شکستگی بینی

فروردین ۱۱, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : کمک های اولیه, مشروح اخبار

بینی به دلیل برجسته بودن در صورت ، در معرض شکستگی است. شکستگی بینی معمولا به علت واردآمدن ضربه ی روبرو، از کنار یا بالا به صورت ایجادمیشود.

شکستگی بینی به تنهایی یا توام با سایرشکستگیهای استخوانهای صورت و جمجمه ایجاد میشود.

در ضربات خفیف گاهی فقط جابه جایی استخوان اتفاق می افتد ولی در ضربات شدید، علاوه بر جابه جایی، شکستگی و حتی شکستگی و جابه جایی درتیغه ی وسط بینی به طور توام نیز رخ میدهد.

علایم‌ شایع‌:

1- تغییر شکل بینی

2- پارگی مخاط و خونریزی

3- شکستگی تیغه ی میانی بینی

4- درد، تورم و انسداد بینی

5- کبودی اطراف چشمها بسیار شایع است.

تشخیص و درمان

در شکستگی ساده اقدام اولیه ای که لازم است انجام دهید کمپرس سرد با کیسه ی یخ است زیرا خونریزی و تورم را محدود میکند. اقدام بعدی مراجعه به پزشک است.

در صورت نداشتن   تورم می تواند2 الی 3 ساعت بعد از ضربه جااندازی شکستگی بینی انجام گیرد.در صورت بروز تورم 2الی 3 روز بعد با کاهش تورم و معاینه ی مجدد جااندازی انجام می شودو در صورت عدم مراجعه قبل از حدود10 روز شکستگی جوش میخورد. بنابراین بهتر است قبل از حدود 6الی 10 روز شکستگی جااندازی شود.

جراح متخصص گوش و حلق و بینی بر اساس ماهیت و وسعت آسیب، روشهای تشخیصی ودرمانی خاصی را برای شما در نظر میگیرد. لازم است بدانیم فقط در 40 الی 50 درصد موارد دررادیوگرافی (عکس نیمرخ بینی) شکستگی قابل مشاهده است و در نیمی دیگر فقط معاینه کمک میکند. توجه کنید که اقدام به جاانداختن شکستگی فقط میتواند بینی را به ظاهری شبیه به قبل ازضربه ی اخیر در بیاورد و نباید انتظار دیگری داشت.

برای اصلاح مشکلات قدیمی از قبیل قوز، انحراف یا بزرگی بینی، لازم است عملهای دیگری انجام شود.

جا اندازی را میتوان در روزهای اول به طور سرپایی(در صورت تحمل شما) با بیحس کنندههای موضعی، یا به صورت بستری و در اتاق عمل با بیهوشی سبک انجام داد.

آموزشهای قبل از عمل:

شب قبل از عمل غذای سبک میل کنید.

از نیمه شب ناشتا بمانید.

شب قبل از عمل حمام کنید.

در مورد آقایان، اگر سبیل بلند دارید کوتاه کنید.

در مورد خانمها، لاک ناخنها و آرایش خود را

پاک کنید.

در صورتیکه داروهای ضد انعقاد( مانند آسپرین و وارفارین) مصرف میکنید بهتر است داروی خود راطبق نظر پزشک معالج خود قطع کنید.

قبل از رفتن به اتاق عمل زیورآلات، اجسام فلزی ، گیره ی سر، لنز، دندان مصنوعی و پروتزهای مصنوعی قابل حرکت را خارج کنید.

کلیه ی لباسها، لباس زیر و جورابهای خود را در آورید و لباس مخصوص اتاق عمل رابپوشید.

قبل از خروج از بخش جراحی ، ادرار خود را تخلیه کنید

– معمولاً روز عمل و یا فردای آن روز مرخص میشوید
– معمولاً جااندازی از درون بینی(جاانداختن بسته ) انجام میشود، لذا هیچ برش و بخیهای بر روی بینی شما وجود نخواهد داشت. گاهی نیز تغییر شکل بینی یا انسداد بینی پس از جااندازی بسته باقی میماند و3 الی 6 ماه پس از آسیب که تورم از بین رفته واستخوانها ثابت شدند اصلاح به روش باز انجام می شود.

آموزشهای بعد از عمل:

– معمولاً روز عمل شما نباید چیزی بخورید، از زمانیکه به شما اجازه داده شد، رژیم مایعات (آب،چای و آب کمپوت )بنوشید . در صورت تحمل وصلاحدید پزشک کم کم غذاهای نرم برای شما آغازخواهد شد.

– از همان ساعت های ابتدایی بعد از به هوش آمدن، از راه دهان نفس بکشیددر وضعیت نیمه نشسته استراحت کنید تا نیم تنه ی شما بالاتر از پاها یتان باشد و ورم کمتری درصورتتان ایجاد شود.

– معمولاً بعد از جا انداختن شکستگی بینی حدود یک هفته گچ یا اسپیلنت برای محافظت، روی بینی شما قرار داده میشود.

– میتوانید با استفاده از مسواک نرم دندانهایتان را مسواک بزنید، – – ولی لب بالا را دستکاری نکنید

– با دهان باز عطسه و سرفه کنید و از حرکات شدید صورت حین خنده و گریه پرهیز نمایید.

– تا 2هفته بعد از عمل از تخلیه ی ترشحات بینی با فشار خودداری کنید. مراقب باشید هیچ ضربه ای به بینیتان وارد نشود

.- برای شما هیچ محدودیت غذایی وجود ندارد فقط از مصرف غذاهایی که احتیاج به جویدن طولانی دارند (مانند ساندویچ و کباب برگ) و مواد خوراکی که می دانید به آنها حساسیت دارید،خودداری کنید

– گاهی تامپون بینی(رشته های نازک پانسمان نخی آغشته به پماد آنتی بیوتیک) برای 2 تا 7 روزداخل بینی شما قرار داده میشود تا مانع از خونریزی وجابه جایی شود.
– شستن صورت یا حمام کردن با آب ولرم به شرطی که پانسمان روی بینی خیس نشود بلامانع است.

– در هفته های اول ورزشهای سنگین، بلند کردن اشیاء سنگین و دولا شدن را انجام ندهید تا ازبر افروختگی صورت و وارد آمدن ضربه پیشگیری شود.

– از برداشتن و جابه جایی گچ به طور خود سرانه پرهیزکنید.معمولاً درد زیادی بعد از عمل وجود ندارد و گاهی به خاطر وجود تامپون در داخل بینی ممکن است درد خفیف در صورت و پیشانی احساس نماییدکه با مسکنهای ساده مانند استامینوفن قابل رفع است.

– هرگز بدون مشورت پزشکتان از آسپرین یا بروفن  برای تسکین درد استفاده نکنید، چون باعث افزایش خونریزی میشوند.

– طی چند هفته ی اول بعد از عمل و بعد از خارج نمودن تامپون یا مش بینی به علت جمع شدن ترشحات داخل بینی، نفس کشیدن مشکل میشود که میتوانید برای شستشوی بینی روزانه چند نوبت ازمحلول سرم نمکی نرمال(سرم شستشو) استفاده کنید.

نکات قابل توجه:

پانسمان بینی خود را دستکاری نکنید.

در صورت خونریزی از بینی و یا بلع مکرر(خونریزی ته حلق) به پزشک خود اطلاع دهید.

داروهای بعد از عمل را طبق دستور پزشک خود استفاده نمایید.

در صورت تب حتماً پزشک خود را مطلع کنید.

در تاریخ مقرر به پزشک خود مراجعه کنید

روش اندازه گیری نبض

برای اندازه‌گیری ضربان قلب کافی است خیلی ساده نبض خود را بگیرید زیرا سرعت ضربان قلب و سرعت نبض در اغلب افراد مشابه است. البته سرعت ضربان قلب و سرعت نبض از لحاظ فنی متفاوتند، زیرا ضربان قلب سرعت انقباض‌های قلب را اندازه می‌گیرد، در حالیکه سرعت نبض سرعت افزایش فشار خون در سراسر بدن هنگام ضربان قلب را اندازه می‌گیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در افرادی مبتلا به برخی از عوارض قلبی که به ناتوانی قلب در پمپ کردن کارآمد قلب در هر انقباض می‌انجامند، سرعت نبض ممکت است پایین‌تر از سرعت ضربان قلب باشد؛ اما چنین مواردی استثنا هستند.

“نبض آپیکال” (apical pulse) نبضی است که در راس قلب معمولا در حالی که بیمار بر روی پهلوی چپش دراز کشیده است، با گوشی شنیده می‌شود.

این ضربان قلب شامل دو صدای مجزای قلب می‌شود که اغلب “لاب- داب” نامیده می‌شوند، و هر “لاب- داب” معادل یک ضربان قلب است. سرعت طبیعی نبض آپیکال در بزرگسالان 60 تا 100 ضربه است.

پزشکان در مواردی که به الکتروکاردیوگرام دسترسی ندارند، نبض آپیکال را دقیق‌ترین و غیرتهاجمی‌ترین شیوه ارزیابی سلامت قلب می‌شمرند. نبض آپیکال اطلاعاتی درباره سرعت، ریتم، قدرت و تساوی ضربان قلب برای پزشک فراهم می‌آورد.

سرعت میانگین نبض چقدر است؟

سرعت ضربان قلب در حال استراحت در بزرگسالان از 60 تا 100 ضربان در دقیقه متفاوت است. زنان نسبت مردان سرعت ضربان قلب اندکی بالاتر دارند، و میانگین سرعت ضربان قلب در حال استراحت در زنان در میانه 70 تا 80 قرار دارد، اما در مردان حدود 70 است. علت این تفاوت عمدتا به قوی‌تر بودن عضله قلب در مردان مربوط است.

سایر عوامل :

از جمله سن، اندازه بدن، میزان آمادگی بدنی، بیماری‌های قلبی، ایستاده یا نشسته بودن، داروها، عواطف و هیجانات و حتی دمای هوا- می‌توانند بر سرعت ضربان قلب اثر بگذارند.

به طور کلی، در افرادی مانند ورزشکاران که آمادگی قلبی- عروقی خوبی دارند، سرعت ضربان قلب در زمان استراحت پایین‌تر است، و گاهی به 40 ضربان در دقیقه یا کمتر می‌رسد.
nabz

نبض‌تان را در کجای بدن بگیرید؟

رایج‌ترین دو شریانی که برای گرفتن نبض به کار می‌روند، شریان رادیال در طرف درونی مچ در نزدیکی کناره شست دست، و شریان کاروتید در گردن در میان نای و عضله گردن.

نبض را می‌توان با گذاشتن انگشت روی شریان رانی در کشاله ران اندازه گرفت، و اغلب برای آزمایش‌های کاتتریزاسیون قلب برای مثال در آنژیوگرافی قلب از این محل استفاده می‌شود؛ و نبض‌های پشت‌پایی (pedal pulse) در پاها برای بررسی جریان خون در اندام‌های تحتانی به کار می‌روند.

به گفته کارشناسان گذاشتن انگشت بر روی این شریان‌ها و شمردن ضربان‌ها در 60 ثانیه دقیق‌ترین اندازه‌گیری را به دست خواهد داد. همچنین می‌توانید ضربان‌های نبض را برای 15 ثانیه بشمارید و عدد به دست آمده را در چهار ضرب کنید، یا برای 10 ثانیه این کار را انجام دهید و عدد به دست آمده را شش ضرب کنید، اما اغلب کارشناسان شمردن برای 60 ثانیه کامل در صورت امکان را توصیه می‌کنند.

علل ضربان نبض غیرطبیعی

اختلال ریتم قلب (آریتمی) باعث می‌شود قلب با سرعت بیش از حد بالا یا بیش از حد پایین، یا با ریتم نامنظم بتپد.

“تاکیکاردی “را عموما به عنوان رسیدن سرعت ضربان قلب به بالای 100 تپش در دقیقه تعریف می‌کنند و معمولا ناشی از آن است که گسیل پیام‌های الکتریکی که از حفره قلب منشا می‌گیرند، وضعیتی نابهنجار پیدا کرده است.

رسیدن سرعت ضربان قلب به 150 و بالاتر ناشی از عارضه‌ای است که “تاکیکاردی فوق‌بطنی” نام دارد.

سرعت ضربان قلب کمتر از 60 ضربه در دقیقه را “برادیکاردی” می‌نامند و ممکن است بیانگر آسیب‌دیدن قلب به علت حمله قلبی یا سایر بیماری‌های قلبی- عروقی یا مشکلات به گره سینوسی- دهلیزی- که به عنوان ضربان‌ساز قلب عمل می‌کند- باشد.

رابطه‌ محکمی میان فشار خون و سرعت ضربان قلب وجود ندارد، و ممکن است با وجود سرعت ضربان قلب طبیعی، فشار خون شما بالا باشد.

سرعت ضربان قلب در هنگام فعالیت جسمی شدید افزایش می‌یابد، اما چنین فعالیتی ممکن است تنها اندکی فشار خون را بالا ببرد. هنگامی که فشار خون بیش از حد پایین می‌آید، بدن با افزایش سرعت ضربان قلب برای تشدید برون‌ده قلب به آن واکنش نشان می‌دهد.

محل های رایج لمس نبض:

نبض رادیال: که در قسمت داخلی مچ دست (پایین انگشت شست و روی استخوان رادیوس قرار دارد).

نبض کاروتید که در روی گردن و در فرورفتگی کنار سیب آدم می باشد.

در جاهای دیگر از جمله کشاله ران، مچ پا، آرنج (براکیال)، گیجگاهی (تمپورال) می توان نبض را لمس نمود.

نکات:

– با انگشت شست نبض را لمس نکنید زیرا خود شست نبض قابل لمس دارد.

– هر دو شریان کاروتید را همزمان لمس نکنید و فشار زیادی بر روی این شریان وارد ننمائید. زیرا در ریتم ضربان قلبی اختلال ایجاد می کند.

– در بزرگسالان رایج ترین محل، برای لمس نبض، شریان رادیال بوده و مطمئن ترین محل شریان کاروتید می باشد.

– در افرادی که خونریزی دارند نبض ضیعف ولی تعدادش زیاد است

– در افراد دچار اسهال و استفراغ شدید نبض ضعیف و حتی غیر قابل لمس است.

– تعداد نبض در شرایط طبیعی با افزایش سن تا رسیدن به سن بلو کاهش می یابد.

– جثه: تعداد نبض در افراد با جثه بزرگ و ورزشکار کمتر از افراد با جثه کوچک است.

برای لمس نبض در شیرخواران از شریان بازویی در داخل و وسط بازو استفاده کنید.

خارج شدن یا بیرون افتادن دندان

بيرون افتادن دندان از دهان يكي از شديدترين صدماتي است كه ممكن است طي بازي يا ورزش رخ دهد. هنگام بروز اين حادثه شانس موفقيت درمان تا حد زيادي به دانش، مهارت و واكنش به موقع اطرافيان در برخورد با اين مشكل ارتباط دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اگر دندان بيرون افتاده شيري باشد، نيازي به جايگزيني مجدد ندارد و فقط لازم است از شيري بودن آن اطمينان حاصل كرد. در صورتي كه دندان بيرون افتاده دائمي باشد، امكان جايگزيني مجدد آن در محل وجود دارد. هر چقدر كه شرايط انتقال دندان بهتر و فرد جوان تر باشد، شانس موفقيت درمان بيشتر و بهتر خواهد بود. مهم ترين نكاتي كه در اين زمينه وجود دارد محل نگهداري دندان و مدت زمان بيرون بودن دندان در خارج از دهان است.

سوانح دندانی معمولا به دلایل زیر ایجاد می شوند:

1- صدمات ناشی از زمین خوردن و برخورد دندان به سطوح محکم
2- تصادفات اتومبیل
3- صدمات ورزشی
4- نزاع و درگیری
5- شکستن غذاها و اجسام سخت توسط دندان

هنگام مواجهه با اين مشكل لازم است در مرحله اول خونسردي خود را حفظ و شرايط بيمار را از نظر بروز ساير صدمات بررسي كنيد، اگر مشكلاتي ديگر و بخصوص خونريزي از ساير نواحي وجود دارد، لازم است به مشكلات جدي تر بيمار در مرحله اول رسيدگي شود. در صورتي كه يك يا تعداد بيشتري از دندان ها از دهان بيمار خارج شده، بهتر است دندان ها را به آرامي و از محل تاج گرفته و آنها را در محلول مناسب قرار دهيد.

کمک های اولیه:

دندان شکسته و یا کنده شده را سریعا و در عرض حداکثر 30 دقیقه به دندانپزشک برسانید. با گذشت زمان، شانس موفقیت در کاشت مجدد دندان کاهش می یابد. برای تمیز کردن دندان ، ابتدا آن را توسط سرم نمکی یا شیر بشویید. به یاد داشته باشید برای جابجایی فقط تاج دندان را در دست بگیرید و از دست زدن به ریشه دندان جدا خودداری نمایید.

برای انتقال دندان کنده شده به مطب دندانپزشک یکی از راه های زیر را انتخاب کنید:

1- سعی کنید که دندان را در دهان و در محل قبلی آن و هم ردیف با سایر دندان ها قرار دهید. برای نگه داشتن دندان کنده شده یک گاز تمیز یا چای کیسه ای مرطوب را روی آن قرار داده و به آرامی گاز بگیرید. مراقب باشید که دندان خود را نبلعید.
2- دندان را بین لب پایین و لثه پایین و یا در زیر زبان قرار دهید.
3- اگر روش های شماره 1 و 2 قابل انجام نبود، دندان را در یک ظرف تمیز قرار داده و با مقداری شیر یا بزاق روی آن را بپوشانید.
4- در برخی از کیت های کمک های اولیه وسیله ای برای نگهداری و حمل دندان و محلول مخصوص آن وجود دارد که می توانید از این وسیله نیز برای انتقال دندان استفاده کنید.

نکته:

اگر قادر نیستید که دندان های بالا و پایین خود را به هم نزدیک کرده و روی هم قرار دهید، احتمالا دچار شکستگی استخوان فک شده اید. در این صورت فورا به دندانپزشک یا بیمارستان مراجعه کنید.

کارهایی که نباید انجام دهید:

1- هرگز ریشه دندان کنده شده را لمس نکنید و برای جابجایی آن با تاج دندان تماس داشته باشید.
2- هرگز ریشه دندان کنده شده را پاک و تمیز نکنید.
3- هرگز دندان کنده شده را توسط مسواک یا الکل تمیز نکنید.

پیشگیری از شکستن و یا کنده شدن دندان:

1- در هنگام ورزش از محافظ دهان استفاده کنید.
2- از دعوا و درگیری و برخورد فیزیکی بپرهیزید.
3- از خوردن غذاهای سخت مانند استخوان، نان خشک و بیات و یا شکستن پوسته خارجی مغزها توسط دندان خودداری کنید.
4- در هنگام سوار شدن به اتومبیل حتما کمربند ایمنی خود را ببندید.

تنفس مصنوعی

شهریور ۲۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : کمک های اولیه, مشروح اخبار

بدن می‌تواند مدت 6-4 دقیقه بدون اکسیژن بماند. بنابراین اگر قلب بایستد، یعنی خونی که حامل اکسیژن برای سلولهاست از جریان بیافتد، امدادگر برای برگرداندن ضربان قلب بطور متوسط 5 دقیقه فرضت دارد. و حدود 60 ثانیه بعد از ایست قلب ، تنفس نیز قطع می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اگر قلب کار کند ولی تنفس قطع شده باشد در اینجا هم 5 دقیقه فرصت برای نجات بیمار است.
ضرورت تنفس مصنوعی

علائمی که نشان می‌دهد مصدوم یا بیمار به تنفس مصنوعی احتیاج دارد عبارتند از:

هیچگونه حرکتی در قفسه سینه بیمار دیده نمی شود و حرکت هوا را از دهان بینی نمی‌توان شنید. با گرفتن تکه کاغذ یا پنبه در برابر دهان و بینی بیمار (و حرکت آنها) و یا گرفتن آینه جلوی دهان و بینی (و ظهور بخار روی آن) هم می‌توانیم به ایست قلبی پی ببریم.

بیمار برای وارد و خارج نمودن هوا به ریه‌های خود تلاش می‌کند و عضلات جلوی گردن و برجسته می‌شوند ولی ورود و خروج هوا انجام نمی‌شود یا خیلی غیر موثر است و تنفس را نمی‌توان حس کرد.

بیمار دچار سیانوز می‌گردد یعنی پوست و مخاط اطراف لبها، ناخنها، بینی و گاهی تمام بدن و صورت به رنگ خاکستری متمایل به آبی (کبود) در می‌آیند.

روشهای تنفس مصنوعی

مصدون را به پشت بخوابانید پس سر وی را به یک طرف چرخانده با انگشت دهان وی را جستجو کنید تا اشیا خارجی از قبیل آدامس، سیگار، و دندان مصنوعی ترشحات لزج و دهان را بیرون آورید و بعد از باز نمودن راههای هوایی با مانور سر عقب و چانه بالا (با یک دست پیشانی بیمار را پایین آورده و با دست دیگر چانه بیمار را بالا بکشید مواظب باشید بر روی گردن فشار نیاورید). سر خود را نزدیک دهان مصدوم آورده و بعد از ارزیابی سریع تنفسی، دادن تنفس را شروع کنید.

تنفس دهان به دهان

در تنفس دهان به دهان بعد از باز کردن و پاک کردن راههای هوایی، انگشتان دستی که روی پیشانی بیمار قرار دارد، پره‌های بینی را فشار دهید تا بسته شود. سپس یک نفس عمیق بکشید و دهان خود را در امتداد راه هوایی (موازی با آن) و روی دهان وی قرار دهید که تمام دهان را بپوشاند.

در همان حال که از گوشه چشم به سینه او نگاه می‌کنید، به آهستگی آنقدر در ریه او بدمید تا سینه‌اش تا حد الامکان بالا بیاید. از دادن تنفسهای سریع و با فشار زیاد جدا خوددداری کنید.

دهانتان را از روی دهان مصدوم بردارید و با حفظ وضعیت سر عقب و چانه بالا، بینی او را رها کند تا هوا از ریه‌هایش خارج شود، پس مجددا نفس بکشید تا بار دیگر تنفس مصنوعی بدهید.

پس از انجام 2 بار تنفس دهان به دهان مرحله بعدی ارزیابی را انجام دهید. اگر قفسه سینه بالا نیامد ممکن است راه هوایی کاملا باز نشده باشد و یا توسط یک جسم خارجی مسدود شده باشد که در این صورت اقدامات در آوردن جسم خارجی را انجام می‌دهیم.
در موارد زیر تنفس دهان به دهان نباید انجام شود.

– وجود زخم روی صورت، دهان و فک یا شکستگی فک
– آغشته بودن اطراف دهان مصدوم به سم
– استفراغ شدید و مکرر
– انقباض شدید عضلات فک (در تشنج)

تنفس دهان به بینی

هر گاه انجام تنفس دهان به دهان ممکن نبود می‌توان از این روش استفاده کرد. بعد از باز کردن راه هوایی و پاک کردن دهان، با انگشت شصت دستی که روی چانه قرار دارد لبهای مصدوم را به هم فشار دهید تا دهانش بسته شود.

نفس عمیق بکشید، دهانتان را روی بینی مصدوم قرار دهید و داخل بینی بدمید تا قفسه سینه بالا بیاید. سپس دهانتان را از روی بینی بردارید و در صورت امکان او را باز کنید تا هوا از طریق دهان و بینی خارج شود.

بلافاصله بعد از تنفس نبض کاروتید را جهت بررسی وضعیت قلبی بررسی کنید. اگر قلب ضربان ندارد همزمان ماساژ قلبی بدهید.

تعداد تنفس مصنوعی را با سرعت 15-12 بار در دقیقه در بزرگسالان و 20 بار در دقیقه در اطفال ادامه می‌دهید.

تنفس دهان به دهان و بینی

از این روش معمولا در کودکان و نوزادان استفاده می‌شود. بعد از قرار دادن سر بیمار در وضعیت مناسب از نظر راههای هوایی دهان خود را روی دهان و بینی طفل گذاشته و فقط با هوایی که در دهان دارید یا به آرامی فوت کنید (از بکار بردن هوای زیاد و با فشار زیاد خودداری شود) و به حرکات قفسه سینه نیز توجه کنید. سپس سر خود را کنار ببرید تا هوا زا ریه‌ها (ششها) خارج شود. و دوباره … .

دادن تنفس به طریقه سیلوستر

این روش تنفس مصنوعی در برق گرفتگی و از کار افتادن ماهیچه‌های تنفسی در اثر عوامل دیگری مانند کزاز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش با باز کردن دستها به صورت دایره‌ای تا بالای سر و بعد جمع کردن دستها روی قفسه سینه و فشار روی قفسه سینه ورود و خروج هوا.

نکات لازم در تنفس مصنوعی

از تنفس مصنوعی سریع و محکم خودداری کنید.

از باز بودن راه هوایی مطمئن شوید تا هوا به جای نای وارد معده نشود. ورود هوا به مری و معده باعث اتساع آن خواهد شد که باعث تحریک استفراغ شده و مواد استفراغی می‌تواند وارد مجاری هوایی شده و باعث خفگی شود و اتساع معده همچنین به علت فشار روی عضله دیافراگم، تنفس و باز شدن ریه را با اشکال روبرو می‌کند. در این صورت مراقب استفراغ کردن بیمار باشید و در صورت استفراغ او را به سرعت به پهلو بچرخانید تا مواد استفراغی از دهانش خارج شود و پس از آن دهان او را تمیز کنید و به دادن تنفس و احیا ادامه دهید.

قرار نگرفتن کامل دهان امدادگر روی دهان بیمار، قرار نگرفتن کامل سر در وضعیت مناسب، بسته نشدن کامل بینی موقع دادن تنفس و کافی نبودن قدرت تنفسی مصنوعی عامل موثر نبودن تنفس مصنوعی خواهد شد.

کمکهای اولیه

شهریور ۲۸, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, کمک های اولیه, مشروح اخبار

علیرغم پیشرفت علم و تکنولوژی انسان هنوز درمقابل عوارض سوانح و بلایای طبیبعی ناشی از دگرگونیهای طبیعت آسیب‌پذیر است. و با توجه به ازدیاد روز افزون حوادث مختلف ، بخصوص جنگ ، تصادفات رانندگی ، سوختگیها ، خفگی به دلائل مختلف ، برق گرفتگی ، سقوط از ارتفاعات ، گزش حیوانات و حشرات ، مسمومیتهای مختلف و غیره ، اصولی‌ترین کار کسب آمادگی به منظور مقابله با حوادث و سوانح و بکارگیری آن جهت حفظ سلامتی و نجات جان خود و اطرافیان در لحظات اولیه وقوع یک حادثه است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کمکهای اولیه مجموعه اقدامات و مراقبت‌هایی است که هنگام وقوع حادثه صورت می‌گیرد. هدف اصلی از این اقدامات جلوگیری از مرگ، پیشگیری و جلوگیری از پیشرفت ضایعات، صدمات و عوارض بعدی و یا کاهش درد و رنج مصدوم پیش از ارجاع به پزشک و پیش از انتقال به مراکز درمانیست. این اقدامات می‌توانند شامل اقدامات جسمی و یا روحی باشند.

اهداف کمکهای اولیه

– نجات و زنده نگهداشتن شخص مصدوم یا بیمار
– جلوگیری از شدت یافتن عارضه
– کمک به بهبود حال بیمار تا رسیدن و یا انتقال او به مراکز درمانی

خصوصیات امدادگر

شخص کمک دهنده نیازی به داشتن اطلاعات پزشکی یا پرستاری ندارد. همه افراد می‌توانند با آموختن اصول کمکهای اولیه و انجام کمک صحیح و به موقع ، چه بسا باعث جلوگیری از مرگ حتمی مصدومین و یا ازدیاد و شدت یافتن عوارض مختلف گردند.

امدادگر باید سرعت عمل داشته و در هر حادثه به سرعت از وضع بیمار و نوع حادثه اطلاعاتی کسب نموده و اقدام به نجات بیمار نماید.

در هر حادثه خونسردی خود را حفظ نموده و با آرامش دست بکار شود.

به روحیه بیمار توجه نموده و سخنانش تسلی‌بخش بوده و رفتارش اطمینان بخش و توام با دلسوزی می‌باشد.

در کارش وارد بوده و با اصول کمکهای اولیه آشنا باشد و بداند که در هر حادثه به چه نحو باید عمل کند.

وظایف اصلی امدادگر

در هر حادثه آنچه بسیار ضروری بوده حفظ ترتیب عمل در کمکهای اولیه است. بدین ترتیب که امدادگر باید هنگام رسیدن به بالین مصدوم یا بیمار به ترتیب زیر اقدام نماید:

– دورکردن شخص مجروح یا مصدوم از محیط خطر در صورت لزوم (مثل ریزش کوه و آوار ، آتش‌سوزی ، غرق‌شدگی و غیره

– بازرسی راههای تنفسی و کنترل علائم حیاتی بدن (مثل نبض ، فشارخون و تنفس)
– جلوگیری از خونرزی
– کنترل علایم مسمومیت و اقدام به نجات مسموم
– کنترل شکستگیها و انجام کمکهای اولیه لازم

تشخیص نوع حادثه

در هر حادثه باید نوع عارضه را تشخیص دهید تا بتوانید اقدام صحیح را انجام دهید. برای تشخیص ابتدا باید از سابقه مصدومیت آگاه شد و اینکه حادثه یا بیماری چگونه اتفاق افتاده و یا شروع شده است.

در صورتیکه فرد بیهوش باشد، وضع ظاهری محل حادثه هم ممکن است به تشخیص کمک کند. ممکن است در جیبهای بیمار کارت یا مدارکی وجود داشته باشد که نشاندهنده بیماری قلبی و یا بیماری قند (دیابت) باشد که دانستن این موضوع در امر درمان و کمک به ادامه حیات بیمار نقش مهمی دارد.

نکات مهم در کمک به بیماران

در ارزیابی مصدوم ، در ضمن کنترل علایم حیاتی بدن ، به رنگ چهره بیمار توجه داشته، وضع مردمک چشمهای او را کنترل کنید.

از دادن هر نوع دارو یا مواد غذایی یا مایعات به بیمار بیهوش خودداری کنید مجروحین را معمولا به پشت می‌خوابانند ولی در مواقعی که حالت تهوع داشته و استفراغ می‌کند و یا بیهوش است (بدون داشتن صدمات دیگر بدن) باید او را به حالت ایمنی دراز‌کش و به پهلو بخوابانید.

دهان بیمار بیهوش را فورا بررسی کرده و دندانهای مصنوعی ، آدامس ، سیگار و یا اشیا خارجی دیگر را اگر در دهان او وجود داشته باشد خارج نموده و ترشحات لزج را با دستمال پاک نمایید. دقت کنید زبان بیمار در جلو دهان قرار گرفته و راه تنفسی او را مسدود نکند.

در صورتیکه بدن بیمار سرد و رنگ پریده است باید او را با پتو یا وسیله دیگری گرم نگاهداشت.

اگر کوچکترین تردیدی در مرگ بیمار دارید، باید کمکهایتان را تا رسیدن پزشک و یا اطمینان از مرگ بیمار ادامه دهید

ارزیابی اولیه مصدوم و بیمار

پس از اطمینان از امنیت کامل محل استقرار خود و مصدوم یا بیمار باید به ارزیابی اولیه همه گونه علایم حیاتی و هر عاملی که حیات مصدوم را در معرض خطر قرار دهد، بپردازد.

در این ارزیابی سوال مهم این است که آیا مصدوم بیهوش است و یا موارد تهدید کننده حیات وجود دارد؟ در این مورد بلافاصله اقدامات لازم جهت رفع خطر را انجام دهید. هر فرد بیهوش باید در معرض خطر تلقی شود زیرا راه هوایی وی ممکن است بسته شده و به توقف وی بیانجامد.

بررسی سطح هوشیاری مریض

ابتدا هوشیاری مریض را بررسی کنید، سعی کنید برای پیدا کردن او فقط شانه‌هایش را تکان دهید و مراقبت کنید تا سر و گردن او تکان نخورد (چون ممکن است شکستگی گردن در بین باشد.)

باز کردن مجاری هوایی (Air way)

سعی کنید مجاری هوایی را باز کنید. به عقب افتادن زبان و قرار گرفتن آن در برابر گلو شایعترین علت انسداد و راه هوایی در مصدومین بیهوش است. اجسام خارجی و آسیب به مجاری هوایی نیز می‌توانند باعث انسداد راه هوایی شوند.

علایم انسداد راه هوایی: در صورت انسداد کامل هوای تنفسی به گوش نمی‌رسد و صورت و لبها کبود است و در انسداد ناقص راه هوایی صدای غلغل ، خرخر به گوش می‌رسد. و ورود و خروج هوا به ریه خوب انجام نمی‌گیرد.

تنفس را بررسی کنید: (Breething)

اگر راه هوایی مصدوم باز بود، تنفس او را چک کنید که آیا تنفسی دارد یا نه؟ پس از باز نمودن راه هوایی با مانور سر عقب و چانه بالا ، سر خود را نزدیک دهان مصدوم آورده سعی کنید با گوشتان صدای تنفس را بشنوید. با لاله گوش حرکت صدا را در مقابل دهان و بینی مصدوم حس کنید و با چشمهایتان حرکت قفسه سینه وی را ببینید.

اگر تنفس دارد و بیهوش است او را در وضعیت بهبود قرار دهید (یعنی به پهلو ، طوریکه پای بالایش به سمت جلو و دست زیرش به سمت عقب برود.) تا ترشحات طبیعی دهان (یا استفراغ) وی وارد ریه‌ها نشود. و اگر تنفس ندارد و تنفس به او بدهید.

گردش خون بیمار را بررسی کنید:

نبض گردنی یا نبض کاروتید بیمار را برای اطمینان از وجود گردش خون و عملکرد طبیعی قلب چک کنید.

بررسی وجود خونریزی

وجود خونریزیهای شدید سبب از دست رفتن خون و نرسیدن خون به اندامهای حیاتی مانند مغز و کلیه و سرانجام پدیدار شدن شوک می‌شود.

پس از کنترل A.B.C بیمار و پس از اطمینان از اینکه راه هوایی باز است (A) بیمار به خوبی نفس می‌کشد (B) و جریان خون به خوبی در رگها جاری است (C)(یعنی بیمار نبض دارد)، که ارزیابی اولیه نام دارد. در مرحله بعدی ارزیابی کیفیت علایم حیاتی بیمار را بررسی می‌کنیم. علایم حیاتی عبارتند از نبض ، تنفس ، وضعیت پوست ، سطح هوشیاری و فشار خون.

معاینه مصدوم

معاینه بالینی مصدوم باید پس از بررسی و اطمینان از طبیعی بودن علائم حیاتی بیمار انجام شود که برای معاینه همیشه از سر به سمت پایین معاینه می‌کنیم.

دهان

تنفس را چک کنید. به عمق ، میزان و ماهیت آن (اینکه تنفس آسان است یا مشکل و صدادار یا آرام است) توجه کنید. به بو توجه کنید. سریعا داخل دهان را بگردید تا مطمئن شوید چیزهایی مثل استفراغ ، خون ، غذا ، دندان مصنوعی و غیره که باعث بند آمدن نفس بیمار می‌شوند، در دهان وجود ندارد.

لبها را چک کنید و ببینید آیا سوخته یا بیرنگ هستند یا نه که احتمالا علامت مسمومیت هستند. پشت لبها را نگاه کنید و دقت کنید که آیا کبودی وجود دارد چون کبودی لبها نشانه خفگی است. دندانها را آزمایش کنید.

اطمینان یابید که دندان لقی به گلوی بیمار نیفتاده باشد. مطمئن شوید که دندانهای مصنوعی محکم به لثه چسبیده‌اند. در غیر اینصورت دندانها را خارج کنید.

جمجمه

با ملایمت سر را از زمین بلند کنید، به دنبال خونریزی ، ورم یا برآمدگی ، فرورفتگی بگردید. اینها ممکن است نشانه شکستگی در جمجمه باشند.

گردن و ستون فقرات

یقه را شل کنید. انگشتان خود را روی ستون فقرات قرار دهید و از بالای گردن تا به پایین تا آنجا که دستتان می‌رسد انگشتان خود را با ملایمت در فرورفتگی پشت قرار دهید و بدون آنکه باعث حرکت مصدوم شوید یا لباسش را درآورید از روی لباس تا آنجا که ممکن است بالا و پایین پشت را بگردید تا اطمینان حاصل کنید که در رفتگی و یا شکستگی روی ستون فقرات وجود دارد یا خیر؟ به وجود یا عدم وجود بی‌نظمی در ستون فقرات دقت کنید.

چون بی‌نظمی در ستون فقرات احتمالا نشانه شکستگی است. مصدومی را که احتمال می‌دهید آسیب مهره‌های گردنی یا کمری داشته باشد، تکان ندهید بخصوص اگر بیهوش باشد. برای معاینه از هر دو دست استفاده نمایید، به صورتی که بتوانید دو سمت بدن را با هم مقایسه کنید.

بینی و گوشها

باید از نظر اشیاء خارجی چک شوند. در بینی و گوشها بدنبال نشانه‌هایی از خون و یا مایع شفاف نخاعی یا مخلوط هردو باشید که احتمال دارد بیانگر شکستگی در جمجمه باشند. در گوش مصدوم صحبت کنید تا شنوایی او را بسنجید.

صورت

به رنگ صورت دقت کنید، ممکن است رنگ پریده یا برافروخته باشد، و حتی ممکن است در صورت اشکال در تنفس کبود باشد. در همان حال به حرارت صورت توجه کنید. ببینید که به طور غیرعادی سرد است یا گرم. به حالت پوست توجه کنید که خشک ، مرطوب یا عرق کرده است یا خیر؟

پیشگیری از سوانح و حوادث در کودکان

سوانح و حوادث، در همه دنیا جزو علل شایع مرگ و میر یا ایجاد معلولیت جسمی و آسیب های روحی هستند. مرگ فرزند از لحاظ علمی بدترین و سنگین ترین ضربه روحی ممکن برای یک انسان می باشد و ایجاد یک مشکل غیر قابل حل جسمی که یک عمر زندگی فرزند کسی رو سخت و تلخ کنه هم دست کمی از این مساله ندارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در حال حاضر مرگ و میر ناشی از حوادث و سوانح دومین علت مرگ کودکان عنوان شده است. طبق بررسی‌ها، بسیاری از کودکانی که در بـخـش‌ اطـفـال بیمارستان‌ها بستری هـسـتـنـد به‌علت حــوادث ناشی از بی‌دقتی پدر و مادرها بـسـتــری‌ شــده‌انــد.

براساس آمار، حدود 2 درصد این  دسته مرگ‌ها ناشی از غفلت‌هایی است که در مـنــزل نسبت به کــودکــان می‌شود و کودک به‌دلیل مشغول بودن مادر به کارهای خانه دچار حادثه می‌شود.

پیشگیری از سوختگی:

· در زمان بغل کردن کودکان مایعات داغ و چای ننوشید و سیگار نکشید.

· کودک را در معرض مایعات داغ و  وسایل سوزاننده( از قبیل سماور،بخاری،اجاق ،کرسی، منقل،تنور،اتو و …)قرار ندهید.

· پیش از حمام کردن کودکتان دمای آب را با پشت دست خود امتحان کنید تا مطمئن شوید که آب ولرم باشد.

· اشیای سنگین یا ظرف های حاوی مایعات داغ را روی میز نگذارید.

· در پریزهای برق محافظ پلاستیکی قرار دهید.

پیشگیری از سقوط:

· هرگز کودکتان را وقتی محافظ گهواره یا تخت خواب باز یا پایین است تنها نگذارید.

· هرگز کودک خود را در جاهای بلند مانند میز ،تخت خواب بدون حفاظ ،نیمکت و صندلی،تنها رها نکنید.

· ساک حمل شیرخوار را از زیر بگیرید.

· در هیچ سن و سالی کودک را در روروک نگذارید.

· محافظ در ابتدا و انتهای راه پله ها قرار دهید.

· روی پنجره ها محافظ و قفل قرار دهید.

· کودک خود را در جاهای بلند و بدون محافظ تنها رها نکنید.

· بالا و پایین رفتن از پله را به کودک بیاموزید.

· قوانین ایمنی دوچرخه سواری ( کلاه ایمنی و …) را آموزش دهید.

· مطمئن شوید محل بازی کودک ایمن است.

پیشگیری از غرق شدگی و خفگی:

· هرگز کودک را در تشت آب یا وان ،تنها رها نکنید. همیشه با یک دست از او حفاظت کنید.

· اشیلی کوچک یا نوک تیز را دور از دسترس کودکان قرار دهید.

· کودک را به پشت یا پهلو بخوابانید( به شکم نخوابانید)

· شیرخوار را قنداق نکنید ،شکم کودک را محکم نبندید، از بالش استفاده نکنید.

· محیط زندگی کودکتان را عاری از دود ( سماور – والر- منقلو..) نگه دارید.

· کمک های اولیه و احیای قلبی عروقی شیرخوار را بیاموزید.

· سطل ها ، تشت ها و حوضچه ها را خالی نگه دارید.

· استخرها را از چهار طرف حفاظ دار کنید و در ورودی انها را بسته نگه دارید.

· کیسه های پلاستیکی یا بادکنک ها را نزدیک کودک قرار ندهید.

· سیم تلفن،سیم های الکتریکی ،نوارهای پرده و کرکره را از نزدیک تخت خواب کودکان یا محل بازی انها دور کنید.

· شنا و قوانین ایمنی آب را به کودک آموزش دهید.

پیشگیری از مسمومیت:

· درب کابینت و کمد توسط کودک قابل باز کردن نباشد.

· مواد شیمیایی( شوینده،پاک کننده،سموم) و د اروها را دور از دسترس کودکان قرار دهید.

· مواد سمی ( نفت یا مواد شوینده) را در ظروف مخصوص ریخته و دور از دسترس کودکان قرار دهید.

· اشیاءخطرناک و آلوده ،روی سطح زمین و در معرض دید کودک قرار ندهید.

پیشگیری از حوادث ترافیکی:

· بهتر است حمل و نقل کودک با وسیله نقلیه ایمن در بغل مراقبین باشد و مسائل ایمنی از قبیل بستن کمربند ایمنی و پوشش مناسب را رعایت کنید.

· صندلی عقب اتومبیل ایمن ترین محل برای کودکان در هنگام رانندگی است.

· از صندلی مخصوص کودک در اتومبیل استفاده کنید.

· بر ایمنی محیط های بازی تاکید کنید.

· قوانین ایمنی رفت و آمد به مدرسه و مهارت های ایمنی پیاده رو را به کودک بیاموزید.

صدمات بدنی:

· کودکان را با حیوانات خانگی تنها نگذارید.

· از نگهداری حیوانات در محل زندگی خودداری کنید.

· کودکان را تنها رها نکنید.

· از محل کودک خود در هر زمان مطلع باشید.

· به کودک بیاموزید با افراد غریبه صحبت نکند.

· از مراقبت از کودک در یک محیط ایمن در پیش و پس از مدرسه اطمینان یابید.

·  شماره تلفن فوریت ها را به کودک آموزش دهید.

چگونه در هنگام آتش سوزى کمک کنیم

در هنگام رو به رو شدن با آتشسوزى سرعت تفکر و روشن بينى براى نجات جان خود و مصدومهاى احتمالي، کاملاً حياتى است. آتش خيلى سريع انتشار مىيابد .  بنابراين بلافاصله آتشنشانى و سرويس اورژانس را خبر کنيد و تا آنجا که می توانيد اطلاعات کاملى در مورد بروز حادثه به آنها بدهيد. سپس کوشش کنيد که تمام افراد را از ساختمان بيرون ببريد و مطمئن شويد که تمام درها بسته است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کارشناسان امداد و نجات می گویند در آتش سوزی بزرگ نبايد کوشش کنيد که آتش را خاموش کنيد. مگر آنکه قبلاً آتش نشانى و اورژانس را خبر کرده باشيد و مطمئن شويد که خود شما در معرض خطر نيستيد.

مبلمانهاى جديد اغلب داراى مواد ترکيبى خاصى هستند که در هنگام سوختن ممکن است دود سمى از خود متصاعد کنند. بنابراين هيچوقت وارد ساختمان آتشگرفته که احتمال دود سمى در آن هست نشويد مگر آنکه مجهز به ماسک تنفس باشيد و به کاربرد آن عادت کرده باشيد.

اگر به هر دليلى ناچار شديد که وارد اطاق پر از دود شويد اول مطمئن شويد که خود را به خطر نمىاندازيد و سپس روشى را که در مبحث نجات يک مصدوم از اطاق گفته شده دنبال نمائيد.

اگر در يک ساختمان آتشگرفته گير افتاديد بهترين کار اين است که به اطاقى که داراى پنجره است پناه ببريد و در را ببنديد. يک پتو يا فرش يا مانند آن را کيپ زير در بگذاريد تا دود وارد اطاق نشود و از پنجره تقاضاى کمک کنيد.

توجه:

تمام موارد بالا براى حوادثى که در آن نشت گاز در کار است نيز مصداق دارد.

– نجات يک مصدوم از اطاق پر از دود يا گاز:

۱. بررسى کنيد و مطمئن شويد که خود را به خطر نمىاندازيد.

۲. يک طناب نجات به کمر خود ببنديد و طناب را به دست يکى از حاضرين بدهيد.

۳. بين خود و آن فرد يک سيستم از نشانههاى قراردادى برقرار کنيد تا زمانىکه علامت داديد شما را بکشد. بهترين روش اين است که طناب را بهصورت دائم در حالت کشيده نگهداريد و در هنگام خطر آن را شل کنيد تا فرد متوجه خطر بشود و شما را بکشد.

– توجه:

بستن دستمال تر به دور دهان و بينى باعث محافظت شما در برابر گاز يا دودهاى سمى نخواهد شد.

۴. با چسباندن پشت دست خود به درب اطاق آتش گرفته و قرار دادن دست خود در زير درب (جائى که هوا بيرون مىآيد) حرارت اطاق را بسنجيد. اگر هر کدام داغ بودند وارد نشويد.

۵. اگر داغ نبودند قبل از ورود به اطاق چند نفس عميق بکشيد تا خون شما پر از اکسيژن بشود و سپس با شانه خود از پهلو به درب ضربه بزنيد و آن را باز کنيد و در همين حال صورت خود را برگردانيد. اطاق ممکن است پر از هواى سوختهٔ فشرده باشد که ممکن است هر آن منفجر شود.

اگر دود کاملاً متراکم است کف زمين سينهخيز برويد. چون با توجه به اينکه هواى داغ به بالا مىرود ممکن است لايهاى از هواى تميز کف اطاق وجود داشته باشد.

۶. مصدوم را بگيريد و با توجه به رعايت تمام جنبههاى ايمنى با سرعت هر چه تمامتر او را بکشيد، لباس سوخته را با استفاده از پتو، گليم يا کت خاموش کنيد.

۷. اگر مصدوم هوشيار است کاملاً از او مراقبت کنيد چون ممکن است بر اثر نيمسوز شدن اشياء داخل اطاق گاز منواکسيد کربن در هواى اطاق پراکنده شده باشد و اين امر روى هوشيارى مصدوم بهتدريج تأثير مىگذارد.

۸. اگر تنفس مصدوم قطع شد، تنفس مصنوعى را بلافاصله شروع کنيد.

۹. مصدوم را به بيمارستان برسانيد.

اگر مصدوم در يک پارکينگ بسته که ماشينى با موتور روشن در آن قرار دارد گير افتاده باشد در پارکينگ را باز کنيد تا دود از پارکينگ خارج شده و هواى تازه به اندازه کافى وارد آن شود. نبايد کوشش کنيد که وارد چنين محلهائى شويد مگر آنکه مطمئن شويد که خطرى جان خود شما را تهديد نخواهد کرد.

مسموميت با گاز مونوكسيد كربن

سالانه تعداد زيادي از هموطنان ما در اثر مسموميت با گاز مونوكسيد كربن جان خود را از دست داده و يا دچار معلوليت‌هاي ذهني و رواني ناشي از آن مي‌گردند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  نتايج مطالعات آماري متأسفانه بيانگر آنند كه امروزه با روند رو به رشد اين مسموميت روبرو هستيم به گونه‌اي كه در سال 87 تعداد 789 مورد مرگ در اثر مسموميت با اين گاز در سراسر كشور گزارش گرديده است كه نسبت به سال قبل از آن 9/22 كاهش داشته است.

منابع توليد گاز مونوكسيد كربن:

عمده ترين منبع توليد اين گاز سوختن ناقص نفت و گاز است ولي اصولاً در اثر احتراق هر نوع ماده سوختني خصوصاً در محيط هاي در بسته و فاقد اكسيژن ممكن است توليد شود.

در منزل استفاده از آبگرمكن يا بخاري هاي مستعمل يا داراي نقص فني و فاقد دودكش يا داراي دودكش بدون عملكرد مناسب بيشترين موارد ابتلا به مسموميت را تشكيل مي دهد.

به علت بي رنگ و بي بو بودن اين گاز ممكن است وجود آن در محيط تا زمان ايجاد علايم مسموميت شديد مورد توجه واقع نگرددد و در نتيجه درمان را با مشكل مواجه نمايد.

نحوه ابتلا به مسموميت:

پس از قرارگيري در معرض گاز مونوكسيد كربن، اين ملكول جانشين ملكولهاي اكسيژن خون شده و در نتيجه بدن با كمبود اكسيژن و عوارض آن مواجه مي گردد.

علايم باليني:

در اين مسموميت علايم باليني متنوعي ممكن است ديده شود در مسموميت حاد معمولاً علايم سردرد، سرگيجه، تهوع و استفراغ و احتمالاً درد شكمي و سپس حالت بيهوشي، تشنج و اغما ايجاد مي‌گردد.

در بيماران مبتلا به ناراحتي هاي قلبي ممكن است تشديد بيماري يك علامت هشدار دهنده باشد.

از ساير علايم مسموميت مي توان به سفتي عضلات، افزايش تعداد تنفس،كاهش فشار خون و گاه تنگي مردمك ها اشاره كرد.

بايد توجه داشت كه اگر فردي در اثر ابتلا به مسموميت با گاز مونوكسيد كربن جان خود را از دست ندهد ممكن است دچار نواقص عصبي و رواني پيشرفته نظير فلج عضوي يا اختلال قواي مغز ي‌گردد. مسموميت شديد با اين گاز مي تواند كشنده باشد.

پيشگيري و درمان:

جهت كاهش ابتلا به اين مسموميت بايد به نكات زير توجه نمود:

1. آگاه باشيد كه هر وسيله گرمازاي سوختني كه به نحوي با سوختهاي فسيلي (نفت، گاز، ذغال سنگ) كار كند به صورت بالقوه مي تواند سبب توليد گاز مونوكسيد كربن شود.

2. از بخاريهاي مستعمل و فرسوده بدون دودكش يا داراي دودكش نامناسب و غير استاندارد استفاده نكنيد.

3. هرگز در فضاي بسته و محدود كه تهويه كافي و مناسب ندارد (نظير اتاق ، گاراژ ، چادر و …) آتش روشن نكنيد.

4. هرگز در فضاي بسته گاراژ موتور اتومبيل را روشن نگذاريد.

5. از سلامت مسير دودكش ساختمان و بدون ترك و نشتي بودن آن اطمينان حاصل نموده و مرتباً آنها را كنترل نماييد.

6. ذغال مورد استفاده جهت گرم كردن كرسي را به نحو مناسب تهيه نموده و در شرايط قابل قبولي زير كرسي قرار دهيد.

7. تهويه مناسب جهت آشپزخانه و حمام منزل در نظر بگيريد.

8. از اتصال مناسب و صحيح لوله بخاري و آبگرمكن به دودكش ديواري اطمينان حاصل نماييد.

9. تمام دودكش ها بايد وسيله انتهايي ضد باد مناسب داشته باشد.

10. در محيط هاي شغلي و منازل كه در آنها از كوره و مشعل استفاده مي شود از سلامت دستگاه و سيستم تخليه دود اطمينان حاصل نماييد.

11. در صورت احساس علايم سردرد و سرگيجه و تهوع در مكاني كه احتمال وقوع مسموميت وجود دارد فوراً آن مكان را ترك نموده و به فضاي آزاد پناه ببريد و در اسرع وقت به پزشك مراجعه كنيد.

12. در صورت تداوم علايم فوق براي چند روز متوالي احتمال مسموميت خفيف با اين گاز وجود دارد كه بهتر است در اين مورد با پزشك خود مشورت كنيد.

علایم حیاتی یک مصدوم

علایم حیاتی علايمي هستند كه ما را از نحوه كاركرد دستگاه هاي بدن مطلع مي سازند ، علايم خطرناك را هشدار مي دهند و كاركرد دستگاههاي عصبي ، تنفسي و گردش خون را گزارش مي دهند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  علايم‌ حياتي‌ مي‌توانند در شناسايي‌ مشكلات‌ خاص‌ و تعيين‌ هرگونه‌ تغيير در وضعيت‌ مصدوم‌ به‌ شما كمك‌ كنند. كنترل‌ علايم‌ حياتي‌ را به‌طور مرتب‌ ادامه‌ بدهيد و يافته‌هاي‌ خود را در نمودار ثبت‌ مشاهدات‌، ثبت‌ كنيد و آن‌ را به‌ امدادگران‌ گروه‌ پزشكي‌ كه‌ مراقبت‌ از بيمار را بر عهده‌ خواهند گرفت‌، تحويل‌ دهيد .

پس از ارزیابی اولیه مصدوم  باید علایم حیاتی  او را ارزیابی کنید.

علایم حیاتی  مهم عبارتند از:

1- درجه هوشیاری

2- تنفس

3- نبض

4- فشار خون

5- درجه حرارت بدن

6- رنگ پوست

7- قطر مردمک چشمها

هر یک ازاین علایم را به طور خلاصه توضیح می دهیم:

1-  درجه هوشیاری:

درجه هوشیاری مصدوم را با تکان دادن ملایم شانه های مصدوم  و صدا کردن او بررسی کنید.

در واقع با تکان دادن شانه های مصدوم سر وگردن او تکان نخورد.

2-تنفس :

در بررسی تنفس مصدوم به سه مورد زیر توجه کنید:

الف- تعداد تنفس :

برای تعیین تعدادتنفس آن را در مدت یک دقیقه بشمارید در افراد بالای12 سال که در حال استراحت هستند تعداد تنفس طبیعی 12تا20 است. در کودکان یک تا 12ساله بین 15تا30 می باشد. نوزادان تا یک ماهه

در حالت طبیعی بین 25تا50 است.

ب – عمق تنفس:

دقت کنید که تنفس مصدوم  عمیق است یا سطحی .

ج– نظم تنفس :

ببینید آیا پس از یک تنفس عمیق  نفس بیمار قطع میشود. یا نه؟

عمل تنفس شامل دو قسمت دم و بازدم است . شما بايد قادر باشيد بيمار را از نظر وجود يا عدم وجود تنفس ، عمق و نظم آن بررسي كنيد .

افراد بالغ متوسط الجثه به طور طبيعي تقريباً16 بار و كودكان 30-20 بار در دقيقه تنفس مي كنند .

جهت بررسي وجود تنفس پس از بازكردن راه هوايي ، گوش خود را به دهان و بيني بيمار نزديك كنيد ، درحالي كه به قفسه سينه بيمار نگاه مي كنيد در اين حالت صداي تنفس را مي شنويد ، گرماي بازدم را با گونه لمس مي كنيد و حركات قفسه سينه را مي بينيد . به مرور با كسب تجربه مي توانيد عمق تنفس كافي را حدس بزنيد .

سرعت تنفس مي تواند با مداخله مركز تنفسي در مغز به عنوان واكنشي نسبت به برخي عوامل مثلاً در پاسخ به سطوح غير طبيعي اكسيژن يا دي اكسيد كربن در خون ، هيجانات روحي ، ورزش ، سوانح و بيماري ها تغيير كند كه معمولاً به صورت افزايش سرعت خواهد بود .

در ضمن ، طبق اراده و ميل شخصي نيز مي توان عمق و سرعت تنفس را تغيير داد.

3- نبض:

خون‌ به‌ داخل‌ شريان‌ها پمپ‌ مي‌شود و موجي‌ از فشار توليد مي‌شود (مبحث‌ « قلب‌ و رگهاي‌ خوني‌ » را ببينيد). در محل‌هايي‌ كه‌ شريان‌هادرست‌ زيرسطح‌ پوست‌ قرارمي‌گيرند (مثلاً در داخل‌ مچ‌ دست‌ يا در گردن‌)، مي‌توان‌ موج‌ فشار را به‌ صورت‌ نبض‌ لمس‌ كرد.

در بزرگسالان‌، تعداد نبض‌ به‌طور طبيعي‌ 80-60 ضربان‌ در دقيقه‌ است‌. تعداد نبض‌ در كودكان‌ تندتر است‌ و در بزرگسالاني‌ كه‌ از آمادگي‌ جسمي‌ بالايي‌ برخوردارند، مي‌تواند آهسته‌تر باشد. نبضي‌ كه‌ به‌طور غيرطبيعي‌ تند يا كند شده‌ است‌، مي‌تواند نشانه‌اي‌ از يك‌ بيماري‌ خاص‌ باشد.

نبض‌ بازويي‌ دو انگشت‌ خود را در سمت‌ داخل‌ بازوي‌ شيرخوار قرار دهيد.

محل‌هاي‌ گرفتن‌ نبض‌ عبارتند از:

گردن‌ (نبض‌ كاروتيد) و مچ‌ دست‌ (نبض‌ راديال‌). در شيرخوران‌، يافتن‌ نبض‌ در بازو (نبض‌ بازويي‌) آسان‌تر است‌.

نبض‌ راديال‌ سه‌ انگشت‌تان‌ از درست‌ پايين‌تر از چين‌ مچي‌ كه‌ در قاعده‌ شست‌ قرار دارد، بگذاريد.

براي‌ گرفتن‌ نبض‌، به‌ جاي‌ انگشت‌ شست‌ (كه‌ خودش‌ نبض‌ دارد) از ساير انگشتان‌ خود استفاده‌ كنيد و موضع‌ را به‌ آرامي‌ فشار دهيد تا بتوانيد نبض‌ را لمس‌ كنيد. موارد زير را ثبت‌ كنيد:

– سرعت‌ (تعداد ضربان‌ در دقيقه‌)

– قدرت‌ (ضعيف‌ يا قوي‌)

– ريتم‌ (منظم‌ يا نامنظم‌)

نبض‌ كاروتيد دو انگشت‌ خود را در يك‌ طرف‌ گردن‌ قرار دهيد.

برای گرفتن نبض نوک دو انگشت بزرگ و نشانه  را باید روی محل نبض قرار دهیم .

رایج ترین نبضی که مورد معاینه قرار می گیرد نبض رادیال است.محل لمس این نبض روی مچ دست درسمت انگشت شست است.

مطمئن ترین نبض برای معاینه مصدوم نبض کاروتید است. محل لمس این نبض روی گـردن و درفرو رفتگی کنار سیب آدم اسـت.

دقت کنید:

هر دو شریان کاروتید را با هم و در یک زمان لمس نکنید و فشار زیادی روی این شریان وارد نیاورید چون ضربان قلب را  مختل می سازد.

4-فشار خون:

فشاری است که دراثر برخورد خون به دیواره رگ ها وارد می شود. فشار خون را به وسیله دستگاهی به نام فشار سنج اندازه می گیریم.

روش عمل:

ابتدا بازو بند را نه خیلی محکم و نه خیلی شل روی بازوی بیمار بسته پس از لمس گردن نبض آرنج در قسمت داخلی گوشی پژشکی را روی آن قرار دهید. پیچ تلمبه دستگاه را ببندید و بازو بند را بین 150تا200 میلی متر جیوه باز کنید به آرامی باد را خالی و منتظر شنیدن اولین صدا باشید.

در زمان شنیدن اولین صدا عددی را که دستگاه نشان می دهد نشان دهنده فشار سیستولیک یا ماکزیمم است.بتدریج به تخلیه با د دستگاه ادامه دهید وقتی صدا قطع شد عددی مشاهده شده نشان دهنده فشار دیاستولیک یا مینیمم است.

باید بدانید فشار خون را بصورت کسر نشان می دهند. صورت کسر فشار سیستولیک  و مخرج کسر فشار  دیاستولیک است فشار خون سیستولیک طبیعی بزرگسالان بین190تا140 میلی مترجیوه وفشار خون دیاستولیک طبیعی آنان بین 60تا90 میلی متر جیوه است.

5-درجه حرارت بدن:

بهترین وسیله برای اندازه گیری درجه حرارت بدن دماسنج است.

ولی اگر دماسنج در اختیار نباشد میتوان پشت یک دست را روئ پیشانی مصدوم و پشت دست دیگر را روی پیشانی خود یا یک فرد سالم قرار داده و اختلاف دما ی احساس شده را با هم مقایسه نمود. درجه حرارت طبیعی بدن بین 8/36تا 5/37 درجه سانتیگراداست.

6-رنگ پوست:

رنگ پوست طبیعی فرد صورتی رنگ است . پوست رنگ پریده در جریان شوک یا غش حمله قلبی خون ریزی و ترس و پوست  کبود در نارسایی قلبی انسداد راه هوایی و بعضی از مسمومیتها دیده می شود. در افراد تیره برای ارزیابی باید از مخاطها مانند  داخل دهان  داخل پلک و بستر ناخنها استفاده کرد.

7-قطر مردمک چشمها:

در افراد سالم و طبیعی قطر مردمک های دو چشم با هم برابر است. و بستگی به میزان نور محیط دارد. یعنی مردمکها با افزایش میزان نو رتنگ و با کاهش نور گشاد میشوند.

تغییر در اندازه مردمک یک یا دو چشم در یک مصدوم یا بیمار بسیار مهم است. مردمک های تنگ غیر طبیعی درمواردی نظیر مسمومیت با مواد مخدر وخونریزی مغزی و مردمک های گشاد غیر طبیعی در مواری نظیر مسمومیت با امفتامین یا کوکائین و مرگ مغزی دیده می شود.

نکاتی که باید در هنگام وقوع زلزله رعایت کنید

آذر ۱۱, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, کمک های اولیه, مشروح اخبار

در هنگام زلزله چنانچه داخل ساختمان هستيد: خونسردی و آرامش خود را حفظ كنيد و مواظب كودكان باشيد. اگر خانه مسكونی شما يك طبقه است ودارای فضای باز است فورا و با احتياط خارج شويد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  چنانچه در آپارتمان زندگی می كنيد به طرف درهای خروجی، پله ها و آسانسورندويد و در محل های نسبتا امن ساختمان مانند زير ميز ها، تخت خواب های محكم،خروجِی های طاقی مانند چارچوب درها، مكانهای با سقفهای كوچك و راهروهای باريك و يا زير پله ها پناه بگيريد. به خاطر داشته باشيد كه در زمان وقوع زلزله های شديد ، جابجايی از مكانی به مكان ديگر بسيارمشكل و تقريبا غير ممكن است و شما فرصت كافی برای اين حركت را نخواهيد داشت.

سعی كنيد سر خود را با استفاده از كت، بالش، پتو، كتاب ضخيم و يا با قرار دادن آرنجها در طرفين سر و روی گوشها و پوشاندن پشت گردن با كف دستها، از صدمات احتمالی حفظ نماييد.

چنانچه در آشپزخانه يا موتورخانه شوفاژهستيد، فورا خارج شويد.

از پنجره ها ، درهای شيشه ای، آيينه ها، قفسه های بلند و كتابخانه سريعا دور شويد.

چنانچه در زمان وقوع زلزله در آسانسورهستيد، فورا تمام دكمه های آسانسور را فشار دهيد و در اولين توقف از آن خارج شويد.

چنانچه در پلكان هستيد روی پله ها به طرف ديوار (نه به طرف نرده ها) نشسته و با آرنج و كف دست سر و صورت خود را بپوشانيد.
چنانچه در پاركينگ هستيد سريعا خارج شويد. وجود مواد سوختی اضافی، روغن موتورو گريس خطرآفرين هستند.

در حمام و دستشويی مواظب كابينت ها و آيينه ها باشيد.

تا پايان لرزش در همان وضعيت بمانيد سپس با در نظر گرفتن مسير مناسب خروج و خطرات احتمالی در آن مسير، ساختمان را ترك نماييد.

موقع تخليه به ديگر اعضای خانواده نيز كمك كنيد.

در هنگام زلزله چنانچه خارج از خانه هستيد:

در كوچه ها و خيابانها تجمع نكنيد و راه عبور وسايل نقليه امداد رسان را باز نگه داريد.

از نزديك شدن به ساختمانهای تخريب شده و ساختمانهای بلند اجتناب كنيدو از كوچه های تنگ و باريك عبور نكنيد.

از دست زدن به سيم و كابل های برق و تير آهن و قطعات فلزی خودداری نماييد.

از ايستادن در كنار رودخانه ها،لبه صخره ها،روي ساختمانهاي آسيب ديده ، خرابه ها وپل هاي رو گذر و عابر پياده خودداري نماييد.
از راه رفتن و ايستادن در زير سيمهاي برق و نيز مجاور تير و دكل برق اجتناب كنيد.

از روي آوار عبور نكنيد و از جابجا كردن هر گونه مصالح ساختماني خودداري نماييد.(چون ممكن است موجب ريزش دوباره ساختمان گردد.)

در حياط خانه :

همانجا بمانيد.

از ساختمانها و ديوارها دور شويد و مواظب سقوط اجزاي آن باشيد.

در خيابان :

از ساختمانها و پياده رو ها فاصله بگيريد.

از تيرها و سيمهاي برق فاصله بگيريد.

در اتومبيل :

اتومبيل را در كنار خيابان به دور از تيرها و سيمهاي برق ، ساختمانها و پل هاي سواره رو و پياده رو متوقف كنيد،همانجا بمانيد تا زلزله تمام شود.

در فروشگاه ، بانك ، ادارات و غيره :

چنانچه ساختمان يك طبقه و داراي فضاي باز مي باشد سريعاً از آن خارج شويد و در صورت دور بودن از در خروجي از قفسه ها،ويترين ها،درهاي شيشه اي و غيره دور شويد.

در مكانهاي امن پناه بگيريد و سر و صورت خود را با كمك آرنجها و كف دستها و يا كيف و كت خود بپوشانيد.

بعد از اتمام زلزله،با دقت مسير خروج را انتخاب كنيد.

مواظب سقوط تابلوهاي ورودي ساختمان باشيد.

در سينما،ت‍ئاتر،استاديوم و غيره :

به طرف درهاي خروجي ندويد؛در صندلي خود بمانيد و سر و صورت خود را بپوشانيد.

در اداره :

فوراً به زير ميز خود برويد و تا پايان لرزش همانجا بمانيد.

فراموش نكنيد كه بايد قبلاً كامپيوتر و ماشين تحرير را سر جاي خود محكم كرده و قفسه هاي بايگاني را به ديوار وصل كرده باشيد.

توصيه هاي بهداشتي در محل اسكان موقت :

استفاده از مواد غذايي فاسد نشدني و سالم كه احتياج به پختن نداشته باشند مانند غذاهاي كنسرو شده.  صرفه جويي در مصرف مواد غذايي و اولويت دادن به آسيب ديدگان.

تأمين آب سالم و نگهداري آن در منابع تميز و در دار.الف-به روش جوشاندن به مدت 5 تا 10 دقيقه. ب-به روش كلر زني با اضافه نمودن 7 قطره محلول كلر مادر به يك ليتر آب

طرز تهيه كلر مادر:با اضافه نمودن يك قاشق غذا خوري پودر كلر به يك ليتر آب محلول كلر مادر بدست مي آيد.

استحمام در اولين فرصت و شستشوي مرتب دستها با آب و صابون.

در صورت لزوم احداث توالت صحرايي طبق موازين بهداشتي.

اجتناب از پراكنده نمودن زباله ها و فضولات.

زباله ها و فضولات به صورت صحيح دفن گردند.(گودالهاي حفر شده جهت دفن زباله و فضولات دست كم با سي سانتي متر خاك فشرده پوشانده شود.)

مبارزه با حشرات و جوندگان ناقل بيماري با استفاده از وسايل مناسب و رعايت احتياط لازم.

ضد عفوني و گند زدايي مناسب محل زيست.

دفن جنازه قربانيان و لاشه حيوانات تلف شده طبق موازين بهداشتي.

افرادي كه با اجساد سرو كار دارند بايستي رعايت كامل بهداشت فردي و محيط را بنمايند.

شركت در عمليات نجات مجروحين و آسيب ديدگان.

توجه به هشدارهي مسئولين و همكاري با آنها.

سعي در ايجاد آرامش فكري و سازش با شرايط پيش آمده.

برگه‌ی بعد »