

ویتامین B12 همچنین در پیشگیری از سفید شدن زودرس موها موثر است.

کمبود ویتامین B12 و کم خونی در کنار عوامل دیگری مثل کم کاری تیروئید موجب سفید شدن مو می شود

اثرات ویتامین C بر مو :

کم خونی فقر آهن یکی از علت های اصلی ریزش موهاست که برای رفع آن، مصرف مواد غذایی غنی از آهن توصیه می شود. ویتامین C نیز موجب افزایش جذب آهن شده و از آن طریق بر ریزش مو اثر می گذارد. در نتیجه توصیه می شود به طور روزانه از میوه ها و سبزی ها در وعده های غذایی خود استفاده کنید.

کمبود ویتامین C  موجب کدری و نازک شدن مو می شود و درخشندگی مو را کم می کند.

همانطور که ذکر شد ویتامین C برای ساخته شدن کلاژن الزامی است. کلاژن برای تقویت رشد مو لازم است.

در محصولات تخصصی مراقبت از مو سپیژن از ترکیباتی خاص و ویتامین های E و C جهت افزایش جذب مواد موثره استفاده شده است. به کارگیری لیپوزوم ها جهت افزایش جذب یکی دیگر از ویژگی های محصولات سپیژن می باشد.

اثرات ویتامین D بر مو :

ویتامین D یک ویتامین ضروری برای رشد سلول است و کمبود ویتامین D  میتواند با ریزش موی منتشر مرتبط باشد شکل فعال ویتامین D3 می تواند کراتینه شدن اپیدرم را با القاء تمایز نهایی، تنظیم کند و موش های دارای کمبود گیرنده ی ویتامین D به اختلالات منجر به طاسی پس از بلوغ مبتلا می گردد.

در موش ها نشان داده شده است که آنالوگ های ویتامین D3 بر روی کراتینوسیت ها برای شروع چرخه ی فولیکول مو و تحریک رشد مو، اثر گذاشتند. گزارش شده که بالا بودن میزان سلنیوم خون ( سلنیوز ) باعث ریزش مو ها می گردد.

اثرات ویتامین E بر مو :

ویتامین E گردش خون در بدن را بهبود بخشیده و رشد و تشکیل عروق خونی جدید که به رشد موها کمک می کنند را تشدید می نماید. به علاوه این ویتامین یک انتی اکسیدان قوی است.

باز کردن یک کپسول ویتامین E و استفاده از ژل می تواند از ریزش مو و تاسی جلوگیری کند.

پروتئین ها از جمله مواد غذایی مورد نیاز برای سلامتی موها هستند. کمبود شدید پروتئین ، اسید های چرب و انرژی ناشی از گرسنگی مزمن و یا رژیم های سخت نیز می تواند منجر به ریزش مو شود.

گفته می شود که ویتامین E به رشد موها و پیشگیری از ریزش موها کمک می نماید.

مکانیسم اثر این ویتامین بر تقویت موها هنوز به طور دقیق شناخته نشده است، یکیا ز دلایل احتمالی این است که ویتامین E به رشد عروق خونی و مویرگ های خونرسان به ریشه موها کمک می نماید و زمانی که مویرگ ها افزایش یابند جریان خون بهتر می شود.

افزایش رشد مو: از ان جا که ویتامین E می تواند سبب بهبود رشد و توسعه مویرگ ها و عروق خونی گردد می تواند به رشد موها کمک نماید و در بسیاری از اقراد رشد موها را در بسیاری از افراد تسریع می نماید .

ماساژ سر با روغن ویتامین E و حفظ رژیم غذایی سالم رشد مو را افزایش می دهد. البته برای اثر بیشتر از مکمل های ویتامین E  نیز استفاده میشود. مکمل ویتامین E  اکسیژن خون را افزایش میدهد و گردش خون را بیشتر می کند.

جلوگیری و درمان موخوره :

احتمالا متداول ترین مشکل مو، موخوره است. راه حل آن ویتامین E است. شامپوهایی که حاوی ویتامین E هستند به رفع موخوره و موی اسیب دیده که به دلیل استفاده زیاد از سشوار و اتو رنگ کردن و فر کردن مو است کمک می کنند.

استفاده از نرم کننده های غنی از ویتامین E بعد از مصرف شامپو به رفع موخوره کمک می کند.

البته می توان به جای آن از روغن ویتامین E  استفاده کرد که داخل مو نفوذ می کند و آن را شاداب می کند.

بهبود خشکی مو :

ویتامین  E می تواند برای موهای خشک و آسیب دیده مفید باشد و مصرف مقادیر کم ویتامین E در روز موهای خشک را بهبود خواهد داد و ساقه موها را تقویت خواهد نمود.

همواره راه بهتر آن است که مقادیر ویتامین E را در رژیم غذایی خود افزایش دهید ولی برای افرادی که مو و پوست سرشان بسیار خشک است استعمال خارجی روغن حاوی ویتامین E نیز مفید است.

براقی موها :

استفاده روزانه از روغن ویتامین E تار مو را از ریشه تا نوک ساقه مرطوب و شفاف نگه میدارد. همچنین با افزیاش سبیوم سر باعث درخشندگی بیشتر موها می شود.

مصرف منیزیم مرگ‌ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک تحقیق نشان داده است که بین مصرف منیزیم و مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان و عوامل دیگر ارتباط زیادی وجود دارد و هر چه دریافت این ماده‌ی معدنی از طریق مواد غذایی بیشتر باشد قلب سالم‌تر بوده و عمر بیماران قلبی طولانی‌تر می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققین می گویند هر چه میزان دریافت منیزیم بیشتر باشد خطر مرگ‌ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی در بیماران قلبی نیز کمتر می‌شود.

منیزیم یک ماده‌ی معدنی ضروری برای بدن است که در بیشتر واکنش‌های آنزیمی شرکت دارد. این ماده‌ی معدنی فشارخون را کاهش می‌دهد و نقش موثری در پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی و فشارخون ایفا می‌کند. بیماری فشارخون یکی از عوامل ابتلا به بیماری‌های قلبی است.

این پژوهش روی ۷۲۱۶ زن و مرد ۵۵ تا ۸۰ سال انجام شده است. محققان قصد داشتند اثرات پیشگیرانه‌ی رژیم‌های غذایی مدیترانه‌ای را روی بیماری‌های قلبی و مرگ‌ومیر ناشی از آن بررسی کنند.

شرکت‌کننده‌ها باید رژیم مدیترانه‌ای (با مصرف آجیل و روغن زیتون) می‌داشتند و یا اینکه چربی کمتر مصرف می‌کردند.

در طول چهار سالی که این پژوهش به طول انجامید حدود ۲۷۷ مورد بیماری قلبی عروقی، سکته‌ی قلبی و مغزی و همچنین ۳۲۳ مورد فوت مشاهده شد. ۸۱ مورد به دلیل بیماری‌های قلبی عروقی و ۱۳۰ مورد به دلیل سرطان جان خود را از دست دادند.

محققان مشاهده کردند یک سوم شرکت کننده‌های این پژوهش که منیزیم زیادی مصرف کرده بودند ۳۴ درصد کمتر از بقیه فوت کردند. همچنین در بیماران قلبی که منیزیم بیشتری دریافت کرده بودند میزان مرگ‌ومیر ۵۹ درصد کمتر گزارش شد. این افراد به میزان ۳۷ درصد کمتر از سرطان جان خود را از دست دادند.

منیزیم در بسیاری از غذاها به مقدار فراوان یافت می شود و یک رژیم غذایی معمول در صورت انتخاب درست غذاهای مصرفی می توان مقدار کافی آن را تامین کرد .

منابع غذایی خوب منیزیم عبارتند از : دانه ها، مغزها، آجیل، سبزیجات برگی شکل مثل کلم، اسفناج و … ، غلات سبوس دارو حبوبات مثل لوبیا و سویا و… . تصفیه کردن غلاتی مانند آرد گندم و برنج و فرآیند غذاها مانند شکر، سبب از بین رفتن املاح از جمله منیزیم می شود.

توجه داشته باشید برای هر کیلوگرم از وزنتان لازم است که روزانه ۶ میلی‌گرم منیزیم دریافت کنید.

نتایج این تحقیق در آرشیو نتایج مجله Journal of Nutrition موجود است .

پیش از این معلوم گشته بود که دریافت کم منیزیم ، باعث اختلال در ریتم قلبی و بروز حملات و سکته های قلبی می شود.

همچنین مطالعات انجام شده در بیمارانی که به  سکته ی حاد قلبی مبتلا شدند که استفاده فوری از منیزیم پس از سکته ی قلبی سبب کاهش مرگ و میر بیماران می شود.

منیزیم درتنظیم فشار خون نقش مهمی را ایفا می کند. رژیم های غذایی که حاوی مقدار زیادی سبزی و میوه باشند منیزیم و پتاسیم را در حد کافی تأمین کرده و باعث کاهش فشار خون بالا می شوند . مطالعات نشان می دهد دریافت زیاد منیزیم ، پتاسیم و کلسیم و دریافت کم چربی و سدیم در برنامه ها و رژیم غذایی تأثیر زیادی در کاهش فشار خون بالا دارند.

بنابراین توصیه می شود با دریافت کافی منابع حاوی منیزیم از وقوع فشار خون بالا پیشگیری وآن را کنترل کنید.

مصرف زیاد ویتامین ها خطرناک است

بسیاری افراد گمان می‌کنند با مصرف مکمل‌های ویتامینی سلامت‌شان را تقویت می‌کنند، اما بررسی‌های علمی این نظر را تایید نمی‌کنند. محققین پزشکی عنوان می کنند که مصرف بیش از حد ویتامین ها می تواند منجربه بروز بیماری های متعددی شود که در برخی موارد ماهیت خطرناکی دارند و حتی ممکن است موجب مرگ افراد شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گرچه مصرف مقادیر کافی ویتامین برای داشتن بدن سالم و جلوگیری از بروز برخی بیماریها کاملا ضروری است استفاده از مقادیر زیاد می تواند گاه به بیماریهای خطرناک منجر شود.

دکتر پل اوفیت رئیس بخش بیماری‌های عفونی در بیمارستان کودکان فیلادلفیا بر خطرات مصرف ویتامین‌ها تاکید می‌کند.

اوفیت در طول دو دهه گذشته بررسی‌ها را منتشر کرده است که بیانگر رابطه میان مصرف مکمل‌های ویتامینی و مشکلات بهداشتی بوده‌اند، از جمله افزایش خطر مرگ ناشی از سرطان یا بیماری قلبی.

اوفیت می‌گوید گرچه درست که ما برای زنده ماندن به ویتامین‌‌ها نیاز داریم، مصرف دوزهای بالای ویتامین‌ها به طور غیرطبیغی ممکن است به طور متناقضی با کار دستگاه ایمنی تداخل کند.

به گفته اوفیت سازمان غذا و داروی آمریکا ویتامین‌های موجود در بازار – حتی مکمل‌هایی را که دارای دوزهای “بسیار بالای” ویتامین هستند- را تحت نظارت ندارد- زیرا یک لایحه مربوط به سال ۱۹۷۴ مانع از چنین نظارتی است.

او می‌نویسد: “در نتیجه مصرف‌کنندگان نمی‌أاند که مصرف دوزهای بالای ویتامین‌ها ممکن است خطر سرطان و بیماری‌های قلبی را در آنها بیفزاید و طول عمرشان را کوتاه کند؛ آنها نمی‌دانند مشکل‌شان مصرف یک چیز خوب در مقادیر بیش از حد زیاد برای مدت بیش از حد طولانی است.”

متخصصان تغذیه می‌گویند بهترین راه دریافت ویتامین‌ها از طریق رژیم غذایی سالم حاوی مقادیر زیاد میوه و سبزی است.

افراد فقط در مواردی باید مکمل‌های ویتامینی مصرف کنند که یا مقادیر کافی ویتامین‌ها را از طریق غذا دریافت نمی‌کنند یا دارای نیاز اضافی (مثلا در دوران بارداری) هستند، و در مورد دوز مناسب ویتامین مورد نیازشان باید با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنند.

گفته های دکتر پل اوفیت در نیویورک تایمز منتشر شده است .

زنان و مردان هر دو به مصرف مقادیر زیادی ویتامین روی آورده‌اند ولی اکثر آنان از عوارض ناشی از مصرف این مواد اطلا‌عی ندارند.

همه ویتامین ها به یک اندازه خطرناک نیستند و برخی ویتامین ها به علت ویژگی خاص مولکولی خود بیش از دیگر ویتامین ها موجب بروز بیماری می شوند.

از جمله ویتامین هایی که در چربی حل می شوند به‌علت آنکه می توانند در اعضای مختلف بدن تجمع پیدا کنند ممکن است به مرور زمان خطرهایی را برای بیماران به وجود آورند.

با این حال محققان می‌گویند,بیماری های خطرناکی نیز ممکن است در صورت مصرف ویتامین ها به وجود آیند که از جمله آنها می توان به شکل گیری سرطان های پیشرونده پروستات اشاره کرد .

کمبود ویتامین D

ویتامین دی به جذب کلسیم و فسفر از روده کمک کرده و موجب به کارگیری این مواد معدنی در ساختمان استخوان ها و دندان ها می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کمبود ویتامین دی در کودکان باعث نرمی استخوانهاوبیماری راشی تیسم می شود که به صورت تغییر شکل استخوان های ستون فقرات، لگن و انحنای پاهادیده می شود .

درکودکانی که دچار کمبود ویتامین دی هستند ،ملاج دیرتربسته می شود. دندانهای آنهادیرتر ظاهر وزودتر فاسد می شود. بزرگسالان هم ممکن است به علت کمبود ویتامین دچار نرمی استخوان بشوند که باعث درد مزمن استخوانها بخصوص درناحیه کمروپشت وخستگی مزمن می شود.

درافرادبزرگسال کمبود ویتامین دی زمینه برای پوکی استخوان فراهم می شود.

چرا کمبود ویتامین D ایجاد می شود؟

به هر دلیلی که فردی ازنور آفتاب محروم شود ، دچار کمبود این ویتامین می شود. نورآفتاب وقتی به پوست بدن می تابد ، ماده ایی که درزیر پوست وجوددارد می تواند ویتامین مورد نیاز بدن را بسازد. کمبود ویتامین دی در شهرها بیشتراز نواحی روستایی دیده می شود.

دود، گردوغبار ، آلودگی هوا ، هوای ابری واستفاده از کرمهای ضدآفتاب مانع رسیدن نورآفتاب به پوست بدن شده ودرنتیجه ویتامین دی ساخته نمی شود.

افرادی که شب کار هستند وروزها می خوابند،کسانی که در آب وهوای سرد زندگی می کنند و مجبورند داخل منزل بمانند،افراد ناتوان که قادربه حرکت نیستدونمی توانند در معرض نور خورشید قرار گیرند وافرادی که تمام سطح بدن خود رابالباس می پوشانند بیشتر درمعرض خطر کمبود ویتامین دی قرارمیگیرند.

کمبود ویتامین D در افراد زیر متداول‌تر است:

– افرادیکه بالای ۵۰ سال هستند.
– افرادیکه خیلی کم دربرابر خورشید هستند.
– افرادیکه مشکلات کلیه و یا سایر بیماری ها جذب مواد معدنی را برای آنها سخت کرده است.
– افرادیکه پوست تیره‌ای دارند.
– افرادیکه با مصرف لاکتوز مشکل دارند.
– افرادیکه گیاهخوار هستند.
– کودکانیکه فقط شیرمادر دریافت می‌کنند.

منابع غذایی ویتامین D :

بهترین منبع ویتامین دی نور مستقیم آفتاب است. دراثر تابش اشعه خورشید به پوست ویتامین دی در پوست تولید می شود .

نورآفتاب از پشت شیشه این خاصیت را ندارد. روغن کبد ماهی که بصورت دارومصرف می شود نیز منبع غنی ویتامین دیمی باشد.

چگر ، تخم مرغ ،کره وشیر وماهی های چرب مثل ماهی آزاد،کپور ، قزل آلا ، ساردین هم منابع خوبی از ویتامین دیهستند.

درصورتی که شیر غنی شده با ویتامین دی دردسترس باشد ، بخشی از ویتامین مورد نیاز بدن را تامین می کند.

بر طبق یافته‌های مطالعات اخیر کمبود دریافت ویتامین دی در دوران بلوغ باعث توقف رشد و نیز افزایش بروز چاقی در دوران بلوغ بویژه در دختران می‌شود.

چندین سال است که اثرات سوء کمبود ویتامین دی در افراد بالغ شناخته شده است و همان‌طور که می‌دانید کمبود و فقدان ویتامین دی در بزرگسالان با بیماری‌هایی مانند پوکی استخوان، سرطان و چاقی در ارتباط است.

نتایج به‌دست آمده از مطالعه اخیر حاکی از آن است که کمبود ویتامین دی سبب ایجاد توده بدنی بالا و کوتاهی قد دختران در اوج دوران رشدشان می‌شود.

در این مطالعه محققان میزان ویتامین دی دختران جوان ۱۶-۲۲ ساله را با یک آزمایش خونی ساده ‌اندازه‌گیری کردند.آنها در ضمن برای تعیین اثر کمبود ویتامین  دی روی سلامتی زنان جوان میزان چربی بدن و قد افراد مورد مطالعه را اندازه‌گیری کردند.

بر طبق نتایج به‌دست آمده، شیوع کمبود ویتامین دی  در جوانان مورد مطالعه اگرچه در منطقه‌ای آفتاب خیز زندگی می‌کردند، حیرت‌آور بود.

در این مطالعه شاخص توده بدنی و همچنین چربی ناحیه شکمی در افراد با کمبود ویتامین دی در مقایسه با زنان جوان با سطح طبیعی ویتامین دی بالاتر بود و به‌عبارت دیگر در خانم‌های جوان که از کمبود ویتامین  رنج می‌بردند شیوع چاقی بویژه چاقی شکمی بیشتر بود.

از طرف دیگر نتایج این مطالعه نشان داد دختران در سنین بلوغ با میزان ویتامین دی طبیعی نسبت به همسالان خود که از کمبود ویتامین دی رنج می‌برند، بلند قدتر هستند.

اهمیت دریافت ویتامین دی در تامین قدرت استخوانی در زنان میانسال و مسن بویژه پس از یائسگی به اثبات رسیده بود، ولی مطالعه اخیر این اهمیت را در دوران بلوغ نیز تاکید می‌کند لذا بر این اساس می‌توان گفت مصرف کافی ویتامین دی نه تنها یک فاکتور مهم در حفظ سلامتی افراد مسن است بلکه در رشد و سلامت جوانان نیز دارای اهمیت بسیار است.

از طرف دیگر در معرض آفتاب بودن به تنهایی بویژه بدلیل عدم دریافت مستقیم نور خورشید در خیلی از موارد، تضمین‌کننده دریافت کافی ویتامین دی حاوی ویتامین دی مصرف شود

چقدر ویتامین D باید دریافت کنید؟

میزان مصرف ویتامین D در زیر پیشنهاد داده شده است. دریافت این میزان ویتامین D از طریق رژیم غذایی به کمک مکمل‌ها و یا رژیم غذایی تنها برای حفظ سلامتی شما کافی می باشد.

– ۶۰۰ IU درروز برای افراد بین ۱ تا ۷۰ سال
– ۸۰۰ IU در روز برای افراد بالای ۷۰ سال

بعضی از متخصصان معتقدند این مقدار بخصوص برای افرادیکه در خطر آرتروز هستند، بسیار کم است. برای تخمین ویتامین D مورد نیازتان با پزشک مشورت نمایید.

البته مصرف زیاد ویتامین D لازم نبوده و حتی می‌تواند مضر باشد. محققین اخطار می‌دهند که مصرف بیشتر از ۴۰۰۰ IU در روز می‌تواند بصورت بلقوه خطرناک بوده و میزان بیشتر از ۱۰۰۰۰ IU در روز با آسیب های کلیه و بافت‌ها همراه است.

مصرف زیاد ویتامین D می‌تواند باعث از درست دادن اشتها، ادرار پی در پی و کاهش وزن شود. همچنین میزان زیاد ویتامین D می‌تواند باعث ایجاد مشکلات کلیوی و قلبی شود.

البته در مقادیر نرمال بنظر می‌رسد ویتامین D عوارض جانبی کمی داشته باشد. مصرف روزانه بیشتر از ۴۰۰۰ IU ویتامین D می‌تواند خطراتی را بهمراه داشته باشد.

ویتامین D می‌تواند با خیلی از داروها از جمله داروهایی که برای فشارخون بالا و مشکلات قلبی تجویز می‌شوند، تداخل داشته باشد.اگر روزانه دارو مصرف می‌کنید، قبل از دریافت مکمل‌های ویتامین D با پزشکتان مشورت نمایید.

نکته عملی:

با توجه به اهمیت کمبود ویتامین در بروز چاقی و نیز کوتاهی قد در دوران بلوغ که خود باعث شیوع بیماری‌های قلبی و عروقی در سال‌های آتی عمر می‌شود، اندازه‌گیری ساده این ویتامین در خون برای افراد در معرض خطر می‌تواند مفید باشد.

دریافت کافی لبنیات بویژه از نوع کم چرب آن از دوران کودکی تاثیر قابل توجهی در جلوگیری از بروز کمبود این ویتامین ضروری خواهد داشت.

سطوح پایین ویتامین D، احتمال بروز مرگ و میر در افراد مسن را افزایش می‌دهد

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه ایالتی اورگونمی می گویند نتایج بررسی های صورت گرفته نشان می دهد بین کمبود میزان ویتامین د (Vitamin D) وافزایش خطر مرگ در سالمندان رابطه معنی داری وجود دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققان اعلام کردند سالمندانی که میزان ویتامین ‌D خون‌شان پایین است- به خصوص اگر نحیف هم باشند- در معرض خطر بالاتر مرگ هستند.

پژوهشگران داده‌های به دست آمده از بررسی ۴۳۰۰ آمریکایی بالای ۶۰ سال را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. عنوان کردندافرادی که ویتامین D خون‌شان پایین بود، نسبت به افراد دارای میزان‌های بالاتر ویتامین D سی درصد بیشتر در معرض خطر مرگ در طول مدت بررسی بودند.

خطر مرگ در افراد نحیف دو برابر افراد غیرنحیف بود. و افرادی که هم بدنی نحیفی داشتند و هم میزان ویتامین D خون‌شان پایین بود، با احتمال سه برابر بیشتر نسبت به افراد غیرنحیف و با میزان بالاتر ویتامین D در معرض خطر مرگ بودند.

به گفته محققین هر چند این بررسی رابطه سبیی میان کمبود ویتامین D و افزایش مرگ و میر سالمندان را ثابت نمی‌کند، این یافته‌ها بیانگر اهمیت اندازه‌گیری میزان ویتامین D در سالمندان، به خصوص سالمندان دارای بدن نحیف است.

این پژوهشگران می‌گویند بر اساس این بررسی نمی‌توان تعیین کرد که میزان پایین ویتامین D در سالمندان باعث لاغر و نحیف شدن بدن در سالمندان می‌شود یا سالمندان نحیف به علت سایر مشکلات بهداشتی میزان پایین ویتامین D دارند. اما به گفته آنان با توجه با تاثیر ویتامین D در کارکرد عضلات و استخوان‌ها منطقی است که تصور کنیم این ویتامین در نحیف بودن بدن سالمندان نقش دارد.

همچنین در یک تحقیق دیگر محققان با انجام بررسی‌های خود روی ۲‌ هزار و ۵۳۸ سفیدپوست و سیاهپوست آمریکایی در سنین ۷۹-۷۰ سالگی و جمع‌آوری نمونه خون آنها برای تعیین سطوح ویتامین D و مطالعه وضعیت پزشکی آنها در هر شش ماه دریافتند که سطوح پایین ویتامین D و سطوح بالای هورمون پاراتیروئید با افزایش میزان مرگ و میر در افراد مسن همراه است.

محققان افزودند غلظت پایین ویتامین D کمتر از ۲۰ نانوگرام بر میلی‌لیتر در یک سوم از افراد مورد مطالعه در این آزمایش، نزدیک به ۵۰ درصد میزان مرگ و میر را افزایش داده است که در این میان مقادیر پایین ویتامین D به صورت کمتر از ۳۰ نانوگرم بر میلی لیتر نیز با افزایش خطر قابل توجهی برای بروز مرگ و میر همراه بوده است.

داشتن تغذیه صحیح برای سلامت کلی و عمومی بدن مهم است و این مطالعه با تأکید بر اهمیت ویتامین D در تغذیه به ویژه در زمان رشد بدن، بیان می‌کند که دریافت ویتامین D آسان بوده و از طریق قرار دادن پوست در معرض نور آفتاب و یا از طریق دریافت رژیم غذایی و مکمل‌های غذایی قابل تأمین است.

تحقیقات گذشته نیز مزایای قابل توجه نقش ویتامین D در بهبود سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها را نشان داده است و کمبود آن را به طور مستقیم با بروز اشکال مختلفی از سرطان‌ها و بیماری‌های قلبی – عروقی مرتبط دانسته است.

ویتامین د را که کلسیفرول می‌نامند، یکی از ویتامین‌های لازم برای بدن و از ویتامین‌های محلول در چربی است، که به رشد و استحکام استخوانها از طریق کنترل تعادل کلسیم و فسفر کمک می‌کند.

این ویتامین با ایجاد افزایش جذب فسفر و کلسیم از روده‌ها و کاهش دفع از کلیه به متابولیسم استخوان‌ها کمک می‌کند و همچنین از طریق ترجمه ژنهای هسته سلول به رشد سلول کمک می‌کند.

حدود یک میلیارد نفر در سراسر چهان دچار کمبود ویتامین D هستند.

منبع اصلی رسیدن این ویتامین به بدن تولید آن در پوست در پاسخ به تابش نور خورشید است.

ویتامین دی، در بسیاری از خوراکی‌ها از جمله ماهی ها، تخم مرغ، شیرهای فرآوری شده و روغن کبد ماهی کاد یافت می‌شود.

همچنین نور خورشید تولید روزانه ویتامین دی (Vitamin D) در بدن را افزایش می‌دهد.

تحقیقات نشان می‌دهد روزانه ده دقیقه قرار گرفتن در برابر آفتاب می‌تواند از کمبود ویتامین D جلوگیری نماید.

مولتی‌ ویتامین موجب کاهش خطر سرطان در مردان می شود

یک بررسی جدید نشان می دهد که استفاده از مولتی‌ویتامین در مردان برای پیشگیری از سرطان موثر است و این در حالی است که پژوهشای گذشته نشاندهنده بی تاثیری مکمل‌های ویتامینی در پیشگیری از سرطان بوده است،

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این بررسی که بر روی ۱۵۰۰۰ پزشک مرد بالای ۵۰ سال تا ۱۳ سال انجام شد، نشان داد یک دوز روزانه مولتی ویتامین “سنتروم سیلور” خطر کلی سرطان را تا ۸ درصد کاهش می‌دهد.

این بررسی همچنین نشان داد که مصرف مولتی‌ویتامین خطر سرطان اختصاصی عضو به جز سرطان پروستات را تا ۱۲ درصد کاهش داده است و میزان مرگ و میر ناشی از سرطان را هم تا ۱۲ درصد کاهش داده است، هر چند که این رقم از لحاظ آماری قابل توجه نیست.

این یافته‌ها به خصوص برای آمریکاییان اهمیت دارد، زیرا بر اساس گزارش مراکز پیشگیری و کنترل بیماری‌ها بیش از نیمی از آمریکاییان بزرگسال روزانه مکمل‌های غذایی مصرف می‌کنند و شایع‌ترین مکمل مورد استفاده مصرف روزانه مولتی‌ویتامین است.

چندین بررسی اخیر که به به بررسی اثر ویتامین‌های خاص مانند ویتامین‌های C، E و B12 در پیشگیری از سرطان پرداخته بودند، نتوانسته‌اند تاثیری از این لحاظ را ثابت کنند؛ حتی چندتای آنها نشان‌دهنده افزایش خطر دچار شدن به بیماری‌های معینی بود.

پژوهشگران می‌گویند این تفاوت ممکن است به این علت باشد که بررسی‌های پیشین شمار افراد شرکت‌کننده محدود بوده است و این افراد دوزهای بالای ویتامین‌های منفردی را مصرف می‌کردند، یعنی مقادیری بسیار بالاتر از حدی که مولتی‌ویتامین روزانه فراهم می‌کند.

اما این بررسی جدید در نوع خودش منحصر به فرد است. در این بررسی تنها کارآزمایی کنترل‌‌شده با دارونما، دوسو-بی‌خبر، تصادفی‌شده در مقیاس بزرگ است که اثرات درازمدت یک مولتی‌ویتامین معمول را در پیشگیری از یک بیماری مزمن ارزیابی کرده است.

ویتامین K با پیری مقابله می‌کند

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند مصرف منظم ویتامین K باعث تقویت استخوان‌ها می‌شود، از رسوب کلسیم در رگ‌ها و کلیه‌ها جلوگیری می‌کند و از ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، و احتمالاً سرطان پیشگیری به عمل می‌آورد.  اما متأسفانه کمبود این ویتامین شایع است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ویتامین K که به انعقاد خون کمک می‌کند، آنتی‌اکسیدان بسیار قوی‌ای محسوب می‌شود که حتی قدرت آنتی‌اکسیدانی آن از ویتامین E نیز بیشتر است.

محققان آمریکایی معتقدند که جذب منظم این ویتامین استحکام استخوان‌هارا بالا می‌برد، رگ‌ها و کلیه‌ها را در شرایط مطلوب نگه می‌دارد و از بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان پیشگیری به عمل می‌آورد.

از این گذشته ویتامین K در مقابله با التهاب‌های مربوط به آرتریت و همچنین بیماری آلزایمر نیز موثر است.

این ویتامین کلسیم بدن را تنظیم می‌کند و در جایی که لازم باشد یعنی در استخوان‌ها نگه می‌دارد و اجازه نمی‌دهد که کلسیم وارد رگ‌ها شود.

این ویتامین به میزان زیادی در سبزی‌جات برگ سبز مثل اسفناج، کلم چینی، کلم برگ و همچنین گل کلم، دانه‌ی سویا و برخی از غلات وجود دارد.

محققان توصیه می‌کنند میوه و سبزی‌جاتی که باعث جذب ویتامین K بیشتری می‌شوند را در الویت برنامه‌ی غذایی خود قرار دهید.

محققان با مطالعه روی ویتامین‌ها، مواد معدنی و میزان جذب افراد در سی سال اخیر به این نتیجه رسیده‌اند که به احتمال زیاد نیاز مردم به ویتامین‌ها بیش از میزانی است که در حال حاضر جذب می‌کنند.

نتایج  این تحقیق در American Journal of Clinical Nutrition  منتشر شده است .

نقش روی در بدن

روی (Zinc ؛ Zin) یک ماده معدنی کمیاب است که انسان برای سالم ماندن به آن نیاز دارد.روی در میان مواد معدنی کمیاب از لحاظ مقدارش در بدن در رده دوم پس از آهن قرار دارد.روی در سلول‌ها در سراسر بدن یافت می‌شود. روی برای فعالیت مناسب دستگاه ایمنی ضروری است. روی در تقسیم سلولی، رشد سلولی، ترمیم زخم‌، و تجزیه کربوهیدرات‌ها در بدن نقش دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، روی همچنین برای حس بویایی و چشایی لازم است. در دوران بارداری، نوزادی و کودکی بدن برای رشد و نمو به روی نیاز دارد.
یک بازبینی اخیر بوسیله کارشناسان درباره مصرف مکمل‌های روی نشان داد:

– هنگامی که روی دست کم برای ۵ ماه مصرف شود، ممکن است خطر دچار شدن به سرماخوردگی را کاهش دهد.
– مصرف مکمل‌های روی در طول ۲۴ پیش از شروع علائم سرماخوردگی ممکن است طول مدت سرماخوردگی و شدت علائم را کاهش دهد.

• منابع غذایی

مواد غذایی پرپروتئین حاوی مقادیر بالایی روی هستند. گوشت گاو و گوسفند بیشتر از گوشت ماهی حاوی روی هستند. بخش‌های قرمز گوشت مرغ نسبت به بخش‌های سفید بیشتر حاوی روی است.

سایر منابع خوب برای روی مغزهای خوراکی، غلات کامل، حبوبات و مخمر است.

میوه‌ها و سبزی‌ها منابع خوبی برای روی نیستند، زیرا روی در پروتئین‌های گیاهی به اندازه روی از پروتئین‌های حیوانی جذب نمی‌شود. بنابراین رژیم‌های غذایی کم پروتئین و گیاهی مقدار کمی روی دارند.

روی در اغلب مکمل‌های مولتی ویتامین و مینرال وجود دارد. این مکمل‌ها ممکن است حاوی گلوکونات روی، سولفات روی یا استات روی باشند.

روی همچنین ممکن است در برخی از داروهای بی‌نسخه مانند قرص‌های مکیدنی سرماخوردگی، اسپری یا ژل‌های بینی وجود داشته باشد.

• نیاز روزانه افراد به روی

بررسی های انجام شده نشان می دهد که نیاز خانم ها به این عنصر مهم و ضروری ، روزانه حداقل ۱۰ میلی گرم و نیاز آقایان روزانه حداقل ۱۲ میلی گرم است. بیشتر دیده می شود که مقدار مصرف روی بسیار کمتر از مقدار مورد نیاز است.

مراکز تغذیه ی کشور آلمان و آمریکا توصیه می کنند که برای پیشگیری از امراض حاصل از کمبود روی ، خانم ها باید روزانه ۱۲ میلی گرم و آقایان ۱۵ میلی گرم روی مصرف کنند. اصولاً دوز ۱۵ میلی گرم در روز را حد متوسط دریافت روی می دانند. دوز درمانی توسط روی روزانه حدوداً ۵۰ میلی گرم است. تامین روی به صورت ترکیب ” گلوکونات روی ” برای بدن بسیار خوب و قابل تحمل است و به خوبی جذب می شود.

توجه داشته باشید، افرادی که برای مدت طولانی روزانه ۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم روی مصرف می کنند، می توانند دچار اختلال در جذب آهن و مس شده و به کمبود این دو املاح در بدن دچار شوند. حتی دیده شده است کسانی که روزانه ۲ گرم روی به مدت طولانی خورده اند، علائمی مثل استفراغ ، تهوع ، دردهای شکمی و تب را نشان داده اند.

افرادی که دچار ناراحتی هایی کبدی  و روده ای هستند، بایستی قبل از مصرف مکمل های روی، حتماً با پزشک خود مشورت کنند.

غلظت روی در پوست  و چشم  بیشتر از سایر اندام های بدن است. مصرف روی در سوختگی ها، اعمال جراحی  و بهبود زخم های بدن  ضروری است. روی باعث بهبود هر چه سریع تر زخم ها می شود و کمبود روی بهبود زخم ها را به تعویق می اندازد؛ به ویژه در بیماران دیابتی این نکته حائز اهمیت است؛ زیرا همان طور که می دانید یکی از مشکلات بیماران دیابتی  ، زخم های پا و عفونت این زخم ها است که حتی می تواند به قطع عضو هم منجر شود. بنابراین وجود روی کافی در برنامه ی غذایی این افراد بسیار مهم است. مصرف روی در ترمیم سوختگی ها، زیاد بوده و به طور معمول در خون بیماران دچار سوختگی، کمبود روی مشاهده می شود و با دادن روی اضافی می توان، بهبود و ترمیم زخم را تسریع کرد. این مسئله حتی در سوختگی های درجه ۳ به دنبال مصرف محلول ها و ترکیبات حاوی روی به اثبات رسیده است و هم اکنون نیز از این ترکیبات ( مانند پماد زنیک اکساید و … ) استفاده می شود.

به عبارتی روی به عنوان ترمیم کننده ی بافتی و پوستی  شناخته شده است. افرادی که از اگزما و حساسیت  زجر می برند، به طور معمول دارای روی کمتری در خون خود هستند و می توان با دادن ۳۰ میلی گرم روی ( که معادل ۲۰۰ میلی گرم گلوکونات روی است ) بهبود آنها را تسریع کرد.

نکته دیگر در مورد مصرف روی در بیماران دیابتی  این است. میزان عنصر روی در لوزالمعده افراد سالم دو برابر دیابتی  هاست که می تواند نشانه دهنده نقش آن در تولید انسولین باشد. مشاهده شده است که کمبود روی در خون باعث کاهش انسولین می شود. کمبود روی به صورت مزمن و دائمی صدمه ی بزرگی به سلول های بتا در لوزالمعده که انسولین ترشح می کنند، می زند و در سنین بالا، افرادی که به مدت طولانی مدت دچار کمبود روی هستند، ممکن است به دیابت نوع ۲ مبتلا شوند.

به طور کلی می توان گفت که در خون اکثر افراد دیابتی ، کمبود روی دیده می شود و متاسفانه دفع روی در ادرار آنها مشاهده می شود، بنابراین رساندن روی اضافی به بدن بیماران دیابتی ضروری است.

فقر روی به ویژه در دیابتی ها ، زخم های مزمن ورید پا را ایجاد می کند که گاهی منجر به قطع انگشتان پا می شود. با دادن روی اضافی ، نه تنها زخم های دیابتی ها زودتر ترمیم می شود، بلکه سطح سیستم ایمنی بدن نیز افزایش می یابد.

به دنبال افت سیستم ایمنی در اثر کمبود روی ، بیماری های خود ایمنی مثل آرتریت روماتوئید  ، لوپوس۱ ، شوگرن۲ ، پسوریازیس۳ و … افزایش می یابد.

• علائم کمبود روی

علائم کمبود روی شامل این موارد است:

عفونت‌های مکرر، هیپوگنادیسم (اختلال کارکرد جنسی) در مردان، ریزش مو، بی‌اشتهایی، مشکلات در حس بویایی و چشایی، زخم‌های پوستی، کند شدن رشد، مشکلات دید در تاریکی، طول کشیدن ترمیم زخم‌ها

۱- زخم های طولانی مدت

۲- ریزش مو، اختلال در رشد ناخن  ها و پوسیدگی دندان ها

۳- اختلالات باروری و کاهش میل جنسی

۴- اسیدوز خفیف در خون

۵- کندی رشد بچه ها

۶- خشکی پوست  و اگزما

۷- عفونت  های مکرر

۸- کاهش اشتها

۹- اختلالات حس بویایی ، بینایی و چشایی ( تشخیص ندادن طعم غذاها )

۱۰- نداشتن تمرکز حواس

۱۱- زخم معده

۱۲- اختلال در جذب ویتامین A  در بدن

• کمبود روی چه بیماریهایی را موجب می شود ؟

کمبود روی در مردان و زنان موجب اختلال در باروری  می شود. اغلب مردان و زنان ناباور  که جهت درمان مشکل خود اقدامات زیادی انجام داده اند، باید مسئله ی کمبود روی را نیز در نظر گرفته و نسبت به رفع آن اقدام کنند.

نقصان روی در بدن خانم های باردار می تواند منجر به رشد ناکافی و کند جنین و یا زایمان زودرس می شود.

یکی از علل میوم رحم و کیست پستان در خانم ها، کمبود روی می باشد و دیده شده است که با تجویز روی بهبودی در آنها حاصل شده است. همچنین دیده شده است که در خانم هایی که دچار عفونت های قارچی دستگاه تناسلی می شوند و به هیچ درمان منظم دارویی جواب نمی دهند، تجویز روی به مقدار کافی، باعث بهبودی آنها شده است.

همچنین نقش روی در بهبود ریزش مو  به اثبات رسیده است و امروزه کمبود روی را از علل مهم ریزش مو  می دانند، که البته بایستی سایر علل ریزش مو  مانند کمبود ویتامین ها ، کم خونی  و … را نیز باید مد نظر قرار داد.

* کمبود روی در کودکان همراه با بی اشتهایی  ، اختلال چشایی در طعم غذا، پیکا ( حالتی شبیه ویار حاملگی )، بی حالی، غش، اختلال رفتاری و وقفه در رشد است. همچنین در نوجوانان به صورت تاخیر در بلوغ جنسی و ظاهر نشدن صفات ثانویه ی جنسی بروز می کند.

* کمبود روی در افراد مسن  ، اختلال تعادل در هنگام راه رفتن ایجاد می کند که با تجویز داروی روی قابل درمان است.

* روی در تشکیل هموگلوبین نقش دارد و در مواردی تجویز روی همراه دیگر نیازها، این عارضه را درمان می کند. روی در رشد فیزیکی بدن موثر است. همچنین کوتاهی قد و کمبود وزن در کودکان ایرانی با تجویز روی قابل درمان است و باید دریافت روی به مقدار کافی توسط مادر در دوران بارداری  و شیردهی  مدنظر قرار گیرد.

جذب روی آسان نبوده و دفع آن نیز به سختی صورت می گیرد ، به همین دلیل در تجویز روی و استفاده از آن باید این مسئله را در نظر گرفت. به علت آنکه روی در قسمت ابتدایی روده ی کوچک جذب می شود، پروتئین در جذب آن دخالت دارد و لازم است کمبود پروتئین در افراد دچار نقص روی درمان شود.

• عوارض جانبی مکمل‌های روی

در صورت مصرف مقادیر بیش از حد زیاد مکمل‌های روی اسهال، دل‌پیچه، و استفراغ معمولا در طول ۳ تا ۱۰ ساعت پس از مصرف رخ می‌دهد. این علائم مددت کوتاهی پس از توقف مصرف مکمل روی برطرف می‌شود.

افرادی که از اسپری‌های و ژل‌های بینی حاوی روی استفاده می‌کنند، ممکن است در معرض عوارض جانبی مانند از دست دادن حس بویایی قرار گیرند.

• مقدار مجاز توصیه شده روی

مقدار مجاز توصیه شده غذایی (RDA) برای روی بر حسب سن و جنس متفاوت است.

• مواد غذایی که حاوی روی هستند

منابع غنی روی شامل جگر ، گوشت قرمز  ، مرغ ، بوقلمون ، ماهی  ، میگو ، تخم مرغ  ، شیر و لبنیات  ، غلات سبوس دار  ، آجیل  ، بادام زمینی  ، مخمر ، گردو  ، عدس  ، انواع لوبیا ، تخمه کدو  و سایر انواع تخمه هاست.

به طور تقریبی در هر گرم گوشت ۳ تا ۵ میلی گرم روی وجود دارد. نان سفید، چربی ها و شکر فاقد روی هستند.

با خوردن هر ۱۰۰گرم عدس یا نخود  یا گندم سبوس دار می توان ۴ تا ۵ میلی گرم روی به بدن رساند. در هر ۱۰۰ گرم سبوس گندم یا هر ۱۰۰ گرم ذرت، ۳ میلی گرم روی وجود دارد.

تخم کدو حاوی روی فراوان است که خوشبختانه در ایران بیشتر از سایر کشورها استفاده می شود که در هر ۱۰۰ گرم آن ۵/۶ تا ۵/۷ میلی گرم روی یافت می شود.

جالب است بدانید که جوانه گندم  حاوی ۱۷ میلی گرم روی و به عبارتی غنی از روی است و خوردن آن به تمام افراد توصیه می شود.

در هر ۱۰۰ گرم جگر گوساله ، ۸/۷ میلی گرم روی وجود دارد.

ال کارنیتین (L-carnitine)

کارنیتین Carnitine یا ال-کارنیتین (L-carnitine) از اسیدهای آمینه لیزین و متیونین ساخته شده و موجب آزاد سازی انرژی از یاخته‌های چربی می‌شود. این ماده موجب انتقال اسیدهای چرب به داخل میتوکندری می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کارنیتین در بافت عضلات و کبد ساخته می‌شود و در برخی مواد غذایی مانند گوشت، گوشت طیور، ماهی، و برخی از فراورده‌های لبنی وجود دارد.کارنیتین نوعی مکمل غذایی است.

وظیفه اصلی کارنیتین در بدن کمک به سوخت و ساز وتبدیل غذا به انرژی می باشد.

کارنیتین این عمل را از طریق انتقال اسیدهای چرب بلند زنجیره به داخل میتوکندری ها جهت بتااکسیداسیون آن‌ها انجام می دهد. از طرف دیگر مصرف چربی‌ها به عنوان منبع انرژی موجب صرفه جویی در مصرف گلیگوژن عضلات گردیده و با حفظ ذخایر گلیکوژن به تأخیر در بروز خستگی ورزش کار می انجامد. میتوکندری را می‌توان موتورخانه یاخته‌های بدن دانست. در واقع انرژی مورد نیاز بدن در این بخش از یاخته‌ها تولید می‌شود.

کارنیتین یک ترکیب چهار تایی آمونیوم است که از اسیدهای آمینه لیزین و متیونین ساخته شده است.  در سلولهای زنده نقش آن فرستادن اسیدهای چرب از سیتوسل به  میتوکندری در طی فرایند تفکیک چربی (یا چربی های مورد نیاز) برای سوختن است که انرژی آزاد کنند. در بدن، در کبد و کلیه ها تولید شده و در عضلات اسکلتی ، قلب ، مغز و اسپرم ذخیره شده است.

معمولا ، بدن همه کارنیتینی  که به آن نیاز دارد را می تواند بسازد. با این حال ،  برخی از افراد ممکن است دچار کمبود کارنیتین شوند زیرا بدن آنها نمی تواند به اندازه کافی کارنیتین بسازد و یا آن را به بافت ها برای  استفاده انتقال بدهد. برخی از شرایط دیگر مانند آنژین ، همچنین مصرف برخی از داروها می تواند باعث کمبود کارنیتین در بدن شود.

برخی از شواهد نشان می‌دهد که میزان نیاز به ال-کارنیتین در دوران کودکی و همچنین در زمان‌های خاصی مانند بارداری و شیردهی که میزان نیاز بدن به انرژی افزایش می‌یابد کمی بالا می‌رود که این افزایش نیاز موجب به افزایش تولید این ماده غذایی از سوی بدن می‌شود.

همچنین به‌نظر می‌رسد که وجود ال-کارنیتین برای بهبود کارکرد قلب نیاز است. برای نمونه یک پژوهش نشان داده است میزان کارکرد نابهنجار و تپش غیرعادی قلب بعد از ۴۵ هفته مصرف ۴ گرم ال-کارنیتین در روز در بیماران دیابتی که علاوه بر فشار خون بالا از ناراحتی‌های قلبی و رگی رنج می‌بردند به میزان زیادی کاهش یافته و بهبود پیدا نموده است.

همچنین پژوهش دیگر نشان داده است که مصرف روزانه ال-کارنیتین در ورزشکاران می‌تواند حتی تا ۲۵٪ میزان توانایی و ظرفیت فعالیت بدنی را بالا ببرد. افرادی که از مکمل‌های ال-کارنیتین استفاده می‌نمایند بعد از انجام فعالیت‌های بدنی به میزان کمتری دچار خستگی و کوفتگی می‌شوند. این بررسی همچنان نشان داد که مصرف ال-کارنیتین دو ساعت پیش و پس از دویدن به مسافت ۲۰ کیلومتر موجب بروز خستگی کمتر و بازیابی سریعتر قوای بدنی گردد.

همچنین بررسی‌ها نشان داده است که مصرف ۱۰۰ میلی گرم ال-کارنیتین به ازای هر کیلو وزن افراد و کودکان تالاسمی ماژور به مدت ۳ ماه موجب کاهش نیاز بدن این افراد به پالایش خون شود.

●  منابع تامین

ال کارنیتین در بدن از ترکیب دو اسیدآمینه لیزین و متیونین ساخته می شود. سلول‌های بدن برای سنتز کارنیتین به ویتامین‌های C، B۶ و B۳ (نیاسین) نیاز دارند. اما می توان آن را از منابع غذایی حیوانی مانند گوشت قرمز، لبنیات و آواکادو نیز دریافت کرد.

غذاهای گیاهی منبع خوبی برای این ماده نمی‌باشند.L – کارنیتین یک دارو هم می‌باشد و برای درمان بیمارانی به‌کارمی‌رود که بدن آنها به اندازه کافی کارنیتین تولید نمی‌کند. اینک کاربرد آن را به‌عنوان راهی برای پیشگیری از صدماتی بررسی می‌کنند که در اثر کاربرد شیمی‌درمانی به بافت‌ها وارد می‌شود.

●  موارد مصرف دارویی

کمبود کارنیتین در برنامه‌های بدنسازی (تقویت عضلانی ) جلوگیری از کرامپ عضلانی در همودیالیز و کمک به بهبود عملکرد قلب.

●  میزان مصرف:

برای فرد ۵۰ کیلویی ۱ تا ۳ گرم همراه غذا به صورت قرص و شربت هم وجود دارد. مصرف ایزومر D کارنیتین بسیار محدود و فقط تحت نظز پزشک است.

کارنیتین را طبق دستور پزشک و یا دستور زیر مصرف کنید:

کمبود کارنیتین در افراد بالغ: ۹۹۰ میلی‌گرم، دو یا سه بار در روز

درمان اثرات مصرف والپروئیک اسید: ۵۰ تا ۱۰۰ میلی‌گرن در روز در سه یا چهار وعده

●  نازایی مردان:

۲ گرم ال کارنیتین به همراه ۱ گرم ال – استیل- کارنیتین در روز

●  اثرات جانبی مصرف کارنیتین

مصرف زیاد آن موجب شادی و سرخوشی نسبتاً کمی می شود که می تواند گهگاهی برای پیشرفت وضعیت ذهن و فکر ما مفید باشد. از دیگر اثرات جانبی کارنیتین باید گفت، اگر این ماده بیش از ۳۰۰۰ میلی گرم در روز مصرف شود، ممکن است بدن فرد، بوی ماهی بگیرد. حالت تهوع، اسهال، استفراغ و سردرد نیز در برخی افراد دیده شده است.

●  مقدار مصرف:

ال کارنیتین را معمولا به مقدار ۵٠٠تا ١٠٠٠میلیگرم ٣ بار در روز همراه هر وعده غذایی مصرف می کنند و به سه شکل قرص،کپسول و پودر موجود است.

●  مزایای مصرف ال – کارنیتین:

ال کارنیتین  دو نوع تاثیر مهم در بدن دارد که یکی اثر چربی سوزی آن است و دیگری اثرات فیزیولوژیکی آن می باشد .

– اثر چربی سوزی

– تا ثیرات بر روی توده استخوان

– اثرات آنتی اکسیدانی

– بهبود بیماری های قلبی:( حملات قلبی،  نا رسایی های قلبی، آنژین ها، بیماری عروق محیطی ، لنگی متناوب)

– کمک به بیماران دیابتی

– بهبود عملکرد ورزشکاران استقامتی

– کاهش وزن

– بهبود آلزایمر و بیماری اختلال حافظه

– بیماری های کلیوی و دیالیز

– ناباروری مردان

– بهبود سندروم خستگی مزمن

– بهبود بیماری جنون

– کاهش استرس اکسیداتیو

عوارض جانبی ال- کارنیتین :

مصرف سطوح طبیعی کارنیتین برای شما عوارض جانبی ناخوشایندی به همراه نخواهد داشت . با این وجود ، شما ممکن است زمانی که آن را مصرف می کنید انرژی بیش از حد داشته باشید ، و اگر شما آن را بعد از ساعت ۴ عصر مصرف کنید ممکن است به اختلال درخواب شب دچار شوید. این اثرات جانبی واقعا دلایل مهمی برای نگرانی در افراد نیستند ، چون آنها اغلب خفیف تا متوسط ، و آسان برای مقابله می باشند.

برخی از عوارض جانبی ال- کارنیتین  که تا کنون گزارش شده شامل: استفراغ ، حالت تهوع ، سردرد ، اسهال ، آبریزش بینی ، بی قراری و مشکل خواب می باشند .

برخی از عوارض جانبی جدی ممکن است بالا رفتن میزان سرعت ضربان قلب ، افزایش فشار خون و تب باشند.

●  موارد منع مصرف :

اگر فرد دچار کم کاری تیروئید است نباید ال کارنیتین مصرف کند چرا که با کار هورمونهای تیروئید تداخل می کند.

همچنین در افرادی که دیالیز می شوند این ماده منع مصرف دارد.

در افرادی که ال کارنیتین را برای کاهش وزن مصرف می کنند خطر بروز بی اشتهایی عصبی (anorexia nervosa) وجود دارد زیرا ال کارنیتین اشتها را کم می کند و حساسیت فرد به لاغر شدن میتواند نهایتا منجر به بی اشتهایی عصبی شده و سوء تغذیه شدید را به دنبال داشته باشد.

●  مواد غذایی که کارنیتین در آنها وجود دارد:

بالاترین غلظت کارنیتین در گوشت قرمز و محصولات لبنی یافت می شوند. سایر منابع طبیعی که کارنیتین در آنها وجود دارد ، شامل: آجیل و دانه ها (به عنوان مثال:، کدو، آفتابگردان، کنجد)، حبوبات  (لوبیا ، نخود فرنگی ، عدس، بادام زمینی)، سبزیجات(مارچوبه، چغندر، سیب زمینی، کلم بروکلی، جوانه بروکسل ، سیر، خردل سبز، بامیه، جعفری، کلم پیچ) میوه (موز)، غلات (گندم سیاه،  ذرت، ارزن، بلغور جو دوسر، سبوس برنج، گندم، سبوس گندم، جوانه گندم) و گرده عسل .

●  اشکال کارنیتین به عنوان مکمل

ال–کارنیتین رایج‌ترین نوع کارنیتین است و به صورت مکمل در داروخانه‌ها یافت می‌شود. فرم‌های دیگر کارنیتین به نام استیل- ال- کارنیتین و پروپینول – ال – کارنیتین نیز در بعضی موارد توسط پزشک تجویز می‌شود.

●  احتیاط

از مصرف دی-کارنیتین (D-Carnitine) به شدت خودداری کنید چون با فرم طبیعی کارنیتین تداخل دارد و عوارض جانبی متعددی دارد.

مصرف کارنیتین در زنان باردار فقط باید با مشورت با پزشک انجام شود.

اگر بیماری کلیوی و اختلال غده تیروئید دارید، از مصرف کارنیتین خودداری کنید و یا با پزشک مشورت کنید.

اسنوکومارول و وارفارین، که برای کاهش انعقاد خون مصرف می‌شوند و همچنین هورمون‌های دارویی تیروئید با ال- کارنیتین تداخل دارد.

Next Page »