نمک ممکن است در ایجاد بیماری‌های خودایمنی مانند ام‌اس و دیابت نوع یک نقش داشته باشد

محققین علوم پزشکی می‌گویند مصرف بیش از حد نمک ممکن است مقصر اصلی در افزایش میزان بیماری‌های خودایمنی مانند ام‌اس (اسکلروز متعدد) باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  به گفته این پژوهشگران مصرف رژیم‌های غذایی پرنمک، باعث افزایش نوعی از سلول‌های ایمنی می‌شود که با بیماری خودایمنی مرتبط‌اند.

بررسی این دانشمندان نشان داد موش‌هایی که به طور مهندسی ژنتیک شده بودند که به ام‌اس دچار شوند، هنگامی که رژیم غذایی پرنمک را می‌خوردند، نسبت به موش‌هایی که میزان دریافت نمکشان متعادل بود، وضعیت بسیار بدتری پیدا می‌کردند.

این یافته‌ها بیانگر آن است که نمک ممکن است در ایجاد بیماری‌های خودایمنی مانند ام‌اس و دیابت نوع یک در افراد مستعد از لحاظ ژنتیکی نقش داشته باشد که پیش از این شناخته شده نبود.

دکتر دیوید هافلر، استاد ایمنی ‌زیست‌شناسی در دانشگاه ییل در آمریکا و سرپرست این پژوهش می‌گوید: «ایجاد این بیماری‌ها نه صرفا به ژن‌های بد مربوط است و نه عوامل محیطی نامناسب. بلکه تعامل میان ژن‌ها و محیط است که فرد را دچار این بیماری‌ها می‌کند.»

پیش از این، مصرف بیش از حد نمک در افزایش خطر دچارشدن به بیماری‌های قلبی و فشارخون بالا مقصر شناخته شده است.

اکنون این بررسی جدید نشان می‌دهد رژیم‌های غذایی پرنمک ممکن است در افزایش میزان بیماری خودایمنی نقش داشته باشند.

هافلر می‌گوید: «البته نمک تنها عامل محیطی موثر در این بیماری‌های خودایمنی نیست. می‌دانیم که کمبود ویتامین D هم ممکن است در این مورد نقش داشته باشد. سیگارکشیدن هم یک عامل موثر است و بررسی ما نشان می‌دهد که نمک هم یک عامل خطرساز برای این بیماری‌هاست.»

دکتر هافلر می‌گوید اکنون باید بررسی مشابهی در انسان‌ها انجام شود. او از هم‌اکنون مجوز برای آزمایش‌کردن آثار کاستن از دریافت نمک در رژیم غذایی بر افراد دچار ام‌اس را گرفته است تا معلوم شود آیا این کار علایم آنها را بهبود می‌دهد یا نه.

گرچه ممکن است سال‌ها طول بکشد تا این رابطه ثابت شود اما هافلر می‌گوید برای بیمارانی که از پیش در معرض خطر بیشتر بیماری خودایمنی هستند کاهش مصرف نمک غذایی ممکن است ایده خوبی باشد.

او می‌گوید: «اگر من دچار ام‌اس بودم در کم کردن مصرف نمک و خوردن غذاهای فرآوری‌شده تردیدی نمی‌کردم.»

نرخ ابتلا به دیابت نوع یک در کودکان آمریکا و اروپا افزایش یافته است

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشکده پرستاری دانشگاه پنسیلوانیا می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که موارد ابتلا به دیابت نوع یک که نیاز به تزریق انسولین دارد به میزان چشمگیری در میان کودکان آمریکایی و اروپایی زیر پنج سال رو به افزایش است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دیابت نوع ۱ که در گذشته دیابت وابسته به انسولین نامیده می‌شد در هر سنی مشاهده می شود اما در کودکان و نوجوانان شایع‌تر است. بدن افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ قادر به تولید انسولین کافی نمی‌باشد. در دیابت نوع ۱ پانکراس هیچ انسولینی ترشح نمی کند .

پروفسور «تری لیپمن» استاد دانشگاه پنسیلوانیا می گوید: متاسفانه هنوز نمی دانیم علت رشد چشمگیر تعداد کودکان خردسال مبتلا به دیابت نوع یک چیست؟

دکتر «لیپمن» و دستیاران وی ابتدا روی گروهی از کودکان در فیلادلفیای آمریکا مطالعه کردند و شاهد این روند فزاینده بودند سپس متوجه شدند که در سایر ایالت های امریکا و در کشورهای اروپایی نیز این روند رو به رشد وجود دارد.

نتایج این مطالعات نشان داد که تا سال ۲۰۰۴ موارد ابتلا به دیابت نوع یک در کودکان زیر پنج سال تا ۷۰ درصد افزایش یافته در حالی که تعداد موارد تشخیص این بیماری در میان تمام کودکان تا سن ۱۴ سالگی، رشد ۲۹ درصدی داشته است.

کارشناسان بهداشتی می گویند والدین باید آگاه باشند که کودکان خردسال و پیش دبستانی نیز مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

جزئیات این مطالعه در مجله «مراقبت از دیابت» منتشر شده است.

دیابت حاملگی چیست ؟

دیابت حاملگی دیابتی است که برای اولین بار در طی حاملگی شناسایی می شود. دیابت به این معناست که قند خون شما از حد معمولی بالاتر است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بدن از قند برای انرژی استفاده می کند. اما قند زیاد در بدن می تواند مضر باشد. زمانی که حامله هستید قند اضافی برای جنین شما خوب نیست.

●  چه عواملی باعث ایجاد دیابت حاملگی می شود؟

تغییرات هورمونی و وزن گیری بخشی از یک حاملگی سالم است. اما هر دوی این موارد ترشح بیشتر انسولین را دچار اشکال می کند. در این صورت ,با توجه به اینکه وجود انسولین برای ورود قند به سلولها و تامین انرژی مورد نیاز بدن ضروری است , بدن شما انرژی را که نیاز دارد از غذا دریافت نمی نماید.

● خطر ابتلا به دیابت حاملگی در من چقدر است؟

برای دانستن خطر دیابت حاملگی، هر یک از مواردی را که با شما تناسب دارد علامت بزنید. و در اولین ویزیت برای مراقبتهای بارداری با پزشک خود مشورت کنید.

-من برادر، خواهر یا والدین  مبتلا به دیابت دارم.

- من بالای ۲۵ سال سن دارم

- من اضافه وزن دارم

من قبلاً سابقه دیابت حاملگی داشته ام یا حداقل یک کودک بیش از ۵/۴ کیلو گرم به دنیا آورده ام.

- به من گفته شده که دچار حالت پیش دیابتی هستم، که در آن قند خون بیش از حد طبیعی است ولی آنقدر زیاد نیست که مبتلا به دیابت باشم.  (نامهای دیگر برای این حالت: تست تحمل گلوکز مختل یا قند ناشتای مختل است).

اگر هر یک از موارد بالا را علامت زده اید، از کارشناسان بهداشتی بخواهید که آزمایشات مربوط به دیابت حاملگی را انجام دهند. اگر اضافه وزن دارید، قبلاً دیابت حاملگی داشته اید، سابقه خانوادگی قوی برای دیابت دارید یا در ادرارتان قند قابل مشاهده است، در خطر زیادی هستید.

اگر یکی یا بیشتر از عوامل خطر را علامت زده اید، در خطر متوسط هستید

اگر هیچ یک از عوامل خطر را علامت نزده اید، در خطر کمی هستید.

● دیابت حاملگی چگونه تشخیص داد می شود؟

کارشناسان بهداشتی سطح قند خون شما را اندازه گیری خواهند کرد. بسته به میزان خطر شما و نتایج آزمایشات ممکن است، لازم شود یک یا چند آزمایش زیر را انجام دهید.

● آزمایش قند خون ناشتا یا آزمایش تصادفی قند خون:

پزشک ممکن است قند خون شما را با استفاده از آزمایشی به نام قند خون ناشتا اندازه گیری نماید. قبل از انجام این آزمایش پزشک از شما خواهد خواست که ناشتا باشید، که به معنای این است که شما پیش از انجام آزمایش نباید چیزی به جز آب بخورید و بیاشامید. یا ممکن است پزشک در هر ساعتی از روز قند خون شما را اندازه گیری نماید که به آن آزمایش تصادفی قند خون گفته می شود.

این آزمایشات می توانند، بعضی از افراد مبتلا به دیابت حاملگی را شناسایی نمایند. اما برای اطمینان از اینکه دیابت حاملگی تشخیص داده نشده، باقی نمانده است نیاز به آزمایشات دیگری است.

● آزمایش غربالگری پاسخ به قند

در این آزمایش شما یک نوشابه قند دار مصرف می کنید و یکساعت بعد قند خون خود را اندازه گیری می نمایید. این آزمایش می تواند در هر ساعتی از روز انجام شود. اگر نتایج بیش از حد طبیعی باشند، ممکن است نیاز به آزمایشات دیگری داشته باشید.

●  تست تحمل خوراکی قند

برای انجام این آزمایش کارشناس بهداشتی راهنمایی های لازم را به شما می کند. حداقل سه روز قبل از انجام این آزمایش باید غذای طبیعی بخورید. سپس حداقل ۸ ساعت قبل از انجام آزمایش هیچ چیزی نمی خورید.

کارشناس بهداشتی قند خون شما را پیش از انجام آزمایش اندازه گیری می کند. سپس یک نوشابه قند دار میل می کنید. پرسنل قند خون شما را یک ساعت، دو ساعت و سه ساعت بعد اندازه گیری می کنند. اگر سطوح قند شما در حداقل دو آزمایش بیش از حد طبیعی باشد، شما مبتلا به دیابت حاملگی هستید.

● دیابت حاملگی چگونه بر جنین  تأثیر می کند؟

دیابت درمان نشده یا کنترل نشده حاملگی می تواند به معنای مشکل برای جنین  مانند موارد زیر باشد:

- بسیار بزرگ و با چربی اضافی متولد شدن. این مسئله می تواند زایمان را برای جنین مشکلتر و خطرناکتر کند.

- قند خون پایین بلافاصله پس از تولد کودک

- مشکلات تنفسی

- ناهنجاری های مادرزادی

اگر دیابت حاملگی دارید کارشناسان بهداشتی آزمایشات دیگری را برای بررسی جنین مانند موارد زیر پیشنهاد خواهند کرد:

- سونو گرافی برای آنکه ببینند جنین چگونه رشد می کند.

- شمارش زمان بین حرکات جنین برای آنکه از وضعیت فعالیت جنین مطلع شوند یا آزمایشات استرسی خاص.

کارمداوم با پزشک کمکتان می کند که یک نوزاد سالم به دنیا بیاورید.

●  دیابت حاملگی چه اثری بر من دارد؟

غالباً زنان دچار دیابت حاملگی علائمی ندارند. دیابت حاملگی می تواند:

- خطر فشار خون بالا را در طی حاملگی افزایش دهد.

- خطر جنین بزرگ و احتمال زایمان مشکل و نیاز به سزارین را افزایش دهد.

- افزایش یا کاهش ناگهانی قند

- خطرات عفونت های ادراری و تنفسی

خبر خوب اینکه دیابت حاملگی پس از تولد بچه از بین می رود. به هرحال احتمال ابتلا شما به دیابت نوع ۲ در آینده بیشتر است. در ضمن ممکن است در حاملگی مجدد باز هم دچار دیابت حاملگی شوید.

بعضی زنان می خواهند، بدانند آیا می توانند پس از ابتلا به دیابت حاملگی به نوزاد خود شیر دهند؟! شیردهی برای اکثر نوزادان، منجمله آنان که مادرشان دیابت حاملگی دارد توصیه می شود.

دیابت حاملگی خطرناک است، حتی اگر شما علائمی نداشته باشید. مراقبت از خودتان می توند به سلامتی نوزادتان کمک کند.

●  دیابت حاملگی چگونه درمان می شود؟

درمان دیابت حاملگی به معنای برداشتن قدمهایی در جهت حفظ سطح قند خونتان در دامنه هدف است.

می توانید یاد بگیرید که چگونه با استفاده از موارد زیر قند خون خود را در سطح طبیعی نگاه دارید.

- برنامه غذایی

- فعالیت بدنی

- انسولین در صورت نیاز

برنامه غذایی

شما باید با یک آموزشگر دیابت یا یک متخصص تغذیه که برنامه غذایی برای کمک به انتخاب غذاهایی که برای شما و جنینتان سالمتر باشد، مشورت کنید. استفاده از یک برنامه غذایی به حفظ سطح قند خونتان در محدوده هدف کمک می کند.  برنامه راهنمایی برای آنکه چه غذایی را باید بخورید چه میزان بخورید و چه وقت بخورید به شما می دهد. نوع انتخاب، زمان آن و میزان آن همگی برای نگهداری سطح قند خون در محدوده هدف مهم هستند.

ممکن است توصیه به موار دزیر شوید:

- محدود کردن شیرینی جات

- خوردن سه وعده غذای کامل و یک تا ۳ میان وعده در طی روز

- مراقبت از اینکه کی و چه میزان غذای پر کربوهیدرات مثل  ( برنج نان – سیب زمینی – ماکارونی ) و  مواد قندی  مصرف می کنید. برنامه غذایی به شما خواهد گفت چه وقت و چه میزان کربوهیدرات در هر غذا و میان وعده بخورید.

- در غذای خود فیبرها را به شکل میوه ها، سبزیجات، غلات و نان وارد کنید.

● فعالیت بدنی

فعالیت بدنی مانند پیاده روی و شنا، می تواند به شما کمک کند، که به سطح قند خون هدف خود دست یابید. با گروه مراقبت از بهداشت خود در مورد نوع فعالیت بدنی که برای شما بهتر است صحبت کنید. اگر در حال حاضر فعال هستید، به تیم سلامتی خود بگویید که چه می کنید.

● انسولین

بعضی زنانی که مبتلا به دیابت حاملگی هستند، علاوه بر برنامه غذایی و فعالیت بدنی نیاز به انسولین دارند. اگر لاز م است تیم سلامت به شما نحوه تزریق انسولین به خودتان را نشان خواهند داد. انسولین می تواند از طریق خون شما به کودک برسد.

●  بعد از تولد نوزادم، چطور می توانم بدانم که آیا دیابتم برطرف شده یا نه؟

۶ تا ۱۲ هفته پس از تولد نوزادتان یک آزمایش قند خون انجام می دهید که ببینید آیا هنوز دیابت دارید؟ در اکثر زنان دیابت حاملگی پس از حاملگی پایان می یابد. به هر حال شما در خطر دیابت حاملگی در نوبت های حاملگی  بعدی یا ابتلا به دیابت نوع ۲ در آینده هستید.

●  چگونه از ابتلا به دیابت پیشگیری کنم یا آن را به تأخیر بیندازم؟

کارهای زیادی می توانید برای پیشگیری از دیابت انجام دهید.

- به یک وزن معقول دست یابید و آن را حفظ کنید. حتی اگر بالاتر از وزن طبیی تان هستید کاهش ۵ تا ۷ درصد از وزن بدنتان میتواندبرای ایجاد تغییرات بزرگ کافی باشد. مثلاً اگر شما  ۹۰کیلو گرم هستید کم کردن ۵/۴ الی ۵/۶ کیلوگرم می تواند به میزان زیادی خطر ابتلا به دیابت را در شما کاهش دهد. به مدت ۳۰ دقیقه در اکثر روزهای هفته فعالیت بدنی داشته باشید. پیاده روی کنید، شنا کنید، ورزش کنید یا پایکوبی نمائید.

- یک برنامه غذایی سالم را تعقیب کنید. غلات، میوه و سبزی بیشتری بخورید. چربی و کالری را کم کنید. متخصص تغذیه می تواند به شما در طراحی یک برنامه غذایی کمک کند.

زنانی که دیابت حاملگی داشته اند باید اندازه گیری برای دیابت و پیش دیابت را تا ۳ سال بعد ادامه دهند.

تشحیص زود هنگام دیابت و پیش دیابت می تواند به پیشگیری از عوارضی چون بیماری قلبی کمک کند.

دیابت تیپ یک و دو

دیابت یا بیماری قند به علت ناتوانی بدن در تولید یا استفاده از انسولین پدید می آید. انسولین ماده ای است که در بدن توسط غدة لوزالمعده تولید می شود و باعث می گردد قند یا به عبارتی مهمترین منبع انرژی بدن مورد استفاده قرار گیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  دیابت به شماری از بیماریها که  با مشکلات هورمون انسولین درگیر میباشند، اطلاق میگردد. بطور طبیعی لوزالمعده و یا پانکراس با آزاد کردن هورمونهای انسولین (با کاهش قند خون) و گلوکاگون (با افزایش قند خون) قند خون بدن را تنظیم میکند.

●  انسولین :

یک هورمون پروتئینی است که از ۵۱ آمینو اسید تشکیل شده است. این هورمون از سلولهای بتا در جزایر لانگرهانس پانکراس ترشح میگردد. اهداف اصلی آن سلولهای کبدی، عضلانی و چربی بوده و کارکرهای آن به قرار زیر است:

۱- تحریک کبد و سلولهای عضلانی به ذخیره گلوکز بصورت گلیکوژن.

۲- تحریک سلولهای چربی به سنتز چربی ها از اسید های چرب و گلیسرول.

۳- تحریک سلولهای عضلانی و کبد به سنتز پروتئین از آمینو اسید ها.

۴- بازداری کبد و کلیه از سنتز گلوکز از منابعی غیر از کربوهیدرات ها (مانند پیروئیک اسید، گلیسرول، اسید لاکتیک و برخی اسید های آمینه) که به آن گلیکونئوژنز میگویند.

●  عملکرد انسولین :

پس از صرف غذاگلوکز (قند) غذا باعث تحریک پانکراس به آزادسازی انسولین میشود. نقش اصلی انسولین کمک به ورود برخی مواد مغذی به ویژه گلوکز به درون سلولهای بدن میباشد.

سلولهای بدن گلوکز و دیگر مواد مغذی را بعنوان منبع انرژی مصرف میکنند هنگامی که گلوکز وارد سلولها میگردد میزان قند خون نیز کاهش می یابد. این کاهش قند خون به سلولهای بتا علامت میدهد تا ترشح انسولین را کاهش دهند، تا شما دچار افت بیش از اندازه قند خون یا همان هیپوگلیسمی نگردید.برعکس هنگامی که شما گرسنه هستید سلولهای آلفا واقع در پانکراس با آزاد سازی هورمون گلوکاگون باعث افزایش قند خون میگردند.

●  چگونه دیابت ایجاد میگردد :

۱- پانکراس انسولین ترشح نمیکند.

۲- پانکراس میزان اندکی انسولین ترشح میکند.

۳- پانکراس انسولین به اندازه کافی ترشح میکند، اما سلولهای بدن به آن پاسخ نداده و قادر به تشخیص آن نیستند (مقاومت انسولین).

●  انواع دیابت ها  :

۱-دیابت تیپ ۱٫

۲-دیابت تیپ ۲٫

۳-دیابت حاملگی.

●  دیابت (وابسته به انسولین) تیپ ۱ :

یک بیماری خود ایمنی میباشد. در این حالت سیستم ایمنی بدن به اشتباه  به سلولهای بتا که انسولین تولید میکنند حمله ور شده و آنها را نابود می سازند. در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱، پانکراس قادر به ترشح انسولین نبوده و بایستی مادام العمر و بطور روزانه به خود انسولین تزریق کنند.

علت این امر ناشناخته بوده اما عوامل ژنتیکی و محیطی مانند یک سم و یا ویروس سبب میگردد سیستم ایمنی به اشتباه به سلولهای بتا هجوم آورند. فیبرزو کیستی، التهاب پانکراس، مصرف زیاد الکل و یا جراحی پانکراس نیز میتواند از علل دیگر آسیب به سلولهای بتا باشند. در دیابت تیپ ۱ گلوکز وارد سلولها نمیشود، چراکه انسولین موجود نمیباشد.

هنگامی که گلوکز در خون تجمع می یابد، سلولهای بدن دچار بی غذایی گردیده و همچنین باعث افزایش سطح گلوکز خون یا همان هایپرگلیسمی میگردد.

مقدار  شیوع:

۱۰-۵ درصد موادر دیابتی ازنوع تیپ ۱ میباشد. شیوع آن در مردان و زنان برابر میباشد. از آنجایی که بیشتر در سنین زیر ۲۰ سال بروز می یابد به آن دیابت جوانان نیز اطلاق میگردد. البته دیابت نوع ۱ میتواند در تمام سنین روی دهد. همچنین دیابت تیپ ۱ در سفید پوستان بیشتر از سیاه پوستان شیوع دارد.

●  علایم دیابت تیپ ۱:

۱- افزایش احساس تشنگی.

۲- افزایش احساس گرسنگی بویژه پس از مصرف غذا.

۳- خشکی دهان.

۴- تکرار ادرار.

۵- کاهش وزن بدون علت.

۶- خستگی.

۷- تاری دید.

۸- عفونت تکرار شونده پوست،مجاری ادرار و تناسلی.

۹- درد شکم.

۱۰- احساس تهوع و استفراغ.

۱۱- تنفس دشوار، عمیق و کند. و تنفس بیمار بوی استون و میوه ای میگیرد.

۱۲- از دست رفتن هشیاری، تشنج و لرز (نادر)

۱۳- کند شدن روند التیام و ترمیم بریدگیها و جراحات.

۱۴- خارش پوست به ویژه در نواحی تناسلی و کشاله ران.

۱۵- کرختی و سوزن سوزن شدن دستها و پاها.

۱۶- ناتوانایی جنسی در مردان.

۱۷- کاهش اشتها.

نکته:علایم بطور ناگهانی و شدید خواهند بود.

●  دیابت (غیر وابسته به انسولین) تیپ ۲ :

در این حالت انسولین تولید میگردد اما یا انسولین مترشحه مقدارش ناکافی بوده و یا سلولهای بدن قادر به استفاده از آن نیستند. عوامل ایجاد آن ناشناخته است اما عامل وراثت در آن دخیل است.

میزان شیوع:

شایعترین نوع دیابت است و ۹۰ تا ۹۵ درصد افراد دیابتی به این نوع دیابت دچار هستند.این دیابت بیشتر در افراد بالای ۴۰ سال و دچار اضافه وزن بروز میکند، اما افراد لاغر نیز ممکن است به آن مبتلا گردند.

●  دیابت حاملگی :

این دیابت تنها در خانمهای  باردار بروز می یابد (بیشتر در ۳ماهه سوم حاملگی). تغییرات هورمونی حین بارداری میتواند بروی عملکرد صحیح انسولین تاثیر گذارد.دیابت حاملگی در ۴ درصد کل بارداریها مشاهده میگردد (بیشتر در زنان ۲۵ سال به بالا، دچار اضافه وزن و یا دارای سابقه دیابت در خانواده).

چنانچه دیابت حاملگی درمان نگردد میتواند عوارض بارداری را افزایش دهد (به علت تولد نوزاد با وزن بیشتر از حد معمول). همچنین در اینگونه زنان ریسک ابتلا به دیابت نوع ۲  در آینده بیشتر است.

سطح قند خون معمولا پس از ۶ هفته از زمان زایمان به حالت طبیعی باز میگردد. کنترل وزن پیش از بارداری و تغذیه مناسب میتواند از آن پیشگیری کند.

●  نحوه تشخیص دیابت :

۱- گلوکز ناشتا :سطح قند خون پس از ۸ ساعت ناشتا بودن اندازه گیری میشود.

* سطح طبیعی: کمتر از ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر.(۱۰۰-۷۰)

* پیش دیابتی: ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر.

* دیابت: بیشتر از ۱۲۶ میلی گرم در دسی لیتر.

۲- تست تحمل گلوکز خوراکی و مختل :پس از تست گلوکز ناشتا به بیمار یک آشامیدنی محتوی ۷۵ میلی گرم گلوکز داده میشود و قند خون پس از ۲ ساعت مجددا اندازه گیری میشود.

* حد نرمال: کمتر از ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر.

* پیش دیابتی: ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر.

* دیابت: بیش از ۲۰۰ میلی گرم در دسی لیتر.

۳- تست ادرار:برای تشخیص مشکلات کلیه ها ناشی از دیابت (دفع پروتئین آلبومین)

۴- آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله : گلوکز مازاد خون با هموگلوبین خون ترکیب میگردد که میتوان با اندازه گیری آن میزان متوسط قند خون را سنجید. این آزمایش در ارزیابی میزان قند خون در طول ۳ ماه گذشته و موفقیت آمیز بودن کنترل دیابت صورت میگیرد.
افراد مبتلا به دیابت بایستی هر ۳ ماه یکبار این تست را انجام دهند.

* مقدار نرمال در افراد سالم و  غیر دیابتی: ۴ تا ۶ درصد.

* کنترل ایده آل قند خون: کمتر از ۷ درصد.

* شکست روش درمانی  فعلی و لزوم تغییر آن: بالاتر از ۸ درصد.

نکته:سن شروع غربالگری دیابت در میان افراد واجد ریسک (چاق و یا دارای سابقه خانوادگی دیابت) از سن ۳۰ سالگی است.

●  درمان دیابت :

درمان ندارد و تنها بایستی آن را کنترل کرد. راهکارهای کنترل دیابت به شرح زیر است:

۱- نگه داشتن سطح گلوکز خون  در حد نرمال، به کمک رژیم متعادل، مصرف دارو و فعالیت بدنی.

۲- کاهش تری گلیسیریدها و کلسترول خون و رساندن آنها به حد طبیعی.

۳- کنترل فشار خون.

۴- کاهش وزن.

۵- عدم مصرف سیگار.

●  چگونگی پیدایش علایم و عواقب دیابت کنترل نشده :

۱- کم آبی و تکرار ادرار: تجمع گلوکز در خون باعث افزایش تولید ادرار میگردد. وقتی گلوکز از طریق کلیه ها دفع میگردد، همراه با آن میزان قابل توجهی آب نیز از دست میرود و منجر به کم آبی میگردد.

۲- کاهش وزن: از دست رفتن گلوکز خون به منزله از دست رفتن سوخت سلولهای بدن و بی غذایی آنها میشود که کاهش وزن را در پی خواهد داشت (البته کم آبی نیز در کاهش وزن موثر است). همچنین تجزیه چربی ها و پروتئین ها موجب کاهش وزن میگردد.

۳- کتواسیدوز دیابتی  : فقدان انسولین و عدم توانایی مصرف گلوکز توسط سلولها سبب میگردد تا بدن از تجزیه سلولهای چربی به عنوان منبع انرژی استفاده کند.محصولات این تجزیه چربی شامل ترکیبات اسیدی موسوم به کتون ها میباشد، که میتواند به عنوان انرژی مصرف گردد. انباشت کتون ها در خون باعث افزایش اسیدیته خون میگردد. کبد برای جبران آن ذخایر قند را در خون آزاد میسازد، اما از آنجایی که بدن قادر به مصرف این قند بدون کمک انسولین نیست، بنابراین گلوکز بیشتری در خون تجمع می یابد. مجموعه گلوکز، کم آبی و تجمع اسید در خون کتواسیدوز نامیده میگردد. کتواسیدوز یک عامل تهدید کننده حیات بشمار آمده و بایستی فورا درمان گردد.

۴- افزایش گلوکز خون: به خاطر عملکرد گلوکاگون میباشد. به علت عدم ورود گلوکز به سلولها بدن تصور میکند فاقد مواد غذایی در خون است، بنابراین گلوکاگون ترشح میشود.همچنین گلوکز مصرفی که قادر به انتقال به سلولهای بدن نیست توام با عملکرد گلوکاگون موجب افزایش قند خون میگردند.

۵- وجود گلوکز در ادرار به خاطر افزایش فیلتر شدن آن توسط کلیه ها.

۶- تشنگی دایمی: با افزایش فشار اسمزی خون(به علت کم آبی) و از دست رفتن سدیم بدن همراه ادرار گیرنده های تشنگی تحریک میگردند.

۷- گرسنگی وخستگی: از آنجایی که سلولها گلوکز دریافت نمیکنند و برای تامین انرژی چیزی برای سوزاندن ندارند.

۸- سرد شدن و سوزن سوزن شدن دستها و پاها: با افزایش فشار اسمزی خون، آب از بافتهای بدن بیرون کشیده میشود. آب نیز از طریق ادرار دفع شده و حجم خون کاهش می یابد. کاهش حجم خون، غلظت خون را افزایش میدهد. افزایش غلظت خون باعت میگردد گردش خون ناکارآمد گردیده (کاهش جریان خون به بافتها) و کرختی دستها و پاها، کند شدن روند التیام زخمها و افزایش عفونت ها ایجاد گردد.

۹- سرکوب سیستم ایمنی بدن.

۱۰- آسیب به کلیه ها (نفروپاتی)(nephropathy):35 تا ۴۵ درصد افراد مبتلا به دیابت دچار نفروپاتی میگردند.احتمال آن در افرادی که ۲۵-۱۵ سال به دیابت مبتلا بوده اند بیشتر است.نفروپاتی به نارسایی کلیه ها و بیماریهای قلبی منجر میگردد.در نفروپاتی پروتئین آلبومین از کلیه دفع گردیده و کلیه ها دیگر قادر به دفع سموم از بدن نمیباشند.

۱۱- گردش خون ناکارآمد: سخت شدن شریانها (آترواسکلروز) و آسیب به اعصاب(نوروپاتی) کاهش حواس و گردش خون در پاها را در پی دارد. این امر باعث افزایش زخمهای پا، به تاخیر افتادن بهبود زخمها، عفونت، نکروز و در نهایت قطع عضو میگردد. صدمه به اعصاب ممکن است به مشکلات گوارشی نظیر تهوع، استفراغ، سوزش سر دل، نفخ، یبوست و اسهال بیانجامد.

آسیب به اعصاب محیطی (تمام اعصاب غیر از مغز و نخاع) موسوم به نوروپاتی محیطی میتواند علایم زیر را نیز ایجاد کند: درد، کرختی، سوزن سوزن شدن، ضعف عضلانی، احساس سوزش، از دست رفتن حس (سرما، گرما و درد)، حساس به لمس شدن پوست، فلج عضلات، کاهش فشار خون و سرگیجه هنگام برخاستن، اسپاسم عضلات، سقوط اشیاء از دست، دشواری در راه رفتن، کاهش تعریق، کاهش وزن، افسردگی، تکرار ادرار، بی اختیاری ادرار، ناتوانایی جنسی در مردان، خشکی مهبل  و فقدان ارگاسم در زنان و نازک شدن پوست. هنگامی که پاها دچار جراحت میگردند، از آنجایی که فرد دیابتی به علت نوروپاتی حسی درد را احساس نمیکند، پاها عفونت کنند.

۱۲- آسیب به بینایی (رتینوپاتی):  مشکلات چشم در ۷۵ تا ۹۰ درصد افرادی که بیش از ۱۵ سال به دیابت مبتلا بوده اند رخ میدهد. تجمع گلوکز در خون باعث تورم عدسی چشم و تاری دید میگردد.

عروق خونی کوچک نسبت به تجمع گلوکز حساس و آسیب پذیر میشوند. هنگامی که مویرگهای داخل چشم نشت میکنند و این نشتی (خون و مایع) روی ماکولا (لکه زرد شبکیه که کمک میکند تا جزئیات ریز اشیاء را ببینیم) ایجاد میشود باعث تورم ماکولا میگردد. تورم ماکولا باعث تاری دید میگردد. به این پدیده ادم ماکولا   اطلاق میگردد. آسیب بیش از حد به عروق شبکیه باعث فقدان اکسیژن (ایسکمی) در شبکیه شده و به رتینوپاتی پرولیفراتیو منجر میگردد.

بطوری که با ادامه روند تخریب میکروآنوریسمها تشکیل شده و سپس انسداد عروق تغذیه کننده شبکیه ایجاد میشود. این امر موجب میگردد در شبکیه و زجاجیه عروق جدیدی رشد و تکثیر یابند. اما این عروق جدید شکننده و غیر طبیعی میباشند و با خونریزی باعث کدر شدن و از بین رفتن شبیکه و در نهایت نابینایی میگردند. همچنین ممکن است باعث ایجاد آب مروارید (کاتاراکت) و آب سیاه(گلوکوم) در بیماران دیابتی گردد.

پدیدار شدن لکه های خون و یا نقاطی که در میدان دید شما شناورهستند (مگس پران)، برق زدن نور در چشم، نقاط سیه رنگ در چشم ، ازعلایم رتینوپاتی میباشند. بمنظور پیشگیری از بروز رتینوپاتی ضروری است که افراد دیابتی حداقل سالی یک مرتبه به چشم پزشک مراجعه کنند و تحت معاینه دقیق شبکیه، اعصاب بینایی و فشار داخل چشم  قرار گیرند. لیزر درمانی و برداشتن زجاجیه (ویترکتومی) راههای درمان رتینوپاتی میباشند.

۱۳- مشکلات بهداشت دهان و دندان: دیابت با کاهش جریان خون  لثه ها ،ریسک عفونت لثه ها و دندانها و خشکی دهان را افزایش میدهد.بنابراین افراد دیابتی بایستی نسبت به بهداشت دهان و دندان خود توجه بیشتری داشته و حداقل هر ۶ ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنند.

۱۴- مشکلات قلبی-عروقی و سکته: دیابت ریسک ابتلا به سخت شدن رگها ، بیماریهای قلبی و سکته را افزایش میدهد.

۱۵-عفونت: مقادیر بالای گلوکز در خون باعث میشود بدن در برابر عفونت آسیب پذیر تر گردد. محل های شایع عفونت پوست، پاها، مثانه، کلیه ها و مهبل میباشد.

۱۶- مشکلات پوستی: ۳۰ درصد افراد دیابتی به نوعی دچار مشکلات پوستی میباشند. مثل خشکی، خارش و عفونت قارچی و باکتریایی پوست.

●  هیپوگلیسمی :

به افت قند خون اطلاق میگردد. هنگامی که گلوکز خون به ۷۰ میلی گرم در دسی لیتر و یا کمتر میرسد. علل آن در بیماران دیابتی شامل موارد زیر است:

۱- تزریق بیش از حد و یا در فواصل زمانی نا مناسب انسولین.

۲- ورزش بیش از حد و یا در فواصل زمانی نامناسب.

۳- عدم مصرف غذای کافی و کمبود کربوهیدراتها در خون.

۴- مصرف برخی داروها. مثل برخی داروهای خوراکی دیابت و یا مصرف الکل، آسپرین، وارفارین همراه با داروهای دیابت.

۵- در پی مصرف غذای حاوی قندهای ساده فراوان که هیپوگلیسمی واکنشی نامیده میگردد.

●  علایم افت قند خون :

تغریق، بی قراری، سردرد، احساس گرسنگی، پوست سرد و مرطوب، تحریک پذیری، گیجی، افزایش ضربان قلب، تپش قلب، ضعف، سبک شدن سر، لرز، از دست رفتن هماهنگی بدن، کاهش تمرکز،  غش و اغما.

نکته: افراد مبتلا به دیابت بایستی همواره یک خوراکی شیرین همراه با خود داشته باشند.

راهنمای بیماریهای دهان و دندان در افراد دیابتی

متخصصین علوم پزشکی می گویند که بیماری دیابت سبب کاهش خونرسانی به لثه‌ها می‌شود و این افراد را بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های مرتبط با دهان و دندان می‌کند. آنان تاکید دارند کهافراد مبتلا به دیابت بیشتر از سایر افراد ممکن است به انواع عفوت لثه و دندان‌ها مبتلا شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دیابت به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل خطرساز در بیماری‌های پریودنتال (بیماری‌های لثه‌ای) به شمار می‌آید.

خوشبختانه در افراد دارای دیابت کنترل شده، شیوع و شدت بیماری پریودنتال مشابه افراد غیر دیابتی می‌باشد بنابراین کنترل قند خون در افراد دیابتیک شاخص مهمی در شروع و پیشرفت بیماری پریودنتال به شمار می‌رود.

از طرفی دیگر، پاسخ به درمان پریودنتال در افراد دیابتیک کنترل نشده به اندازه افراد سالم دیابتیک کنترل شده رضایت بخش نبوده و احتمال عدم ترمیم زخم و بروز عفونت پس از درمان در این افراد بالاتر خواهد بود. لازم به ذکر است که افراد دارای HbA1c زیر ۷ درصد به عنوان افراد دیابتیک کنترل شده محسوب می‌شوند.

به عبارتی در صورتی که میزان HbA1c زیر این حد باشد، احتمال وقوع عوارض دیابت ناچیز خواهد بود.

جالب اینکه، نه تنها دیابت می‌تواند اثر مخرب روی وضعیت پریودنتال داشته باشد، وجود عفونت پریودنتال نیز می‌تواند کنترل قند خون را تحت تأثیر قرار دهد.

بر اساس نتایج تعدادی از مطالعات، با انجام جرم گیری و تمیز کردن دندان‌ها کنترل قند خون با دوز کمتری از دارو امکان‌پذیر خواهد بود.

محققین می گویند در افراد دچار دیابت کنترل نشده، میزان التهاب و عفونت لثه‌ای و تخریب پریودنتال به مراتب بیشتر از افراد غیر دیابتی است که در نهایت می‌تواند به آبسه‌های پریودنتال، لقی دندان‌ها و از دست رفتن آنها منجر شود. این مساله به ویژه در افراد دیابتیک جوان‌تر بارز است.

در صورتی که رعایت بهداشت دهان در فرد دیابتیک نامطلوب باشد و یا سیگاری هم باشد، این تأثیر دو چندان می‌شود.

قند بالای خون ممکن است موجب خشکی دهان و بدتر شدن بیماری‌های لثه شود.

همچنین کاهش میزان بزاق دهان می‌تواند سبب افزایش پوسیدگی دندان و تشکیل پلاک‌های دندانی شود.

● مشکلات مربوط به دیابت در دهان :

۱ – پوسیدگی دندانی :

افراد جوان مبتلا به دیابت وابسته به انسولین ( iddm )که کنترل بهداشتی خوبی دارند و بیشتر از دندانهای خود مراقبت می کنند اغلب حتی پوسیدگی های کمتری را نسبت به دیگر بچه ها دارند چون بسیاری از غذاهای محتوی شکر را مصرف نمی کنند .

۲ – برفک :

یک عفونت ایجاد شده توسط قارچ می باشد که در دهان ایجاد می شود . افراد دچار بیماری دیابت شانس ابتلا به برفک را بیشتر دارند چون قارچها در میزان بالای گلوکز رشد می کنند .

مصرف سیگار و استفاده از دست دندانهای مصنوعی ( بخصوص آنهائیکه بطور مستمر استفاده می شوند ) می توانند منجر به عفونت قارچی شوند . کنترل خوب دیابت ، عدم مصرف سیگار و خارج کردن و تمیزکردن دست دندانهای مصنوعی می تواند از بروز برفک جلوگیری نماید .

● دهان خشک :

عارضه دهان خشک می تواند منجر به سوزش ، زخمهای دهانی ، عفونت ها و پوسیدگی دندانی شود . خشکی دهان ( گزورسیتما ) وقتی بزاق کافی ومایعات محافظتی طبیعی در درمان وجود ندارد . بزاق به کنترل رشد جرمهایی که مسبب پوسیدگی دندانی و دیگر عفونتهای دهانی هستند کمک می نماید .

یکی از دلایل اصلی ایجاد دهان خشک مصرف داروهاست . بیش از ۴۰۰ دارو و فرآورده های مشتمل بر داروهای سرماخوردگی ، فشارخون و افسردگی می توانند عارضه دهان خشک را ایجاد نمایند .

اگر فردی دارو مصرف میکند می بایست به دندان پزشک و پزشک خود اطلاع دهد . ممکن است فرد با استفاده از داروهای دیگر و یا کاربرد بزاق مصنوعی ، دهان خود را مرطوب نماید .

● محافظت از دندانها :

بیماریهای شدید پریودنتال ، نه تنها منجر به از دست رفتن دندانها می شوند بلکه می توانند همچنین موجب تغییراتی در شکل استخوان و نسوج لثه شوند .

لثه حالت ناهماهنگ پیدا کرده و دست دندان مصنوعی خوب تطابق پیدا نمی کند . افراد دچار بیماری دیابت اغلب بواسطه دست دندان مصنوعی سوزش لثه دارند .

اگر جویدن با دست دندان مصنوعی دردناک است فرد می بایست غذاهایی را انتخاب کند که جویدن آنها آسانتر باشد بشرط آنکه از رژیم غذایی دیابت تبعیت نماید .

خوردن غذاهای نامناسب ممکن است کنترل قندخون را دچار مشکل نماید . بهترین راه برای اجتناب از این مشکلات حفظ دندانهای طبیعی و سلامت لثه ها می باشد . وضعیت بیماری پریودنتال در صورتی که فرد دچار دیابت باشد .

۱) فرد باید حتماً از چگونگی کنترل دیابت خود اطلاع داشته باشد و حتماً در هر ویزیت دندان پزشکی وی را مطلع سازد . قبل از هر گونه عمل دندان پزشکی از تغذیه مناسب برخوردار باشد .

۲) قبل از برنامه درمان بیماری پریودنتال و یا جراحی ها می بایست فرد توسط پزشک معالج خود ویزیت شود و قبل از هر کار دندان پزشکی در خصوص وضعیت عمومی پزشکی او قبل از شروع درمان با پزشک معالج مشورت شود .

۳) ممکن است بواسط درمانهای جراحی دهان ، نیاز باشد تا برنامه غذایی فرد و یا میزان انسولین مصرفی بیمار تغییر یابد .

۴) اعمال غیرضروری و غیراورژانس دندان پزشکی در صورتیکه قند خون بخوبی تحت کنترل نباشد ، می بایست به تعویق افتد .

در عین حال عفونتهای حاد مانند آبسه ها ارجح است که درمان شوند .

برای افرادی که دیابت آنها کنترل شده باشد ، جراحی دهان یا جراحی پریودنتال می تواند به شکل معمول در مطب دندان پزشکی انجام شود .

بدلیل بیماری دیابت التیام زخم دهان ممکن است طولانی شود ، ولی بواسطه مراقبتهای خوب پزشکی و دندان پزشکی ، مشکلات بعد از جراحی نسبت به یک فرد غیرمبتلا به دیابت بیشتر نخواهد بود .

● چگونه می توان از دندانها و لثه ها محافظت نمود ؟

جرمها به دندانها و لثه در ضمن تشکیل پلاک آسیب می رسانند می توان رشد پلاک را متوقف نموده و از بیماری لثه بواسطه مسواک زدن و نخ کشیدن دقیق روزانه جلوگیری نمود . افراد باید روزی ۲ بار مسواک بزنند و حتی بر روی زبان چون محل بدام افتادن جرمهاست نیز باید مسواک بزنند . و از خمیردندانهای حاوی فلوراید برای پیشگیری از پوسیدگی استفاده نمایند .

۱) افرادیکه دچار بیماری دیابت هستند می بایست هر ۶ ماه یکبار و یا بیشتر جلسات کنترل داشته باشند.

۲) حتماً در مورد بیماری دیابت می بایست به دندان پزشک آگاهی داده شود .

پیشگیری وکنترل بیماری لثه یک کار تیمی و گروهی وابسته است . بهترین دفاع علیه مشکلات بیماری دیابت در کنار مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روزانه و جلسات کنترل منظم دندان پزشکی ، کنترل خوب قند خون می باشد .

● علائم آن چیست؟

خونریزی و زخم لثه عفونت‌های مکرر و بوی بد دهان از علائم عفونت دندان در بیماران دیابتی است.

● چگونگی پیشگیری

بیماران دیابتی می‌توانند با انجام مراقبت‌ صحیح از لثه‌ها و دندان‌هایشان میزان عفونت را به حدااقل برسانند.

● این افراد می‌توانند:

▪ هر ۶ ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنند.

▪ به دندانپزشک خود اطلاع دهند که دیابت دارند و از او بخواهند روش های مراقبت و پیشگیری از بیماری‌های دندان و دهان را به او آموزش دهد.

▪ همیشه بعد از خوردن غذا و یا حداقل دو بار در روز از مسواک مناسب و نخ دندان استفاده کنند

▪ سیگار را ترک کنند.

▪ با رعایت رژیم غذایی و استفاده منظم از داروهای خود و ورزش میزان قند خون خود را کنترل نمایند.‌

همیشه به یاد داشته باشید که دیابت باعث می‌شود درمان بیماری لثه مشکل‌تر شود، و در برخی موارد بیماری لثه را بدتر کند.

اگر دیابت دارید و دچار یکی از نشانه‌هاس هشداردهنده بیماری‌ لثه را که در زیر می‌آید، شدید، باید به دندانپزشک‌تان مراجعه کنید:

-  لثه‌های‌تان هنگام مسواک زدن خونریزی می‌کند.

-  درد، تورم یا قرمزی در لثه‌ها یا بوی بد مداوم دهان.

-  عقب رفتن لثه‌ها از روی دندان‌ها.

-  تشکیل چرک بین‌ لثه‌ها و دندان‌ها.

-  اگر به نظر می‌رسد دندان‌های‌تان شل شده است یا می‌توان آنها را تکان داد.

-  هر تغییری در جفت‌شدن دندان‌ها یا جا افتادن دندان‌های مصنوعی در دهان.

یک سوم از زنان دیابتی از بیماری خود بی خبرند

تقریبا ۱/۸ میلیون نفر و یا ۲/۸ درصد زنان در امریکا مبتلا به دیابت هستند، در حالی که یک سوم آنها از بیماری خود بی خبر می باشند. دیابت با عوارضی که ایجاد می کند نظیر کوری، بیماری های کلیوی، قطع عضو، حمله های قلبی و سکته مغزی، هفتمین عامل مرگ و میر و (ششمین عامل مرگ و میر به وسیله بیماری) در امریکا می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   زنان مبتلا به دیابت در معرض خطر فزاینده عفونت مهبل (واژن) بوده و در طی حاملگی مشکلاتی برای آنها به وجود می آید.

زنانی که در حال حاضر دچار دیابت نیستند، در دوران بارداری در معرض خطر ابتلا به دیابت دوران حاملگی قرار می گیرند.

دیابت بیماری است که بر توانایی بدن در تولید یا پاسخ به انسولین اثر می گذارد. انسولین هورمونی است که باعث ورود قند خون به سلول های بدن برای تولید انرژی می شود.

پزشکان می گویند علاوه بر علائم شناخته شده دیابت که بین همه بیماران معمولا مشترک هستند، این بیماری در زنان علائم دیگری نیز دارد.

این دسته از علائم دیابت در زنان معمولا ناشناخته هستند و ممکن است بی ضرر فرض شوند اما بیماران نباید فریب بخورند و ضرورت دارد که با این علائم آشنا شوند و آنها را جدی بگیرند.

●  علائم دیابت که بین مردان و زنان مشترک هستند، عبارتند از:

افزایش احساس تشنگی

اشتهای زیاد

تکرر ادرار

کاهش یا افزایش وزن

تهوع و استفراغ

خشکی دهان

کاهش دید و نابینایی

خارش پوست

کندی در بهبود زخم ها

●  علائم دیابت مخصوص زنان عبارتند از:

عفونت های مهبلی

عفونت های مخمری

تاثیر روی فعالیت های هورمونی بدن

ابتلا به سندرم تخمدان چند کیستی

افسردگی

افزایش چشمگیر تراکم کلسترول لیپوپروتئینی در مقایسه با مردان مبتلا به دیابت

به گفته متخصصان، علائم دیابت در زنان اغلب ممکن است نادیده گرفته شود یا اشتباه تشخیص داده شود. بنابراین حتما یک متخصص می تواند تعیین کند که این علائم دیابت مشکلاتی قابل درمان هستند یا این علائم ممکن است به دیابت منجر شوند.

در شرایط ایده آل، زنان دیابتی باید بیماری خود را تحت کنترل دقیق قرار دهند و به طور مرتب توسط یک تیم مجهز و ورزیده تحت آزمایش باشند.

آموزش بیمار بسیار مهم است. افراد مبتلا به دیابت، با کمک تیم مراقب خود می توانند خطر عوارض بیماری را کم کنند به شرط آنکه در مورد بیماری شان به آنها تعلیماتی داده شود.

یادگیری و تمرین مهارت های لازم برای کنترل بهتر میزان قند خون و نگه داشتن آن نزدیک به حد طبیعی و مراقبت مرتب از طرف تیم پزشکی می تواند کارساز باشد.

تعلیمات تیم پزشکی حیاتی است. چون مبتلایان به دیابت چند برابر در معرض بیماری های عروقی هستند، آنها باید به طور مرتب تحت نظر تیم پزشکی معتبر مجهز به جدیدترین دانش روز در مورد دیابت قرار داشته باشند تا تشخیص به موقع و درمان مناسب در مورد عوارض جدی بیماری در مورد آنها انجام شود.

زنان میانسال با سطوح پایین ترشح انسولین در معرض خطر افسردگی قرار دارند

کاهش ترشحات انسولین می‌تواند عاملی برای بروز افسردگی در زنان میانسال باشد. دیابت یکی از شایع ترین بیماریهای اندوکرین است. و شایعترین اختلال عاطفی این بیماری افسردگی است. و تحقیقات جدید نشان داده است که بین کاهش ترشح انسولین و بروز افسردگی در زنان رابطه معنی داری وجود دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، نتایج یک مطالعه توسط محققان لندن روی ۳۱۴۵ فرد بزرگسال شامل زنان با میانگین سنی حدود ۶۰ سال و نیز گروهی از مردان و مشاهده ارتباط بین سطوح قند، مقاومت به انسولین و ترشح انسولین به شروع علائم افسردگی پس از آنها نشان داد زنان میانسال با سطوح پایین ترشح انسولین بیش از ۲ برابر نسبت به بقیه در معرض شیوع علائم افسردگی قرار می‌گیرند.

هدف از این مطالعه تعیین رابطه میزان فراوانی و شدت افسردگی در بیماران دیابتی سطوح پایین ترشح انسولین  انسولین بوده است.

براساس این گزارش محققان با انجام یک پیگیری ۵ ساله نشان دادند: شانس توسعه علائم افسردگی جدید در زنان سالمند با کمترین میزان ترشح انسولین در مقایسه با زنان مشابه آنها با بیشترین ترشح انسولین ۱۸/۲ برابر بوده است.

نتایج حاصل از این گزارش ضمن بیان این که نشانگرهای التهابی، ترشح کورتیزول و یا وضعیت یائسگی و درمان‌های هورمونی جایگزینی این ارتباط را توضیح نمی‌دهد، همچنین می‌افزاید که هیچ ارتباطی بین ارزیابی مقادیر انسولین در حالت ناشتا و شروع علائم جدید افسردگی برای مردان وجود نداشته است.

به گفته محققان اگرچه مطالعات بیشتری همچنان برای تائید بیشتر این یافته‌ها مورد نیاز است اما به نظر می‌رسد که میزان ترشح پایین انسولین یک عامل خطر برای شروع علائم جدید افسردگی در زنان میانسال است.

نتایج این بررسی درنشریه مراقبت دیابت منتشر شده است .

تعداد افراد دیابتی در جهان به بیش از هفتاد میلیون نفر افزایش یافته است.

یائسگی زودرس خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ در زنان را افزایش می دهد

بیشتر زنان در سنین ۴۷ تا ۵۱ سالگی و با توجه به شرایط محیطی و فردی، یائسه می‌شوند اما اگر یائسگی در زمانی زودتر از موعد طبیعی رخ دهد، مثلا در سنین زیر ۴۰ سال، یا در مواردی قبل از ۳۰ سالگی، دیگر یائسگی طبیعی محسوب نمی‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   نتایج یک تحقیق روی ۳۶۹۱ زن یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ و مقایسه آنها با ۴۴۰۸ زن از گروه شاهد نشان داد که زنانی که دچار یائسگی زودهنگام می‌شوند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع ۲ نسبت به بقیه قرار می‌گیرند.

محققان در طول یک پی‌گیری ۱۱ ساله مشاهده کردند نسبت به زنانی که در سنین بالای ۵۰ سال دچار یائسگی می‌شوند زنانی که در سنین جوانتر یائسه می‌شوند نزدیک به ۵/۱ برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار می‌گیرند.

نتایج این گزارش می‌افزاید: خطر بالاتر وقوع دیابت همچنین با طول عمر کوتاه باروری همراه بوده است و این نتایج نامطلوب به دست آمده از یائسگی زودرس نیز با تعدیل عواملی مانند شاخص توده بدن (BMI)، دور کمر و یا سیگار کشیدن به طور قابل توجهی تغییر نیافته است.

گفتنی است: یائسگی یک فرآیند بیولوژیک طبیعی و گذر از مرحله‌ای به مرحله دیگر همراه با تغییرات هورمونی، فیزیکی و روانی است که به رخ دادن آن در زنان کمتر از ۴۰ سال، یائسگی زودرس می‌گویند که در این میان مصرف برخی از داروها و یا انجام بعضی از اعمال جراحی می‌توانند از عوامل ایجاد آن باشند.

نتایج این تحقیق در نشریه مراقبت دیابت منتشر شده است .

متخصصین زنان و زایمان پیشنهاد می کنند که اگر خانمی در سنین قبل از ۴۵ سالگی با قطع ناگهانی یا طولانی شدن فواصل قاعدگی و علایمی مثل گرگرفتگی، بدخوابی‌های شبانه و تعریق روبرو ‌شود، باید به پزشک مراجعه کند.

گلی کلازاید

گلی کلازاید ( Gliclazide ) یا Diamicron

نام ژنریک : گلیکلازاید

نام تجارتی : دیامیکرون (  Diamicron )

اسامی کانادائی :
Apo-Gliclazide®; Diamicron® MR; Diamicron®; Novo-Gliclazide; Rhoxal-gliclazide; Sandoz-Gliclazide

اشکال دارویی : قرص ۸۰mg

انواع محصولات :

قرص : ۸۰ میلی گرمی
Diamicron® : قرص ۸۰ میلی گرمی کانادائی
Diamicron® MR : قرص ۳۰ میلی گرمی مداوم رهش
فرم ژنریک قابل دسترس : قرص ۸۰ میلی گرمی

دسته دارویی : ضددیابت خوراکی

گروه دارویی: داروی خوراکی ضد دیابت

خطر مصرف اضافی: زیاد

میزان وابستگی: کم

داشتن نسخه : بله

به صورت ژنریک: خیر

گلی کلازید یک داروی ضد دیابت است که با تحریک ترشح انسولین از لوزالمعده قند را پاینن می اورد. برای درمان دیابت شیرین بزرگسالان همراه با یک رژیم غذایی متعادل که مصرف قند و چرب کم داشته باشد و اشتها را پایین آورد مصرف می گردد. ورزش منظم بخش مهمی از درمان دیابت بشمار می آورد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در بیماریهای شدید استرس، جراحی و جراحت شدید داروی مذکور اثر خود را از دست می دهد و کنترل دیابت مختل میشود لذا مصرف آمپول های انسولین لازم است. عوارض جانبی این دارو عموماً ملایم است اما نشانه های کنترل ضعیف دیابت در صورتی که مقدار مصرف دارو مناسب نباشد بروز خواهد کرد.

موارد مصرف :

دیابت ملیتوس نوع II

عوارض جانبی :

عوارض گوارشی خفیف ووابسته به دوز (شامل تهوع ، استفراغ ، اسهال یایبوست ) ، آنورکسی ،

احساس طعم فلزی در دهان ، افزایش اشتها ، واکنشهای حساسیت مفرط شامل یرقان کلستاتیک ،

لکوپنی ، ترومبوسایتوپنی ، آنمی آپلاستیک ، سندرم Stevens – Johnson ، اریتم مولتی فرم

تداخلات دارویی :

الکل ، آلوپورینول ، ضدقارچهای تریازولی ، داروهای ضد التهاب استروئیدی و غیر استروئیدی ،

کلرامفنیل ، مهارکننده های منوآمین اکسیداز ، بتابلوکرها ، آدرنالین ، مهارکننده های ACE ،

دیورتیکهای تیازیدی ، کلرپرومازین ، کنتراسپتیوهای خوراکی ، دیازوکسید

مقدار و زمان مصرف: ۱ تا ۲ بار در روز (هنگام صبح و عصر با غذا).

مقدار مصرف برای بزرگسالان: ۸۰ تا ۳۲۰ میلیگرم در روز.

شروع تأثیر دارو: ظرف ۱ ساعت.

ادامه اثر دارو: ۱۲ تا ۲۴ ساعت.

توصیه غذایی: یک رژیم غذایی شخصی کم چربی و کم قند باید هنگام خوردن این قرص مراعات شود تا اثر آن نمایان گردد. دستور غذایی را از پزشک دریافت کنید.

نگهداری از دارو: در محفظه سربسته، در محیط خشک و خنک دور از دسترس اطفال و نور باشد.

فراموش کردن نوبت دارو: بمحض یادآوری همراه با غذا میل کنید.

متوقف کردن دارو: بدون اجازه پزشک این قرص را قطع نکنید زیرا ممکن است نشانه های بیماری بدتر شوند.

مصرف مقدار اضافی: در کلیه حالات به اورژانس مراجعه کنید. بویژه اگر علایم هشدار کاهش زیاد قندخون مثل غش، عرق، لرز، پریشان حواسی و سردرد بروز کنند فوراً مایعات یا خوراکیهای قندی میل کنید. به راهنمای فوریتهای مسمومیت دارویی مراجعه کنید.

عوارض نامطلوب:

عوارض این دارو ندرتاً جدی است. گیجی، اغتشاش شعور، لرز، عرق و ضعف می تواند از علایم کاهش قند خون به علت فقدان غذا یا بسیار بالا بودن مقدار مصرف گلیکلازید باشند.

نشانه ها – گیجی/خواب آلودگی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها – ضعف/فقدان انرژی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها – لرز/احساس سرما، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها – عرق/برافروختگی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- سردرد/عصبیت، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- جوش/خارش، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- تهوع/استفراغ/ترش کردن، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- تشنگی، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

تداخل دارویی:

توجه: برخی از داروها با اثر گلیکلازید مخالفت می کنند و در نتیجه قندخون را بالا می برند. این داروها عبارتند از باربیتورات ها، کوتیکواستروئیدها، قرصهای ضدبارداری، استروژنها، مدرها، ریفامپسین و نیکوتینیک اسید. داروهای دیگر مثل وارفارین، آسپیرین، ضد سل ها، کلوفیبریت، مددهای بتا، بازدارنده های ACE، بازدارنده های مونوآمین اکسیداز (MAOIS)، آلوپورینول، فنیل بوتازون، سولفین پیرازون، سولفونامیدها و سایمیتیدن خطر کاهش قندخون را افزایش می دهند.

احتیاط:

در موارد زیر پزشک را مطلع سازید.

به تازگی دچار زخم یا عفونت شدید بودن، ناراحتی های طولانی مدت کبد یا کلیه، ناراحتی های تیروئید، عدم تغذیه مناسب، تصمیم به باردار شدن، بیماری آدیسون، مصرف داروهای دیگر.

برای خانم های باردار: توصیه نمیشود. ممکن است در نوزاد قندخون را بطور غیرطبیعی پایین بیاورد. در دوران حاملگی انسولین جایگزین میشود زیرا بهتر می تواند دیابت را کنترل کند.

برای خانم های شیرده: این دارو در شیر مادر نفوذ می کند و ممکن است قندخون شیرخوار را پایین بیاورد.

برای اطفال و کودکان: تجویز نمیشود.

برای سنین بالای ۶۰: تشخیص علایم کاهش قند خون مشکل تر است. در صورت لزوم از مقدار دارو کم کنید.

مصرف این دارو در حین رانندگی و کارهای دشوار: اگر احساس سرگیجه و خواب آلودگی و اغتشاش شعور کردید از انجام اینگونه امور خودداری کنید.

الکل: از نوشیدن الکل بپرهیزید. زیرا الکل کنترل دیابت را مختل می کند و گلیکلازید می تواند نسبت به الکل تحمل بوجود آورد.

استفاده بلند مدت:

مشکلی نیست. هر چند وقت آزمایش قندخون در خون و ادرار لازم است. ارزیابی منظم عملکرد چشم، قلب و کلیه ها نیز توصیه میشود.

موارد منع مصرف:

دیابت نوع I ، بیماران مبتلا به کتواسیدوز ، عفونت های شدید ، استرس و تروما ( دراین شرایط داروی خوراکی قادر به کنترل قند خون نمی باشد ) ، اختلالات شدید کلیوی

موارد احتیاط در مصرف :

اختلالات کبدی و کلیوی ، سالمندان ، بیماران دچار سوء تغذیه ، نارسایی آدرنال و هیپوفیز

نکات قابل توصیه:

- این دارو کوتاه اثر بوده و در بیمارانی که ریسک بروز هیپوگلیسمی در آنها بالاست مناسب می باشد.

- متابولیسم دارو کبدی است ، لذا در اختلالات کلیوی داروی مناسبی می باشد . در عین حال کنترل قند خون در حضور اختلالات کلیوی ضروری است

مقدار تجویز در بزرگسالان :
قرص : ابتدا ۸۰ تا ۱۶۰ میلی گرم ؛ ۱۶۰ میلی گرم و بیشتر در دو قسمت مساوی دوبار در روز؛ حداکثر دوز ۳۲۰ میلی گرم .دارو باید با غذا مصرف گردد.
قرص های مداوم رهش : ۳۰ تا ۱۲۰ میلی گرم یکبار در روز.
مقدار ثابتی از داروی گلیکلازید یا داروهای دیگر ضد قند ، برای کنترل دیابت وجود ندارد.و مقدار دارو باید برای هر فرد بر اساس قند خون تنظیم گردد.
زمانی که درمان بیمار از سولفونیل اوره دیگر به گلی کلازید تغییر می یابد ، زمان انتقال لازم نیست( مگر از کلرپروپا مید که زمان انتقال به تدریج و در عرض ۱ تا ۲ هفته انجام می گردد)

زمانی که درمان از انسولین به گلی کلازید تبدیل می گردد باید کمتر از ۲۰ واحد انسولین روزانه استفاده گردد؛ در بیمارانی که ۲۰ واحد یا بیشتر انسولین استفاده می کنند ۲۵ تا ۳۰ درصد بطور روزانه یا یک روز در میان کم شود و بتدریج دوز دارو تنظیم می گردد.در زمانی که بیمار مقادیر بسیار انسولین استفاده می شود برای تغییر نیازمند بستری ی باشد.

سالمندان : مطابق بزرگسالان
نارسائی کلیه : در نارسائی شدید ممنوع می باشد.
نارسائی کبد : در نارسائی شدید ممنوع می باشد.

نوع تجویز : باید همراه با غذا مصرف شود.در صورت بی اشتهائی یا NPO دارو در آن وعده مصرف نگردد.
عوارض ناخواسته :
سیستم اعصاب مرکزی : سردرد، بیقراری ، گیجی
پوست : راش ، قرمزی ، خارش ، کهیر.سولفونیل اوره ها به ندرت باعث حساسیت به نور و porphyria cutanea tarda می گردد.
غدد و متابولیک : افت قند (وابسته به مقدار دارو) و هیپوناترمی ( افت سطح سدیم )
گوارشی : تهوع ، استفراغ، اسهال ، احساس پری سر دل ، گاستریت
خونی : آگرانولوسیتوزیس، لکوپنی ، ترومبوسیتوپنی ، آنمی
کبدی : زردی ، افزایش آنزیمهای کبدی و LDH
متفرقه : واکنش دی سولفیرام ( خیلی ضعیف )

منع مصرف : حساسیت به گلی کلازید و سولفونیل اوره ها ، دیابت تیپ ۱ ، کتواسیدوز دیابتی ، حاملگی ، شیردهی ، نارسائی کبد و کلیه

نگرانی ها / توجهات ویژه :
• مرگ و میر قلبی – عروقی : در مقایسه با رژیم به تنهائی و رژیم با انسولین ، داروهای سولفونیل اوره با مرگ و میر قلبی عروقی بیشتری همراه است.اگر چه مطالعات بیشتری در این زمینه لازم می باشد.
• افت قند : تمام سولفونیل اوره ها می توانند باعث هییوگلیسمی شدید گردند و زمانی رخ می دهد که مصرف غذا کافی نباشد ، ورزش شدید و طولانی انجام گرفته باشد ، زمانی که الکل مصرف گردد و یا چند داروی ضد قند مصرف شده باشد.همچنین در بیماران مبتلا به سوء تغذیه ، نارسائی کلیه و کبد و در سالمندان که باید با احتیاط مصرف گردد.
• آلرژی به سولفونامیدها : تشابهات شیمیایی بین سولفونامیدها ، سولفونیل اوره ها ، مهار کننده های کربنیک انهیدراز ، تیازیدها و دیورتیک های قوس ( به جز اتاکرینیک اسید) وجود دارد.در صورت آلرژی به سولفونامیدها این محصولات ممنوع می باشد زیرا خطر واکنش متقاطع وجود دارد.

نگرانی های مربوط به بیماری :
• وضعیت های مربوط به استرس : در زمان استرس ( عفونت، تب ، تروما ، جراحی) ممکن است لازم باشد دارو به انسولین تغییر یابد.
افراد ویژه :
• سلامت و تاثیر این داروها در کودکان اثبات نشده است.
تداخلات داروئی
داروهای مهار کننده ACE(کاپتوپریل و انالاپریل) : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.
استروئیدهای آنابولیک : ممکن است تاثیر افت قند گلی کلازید بیشتر گردد.
بتا بلوکرها : ممکن است تاثیر افت قند گلی کلازید کم گردد؛ علائم افت قند مخفی گردد؛ گلیکوژنولیز کاهش یابد؛ در دیابتی هایی که مکرر دچار افت قند می گردند نباید تجویز شود.
کورتیکواستروئیدها : ممکن است باعث هیپرگلایسمی شود.تنظیم داروهای ضد قند لازم می باشد.
سیکلوسپورین : گلی کلازید سطح سرمی سیکلوسپورین را افزایش می دهد.
فلوروکینولون ها (سیپروفلوکزاسین) : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی سولفونیل اوره ها افرایش یابد.
H2 بلوکرها ، آنتی اسید و بی کربنات سدیم : تاثیر هیپوگلیسمی افزایش می یابد؛ قند تنظیم گردد.

ریفامپین : متابولیسم آن افزایش می یابد و لذا تاثیر آن کم می گردد.
سا لیسیلات ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید را افزایش می دهد.
سولفونامید ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید را افزایش می دهد.
تیازید ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید کاهش می یابد.
وارفارین : اثر ضد انعقادی با سولفونیل اوره ها افزایش می یابد.
میکونازول : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.
باربیتورات ها : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.

تغییرات آزمایشگاهی : ممکن است اسمولالیته و سدیم سرم کاهش و ادرار ۲۴ ساعته افزایش یابد زیرا گلی کلازید خاصیت دیورز خفیف دارد .
ممکن است غلظت فاکتور ۸ و ۱۱ کاهش یابد.
ممکن است غلظت فعال کننده پلاسمینوژن بافتی افزایش یابد.
تداخلات اتانول و گیاهان
اتانول : از مصرف آن اجتناب گردد.( باعث هیپوگلیسمی و به ندرت واکنش دی سولفیرام می گردد.)
گیاهی : از مصرف کروم ، سیر و gymnema اجتناب گردد. می تواند باعث هیپوگلیسمی گردد.
حاملگی : ممنوع . گروه C.
در حاملگی : از جفت عبور می کند.سولفونیل اوره ها باعث نقص گوش می گردند.نقایص دیگر نیز گزارش شده اند ولی ممکن است به علت عدم کنترل دیابت باشد. داروی انتخابی کنترل دیابت در حاملگی انسولین می باشد.
شیردهی : ترشح آن در شیر نامشخص می باشد.به علت هیپوگلیسمی شیر خوار در شیر دهی ممنوع می باشد.
نکات تغذیه ای : باید با غذا میل گردد.به علائم افت قند توجه شود(طپش ، تعریق کف دست ها ، گیجی).
معیارهای بررسی: علائم و نشانه های هیپوگلیسمی ، قند ناشتا ، هموگلوبین A1C
معیارهای هدف : بزرگسالان :
قند ناشتا کمتر از ۱۲۰ میلی گرم در دسی لیتر
هموگلوبین A1C کمتر از ۷ در صد
اطلاع بیمار : بیماران باید با فرد با تجربه ای در زمینه آموزش دیابت ، نشانه ها و علائم هیپو و هییوگلیسمی ، ورزش و تغذیه ، تنظیم قند خون و موضوعات دیگر مشورت کند؛ بطور منظم غذا بخورد و از خوردن نامنظم پرهیز کند ؛ به همراه خود محصولات سریع الجدب شکر را داشته باشد؛ از تماس بیش از اندازه خورشید اجتناب کند ؛ دستبند هوشدار دهنده پزشکی را همراه داشته باشد.

مسمومیت : علائم مصرف بیش از اندازه عبارت است از هیپوگلیسمی شدید ، تشنج ، آسیب مغزی ، گزگز لبها و زبان ، تهوع ، خمیازه کشیدن ، گیجی ، پریشانی ، طپش قلب ، تعریق ، بیهوشی و کما .مسمومیت سولفونیل اوره ها باعث هیپوگلیسمی می گردد که با تجویز گلوکز به خوبی درمان می گردد( در موارد خفیف با خوراکی و در موارد شدید از طریق تزریقی ).

 

مصرف داروی دیابت ” متفورمین ” به درمان سرطان تخمدان کمک می کند

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند مطالعات نشان داده است مصرف داروهای دیابت به درمان سرطان تخمدان در زنان کمک می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   بیماران دیابتی که سرطان تخمدان نیز دارند و داروی متفورمین برای درمان دیابت خود استفاده می کنند می توانند بیش از بیمارانی که این دارو را استفاده نمی کنند از سرطان تخمدان رهایی می یابند.

این یافته های جدید می تواند به محققان برای پیشبرد روش های درمانی موجود برای درمان بیماری های مختلف کمک کند.

متفورمین دارویی است که برای درمان دیابت تجویز می شود. مطالعات پیشین نشان می داد این دارو ممکن است در درمان انواع دیگر سرطان مفید باشد و تحقیق جدید این فرضیه را تأیید می کند.

تحقیق ارائه شده از سوی اتحادیه تحقیقات سرطان در سال دو هزار و دوازده نشان داد که متفورمین می تواند نرخ نجات یافتگان بیمارانی که در مراحل اولیه سرطان لوزالمعده قرار دارند را افزایش دهد، سرعت پیشرفت سرطان پروستات را کاهش دهد و به جلوگیری از سرطان ریه کمک کند.

ارائه کنندگان این تحقیق اعلام کردند که خاصیت ضد سرطانی متفورمین ممکن است همچنین برای بیمارانی که سرطان دهان و همچنین آنهایی که به برخی از انواع ملانوما – سرطان پوست – مبتلا هستند مفید باشد.

مطالعه انجام شده توسط محققان مرکز تحقیقات ملی سرطان در مادرید اسپانیا نشان داد متفورمین ترکیبی از مواد شیمیایی است که می تواند سلول های سرطانی را از بین ببرد .

در ارتباط با سرطان ریه تحقیقات آغاز شده از سال دو هزار و ده نشان می دهد که متفورمین می تواند مانع پیشرفت این سرطان شود و به رهایی یافتن افراد مبتلا به سرطان ریه کمک کند و حتی خطر ابتلا به سرطان ریه پیشرفته را در بیمارانی که همزمان دیابت و سرطان ریه دارند کاهش دهد.

این تحقیق همچنین نشان داد که متفورمین بیشتر از داروی TZD موثر است و از آن حتی می توان به عنوان بخشی از درمان استاندارد سرطان ریه استفاده کرد. این تحقیق نشان داد شصت و هفت درصد از بیمارانی که متفورمین استفاده می کردند تا پنج سال پس از استفاده از آن توانستند به زندگی ادامه دهند. به عبارت دیگر افرادی که متفورمین مصرف کردند تقریبا چهار برابر بیش از آنهایی که این دارو را استفاده نمی کردند توانستند به زندگی ادامه دهند.

سانجیو کومار یکی از محققان در این باره گفت:« مطالعات ما از بهبود زنانی حکایت دارد که سرطان تخمدان داشتند و متفورمین استفاده می کردند.»

با توجه به نرخ بالای مرگ و میر در میان افرادی که سرطان تخمدان دارند محققان می گویند شیوه درمانی جدید به داروهای بیشتری نیاز دارد و متفورمین می تواند یکی از گزینه ها برای درمان این بیماری باشد.

نتایج این تحقیق در مجله سرطان منتشر شده است .

Next Page »