آلپرازولام

اسم دارو : آلپرازولام ( Alprazolam )

گروه دارویی     بنزودیازپین

گروه درمانی     ضد اضطراب

گروه مصرف در حاملگی     D

موارد، روش و مقادیر مصرف :

اضطراب بالغین : ۰٫۲۵-۰٫۵mg PO tid ، حداکثر ۴mg/d

اختلال پانیک بالغین : ۰٫۵mg PO tid ، حداکثر ۱۰mg/d

موارد منع مصرف :

حساسیت مفرط به دارو یا بنزود یازپین های دیگر گلوکوم زاویه بسته

●  عوارض جانبی :

شایع : خواب آلودگی ، احساس سبکی در سر ، افسردگی ، خشکی دهان ، اسهال ، یبوستخطرناک : ندارد.

آلپرازولام ( Alprazolam )از جمله داروهای خانواده بزرگ بنزودیازپامین ها می باشد. این دارو مواد شیمیای موجود در مغز را که ممکن است دچار عدم توازن و تعادل شده باشد و در نتیجه ایجاد اضطراب کرده ، تحت تاثیر و تنظیم قرار دهد. بنابراین این دارو عمدتا برای درمان اختلالات اضطراب، دستپاچگی و اضطراب ناشی از افسردگی تجویز می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  این دارو به شکل قرص و در اندازه‌های ۲۵/۰ میلی گرم و ۵/۰ میلی گرمی در داروخانه‌ها و با تجویز پزشک به فروش می‌رسد.

آلپرازولام برای تسکین اضطراب ، اختلالات خواب ، و اختلالات هراس تجویز می شود و دارای نام های تجاری مختلفی است .آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات متفاوت تجویز می شود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید.

به دقت از دستورات پزشکتان پیروی کنید. شکل مایع آلپرازولام را می توان با مایعات یا غذاهای نیمه جامد مثل مارمالاد پودینگ مخلوط کرد. اجازه ندهید آلپرازولام مایع یخ بزند.

اگر یک نوبت دارو را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید آن را مصرف کنید. اگر نزدیک نوبت بعدی بود، نوبت بعدی را حذف کنید و سپس به برنامه دارویی منظم تان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

مکانیسم‌ اثر: این‌ دارو با محل‌ اتصال‌بنزودیازپین‌ها بر روی‌ گیرنده‌ گابا تداخل‌نموده‌ و موجب‌ تقویت‌ اثر مهاری‌ گابا درسیستم‌ اعصاب‌ مرکزی‌ می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: از راه‌ خوراکی‌ به‌ سرعت‌جذب‌ می‌شود. این‌ دارو از طریق‌ ادرار دفع‌می‌شود. نیمه‌ عمر آن‌ بین‌ ۱۲-۱۵ ساعت‌می‌باشد.

موارد منع‌ مصرف‌: این‌ دارو در مواردضعف‌ تنفسی‌، نارسایی‌ حاد ریوی‌، اختلال‌شدید کبدی‌، وجود ترس‌، وسواس‌ وسایکوز مزمن‌ نباید مصرف‌ شود. ضمنŠنباید به‌ تنهایی‌ در افسردگی‌ یا اضطراب‌همراه‌ با افسردگی‌ تجویز گردد.

●  هشدارها:

۱ ـ این‌ دارو در درمان‌ کوتاه‌مدت‌ (فقط به‌ مدت‌ ۲-۴ هفته‌) اضطراب‌شدید و ناتوان‌ کننده‌ که‌ با بی‌خوابی‌ یااختلالات‌ سایکوتیک‌ همراه‌ است‌، مصرف‌می‌شود.

۲ ـ با مصرف‌ این‌ دارو در بیمارانی‌ که‌سابقه‌ وابستگی‌ به‌ دارو داشته‌ و یا دارای‌اختلال‌ شدید شخصیتی‌ هستند، احتمال‌وابستگی‌ وجود دارد.

۳ ـ این‌ دارو در بیماری‌ تنفسی‌ و ضعف‌عضلانی‌ و سابقه‌ وابستگی‌ دارویی‌، بااحتیاط مصرف‌ شود.

۴ ـ این‌ دارو با ایجاد خواب‌آلودگی‌،براعمالی‌ که‌ نیاز به‌ مهارت‌ دارند، مثل‌رانندگی‌ تأثیر می‌گذارد.

عوارض‌ جانبی‌: خواب‌ آلودگی‌ و سبکی‌ سردر روز بعد، توهم‌ و عدم‌ تعادل‌، فراموشی‌،وابستگی‌، تحریک‌پذیری‌ از عوارض‌ جانبی‌شایع‌ دارو می‌باشند.

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ توأم‌ این‌ داروبا داروهای‌ مضعف‌ CNS مثل‌ داروهای‌ضد جنون‌ و داروهای‌ ضد زیادی‌ فشارخون‌ مسدد گیرنده‌ آلفا آدرنرژیک‌ وداروهای‌ ضد هیستامین‌ موجب‌ افزایش‌تضعیف‌ CNSمی‌گردد. متابولیسم‌ این‌دارو توسط سایمتیدین‌ مهار و توسطریفامپین‌ افزایش‌ می‌یابد.

این‌ دارو با اثر لوودوپا ضدیت‌ می‌کند.

●  نکات‌ قابل‌ توصیه‌:

۱ ـ در سالمندان‌، افرادناتوان‌، وجود اختلال‌ کبد و کلیه‌، مقدارمصرف‌ دارو کاهش‌ یابد.

۲ ـ از مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ این‌ دارو وسپس‌ قطع‌ ناگهانی‌ آن‌ اجتناب‌ شود.

۳ ـ در کودکان‌، این‌ دارو فقط برای‌ کاهش‌اضطراب‌ شدید ناشی‌ از ترس‌ (مثلا قبل‌ ازجراحی‌) که‌ موجب‌ بی‌خوابی‌ شده‌ است‌استفاده‌ گردد.

مقدار مصرف‌: ۰/۲۵ تا ۰/۵ میلی‌گرم‌ ۳ باردر روز (در سالمندان‌ ۰/۲۵ میلی‌گرم‌ ۲ تا ۳بار در روز) که‌ در صورت‌ نیاز تا حداکثر ۳میلی‌گرم‌ در روز افزایش‌ می‌یابد. مصرف‌این‌ دارو در کودکان‌ توصیه‌ نمی‌شود

•    این دارو تحت نام های تجاری دیگری مثل زاناکس(xanax)  و نیراوام(niravam)نیز موجود می باشد. سایر فرمول های ژنریک این دارو نیز موجود می باشد.
•    مواردی که قبل از مصرف این دارو باید از آن مطلع باشید.
•    در صورت داشتن حساسیت  و آلرژی نسبت به این دارو و یا سایر بنزودیازپام ها مثل کلرودیازپوکساید، کلروزپات، دیازپام،  لورازپام و یا اگزازپام ا زخوردن این دارو اجتناب کنید.
•    این دارو می تواند باعث بروز عیوب مادرزادی در نوزاد شود. بنابر این زنان باردار باید از مصرف این دارو خودداری کنند.
•    این دارو ممکن است از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شود و به او آسیب بزند. بنابر این مادران شیرده نیز نباید این دارو را مصرف کنند.تاثیر تسلی بخش این دارو در افراد مسن طولانی تر است . در این وضعیت امکان افتادن و یا سایر آسیب های تصادفی افزایش می یابد. بنابراین بعد از مصرف دارو توسط این افراد، باید کاملا مراقب باشند.
•    به طور کلی در صورت مصرف دارو ، عکس العمل افراد ضعیف می شود . بنابراین بعد از مصرف دارو از رانندگی و یا انجام سایر فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارد اجتناب کنید.
•    در صورت مصرف این دارو از نوشیدن الکل و یا سایر نوشیدنی های الکلی اجتناب کنید. زیرا  باعث افزایش خواب آلودگی می شود.
•    از خوردن سایر داروهای خواب آور در دوره مصرف این دارو اجتناب کنید، زیرا باعث افزایش خواب آلودگی می شود.
•    این دارو اعتیاد آور است و بنابراین تنها باید در صورت تجویز پزشک مصرف شود. این دارو نباید به افراد دیگر داده شود، به خصوص افرادی که سابقه سو مصرف دارویی و اعتیاد دارند. بنابراین بهتر است در محل امنی دور از دسترس دیگران نگهداری شود.
•    از خرید این دارو به صورت اینترنتی و یا از سایر فروشندگان دوره گرد خودداری کنید. زیرا ممکن است دارو دارای ترکیبات خطرناک باشد و یا توسط کارخانه های داروسازی مجوز دار تولید نشده باشد.
•    مصرف این دارو برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع است.
•    اگر مبتلا به امراض زیر هستید یا شرایط خاصی نظیر موارد زیر دارید بهتر است از مصرف این دارو اجتناب کنید.
۱-    گلوکوما
۲-    در صورت مصرف داروهایی مثل ایتراکونازول(اسپورانوکس) یا کتوکونازول(نیزورال)
۳-    در صورت داشتن حساسیت نسبت به این دارو و یا سایر داروهای خانواده بنزودیازپامین ها
۴-    در صورت داشتن آسم، برونشیت، آمفیزم، اختلالات تنفسی مزمن و یا سایر بیماری های تنفسی
۵-    بیماری های کبد و کلیه
۶-    سابقه افسردگی و یا تفکر خودکشی
۷-    سابقه اعتیاد به الکل و دارو

●  شیوه مصرف داروی آلپرازولام:

•    این دارو باید دقیقا طبق دستورالعمل و تجویز پزشک استفاده شود. از مصرف دارو به صورت طولانی مدت و بیشتر از زمان پیشنهادی اجتناب کنید.
•    از جویدن ، شکستن و خرد کردن دارو درهنگام مصرف اجتناب کنید. دارو را یکباره ببلعید. این کار باعث می شود که دارو به آرامی درون بدن تجزیه شود و تاثیر خود را بگذارد.
•    فرم مایع دارو را با قاشق های اندازه گیری ویژه استفاده کنید، نه قاشق های معمولی
•    در صورت مصرف قرص آلپراوزلام با خاصیت رهایش دهانی(قرص نیراوام) موارد زیر را رعایت کنید:
•    با دستان خشک دارو را ازجعبه خارج کرده و داخل دهان بگذارید. اجازه دهید که قرص درون دهان به آرامی حل شود بدون این که بجوید یا یکباره ببلعید.
•    اگر مایلید بعد از حل شدن کامل دارو، مقداری آب یا سایر مایعات بنوشید.
•    دارو را در محل خشک، بدون رطوبت ، گرما و روشنایی نگهدارید.
•    در صورت فراموش کردن یک دوز مصرف، بلافاصله آن را مصرف کنید. اگر تقریبا نزدیک به زمان مصرف دوز بعدی ، دوز فراموش شده را به خاطرآوردید، بهتر است دوز فراموش شده را حذف کنید. از مصرف بیش از اندازه دارو به یکباره حذر کنید.
•    در صورت مصرف بیش از اندازه دارو ، سریعا به اورژانس خبر دهید زیرا کشنده است.
•    علائم ناشی از مصرف زیاد دارو عبارتند از : گیجی، خواب آلودگی، ضعف ماهیچه ای، از دست دادن تعادل، احساس سبک سری، غش و کما.
•    از مصرف میوه یا آب میوه گریپ فروت( دارابی) همزمان با  مصرف این دارو اجتناب کنید. زیرا عوارض خطرناکی دارد.
•    مصرف دارو را یکباره و بدون مشورت با پزشک قطع نکنید. شاید لازم باشد که ترک دارو به آرامی و با کاهش گام به گام میزان مصرف صورت بگیرد.
•    علائم بیماری بعد از توقف مصرف دارو ممکن است بازگشت کند. همچنین علائم خاص ترک دارو ممکن است مشاهده شود. مثل تاری دید، مشکل تمرکز، از دست دادن اشتها، اسهال، درد، کرختی و سوزن سوزن شدن ماهیچه ها، افزایش هیجان و شور.

•    اگر دارو تاثیر لازم و کافی را در رفع اضطراب نداشت به پزش اطلاع دهید.
•    علائم آلرژیک در صورت مصرف این دارو عبارتند از : کهیر، مشکل تنفسی، تورم صورت، لب و گلو.

●  عوارض جانبی خطرناک ناشی از مصرف این دارو عبارتند از:

رفتارهای پر خطر و غیر معمول، کاهش ترس از خطر
خلق افسرده، تفکر خودکشی و یا خودآزاری، بیش فعالی، آشفتگی، پرخاشگری و توهم
غش، احساس سبک سری، سرع
کاهش دفع ادرار و حتی توقف آن
درد ماهیچه ای
یرقان
•    سایر عوارض جانبی نادر و کم خطر ناشی از مصرف دارو عبارتند از:
سرگیجه، احساس عصبانیت و خواب آلودگی
فراموشی و عدم تمرکز
مشکلات خواب
ضعف ماهیچه ای ، از دست دادن تعادل، چرت و پرت گفتن
تاری دید
تهوع ، استفراغ، یبوست و تغییر اشتها و وزن
دهان خشک و یا آبکی ، افزایش تعریق
از دست دادن میل جنسی
•    داروهایی که ممکن است با آلپرازولام تداخل داشته باشد و قبل از مصرف این دارو باید به پزشک اطلاع داد عبارتند از:
قرص های ضد بارداری
داروهای سرع
آنتی بیوتیک هایی مثل : فلوکونازول، ایتراکونازول، کتاکونازول
داروهای ضد افسردگی مثل فلووکسامین، دسپیرامین، امی پیرامین
سایمیتیدن
دیلتیازم
ایزونیازید
پروپوکسی فن
•    بهتر است قبل از مصرف این دارو ، لیست کلیه داروهایی که مصرف می کنید را به پزشک اطلاع دهید. اعم از داروهای تجویزی و غیر تجویزی مثل ویتامین ها، مواد معدنی، داروهای گیاهی

●   در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آلپرازولام پزشکتان را مطلع کنید:
۱) حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپین ها و یا به هر نوع ماده غذایی ، رنگ های خوراکی ، یا نگه دارنده ها.
۲) بارداری یا شیردهی .
۳) مصرف سایرداروها به ویژه الکل ، آرامبخش ها، ضدافسردگی ها، و داروهای ضدصرع و تشنج .
۴) سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم )، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفی زم .
۵) اگر هنگام مصرف آلپرازولام دچار گیجی ، کند شدن قوای ذهنی ، خواب آلودگی شدید، تکلم کند، کاهش ضربان قلب ، تنگی نفس ، عدم تعادل ، جوش های پوست ، گلودرد، تب ، لرز، کبود شدگی یا خونریزی غیرعادی ، زخم های دهانی ، زردی پوست یا چشم ، کاهش حافظه ، بی خوابی ، آشفتگی یا تحریک پذیری شدید حتما با پزشکتان تماس بگیرید.
۶) به یاد داشته باشید، آلپرازولام می تواند اعتیادآور باشد و اگر دارو به طور ناگشهانی قطع شود ممکن است باعث بروز علایمی مانندگیجی ، کند شدن قوای ذهنی ، معده درد، افزایش تعریق ، تهوع ، استفراغ ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس گزگز یا سوزن سوزن شدن در فرد شود بنابراین قبل از قطع این دارو حتما با پزشکتان مشورت کنید.
۷) هنگامی که از آلپرازولام استفاده می کنید، از مصرف نوشیدنی های الکلی و یا سایر داروهای خواب آور خودداری کنید، این مواد خواب آلودگی را افزایش داده و هوشیاری را کاهش می دهد.
۸) نباید آلپرازولام را به عنوان یک قرص خواب آور استفاده کنید، مگر آنکه برنامه درمانی شما اجازه دهد تا ۸ ۷ ساعت خواب داشته باشید، در غیر این صورت تا زمان خروج دارو از بدنتان ممکن است خواب آلوده بوده ، اختلال حافظه داشته باشید.

●  نکات آخر :

مصرف این دارو نواحی زیر قشری مغز شامل دستگاه لیمبیک و تشکیلات مشبک را مهار می‌کند.

از آلپرازولام در اضطراب، اختلالات هراسی و اضطراب همراه با علایم افسردگی استفاده می‌شود.

میزان مصرف این دارو در بزرگسالان ۲۵/۰ تا ۵/۰ میلی‌گرم خوراکی سه بار در روز و حداکثر ۴ میلی‌گرم در روز و در مقادیر تقسیم شده است. همچنین می‌توان در سالمندان این قرص را ۲۵/۰ میلی گرم دو یا سه بار در روز تجویز کرد.

این دارو نیز همانند همه داروها دارای عوارض جانبی است به طوری که روی دستگاه عصبی مرکزی، گوارشی، پوستی، قلبی عروقی و چشم و گوش و حلق و بینی آشکار می‌شود.

سرگیجه، خواب‌آلودگی، حواس‌پرتی، سردرد، اضطراب، لرزش، تحریک، خستگی، افسردگی، بی‌خوابی، توهم، یبوست، خشکی دهان، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، اسهال، خارش، افت فشارخون، تاری دید و وزوزگوش از جمله علایمی است که هنگام مصرف آلپرازولام ممکن است روی دهد.

در صورت حساسیت مفرط به بنزودیازپین‌ها، گلوکوم، سایکوز و حاملگی حتما به پزشکتان اطلاع دهید. زیرا در این صورت نباید این دارو را تجویز کرد. همچنین مصرف این دارو در افراد مسن، بیماران کبدی و کلیوی باید با احتیاط صورت گیرد.

برای کاهش علایم گوارشی، قرص آلپرازولام را با غذا یا شیر مصرف کنید. همچنین در صورتی که بیمار قادر به بلع کامل دارو نیست، آن را خرد کنید و برای جلوگیری از خشکی دهان از آدامس‌های فاقد قند، شیرینی‌های سفت و نوشیدن جرعه‌های مکرر آب استفاده کنید.

از آلپرازولام برای استرس‌های روزانه یا برای مدت بیش از سه ماه استفاده نکنید مگر با تجویز پزشک زیرا مصرف بیش از حد این دارو می‌تواند اعتیاد ایجاد کند.
به دلیل امکان بروز خواب‌آلودگی، از رانندگی کردن و سایر کارهایی که مستلزم هوشیاری است، خودداری کنید.

دقت کنید که در اوایل مصرف آلپرازولام خواب‌آلودگی بیشتر است اما به تدریج این دارو با بدن شما سازگاری می‌یابد.

آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک ماده ای شیمیایی است که جانداران ذره بینی یا میکروب ها مانند باکتری،قارچ یا آغازی (پروتوزوآ) را از بین می برد یا رشد آنها را متوقف می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  واژه آنتی بیوتیک از «آنتی‏بیوسیز» گرفته شده است. آنتی به معنی «ضد» و بیوسیز به معنی «زیست» است. آنتی بیوتیک‏ها فقط انواع معینی از موجودات میکروسکوپی (مثل باکتری‏ها) را از بین می‏برند. در واقع آنتی‏بیوتیک‏ها مواد شیمیایی‏اند که از برخی موجودات ذره‏بینی مثل باکتری و کپک و یا برخی از گیاهان به دست می‏آیند.

عصر استفاده از آنتی‏بیوتیک از حدود سال ۱۹۲۸ میلادی با کشف نوعی «پنی‏سیلین» توسط  «سرالکساندر فلمینگ» آغاز شد. پنی‏سیلین در درمان ذات‏الریه سرفه التهاب گلو، کورک‏ها، زخم‏ها و غیره موثر است. «استرپتومایسین» نوع دیگری از آنتی‏بیوتیک است که برای درمان بیماری سل استفاده می‏شود.

بنابراین از آنتی بیوتیک ها می توان برای درمان بیماری هایی که میکروب ها در بدن به وجود می آورند استفاده کرد.

مواد طبیعی با خاصیت ضد میکروبی موادی از شیر ترش گرفته تا لاک لاک پشت از هزاران سال قبل مورد استفاده بوده اند، اما عصر آنتی بیوتیک های مدرن از سال ۱۹۲۶ آغاز شد که آلکساندر فلمینگ کشف کرد که یک قارچ کپکی از جنس پنی سیلیوم ماده ای تولید می کند که می تواند برخی از انواع باکتری را از بین ببرد.

از آن هنگام تاکنون تعداد زیادی از آنتی بیوتیک که برخی مانند پنی سیلین منشاء طبیعی دارند و برخی دیگر به طور مصنوعی ساخته شده اند، برای درمان بیماری های میکروبی از گلودرد چرکی گرفته تا سل و سوزاک مورد استفاده قرار می گیرند.

آنتی بیوتیک ها بر خلاف درمان های قدیمی برای درمان عفونت ها که معمولا حاوی موادی شیمیایی مانند استرکنین یا آرسنیک بودند و خود دارای سمیت زیادی بودند، عوارض جانبی نسبتا کمی دارند و به طور کارآمدی میکروب ها را از بین می برند.

اولین آنتی بیوتیک ها از جانداران زنده به دست می آمدند، مانند پنی سیلین که از قارچ پنی سیلیوم به دست می آید یا استرپتومایسین که از باکتری جنس استرپتومایسس آن را تولید می کند اما با پیشرفت شیمی آلی امروزه بسیاری از آنتی بیوتیک ها به صورت مصنوعی ساخته می شوند مانند داروهای سولفونامیدی.

آنتی بیوتیکها از مهمترین داروهای ضد باکتریایی می باشند که در درمان بیماریهای مختلف انسان و دام بکار می روند . طبق تعریف اولیه ای که ارائه شده , آنتی بیوتیکها موادی هستند که توسط میکروارگانیسمها تولید شده و اثر مهاری یا تخریبی خود را روی سایر میکروارگانیسمها ظاهر می سازند . ( فارماکولوژی دارو های ضد باکتریایی در دامپزشکی تالیف دکتر سید محمد فقیهی , بیماریهای قناری تالیف دکترنریمان شیخی) .

●  تقسیم بندی آنتی بیوتیکها از نظر منشاء :

۱- منشاء طبیعی
- کفکها , مانند : پنی سیلین های طبیعی و گریزئوفولوین
- قارچهای پست , مانند : استرپتو مایسین – کلر تتراسیکلین – اکسی تتراسیکلین – اریترومایسین – نئومایسین – نیستاتین و سفالوسپورین
- باکتری ها , مانند : باسیتراسین – پلی میکسین ها و تایروتریسین
۲- منشاء نیمه ساختگی
- مانند : اگزاسیلین – گلوگزاسیلین – آمپی سیلین – دی هیدرواسترپتومایسین – تتراسیکلین
۳- منشاء ساختگی
- مانند : کلرامفنیکل و رولی تتراسیکلین

●  طیف اثر آنتی بیوتیکها :

بعضی آنتی بیوتیکها روی عده زیادی از جرمها موثر هستند لذا به این دسته از آنتی بیوتیکها , وسیع الطیف گویند و بعضی فقط روی عده کمی اثر می کنند که آنها را با طیف محدود می نامند . براین اساس آنتی بیوتیکها به سه گروه تقسیم می شوند :
- گروه اول عمد تا روی باکتری های گرم مثبت موثرند مانند پنی سیلین های نیمه ساختگی .
- گروه دوم عمد تا روی باکتری های گرم منفی هوازی اثر می گذارند مانند پلی میکسین ها
- گروه سوم روی هر دو دسته باکتری های گرم مثبت و منفی موثرند مانند تتراسیکلین ها

●  سینرژیسم و آنتاگونیسم اثر:

آنتی بیوتیکها را بر اساس دارا بودن توافق اثر و یا تضاد اثر با یکدیگر به دو گروه تقسیم نموده اند .
گروه اول شامل : پنی سیلین ها – استرپتومایسین – باسیتراسین – نئو مایسین و پلی میکسین ها است .
گروه دوم شامل : تتراسیکلین ها – کلرامفنیکل – اریترومایسین و نووبیوسین می باشد .
هر یک از این دو گروه درداخل خود ممکن است سینرژیسم اثر داشته باشند ولی آنتاگونیسم اثر ندارند . اما دارو های گروه اول ممکن است با گروه دوم آنتاگونیسم اثر داشته باشند . برای مثال پنی سیلین با استرپتومایسین سینرژیسم اثر دارد و پنی سیلین و کلرامفنیکل با یکدیگر آنتاگونیسم اثر دارند .

●  مقاومت باکتریایی :

بر اثر یکسری عوامل از جمله مصرف بی رویه داروها باکتریها می توانند نسبت به آنتی بیوتیکهای مختلف مقاومت پیدا کنند این موضوع امروزه مشکل بزرگی ایجاد کرده است و شاید همین امر باعث پیدایش روز افزون آنتی بیوتیکهای جدید می گردد . برای مثال پس ازکشف پنی سیلین سوشهای مقاوم استافیلو کوک بند رت مشاهده می شد ولی پس از دهه پنجاه میلادی به بعد سوشهای مقاوم رو به افزایش گذاشت بطوری که در دهه پنجاه و پنج , پنجاه درصد کل سوشهای جدا شده استافیلو کوک مقاوم بودند .

به یاد داشته باشید که آنتی بیوتیک ها می توانند مضر باشند

لازم است بیماران در هنگام بیماری از مصرف بی رویه دارو از جمله آنتی بیوتیک ها مانند آموکسی سیلین جدا خودداری کنند. زیرا در هنگام مصرف دارو تعدادی از ویروس های لازم در بدن به همراه دیگر ویروس ها کشته می شوند که این خود باعث فراهم کردن زمینه بیشتر بیماری هاست.

مصرف آنتی بیوتیک ها، تنها در صورت وجود علائمی خاص هنگام سرماخوردگی مجاز است.

بدن انسان به گونه ای آفریده شده که گاهی اوقات پیام های درد را به شکل گرفتگی بینی، سرفه یا جراحت گلو نشان می دهد. در این شرایط اغلب افراد می کوشند تا در اولین فرصت با مصرف آنتی بیوتیک علائم سرماخوردگی را در همان مراحل خفیف بهبود دهند در صورتی که آنتی بیوتیک هیچگونه تأثیری بر این علائم ندارد.

آنتی بیوتیک ها، داروی کشنده باکتری ها هستند که در ۹۰ درصد از عفونت های مجاری تنفسی از جمله آنفلوآنزا مؤثر بوده و عفونت های سینوسی را بهبود می بخشد.

از آنجا که آنتی بیوتیک ها بر ویروس ها بی اثرند، افتراق عامل بوجود آورنده بیماری توسط پزشک نقش مهمی در استفاده مؤثر از داروها و التیام بیماری ها دارد.

بنابراین لازم است یکسری علائم در فرد بیمار وجود داشته باشد تا وجود باکتری ثابت شده و نیاز به مصرف آنتی بیوتیک مشخص شود.

●  علاوه بر نشانه هایی که پزشک متخصص در فرد بیمار پیدا می کند وجود پنج علامت برای مصرف آنتی بیوتیک ضروری شمرده شده است تا به این ترتیب از مصرف خودسرانه این قبیل داروها پیشگیری شود.

▪ تب:

افزایش دمای بدن، لرز و احساس سرما از نشانه های ورود باکتری ها به بدن است. اگرچه این علائم به واسطه ورود ویروس ها نیز در بدن تظاهر پیدا می کنند ولی تداوم آنها نشانه ای از نیاز به آنتی بیوتیک است.

▪ طول مدت بیماری:

از آنجا که عفونت های ویروسی به سینوس ها گسترش پیدا می کند و ممکن است با عفونت های باکتریایی همراه شود، چنانچه سرماخوردگی های ویروسی بیش از ۱۰ الی ۱۴ روز ادامه پیدا کند نیاز به مصرف آنتی بیوتیک مناسب با تجویز پزشک وجود دارد.

▪ ترشحات رنگی:

اغلب ترشحات مجاری هوایی که توسط ویروس ها به وجود می آیند، آبکی و شفاف هستند اما چنانچه این ترشحات سبزرنگ شده باشند، عفونت باکتریایی تلقی می شوند، بنابراین نیاز به مراجعه به متخصص دارد.

▪ زخم گلو:

اگرچه مخاط قرمزرنگ گلو و بلع دردناک در انواع سرماخوردگی ها وجود دارد اما لکه های سفیدرنگی که پزشک در حلق تشخیص می دهد نشان از عفونت های باکتریایی است.

▪ تست آزمایشگاهی:

بررسی خلط سینه یا ترشحات بینی در آزمایشگاه، روش مناسبی برای نوع میکروب وارد شده به بدن است. از آنجا که کشت باکتری ها حداقل دو روز زمان نیاز داشته و پرهزینه تر است، این روش در رابطه با تشخیص عفونت سل، کاربرد بیشتری دارد.

●  عوارض جانبی آنتی بیوتیکها:

عمدتاً شامل ناراحتی های ملایم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال یا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بیوتیکها ممکن است باعث حساسیت به نور آفتاب شوند.

درصورت داشتن عوارض زیر با پزشک تماس بگیرید:

استفراغ ، اسهال آبکی شدید، دردهای شکمی شدید، پلاکهای سفید بر روی زبان ، وجود ترشح یا خارش واژن ( ناحیه تناسلی خانمها)

واکنش های حساسیتی:

بعضی افراد به بعضی گروههای آنتی بیوتیکها (عمدتاً گروه پنی سیلین ها) حساسیت دارند ، در این صورت پزشک در صورت آگاهی، آنتی بیوتیک آن گروه را تجویز نخواهد کرد. علائم حساسیت شامل جوشهای ریز قرمز ، خارش ، کهیر ٬ ورم لب ٬ صورت و زبان و موارد شدیدتر مثل سختی در تنفس و کاهش فشار خون می باشد.

در خانمها ٬ علاوه بر موارد فوق باید به نکات زیر توجه شود:

۱- ممکن است مصرف آنتی بیوتیک منجر به عفونت قارچی واژن شود ٬ علت این مساله این است که در اثر مصرف این داروها ٬ باکتریهای معمول که در واژن زندگی می کنند ٬ کشته میشوند و در نتیجه قارچ بسرعت رشد میکند. علائم ٬ شامل یکی یا بیشتر از این حالتهاست: خارش ٬ سوزش ٬ درد در زمان نزدیکی و ترشحات واژن

۲- آنتی بیوتیک ممکن است باعث شود تاثیر قرصهای خوراکی جلوگیری از بارداری کم شود ٬ چه بسا در طول دوره درمان با آنتی بیوتیک استفاده ازروشهای دیگر ضد بارداری لازم باشد که در این موارد باید از داروساز یا پزشک مشاوره بگیرید.

۳ – درخانمهای باردار ٬ بعضی آنتی بیوتیکها میتوانند از جفت عبور کنند و به جنین صدمه برسانند.

پزشک باید از تمام مسائل فوق آگاه باشد.

عوارض ناشی از ایندومتاسین

ایندومتاسین یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی است. عوارض ناخواسته ناشی از این دارو در     ۶۰-۳۰ درصد مصرف کنندگان آن مشاهده می شود. اغلب عوارض ناخواسته ناشی از این دارو وابسته به دوز می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  فراوانی عوارض ناخواسته ناشی از فرم آهسته رهش و کپسول های موجود این دارو یکسان است. شایع ترین عوارض ناشی از ایندومتاسین عوارض عصبی و گوارشی می باشد.

یکی از عوارض ناشی از ایندومتاسین سردرد است که در ۱۰ درصد افراد مصرف کننده بروز می کند. زمان بروز سردرد، معمولاً صبحها بوده و در این زمان از شدت بالاتری برخوردار است. این سردرد همراه با تهوع، تورم رگ شقیقه، آتاکسی، لرزش، گیجی، بی خوابی و سرگیجه می باشد.

علاوه براین عوارض ایندومتاسین ممکن است باعث ایجاد پرفشار خونی، پرفشار خونی ریوی، کاهش فعالیت عوامل کاهنده فشار و باعث افزایش اثر پر فشار خونی سمپاتومیمتیک ها گردد. همچنین به ندرت افت فشار خون با مصرف این دارو نیز به وقوع پیوسته است.

نکات ذیل در مصرف ایندومتاسین باید مورد توجه قرار گیرد:

۱-احتمال بروز خطرات شدید گوارشی در مصرف کنندگان ایندومتاسین، به خصوص در دوره طولانی مدت را باید در نظر گرفت. این دارو در بیماران با ضایعات فعال دستگاه گوارش و تاریخچه عود آن نباید مصرف شود.

۲-ایندومتاسین در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، پرفشار خونی و مشکلات احتباس آب، باید با احتیاط مصرف شود. زیرا احتمال تشدید احتباس آب وجود دارد.

۳-مصرف ایندومتاسین در سالمندان به علت احتمال بالای بروز حوادث سایکوتیک و اثرات سوء گوارشی باید با احتیاط صورت گیرد.

۴-این دارو در بیماران با سابقه ابتلا به افسردگی، اختلالات روانی، صرع و سندرم پارکینسون باید با احتیاط شدید مصرف شود، زیرا ممکن است باعث تشدید موارد فوق گردد.

۵-NSAIDs از جمله ایندومتاسین ممکن است باعث پنهان ماندن علائم عفونت گردند. بنابراین در فرد مبتلا به عفونت، باید با احتیاط کامل مورد مصرف قرار گیرند.

۶-به علت اثرات هپاتوتوکسیسیته شدید و کشنده ناشی از مصرف ایندومتاسین، در صورت مشاهده هرگونه علائم واکنشهای شدید کبدی دارو درمانی باید قطع شود.

۷-مصرف کورتیکوستروئیدها به همراه ایندومتاسین به دلیل افزایش احتمال بروز عوارض گوارشی با احتیاط باید صورت گیرد.

آزیترومایسین ( AZITHROMYCIN )

آبان ۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

آزیترومایسین جزء آنتی بیوتیک ها و از دسته ماکرولید ها می باشد که در درمان برخی عفونت های باکتریایی مانند عفونت های دستگاه تنفسی، دستگاه تناسلی، گوش میانی، پوست، گلو و عفونت های بیمارستانی استفاده می شود. این دارو در بیماران مبتلا به ایدز برای پیشگیری از بروز پنومونی(عفونت ریه) تجویز می گردد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آزیترومایسین یک آنتی بیوتیک است که برای گلودرد استرپتوکوکی ، برونشیت ، برخی انواع سینه پهلو (پنومونی )، و عفونت های کلامیدیایی تجویز می شود.

● چگونگی مصرف

آزیترومایسین باید با شکم خالی خورده شود، حداقل ۱ ساعت قبل یا ۲ساعت بعد از غذا. این دارو برای بعضی از عفونت ها به صورت تک نوبتی تجویز می شود یا در سایر موارد به شکل روزی یک نوبت برای ۵ روز. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی در صورت احساس بهبودی . چنانچه پیش از مصرف تمام دارو آن را قطع کنید علایمتان ممکن است برگشت کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است ، این نوبت فراموش شده را رها کرده ، به برنامه منظم دارویی تان بازگردید.

● هشدارها و عوارض جانبی

در صورت بروز هریک از علایم زیر، مصرف آزیترومایسین را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال ، دردهای شکمی ، تهوع و استفراغ ، زخم های دهانی یا زبان ، خارش یا ترشح واژن ، پلاک های سفید در دهان یا روی زبان ، تب ، درد مفصلی یا بثورات جلدی . یک پاسخ حساسیتی نادر به آنتی بیوتیک ها آنافیلاکس است که نیازمند توجه و مراقبت فوری پزشکی می باشد. از آنجایی که آنافیلاکس به سرعت پیشرفت می کند، در صورت بروز تورم لب ها و دور چشم ، کهیر یا تورم های پوستی ، غش ناگهانی ، ضربان قلب تند یا خس خس سینه یا مشکل در تنفس ، مصرف دارو را قطع کرده بلافاصله با یک مرکز خدمات اضطراری پزشکی تماس بگیرید.

● موارد احتیاط

▪ در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آزیترومایسین ، پزشکتان را مطلع سازید:

ـ حساسیت به آزیترومایسین ، اریترومایسین ، یا آنتی بیوتیک های دیگر.
ـ بارداری یا شیردهی .
ـ مصرف داروهای دیگر، به ویژه کاربامازپین ، سیکلوسپورین ، ضدانعقادها (رقیق کننده های خون مثل وارفارین )، تئوفیلین ، و آنتی اسیدهای حاوی آلومینیم / منیزیم .
ـ سابقه یا ابتلا به بیماری کبدی .

● هنگام مصرف آزیترومایسین توصیه می شود

ـ حتی در صورت احساس بهبود دوره کامل دارویتان را مصرف کنید تا عفونت در بدنتان درمان شده ، از عود بیماری جلوگیری شود.
ـ اگر ظرف ۳ روز از آغاز درمان با آزیترومایسین احساس بهبودی نکردید با پزشکتان مشورت کنید.
ـ آزیترومایسین را دور از دسترس کودکان ، دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط آزیترومایسین فاسد می شود).

● هنگام مصرف آزیترومایسین نباید

ـ از داروهای تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید.
ـ پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشکتان .

نکات مهم در مورد آزیترومایسین

۱- آزیترومایسین باید با شکم‌ خالی، حداقل‌ یک ساعت‌ قبل‌ یا دو ساعت‌ بعد از غذا‌ خورده‌ شود.
۲ مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ مصرف‌ شود‌.
۳ چنانچه‌ پیش‌ از مصرف‌ تمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید علایمتان‌ ممکن‌ است‌ برگشت‌ کنند.
۴ اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریبا موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، این‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید.
۵ در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ آزیترومایسین را قطع‌ کرده‌، با پزشک‌تان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌، دردهای‌ شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبان‌، پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌، تب، درد مفصلی‌ یا بثورات‌ جلدی‌.
۶ در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، کهیر یا تورم‌های‌ پوستی‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند یا خس‌‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ کرده‌ بلافاصله‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اضطراری‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.
۷ در صورت‌ وجود هریک‌ از این موارد پیش‌ از مصرف‌ آزیترومایسین‌‌، پزشک‌تان‌ را مطلع‌ سازید:
• حساسیت‌ به‌ آزیترومایسین‌‌
• بارداری‌ یا شیردهی‌
• مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ کاربامازپین، ضدانعقادها (رقیق‌ کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین‌ )، تئوفیلین و آنتی‌اسیدهای‌ حاوی‌ آلومینیوم‌/ منیزیم‌
• سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌ کبدی‌
۸ حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود، دوره‌ کامل‌ دارویتان‌ را مصرف‌ کنید تا از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود. اگر ظرف‌ سه روز از آغاز درمان‌ با آزیترومایسین‌‌ احساس‌ بهبودی نکردید با پزشک‌تان‌ مشورت‌ کنید.
۹ آزیترومایسین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهدارید. (در این‌ شرایط‌ آزیترومایسین‌ فاسد نمی‌شود)
۱۰ نباید از داروهای‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنید. نباید پیش‌ از اتمام‌ دارویتان،‌ مگر به‌ دستور پزشکتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید.

ایندومتاسین ( INDOMETHACIN )

آبان ۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

داروی ایندومتاسین جزو داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) میباشد و بنابراین دارویی مسکن است. ایندومتاسین مسکن غیرمخدری است که برای تسکین آرتریت‌ها یا التهاب و درد مفاصل استفاده می‌شود. به سبب خواص ضدالتهابی‌اش، در درمان بیماری‌هایی مثل آرتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتروز، آرتریت نقرسی ، التهاب مفصل و التهاب تاندون بسیار مؤثراست. ایندومتاسین از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ایندومتاسین را همیشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، یا با آنتی اسید بخورید تا به معده‌تان کمتر آسیب بزند و موجب سوزش معده نشود.

پیش از ریختن سوسپانسیون آن، شیشه دارو را به خوبی تکان دهید. برای جلوگیری از تحریک و آسیب مری، پس از خوردن قرص و کپسول ایندومتاسین، ۱۵ تا ۳۰ دقیقه دراز نکشید.

موارد مصرف

ایندومتاسین مسکنی بسیار قوی است که معمولاً برای کاهش دردهای مفصلی برای سالخوردگان تجویز می‌شود. قدرت ضد درد بودن این مسکن از پیروکسیکام بیشتر است.
نام‌های غیر ژنریک

این دارو با نام‌های تجاری INDIC و INDOSUPP نیز عرضه می‌شود.

اشکال دارو

این دارو بصورت کپسول ۲۵ میلی گرمی، قرص آهسته رهش ۷۵ میلی گرمی و شیاف‌های ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرمی ارائه می‌شود.
مقدار مصرف دارو

بزرگسالان: ابتدا ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم، دو تا سه بار در روز. سپس یک هفته درمیان به میزان ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم در هر نوبت افزایش می‌یابد. مقدار مصرف روزانه حداکثر ۲۰۰ میلیگرم می‌باشد. پس از گرفتن نتیجه مقدار مصرف به پایین‌ترین دوز کاهش می‌یابد.

کودکان:۱/۵ تا ۲/۵ میلیگرم به ازای هر کیلو وزن بدن بطور روزانه در سه یا چهار نوبت.حداکثر مقدار مجاز ۴ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می‌باشد. پس از گرفتن نتیجه مقدار مصرف به پایین‌ترین حد که علائم بیماری را کنترل کند کاهش می‌یابد.

عوارض جانبی

شایع‌ترین عوارض جانبی: اختلالات گوارشی، تهوع و اسهال، سردرد شدید هنگام صبح. خواب آلودگی، سرگیجه، ناراحتی عصبی، وزوز گوش و بیخوابیو بالا بردن فشار خون

نکات قال توجه

۱) ایندومتاسین مسکن غیرمخدری است که برای تسکین آرتریت ها یا التهاب مفاصل متوسط تا شدید استفاده می شود.
۲) به سبب خواص ضدالتهابی اش، در درمان بیماری هایی مثل آرتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتروز، آرتریت نقرسی، التهاب بورس مفصل و التهاب تاندون بسیار مؤثراست. ایندومتاسین از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی است.
۳) ایندومتاسین را همیشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، یا با آنتی اسید بخورید تا به معده تان کمتر آسیب بزند و موجب سوزش سردل نشود. پیش از ریختن سوسپانسیون آن، شیشه دارو را به خوبی تکان دهید. برای جلوگیری از تحریک و آسیب به مری پس از خوردن قرص و کپسول ایندومتاسین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه دراز نکشید.
۴) در صورت بروز هریک از علایم زیر مصرف ایندومتاسین را قطع کنید: درد قفسه سینه، خستگی یا خواب آلودگی شدید، سردرد شدید هنگام صبح، تغییرات خلقی یا گیجی، گزگز انگشتان دست ها و پاها، خون ریزی از مقعد (در موارد استعمال شیاف)، درد یا سوزش معده، تهوع یا استفراغ، مدفوع سیاه و قیری، لرز، تب، درد عضلانی، به ویژه اگر درست قبل یا هم زمان با بروز بثورات جلدی رخ دهند، افزایش وزن، کبودی یا خون ریزی غیرعادی، بثورات جلدی، زخم های دهانی یا تب یا گلودردی که پیش از مصرف ایندومتاسین وجود نداشته است.
۵) افراد مسن بیشتر از سایرین در معرض خطر مشکلات گوارشی و دیگر مشکلات خون ریزی دهنده هستند..
۶) یک واکنش حساسیتی نادر به ایندومتاسین آنافیلاکسی است که به مراقبت و توجه فوری و پزشکی نیاز دارد. آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت می کند. در صورت بروز تورم لب ها و اطراف چشم، کهیر یا تورم های روی پوست، ضربان قلب تند، خس خس سینه یا مشکل در تنفس، مصرف ایندومتاسین را قطع کرده، با یک مرکز اورژانس پزشکی تماس بگیرید.
۷) در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف ایندومتاسین، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی، سابقه ابتلا یا ابتلا به پولیپ های بینی مرتبط با آسپرین، زخم های یا التهاب های دستگاه گوارش، هموفیلی یا دیگر مشکلات خون ریزی دهنده، زخم های دهانی یا بیماری های کبدی یا کلیوی.
۸) هنگام مصرف ایندومتاسین توصیه می شود برچسب روی همه داروهای مجاز بدون نسخه را به دقت بخوانید تا مطمئن شوید که دارویی مصرف نمی کنید که حاوی داروهای ضد التهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن) یا داروهایی که با ایندومتاسین تداخل ایجاد می کند، باشد. به خاطر داشته باشید که آسپرین یک داروی ضدالتهابی غیراستروییدی است.
۹) پیش از انجام هرگونه عمل جراحی یا کارهای دندانپزشکی سایر پزشکان را از اینکه ایندومتاسین مصرف می کنید، مطلع سازید. این دارو ممکن است موجب کبودی یا خون ریزی شدید شود.

زاندروکس XANDROX

مهر ۲۹, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

زاندروکس XANDROX دارویی است که برای افزایش رشد مو و درمان ریزش مو استفاده می شوند. در این بخش از مجله پزشکی دکتر سلام شما را با زاندروکس آشنا می کنیم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،    ماده اصلی داروی زاندروکس XANDROX  همان مینوکسیدیل است و بر خلاف تمام تبلیغات اینترنتی که این محلول ( دارو ) را معجزه پرشکی اعلام می کنند تفاوت چندانی با مینوکسیدیل ندارد زاندروکس  از موارد ذیل تشکیل شده است:

- MINOXIDIL RETINOIC KETOCONAZOLE اسید AZELAIC مزایای MINOXIDIL یک محرک رشد مجدد مو می باشد که نتایج آن تثبیت شده است .

نکاتی که در هنگام مصرف زاندروکس باید رعایت گردد :

۱- از تماس محلول با چشم و دهان خودداری فرمایید

۲- هرگز برای جای دیگر بدن استفاده نکنید .

۳- بیش از مقدار توصیه شده استفاده نکنید .

۴- پس از استعمال حتما دستها را بشویید .

۵- استفاده محلول برای سنین زیر ۱۸ سال توصیه نمی شود .

۶- برای خانمهای حامله و خانمهایی که در مرحل اولیه حاملگی هستند توصیه نمی شود . اگر ریزش موی خود مطمئن نیستید استفاده از زاندروکس توصیه نمی گردد

۷- اگر به تازگی ریزش موی شما شروع شده استفاده از زاندروکس توصیه نمی شود .

۸- زاندروکس بر روی ریزش ارثی تاثیر ندارد .

۹- اگر پوست حساس دارید و یا لکه های قرمز و حساسیتهای پوستی دارید استفاده از زاندروکس تا درمان آن حساسیت توصیه نمی شود .

۱۰- از تابش مستقیم خورشید بر روی پوست سر و خود محلول جلوگیری می کند .

موارد منع مصرف زاندروکس :

موارد منع مصرف شامل تمام موارد منع مصرف مینوکسیدیل و همچنین موارد زیر است :

عموما خارش و قرمزی محسوس بر روی پوست سر ایجاد می گردد . اگر این خاصیت ادامه پیدا کند . حتما با پزشک مشورت نمایید .

در صورت تماس با چشم فورا با آب شستشو دهید .

اگر شما آلرژی و یا حساسیت به خصوصی دارید در مصرف زاندروکس حتما با پزشک مشورت نمایید .

در موارد عارض شده زیر مصرف دارو را قطع کرده و حتما به پزشک مراجعه فرمایید .

۱- درد سینه ۲- طپش قلب ۳- غش کردن ۴- افزایش وزن ناگهانی ۵- ضخامت موهای صورت ۶- قرمزی و حساسیت طولانی مدت پوست سر

اگر می خواهید درمورد منوکسیدیل نیز اطلاعات کسب کنید از طریق لینک زیر می توانید به بخش توضیحات مینوکسیدیل مراجعه کنید.

نحوه صحیح مصرف آسپیرین

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند گرچه استفاده از آسپرین با دوز پایین در کسانی که دارای بیماری های قلبی و عروقی هستند و دچار سکته قلبی یا مغزی شده اند برای جلوگیری از تشدید این بیماری ها توصیه می شود. اما لازم است اطلاعات لازم در مورد نحوه صحیح مصرف به افراد مسن داده شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آسپیرین از داروهای مصرفی سرپایی است که با تجمع پلاکت‌ها در خون تداخل ایجاد کرده و از بروز لخته جلوگیری می‌کند. از طرفی بر واکنش‌های التهابی اثر داشته و مانع پیشرفت التهاب و بروز تب می شود.

به دلیل همین اثرات آن را برای کنترل تب و دردهای خفیف تا متوسط همچون بسیاری از دردهای مفصلی ناشی از روماتیسم مفصلی استفاده می‌کنند، از طرفی به دلیل ویژگی ممانعت از بروز لخته، در پیشگیری از سکته‌های قلبی و مغزی یکی از موثرترین داروهاست.

عوارض

تهوع، احساس سوزش یا آشوب در سر دل از عوارض شایع مصرف آسپیرین است، اما در صورت بروز عوارض زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

ـ استفراغ خونی یا دفع مدفوع به رنگ سیاه که بوی بسیار بدی داشته و به کاسه توالت چسبندگی دارد.

ـ کهیر، تپش قلب، احساس خفگی که نشان از بروز واکنش‌های حساسیتی بوده و باید از ادامه مصرف امتناع کرده و فورا به اورژانس مراجعه کرد.

در صورتی که بیمار مبادرت به مصرف ۲۰۰ ـ ۳۰۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بکند در معرض مسمومیت قرار دارد. مسمومیت خود را با تهوع، استفراغ، وزوزگوش و اختلال در شنوایی، تنفس‌های تند، تب و از دست رفتن آب بدن نشان می‌دهد. با این‌که آسپیرین باعث ممانعت از بروز لخته می‌گردد، با این حال در مسمومیت با آسپیرین احتمال بروز خونریزی جدی نادر است.

تداخلات دارویی

در صورت مصرف همزمان داروهایی همچون وارفارین و اسید والپروئیک خطر بروز خونریزی وجود دارد.ایبوپروفن(پروفن) می‌تواند اثرات محافظتی آسپیرین بر قلب را که با میزان دوز کم آسپیرین ایجاد می‌شود ، خنثی کند .

آسپیرین فعالیت داروهای خوراکی ضد دیابت همچون گلی بنگلامید را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث افت بیش از حد مورد نظر در قند خون گردد.

مصرف همزمان با ایبوپروفن و پیروکسیکام می‌تواند آسیب‌ها و عوارض گوارشی را افزایش دهد.

نکات لازم برای بیماران

- برای کاهش تحریک دستگاه گوارش می‌توان دارو را با غذا، پس از غذا یا به همراه داروهای ضداسید معده (رانیتیدین یا شربت معده) خورد؛ البته در مشکل روده‌ای (Enteric coated) دارو را نباید همزمان با داروهای ضد اسید معده استفاده کرد یا اقدام به جویدن یا له کردن دارونمود.

- قبل از خوردن دارو در صورت وجود بوی سرکه، دارو خراب شده و نباید مصرف گردد.

- جهت جلوگیری از ناراحتی معده حتما پس از خوردن آسپرین یک لیوان پر آب، شیر یا آب میوه بنوشید.

- آسپرین را درست پس از غذا مصرف کنید.

- اگر مبتلا به دیابت هستید، مصرف مکرر آسپرین می‌تواند باعث اختلال در نتایج قند ادرار گردد.

- برای جلوگیری از کاهش آب بدن هنگام مصرف آسپرین لازم است روزانه حداقل ۶ لیوان آب یا مایع دیگر بنوشید.

- بسیاری از پزشکان ترجیح می‌دهند یک هفته قبل از عمل جراحی آسپرین را قطع کنند.

- اگر داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین، کورتیکواستروئیدها همچون دگزامتازون، هیدروکورتیزون یا پردنیزون، داروهای دیابت، نقرس یا فشارخون استفاده می‌کنید حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

خواب‌آلودگی، گیجی، صدای زنگ در گوش‌ها، هیجان و تنفس‌های تند و عمیق علائم مسمومیت با آسپرین است. در صورت مصرف بیش از حد دارو به نزدیک‌ترین مرکز پزشکی خود مراجعه کنید.

- در صورتی که آسپرین توسط پزشک معالج شما تجویز شده است، دستورات وی را به دقت رعایت و از تغییر میزان دارو پرهیز کنید.

- آسپرین را در کودکان کوچکتر از ۱۲ سال تنها با تجویز پزشک مصرف کنید.

- در صورتی که آسپرین را طبق یک برنامه زمانی مشخص مصرف می‌کنید، به محض به خاطر آوردن دوز فراموش شده آن را میل کنید.

چه کسانی نباید آسپیرین مصرف کنند؟

بیماران حساس به آسپیرین همچون مبتلایان به آسم که دارای پولیپ بینی نیز هستند ، به دلیل خطر بروز علائم شدید ناشی از حساسیت باید از داروهای جایگزین استفاده کنند.

استفاده از آسپرین با دوز پایین در کسانی که دارای بیماری های قلبی و عروقی هستند و دچار سکته قلبی یا مغزی شده اند برای جلوگیری از تشدید این بیماری ها توصیه می شود.

در بیماری‌های خونریزی‌دهنده همچون هموفیلی و کمبود پلاکت، خطر بروز خونریزی شدید وجود دارد. در کودکان و نوجوانان مبتلا به عفونت‌های ویروسی استفاده از آسپیرین با خطر بروز اختلال در مغز به نام سندرم ری همراه است.

اگر بیمار دارای سابقه‌ای از زخم‌های گوارشی یا مبتلا به بیماری‌های کبدی شدید مانند هپاتیت است، باید با احتیاط از این دارو استفاده کند. زنان باردار مخصوصا در سه ماهه سوم بارداری و زنان شیرده نیز در استفاده از دارو باید احتیاط کنند.

قبل از جراحی بهتر است برای مدت یک هفته بیمار آسپیرین خود را قطع کرده باشد.

وارفارین ( Warfarin )

مهر ۱۸, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

وارفارین یک داروی ضد انعقاد است که جهت پیشگیری از ایجاد لخته در عروق تجویز می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  این دارو به طور وسیعی در بیماران در معرض خطر تشکیل لخته مانند بیماران قلبی دچار اختلال ضربان قلب (بویژه نوع AF)، اختلالات دریچه‌ها و یا دارندگان دریچه‌های مصنوعی و بیماران مستعد لخته سازی در عروق اندام‌ها (DVT) مصرف می شود.

* اطلاعات کلی برای مصرف کنندگان
نحوه مصرف : معمولاً یک بار در روز و در زمان مشابه در هر روز مصرف می شود.
دوزاژ : میزان دوزاژ بر اساس دستور پزشک و بر اساس آزمایش INR (و یا PT) تعیین و معمولاً بین ۲ تا ۱۰ میلی گرم در روز مصرف می شود.
شروع و طول مدت اثر : اثر دارو ظرف ۴۸-۲۴ ساعت شروع می شود و طول مدت اثر دارو ۲ تا ۳ روز است.

* عوارض احتمالی
۱- خونریزی و کبودی ۲- درد شکم/ اسهال (ناشایع)
۳- تب (ناشایع) ۴- بثورات پوستی (ناشایع)
۵- یرقان (ناشایع) ۶- ریزش مو (ناشایع)

* توجهات ویژه و موارد احتیاط
• درصورت بروز خونریزی (از مخاط بینی، لثه‌ها ، تورم مفاصل و یا کبودی‌های بسیار وسیع) سریعاً با پزشک خود مشورت کنید.
• درصورت فراموش کردن مصرف به موقع به محض به یاد آوردن دارو را مصرف کنید، دوز بعدی را بر اساس برنامۀ قبلی ادامه دهید.
• اگر دچار بیماریهای کبدی مزمن، فشار خون بالا، زخم معده، استعداد به خونریزی‌های طولانی هستید و یا داروهای دیگری هم مصرف می کنید قبل از مصرف موارد را به پزشک خود اطلاع دهید.
• دارو در حاملگی و دوران شیردهی معمولاً تجویز نمی شود.
• در جراحی‌ها و یا پروسه‌های دندانپزشکی ممکن است دارو موقتاً نیاز به قطع داشته باشد، با پزشک یا دندانپزشک خود مشورت کنید.
• دوزاژ مثانه در این بیماران باید با احتیاط و به آرامی انجام شود.

* تداخلات
برخی داروها می توانند بر عملکرد دارو تأثیر گذاشته و اثر آن را کم یا زیاد کنند. مهمترین این داروها عبارتند از: آسپیرین، داروهای ضد تشنج، قرصهای خوراکی ضد بارداری، داروهای ضد درد و ضد التهاب غیر استروئیدی (مانند بروفن، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ناپروکسن و مفنامیک اسید)، سایمتیدین، برخی داروهای ضد دیابت، برخی آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد یبوست و ادرارآور و مصرف الکل.

Clopidogrel (Plavix/Osvix)
این دارو مانند آسپیرین از دستۀ داروهای ضد پلاکت است و جهت پیشگیری از تشکیل لخته در عروق تجویز می شود. کلوپیدوگرل در برخی از بیماریها و نیز در کسانی که امکان مصرف آسپیرین را ندارند بر این دارو ارجحیت دارد.

* اطلاعات کلی برای مصرف کنندگان
نحوه مصرف : روزانه یک بار.
دوزاژ : ۷۵ میلی گرم روزانه.
شروع و طول مدت اثر : اثر دارو ظرف یک ساعت شروع و به مدت ۲۴ ساعت تأثیر دارد.

* عوارض احتمالی
۱- کبودی/ خونریزی از مخاطات (شایع) ۲- خونریزی/ زخم معده (ناشایع)
۳- خونریزی از ادرار (ناشایع) ۴- تهوع/ استفراغ (ناشایع)
۵- درد شکم/ استفراغ (ناشایع) ۶- سردرد/ سرگیجه (ناشایع)
۷- گلو درد (ناشایع) ۸- بثورات پوستی/ خارش (ناشایع)

* توجهات ویژه و موارد احتیاط
• درصورت فراموش کردن مصرف، به محض به خاطر آوردن دارو را مصرف کنید ولی اگر تا دوز بعدی کمتر از ۴ ساعت زمان داشتید، دارو را مصرف کرده ولی دوز بعدی را نخورید.
• درصورتیکه دچار بیماریهای کبد یا کلیه، زخم معده هستید و یا داروهای دیگری هم مصرف می کنید پزشک خود را در جریان قرار دهید.
• بی ضرر بودن دارو در حاملگی یا شیردهی کاملاً ثابت نشده، در این موارد با پزشک خود مشورت کنید.
• درصورت نیاز به جراحی ممکن است دارو از یک هفته قبل نیاز به قطع شدن داشته باشد. با پزشک یا دندانپزشک خود مشورت کنید.
• دارو جهت اطفال توصیه نمی شود.

* تداخلات
مصرف همزمان آسپیرین و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (مانند دیکلوفناک، ایبوپروفن، ناپروکسن، ایندومتاسین و مفنامیک اسید). با کلوپیدوگرل احتمال بروز خونریزی‌های گوارشی را افزایش می دهد.

شیاف و پماد انتی هموروئید(ANTIHEMORRHOID)

خرداد ۲۳, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

هموروئید همان بواسیر است و به کلافه های عروقی ناحیه مقعد گویند که به علت فشار آمدن به کف لگن در هنگام زور زدن موقع اجابت مزاج ، پر خون و متورم شده و در صورت تکرار و ادامه یافتن یبوست سبب پارگی این کلافه های عروقی شده و بصورت خونریزی و بیرون زدگی از مقعد نمایان می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  داروهای بدون نسخه مصرفی در درمان هموروئید نباید بیشتر از ۷ روز استفاده شوند. اگر بعد از این دوره مشکل بهبود نیافت بیمار باید جهت بررسی دقیق تر به پزشک مراجعه نماید. هموروئید در صورت عدم درمان می‏تواند منجر به بیرون زدگی، در نتیجه آلوده شدن عروق مربوطه با مدفوع و یا خونریزی این رگها شود.

●   مکانیسم اثر:

این دارو دارای اثرات قابض ، ضدالتهاب و ضددرد و بی حس کننده موضعی می باشد

●  موارد مصرف:

شیاف  پماد آنتی هموروئید جــهت درمــان علامتی هموروئید داخلی و دیگر اختلالات مجرای معقدی مانند التهاب راســت روده ، شقاق همراه با فیستول و آزردگی و خارش اطراف معقد مصرف میشود بطوریکه یک شیاف پــس از هر اجابت مزاج مصرف می شود . قابل ذکرست که تعداد شیاف مصرفی در روز نباید بیش از مــقدار تجویزی توسط پزشک باشد .

در درمان علامتی هموروئید خارجی و هموروئید پرولاپس یافته و سایر بیماریهای دردناک اطراف مقعد و همچنین در درمان خارش قسمت خارجی دستگاه تناسلی زنان و خارش مقعد مصرف می شود .

●  عوارض جانبی:

عوارض جانبی این دارو ممکن است در اثر استعمال بیش از حد مجاز آن بروز نماید در صورت بروز عوارضی مثل خارش ، قرمزی ، راش پوستی ، سوزش و درد و واکنشهای حساسیتی و خونریزی مقعدی که قبل از استعمال دارو وجود نداشته است به پزشک خود مراجعه نمائید .

●  نکات قابل توصیه:

• دارو را طبق تجویز پزشک استفاده کنید .
• قبل از استعمال پماد ، مقعد را کاملا” با آب و صابون شسته و تمیز نمائید .
• قبل و پس از استفاده از اپلیکاتور آنرا با آب و صابون شسته و تمیز نمائید .
• چنانچه استعمال یک نوبت از دارو را فراموش کردید به محض به یادآوردن آنرا استعمال نمائید ولی اگر زمان استعمال نوبت بعدی فرارسیده باشد از مصرف دوباره دارو خودداری کنید .

●  تداخل دارویی :

داروهای‌ مسدد بتا آدرنرژیک‌ از طریق‌ کاهش‌ جریان‌ خون‌ کبدی‌، ممکن‌ است‌ سرعت‌ متابولیسم‌ لیدوکائین‌ موجود در فرآورده‌ را کاهش‌ دهند. سایمتیدین‌ از طریق‌ کاهش‌ متابولیسم‌ داروهای‌ موجود در این‌ فرآورده‌ ممکن‌ است‌ متابولیسم‌ آنها را به‌ تاخیر بیاندازد.

●  هشدارهـــــــا :

در صورت بروز خونریزی با پزشک معالج خود تماس حاصل نمائید .

چنانچه پس از گذشت ۱ یا ۲ هفته از مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید و یا علائم درد ، تورم ، تحریک و قرمزی بدتر شد به پزشک خود مراجعه نمائید .
قبل از قطع استعمال دارو با پزشک خود مشورت نمائید.

●  مقدار مصرف:

یک اپلیکاتور و یا یک شیاف  پماد ، صبح و شب برحسب نیاز و بر اساس دستور پزشک مصرف شود .

●  بارداری و شیردهی:

استعمال این دارو در بارداری و شیردهی تنها با توصیه پزشک می باشد .

●  شرایط نگهداری:

دارو در دمای پایین تر از ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری و از یخ زدگی محافظت گردد. دور از دسترس اطفال نگهداری شود.

●  اشکال داروئی :

پماد آنتی هموروئید در تیوبهای ۱۵ گرمی به بازار عرضه می گردد . و شیاف آنتی هموروئید .

آسیکلوویر ( ACYCLOVIR )

خرداد ۶, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : دارونامه, مشروح اخبار

آسیکلوویر یک داروی ضد ویروس می باشد که در درمان عفونت های ناشی از هرپس سیمپلکس (عامل ایجاد تب خال) از جمله تب خال تناسلی شدید، مننژیت و زونا استفاده می شود. این دارو در موارد دیگری نیز بکار می رود. آسیکلوویر سدیم در قالب تزریق در دسترس است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  از این دارو برای جلوگیری و درمان عفونت های ویروسی نظیر هرپس سیمپلکس و هرپس ژینتالیس ، و درمان آبله مرغان استفاده می شود.

اگر برای جلوگیری از تبخال راجعه استفاده شود، آسیکلوویر باید به مجردی که احساس گزگز یا سوزش (که اولین علامت عود مجدد است ) آغاز شد مورد استفاده قرار گیرد. در مورد آبله مرغان اگر درمان ظرف ۲۴ ساعت اول از شروع پیدایش بثورات جلدی آغاز شود بیشترین تأثیر را خواهد داشت . زویراکس نام تجاری آسیکلوویر است .

●   مکانیسم اثر :

آسیکلوویر به صورت داخل سلولی توسط آنزیم تیمیدین کیناز ویروسی به شکل منوفسفات تبدیل شده و بدنبال آن بوسیله آنزیمهای  سلولی به اشکال دی فسفات و تری فسفات فعال تبدیل می گردد .

آسیکلوویر تری فسفات فعال با ورود به زنجیره DNA و نیز مهار آنزیم DNA پلی مراز هرپس ویروس ، موجب مهار سنتز و همانندسازی DNA ویروس می گردد .

●   موارد مصرف :

آسیکلوویر موضعی در شروع بیماری هرپس تناسلی و در مواردمحدودی در هرپس موکوسی عفونتهای هرپس سیمپلکس در افراد با سیستم ایمنی سرکوب شده استفاده می گردد .

آسیکلوویر موضعی در درمان هرپس تناسلی راجعه موثر نمی باشد اگرچه ممکن است باعث کاهش انتشار ویروس گردد .همچنین شواهدی مبنی بر موثر بودن این دارو در پیشگیری از انتقال عفونت هرپسی وجود ندارد .

●   میزان مصرف :

درمان می بایست به محض مشاهده اولین علامت هرپس شروع گردد.

به صورت موضعی میزان کافی از کرم هر سه ساعت ( ۶ بار در روز ) به محل مورد نظر مالیده می شود . در صورتیکه هنگام استفاده از دارو انگشت شما زخم و یا بریدگی دارد حتما از دستکش استفاده نمایید .

بارداری و شیردهی :

در حاملگی Category B . در شیردهی اگر زخم هرپس نزدیک نوک سینه باشد نباید استفاده گردد .

●   موارد منع مصرف :

کرم آسیکلوویر در بیماران با حساسیت زیاد به ترکیبات دارو منع مصرف دارد .

●   طریقه مصرف آسیکلوویر سدیم

آسیکلوویر داروی بدون نسخه نیست. آسیکلوویر را دقیقا مطابق با دستور پزشک خود مصرف و از تغییر خود سرانه دوز آن جدا پرهیز نمایید. ضمنا دستورات داخل بسته دارو را نیز به دقت مطالعه کنید. هرگز بدون مشورت با پزشک، حتی در صورت احساس بهبودی، مصرف دارو را قطع نکنید. در این صورت ممکن است عفونت شما حتی به شکل شدیدتری عود کند. آسیکلوویر تزریقی اغلب سه بار در شبانه روز و معمولا در بیمارستان یا درمانگاه تجویز می شود. این دارو باید در داخل یک مایع وریدی ریخته شده، در مدت حداقل یک ساعت تزریق شود.

●   فراموش کردن دوز دارو

در صورت فراموش کردن یک دوز آسیکلوویر، به محض به خاطر آوردن دوز فراموش شده آن را استفاده کنید. اما اگر تقریبا زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، طبق برنامه منظم خود عمل کنید. هرگز مقدار دارو را دو برابر نکنید.

●   هشدارها و موارد احتیاط

نکات زیر را به پزشک خود اطلاع دهید: • به آسیکلوویر، سایر داروهای ضدویروسی یا هر داروی دیگری حساسیت دارید. • دارویی مصرف می کنید، اعم از داروهای با نسخه یا بی نسخه، بخصوص آنتی بیوتیک ها (به ویژه آمینوگلیکوزیدها مثل جنتامایسین)، متوترکسات، پروبنسید، زیدوودین و ویتامین ها. • مبتلا به این بیماری ها هستید یا سابقه ابتلا به آنها را دارید: بیماری کلیوی، کبدی یا ریوی، ناراحتی های سیستم ایمنی مثل ایدز و بیماری های عصبی.

●   عوارض جانبی

آسیکلوویر معمولا سبب بروز عوارض ناخواسته چندانی نمی شود. در صورت ازمان یا شدت گرفتن علایم زیر، با پزشک خود مشورت نمایید: سردرد، سرگیجه، تهوع، استفراغ، ناراحتی معده و اسهال. اما اگر دچار هر یک از علایم یا نشانه های زیر شدید، بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید: اختلال هوشیاری، صرع، بی قراری، تب، بثورات جلدی، کهیر یا خارش پوست، اشکال در تنفس، گلودرد یا زخم های دهانی، درد شکم، خونریزی یا کبودشدگی غیرمعمول، زردی چشم ها یا پوست و کاهش حجم ادرار یا وجود خون در ادرار.

●   نگهداری داروی

پزشک شما احتمالا نیاز چند روزه شما به آسیکلوویر را تجویز خواهد کرد. هنگام دریافت دارو از داروخانه طریقه صحیح نگهداری دارو را از داروساز سوال کنید. احتمالا وی از شما خواهد خواست دارو را در یخچال نگه دارید. نکته مهم این است که دارو را حدود نیم ساعت قبل از مصرف از یخچال خارج کرده، تا با اتاق هم دما شود. ویال ها را در محیطی خشک، تمیز و دور از دسترس اطفال نگهداری نمایید. ویال ها باید شفاف و عاری از هر گونه ذرات شناور باشند. به منظور پیشگیری از آلودگی دیگران توسط سر سوزن، آنژیوکت و ویال ها، لازم است که این وسایل به شکل مطمئنی دور ریخته شوند، در این خصوص از داروساز خود سوال کنید.

●   مصرف دوز زیاد دارو و موارد اضطراری

در صورت مسمومیت یا فزون دوز به نزدیک ترین مرکز درمانی مراجعه کنید.

●   تداخلات دارویی

• مصرف همزمان آسیکلوویر با سایر داروهایی که برای کلیه سمی هستند، خطر بروز آسیب کلیوی را افزایش می دهد. • آسیکلوویر ممکن است با زیدوودین و متوترکسات تداخل شدید ایجاد کند.

●   کودکان و زنان باردار یا شیرده

• مصرف آسیکلوویر در کودکان باید تحت نظارت پزشک باشد. • در صورت بارداری، قصد باردار شدن یا شیردهی به کودک خود، حتما با پزشک در خصوص فواید و مضرات استفاده از آسیکلوویر حین بارداری مشورت نمایید.

●   اطلاعات جانبی

•  آسیکلوویر به شکل پماد، قرص و همچنین آمپول در داروخانه‌های کشور موجود است.

•  اگر جایی نام داروی زوویراکس را شنیدید، بدانید که همان آسیکلوویر است.

•  پماد آسیکلوویر در دسته دارویی ضدویروس‌های موضعی قرار دارد و قرص‌های آن نیز ضدویروس به شمار می‌رود.

•  شیوه ساز و کار آسیکلوویر در بدن، اختلال در همانند‌سازی دی.ان.ای ویروس است. این دارو پس از ورود به سلول، به ماده فعال آسیکلوویر تری‌فسفات تبدیل می‌شود که این ماده موجب مهار عملکرد دی.ان.ای پلیمراز می‌شود.

•  از پماد آسیکلوویر اغلب در هرپس سیمپلکس‌جلدی، مخاطی ساده و همچنین در افرادی که گرفتاری سیستم ایمنی و هرپس ناحیه تناسلی دارند، استفاده می‌شود و قرص‌های آن نیز در هرپس سیمپلکس و زونا کاربرد دارد.

•  پماد آسیکلوویر به صورت موضعی برای تمام ضایعات یاد شده کاربرد دارد و هر سه ساعت در زمان بیداری و شش بار در روز به مدت یک هفته استفاده می‌شود.

•  هنگام استفاده از پماد آسیکلوویر، برای جلوگیری از انتشار عفونت از دستکش لاستیکی یا انگشت پوش استفاده کنید. همچنین سعی کنید پماد به طور کامل ضایعات را بپوشاند. فراموش نکنید که این کارها را پس از شستن با‌ آب و صابون و خشک کردن کامل استفاده کنید.

•  پماد آسیکلوویر را در دمای اتاق و جای خشک نگهداری کنید.

•  بیماران و خانواده‌ها باید دقت کنند هنگام استفاده از پماد آسیکلوویر، از ورود آن به داخل چشم جلوگیری کنند و از مصرف کرم‌های بدون نسخه، پماد و لوسیون به جز مواردی که پزشک صلاح می‌داند، خودداری شود. همچنین شرایط استریل طبی مانند شستن دست‌ها پیش و پس از استفاده از دارو مراعات شود.

•  درخصوص قرص آسیکلوویر نیز میزان دارو براساس نوع بیماری، وزن بیمار و شدت آن از طریق پزشک تعیین می‌شود.

•  عوارض مصرف قرص و آمپول آسیکلوویر از پماد آن بیشتر است و می‌تواند دستگاه‌های عصبی، خون، گوارش، ادراری و پوستی را درگیر کند.

•  پس از مصرف قرص یا آمپول آسیکلوویر در صورتی که دچار خون‌ریزی، خستگی، گرگرفتگی و بی‌حالی شدید، بلافاصله پزشکتان را مطلع سازید زیرا احتمال دارد دچار یک بیماری خونی شده باشید.

• تب، لرز، بیحالی، تعریق و کاهش وزن علایم احتمالی عفونت می باشند. بروز این علایم حین درمان با آسیکلوویر، ممکن است حاکی از تشدید بیماری شما یا اضافه شدن عفونت جدید به بیماری قبلی باشد.

• اگر آسیکلوویر به درون رگ شما تزریق می شود، بهتر است با علایم عفونت جلدی ناشی از آنژیوکت آشنا باشید؛ در صورت بروز درد، گرمی، قرمزی، تورم و تحریک در ناحیه تزریق به کادر پزشکی اطلاع دهید.

• در مدت درمان حتما بطور منظم با پزشک خود در تماس باشید. پاسخ شما به آسیکلوویر، وضعیت بیماری و برخی تست های آزمایشگاهی شما باید مدام کنترل شود.

• در مدت درمان با آسیکلوویر سعی کنید به مقدار فراوان (حداقل ۶ لیوان) مایعات بنوشید.

• سعی کنید حین درمان با آسیکلوویر از قرار گرفتن غیرضروری در برابر نور آفتاب پرهیز کرده، لباس مناسب بپوشید و از عینک آفتابی و کرم های ضد آفتاب استفاده نمایید. آسیکلوویر ممکن است باعث حساسیت پوست شما به آفتاب گردد.

« Previous PageNext Page »