وراپامیل

آذر ۲۱, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

Verapamil Hydrochloride ) Vertab SR )

نام ژنریک : وراپامیل

نام تجارتی : ورتب SR

اشکال دارویی : قرص وراپامیل

دسته دارویی : بلوک کننده کانال کلسیم

موارد مصرف

این داروبرای کنترل آنژین کلاسیک (پایدارمزمن )،کنترل آنژین وازواسپاستیک یاآنژین ناپایداردربیمارانی که قادربه تحمل داروهای مسدودکننده گیرنده بتا-آدرنرژیک یانیتراتهانیستند،یاعلائم بیماری آنهابااین داروهاازبین نمی رود،مصرف می شود.

هشدارها

۱-  درمواردزیراین داروبایدبااحتیاط فراوان مصرف شود:

برادی کاردی شدید،نارسایی قلب ،شوک کاردیوژنیک وحساسیت به داروهای مسدودکننده کانال کلسیمی

۲- اندازه گیری فشارخون ،انجام آزمون ECG واندازه گیری ضربان قلب درطول مصرف داروضروری است .

۳- مقدارمصرف وراپامیل دربیماران مبتلابه عیب کارکبدبایدکاهش داده شود.

فارماکوکینتیک

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بیش از۹۰درصدداروازراه خوراکی جذب می شود.به دلیل متابولیسم عبوراول ازکبد،فراهمی زیستی آن ۳۵-۲۰درصداست .پیونداین داروباپروتئین حدود۹۰درصداست نیمه عمراین داروازراه خوراکی پس ازمصرف مقدارواحد۸/۲-۷/۴ساعت وبرای مقادیر تکراری ۱۲-۵/۴ساعت است .نیمه عمروراپامیل درتزریق وریدی دومرحله ای است که درمرحله کوتاهترحدود۴دقیقه ودرمرحله طولانی تر۵-۲ساعت است .

اثروراپامیل ازراه خوراکی پس از۲ساعت واثرضدآریتمی آن ازراه وریدی طی ۱۵-۱دقیقه شروع می شود.اثرهمودینامیک دارونیزازراه وریدی پس از۵-۳دقیقه شروع می شود.زمان لازم برای رسیدن به اوج اثرازراه خوراکی ۹۰-۳۰دقیقه وازراه تزریقی ۵-۳دقیقه پس ازخاتمه تزریق است .طول اثرداروازراه خوراکی ۱۰-۸ساعت وطول اثردارضدآریتمی وهمودینامیک به ترتیب حدود۲ساعت و۲۰-۱۰دقیقه پس ازتزریق وریدی است .وراپامیل ازراه کلیه به میزان ۷۰درصدبه صورت متابولیت طی ۵روزدفع می شود.

موارد منع مصرف

این دارودرکمی شدیدفشارخون ،انسداددرجه دووسه گره دهلیزی –بطنی ،سندرم W-P-W همراه بافلوتریافیبریلاسیون دهلیزی وپورفیری نبایدمصرف شود.

عوارض جانبی

یبوست ،تهوع استفراغ ،برافروختگی وسردرد،سرگیجه -کسالت خیزمچ پاوبندرت عیب برگشت پذیرکارکبد،واکنش های آلرژیک ،ژینکوماستی وهیپرپلازی لثه بامصرف این داروگزارش شده است .پس ازتزریق وریدی ،کاهش فشارخون ،برادی کاردی ،انسدادقلبی وآسیستول نیزمشاهده شده است .

تداخل های دارویی

خطربروزبرادی کاردی و انسداددهلیزی –بطنی وضعف عضله قلب ناشی ازمصرف آمیودارون بامصرف همزمان وراپامیل افزایش می یابد.افزایش خطربروزضعف عضله قلب وآسیستول درصورت مصرف همزمان این داروبادیسوپیرامیدوجوددارد.افزایش غلظت پلاسمایی کینیدین (وکاهش شدیدفشارخون )ودیگوکسین (انسداددهلیزی –بطنی وبرادی کاردی )درصورت مصرف همزمان وراپامیل ممکن است بروزکند.اثرکاربامازپین وتئوفیلین بامصرف همزمان باوراپامیل ،افزایش می یابد.اثروراپامیل درمصرف همزمان بافنوباربیتال وفنی توئین کاهش می یابد.آسیستول ،کاهش شدیدفشارخون ونارسایی قلبی درصورت مصرف توام باداروهای مسدودکننده گیرنده های بتا-آدرنرژیک بروزمی نماید.ریفامپین ممکن است فراهمی زیستی وراپامیل آمیدیاکینیدین همراه باداروهای مسدودکننده اثرات کلسیمی بایداحتیاط نمود،زیراهردوگروه ازداروهادارای اثرات اینوتروپیک مثبت هستند.درصورت مصرف همزمان داروهای کاهنده فشارخون ممکن است تشدیدشود.

نکات قابل توصیه

۱-مصرف این داروحتی درصورت احساس بهبودی بایدادامه یابد.

۲-این داروافزایش فشارخون رادرمان نمی کند،بلکه آن راکنترل می نماید.ازاین رومصرف این داروممکن است تاآخرعمرضروری باشد.

۳-کاهش دفعات بروزدردقفسه سینه ممکن است بیمارراتشویق به فعالیت بیش ازحدکند.بنابراین ،درموردمیزان تمرینات بدنی بایدباپزشک مشورت شود.

۴-ازمصرف سایرداروها،بخصوص داروهای مقلدسمپاتیک که نیازبه نسخه ندارند،بایدخودداری شود.

۵-نبض بیماربایدکنترل شودودرصورتی که کمتراز ۵۰باردردقیقه باشد،مراجعه به پزشک ضروری است .

۶-درصورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو،به محض بیادآوردن ،آن نوبت بایدمصرف شود،مگراینکه تقریبا”زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد،دراینصورت ،مقدارمصرف بعدی نبایددوبرابرگردد.

مقدار مصرف

خوراکی

بزرگسالان :

ابتدا۱۲۰-۸۰میلی گرم ۳باردرروزمصرف می شودکه این مقداررامی توان برحسب نیازوتحمال بیمارهر۳روزیاهرهفته افزایش داد.

مقدارمصرف تام این دارودرروز۴۸۰-۲۴۰میلی گرم وبیشینه مقدارمصرف تا۴۸۰میلی گرم درمادیرمنقسم است (دردرمان کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک تاmg/day۷۲۰).دربیماران سالخورده ،ابتدا۴۰میلی گرم ۳باردرروزمصرف می شودوسپس مقدارمصرف براساس نیازوتحمل بیمار،تنظیم می شود.

مقدارمصرف اشکال دارویی پیوسته رهش دردرمان زیادی فشارخون دربزرگسالان ،mg/day۱۸۰ می باشدکه برحسب نیازوتحمل بیماربطورروزانه یاهفتگی افزایش می یابد.

عوارض جانبی :

برادیکاردی ، بلوک قلبی ، نارسایی قلبی ، آسیستول گذرا ، سردرد ، سر گیجه ، گرگرفتگی ،یبوست (شایع  ترین عارضه خارج قلبی ) ، تهوع ، خستگی ، ادم محیطی ، هایپرپلازی لثه

تداخلات دارویی:

دیگوکسین ، بتابلوکرها ، داروهای ضد آریتمی ، داروهای ضد فشارخون ، دیورتیکها ، کاربامازپین ،  لیتیم ،  میدازولام ، سیکلوسپورین ، داروهای ضد افسردگی ، داروهای ضد سایکوز ، هوشبرها ، داروهای القاء و مهارکننده متابولیسم کبدی ، شل کننده های عضلانی

موارد مصرف :

کنترل آنژین صدری ، کنترل هایپرتانسیون ، آریتمی های فوق بطنی

موارد احتیاط در مصرف :

  AV بلوک درجه اول ، فاز حاد انفارکتوس میوکارد ( منع مصرف در صورت برادیکاردی، هیپوتانسیون   و نارسایی بطن چپ ) ، مصرف همزمان با بتابلوکرها ، نارسایی کبدی ، کودکان ،  بارداری ، شیردهی

موارد منع مصرف :

هیپوتانسیون ، برادیکاردی شدید ، AV بلوک درجه ۲و۳ ،SA بلوک ، سابقه نارسایی قلبی  یا  نارسایی بطن  چپ ، شوک کاردیوژنیک ، sick syndrome ( مگر با وجود pacemaker) ، فلوتر یا  فیبریلاسیون  همراه با   سندرم Wolf-Parkinson-White ، پورفیری

  نکات قابل توصیه :

–  از مصرف همزمان دارو با عصاره گریپ فروت اجتناب شود.

–  کاهش دوز دارو در اختلال عملکرد کبدی توصیه می شود.

–  کودکان به عارضه آریتمی ناشی از دارو حساسترند.

–  قطع مصرف دارو باید تدریجی باشد.

هپارین سدیم ( HEPARIN SODIUM )

آذر ۱۱, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

هپارین سدیم

نام ژنریک: هپارین سدیم

نام تجاری: هپارودیک ®

شکل دارویی: • آمپول ۵۰۰۰ واحد در ۱ میلی لیتر • آمپول ۱۰،۰۰۰ واحد در ۱ میلی لیتر
طبقه بندی فارماکولوژیک: ضد انعقاد
طبقه بندی درمانی: ضد انعقاد
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C

مکانیزم اثر:

هپارین‌، بصورت‌ غیرمستقیم‌ درجایگاههای‌ متعدد در هر دو راه‌ داخلی‌ و خارجی‌ انعقاد خون‌ اثر کرده‌ و عمل‌ مهارکننده‌ آنتی‌ ترومبین‌ III (کوفاکتور هپارین‌)را بر چندین‌ فاکتور انعقادی‌ فعال‌ شده‌، از جمله‌ ترومبین‌ (فاکتور Ha) و فاکتورهای‌IXa، Xa، XlA، Xlla تشدید می‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،   مهار فاکتور فعال‌ شده‌  Xaبا تولید ترومبین ‌تداخل‌ کرده‌ و در نتیجه‌ اعمال‌ مختلف‌ ترومبین‌ را در انعقاد خون‌ مهار می‌کند. هپارین‌ همچنین‌ تشکیل‌ کمپلکس ‌آنتی‌ترومبین‌ III ـ ترومبین‌ را تسریع‌ می‌نماید و با این‌ عمل‌، ترومبین‌ را غیر فعال‌کرده‌ و مانع‌ تبدیل‌ فیبرینوژن‌ به‌ فیبرین‌می‌گردد. هپارین‌ از طریق‌ مهار فعال‌ شدن‌ فاکتورهای‌ تثبیت‌ کننده‌ فیبرین‌ توسط ترومبین‌، از تشکیل‌ لخته‌ فیبرینی‌ پایدار جلوگیری‌ می‌کند.

فارماکولوژی

اثر ضد انعقاد: هپارین ، تشکیل کمپلکس آنتی ترومبین III- ترومبین را تسریع می کند.این دارو ترومبین را غیر فعال می کند و موجب مهار تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می شود.

فارماکوکینتیک:

پیوند هپارین‌ به‌ پروتئین ‌بسیار زیاد است‌.

متابولیسم‌ دارو کبدی ‌است‌.

نیمه‌ عمر هپارین‌ بطور متوسط ۱/۵ساعت‌ است‌.

در صورت‌ تزریق‌ مستقیم ‌وریدی‌، شروع‌ اثر دارو فوری‌ است‌.

در تزریق‌ زیر جلدی‌، شروع‌ اثر معمولا بین‌ ۲۰ تا ۶۰ دقیقه‌ و تابع‌ وضعیت‌ بیمار است‌.

دارو معمولا بصورت‌ متابولیت‌ و از طریق‌ کلیه‌ دفع‌ می‌شود.

جذب: با تزریق زیر جلدی متغیر می باشد.
پخش: بطور گسترده به لیپو پروتئین ها ،گلوبولین ها و فیبرینوژن پیوند می یابد.از جفت عبور نمی کند.
متابولیسم: اگرچه متابولیسم این دارو کاملا مشخص نشده است.ولی به نظر می رسد توسط سیستم رتیکولوآندوتلیال از خون برداشت می شودو مقداری از متابولیسم آن نیز در کبد انجام می گیرد.
دفع: اطلاعات کمی درباره دفع دارو در دست است.مقدار کمی از آن بصورت تغییر نیافته از طریق ادرار دفع می شود.این دارو در شیر ترشح نمی شود.نیمه عمر پلاسمایی آن بین ۲-۱ ساعت است.

موارد مصرف:

• هپارین‌ در پیشگیری‌ و درمان‌ ترومبوز وریدهای‌ عمقی‌ و ترومبوآمبولی‌ ریوی‌، پیشگیری‌ از ترومبوآمبولی‌، جلوگیری‌ از انعقاد خون‌ در گردش‌ خون‌ خارج‌ بدن‌ طی‌ جراحی‌ قلب‌ و روشهای‌ دیالیز، به‌ عنوان‌ داروی‌ کمکی‌ در درمان‌ آمبولی‌ شریانی‌ محیطی‌ و کاهش‌ خطر بروز ترومبوز مغزی‌ و مرگ‌ در بیمارانی‌ که‌ دچار حمله‌ پیشرونده‌ شدید و ناگهانی‌ می‌شوند، مصرف‌ می‌شود.
• ترومبوز وریدهای عمقی،آمبولی ریوی
• پیشگیری از آمبولی، بعد از MI، ترومبوز مغزی بدنبال سکته مغزی، لخته در بطن چپ
• مصرف در جراحی باز قلب
• انعقاد منتشر داخل عروقی
• باز نگه داشتن کاتترهای داخل وریدی
• آنژین ناپایدار
• اثر ضد انعقادی در ترنسفیوژن خون و نمونه های خونی

مقدارمصرف:

بزرگسالان‌: برنامه‌ درمانی‌ بامقدار کامل‌: از راه‌ زیر جلدی‌، ابتدا ۲۰/۰۰۰ ـ ۱۰/۰۰۰واحد بصورت‌ عمیق‌ (داخل‌ چربی‌) و سپس‌هر ۸ ساعت‌ ۱۰/۰۰۰ ـ ۸۰۰۰ واحد یا هر ۱۲ساعت‌ ۲۰/۰۰۰ ـ ۱۵/۰۰۰ واحد یا با توجه ‌به‌ نتایج‌ آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق ‌می‌شود.

از راه‌ وریدی‌، ابتدا ۱۰/۰۰۰ واحدو سپس‌ هر ۶ ـ ۴ ساعت‌ ۱۰/۰۰۰ ـ ۵۰۰۰واحد یا u/kg 100 هر ۴ ساعت‌ یا با توجه‌ به ‌نتایج‌ آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق‌ می‌شود.

از راه‌ انفوزیون‌ وریدی‌، مقدار ۴۰/۰۰۰ ـ ۲۰/۰۰۰ واحد در ۱۰۰۰ میلی‌لیتر محلول‌ کلرور سدیم‌ ایزوتونیک‌ تزریقی‌ درمدت‌ زمان‌ بیش‌ از ۲۴ ساعت‌ مصرف ‌می‌شود. سرعت‌ انفوزیون‌، اغلب‌ ۱۰۰۰واحد در هر ساعت‌ است‌.

برنامه‌ درمانی‌ با مقادیر کم‌:

مقدار ۵۰۰۰ واحد ۲ ساعت‌ قبل‌ از جراحی‌و ۱۲ ـ ۸ ساعت‌ پس‌ از آن‌ بمدت‌ حداکثر ۷روز بصورت‌ زیر جلدی‌ عمیق‌ (داخل‌چربی‌) تزریق‌ می‌شود.

کودکان‌:

از راه‌ وریدی‌، ابتدا u/kg 50 وسپس‌ u/kg 100 ـ ۵۰ هر ۴ ساعت‌ یا براساس‌ نتایج‌ آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق‌می‌شود. از راه‌ انفوزیون‌ وریدی‌، ابتدا۵۰u/kg بصورت‌ مقدار حمله‌ای‌ و سپس‌۱۰۰ u/kg هر ۴ ساعت‌ یا براساس‌ نتایج ‌آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق‌ می‌شود.

موارد منع مصرف:

خونریزی فعال همراه با دیسکرازی خونی یا تمایل به خونریزی مانند هموفیلی ، ترومبو سیتوپنی،یا بیماری کبدی همراه با کمی پروترومبین خون، موارد مشکوک به خونریزی داخل جمجمه ای ،ترومبوفلبیت چرکی،ضایعات اولسراتیو غیر قابل دسترس (بخصوص در دستگاه گوارش)،جراحات زخمی باز ، از بین رفتن وسیع پوست ،کمبود اسید آسکوربیک و سایر مواردی که موجب نفوذپذیری مویرگ ها می شود.آندو کاردیت تحت حاد باکتریایی ، شوک ، بیماری پیشرفته کلیوی،تهدید به سقط جنین یا زیادی شدید فشار خون

همچنین در مدت یا بعد از جراحی مغز،چشم یا طناب نخاعی در طول بی حسی نخاعی، در طول تخلیه مداوم از مجرای روده باریک یا معده در شرایطی منع مصرف دارد.اگرچه استفاده از هپارین در این شرایط کاملا خطرناک است ، خطرات و منافع استفاده از آن باید بررسی شود.

هشدار:
۱ ـ این‌ دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف‌ شود:

بیحسی‌ منطقه‌ای‌ یا انسداد اعصاب‌ ناحیه ‌کمر، دیسکرازی‌ خونی‌ بخصوص‌ کمی ‌پلاکتهای‌ خون‌، زایمان‌ اخیر، آندوکاردیت ‌تحت‌ حاد باکتریایی‌، جراحی‌های‌ اخیر اعصاب‌ یا چشم‌ یا در مواردی‌ که‌ نیاز به‌عمل‌ جراحی‌ اعصاب‌ یا چشم‌ وجود دارد، پریکاردیت‌ یا نشت‌ مایع‌ به‌ پریکارد، عیب ‌شدید کار کلیه‌، جراحی‌ عمده‌ یا زخمهایی‌که‌ سبب‌ بوجود آمدن‌ سطوح‌ باز و وسیع‌ می‌شوند، صدمه‌ شدید بویژه‌ به‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌، زخم‌ یا سایر ضایعات ‌فعال‌ گوارشی‌، ادراری‌، تنفسی‌، واسکولیت‌شدید و عیب‌ شدید کار کبد.
۲ ـ توصیه‌ می‌شود در بیمارانی‌ که‌ هپارین ‌مصرف‌ می‌کنند، از تزریق‌ عضلانی‌ سایر داروها، به‌ دلیل‌ احتمال‌ بروز هماتوم‌ و خونریزی‌ در اطراف‌ محل‌ تزریق‌خودداری‌ شود.
۳ ـ خونریزی‌ از لثه‌ ممکن‌ است‌ نشانه‌ مصرف‌ بیش‌ از حد هپارین‌ باشد. درمان‌ با هپارین‌ خطر بروز خونریزی‌ موضعی‌ طی ‌جراحیهای‌ دهان‌ و پس‌ از آن‌ را افزایش‌می‌دهد.
۴ ـ از آنجا که‌ هپارین‌ از بافتهای‌ حیوانی ‌تهیه‌ می‌شود، توصیه‌ می‌شود در بیمارانی‌ که‌ سابقه‌ حساسیت‌ یا آسم‌ دارند، ابتدا مقدار آزمایشی‌ ۱۰۰۰ واحد قبل‌ از شروع‌ درمان‌ تزریق‌ شود.
۵ ـ در صورت‌ استفاده‌ از برنامه‌ درمانی‌ با مقادیر کامل‌ هپارین‌، مقدار مصرف‌ دارو باید با توجه‌ به‌ نتایج‌ آزمونهای‌ انعقاد خون‌ برای‌ هر فرد تنظیم‌ شود.

احتیاط:

در دوران قاعدگی و بلافصله بعد از زایمان،بیماری خفیف کبدی یا کلیوی ، زخم های گوارشی ،الکسیم یا همزمان با فعالیتهایی که خطر آسیب بدنی بهمراه دارند، سابقه آلرژی یا آسم.

عوارض جانبی:

خونریزی‌، نکروز پوست‌، کمی‌ پلاکت‌ خون‌، واکنش‌های‌ حساسیتی‌(از جمله‌ کهیر، آنژیوادم‌ و آنافیلاکسی‌)، پوکی‌ استخوان‌ پس‌ از مصرف‌ طولانی ‌مدت‌ و بندرت‌ ریزش‌ مو با مصرف‌ این‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

نکات قابل توصیه

:۱ ـ برای‌ بدست‌ آوردن ‌حداکثر اثر بخشی‌ دارو و کاهش‌ امکا ن‌خونریزی‌، دستورات‌ مربوط به‌ مصرف ‌دارو باید کاملا رعایت‌ شود.
۲ ـ در طول‌ درمان‌ با هپارین‌، از مصرف‌اسید استیل‌ سالیسیلیک‌ یا داروهای‌ حاوی ‌آن‌، ایبوپروفن‌ و سایر داروهائی‌ که‌ بر روی‌ پلاکت‌ها مؤثرند، خودداری‌ شود.
۳ ـ پزشک‌ و دندانپزشک‌ باید از مصرف‌ این‌ دارو آگاه‌ شوند

تداخلات دارویی:

مصرف‌ همزمان‌ هپارین‌ با اسید والپروئیک‌ به‌ علت‌ مهار عملکرد پلاکتها ممکن‌ است‌ موجب ‌خونریزی‌ شود. متی‌مازول‌ و پروپیل‌تیواوراسیل‌ باعث‌ کاهش‌ پروترومبین‌خون‌ می‌شوند.

لذا مصرف‌ همزمان‌ این‌داروها با هپارین‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش ‌اثر ضد انعقادی‌ شود. مصرف‌ همزمان ‌داروهای‌ ترومبولیتیک‌، مانند استرپتوکیناز و اوروکیناز با داروهای‌ ضدانعقاد، خطر خونریزی‌ را افزایش‌ می‌دهد.

آنتی هیستامین، گلیکوزیدهای قلبی، نیکوتین و تتراسایکلین ها ممکن است اثرات ضد انعقادی هپارین را از بین ببرند.تنظیم دوز دارو لازم می باشد. آسپرین می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.در صورت استفاده توام ، پارامترهای انعقادی و بیماری باید بررسی گردد.

سفالوسپورینها،ضد انعقادهای خوراکی،پنی سیلین ها و مهار کننده های پلاکت ممکن است اثرات ضد انعقادی را افزایش دهند. PT ,INR و PTT بیمار باید مونیتور گردد.

داروهای ترمبولیتیک ممکن است خطرات خونریزی را افزایش دهند. دوزاژ برای هر نفر بصورت فردی مشخص و بیمار بررسی شود.

عوارض جانبی:

اعصاب مرکزی: درد خفیف
قلبی- عروقی: خونریزی (در صورت مصرف مقادیر بیش از حد)
خون: طولانی شدن بیش از حد زمان سیلان ،ترومبو سیتوپنی
سایر عوارض: واکنشهای ناشی از حساسیت مفرط مانند لرز، خارش ، رینیت، واکنشهای آنا فیلاکتیک،کهیر ، نکروز جلدی یا زیر جلدی، هماتوم،خارش ، حساسیت و زخم

نحوۀ نگهداری:

دور از نور و در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.

بسته بندی:

• آمپول ۵۰۰۰ واحد در ۱ میلی لیتر: بسته بندی ۵ عددی
• آمپول ۱۰،۰۰۰ واحد در ۱ میلی لیتر: بسته بندی ۵ عددی

گلی بن کلامید

آبان ۲۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, ديابت, مشروح اخبار

گلی بن کلامیداز دسته دارویی سولفونیل اوره است . گاهی اوقات به نام های دیگر مثل: Glibotex یا Apogliburide و یا Daonil نیز عرضه می شود. می توان گفت داروی خط دوم درمان در افراد مبتلا به دیابت تیپ ۲ می باشد.

●   شکل دارویی

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   در ایران گلی بن کلامید به شکل قرص های سفید رنگ، گرد یا مستطیلی شکل ۵ میلی گرمی در داروخانه ها توزیع می گردد.

داروهای گروه سولفونیل اوره، با تحریک لوزالمعده باعث می شوند که انسولین بیشتری ترشح شود و به این طریق، قند خون کاهش پیدا کند. شما باید بخاطر داشته باشید که این داروها دارای اثرات مشابه انسولین هستند زیرا آنها باعث می گردند که انسولین خونتان افزایش یابد و امکان دارد که انسولین خیلی زیاد ترشح شود.

در صورتی که این اتفاق بیفتد و انسولین زیادی ترشح گردد، قند خون شما شدیداً کاهش پیدا می کند و ممکن است علایم کاهش قند خون (هیپوگلیسمی) را پیدا نمایید. برای اینکه از چنین اتفاقی جلوگیری نماید باید به طور منظم غذا بخورید و قرصهایتان را همراه با غذا یا درست قبل از غذا مصرف کنید.

همانند انسولین، داروهای سولفونیل اوره نیز می توانند دارای اثر کوتاه، متوسط یا طولانی باشند. داروی کلرپروپامید از انواع طولانی اثر می باشد در حالی که داروی گلی بن کلامید از انواع با اثر متوسط است.

●   مکانیسم اثر

داروهای سولفونیل اوره نظیر گلی بن کلامید (گلیبوراید) از چندین دهه قبل در درمان دیابت کاربرد داشته اند اما هنوز ساز و کار دقیق عملشان مورد بحث است.

سولفونیل‌ اوره‌ها در دیابت‌ملیتوس‌ غیروابسته‌ به‌انسولین‌ باتحریک‌مستقیم‌ ترشح‌ انسولین‌ بتای‌ پانکراس‌،گلوکز خون‌ را کاهش‌ می‌دهند.

مصرف‌طولانی‌ مدت‌ این‌ داروها حساسیت‌به‌انسولین‌ را در بافتهای‌ محیطی‌ مانند کبد، عضله‌، چربی‌ و سلولهایی‌ مانندمونوسیت‌ها و اریتروسیت‌ها افزایش‌می‌دهد که‌ نتیجه‌ آن‌ کاهش‌ گلیکوژنولیز وگلوکونئوژنز در کبد است‌.

سلولهای بتای پانکراس را وادار به تولید بیشتر انسولین می نماید. (مانند شلاق بر پیکر پانکراس فرود آمده و آنرا وادار به تولید بیشتر انسولین می نماید!)

این دارو پایین آورنده قند خون است، پس همواره می تواند باعث افت قند خون (هیپوگلیسمی) بشود.

●  شروع اثر

تقریبا با اولین دوزی که مصرف می شود اثرات دارو شروع می گردد.

●  نکته مهم :

از آنجایی که در گروه اول ( مانند گلی بن کلامید ) پس از مصرف دارو ترشح انسولین به طور ناگهانی افزایش می یابد لازم است که شما ایت داروها را اندکی قبل از غذا مصرف کنید تا احتمال بروز حمله کاهش قندخون بعد از غذا کمتر شود.

●  نکته مهم:

اگر شما از داروی گلی بن کلامیداستفاده می کنید احتمال بروز کاهش قندخون در شما مخصوصا هنگام تاخیر در غذا خوردن و یا افزایش فعالیت فیزیکی بیشتر خواهد شد بنابراین لازم است شما همانند افراد دیابتی نوع یک همیشه مقداری غذای شیرین مثل قند همراه خود داشته باشید تا بتوانید به سرعت حملات کاهش قندخون احتمالی را درمان کنید و جلوی پیشرفت آن را به سمت بیهوشی کامل بگیرید.

●  نکته مهم:

یکی از عوارض مصرف داروی گلی بن کلامید افزایش وزن می باشد بنابراین اگر شما چاق هستید بهتر است از داروهای گروه دوم مثل مت فورمین استفاده کنید.

●  نکته مهم:

در مواقعی که قند خون خیلی بالاست ( بیشتر از ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر) داروهای پایین آوردنده قند خون مخصوصا گروه اول ( گلی بن کلامید ) نمی توانند به خوبی قند را کنترل کنند. در این مواقع بهتر است درمان با تزریق انسولین شروع گردد.

●  نکته مهم:

هیچگاه مقدار مصرف قرص های خود را سر خود افزایش ندهید چون خطر پایین افتادن شدید قند خون وجود دارد.

●  حداکثر دوز موثر

تقریبا ۹۵% تاثیر این دارو با مصرف ۱۰ میلی گرم از آن در روز (۲قرص) حاصل می شود، در حالیکه افزایش آن به ۴قرص در روز تنها موجب ۳% افزایش قدرت اثر دارو می گردد. باید بدانید که افزایش دارو به بیش از ۴ قرص در روز نه تنها نمی تواند تفاوت چندانی در افزایش قدرت اثر دارو داشته باشد، بلکه فشار بیشتری هم بر سلولهای بتای پانکراس وارد خواهد ساخت.

●  عوارض جانبی شایع

اصلی ترین عارضه ی این دارو افت قند خون است که بلافاصله باید درمان شود.

افزایش وزن عارضه ی دیگری است که معمولا بیماران از آن ناراحت می شوند.

●  چگونگی مصرف

روزانه ۱ تا ۲ بار، حدود ۳۰ دقیقه قیل از غذا مصرف می شود. برای پیشگیری از افت قند لازم است بدانید که خوردن غذا بعداز گلیبن کلامید نباید فراموش شود. در شروع درمان معمولا با دوز کم شروع و پس از شروع اثرات دارو، دوز آنرا بتدریج افزایش داده تا مقدار آن به اندازه ای که مورد نظر پزشکمان است برسد.

بطور معمول بیش از ۲ بار در روز مصرف نمی شود.

●  منع مصرف

در نارسایی کلیوی مصرف نمی شود. در کسانیکه دچار سکته قلبی شده اند و یا تحت عمل جراحی قلب باز قرار گرفته اند(CABG) یا استنت گذاری کرده اند بهتر است استفاده نشود، زیرا مطالعات نشان داده اند که اینکار ریسک بروز حمله قلبی بعدی را افزایش می دهد.

●  یادآوری چند نکته مهم

اگر در حال درمان با ترکیبی از چند دارو هستید و دچار عارضه ی حاد افت قند خون شدید (قند کمتر از ۷۰ میلی گرم) با مشورت پزشک خود از مقدار گلیبن کلامیدتان کم کنید.
داروهایی که باعث تولید بیشتر انسولین در بدن می شوند مانند تازیانه بر پیکر پانکراس فرود می آیند!

در صورت بروز افت قند خون

اگر فاصله ی زیادی با وعده غذایی اصلی دارید، ۴ حبه قند میل کرده و در صورت نیاز یک لقمه ی کوچک غذا نیز میل کنید (یک واحد کربوهیدرات)
اگر فاصله کمی تا وعده ی غذای اصلی دارید، ۲ حبه قند میل کرده و بعداز آن، غذای خود را میل کنید.
اگر در اثر مصرف همزمان گلیبن کلامید و آکاربکس دچار افت قند خون شدید، حتما می بایست با مصرف گلوکز (قند یا شربت) با آن مقابله کنید.
اگر با مصرف ۱۰ میلی گرم گلیبن کلامید (۲ قرص) و دوز مناسبی از متفورمین به هدف درمانی خود نرسیده اید (HbA1c< (7% جهت شروع انسولین درمانی با پزشک خود مشورت کنید.

آلپرازولام

اسم دارو : آلپرازولام ( Alprazolam )

گروه دارویی     بنزودیازپین

گروه درمانی     ضد اضطراب

گروه مصرف در حاملگی     D

موارد، روش و مقادیر مصرف :

اضطراب بالغین : ۰٫۲۵-۰٫۵mg PO tid ، حداکثر ۴mg/d

اختلال پانیک بالغین : ۰٫۵mg PO tid ، حداکثر ۱۰mg/d

موارد منع مصرف :

حساسیت مفرط به دارو یا بنزود یازپین های دیگر گلوکوم زاویه بسته

●  عوارض جانبی :

شایع : خواب آلودگی ، احساس سبکی در سر ، افسردگی ، خشکی دهان ، اسهال ، یبوستخطرناک : ندارد.

آلپرازولام ( Alprazolam )از جمله داروهای خانواده بزرگ بنزودیازپامین ها می باشد. این دارو مواد شیمیای موجود در مغز را که ممکن است دچار عدم توازن و تعادل شده باشد و در نتیجه ایجاد اضطراب کرده ، تحت تاثیر و تنظیم قرار دهد. بنابراین این دارو عمدتا برای درمان اختلالات اضطراب، دستپاچگی و اضطراب ناشی از افسردگی تجویز می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  این دارو به شکل قرص و در اندازه‌های ۲۵/۰ میلی گرم و ۵/۰ میلی گرمی در داروخانه‌ها و با تجویز پزشک به فروش می‌رسد.

آلپرازولام برای تسکین اضطراب ، اختلالات خواب ، و اختلالات هراس تجویز می شود و دارای نام های تجاری مختلفی است .آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات متفاوت تجویز می شود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید.

به دقت از دستورات پزشکتان پیروی کنید. شکل مایع آلپرازولام را می توان با مایعات یا غذاهای نیمه جامد مثل مارمالاد پودینگ مخلوط کرد. اجازه ندهید آلپرازولام مایع یخ بزند.

اگر یک نوبت دارو را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید آن را مصرف کنید. اگر نزدیک نوبت بعدی بود، نوبت بعدی را حذف کنید و سپس به برنامه دارویی منظم تان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

مکانیسم‌ اثر: این‌ دارو با محل‌ اتصال‌بنزودیازپین‌ها بر روی‌ گیرنده‌ گابا تداخل‌نموده‌ و موجب‌ تقویت‌ اثر مهاری‌ گابا درسیستم‌ اعصاب‌ مرکزی‌ می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: از راه‌ خوراکی‌ به‌ سرعت‌جذب‌ می‌شود. این‌ دارو از طریق‌ ادرار دفع‌می‌شود. نیمه‌ عمر آن‌ بین‌ ۱۲-۱۵ ساعت‌می‌باشد.

موارد منع‌ مصرف‌: این‌ دارو در مواردضعف‌ تنفسی‌، نارسایی‌ حاد ریوی‌، اختلال‌شدید کبدی‌، وجود ترس‌، وسواس‌ وسایکوز مزمن‌ نباید مصرف‌ شود. ضمنŠنباید به‌ تنهایی‌ در افسردگی‌ یا اضطراب‌همراه‌ با افسردگی‌ تجویز گردد.

●  هشدارها:

۱ ـ این‌ دارو در درمان‌ کوتاه‌مدت‌ (فقط به‌ مدت‌ ۲-۴ هفته‌) اضطراب‌شدید و ناتوان‌ کننده‌ که‌ با بی‌خوابی‌ یااختلالات‌ سایکوتیک‌ همراه‌ است‌، مصرف‌می‌شود.

۲ ـ با مصرف‌ این‌ دارو در بیمارانی‌ که‌سابقه‌ وابستگی‌ به‌ دارو داشته‌ و یا دارای‌اختلال‌ شدید شخصیتی‌ هستند، احتمال‌وابستگی‌ وجود دارد.

۳ ـ این‌ دارو در بیماری‌ تنفسی‌ و ضعف‌عضلانی‌ و سابقه‌ وابستگی‌ دارویی‌، بااحتیاط مصرف‌ شود.

۴ ـ این‌ دارو با ایجاد خواب‌آلودگی‌،براعمالی‌ که‌ نیاز به‌ مهارت‌ دارند، مثل‌رانندگی‌ تأثیر می‌گذارد.

عوارض‌ جانبی‌: خواب‌ آلودگی‌ و سبکی‌ سردر روز بعد، توهم‌ و عدم‌ تعادل‌، فراموشی‌،وابستگی‌، تحریک‌پذیری‌ از عوارض‌ جانبی‌شایع‌ دارو می‌باشند.

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ توأم‌ این‌ داروبا داروهای‌ مضعف‌ CNS مثل‌ داروهای‌ضد جنون‌ و داروهای‌ ضد زیادی‌ فشارخون‌ مسدد گیرنده‌ آلفا آدرنرژیک‌ وداروهای‌ ضد هیستامین‌ موجب‌ افزایش‌تضعیف‌ CNSمی‌گردد. متابولیسم‌ این‌دارو توسط سایمتیدین‌ مهار و توسطریفامپین‌ افزایش‌ می‌یابد.

این‌ دارو با اثر لوودوپا ضدیت‌ می‌کند.

●  نکات‌ قابل‌ توصیه‌:

۱ ـ در سالمندان‌، افرادناتوان‌، وجود اختلال‌ کبد و کلیه‌، مقدارمصرف‌ دارو کاهش‌ یابد.

۲ ـ از مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ این‌ دارو وسپس‌ قطع‌ ناگهانی‌ آن‌ اجتناب‌ شود.

۳ ـ در کودکان‌، این‌ دارو فقط برای‌ کاهش‌اضطراب‌ شدید ناشی‌ از ترس‌ (مثلا قبل‌ ازجراحی‌) که‌ موجب‌ بی‌خوابی‌ شده‌ است‌استفاده‌ گردد.

مقدار مصرف‌: ۰/۲۵ تا ۰/۵ میلی‌گرم‌ ۳ باردر روز (در سالمندان‌ ۰/۲۵ میلی‌گرم‌ ۲ تا ۳بار در روز) که‌ در صورت‌ نیاز تا حداکثر ۳میلی‌گرم‌ در روز افزایش‌ می‌یابد. مصرف‌این‌ دارو در کودکان‌ توصیه‌ نمی‌شود

•    این دارو تحت نام های تجاری دیگری مثل زاناکس(xanax)  و نیراوام(niravam)نیز موجود می باشد. سایر فرمول های ژنریک این دارو نیز موجود می باشد.
•    مواردی که قبل از مصرف این دارو باید از آن مطلع باشید.
•    در صورت داشتن حساسیت  و آلرژی نسبت به این دارو و یا سایر بنزودیازپام ها مثل کلرودیازپوکساید، کلروزپات، دیازپام،  لورازپام و یا اگزازپام ا زخوردن این دارو اجتناب کنید.
•    این دارو می تواند باعث بروز عیوب مادرزادی در نوزاد شود. بنابر این زنان باردار باید از مصرف این دارو خودداری کنند.
•    این دارو ممکن است از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شود و به او آسیب بزند. بنابر این مادران شیرده نیز نباید این دارو را مصرف کنند.تاثیر تسلی بخش این دارو در افراد مسن طولانی تر است . در این وضعیت امکان افتادن و یا سایر آسیب های تصادفی افزایش می یابد. بنابراین بعد از مصرف دارو توسط این افراد، باید کاملا مراقب باشند.
•    به طور کلی در صورت مصرف دارو ، عکس العمل افراد ضعیف می شود . بنابراین بعد از مصرف دارو از رانندگی و یا انجام سایر فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارد اجتناب کنید.
•    در صورت مصرف این دارو از نوشیدن الکل و یا سایر نوشیدنی های الکلی اجتناب کنید. زیرا  باعث افزایش خواب آلودگی می شود.
•    از خوردن سایر داروهای خواب آور در دوره مصرف این دارو اجتناب کنید، زیرا باعث افزایش خواب آلودگی می شود.
•    این دارو اعتیاد آور است و بنابراین تنها باید در صورت تجویز پزشک مصرف شود. این دارو نباید به افراد دیگر داده شود، به خصوص افرادی که سابقه سو مصرف دارویی و اعتیاد دارند. بنابراین بهتر است در محل امنی دور از دسترس دیگران نگهداری شود.
•    از خرید این دارو به صورت اینترنتی و یا از سایر فروشندگان دوره گرد خودداری کنید. زیرا ممکن است دارو دارای ترکیبات خطرناک باشد و یا توسط کارخانه های داروسازی مجوز دار تولید نشده باشد.
•    مصرف این دارو برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع است.
•    اگر مبتلا به امراض زیر هستید یا شرایط خاصی نظیر موارد زیر دارید بهتر است از مصرف این دارو اجتناب کنید.
۱-    گلوکوما
۲-    در صورت مصرف داروهایی مثل ایتراکونازول(اسپورانوکس) یا کتوکونازول(نیزورال)
۳-    در صورت داشتن حساسیت نسبت به این دارو و یا سایر داروهای خانواده بنزودیازپامین ها
۴-    در صورت داشتن آسم، برونشیت، آمفیزم، اختلالات تنفسی مزمن و یا سایر بیماری های تنفسی
۵-    بیماری های کبد و کلیه
۶-    سابقه افسردگی و یا تفکر خودکشی
۷-    سابقه اعتیاد به الکل و دارو

●  شیوه مصرف داروی آلپرازولام:

•    این دارو باید دقیقا طبق دستورالعمل و تجویز پزشک استفاده شود. از مصرف دارو به صورت طولانی مدت و بیشتر از زمان پیشنهادی اجتناب کنید.
•    از جویدن ، شکستن و خرد کردن دارو درهنگام مصرف اجتناب کنید. دارو را یکباره ببلعید. این کار باعث می شود که دارو به آرامی درون بدن تجزیه شود و تاثیر خود را بگذارد.
•    فرم مایع دارو را با قاشق های اندازه گیری ویژه استفاده کنید، نه قاشق های معمولی
•    در صورت مصرف قرص آلپراوزلام با خاصیت رهایش دهانی(قرص نیراوام) موارد زیر را رعایت کنید:
•    با دستان خشک دارو را ازجعبه خارج کرده و داخل دهان بگذارید. اجازه دهید که قرص درون دهان به آرامی حل شود بدون این که بجوید یا یکباره ببلعید.
•    اگر مایلید بعد از حل شدن کامل دارو، مقداری آب یا سایر مایعات بنوشید.
•    دارو را در محل خشک، بدون رطوبت ، گرما و روشنایی نگهدارید.
•    در صورت فراموش کردن یک دوز مصرف، بلافاصله آن را مصرف کنید. اگر تقریبا نزدیک به زمان مصرف دوز بعدی ، دوز فراموش شده را به خاطرآوردید، بهتر است دوز فراموش شده را حذف کنید. از مصرف بیش از اندازه دارو به یکباره حذر کنید.
•    در صورت مصرف بیش از اندازه دارو ، سریعا به اورژانس خبر دهید زیرا کشنده است.
•    علائم ناشی از مصرف زیاد دارو عبارتند از : گیجی، خواب آلودگی، ضعف ماهیچه ای، از دست دادن تعادل، احساس سبک سری، غش و کما.
•    از مصرف میوه یا آب میوه گریپ فروت( دارابی) همزمان با  مصرف این دارو اجتناب کنید. زیرا عوارض خطرناکی دارد.
•    مصرف دارو را یکباره و بدون مشورت با پزشک قطع نکنید. شاید لازم باشد که ترک دارو به آرامی و با کاهش گام به گام میزان مصرف صورت بگیرد.
•    علائم بیماری بعد از توقف مصرف دارو ممکن است بازگشت کند. همچنین علائم خاص ترک دارو ممکن است مشاهده شود. مثل تاری دید، مشکل تمرکز، از دست دادن اشتها، اسهال، درد، کرختی و سوزن سوزن شدن ماهیچه ها، افزایش هیجان و شور.

•    اگر دارو تاثیر لازم و کافی را در رفع اضطراب نداشت به پزش اطلاع دهید.
•    علائم آلرژیک در صورت مصرف این دارو عبارتند از : کهیر، مشکل تنفسی، تورم صورت، لب و گلو.

●  عوارض جانبی خطرناک ناشی از مصرف این دارو عبارتند از:

رفتارهای پر خطر و غیر معمول، کاهش ترس از خطر
خلق افسرده، تفکر خودکشی و یا خودآزاری، بیش فعالی، آشفتگی، پرخاشگری و توهم
غش، احساس سبک سری، سرع
کاهش دفع ادرار و حتی توقف آن
درد ماهیچه ای
یرقان
•    سایر عوارض جانبی نادر و کم خطر ناشی از مصرف دارو عبارتند از:
سرگیجه، احساس عصبانیت و خواب آلودگی
فراموشی و عدم تمرکز
مشکلات خواب
ضعف ماهیچه ای ، از دست دادن تعادل، چرت و پرت گفتن
تاری دید
تهوع ، استفراغ، یبوست و تغییر اشتها و وزن
دهان خشک و یا آبکی ، افزایش تعریق
از دست دادن میل جنسی
•    داروهایی که ممکن است با آلپرازولام تداخل داشته باشد و قبل از مصرف این دارو باید به پزشک اطلاع داد عبارتند از:
قرص های ضد بارداری
داروهای سرع
آنتی بیوتیک هایی مثل : فلوکونازول، ایتراکونازول، کتاکونازول
داروهای ضد افسردگی مثل فلووکسامین، دسپیرامین، امی پیرامین
سایمیتیدن
دیلتیازم
ایزونیازید
پروپوکسی فن
•    بهتر است قبل از مصرف این دارو ، لیست کلیه داروهایی که مصرف می کنید را به پزشک اطلاع دهید. اعم از داروهای تجویزی و غیر تجویزی مثل ویتامین ها، مواد معدنی، داروهای گیاهی

●   در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آلپرازولام پزشکتان را مطلع کنید:
۱) حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپین ها و یا به هر نوع ماده غذایی ، رنگ های خوراکی ، یا نگه دارنده ها.
۲) بارداری یا شیردهی .
۳) مصرف سایرداروها به ویژه الکل ، آرامبخش ها، ضدافسردگی ها، و داروهای ضدصرع و تشنج .
۴) سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم )، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفی زم .
۵) اگر هنگام مصرف آلپرازولام دچار گیجی ، کند شدن قوای ذهنی ، خواب آلودگی شدید، تکلم کند، کاهش ضربان قلب ، تنگی نفس ، عدم تعادل ، جوش های پوست ، گلودرد، تب ، لرز، کبود شدگی یا خونریزی غیرعادی ، زخم های دهانی ، زردی پوست یا چشم ، کاهش حافظه ، بی خوابی ، آشفتگی یا تحریک پذیری شدید حتما با پزشکتان تماس بگیرید.
۶) به یاد داشته باشید، آلپرازولام می تواند اعتیادآور باشد و اگر دارو به طور ناگشهانی قطع شود ممکن است باعث بروز علایمی مانندگیجی ، کند شدن قوای ذهنی ، معده درد، افزایش تعریق ، تهوع ، استفراغ ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس گزگز یا سوزن سوزن شدن در فرد شود بنابراین قبل از قطع این دارو حتما با پزشکتان مشورت کنید.
۷) هنگامی که از آلپرازولام استفاده می کنید، از مصرف نوشیدنی های الکلی و یا سایر داروهای خواب آور خودداری کنید، این مواد خواب آلودگی را افزایش داده و هوشیاری را کاهش می دهد.
۸) نباید آلپرازولام را به عنوان یک قرص خواب آور استفاده کنید، مگر آنکه برنامه درمانی شما اجازه دهد تا ۸ ۷ ساعت خواب داشته باشید، در غیر این صورت تا زمان خروج دارو از بدنتان ممکن است خواب آلوده بوده ، اختلال حافظه داشته باشید.

●  نکات آخر :

مصرف این دارو نواحی زیر قشری مغز شامل دستگاه لیمبیک و تشکیلات مشبک را مهار می‌کند.

از آلپرازولام در اضطراب، اختلالات هراسی و اضطراب همراه با علایم افسردگی استفاده می‌شود.

میزان مصرف این دارو در بزرگسالان ۲۵/۰ تا ۵/۰ میلی‌گرم خوراکی سه بار در روز و حداکثر ۴ میلی‌گرم در روز و در مقادیر تقسیم شده است. همچنین می‌توان در سالمندان این قرص را ۲۵/۰ میلی گرم دو یا سه بار در روز تجویز کرد.

این دارو نیز همانند همه داروها دارای عوارض جانبی است به طوری که روی دستگاه عصبی مرکزی، گوارشی، پوستی، قلبی عروقی و چشم و گوش و حلق و بینی آشکار می‌شود.

سرگیجه، خواب‌آلودگی، حواس‌پرتی، سردرد، اضطراب، لرزش، تحریک، خستگی، افسردگی، بی‌خوابی، توهم، یبوست، خشکی دهان، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، اسهال، خارش، افت فشارخون، تاری دید و وزوزگوش از جمله علایمی است که هنگام مصرف آلپرازولام ممکن است روی دهد.

در صورت حساسیت مفرط به بنزودیازپین‌ها، گلوکوم، سایکوز و حاملگی حتما به پزشکتان اطلاع دهید. زیرا در این صورت نباید این دارو را تجویز کرد. همچنین مصرف این دارو در افراد مسن، بیماران کبدی و کلیوی باید با احتیاط صورت گیرد.

برای کاهش علایم گوارشی، قرص آلپرازولام را با غذا یا شیر مصرف کنید. همچنین در صورتی که بیمار قادر به بلع کامل دارو نیست، آن را خرد کنید و برای جلوگیری از خشکی دهان از آدامس‌های فاقد قند، شیرینی‌های سفت و نوشیدن جرعه‌های مکرر آب استفاده کنید.

از آلپرازولام برای استرس‌های روزانه یا برای مدت بیش از سه ماه استفاده نکنید مگر با تجویز پزشک زیرا مصرف بیش از حد این دارو می‌تواند اعتیاد ایجاد کند.
به دلیل امکان بروز خواب‌آلودگی، از رانندگی کردن و سایر کارهایی که مستلزم هوشیاری است، خودداری کنید.

دقت کنید که در اوایل مصرف آلپرازولام خواب‌آلودگی بیشتر است اما به تدریج این دارو با بدن شما سازگاری می‌یابد.

آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک ماده ای شیمیایی است که جانداران ذره بینی یا میکروب ها مانند باکتری،قارچ یا آغازی (پروتوزوآ) را از بین می برد یا رشد آنها را متوقف می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  واژه آنتی بیوتیک از «آنتی‏بیوسیز» گرفته شده است. آنتی به معنی «ضد» و بیوسیز به معنی «زیست» است. آنتی بیوتیک‏ها فقط انواع معینی از موجودات میکروسکوپی (مثل باکتری‏ها) را از بین می‏برند. در واقع آنتی‏بیوتیک‏ها مواد شیمیایی‏اند که از برخی موجودات ذره‏بینی مثل باکتری و کپک و یا برخی از گیاهان به دست می‏آیند.

عصر استفاده از آنتی‏بیوتیک از حدود سال ۱۹۲۸ میلادی با کشف نوعی «پنی‏سیلین» توسط  «سرالکساندر فلمینگ» آغاز شد. پنی‏سیلین در درمان ذات‏الریه سرفه التهاب گلو، کورک‏ها، زخم‏ها و غیره موثر است. «استرپتومایسین» نوع دیگری از آنتی‏بیوتیک است که برای درمان بیماری سل استفاده می‏شود.

بنابراین از آنتی بیوتیک ها می توان برای درمان بیماری هایی که میکروب ها در بدن به وجود می آورند استفاده کرد.

مواد طبیعی با خاصیت ضد میکروبی موادی از شیر ترش گرفته تا لاک لاک پشت از هزاران سال قبل مورد استفاده بوده اند، اما عصر آنتی بیوتیک های مدرن از سال ۱۹۲۶ آغاز شد که آلکساندر فلمینگ کشف کرد که یک قارچ کپکی از جنس پنی سیلیوم ماده ای تولید می کند که می تواند برخی از انواع باکتری را از بین ببرد.

از آن هنگام تاکنون تعداد زیادی از آنتی بیوتیک که برخی مانند پنی سیلین منشاء طبیعی دارند و برخی دیگر به طور مصنوعی ساخته شده اند، برای درمان بیماری های میکروبی از گلودرد چرکی گرفته تا سل و سوزاک مورد استفاده قرار می گیرند.

آنتی بیوتیک ها بر خلاف درمان های قدیمی برای درمان عفونت ها که معمولا حاوی موادی شیمیایی مانند استرکنین یا آرسنیک بودند و خود دارای سمیت زیادی بودند، عوارض جانبی نسبتا کمی دارند و به طور کارآمدی میکروب ها را از بین می برند.

اولین آنتی بیوتیک ها از جانداران زنده به دست می آمدند، مانند پنی سیلین که از قارچ پنی سیلیوم به دست می آید یا استرپتومایسین که از باکتری جنس استرپتومایسس آن را تولید می کند اما با پیشرفت شیمی آلی امروزه بسیاری از آنتی بیوتیک ها به صورت مصنوعی ساخته می شوند مانند داروهای سولفونامیدی.

آنتی بیوتیکها از مهمترین داروهای ضد باکتریایی می باشند که در درمان بیماریهای مختلف انسان و دام بکار می روند . طبق تعریف اولیه ای که ارائه شده , آنتی بیوتیکها موادی هستند که توسط میکروارگانیسمها تولید شده و اثر مهاری یا تخریبی خود را روی سایر میکروارگانیسمها ظاهر می سازند . ( فارماکولوژی دارو های ضد باکتریایی در دامپزشکی تالیف دکتر سید محمد فقیهی , بیماریهای قناری تالیف دکترنریمان شیخی) .

●  تقسیم بندی آنتی بیوتیکها از نظر منشاء :

۱- منشاء طبیعی
– کفکها , مانند : پنی سیلین های طبیعی و گریزئوفولوین
– قارچهای پست , مانند : استرپتو مایسین – کلر تتراسیکلین – اکسی تتراسیکلین – اریترومایسین – نئومایسین – نیستاتین و سفالوسپورین
– باکتری ها , مانند : باسیتراسین – پلی میکسین ها و تایروتریسین
۲- منشاء نیمه ساختگی
– مانند : اگزاسیلین – گلوگزاسیلین – آمپی سیلین – دی هیدرواسترپتومایسین – تتراسیکلین
۳- منشاء ساختگی
– مانند : کلرامفنیکل و رولی تتراسیکلین

●  طیف اثر آنتی بیوتیکها :

بعضی آنتی بیوتیکها روی عده زیادی از جرمها موثر هستند لذا به این دسته از آنتی بیوتیکها , وسیع الطیف گویند و بعضی فقط روی عده کمی اثر می کنند که آنها را با طیف محدود می نامند . براین اساس آنتی بیوتیکها به سه گروه تقسیم می شوند :
– گروه اول عمد تا روی باکتری های گرم مثبت موثرند مانند پنی سیلین های نیمه ساختگی .
– گروه دوم عمد تا روی باکتری های گرم منفی هوازی اثر می گذارند مانند پلی میکسین ها
– گروه سوم روی هر دو دسته باکتری های گرم مثبت و منفی موثرند مانند تتراسیکلین ها

●  سینرژیسم و آنتاگونیسم اثر:

آنتی بیوتیکها را بر اساس دارا بودن توافق اثر و یا تضاد اثر با یکدیگر به دو گروه تقسیم نموده اند .
گروه اول شامل : پنی سیلین ها – استرپتومایسین – باسیتراسین – نئو مایسین و پلی میکسین ها است .
گروه دوم شامل : تتراسیکلین ها – کلرامفنیکل – اریترومایسین و نووبیوسین می باشد .
هر یک از این دو گروه درداخل خود ممکن است سینرژیسم اثر داشته باشند ولی آنتاگونیسم اثر ندارند . اما دارو های گروه اول ممکن است با گروه دوم آنتاگونیسم اثر داشته باشند . برای مثال پنی سیلین با استرپتومایسین سینرژیسم اثر دارد و پنی سیلین و کلرامفنیکل با یکدیگر آنتاگونیسم اثر دارند .

●  مقاومت باکتریایی :

بر اثر یکسری عوامل از جمله مصرف بی رویه داروها باکتریها می توانند نسبت به آنتی بیوتیکهای مختلف مقاومت پیدا کنند این موضوع امروزه مشکل بزرگی ایجاد کرده است و شاید همین امر باعث پیدایش روز افزون آنتی بیوتیکهای جدید می گردد . برای مثال پس ازکشف پنی سیلین سوشهای مقاوم استافیلو کوک بند رت مشاهده می شد ولی پس از دهه پنجاه میلادی به بعد سوشهای مقاوم رو به افزایش گذاشت بطوری که در دهه پنجاه و پنج , پنجاه درصد کل سوشهای جدا شده استافیلو کوک مقاوم بودند .

به یاد داشته باشید که آنتی بیوتیک ها می توانند مضر باشند

لازم است بیماران در هنگام بیماری از مصرف بی رویه دارو از جمله آنتی بیوتیک ها مانند آموکسی سیلین جدا خودداری کنند. زیرا در هنگام مصرف دارو تعدادی از ویروس های لازم در بدن به همراه دیگر ویروس ها کشته می شوند که این خود باعث فراهم کردن زمینه بیشتر بیماری هاست.

مصرف آنتی بیوتیک ها، تنها در صورت وجود علائمی خاص هنگام سرماخوردگی مجاز است.

بدن انسان به گونه ای آفریده شده که گاهی اوقات پیام های درد را به شکل گرفتگی بینی، سرفه یا جراحت گلو نشان می دهد. در این شرایط اغلب افراد می کوشند تا در اولین فرصت با مصرف آنتی بیوتیک علائم سرماخوردگی را در همان مراحل خفیف بهبود دهند در صورتی که آنتی بیوتیک هیچگونه تأثیری بر این علائم ندارد.

آنتی بیوتیک ها، داروی کشنده باکتری ها هستند که در ۹۰ درصد از عفونت های مجاری تنفسی از جمله آنفلوآنزا مؤثر بوده و عفونت های سینوسی را بهبود می بخشد.

از آنجا که آنتی بیوتیک ها بر ویروس ها بی اثرند، افتراق عامل بوجود آورنده بیماری توسط پزشک نقش مهمی در استفاده مؤثر از داروها و التیام بیماری ها دارد.

بنابراین لازم است یکسری علائم در فرد بیمار وجود داشته باشد تا وجود باکتری ثابت شده و نیاز به مصرف آنتی بیوتیک مشخص شود.

●  علاوه بر نشانه هایی که پزشک متخصص در فرد بیمار پیدا می کند وجود پنج علامت برای مصرف آنتی بیوتیک ضروری شمرده شده است تا به این ترتیب از مصرف خودسرانه این قبیل داروها پیشگیری شود.

▪ تب:

افزایش دمای بدن، لرز و احساس سرما از نشانه های ورود باکتری ها به بدن است. اگرچه این علائم به واسطه ورود ویروس ها نیز در بدن تظاهر پیدا می کنند ولی تداوم آنها نشانه ای از نیاز به آنتی بیوتیک است.

▪ طول مدت بیماری:

از آنجا که عفونت های ویروسی به سینوس ها گسترش پیدا می کند و ممکن است با عفونت های باکتریایی همراه شود، چنانچه سرماخوردگی های ویروسی بیش از ۱۰ الی ۱۴ روز ادامه پیدا کند نیاز به مصرف آنتی بیوتیک مناسب با تجویز پزشک وجود دارد.

▪ ترشحات رنگی:

اغلب ترشحات مجاری هوایی که توسط ویروس ها به وجود می آیند، آبکی و شفاف هستند اما چنانچه این ترشحات سبزرنگ شده باشند، عفونت باکتریایی تلقی می شوند، بنابراین نیاز به مراجعه به متخصص دارد.

▪ زخم گلو:

اگرچه مخاط قرمزرنگ گلو و بلع دردناک در انواع سرماخوردگی ها وجود دارد اما لکه های سفیدرنگی که پزشک در حلق تشخیص می دهد نشان از عفونت های باکتریایی است.

▪ تست آزمایشگاهی:

بررسی خلط سینه یا ترشحات بینی در آزمایشگاه، روش مناسبی برای نوع میکروب وارد شده به بدن است. از آنجا که کشت باکتری ها حداقل دو روز زمان نیاز داشته و پرهزینه تر است، این روش در رابطه با تشخیص عفونت سل، کاربرد بیشتری دارد.

●  عوارض جانبی آنتی بیوتیکها:

عمدتاً شامل ناراحتی های ملایم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال یا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بیوتیکها ممکن است باعث حساسیت به نور آفتاب شوند.

درصورت داشتن عوارض زیر با پزشک تماس بگیرید:

استفراغ ، اسهال آبکی شدید، دردهای شکمی شدید، پلاکهای سفید بر روی زبان ، وجود ترشح یا خارش واژن ( ناحیه تناسلی خانمها)

واکنش های حساسیتی:

بعضی افراد به بعضی گروههای آنتی بیوتیکها (عمدتاً گروه پنی سیلین ها) حساسیت دارند ، در این صورت پزشک در صورت آگاهی، آنتی بیوتیک آن گروه را تجویز نخواهد کرد. علائم حساسیت شامل جوشهای ریز قرمز ، خارش ، کهیر ٬ ورم لب ٬ صورت و زبان و موارد شدیدتر مثل سختی در تنفس و کاهش فشار خون می باشد.

در خانمها ٬ علاوه بر موارد فوق باید به نکات زیر توجه شود:

۱- ممکن است مصرف آنتی بیوتیک منجر به عفونت قارچی واژن شود ٬ علت این مساله این است که در اثر مصرف این داروها ٬ باکتریهای معمول که در واژن زندگی می کنند ٬ کشته میشوند و در نتیجه قارچ بسرعت رشد میکند. علائم ٬ شامل یکی یا بیشتر از این حالتهاست: خارش ٬ سوزش ٬ درد در زمان نزدیکی و ترشحات واژن

۲- آنتی بیوتیک ممکن است باعث شود تاثیر قرصهای خوراکی جلوگیری از بارداری کم شود ٬ چه بسا در طول دوره درمان با آنتی بیوتیک استفاده ازروشهای دیگر ضد بارداری لازم باشد که در این موارد باید از داروساز یا پزشک مشاوره بگیرید.

۳ – درخانمهای باردار ٬ بعضی آنتی بیوتیکها میتوانند از جفت عبور کنند و به جنین صدمه برسانند.

پزشک باید از تمام مسائل فوق آگاه باشد.

عوارض ناشی از ایندومتاسین

ایندومتاسین یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی است. عوارض ناخواسته ناشی از این دارو در     ۶۰-۳۰ درصد مصرف کنندگان آن مشاهده می شود. اغلب عوارض ناخواسته ناشی از این دارو وابسته به دوز می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  فراوانی عوارض ناخواسته ناشی از فرم آهسته رهش و کپسول های موجود این دارو یکسان است. شایع ترین عوارض ناشی از ایندومتاسین عوارض عصبی و گوارشی می باشد.

یکی از عوارض ناشی از ایندومتاسین سردرد است که در ۱۰ درصد افراد مصرف کننده بروز می کند. زمان بروز سردرد، معمولاً صبحها بوده و در این زمان از شدت بالاتری برخوردار است. این سردرد همراه با تهوع، تورم رگ شقیقه، آتاکسی، لرزش، گیجی، بی خوابی و سرگیجه می باشد.

علاوه براین عوارض ایندومتاسین ممکن است باعث ایجاد پرفشار خونی، پرفشار خونی ریوی، کاهش فعالیت عوامل کاهنده فشار و باعث افزایش اثر پر فشار خونی سمپاتومیمتیک ها گردد. همچنین به ندرت افت فشار خون با مصرف این دارو نیز به وقوع پیوسته است.

نکات ذیل در مصرف ایندومتاسین باید مورد توجه قرار گیرد:

۱-احتمال بروز خطرات شدید گوارشی در مصرف کنندگان ایندومتاسین، به خصوص در دوره طولانی مدت را باید در نظر گرفت. این دارو در بیماران با ضایعات فعال دستگاه گوارش و تاریخچه عود آن نباید مصرف شود.

۲-ایندومتاسین در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، پرفشار خونی و مشکلات احتباس آب، باید با احتیاط مصرف شود. زیرا احتمال تشدید احتباس آب وجود دارد.

۳-مصرف ایندومتاسین در سالمندان به علت احتمال بالای بروز حوادث سایکوتیک و اثرات سوء گوارشی باید با احتیاط صورت گیرد.

۴-این دارو در بیماران با سابقه ابتلا به افسردگی، اختلالات روانی، صرع و سندرم پارکینسون باید با احتیاط شدید مصرف شود، زیرا ممکن است باعث تشدید موارد فوق گردد.

۵-NSAIDs از جمله ایندومتاسین ممکن است باعث پنهان ماندن علائم عفونت گردند. بنابراین در فرد مبتلا به عفونت، باید با احتیاط کامل مورد مصرف قرار گیرند.

۶-به علت اثرات هپاتوتوکسیسیته شدید و کشنده ناشی از مصرف ایندومتاسین، در صورت مشاهده هرگونه علائم واکنشهای شدید کبدی دارو درمانی باید قطع شود.

۷-مصرف کورتیکوستروئیدها به همراه ایندومتاسین به دلیل افزایش احتمال بروز عوارض گوارشی با احتیاط باید صورت گیرد.

آزیترومایسین ( AZITHROMYCIN )

آبان ۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

آزیترومایسین جزء آنتی بیوتیک ها و از دسته ماکرولید ها می باشد که در درمان برخی عفونت های باکتریایی مانند عفونت های دستگاه تنفسی، دستگاه تناسلی، گوش میانی، پوست، گلو و عفونت های بیمارستانی استفاده می شود. این دارو در بیماران مبتلا به ایدز برای پیشگیری از بروز پنومونی(عفونت ریه) تجویز می گردد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آزیترومایسین یک آنتی بیوتیک است که برای گلودرد استرپتوکوکی ، برونشیت ، برخی انواع سینه پهلو (پنومونی )، و عفونت های کلامیدیایی تجویز می شود.

● چگونگی مصرف

آزیترومایسین باید با شکم خالی خورده شود، حداقل ۱ ساعت قبل یا ۲ساعت بعد از غذا. این دارو برای بعضی از عفونت ها به صورت تک نوبتی تجویز می شود یا در سایر موارد به شکل روزی یک نوبت برای ۵ روز. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی در صورت احساس بهبودی . چنانچه پیش از مصرف تمام دارو آن را قطع کنید علایمتان ممکن است برگشت کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است ، این نوبت فراموش شده را رها کرده ، به برنامه منظم دارویی تان بازگردید.

● هشدارها و عوارض جانبی

در صورت بروز هریک از علایم زیر، مصرف آزیترومایسین را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال ، دردهای شکمی ، تهوع و استفراغ ، زخم های دهانی یا زبان ، خارش یا ترشح واژن ، پلاک های سفید در دهان یا روی زبان ، تب ، درد مفصلی یا بثورات جلدی . یک پاسخ حساسیتی نادر به آنتی بیوتیک ها آنافیلاکس است که نیازمند توجه و مراقبت فوری پزشکی می باشد. از آنجایی که آنافیلاکس به سرعت پیشرفت می کند، در صورت بروز تورم لب ها و دور چشم ، کهیر یا تورم های پوستی ، غش ناگهانی ، ضربان قلب تند یا خس خس سینه یا مشکل در تنفس ، مصرف دارو را قطع کرده بلافاصله با یک مرکز خدمات اضطراری پزشکی تماس بگیرید.

● موارد احتیاط

▪ در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آزیترومایسین ، پزشکتان را مطلع سازید:

ـ حساسیت به آزیترومایسین ، اریترومایسین ، یا آنتی بیوتیک های دیگر.
ـ بارداری یا شیردهی .
ـ مصرف داروهای دیگر، به ویژه کاربامازپین ، سیکلوسپورین ، ضدانعقادها (رقیق کننده های خون مثل وارفارین )، تئوفیلین ، و آنتی اسیدهای حاوی آلومینیم / منیزیم .
ـ سابقه یا ابتلا به بیماری کبدی .

● هنگام مصرف آزیترومایسین توصیه می شود

ـ حتی در صورت احساس بهبود دوره کامل دارویتان را مصرف کنید تا عفونت در بدنتان درمان شده ، از عود بیماری جلوگیری شود.
ـ اگر ظرف ۳ روز از آغاز درمان با آزیترومایسین احساس بهبودی نکردید با پزشکتان مشورت کنید.
ـ آزیترومایسین را دور از دسترس کودکان ، دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط آزیترومایسین فاسد می شود).

● هنگام مصرف آزیترومایسین نباید

ـ از داروهای تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید.
ـ پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشکتان .

نکات مهم در مورد آزیترومایسین

۱- آزیترومایسین باید با شکم‌ خالی، حداقل‌ یک ساعت‌ قبل‌ یا دو ساعت‌ بعد از غذا‌ خورده‌ شود.
۲ مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ مصرف‌ شود‌.
۳ چنانچه‌ پیش‌ از مصرف‌ تمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید علایمتان‌ ممکن‌ است‌ برگشت‌ کنند.
۴ اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریبا موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، این‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید.
۵ در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ آزیترومایسین را قطع‌ کرده‌، با پزشک‌تان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌، دردهای‌ شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبان‌، پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌، تب، درد مفصلی‌ یا بثورات‌ جلدی‌.
۶ در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، کهیر یا تورم‌های‌ پوستی‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند یا خس‌‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ کرده‌ بلافاصله‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اضطراری‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.
۷ در صورت‌ وجود هریک‌ از این موارد پیش‌ از مصرف‌ آزیترومایسین‌‌، پزشک‌تان‌ را مطلع‌ سازید:
• حساسیت‌ به‌ آزیترومایسین‌‌
• بارداری‌ یا شیردهی‌
• مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ کاربامازپین، ضدانعقادها (رقیق‌ کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین‌ )، تئوفیلین و آنتی‌اسیدهای‌ حاوی‌ آلومینیوم‌/ منیزیم‌
• سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌ کبدی‌
۸ حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود، دوره‌ کامل‌ دارویتان‌ را مصرف‌ کنید تا از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود. اگر ظرف‌ سه روز از آغاز درمان‌ با آزیترومایسین‌‌ احساس‌ بهبودی نکردید با پزشک‌تان‌ مشورت‌ کنید.
۹ آزیترومایسین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهدارید. (در این‌ شرایط‌ آزیترومایسین‌ فاسد نمی‌شود)
۱۰ نباید از داروهای‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنید. نباید پیش‌ از اتمام‌ دارویتان،‌ مگر به‌ دستور پزشکتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید.

ایندومتاسین ( INDOMETHACIN )

آبان ۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

داروی ایندومتاسین جزو داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) میباشد و بنابراین دارویی مسکن است. ایندومتاسین مسکن غیرمخدری است که برای تسکین آرتریت‌ها یا التهاب و درد مفاصل استفاده می‌شود. به سبب خواص ضدالتهابی‌اش، در درمان بیماری‌هایی مثل آرتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتروز، آرتریت نقرسی ، التهاب مفصل و التهاب تاندون بسیار مؤثراست. ایندومتاسین از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ایندومتاسین را همیشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، یا با آنتی اسید بخورید تا به معده‌تان کمتر آسیب بزند و موجب سوزش معده نشود.

پیش از ریختن سوسپانسیون آن، شیشه دارو را به خوبی تکان دهید. برای جلوگیری از تحریک و آسیب مری، پس از خوردن قرص و کپسول ایندومتاسین، ۱۵ تا ۳۰ دقیقه دراز نکشید.

موارد مصرف

ایندومتاسین مسکنی بسیار قوی است که معمولاً برای کاهش دردهای مفصلی برای سالخوردگان تجویز می‌شود. قدرت ضد درد بودن این مسکن از پیروکسیکام بیشتر است.
نام‌های غیر ژنریک

این دارو با نام‌های تجاری INDIC و INDOSUPP نیز عرضه می‌شود.

اشکال دارو

این دارو بصورت کپسول ۲۵ میلی گرمی، قرص آهسته رهش ۷۵ میلی گرمی و شیاف‌های ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرمی ارائه می‌شود.
مقدار مصرف دارو

بزرگسالان: ابتدا ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم، دو تا سه بار در روز. سپس یک هفته درمیان به میزان ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم در هر نوبت افزایش می‌یابد. مقدار مصرف روزانه حداکثر ۲۰۰ میلیگرم می‌باشد. پس از گرفتن نتیجه مقدار مصرف به پایین‌ترین دوز کاهش می‌یابد.

کودکان:۱/۵ تا ۲/۵ میلیگرم به ازای هر کیلو وزن بدن بطور روزانه در سه یا چهار نوبت.حداکثر مقدار مجاز ۴ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می‌باشد. پس از گرفتن نتیجه مقدار مصرف به پایین‌ترین حد که علائم بیماری را کنترل کند کاهش می‌یابد.

عوارض جانبی

شایع‌ترین عوارض جانبی: اختلالات گوارشی، تهوع و اسهال، سردرد شدید هنگام صبح. خواب آلودگی، سرگیجه، ناراحتی عصبی، وزوز گوش و بیخوابیو بالا بردن فشار خون

نکات قال توجه

۱) ایندومتاسین مسکن غیرمخدری است که برای تسکین آرتریت ها یا التهاب مفاصل متوسط تا شدید استفاده می شود.
۲) به سبب خواص ضدالتهابی اش، در درمان بیماری هایی مثل آرتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتروز، آرتریت نقرسی، التهاب بورس مفصل و التهاب تاندون بسیار مؤثراست. ایندومتاسین از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی است.
۳) ایندومتاسین را همیشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، یا با آنتی اسید بخورید تا به معده تان کمتر آسیب بزند و موجب سوزش سردل نشود. پیش از ریختن سوسپانسیون آن، شیشه دارو را به خوبی تکان دهید. برای جلوگیری از تحریک و آسیب به مری پس از خوردن قرص و کپسول ایندومتاسین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه دراز نکشید.
۴) در صورت بروز هریک از علایم زیر مصرف ایندومتاسین را قطع کنید: درد قفسه سینه، خستگی یا خواب آلودگی شدید، سردرد شدید هنگام صبح، تغییرات خلقی یا گیجی، گزگز انگشتان دست ها و پاها، خون ریزی از مقعد (در موارد استعمال شیاف)، درد یا سوزش معده، تهوع یا استفراغ، مدفوع سیاه و قیری، لرز، تب، درد عضلانی، به ویژه اگر درست قبل یا هم زمان با بروز بثورات جلدی رخ دهند، افزایش وزن، کبودی یا خون ریزی غیرعادی، بثورات جلدی، زخم های دهانی یا تب یا گلودردی که پیش از مصرف ایندومتاسین وجود نداشته است.
۵) افراد مسن بیشتر از سایرین در معرض خطر مشکلات گوارشی و دیگر مشکلات خون ریزی دهنده هستند..
۶) یک واکنش حساسیتی نادر به ایندومتاسین آنافیلاکسی است که به مراقبت و توجه فوری و پزشکی نیاز دارد. آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت می کند. در صورت بروز تورم لب ها و اطراف چشم، کهیر یا تورم های روی پوست، ضربان قلب تند، خس خس سینه یا مشکل در تنفس، مصرف ایندومتاسین را قطع کرده، با یک مرکز اورژانس پزشکی تماس بگیرید.
۷) در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف ایندومتاسین، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی، سابقه ابتلا یا ابتلا به پولیپ های بینی مرتبط با آسپرین، زخم های یا التهاب های دستگاه گوارش، هموفیلی یا دیگر مشکلات خون ریزی دهنده، زخم های دهانی یا بیماری های کبدی یا کلیوی.
۸) هنگام مصرف ایندومتاسین توصیه می شود برچسب روی همه داروهای مجاز بدون نسخه را به دقت بخوانید تا مطمئن شوید که دارویی مصرف نمی کنید که حاوی داروهای ضد التهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن) یا داروهایی که با ایندومتاسین تداخل ایجاد می کند، باشد. به خاطر داشته باشید که آسپرین یک داروی ضدالتهابی غیراستروییدی است.
۹) پیش از انجام هرگونه عمل جراحی یا کارهای دندانپزشکی سایر پزشکان را از اینکه ایندومتاسین مصرف می کنید، مطلع سازید. این دارو ممکن است موجب کبودی یا خون ریزی شدید شود.

زاندروکس XANDROX

مهر ۲۹, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

زاندروکس XANDROX دارویی است که برای افزایش رشد مو و درمان ریزش مو استفاده می شوند. در این بخش از مجله پزشکی دکتر سلام شما را با زاندروکس آشنا می کنیم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،    ماده اصلی داروی زاندروکس XANDROX  همان مینوکسیدیل است و بر خلاف تمام تبلیغات اینترنتی که این محلول ( دارو ) را معجزه پرشکی اعلام می کنند تفاوت چندانی با مینوکسیدیل ندارد زاندروکس  از موارد ذیل تشکیل شده است:

– MINOXIDIL RETINOIC KETOCONAZOLE اسید AZELAIC مزایای MINOXIDIL یک محرک رشد مجدد مو می باشد که نتایج آن تثبیت شده است .

نکاتی که در هنگام مصرف زاندروکس باید رعایت گردد :

۱- از تماس محلول با چشم و دهان خودداری فرمایید

۲- هرگز برای جای دیگر بدن استفاده نکنید .

۳- بیش از مقدار توصیه شده استفاده نکنید .

۴- پس از استعمال حتما دستها را بشویید .

۵- استفاده محلول برای سنین زیر ۱۸ سال توصیه نمی شود .

۶- برای خانمهای حامله و خانمهایی که در مرحل اولیه حاملگی هستند توصیه نمی شود . اگر ریزش موی خود مطمئن نیستید استفاده از زاندروکس توصیه نمی گردد

۷- اگر به تازگی ریزش موی شما شروع شده استفاده از زاندروکس توصیه نمی شود .

۸- زاندروکس بر روی ریزش ارثی تاثیر ندارد .

۹- اگر پوست حساس دارید و یا لکه های قرمز و حساسیتهای پوستی دارید استفاده از زاندروکس تا درمان آن حساسیت توصیه نمی شود .

۱۰- از تابش مستقیم خورشید بر روی پوست سر و خود محلول جلوگیری می کند .

موارد منع مصرف زاندروکس :

موارد منع مصرف شامل تمام موارد منع مصرف مینوکسیدیل و همچنین موارد زیر است :

عموما خارش و قرمزی محسوس بر روی پوست سر ایجاد می گردد . اگر این خاصیت ادامه پیدا کند . حتما با پزشک مشورت نمایید .

در صورت تماس با چشم فورا با آب شستشو دهید .

اگر شما آلرژی و یا حساسیت به خصوصی دارید در مصرف زاندروکس حتما با پزشک مشورت نمایید .

در موارد عارض شده زیر مصرف دارو را قطع کرده و حتما به پزشک مراجعه فرمایید .

۱- درد سینه ۲- طپش قلب ۳- غش کردن ۴- افزایش وزن ناگهانی ۵- ضخامت موهای صورت ۶- قرمزی و حساسیت طولانی مدت پوست سر

اگر می خواهید درمورد منوکسیدیل نیز اطلاعات کسب کنید از طریق لینک زیر می توانید به بخش توضیحات مینوکسیدیل مراجعه کنید.

نحوه صحیح مصرف آسپیرین

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند گرچه استفاده از آسپرین با دوز پایین در کسانی که دارای بیماری های قلبی و عروقی هستند و دچار سکته قلبی یا مغزی شده اند برای جلوگیری از تشدید این بیماری ها توصیه می شود. اما لازم است اطلاعات لازم در مورد نحوه صحیح مصرف به افراد مسن داده شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آسپیرین از داروهای مصرفی سرپایی است که با تجمع پلاکت‌ها در خون تداخل ایجاد کرده و از بروز لخته جلوگیری می‌کند. از طرفی بر واکنش‌های التهابی اثر داشته و مانع پیشرفت التهاب و بروز تب می شود.

به دلیل همین اثرات آن را برای کنترل تب و دردهای خفیف تا متوسط همچون بسیاری از دردهای مفصلی ناشی از روماتیسم مفصلی استفاده می‌کنند، از طرفی به دلیل ویژگی ممانعت از بروز لخته، در پیشگیری از سکته‌های قلبی و مغزی یکی از موثرترین داروهاست.

عوارض

تهوع، احساس سوزش یا آشوب در سر دل از عوارض شایع مصرف آسپیرین است، اما در صورت بروز عوارض زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

ـ استفراغ خونی یا دفع مدفوع به رنگ سیاه که بوی بسیار بدی داشته و به کاسه توالت چسبندگی دارد.

ـ کهیر، تپش قلب، احساس خفگی که نشان از بروز واکنش‌های حساسیتی بوده و باید از ادامه مصرف امتناع کرده و فورا به اورژانس مراجعه کرد.

در صورتی که بیمار مبادرت به مصرف ۲۰۰ ـ ۳۰۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بکند در معرض مسمومیت قرار دارد. مسمومیت خود را با تهوع، استفراغ، وزوزگوش و اختلال در شنوایی، تنفس‌های تند، تب و از دست رفتن آب بدن نشان می‌دهد. با این‌که آسپیرین باعث ممانعت از بروز لخته می‌گردد، با این حال در مسمومیت با آسپیرین احتمال بروز خونریزی جدی نادر است.

تداخلات دارویی

در صورت مصرف همزمان داروهایی همچون وارفارین و اسید والپروئیک خطر بروز خونریزی وجود دارد.ایبوپروفن(پروفن) می‌تواند اثرات محافظتی آسپیرین بر قلب را که با میزان دوز کم آسپیرین ایجاد می‌شود ، خنثی کند .

آسپیرین فعالیت داروهای خوراکی ضد دیابت همچون گلی بنگلامید را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث افت بیش از حد مورد نظر در قند خون گردد.

مصرف همزمان با ایبوپروفن و پیروکسیکام می‌تواند آسیب‌ها و عوارض گوارشی را افزایش دهد.

نکات لازم برای بیماران

– برای کاهش تحریک دستگاه گوارش می‌توان دارو را با غذا، پس از غذا یا به همراه داروهای ضداسید معده (رانیتیدین یا شربت معده) خورد؛ البته در مشکل روده‌ای (Enteric coated) دارو را نباید همزمان با داروهای ضد اسید معده استفاده کرد یا اقدام به جویدن یا له کردن دارونمود.

– قبل از خوردن دارو در صورت وجود بوی سرکه، دارو خراب شده و نباید مصرف گردد.

– جهت جلوگیری از ناراحتی معده حتما پس از خوردن آسپرین یک لیوان پر آب، شیر یا آب میوه بنوشید.

– آسپرین را درست پس از غذا مصرف کنید.

– اگر مبتلا به دیابت هستید، مصرف مکرر آسپرین می‌تواند باعث اختلال در نتایج قند ادرار گردد.

– برای جلوگیری از کاهش آب بدن هنگام مصرف آسپرین لازم است روزانه حداقل ۶ لیوان آب یا مایع دیگر بنوشید.

– بسیاری از پزشکان ترجیح می‌دهند یک هفته قبل از عمل جراحی آسپرین را قطع کنند.

– اگر داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین، کورتیکواستروئیدها همچون دگزامتازون، هیدروکورتیزون یا پردنیزون، داروهای دیابت، نقرس یا فشارخون استفاده می‌کنید حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

خواب‌آلودگی، گیجی، صدای زنگ در گوش‌ها، هیجان و تنفس‌های تند و عمیق علائم مسمومیت با آسپرین است. در صورت مصرف بیش از حد دارو به نزدیک‌ترین مرکز پزشکی خود مراجعه کنید.

– در صورتی که آسپرین توسط پزشک معالج شما تجویز شده است، دستورات وی را به دقت رعایت و از تغییر میزان دارو پرهیز کنید.

– آسپرین را در کودکان کوچکتر از ۱۲ سال تنها با تجویز پزشک مصرف کنید.

– در صورتی که آسپرین را طبق یک برنامه زمانی مشخص مصرف می‌کنید، به محض به خاطر آوردن دوز فراموش شده آن را میل کنید.

چه کسانی نباید آسپیرین مصرف کنند؟

بیماران حساس به آسپیرین همچون مبتلایان به آسم که دارای پولیپ بینی نیز هستند ، به دلیل خطر بروز علائم شدید ناشی از حساسیت باید از داروهای جایگزین استفاده کنند.

استفاده از آسپرین با دوز پایین در کسانی که دارای بیماری های قلبی و عروقی هستند و دچار سکته قلبی یا مغزی شده اند برای جلوگیری از تشدید این بیماری ها توصیه می شود.

در بیماری‌های خونریزی‌دهنده همچون هموفیلی و کمبود پلاکت، خطر بروز خونریزی شدید وجود دارد. در کودکان و نوجوانان مبتلا به عفونت‌های ویروسی استفاده از آسپیرین با خطر بروز اختلال در مغز به نام سندرم ری همراه است.

اگر بیمار دارای سابقه‌ای از زخم‌های گوارشی یا مبتلا به بیماری‌های کبدی شدید مانند هپاتیت است، باید با احتیاط از این دارو استفاده کند. زنان باردار مخصوصا در سه ماهه سوم بارداری و زنان شیرده نیز در استفاده از دارو باید احتیاط کنند.

قبل از جراحی بهتر است برای مدت یک هفته بیمار آسپیرین خود را قطع کرده باشد.

« Previous PageNext Page »