متورال

آذر ۲۱, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

قرص متورال   Tablet: 50mg

موارد مصرف

متوپرولول در درمان آنژين صدري مزمن، كنترل زيادي فشا رخون (به تنهايي يا همراه با ساير داروهاي كاهنده فشارخون) و پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكارد مصرف مي‏شود.

هشدارها

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  مصرف اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان صورت گيرد: سابقه آلرژي، آسم نايژه‏اي، آمفيزم يا برونشيت غيرآلرژيك، نارسايي احتقاني قلب، ديابت، پركاري تيروئيد، افسردگي رواني يا سابقه ابتلاء به آن.

2- مقدار مصرف اين دارو در سالمندان بايد بر اساس پاسخ بيمار تعيين شود، زيرا از يك طرف به علت كاهش حساسيت اين بيماران به اثر دارو ممكن است افزايش مقدار مصرف لازم باشد و از طرف ديگر به علت كاهش توانايي متابوليسم و دفع دارو، كاهش مقدار مصرف ممكن است ضرورت يابد.

3- در بيماران مبتلا به عيب كار كليه، مقادير مصرف متوپرولول بايد كاهش يابد

4- در صورت بروز افسردگي ناشي از اين دارو، مصرف آن بايد قطع شود

5- اگر بعد از يك دوره درمان طولاني با اين دارو قطع مصرف آن ضرورت پيدا كند، بايد بتدريج و حداقل طي سه روز تا دو هفته مصرف دارو قطع شود.

در طول اين مدت، بيمار بايد از فعاليتهاي شديد بدني پرهيز كند تا خطر بروز انفاركتوس ميوكارد يا آريتمي به حداقل برسد. اگر پس از قطع مصرف دارو،

علايم قطع مصرف بروز كرد، بايد مصرف دارو را به طور موقت مجدداً شروع نمود و به دنبال بهبود بيمار، مصرف دارو را با احتياط قطع كرد.

6- در طول مصرف اين دارو، پيگيري عملكرد قلب، تعيين نبض، اندازه‏گيري فشار خون و ثبت نوار قلبي و اندازه‏گيري ضربان قلب ضروري است.

فارماكوكينتيك

حدود 95 درصد دارو از مجراي گوارش جذب مي‏شود. پيوند اين دارو به پروتئين كم است. متابوليسم دارو كبدي و نيمه‏عمر آن 7-3 ساعت مي‏باشد. زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر از راه خوراكي 4-6 ساعت و از راه تزريق وريدي 20 دقيقه است. دفع دارو از راه كليه است (10-3 درصد دارو بصورت تغييرنيافته دفع مي‏شود

موارد منع مصرف

اين دارو در شوك قلبي، نارسايي آشكار قلب، بلوك قلبي درجه دو يا سه دهليزي – بطني ، برادي‏كاردي سينوسي و كاهش فشار خون سيستوليك به كمتر از 100 ميلي‏متر جيوه (براي پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكارد) نبايد مصرف شود.

عوارض جانبي

برادي‏كاردي علامتي (سرگيجه)، اسپاسم برونش (اشكال در تنفس يا خس‏خس سينه)، نارسايي احتقاني قلب (تورم مچ پا و اندامهاي تحتاني، تنگي نفس)، افسردگي رواني و كاهش گردش خون محيطي (سردي دستها و پاها) با مصرف اين دارو گزارش شده است.

تداخل هاي دارويي

مقدار مصرف انسولين و داروهاي خوراكي پايين‏آورنده قند خون، هنگام مصرف همزمان با اين دارو بايد تنظيم گردد تا از كاهش بيش ازحد قند خون جلوگيري شود. در صورت مصرف همزمان داروهاي مسدود‏كننده گيرنده بتا – آدرنرژيك با داروهاي مسدودكننده كانالهاي كلسيمي يا كلونيدين،

اثرات كاهش فشارخون ممكن است تشديد شود. مصرف همزمان داروهاي مهاركننده مونوآمين اكسيداز با اين دارو (مانند فورازوليدون و پروكاربازين)به علت امكان افزايش شديد فشار خون، توصيه نمي‏شود.

در صورت مصرف همزمان اين دارو با آمين‏هاي مقلد سمپاتيك كه داراي فعاليت بتا -آدرنرژيك هستند، ممكن است اثرات هر دو دسته دارو كاهش يابند. گزانتين‏ها در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است موجب مهار اثرات درماني هر دو دسته دارو شوند. همچنين، كليرانس تئوفيلين افزايش مي‏يابد.

نكات قابل توصيه:

1-هيچيك از نوبتهاي مصرف اين دارو نبايد فراموش شود، بخصوص اگر روزي يك بار مصرف مي‏شود.

2- اين دارو، زيادي فشار خون را درمان نمي‏كند، بلكه آن را كنترل مي‏نمايد. مصرف آن ممكن است تا پايان عمر ضروري باشد.

3- مصرف دارو حتي در صورت احساس بهبودي، بايد ادامه يابد.

4- در صورتي كه يك نوبت مصرف دارو فراموش شود، به محض به‏يادآوردن آن نوبت بايد مصرف شود. ولي اگر تا زمان مصرف نوبت بعدي

4 ساعت باقيمانده باشد، از مصرف آن نوبت بايد خودداري شده و مقدار مصرف بعدي نيز دوبرابر نگردد

5- در بيماران مبتلا به ديابت، با مصرف اين دارو علائم كمي قند خون ممكن است پوشانده شود يا غلظت قند خون افزايش پيدا كند يا كاهش قند خون طولاني شود.

6- از مصرف اين دارو با ساير داروها، بويژه داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه پزشك ندارند، بايد خودداري شود.

7- قبل از قطع مصرف دارو، بايد با پزشك مشورت شود.

8- به علت احتمال بروز سرگيجه، خواب‏آلودگي و منگي ، هنگام رانندگي يا كار با وسايلي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.

مقدار مصرف
خوراكي بزرگسالان:

در درمان آنژين صدري و به عنوان كاهنده فشار خون، ابتدا 100 ميلي‏گرم يكبار در روز در يك‏نوبت (زيادي فشار خون) يا چند نوبت (آنژين يا زيادي فشارخون) مصرف مي‏شود كه اين مقدار در فواصل يك هفته‏اي بر اساس نياز و تحمل بيمار تا مقدار تام 450mg/day ممكن است افزايش يابد.

در بعضي از بيماران جهت كنترل رضايت‏بخش فشار خون، ممكن است به مصرف مقدار تام دارو در سه مقدار منقسم نياز باشد.

در انفاركتوس ميوكارد، به عنوان درمان سريع، ابتدا 50 ميلي‏گرم (براي بيماراني كه مقدار تام وريدي را تحمل مي‏كنند) يا 50-25 ميلي‏گرم (براي بيماراني كه مقدار تام رويدي را تحمل نمي‏كنند) هر 6 ساعت ، 15 دقيقه پس از شروع آخرين مقدار منقسم وريدي يا به محض اينكه وضعيت باليني بيمار مناسب شود، مصرف مي‏شود. اين مقدار تا 48 ساعت ادامه مي‏يابد.

در درمان تاخيري 100 ميلي‏گرم دو بار در روز براي حداقل 3 ماه و احتمالاً 3-1 سال مصرف مي‏شود.

وراپاميل

آذر ۲۱, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

Verapamil Hydrochloride ) Vertab SR )

نام ژنريك : وراپاميل

نام تجارتي : ورتب SR

اشكال دارويي : قرص وراپاميل

دسته دارويي : بلوك كننده كانال كلسيم

موارد مصرف

اين داروبراي کنترل آنژين کلاسيک (پايدارمزمن )،کنترل آنژين وازواسپاستيک ياآنژين ناپايداردربيماراني که قادربه تحمل داروهاي مسدودکننده گيرنده بتا-آدرنرژيک يانيتراتهانيستند،ياعلائم بيماري آنهابااين داروهاازبين نمي رود،مصرف مي شود.

هشدارها

۱-  درمواردزيراين داروبايدبااحتياط فراوان مصرف شود:

برادي کاردي شديد،نارسايي قلب ،شوک کارديوژنيک وحساسيت به داروهاي مسدودکننده کانال کلسيمي

۲- اندازه گيري فشارخون ،انجام آزمون ECG واندازه گيري ضربان قلب درطول مصرف داروضروري است .

۳- مقدارمصرف وراپاميل دربيماران مبتلابه عيب کارکبدبايدکاهش داده شود.

فارماكوكينتيك

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بيش از۹۰درصدداروازراه خوراکي جذب مي شود.به دليل متابوليسم عبوراول ازکبد،فراهمي زيستي آن ۳۵-۲۰درصداست .پيونداين داروباپروتئين حدود۹۰درصداست نيمه عمراين داروازراه خوراکي پس ازمصرف مقدارواحد8/2-7/4ساعت وبراي مقادير تکراري ۱۲-۵/۴ساعت است .نيمه عمروراپاميل درتزريق وريدي دومرحله اي است که درمرحله کوتاهترحدود۴دقيقه ودرمرحله طولاني تر۵-۲ساعت است .

اثروراپاميل ازراه خوراکي پس از۲ساعت واثرضدآريتمي آن ازراه وريدي طي ۱۵-۱دقيقه شروع مي شود.اثرهموديناميک دارونيزازراه وريدي پس از۵-۳دقيقه شروع مي شود.زمان لازم براي رسيدن به اوج اثرازراه خوراکي ۹۰-۳۰دقيقه وازراه تزريقي ۵-۳دقيقه پس ازخاتمه تزريق است .طول اثرداروازراه خوراکي ۱۰-۸ساعت وطول اثردارضدآريتمي وهموديناميک به ترتيب حدود۲ساعت و۲۰-۱۰دقيقه پس ازتزريق وريدي است .وراپاميل ازراه کليه به ميزان ۷۰درصدبه صورت متابوليت طي ۵روزدفع مي شود.

موارد منع مصرف

اين دارودرکمي شديدفشارخون ،انسداددرجه دووسه گره دهليزي –بطني ،سندرم W-P-W همراه بافلوتريافيبريلاسيون دهليزي وپورفيري نبايدمصرف شود.

عوارض جانبي

يبوست ،تهوع استفراغ ،برافروختگي وسردرد،سرگيجه -کسالت خيزمچ پاوبندرت عيب برگشت پذيرکارکبد،واکنش هاي آلرژيک ،ژينکوماستي وهيپرپلازي لثه بامصرف اين داروگزارش شده است .پس ازتزريق وريدي ،کاهش فشارخون ،برادي کاردي ،انسدادقلبي وآسيستول نيزمشاهده شده است .

تداخل هاي دارويي

خطربروزبرادي کاردي و انسداددهليزي –بطني وضعف عضله قلب ناشي ازمصرف آميودارون بامصرف همزمان وراپاميل افزايش مي يابد.افزايش خطربروزضعف عضله قلب وآسيستول درصورت مصرف همزمان اين داروباديسوپيراميدوجوددارد.افزايش غلظت پلاسمايي کينيدين (وکاهش شديدفشارخون )وديگوکسين (انسداددهليزي –بطني وبرادي کاردي )درصورت مصرف همزمان وراپاميل ممکن است بروزکند.اثرکاربامازپين وتئوفيلين بامصرف همزمان باوراپاميل ،افزايش مي يابد.اثروراپاميل درمصرف همزمان بافنوباربيتال وفني توئين کاهش مي يابد.آسيستول ،کاهش شديدفشارخون ونارسايي قلبي درصورت مصرف توام باداروهاي مسدودکننده گيرنده هاي بتا-آدرنرژيک بروزمي نمايد.ريفامپين ممکن است فراهمي زيستي وراپاميل آميدياکينيدين همراه باداروهاي مسدودکننده اثرات کلسيمي بايداحتياط نمود،زيراهردوگروه ازداروهاداراي اثرات اينوتروپيک مثبت هستند.درصورت مصرف همزمان داروهاي کاهنده فشارخون ممکن است تشديدشود.

نكات قابل توصيه

۱-مصرف اين داروحتي درصورت احساس بهبودي بايدادامه يابد.

۲-اين داروافزايش فشارخون رادرمان نمي کند،بلکه آن راکنترل مي نمايد.ازاين رومصرف اين داروممکن است تاآخرعمرضروري باشد.

۳-کاهش دفعات بروزدردقفسه سينه ممکن است بيمارراتشويق به فعاليت بيش ازحدکند.بنابراين ،درموردميزان تمرينات بدني بايدباپزشک مشورت شود.

۴-ازمصرف سايرداروها،بخصوص داروهاي مقلدسمپاتيک که نيازبه نسخه ندارند،بايدخودداري شود.

۵-نبض بيماربايدکنترل شودودرصورتي که کمتراز ۵۰باردردقيقه باشد،مراجعه به پزشک ضروري است .

۶-درصورت فراموش شدن يک نوبت مصرف دارو،به محض بيادآوردن ،آن نوبت بايدمصرف شود،مگراينکه تقريبا”زمان مصرف نوبت بعدي فرارسيده باشد،دراينصورت ،مقدارمصرف بعدي نبايددوبرابرگردد.

مقدار مصرف

خوراکي

بزرگسالان :

ابتدا۱۲۰-۸۰ميلي گرم ۳باردرروزمصرف مي شودکه اين مقداررامي توان برحسب نيازوتحمال بيمارهر۳روزياهرهفته افزايش داد.

مقدارمصرف تام اين دارودرروز۴۸۰-۲۴۰ميلي گرم وبيشينه مقدارمصرف تا۴۸۰ميلي گرم درماديرمنقسم است (دردرمان کارديوميوپاتي هيپرتروفيک تاmg/day۷۲۰).دربيماران سالخورده ،ابتدا۴۰ميلي گرم ۳باردرروزمصرف مي شودوسپس مقدارمصرف براساس نيازوتحمل بيمار،تنظيم مي شود.

مقدارمصرف اشکال دارويي پيوسته رهش دردرمان زيادي فشارخون دربزرگسالان ،mg/day۱۸۰ مي باشدکه برحسب نيازوتحمل بيماربطورروزانه ياهفتگي افزايش مي يابد.

عوارض جانبي :

براديكاردي ، بلوك قلبي ، نارسايي قلبي ، آسيستول گذرا ، سردرد ، سر گيجه ، گرگرفتگي ،يبوست (شايع  ترين عارضه خارج قلبي ) ، تهوع ، خستگي ، ادم محيطي ، هايپرپلازي لثه

تداخلات دارويي:

ديگوكسين ، بتابلوكرها ، داروهاي ضد آريتمي ، داروهاي ضد فشارخون ، ديورتيكها ، كاربامازپين ،  ليتيم ،  ميدازولام ، سيكلوسپورين ، داروهاي ضد افسردگي ، داروهاي ضد سايكوز ، هوشبرها ، داروهاي القاء و مهاركننده متابوليسم كبدي ، شل كننده هاي عضلاني

موارد مصرف :

كنترل آنژين صدري ، كنترل هايپرتانسيون ، آريتمي هاي فوق بطني

موارد احتياط در مصرف :

  AV بلوك درجه اول ، فاز حاد انفاركتوس ميوكارد ( منع مصرف در صورت براديكاردي، هيپوتانسيون   و نارسايي بطن چپ ) ، مصرف همزمان با بتابلوكرها ، نارسايي كبدي ، كودكان ،  بارداري ، شيردهي

موارد منع مصرف :

هيپوتانسيون ، براديكاردي شديد ، AV بلوك درجه 2و3 ،SA بلوك ، سابقه نارسايي قلبي  يا  نارسايي بطن  چپ ، شوك كارديوژنيك ، sick syndrome ( مگر با وجود pacemaker) ، فلوتر يا  فيبريلاسيون  همراه با   سندرم Wolf-Parkinson-White ، پورفيري

  نكات قابل توصيه :

–  از مصرف همزمان دارو با عصاره گريپ فروت اجتناب شود.

–  كاهش دوز دارو در اختلال عملكرد كبدي توصيه مي شود.

–  كودكان به عارضه آريتمي ناشي از دارو حساسترند.

–  قطع مصرف دارو بايد تدريجي باشد.

هپارین سدیم ( HEPARIN SODIUM )

آذر ۱۱, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

هپارین سدیم

نام ژنریک: هپارین سدیم

نام تجاری: هپارودیک ®

شکل دارویی: • آمپول 5000 واحد در 1 میلی لیتر • آمپول 10،000 واحد در 1 میلی لیتر
طبقه بندی فارماکولوژیک: ضد انعقاد
طبقه بندی درمانی: ضد انعقاد
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C

مکانیزم اثر:

هپارین‌، بصورت‌ غیرمستقیم‌ درجایگاههای‌ متعدد در هر دو راه‌ داخلی‌ و خارجی‌ انعقاد خون‌ اثر کرده‌ و عمل‌ مهارکننده‌ آنتی‌ ترومبین‌ III (کوفاکتور هپارین‌)را بر چندین‌ فاکتور انعقادی‌ فعال‌ شده‌، از جمله‌ ترومبین‌ (فاکتور Ha) و فاکتورهای‌IXa، Xa، XlA، Xlla تشدید می‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،   مهار فاکتور فعال‌ شده‌  Xaبا تولید ترومبین ‌تداخل‌ کرده‌ و در نتیجه‌ اعمال‌ مختلف‌ ترومبین‌ را در انعقاد خون‌ مهار می‌کند. هپارین‌ همچنین‌ تشکیل‌ کمپلکس ‌آنتی‌ترومبین‌ III ـ ترومبین‌ را تسریع‌ می‌نماید و با این‌ عمل‌، ترومبین‌ را غیر فعال‌کرده‌ و مانع‌ تبدیل‌ فیبرینوژن‌ به‌ فیبرین‌می‌گردد. هپارین‌ از طریق‌ مهار فعال‌ شدن‌ فاکتورهای‌ تثبیت‌ کننده‌ فیبرین‌ توسط ترومبین‌، از تشکیل‌ لخته‌ فیبرینی‌ پایدار جلوگیری‌ می‌کند.

فارماکولوژی

اثر ضد انعقاد: هپارین ، تشکیل کمپلکس آنتی ترومبین III- ترومبین را تسریع می کند.این دارو ترومبین را غیر فعال می کند و موجب مهار تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می شود.

فارماکوکینتیک:

پیوند هپارین‌ به‌ پروتئین ‌بسیار زیاد است‌.

متابولیسم‌ دارو کبدی ‌است‌.

نیمه‌ عمر هپارین‌ بطور متوسط 1/5ساعت‌ است‌.

در صورت‌ تزریق‌ مستقیم ‌وریدی‌، شروع‌ اثر دارو فوری‌ است‌.

در تزریق‌ زیر جلدی‌، شروع‌ اثر معمولا بین‌ 20 تا 60 دقیقه‌ و تابع‌ وضعیت‌ بیمار است‌.

دارو معمولا بصورت‌ متابولیت‌ و از طریق‌ کلیه‌ دفع‌ می‌شود.

جذب: با تزریق زیر جلدی متغیر می باشد.
پخش: بطور گسترده به لیپو پروتئین ها ،گلوبولین ها و فیبرینوژن پیوند می یابد.از جفت عبور نمی کند.
متابولیسم: اگرچه متابولیسم این دارو کاملا مشخص نشده است.ولی به نظر می رسد توسط سیستم رتیکولوآندوتلیال از خون برداشت می شودو مقداری از متابولیسم آن نیز در کبد انجام می گیرد.
دفع: اطلاعات کمی درباره دفع دارو در دست است.مقدار کمی از آن بصورت تغییر نیافته از طریق ادرار دفع می شود.این دارو در شیر ترشح نمی شود.نیمه عمر پلاسمایی آن بین 2-1 ساعت است.

موارد مصرف:

• هپارین‌ در پیشگیری‌ و درمان‌ ترومبوز وریدهای‌ عمقی‌ و ترومبوآمبولی‌ ریوی‌، پیشگیری‌ از ترومبوآمبولی‌، جلوگیری‌ از انعقاد خون‌ در گردش‌ خون‌ خارج‌ بدن‌ طی‌ جراحی‌ قلب‌ و روشهای‌ دیالیز، به‌ عنوان‌ داروی‌ کمکی‌ در درمان‌ آمبولی‌ شریانی‌ محیطی‌ و کاهش‌ خطر بروز ترومبوز مغزی‌ و مرگ‌ در بیمارانی‌ که‌ دچار حمله‌ پیشرونده‌ شدید و ناگهانی‌ می‌شوند، مصرف‌ می‌شود.
• ترومبوز وریدهای عمقی،آمبولی ریوی
• پیشگیری از آمبولی، بعد از MI، ترومبوز مغزی بدنبال سکته مغزی، لخته در بطن چپ
• مصرف در جراحی باز قلب
• انعقاد منتشر داخل عروقی
• باز نگه داشتن کاتترهای داخل وریدی
• آنژین ناپایدار
• اثر ضد انعقادی در ترنسفیوژن خون و نمونه های خونی

مقدارمصرف:

بزرگسالان‌: برنامه‌ درمانی‌ بامقدار کامل‌: از راه‌ زیر جلدی‌، ابتدا 20/000 ـ 10/000واحد بصورت‌ عمیق‌ (داخل‌ چربی‌) و سپس‌هر 8 ساعت‌ 10/000 ـ 8000 واحد یا هر 12ساعت‌ 20/000 ـ 15/000 واحد یا با توجه ‌به‌ نتایج‌ آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق ‌می‌شود.

از راه‌ وریدی‌، ابتدا 10/000 واحدو سپس‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌ 10/000 ـ 5000واحد یا u/kg 100 هر 4 ساعت‌ یا با توجه‌ به ‌نتایج‌ آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق‌ می‌شود.

از راه‌ انفوزیون‌ وریدی‌، مقدار 40/000 ـ 20/000 واحد در 1000 میلی‌لیتر محلول‌ کلرور سدیم‌ ایزوتونیک‌ تزریقی‌ درمدت‌ زمان‌ بیش‌ از 24 ساعت‌ مصرف ‌می‌شود. سرعت‌ انفوزیون‌، اغلب‌ 1000واحد در هر ساعت‌ است‌.

برنامه‌ درمانی‌ با مقادیر کم‌:

مقدار 5000 واحد 2 ساعت‌ قبل‌ از جراحی‌و 12 ـ 8 ساعت‌ پس‌ از آن‌ بمدت‌ حداکثر 7روز بصورت‌ زیر جلدی‌ عمیق‌ (داخل‌چربی‌) تزریق‌ می‌شود.

کودکان‌:

از راه‌ وریدی‌، ابتدا u/kg 50 وسپس‌ u/kg 100 ـ 50 هر 4 ساعت‌ یا براساس‌ نتایج‌ آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق‌می‌شود. از راه‌ انفوزیون‌ وریدی‌، ابتدا50u/kg بصورت‌ مقدار حمله‌ای‌ و سپس‌100 u/kg هر 4 ساعت‌ یا براساس‌ نتایج ‌آزمونهای‌ انعقادی‌ تزریق‌ می‌شود.

موارد منع مصرف:

خونریزی فعال همراه با دیسکرازی خونی یا تمایل به خونریزی مانند هموفیلی ، ترومبو سیتوپنی،یا بیماری کبدی همراه با کمی پروترومبین خون، موارد مشکوک به خونریزی داخل جمجمه ای ،ترومبوفلبیت چرکی،ضایعات اولسراتیو غیر قابل دسترس (بخصوص در دستگاه گوارش)،جراحات زخمی باز ، از بین رفتن وسیع پوست ،کمبود اسید آسکوربیک و سایر مواردی که موجب نفوذپذیری مویرگ ها می شود.آندو کاردیت تحت حاد باکتریایی ، شوک ، بیماری پیشرفته کلیوی،تهدید به سقط جنین یا زیادی شدید فشار خون

همچنین در مدت یا بعد از جراحی مغز،چشم یا طناب نخاعی در طول بی حسی نخاعی، در طول تخلیه مداوم از مجرای روده باریک یا معده در شرایطی منع مصرف دارد.اگرچه استفاده از هپارین در این شرایط کاملا خطرناک است ، خطرات و منافع استفاده از آن باید بررسی شود.

هشدار:
1 ـ این‌ دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف‌ شود:

بیحسی‌ منطقه‌ای‌ یا انسداد اعصاب‌ ناحیه ‌کمر، دیسکرازی‌ خونی‌ بخصوص‌ کمی ‌پلاکتهای‌ خون‌، زایمان‌ اخیر، آندوکاردیت ‌تحت‌ حاد باکتریایی‌، جراحی‌های‌ اخیر اعصاب‌ یا چشم‌ یا در مواردی‌ که‌ نیاز به‌عمل‌ جراحی‌ اعصاب‌ یا چشم‌ وجود دارد، پریکاردیت‌ یا نشت‌ مایع‌ به‌ پریکارد، عیب ‌شدید کار کلیه‌، جراحی‌ عمده‌ یا زخمهایی‌که‌ سبب‌ بوجود آمدن‌ سطوح‌ باز و وسیع‌ می‌شوند، صدمه‌ شدید بویژه‌ به‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌، زخم‌ یا سایر ضایعات ‌فعال‌ گوارشی‌، ادراری‌، تنفسی‌، واسکولیت‌شدید و عیب‌ شدید کار کبد.
2 ـ توصیه‌ می‌شود در بیمارانی‌ که‌ هپارین ‌مصرف‌ می‌کنند، از تزریق‌ عضلانی‌ سایر داروها، به‌ دلیل‌ احتمال‌ بروز هماتوم‌ و خونریزی‌ در اطراف‌ محل‌ تزریق‌خودداری‌ شود.
3 ـ خونریزی‌ از لثه‌ ممکن‌ است‌ نشانه‌ مصرف‌ بیش‌ از حد هپارین‌ باشد. درمان‌ با هپارین‌ خطر بروز خونریزی‌ موضعی‌ طی ‌جراحیهای‌ دهان‌ و پس‌ از آن‌ را افزایش‌می‌دهد.
4 ـ از آنجا که‌ هپارین‌ از بافتهای‌ حیوانی ‌تهیه‌ می‌شود، توصیه‌ می‌شود در بیمارانی‌ که‌ سابقه‌ حساسیت‌ یا آسم‌ دارند، ابتدا مقدار آزمایشی‌ 1000 واحد قبل‌ از شروع‌ درمان‌ تزریق‌ شود.
5 ـ در صورت‌ استفاده‌ از برنامه‌ درمانی‌ با مقادیر کامل‌ هپارین‌، مقدار مصرف‌ دارو باید با توجه‌ به‌ نتایج‌ آزمونهای‌ انعقاد خون‌ برای‌ هر فرد تنظیم‌ شود.

احتیاط:

در دوران قاعدگی و بلافصله بعد از زایمان،بیماری خفیف کبدی یا کلیوی ، زخم های گوارشی ،الکسیم یا همزمان با فعالیتهایی که خطر آسیب بدنی بهمراه دارند، سابقه آلرژی یا آسم.

عوارض جانبی:

خونریزی‌، نکروز پوست‌، کمی‌ پلاکت‌ خون‌، واکنش‌های‌ حساسیتی‌(از جمله‌ کهیر، آنژیوادم‌ و آنافیلاکسی‌)، پوکی‌ استخوان‌ پس‌ از مصرف‌ طولانی ‌مدت‌ و بندرت‌ ریزش‌ مو با مصرف‌ این‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

نکات قابل توصیه

:1 ـ برای‌ بدست‌ آوردن ‌حداکثر اثر بخشی‌ دارو و کاهش‌ امکا ن‌خونریزی‌، دستورات‌ مربوط به‌ مصرف ‌دارو باید کاملا رعایت‌ شود.
2 ـ در طول‌ درمان‌ با هپارین‌، از مصرف‌اسید استیل‌ سالیسیلیک‌ یا داروهای‌ حاوی ‌آن‌، ایبوپروفن‌ و سایر داروهائی‌ که‌ بر روی‌ پلاکت‌ها مؤثرند، خودداری‌ شود.
3 ـ پزشک‌ و دندانپزشک‌ باید از مصرف‌ این‌ دارو آگاه‌ شوند

تداخلات دارویی:

مصرف‌ همزمان‌ هپارین‌ با اسید والپروئیک‌ به‌ علت‌ مهار عملکرد پلاکتها ممکن‌ است‌ موجب ‌خونریزی‌ شود. متی‌مازول‌ و پروپیل‌تیواوراسیل‌ باعث‌ کاهش‌ پروترومبین‌خون‌ می‌شوند.

لذا مصرف‌ همزمان‌ این‌داروها با هپارین‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش ‌اثر ضد انعقادی‌ شود. مصرف‌ همزمان ‌داروهای‌ ترومبولیتیک‌، مانند استرپتوکیناز و اوروکیناز با داروهای‌ ضدانعقاد، خطر خونریزی‌ را افزایش‌ می‌دهد.

آنتی هیستامین، گلیکوزیدهای قلبی، نیکوتین و تتراسایکلین ها ممکن است اثرات ضد انعقادی هپارین را از بین ببرند.تنظیم دوز دارو لازم می باشد. آسپرین می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.در صورت استفاده توام ، پارامترهای انعقادی و بیماری باید بررسی گردد.

سفالوسپورینها،ضد انعقادهای خوراکی،پنی سیلین ها و مهار کننده های پلاکت ممکن است اثرات ضد انعقادی را افزایش دهند. PT ,INR و PTT بیمار باید مونیتور گردد.

داروهای ترمبولیتیک ممکن است خطرات خونریزی را افزایش دهند. دوزاژ برای هر نفر بصورت فردی مشخص و بیمار بررسی شود.

عوارض جانبی:

اعصاب مرکزی: درد خفیف
قلبی- عروقی: خونریزی (در صورت مصرف مقادیر بیش از حد)
خون: طولانی شدن بیش از حد زمان سیلان ،ترومبو سیتوپنی
سایر عوارض: واکنشهای ناشی از حساسیت مفرط مانند لرز، خارش ، رینیت، واکنشهای آنا فیلاکتیک،کهیر ، نکروز جلدی یا زیر جلدی، هماتوم،خارش ، حساسیت و زخم

نحوۀ نگهداری:

دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.

بسته بندی:

• آمپول 5000 واحد در 1 میلی لیتر: بسته بندی 5 عددی
• آمپول 10،000 واحد در 1 میلی لیتر: بسته بندی 5 عددی

گلی بن کلامید

آبان ۲۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, ديابت, مشروح اخبار

گلی بن کلامیداز دسته دارویی سولفونیل اوره است . گاهی اوقات به نام های دیگر مثل: Glibotex یا Apogliburide و یا Daonil نیز عرضه می شود. می توان گفت داروی خط دوم درمان در افراد مبتلا به دیابت تیپ 2 می باشد.

●   شکل دارویی

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   در ایران گلی بن کلامید به شکل قرص های سفید رنگ، گرد یا مستطیلی شکل 5 میلی گرمی در داروخانه ها توزیع می گردد.

داروهاي گروه سولفونيل اوره، با تحريك لوزالمعده باعث مي شوند كه انسولين بيشتري ترشح شود و به اين طريق، قند خون كاهش پيدا كند. شما بايد بخاطر داشته باشيد كه اين داروها داراي اثرات مشابه انسولين هستند زيرا آنها باعث مي گردند كه انسولين خونتان افزايش يابد و امكان دارد كه انسولين خيلي زياد ترشح شود.

در صورتي كه اين اتفاق بيفتد و انسولين زيادي ترشح گردد، قند خون شما شديداً كاهش پيدا مي كند و ممكن است علايم كاهش قند خون (هيپوگليسمي) را پيدا نماييد. براي اينكه از چنين اتفاقي جلوگيري نمايد بايد به طور منظم غذا بخوريد و قرصهايتان را همراه با غذا يا درست قبل از غذا مصرف كنيد.

همانند انسولين، داروهاي سولفونيل اوره نيز مي توانند داراي اثر كوتاه، متوسط يا طولاني باشند. داروي كلرپروپاميد از انواع طولاني اثر مي باشد در حالي كه داروي گلي بن كلاميد از انواع با اثر متوسط است.

●   مکانیسم اثر

داروهاي سولفونيل اوره نظير گلي بن کلاميد (گليبورايد) از چندين دهه قبل در درمان ديابت کاربرد داشته اند اما هنوز ساز و كار دقيق عملشان مورد بحث است.

سولفونيل‌ اوره‌ها در ديابت‌مليتوس‌ غيروابسته‌ به‌انسولين‌ باتحريك‌مستقيم‌ ترشح‌ انسولين‌ بتاي‌ پانكراس‌،گلوكز خون‌ را كاهش‌ مي‌دهند.

مصرف‌طولاني‌ مدت‌ اين‌ داروها حساسيت‌به‌انسولين‌ را در بافتهاي‌ محيطي‌ مانند كبد، عضله‌، چربي‌ و سلولهايي‌ مانندمونوسيت‌ها و اريتروسيت‌ها افزايش‌مي‌دهد كه‌ نتيجه‌ آن‌ كاهش‌ گليكوژنوليز وگلوكونئوژنز در كبد است‌.

سلولهای بتای پانکراس را وادار به تولید بیشتر انسولین می نماید. (مانند شلاق بر پیکر پانکراس فرود آمده و آنرا وادار به تولید بیشتر انسولین می نماید!)

این دارو پایین آورنده قند خون است، پس همواره می تواند باعث افت قند خون (هیپوگلیسمی) بشود.

●  شروع اثر

تقریبا با اولین دوزی که مصرف می شود اثرات دارو شروع می گردد.

●  نکته مهم :

از آنجايي که در گروه اول ( مانند گلي بن کلاميد ) پس از مصرف دارو ترشح انسولين به طور ناگهاني افزايش مي يابد لازم است که شما ايت داروها را اندکي قبل از غذا مصرف کنيد تا احتمال بروز حمله کاهش قندخون بعد از غذا کمتر شود.

●  نکته مهم:

اگر شما از داروی گلي بن کلاميداستفاده مي کنيد احتمال بروز کاهش قندخون در شما مخصوصا هنگام تاخير در غذا خوردن و يا افزايش فعاليت فيزيکي بيشتر خواهد شد بنابراين لازم است شما همانند افراد ديابتي نوع يک هميشه مقداري غذاي شيرين مثل قند همراه خود داشته باشيد تا بتوانيد به سرعت حملات کاهش قندخون احتمالي را درمان کنيد و جلوي پيشرفت آن را به سمت بيهوشي کامل بگيريد.

●  نکته مهم:

يکي از عوارض مصرف داروی گلي بن کلاميد افزايش وزن مي باشد بنابراين اگر شما چاق هستيد بهتر است از داروهاي گروه دوم مثل مت فورمين استفاده کنيد.

●  نکته مهم:

در مواقعي که قند خون خيلي بالاست ( بيشتر از 250 تا 300 ميلي گرم بر دسي ليتر) داروهاي پايين آوردنده قند خون مخصوصا گروه اول ( گلي بن کلاميد ) نمي توانند به خوبي قند را کنترل کنند. در اين مواقع بهتر است درمان با تزريق انسولين شروع گردد.

●  نکته مهم:

هيچگاه مقدار مصرف قرص هاي خود را سر خود افزايش ندهيد چون خطر پايين افتادن شديد قند خون وجود دارد.

●  حداکثر دوز موثر

تقریبا 95% تاثیر این دارو با مصرف 10 میلی گرم از آن در روز (2قرص) حاصل می شود، در حالیکه افزایش آن به 4قرص در روز تنها موجب 3% افزایش قدرت اثر دارو می گردد. باید بدانید که افزایش دارو به بیش از 4 قرص در روز نه تنها نمی تواند تفاوت چندانی در افزایش قدرت اثر دارو داشته باشد، بلکه فشار بیشتری هم بر سلولهای بتای پانکراس وارد خواهد ساخت.

●  عوارض جانبی شایع

اصلی ترین عارضه ی این دارو افت قند خون است که بلافاصله باید درمان شود.

افزایش وزن عارضه ی دیگری است که معمولا بیماران از آن ناراحت می شوند.

●  چگونگی مصرف

روزانه 1 تا 2 بار، حدود 30 دقیقه قیل از غذا مصرف می شود. برای پیشگیری از افت قند لازم است بدانید که خوردن غذا بعداز گلیبن کلامید نباید فراموش شود. در شروع درمان معمولا با دوز کم شروع و پس از شروع اثرات دارو، دوز آنرا بتدریج افزایش داده تا مقدار آن به اندازه ای که مورد نظر پزشکمان است برسد.

بطور معمول بیش از 2 بار در روز مصرف نمی شود.

●  منع مصرف

در نارسایی کلیوی مصرف نمی شود. در کسانیکه دچار سکته قلبی شده اند و یا تحت عمل جراحی قلب باز قرار گرفته اند(CABG) یا استنت گذاری کرده اند بهتر است استفاده نشود، زیرا مطالعات نشان داده اند که اینکار ریسک بروز حمله قلبی بعدی را افزایش می دهد.

●  یادآوری چند نکته مهم

اگر در حال درمان با ترکیبی از چند دارو هستید و دچار عارضه ی حاد افت قند خون شدید (قند کمتر از 70 میلی گرم) با مشورت پزشک خود از مقدار گلیبن کلامیدتان کم کنید.
داروهایی که باعث تولید بیشتر انسولین در بدن می شوند مانند تازیانه بر پیکر پانکراس فرود می آیند!

در صورت بروز افت قند خون

اگر فاصله ی زیادی با وعده غذایی اصلی دارید، 4 حبه قند میل کرده و در صورت نیاز یک لقمه ی کوچک غذا نیز میل کنید (یک واحد کربوهیدرات)
اگر فاصله کمی تا وعده ی غذای اصلی دارید، 2 حبه قند میل کرده و بعداز آن، غذای خود را میل کنید.
اگر در اثر مصرف همزمان گلیبن کلامید و آکاربکس دچار افت قند خون شدید، حتما می بایست با مصرف گلوکز (قند یا شربت) با آن مقابله کنید.
اگر با مصرف 10 میلی گرم گلیبن کلامید (2 قرص) و دوز مناسبی از متفورمین به هدف درمانی خود نرسیده اید (HbA1c< (7% جهت شروع انسولین درمانی با پزشک خود مشورت کنید.

آلپرازولام

اسم دارو : آلپرازولام ( Alprazolam )

گروه دارویی     بنزودیازپین

گروه درمانی     ضد اضطراب

گروه مصرف در حاملگی     D

موارد، روش و مقادیر مصرف :

اضطراب بالغین : 0.25-0.5mg PO tid ، حداکثر 4mg/d

اختلال پانیک بالغین : 0.5mg PO tid ، حداکثر 10mg/d

موارد منع مصرف :

حساسیت مفرط به دارو یا بنزود یازپین های دیگر گلوکوم زاویه بسته

●  عوارض جانبی :

شایع : خواب آلودگی ، احساس سبکی در سر ، افسردگی ، خشکی دهان ، اسهال ، یبوستخطرناک : ندارد.

آلپرازولام ( Alprazolam )از جمله داروهای خانواده بزرگ بنزودیازپامین ها می باشد. این دارو مواد شیمیای موجود در مغز را که ممکن است دچار عدم توازن و تعادل شده باشد و در نتیجه ایجاد اضطراب کرده ، تحت تاثیر و تنظیم قرار دهد. بنابراین این دارو عمدتا برای درمان اختلالات اضطراب، دستپاچگی و اضطراب ناشی از افسردگی تجویز می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  اين دارو به شکل قرص و در اندازه‌هاي 25/0 ميلي گرم و 5/0 ميلي گرمي در داروخانه‌ها و با تجويز پزشک به فروش مي‌رسد.

آلپرازولام برای تسکین اضطراب ، اختلالات خواب ، و اختلالات هراس تجویز می شود و دارای نام های تجاری مختلفی است .آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات متفاوت تجویز می شود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید.

به دقت از دستورات پزشکتان پیروی کنید. شکل مایع آلپرازولام را می توان با مایعات یا غذاهای نیمه جامد مثل مارمالاد پودینگ مخلوط کرد. اجازه ندهید آلپرازولام مایع یخ بزند.

اگر یک نوبت دارو را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید آن را مصرف کنید. اگر نزدیک نوبت بعدی بود، نوبت بعدی را حذف کنید و سپس به برنامه دارویی منظم تان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو با محل‌ اتصال‌بنزوديازپين‌ها بر روي‌ گيرنده‌ گابا تداخل‌نموده‌ و موجب‌ تقويت‌ اثر مهاري‌ گابا درسيستم‌ اعصاب‌ مركزي‌ مي‌شود.

فارماكوكينتيك‌: از راه‌ خوراكي‌ به‌ سرعت‌جذب‌ مي‌شود. اين‌ دارو از طريق‌ ادرار دفع‌مي‌شود. نيمه‌ عمر آن‌ بين‌ 12-15 ساعت‌مي‌باشد.

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در مواردضعف‌ تنفسي‌، نارسايي‌ حاد ريوي‌، اختلال‌شديد كبدي‌، وجود ترس‌، وسواس‌ وسايكوز مزمن‌ نبايد مصرف‌ شود. ضمنŠنبايد به‌ تنهايي‌ در افسردگي‌ يا اضطراب‌همراه‌ با افسردگي‌ تجويز گردد.

●  هشدارها:

1 ـ اين‌ دارو در درمان‌ كوتاه‌مدت‌ (فقط به‌ مدت‌ 2-4 هفته‌) اضطراب‌شديد و ناتوان‌ كننده‌ كه‌ با بي‌خوابي‌ يااختلالات‌ سايكوتيك‌ همراه‌ است‌، مصرف‌مي‌شود.

2 ـ با مصرف‌ اين‌ دارو در بيماراني‌ كه‌سابقه‌ وابستگي‌ به‌ دارو داشته‌ و يا داراي‌اختلال‌ شديد شخصيتي‌ هستند، احتمال‌وابستگي‌ وجود دارد.

3 ـ اين‌ دارو در بيماري‌ تنفسي‌ و ضعف‌عضلاني‌ و سابقه‌ وابستگي‌ دارويي‌، بااحتياط مصرف‌ شود.

4 ـ اين‌ دارو با ايجاد خواب‌آلودگي‌،براعمالي‌ كه‌ نياز به‌ مهارت‌ دارند، مثل‌رانندگي‌ تأثير مي‌گذارد.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌ آلودگي‌ و سبكي‌ سردر روز بعد، توهم‌ و عدم‌ تعادل‌، فراموشي‌،وابستگي‌، تحريك‌پذيري‌ از عوارض‌ جانبي‌شايع‌ دارو مي‌باشند.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ توأم‌ اين‌ داروبا داروهاي‌ مضعف‌ CNS مثل‌ داروهاي‌ضد جنون‌ و داروهاي‌ ضد زيادي‌ فشارخون‌ مسدد گيرنده‌ آلفا آدرنرژيك‌ وداروهاي‌ ضد هيستامين‌ موجب‌ افزايش‌تضعيف‌ CNSمي‌گردد. متابوليسم‌ اين‌دارو توسط سايمتيدين‌ مهار و توسطريفامپين‌ افزايش‌ مي‌يابد.

اين‌ دارو با اثر لوودوپا ضديت‌ مي‌كند.

●  نكات‌ قابل‌ توصيه‌:

1 ـ در سالمندان‌، افرادناتوان‌، وجود اختلال‌ كبد و كليه‌، مقدارمصرف‌ دارو كاهش‌ يابد.

2 ـ از مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ اين‌ دارو وسپس‌ قطع‌ ناگهاني‌ آن‌ اجتناب‌ شود.

3 ـ در كودكان‌، اين‌ دارو فقط براي‌ كاهش‌اضطراب‌ شديد ناشي‌ از ترس‌ (مثلا قبل‌ ازجراحي‌) كه‌ موجب‌ بي‌خوابي‌ شده‌ است‌استفاده‌ گردد.

مقدار مصرف‌: 0/25 تا 0/5 ميلي‌گرم‌ 3 باردر روز (در سالمندان‌ 0/25 ميلي‌گرم‌ 2 تا 3بار در روز) كه‌ در صورت‌ نياز تا حداكثر 3ميلي‌گرم‌ در روز افزايش‌ مي‌يابد. مصرف‌اين‌ دارو در كودكان‌ توصيه‌ نمي‌شود

•    این دارو تحت نام های تجاری دیگری مثل زاناکس(xanax)  و نیراوام(niravam)نیز موجود می باشد. سایر فرمول های ژنریک این دارو نیز موجود می باشد.
•    مواردی که قبل از مصرف این دارو باید از آن مطلع باشید.
•    در صورت داشتن حساسیت  و آلرژی نسبت به این دارو و یا سایر بنزودیازپام ها مثل کلرودیازپوکساید، کلروزپات، دیازپام،  لورازپام و یا اگزازپام ا زخوردن این دارو اجتناب کنید.
•    این دارو می تواند باعث بروز عیوب مادرزادی در نوزاد شود. بنابر این زنان باردار باید از مصرف این دارو خودداری کنند.
•    این دارو ممکن است از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شود و به او آسیب بزند. بنابر این مادران شیرده نیز نباید این دارو را مصرف کنند.تاثیر تسلی بخش این دارو در افراد مسن طولانی تر است . در این وضعیت امکان افتادن و یا سایر آسیب های تصادفی افزایش می یابد. بنابراین بعد از مصرف دارو توسط این افراد، باید کاملا مراقب باشند.
•    به طور کلی در صورت مصرف دارو ، عکس العمل افراد ضعیف می شود . بنابراین بعد از مصرف دارو از رانندگی و یا انجام سایر فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارد اجتناب کنید.
•    در صورت مصرف این دارو از نوشیدن الکل و یا سایر نوشیدنی های الکلی اجتناب کنید. زیرا  باعث افزایش خواب آلودگی می شود.
•    از خوردن سایر داروهای خواب آور در دوره مصرف این دارو اجتناب کنید، زیرا باعث افزایش خواب آلودگی می شود.
•    این دارو اعتیاد آور است و بنابراین تنها باید در صورت تجویز پزشک مصرف شود. این دارو نباید به افراد دیگر داده شود، به خصوص افرادی که سابقه سو مصرف دارویی و اعتیاد دارند. بنابراین بهتر است در محل امنی دور از دسترس دیگران نگهداری شود.
•    از خرید این دارو به صورت اینترنتی و یا از سایر فروشندگان دوره گرد خودداری کنید. زیرا ممکن است دارو دارای ترکیبات خطرناک باشد و یا توسط کارخانه های داروسازی مجوز دار تولید نشده باشد.
•    مصرف این دارو برای افراد زیر 18 سال ممنوع است.
•    اگر مبتلا به امراض زیر هستید یا شرایط خاصی نظیر موارد زیر دارید بهتر است از مصرف این دارو اجتناب کنید.
1-    گلوکوما
2-    در صورت مصرف داروهایی مثل ایتراکونازول(اسپورانوکس) یا کتوکونازول(نیزورال)
3-    در صورت داشتن حساسیت نسبت به این دارو و یا سایر داروهای خانواده بنزودیازپامین ها
4-    در صورت داشتن آسم، برونشیت، آمفیزم، اختلالات تنفسی مزمن و یا سایر بیماری های تنفسی
5-    بیماری های کبد و کلیه
6-    سابقه افسردگی و یا تفکر خودکشی
7-    سابقه اعتیاد به الکل و دارو

●  شیوه مصرف داروی آلپرازولام:

•    این دارو باید دقیقا طبق دستورالعمل و تجویز پزشک استفاده شود. از مصرف دارو به صورت طولانی مدت و بیشتر از زمان پیشنهادی اجتناب کنید.
•    از جویدن ، شکستن و خرد کردن دارو درهنگام مصرف اجتناب کنید. دارو را یکباره ببلعید. این کار باعث می شود که دارو به آرامی درون بدن تجزیه شود و تاثیر خود را بگذارد.
•    فرم مایع دارو را با قاشق های اندازه گیری ویژه استفاده کنید، نه قاشق های معمولی
•    در صورت مصرف قرص آلپراوزلام با خاصیت رهایش دهانی(قرص نیراوام) موارد زیر را رعایت کنید:
•    با دستان خشک دارو را ازجعبه خارج کرده و داخل دهان بگذارید. اجازه دهید که قرص درون دهان به آرامی حل شود بدون این که بجوید یا یکباره ببلعید.
•    اگر مایلید بعد از حل شدن کامل دارو، مقداری آب یا سایر مایعات بنوشید.
•    دارو را در محل خشک، بدون رطوبت ، گرما و روشنایی نگهدارید.
•    در صورت فراموش کردن یک دوز مصرف، بلافاصله آن را مصرف کنید. اگر تقریبا نزدیک به زمان مصرف دوز بعدی ، دوز فراموش شده را به خاطرآوردید، بهتر است دوز فراموش شده را حذف کنید. از مصرف بیش از اندازه دارو به یکباره حذر کنید.
•    در صورت مصرف بیش از اندازه دارو ، سریعا به اورژانس خبر دهید زیرا کشنده است.
•    علائم ناشی از مصرف زیاد دارو عبارتند از : گیجی، خواب آلودگی، ضعف ماهیچه ای، از دست دادن تعادل، احساس سبک سری، غش و کما.
•    از مصرف میوه یا آب میوه گریپ فروت( دارابی) همزمان با  مصرف این دارو اجتناب کنید. زیرا عوارض خطرناکی دارد.
•    مصرف دارو را یکباره و بدون مشورت با پزشک قطع نکنید. شاید لازم باشد که ترک دارو به آرامی و با کاهش گام به گام میزان مصرف صورت بگیرد.
•    علائم بیماری بعد از توقف مصرف دارو ممکن است بازگشت کند. همچنین علائم خاص ترک دارو ممکن است مشاهده شود. مثل تاری دید، مشکل تمرکز، از دست دادن اشتها، اسهال، درد، کرختی و سوزن سوزن شدن ماهیچه ها، افزایش هیجان و شور.

•    اگر دارو تاثیر لازم و کافی را در رفع اضطراب نداشت به پزش اطلاع دهید.
•    علائم آلرژیک در صورت مصرف این دارو عبارتند از : کهیر، مشکل تنفسی، تورم صورت، لب و گلو.

●  عوارض جانبی خطرناک ناشی از مصرف این دارو عبارتند از:

رفتارهای پر خطر و غیر معمول، کاهش ترس از خطر
خلق افسرده، تفکر خودکشی و یا خودآزاری، بیش فعالی، آشفتگی، پرخاشگری و توهم
غش، احساس سبک سری، سرع
کاهش دفع ادرار و حتی توقف آن
درد ماهیچه ای
یرقان
•    سایر عوارض جانبی نادر و کم خطر ناشی از مصرف دارو عبارتند از:
سرگیجه، احساس عصبانیت و خواب آلودگی
فراموشی و عدم تمرکز
مشکلات خواب
ضعف ماهیچه ای ، از دست دادن تعادل، چرت و پرت گفتن
تاری دید
تهوع ، استفراغ، یبوست و تغییر اشتها و وزن
دهان خشک و یا آبکی ، افزایش تعریق
از دست دادن میل جنسی
•    داروهایی که ممکن است با آلپرازولام تداخل داشته باشد و قبل از مصرف این دارو باید به پزشک اطلاع داد عبارتند از:
قرص های ضد بارداری
داروهای سرع
آنتی بیوتیک هایی مثل : فلوکونازول، ایتراکونازول، کتاکونازول
داروهای ضد افسردگی مثل فلووکسامین، دسپیرامین، امی پیرامین
سایمیتیدن
دیلتیازم
ایزونیازید
پروپوکسی فن
•    بهتر است قبل از مصرف این دارو ، لیست کلیه داروهایی که مصرف می کنید را به پزشک اطلاع دهید. اعم از داروهای تجویزی و غیر تجویزی مثل ویتامین ها، مواد معدنی، داروهای گیاهی

●   در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آلپرازولام پزشکتان را مطلع كنید:
۱) حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپین ها و یا به هر نوع ماده غذایی ، رنگ های خوراکی ، یا نگه دارنده ها.
۲) بارداری یا شیردهی .
۳) مصرف سایرداروها به ویژه الکل ، آرامبخش ها، ضدافسردگی ها، و داروهای ضدصرع و تشنج .
۴) سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم )، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفی زم .
۵) اگر هنگام مصرف آلپرازولام دچار گیجی ، کند شدن قوای ذهنی ، خواب آلودگی شدید، تکلم کند، کاهش ضربان قلب ، تنگی نفس ، عدم تعادل ، جوش های پوست ، گلودرد، تب ، لرز، کبود شدگی یا خونریزی غیرعادی ، زخم های دهانی ، زردی پوست یا چشم ، کاهش حافظه ، بی خوابی ، آشفتگی یا تحریک پذیری شدید حتما با پزشكتان تماس بگیرید.
۶) به یاد داشته باشید، آلپرازولام می تواند اعتیادآور باشد و اگر دارو به طور ناگشهانی قطع شود ممكن است باعث بروز علایمی مانندگیجی ، کند شدن قوای ذهنی ، معده درد، افزایش تعریق ، تهوع ، استفراغ ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس گزگز یا سوزن سوزن شدن در فرد شود بنابراین قبل از قطع این دارو حتما با پزشکتان مشورت کنید.
۷) هنگامی كه از آلپرازولام استفاده می كنید، از مصرف نوشیدنی های الکلی و یا سایر داروهای خواب آور خودداری کنید، این مواد خواب آلودگی را افزایش داده و هوشیاری را کاهش می دهد.
۸) نباید آلپرازولام را به عنوان یک قرص خواب آور استفاده کنید، مگر آنکه برنامه درمانی شما اجازه دهد تا ۸ ۷ ساعت خواب داشته باشید، در غیر این صورت تا زمان خروج دارو از بدنتان ممکن است خواب آلوده بوده ، اختلال حافظه داشته باشید.

●  نکات آخر :

مصرف اين دارو نواحي زير قشري مغز شامل دستگاه ليمبيک و تشکيلات مشبک را مهار مي‌کند.

از آلپرازولام در اضطراب، اختلالات هراسي و اضطراب همراه با علايم افسردگي استفاده مي‌شود.

ميزان مصرف اين دارو در بزرگسالان 25/0 تا 5/0 ميلي‌گرم خوراکي سه بار در روز و حداکثر 4 ميلي‌گرم در روز و در مقادير تقسيم شده است. همچنين مي‌توان در سالمندان اين قرص را 25/0 ميلي گرم دو يا سه بار در روز تجويز کرد.

اين دارو نيز همانند همه داروها داراي عوارض جانبي است به طوري که روي دستگاه عصبي مرکزي، گوارشي، پوستي، قلبي عروقي و چشم و گوش و حلق و بيني آشکار مي‌شود.

سرگيجه، خواب‌آلودگي، حواس‌پرتي، سردرد، اضطراب، لرزش، تحريک، خستگي، افسردگي، بي‌خوابي، توهم، يبوست، خشکي دهان، تهوع، استفراغ، بي‌اشتهايي، اسهال، خارش، افت فشارخون، تاري ديد و وزوزگوش از جمله علايمي است که هنگام مصرف آلپرازولام ممکن است روي دهد.

در صورت حساسيت مفرط به بنزوديازپين‌ها، گلوکوم، سايکوز و حاملگي حتما به پزشکتان اطلاع دهيد. زيرا در اين صورت نبايد اين دارو را تجويز کرد. همچنين مصرف اين دارو در افراد مسن، بيماران کبدي و کليوي بايد با احتياط صورت گيرد.

براي کاهش علايم گوارشي، قرص آلپرازولام را با غذا يا شير مصرف کنيد. همچنين در صورتي که بيمار قادر به بلع کامل دارو نيست، آن را خرد کنيد و براي جلوگيري از خشکي دهان از آدامس‌هاي فاقد قند، شيريني‌هاي سفت و نوشيدن جرعه‌هاي مکرر آب استفاده کنيد.

از آلپرازولام براي استرس‌هاي روزانه يا براي مدت بيش از سه ماه استفاده نکنيد مگر با تجويز پزشک زيرا مصرف بيش از حد اين دارو مي‌تواند اعتياد ايجاد کند.
به دليل امکان بروز خواب‌آلودگي، از رانندگي کردن و ساير کارهايي که مستلزم هوشياري است، خودداري کنيد.

دقت کنيد که در اوايل مصرف آلپرازولام خواب‌آلودگي بيشتر است اما به تدريج اين دارو با بدن شما سازگاري مي‌يابد.

آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک ماده ای شیمیایی است که جانداران ذره بینی یا میکروب ها مانند باکتری،قارچ یا آغازی (پروتوزوآ) را از بین می برد یا رشد آنها را متوقف می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  واژه آنتی بیوتیک از «آنتی‏بیوسیز» گرفته شده است. آنتی به معنی «ضد» و بیوسیز به معنی «زیست» است. آنتی بیوتیک‏ها فقط انواع معینی از موجودات میکروسکوپی (مثل باکتری‏ها) را از بین می‏برند. در واقع آنتی‏بیوتیک‏ها مواد شیمیایی‏اند که از برخی موجودات ذره‏بینی مثل باکتری و کپک و یا برخی از گیاهان به دست می‏آیند.

عصر استفاده از آنتی‏بیوتیک از حدود سال 1928 میلادی با کشف نوعی «پنی‏سیلین» توسط  «سرالکساندر فلمینگ» آغاز شد. پنی‏سیلین در درمان ذات‏الریه سرفه التهاب گلو، کورک‏ها، زخم‏ها و غیره موثر است. «استرپتومایسین» نوع دیگری از آنتی‏بیوتیک است که برای درمان بیماری سل استفاده می‏شود.

بنابراین از آنتی بیوتیک ها می توان برای درمان بیماری هایی که میکروب ها در بدن به وجود می آورند استفاده کرد.

مواد طبیعی با خاصیت ضد میکروبی موادی از شیر ترش گرفته تا لاک لاک پشت از هزاران سال قبل مورد استفاده بوده اند، اما عصر آنتی بیوتیک های مدرن از سال ۱۹۲۶ آغاز شد که آلکساندر فلمینگ کشف کرد که یک قارچ کپکی از جنس پنی سیلیوم ماده ای تولید می کند که می تواند برخی از انواع باکتری را از بین ببرد.

از آن هنگام تاکنون تعداد زیادی از آنتی بیوتیک که برخی مانند پنی سیلین منشاء طبیعی دارند و برخی دیگر به طور مصنوعی ساخته شده اند، برای درمان بیماری های میکروبی از گلودرد چرکی گرفته تا سل و سوزاک مورد استفاده قرار می گیرند.

آنتی بیوتیک ها بر خلاف درمان های قدیمی برای درمان عفونت ها که معمولا حاوی موادی شیمیایی مانند استرکنین یا آرسنیک بودند و خود دارای سمیت زیادی بودند، عوارض جانبی نسبتا کمی دارند و به طور کارآمدی میکروب ها را از بین می برند.

اولین آنتی بیوتیک ها از جانداران زنده به دست می آمدند، مانند پنی سیلین که از قارچ پنی سیلیوم به دست می آید یا استرپتومایسین که از باکتری جنس استرپتومایسس آن را تولید می کند اما با پیشرفت شیمی آلی امروزه بسیاری از آنتی بیوتیک ها به صورت مصنوعی ساخته می شوند مانند داروهای سولفونامیدی.

آنتی بيوتيکها از مهمترين داروهای ضد باکتريايی می باشند که در درمان بيماريهای مختلف انسان و دام بکار می روند . طبق تعريف اوليه ای که ارائه شده , آنتی بيوتيکها موادی هستند که توسط ميکروارگانيسمها توليد شده و اثر مهاری يا تخريبی خود را روی ساير ميکروارگانيسمها ظاهر می سازند . ( فارماکولوژی دارو های ضد باکتريايی در دامپزشکی تاليف دکتر سيد محمد فقيهی , بيماريهای قناری تاليف دکترنريمان شيخی) .

●  تقسيم بندی آنتی بيوتيکها از نظر منشاء :

1- منشاء طبيعی
– کفکها , مانند : پنی سيلين های طبيعی و گريزئوفولوين
– قارچهای پست , مانند : استرپتو مايسين – کلر تتراسيکلين – اکسی تتراسيکلين – اريترومايسين – نئومايسين – نيستاتين و سفالوسپورين
– باکتری ها , مانند : باسيتراسين – پلی ميکسين ها و تايروتريسين
2- منشاء نيمه ساختگی
– مانند : اگزاسيلين – گلوگزاسيلين – آمپی سيلين – دی هيدرواسترپتومايسين – تتراسيکلين
3- منشاء ساختگی
– مانند : کلرامفنيکل و رولی تتراسيکلين

●  طيف اثر آنتی بيوتيکها :

بعضی آنتی بيوتيکها روی عده زيادی از جرمها موثر هستند لذا به اين دسته از آنتی بيوتيکها , وسيع الطيف گويند و بعضی فقط روی عده کمی اثر می کنند که آنها را با طيف محدود می نامند . براين اساس آنتی بيوتيکها به سه گروه تقسيم می شوند :
– گروه اول عمد تا روی باکتری های گرم مثبت موثرند مانند پنی سيلين های نيمه ساختگی .
– گروه دوم عمد تا روی باکتری های گرم منفی هوازی اثر می گذارند مانند پلی ميکسين ها
– گروه سوم روی هر دو دسته باکتری های گرم مثبت و منفی موثرند مانند تتراسيکلين ها

●  سينرژيسم و آنتاگونيسم اثر:

آنتی بيوتيکها را بر اساس دارا بودن توافق اثر و يا تضاد اثر با يکديگر به دو گروه تقسيم نموده اند .
گروه اول شامل : پنی سيلين ها – استرپتومايسين – باسيتراسين – نئو مايسين و پلی ميکسين ها است .
گروه دوم شامل : تتراسيکلين ها – کلرامفنيکل – اريترومايسين و نووبيوسين می باشد .
هر يک از اين دو گروه درداخل خود ممکن است سينرژيسم اثر داشته باشند ولی آنتاگونيسم اثر ندارند . اما دارو های گروه اول ممکن است با گروه دوم آنتاگونيسم اثر داشته باشند . برای مثال پنی سيلين با استرپتومايسين سينرژيسم اثر دارد و پنی سيلين و کلرامفنيکل با يکديگر آنتاگونيسم اثر دارند .

●  مقاومت باکتريايی :

بر اثر يکسری عوامل از جمله مصرف بی رويه داروها باکتريها می توانند نسبت به آنتی بيوتيکهای مختلف مقاومت پيدا کنند اين موضوع امروزه مشکل بزرگی ايجاد کرده است و شايد همين امر باعث پيدايش روز افزون آنتی بيوتيکهای جديد می گردد . برای مثال پس ازکشف پنی سيلين سوشهای مقاوم استافيلو کوک بند رت مشاهده می شد ولی پس از دهه پنجاه ميلادی به بعد سوشهای مقاوم رو به افزايش گذاشت بطوری که در دهه پنجاه و پنج , پنجاه درصد کل سوشهای جدا شده استافيلو کوک مقاوم بودند .

به یاد داشته باشید که آنتی بیوتیک ها می توانند مضر باشند

لازم است بیماران در هنگام بیماری از مصرف بی رویه دارو از جمله آنتی بیوتیک ها مانند آموکسی سیلین جدا خودداری کنند. زیرا در هنگام مصرف دارو تعدادی از ویروس های لازم در بدن به همراه دیگر ویروس ها کشته می شوند که این خود باعث فراهم کردن زمینه بیشتر بیماری هاست.

مصرف آنتی بیوتیک ها، تنها در صورت وجود علائمی خاص هنگام سرماخوردگی مجاز است.

بدن انسان به گونه ای آفریده شده که گاهی اوقات پیام های درد را به شکل گرفتگی بینی، سرفه یا جراحت گلو نشان می دهد. در این شرایط اغلب افراد می کوشند تا در اولین فرصت با مصرف آنتی بیوتیک علائم سرماخوردگی را در همان مراحل خفیف بهبود دهند در صورتی که آنتی بیوتیک هیچگونه تأثیری بر این علائم ندارد.

آنتی بیوتیک ها، داروی کشنده باکتری ها هستند که در ۹۰ درصد از عفونت های مجاری تنفسی از جمله آنفلوآنزا مؤثر بوده و عفونت های سینوسی را بهبود می بخشد.

از آنجا که آنتی بیوتیک ها بر ویروس ها بی اثرند، افتراق عامل بوجود آورنده بیماری توسط پزشک نقش مهمی در استفاده مؤثر از داروها و التیام بیماری ها دارد.

بنابراین لازم است یکسری علائم در فرد بیمار وجود داشته باشد تا وجود باکتری ثابت شده و نیاز به مصرف آنتی بیوتیک مشخص شود.

●  علاوه بر نشانه هایی که پزشک متخصص در فرد بیمار پیدا می کند وجود پنج علامت برای مصرف آنتی بیوتیک ضروری شمرده شده است تا به این ترتیب از مصرف خودسرانه این قبیل داروها پیشگیری شود.

▪ تب:

افزایش دمای بدن، لرز و احساس سرما از نشانه های ورود باکتری ها به بدن است. اگرچه این علائم به واسطه ورود ویروس ها نیز در بدن تظاهر پیدا می کنند ولی تداوم آنها نشانه ای از نیاز به آنتی بیوتیک است.

▪ طول مدت بیماری:

از آنجا که عفونت های ویروسی به سینوس ها گسترش پیدا می کند و ممکن است با عفونت های باکتریایی همراه شود، چنانچه سرماخوردگی های ویروسی بیش از ۱۰ الی ۱۴ روز ادامه پیدا کند نیاز به مصرف آنتی بیوتیک مناسب با تجویز پزشک وجود دارد.

▪ ترشحات رنگی:

اغلب ترشحات مجاری هوایی که توسط ویروس ها به وجود می آیند، آبکی و شفاف هستند اما چنانچه این ترشحات سبزرنگ شده باشند، عفونت باکتریایی تلقی می شوند، بنابراین نیاز به مراجعه به متخصص دارد.

▪ زخم گلو:

اگرچه مخاط قرمزرنگ گلو و بلع دردناک در انواع سرماخوردگی ها وجود دارد اما لکه های سفیدرنگی که پزشک در حلق تشخیص می دهد نشان از عفونت های باکتریایی است.

▪ تست آزمایشگاهی:

بررسی خلط سینه یا ترشحات بینی در آزمایشگاه، روش مناسبی برای نوع میکروب وارد شده به بدن است. از آنجا که کشت باکتری ها حداقل دو روز زمان نیاز داشته و پرهزینه تر است، این روش در رابطه با تشخیص عفونت سل، کاربرد بیشتری دارد.

●  عوارض جانبی آنتی بيوتيکها:

عمدتاً شامل ناراحتی های ملايم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال يا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بيوتيکها ممکن است باعث حساسيت به نور آفتاب شوند.

درصورت داشتن عوارض زير با پزشک تماس بگيريد:

استفراغ ، اسهال آبکی شديد، دردهای شکمی شديد، پلاکهای سفيد بر روی زبان ، وجود ترشح يا خارش واژن ( ناحيه تناسلی خانمها)

واکنش های حساسيتی:

بعضی افراد به بعضی گروههای آنتی بيوتيکها (عمدتاً گروه پنی سيلين ها) حساسيت دارند ، در اين صورت پزشک در صورت آگاهی، آنتی بيوتيک آن گروه را تجويز نخواهد کرد. علائم حساسيت شامل جوشهای ريز قرمز ، خارش ، کهير ٬ ورم لب ٬ صورت و زبان و موارد شديدتر مثل سختی در تنفس و کاهش فشار خون می باشد.

در خانمها ٬ علاوه بر موارد فوق بايد به نکات زير توجه شود:

1- ممکن است مصرف آنتی بيوتيک منجر به عفونت قارچی واژن شود ٬ علت اين مساله اين است که در اثر مصرف اين داروها ٬ باکتريهای معمول که در واژن زندگی می کنند ٬ کشته ميشوند و در نتيجه قارچ بسرعت رشد ميکند. علائم ٬ شامل يکی يا بيشتر از اين حالتهاست: خارش ٬ سوزش ٬ درد در زمان نزديکی و ترشحات واژن

2- آنتی بيوتيک ممکن است باعث شود تاثير قرصهای خوراکی جلوگيری از بارداری کم شود ٬ چه بسا در طول دوره درمان با آنتی بيوتيک استفاده ازروشهای ديگر ضد بارداری لازم باشد که در اين موارد بايد از داروساز يا پزشک مشاوره بگيريد.

3 – درخانمهای باردار ٬ بعضی آنتی بيوتيکها ميتوانند از جفت عبور کنند و به جنين صدمه برسانند.

پزشک بايد از تمام مسائل فوق آگاه باشد.

عوارض ناشی از ايندومتاسين

ايندومتاسين يك داروي ضد التهاب غير استروئيدي است. عوارض ناخواسته ناشي از اين دارو در     60-30 درصد مصرف كنندگان آن مشاهده مي شود. اغلب عوارض ناخواسته ناشي از اين دارو وابسته به دوز مي باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  فراواني عوارض ناخواسته ناشي از فرم آهسته رهش و كپسول هاي موجود اين دارو يكسان است. شايع ترين عوارض ناشي از ايندومتاسين عوارض عصبي و گوارشي مي باشد.

يكي از عوارض ناشي از ايندومتاسين سردرد است كه در 10 درصد افراد مصرف كننده بروز مي كند. زمان بروز سردرد، معمولاً صبحها بوده و در اين زمان از شدت بالاتري برخوردار است. اين سردرد همراه با تهوع، تورم رگ شقيقه، آتاكسي، لرزش، گيجي، بي خوابي و سرگيجه مي باشد.

علاوه براين عوارض ايندومتاسين ممكن است باعث ايجاد پرفشار خوني، پرفشار خوني ريوي، كاهش فعاليت عوامل كاهنده فشار و باعث افزايش اثر پر فشار خوني سمپاتوميمتيك ها گردد. همچنين به ندرت افت فشار خون با مصرف اين دارو نيز به وقوع پيوسته است.

نكات ذيل در مصرف ايندومتاسين بايد مورد توجه قرار گيرد:

1-احتمال بروز خطرات شديد گوارشي در مصرف كنندگان ايندومتاسين، به خصوص در دوره طولاني مدت را بايد در نظر گرفت. اين دارو در بيماران با ضايعات فعال دستگاه گوارش و تاريخچه عود آن نبايد مصرف شود.

2-ايندومتاسين در بيماران مبتلا به نارسايي قلبي، پرفشار خوني و مشكلات احتباس آب، بايد با احتياط مصرف شود. زيرا احتمال تشديد احتباس آب وجود دارد.

3-مصرف ايندومتاسين در سالمندان به علت احتمال بالاي بروز حوادث سايكوتيك و اثرات سوء گوارشي بايد با احتياط صورت گيرد.

4-اين دارو در بيماران با سابقه ابتلا به افسردگي، اختلالات رواني، صرع و سندرم پاركينسون بايد با احتياط شديد مصرف شود، زيرا ممكن است باعث تشديد موارد فوق گردد.

5-NSAIDs از جمله ايندومتاسين ممكن است باعث پنهان ماندن علائم عفونت گردند. بنابراين در فرد مبتلا به عفونت، بايد با احتياط كامل مورد مصرف قرار گيرند.

6-به علت اثرات هپاتوتوكسيسيته شديد و كشنده ناشي از مصرف ايندومتاسين، در صورت مشاهده هرگونه علائم واكنشهاي شديد كبدي دارو درماني بايد قطع شود.

7-مصرف كورتيكوستروئيدها به همراه ايندومتاسين به دليل افزايش احتمال بروز عوارض گوارشي با احتياط بايد صورت گيرد.

آزیترومایسین ( AZITHROMYCIN )

آبان ۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

آزيترومايسين جزء آنتي بيوتيک ها و از دسته ماکرولید ها می باشد که در درمان برخی عفونت های باکتریایی مانند عفونت های دستگاه تنفسی، دستگاه تناسلی، گوش میانی، پوست، گلو و عفونت های بیمارستانی استفاده می شود. این دارو در بیماران مبتلا به ایدز برای پیشگیری از بروز پنومونی(عفونت ریه) تجویز می گردد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آزیترومایسین یک آنتی بیوتیک است که برای گلودرد استرپتوکوکی ، برونشیت ، برخی انواع سینه پهلو (پنومونی )، و عفونت های کلامیدیایی تجویز می شود.

● چگونگی مصرف

آزیترومایسین باید با شکم خالی خورده شود، حداقل ۱ ساعت قبل یا ۲ساعت بعد از غذا. این دارو برای بعضی از عفونت ها به صورت تک نوبتی تجویز می شود یا در سایر موارد به شکل روزی یک نوبت برای ۵ روز. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی در صورت احساس بهبودی . چنانچه پیش از مصرف تمام دارو آن را قطع کنید علایمتان ممکن است برگشت کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است ، این نوبت فراموش شده را رها کرده ، به برنامه منظم دارویی تان بازگردید.

● هشدارها و عوارض جانبی

در صورت بروز هریک از علایم زیر، مصرف آزیترومایسین را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال ، دردهای شکمی ، تهوع و استفراغ ، زخم های دهانی یا زبان ، خارش یا ترشح واژن ، پلاک های سفید در دهان یا روی زبان ، تب ، درد مفصلی یا بثورات جلدی . یک پاسخ حساسیتی نادر به آنتی بیوتیک ها آنافیلاکس است که نیازمند توجه و مراقبت فوری پزشکی می باشد. از آنجایی که آنافیلاکس به سرعت پیشرفت می کند، در صورت بروز تورم لب ها و دور چشم ، کهیر یا تورم های پوستی ، غش ناگهانی ، ضربان قلب تند یا خس خس سینه یا مشکل در تنفس ، مصرف دارو را قطع کرده بلافاصله با یک مرکز خدمات اضطراری پزشکی تماس بگیرید.

● موارد احتیاط

▪ در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آزیترومایسین ، پزشکتان را مطلع سازید:

ـ حساسیت به آزیترومایسین ، اریترومایسین ، یا آنتی بیوتیک های دیگر.
ـ بارداری یا شیردهی .
ـ مصرف داروهای دیگر، به ویژه کاربامازپین ، سیکلوسپورین ، ضدانعقادها (رقیق کننده های خون مثل وارفارین )، تئوفیلین ، و آنتی اسیدهای حاوی آلومینیم / منیزیم .
ـ سابقه یا ابتلا به بیماری کبدی .

● هنگام مصرف آزیترومایسین توصیه می شود

ـ حتی در صورت احساس بهبود دوره کامل دارویتان را مصرف کنید تا عفونت در بدنتان درمان شده ، از عود بیماری جلوگیری شود.
ـ اگر ظرف ۳ روز از آغاز درمان با آزیترومایسین احساس بهبودی نکردید با پزشکتان مشورت کنید.
ـ آزیترومایسین را دور از دسترس کودکان ، دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط آزیترومایسین فاسد می شود).

● هنگام مصرف آزیترومایسین نباید

ـ از داروهای تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید.
ـ پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشکتان .

نکات مهم در مورد آزيترومايسين

1- آزيترومايسين بايد با شکم‌ خالي، حداقل‌ يک ساعت‌ قبل‌ يا دو ساعت‌ بعد از غذا‌ خورده‌ شود.
2 مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ مصرف‌ شود‌.
3 چنانچه‌ پيش‌ از مصرف‌ تمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنيد علايمتان‌ ممکن‌ است‌ برگشت‌ کنند.
4 اگر يک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کرديد، به‌ مجردي‌ که‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ کنيد. البته‌ اگر تقريبا موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، اين‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد.
5 در صورت‌ بروز هريک‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ آزيترومايسين را قطع‌ کرده‌، با پزشک‌تان‌ تماس‌ بگيريد: اسهال‌، دردهاي‌ شکمي‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌ يا زبان‌، پلاک‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌، تب، درد مفصلي‌ يا بثورات‌ جلدي‌.
6 در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، کهير يا تورم‌هاي‌ پوستي‌، غش‌ ناگهاني‌، ضربان‌ قلب‌ تند يا خس‌‌خس‌ سينه‌ يا مشکل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ کرده‌ بلافاصله‌ با يک‌ مرکز خدمات‌ اضطراري‌ پزشکي‌ تماس‌ بگيريد.
7 در صورت‌ وجود هريک‌ از اين موارد پيش‌ از مصرف‌ آزيترومايسين‌‌، پزشک‌تان‌ را مطلع‌ سازيد:
• حساسيت‌ به‌ آزيترومايسين‌‌
• بارداري‌ يا شيردهي‌
• مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ کاربامازپين، ضدانعقادها (رقيق‌ کننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌ )، تئوفيلين و آنتي‌اسيدهاي‌ حاوي‌ آلومينيوم‌/ منيزيم‌
• سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌ کبدي‌
8 حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود، دوره‌ کامل‌ دارويتان‌ را مصرف‌ کنيد تا از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود. اگر ظرف‌ سه روز از آغاز درمان‌ با آزيترومايسين‌‌ احساس‌ بهبودي نکرديد با پزشک‌تان‌ مشورت‌ کنيد.
9 آزيترومايسين‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداريد. (در اين‌ شرايط‌ آزيترومايسين‌ فاسد نمي‌شود)
10 نبايد از داروهاي‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنيد. نبايد پيش‌ از اتمام‌ دارويتان،‌ مگر به‌ دستور پزشکتان‌ آن‌ را قطع‌ کنيد.

ایندومتاسین ( INDOMETHACIN )

آبان ۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

داروی ایندومتاسین جزو داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) میباشد و بنابراین دارویی مسکن است. ایندومتاسین مسكن غیرمخدری است كه برای تسكین آرتریت‌ها یا التهاب و درد مفاصل استفاده می‌شود. به سبب خواص ضدالتهابی‌اش، در درمان بیماری‌هایی مثل آرتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنكیلوزان، آرتروز، آرتریت نقرسی ، التهاب مفصل و التهاب تاندون بسیار مؤثراست. ایندومتاسین از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ایندومتاسین را همیشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، یا با آنتی اسید بخورید تا به معده‌تان كمتر آسیب بزند و موجب سوزش معده نشود.

پیش از ریختن سوسپانسیون آن، شیشه دارو را به خوبی تكان دهید. برای جلوگیری از تحریك و آسیب مری، پس از خوردن قرص و كپسول ایندومتاسین، 15 تا 30 دقیقه دراز نكشید.

موارد مصرف

ایندومتاسین مسکنی بسیار قوی است که معمولاً برای کاهش دردهای مفصلی برای سالخوردگان تجویز می‌شود. قدرت ضد درد بودن این مسکن از پیروکسیکام بیشتر است.
نام‌های غیر ژنریک

این دارو با نام‌های تجاری INDIC و INDOSUPP نیز عرضه می‌شود.

اشکال دارو

این دارو بصورت کپسول ۲۵ میلی گرمی، قرص آهسته رهش ۷۵ میلی گرمی و شیاف‌های ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرمی ارائه می‌شود.
مقدار مصرف دارو

بزرگسالان: ابتدا ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم، دو تا سه بار در روز. سپس یک هفته درمیان به میزان ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم در هر نوبت افزایش می‌یابد. مقدار مصرف روزانه حداکثر ۲۰۰ میلیگرم می‌باشد. پس از گرفتن نتیجه مقدار مصرف به پایین‌ترین دوز کاهش می‌یابد.

کودکان:۱/۵ تا ۲/۵ میلیگرم به ازای هر کیلو وزن بدن بطور روزانه در سه یا چهار نوبت.حداکثر مقدار مجاز ۴ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می‌باشد. پس از گرفتن نتیجه مقدار مصرف به پایین‌ترین حد که علائم بیماری را کنترل کند کاهش می‌یابد.

عوارض جانبی

شایع‌ترین عوارض جانبی: اختلالات گوارشی، تهوع و اسهال، سردرد شدید هنگام صبح. خواب آلودگی، سرگیجه، ناراحتی عصبی، وزوز گوش و بیخوابیو بالا بردن فشار خون

نکات قال توجه

۱) ایندومتاسین مسکن غیرمخدری است که برای تسکین آرتریت ها یا التهاب مفاصل متوسط تا شدید استفاده می شود.
۲) به سبب خواص ضدالتهابی اش، در درمان بیماری هایی مثل آرتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتروز، آرتریت نقرسی، التهاب بورس مفصل و التهاب تاندون بسیار مؤثراست. ایندومتاسین از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی است.
۳) ایندومتاسین را همیشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، یا با آنتی اسید بخورید تا به معده تان کمتر آسیب بزند و موجب سوزش سردل نشود. پیش از ریختن سوسپانسیون آن، شیشه دارو را به خوبی تکان دهید. برای جلوگیری از تحریک و آسیب به مری پس از خوردن قرص و کپسول ایندومتاسین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه دراز نکشید.
۴) در صورت بروز هریک از علایم زیر مصرف ایندومتاسین را قطع کنید: درد قفسه سینه، خستگی یا خواب آلودگی شدید، سردرد شدید هنگام صبح، تغییرات خلقی یا گیجی، گزگز انگشتان دست ها و پاها، خون ریزی از مقعد (در موارد استعمال شیاف)، درد یا سوزش معده، تهوع یا استفراغ، مدفوع سیاه و قیری، لرز، تب، درد عضلانی، به ویژه اگر درست قبل یا هم زمان با بروز بثورات جلدی رخ دهند، افزایش وزن، کبودی یا خون ریزی غیرعادی، بثورات جلدی، زخم های دهانی یا تب یا گلودردی که پیش از مصرف ایندومتاسین وجود نداشته است.
۵) افراد مسن بیشتر از سایرین در معرض خطر مشکلات گوارشی و دیگر مشکلات خون ریزی دهنده هستند..
۶) یک واکنش حساسیتی نادر به ایندومتاسین آنافیلاکسی است که به مراقبت و توجه فوری و پزشکی نیاز دارد. آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت می کند. در صورت بروز تورم لب ها و اطراف چشم، کهیر یا تورم های روی پوست، ضربان قلب تند، خس خس سینه یا مشکل در تنفس، مصرف ایندومتاسین را قطع کرده، با یک مرکز اورژانس پزشکی تماس بگیرید.
۷) در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف ایندومتاسین، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی، سابقه ابتلا یا ابتلا به پولیپ های بینی مرتبط با آسپرین، زخم های یا التهاب های دستگاه گوارش، هموفیلی یا دیگر مشکلات خون ریزی دهنده، زخم های دهانی یا بیماری های کبدی یا کلیوی.
۸) هنگام مصرف ایندومتاسین توصیه می شود برچسب روی همه داروهای مجاز بدون نسخه را به دقت بخوانید تا مطمئن شوید که دارویی مصرف نمی کنید که حاوی داروهای ضد التهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن) یا داروهایی که با ایندومتاسین تداخل ایجاد می کند، باشد. به خاطر داشته باشید که آسپرین یک داروی ضدالتهابی غیراستروییدی است.
۹) پیش از انجام هرگونه عمل جراحی یا کارهای دندانپزشکی سایر پزشکان را از اینکه ایندومتاسین مصرف می کنید، مطلع سازید. این دارو ممکن است موجب کبودی یا خون ریزی شدید شود.

زاندروکس XANDROX

مهر ۲۹, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

زاندروکس XANDROX دارویی است که برای افزایش رشد مو و درمان ریزش مو استفاده می شوند. در این بخش از مجله پزشکی دکتر سلام شما را با زاندروکس آشنا می کنیم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،    ماده اصلی داروی زاندروکس XANDROX  همان مینوکسیدیل است و بر خلاف تمام تبلیغات اینترنتی که این محلول ( دارو ) را معجزه پرشکی اعلام می کنند تفاوت چندانی با مینوکسیدیل ندارد زاندروکس  از موارد ذیل تشکیل شده است:

– MINOXIDIL RETINOIC KETOCONAZOLE اسید AZELAIC مزایای MINOXIDIL یک محرک رشد مجدد مو می باشد که نتایج آن تثبیت شده است .

نکاتی که در هنگام مصرف زاندروکس باید رعایت گردد :

۱- از تماس محلول با چشم و دهان خودداری فرمایید

۲- هرگز برای جای دیگر بدن استفاده نکنید .

۳- بیش از مقدار توصیه شده استفاده نکنید .

۴- پس از استعمال حتما دستها را بشویید .

۵- استفاده محلول برای سنین زیر ۱۸ سال توصیه نمی شود .

۶- برای خانمهای حامله و خانمهایی که در مرحل اولیه حاملگی هستند توصیه نمی شود . اگر ریزش موی خود مطمئن نیستید استفاده از زاندروکس توصیه نمی گردد

۷- اگر به تازگی ریزش موی شما شروع شده استفاده از زاندروکس توصیه نمی شود .

۸- زاندروکس بر روی ریزش ارثی تاثیر ندارد .

۹- اگر پوست حساس دارید و یا لکه های قرمز و حساسیتهای پوستی دارید استفاده از زاندروکس تا درمان آن حساسیت توصیه نمی شود .

۱۰- از تابش مستقیم خورشید بر روی پوست سر و خود محلول جلوگیری می کند .

موارد منع مصرف زاندروکس :

موارد منع مصرف شامل تمام موارد منع مصرف مینوکسیدیل و همچنین موارد زیر است :

عموما خارش و قرمزی محسوس بر روی پوست سر ایجاد می گردد . اگر این خاصیت ادامه پیدا کند . حتما با پزشک مشورت نمایید .

در صورت تماس با چشم فورا با آب شستشو دهید .

اگر شما آلرژی و یا حساسیت به خصوصی دارید در مصرف زاندروکس حتما با پزشک مشورت نمایید .

در موارد عارض شده زیر مصرف دارو را قطع کرده و حتما به پزشک مراجعه فرمایید .

۱- درد سینه ۲- طپش قلب ۳- غش کردن ۴- افزایش وزن ناگهانی ۵- ضخامت موهای صورت ۶- قرمزی و حساسیت طولانی مدت پوست سر

اگر می خواهید درمورد منوکسیدیل نیز اطلاعات کسب کنید از طریق لینک زیر می توانید به بخش توضیحات مینوکسیدیل مراجعه کنید.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »