سلول ها ی بنیادی بینایی را به چشمان یک نابینا بازگرداند

پژوهشگران علوم پزشکی در یک شرکت ارائه دهنده خدمات فناوری پیشرفته سلولی در ایالت ماساچوست طی یک درمان آزمایشی با سلول ها بنیادین، دید مردی که به واسطه تباهی سلولهای شبکیه از دست رفته بود به حالت اول بازگشت و وی بینایی خود را بدست آورد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مردی که در آزمایش استفاده از سلول های بنیادین جنینی شرکت کرده بود تا درمان دو علت شایع نابینایی کشف شود، اکنون به قدری خوب می بیند که می تواند گواهینامه رانندگی داشته باشد.

این آزمایش از سال ۲۰۱۱ در جریان است، افرادی که در این آزمایش شرکت کرده اند گزارش داده اند که دید آنها پس از انجام این درمان های آزمایشی بهبود نسبتا کمی داشته است اما یک نفر از میان این گروه پیشرفت فوق العاده ای داشت.

دید چشمی که سلول های شبکیه آن از بین رفته بودند از ۴۰۰٫۲۰ که کاملا نابینا است به ۴۰٫۲۰ رسید که بینایی درنظر گرفته می شود.

دکتر گری رابین رئیس اجرایی فناوری پیشرفته سلولی شرکتی که این درمان را در ماساچوست اجرایی کرده، گفت: این فرد نابینا بود اما اکنون می تواند ببیند. دید وی به گونه ای است که اکنون می تواند یک گواهینامه رانندگی دریافت کند.

به طور کلی این شرکت ۲۲ نفر را درمان کرده که یا مبتلا به «دژنراسیون ماکولا خشک» بودند یا «دیستروفی قرنیه» بودند، بیماری ارثی که به نابینایی دائمی به دنبال دارد اما تاکنون اطلاعات رسمی در رابطه با اینکه کدام یک از این دو بیماری پیشرفت های بهتری داشته اند، ارائه نشده است.

«دژنراسیون ماکولا» یا «تباهی لکه زرد»، شایعترین علت کوری در افراد مسن است. در این بیماری ماکولا یا لکه زرد تخریب می شود.

ماکولا قسمت حساس به نور شبکیه و مسئول دید مستقیم و واضح است که برای کارهای دقیق مثل خواندن و رانندگی لازم است.

در هر دو بیماری، بیمار به تدریج سلولهای مخروطی رنگی قرنیه را از دست می دهند. این سلول ها برای دید ضروری است چرا که پروتئین را و زائده های چربی که روی قرنیه انباشته می شوند را بازیافت کرده و برای سلول های گیرنده نور مواد مغذی و انرژی فراهم می کنند تا این سلول ها بتوانند نور را گرفته و سیگنال ها را به مغز منتقل کنند.

این شرکت از سلول های بنیادین جنینی برای درمان هر دو شرایط استفاده می کند. اگرچه هدف این آزمایش بررسی ایمنی این سلول های بنیادین است، اما شرکت کنندگان در این درمانهای آزمایشی در گزارش های خود به بهبود دید اشاره کرده اند.

حاملین خارج سلولی در مقیاس نانو برای درمان سرطان مغز به کار گرفته شد

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا و بیمارستان عمومی ماساچوست می گویند طی یک تحقیق مشترک دریافتند: حاملین نانومقیاس حاوی برخی پروتئین ها و اسیدهای نوکلئیک می توانند برای تشخیص، رصد و درمان سرطان مغز مورد استفاده قرار گیرند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  گزارش کنندگان این تحقیق از واژه حاملین خارج سلولی استفاده کردند که این عبارت به اجزای سلولی کپسوله شده در میان یک غشاء گفته می شود.

حاملین خارج سلولی را می توان از تمام سیال های موجود در بدن نظیر خون و مایع نخاعی بیماران دارای تومور مغزی استخراج کرد.

حاملین خارج سلولی شبیه حباب های نانومقیاس هستند که توسط سلول های بدن ارسال می شوند؛ این حاملین حاوی پروتئین و دیگر مواد سلولی نظیر اسیدهای نوکلئیک هستند.

محققان به ارائه فرصت های موجود در استفاده از حاملین نانومقیاس برای رهاسازی دارو پرداخته اند.

تا کنون سه کاربرد مختلف حاملین خارج سلولی مشخص شده است: تغییر و زدایش قطعات سلولی، حذف متابولیت های سمی و اجزای غشائی بی مصرف از سلول و همچنین ارتباط بین سلولی. در ارتباط بین سلولی این ساختارها می توانند سازوکاری را فراهم کنند که پروتئین و اطلاعات ژنتیکی از سلولی به سلول دیگر انتقال یابد.

در بیمارانی که سرطان مغز دارند، حاملین خارج سلولی می توانند مسیری برای تغییر محیط تومور باشند، به نحوی که مانع از رشد سلول های سرطانی شوند.

انواع مختلفی از حاملین خارج سلولی نیز وجود دارند که قادرند موجب رشد و گسترش سلول سرطانی شوند؛ آنها مانع حمله سیستم ایمنی بدن به این تومورها می شوند.

پژوهشگران تلاش دارند تا عملکرد این حاملین را هم در بدن افراد سالم و هم بیماران به خوبی بشناسند. آنها درصدد تولید مواد زیستی هستند که بتواند به تومورها بچسبد و موجب شناسایی تومور شود. همچنین می توان از این مسیر برای درمان سرطان استفاده کرد.

در واقع محققان باید به دنبال پروتئین ها و مواد ژنتیکی ویژه ای باشند تا در صورت قرار گرفتن در حاملین بتواند تومور و سلول های سرطانی را شناسایی کند. برای مثال حاملین می توانند حامل موادی باشند که بتواند جهشی را در ژن IDH۱ تشخیص دهد؛ این جهش مسئول بروز سرطان مغز است.

نتایج این تحقیق در نشریه «Neurosurgery» به چاپ رسیده است.

محققین موفق به پرورش کلیه فعال در محیط آزمایشگاه شدند

پژوهشگران علوم پزشکی بیمارستان عمومی ماساچوست موفق شدند با استفاده از مهندسی ژنتیک کلیه موش صحرایی را در آزمایشگاه تولید کنند و با اینکه کارآیی این کلیه پس از پیوند آن به بدن موش دیگر فقط حدود ۵ درصد بوده اما نشان می‌دهد که این روش می‌تواند بیماران کلیوی را از دیالیز نجات دهد. این موضوع می تواند گامی بزرگ در درمان بیماریهای پیشرفته کلیوی باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی، به این ترتیب استفاده از کلیه آزمایشگاهی برای درمان نارسایی کلیه و رهایی این بیماران از دیالیز در آینده نه چندان دور محقق خواهد شد.

با اینکه پیش از این تولید اعضای دیگر بدن با استفاده از سلولهای خود فرد و با شیوه ای مشابه انجام شده بود بعنوان مثال در سال ۲۰۰۶، مثانه ای که به همین طریق تولید شده بود با موفقیت به بدن یک بیمار پیوند زده شد. اما کلیه پیچیده ترین عضوی است که تاکنون “رشد و پرورش” آن در آزمایشگاه میسر شده است.

این روش مزیت بزرگی نسبت به پیوند عضو از یک فرد به فرد دیگر دارد؛ چون از سلولهای خود فرد ساخته شده خطر رد پیوند وجود ندارد و بیمار مجبور نیست سالها یا حتی تمام عمر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف کند.

دانشمندان در این روش تمام سلولهای کلیه را از آن جدا می کنند، در واقع با استفاده از مواد شیمیایی آنها را می شویند. آنچه باقی می‌ماند شبکه ای از پروتئین است (که در واقع به مثابه داربستی برای ساختمان کلیه عمل می کند) و مجموعه ای از رگها و مجاری ظریف.

بعد با استفاده از سلولهای بنیادی خود فرد، سلولهای کلیه را در آزمایشگاه پرورش می‌دهند و سپس این سلولها را روی داربست سوار می‌کنند. از مجاری و رگهای باقی مانده هم استفاده می شود تا سلول مناسب را در جای مناسب بنشانند.

را مدت ۱۲ روز در گرمخانه مخصوصی قرار دادند تا شرایط بدن موش صحرایی را بصورت مصنوعی ایجاد کنند. کارآیی این کلیه در این شرایط ۲۳% درصد کلیه واقعی بود. بعد از آنکه آن را به بدن یک موش صحرایی پیوند زدند کارآیی آن تا ۵% پایین آمد.

اما محقق ارشد این پژوهش، دکتر هارولد اُت به بی بی سی گفت: ” ۱۰ تا ۱۵ درصد کارایی کلیه، فرد را از وابستگی به همودیالیز نجات می دهد”.

“در نظر داشته باشد که فقط در آمریکا صدهزار نفر در انتظار پیوند کلیه هستند اما سالانه فقط ۱۸ هزار پیوند انجام می‌شود.”

“من فکر می کنم این روش تاثیری عظیم در درمان موفق این بیماران دارد.”

نتایج این تحقیق نتایج در نشریه نیچر پزشکی منتشر شده است .

ایمپلنت های استخوانی قابل جذب ساخته شد

پژوهشگران مهندسی مواد در دانشگاه ایالت باسک در کشور اسپانیا می گویند نتایج آزمایشات صورت گرفته نشان داده است که اگر در پلیمر های قابل جذبی که در ایمپلنت های استخوان به کار می رود از شیشه های قابل جذب استفاده کنند، ایمپلنت ها مستحکم تر می شوند و به ترمیم استخوان ها برای ممانعت از عمل جراحی دوم برای ایمپلنت های فلزی کمک می کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  خوسه رامون لارانیاگا و آیتور ساراسوا دو محقق دانشگاه باسک ایمپلنت هایی را ساخته اند که ماده اصلی آن پلیمر های جذب شدنی است که به آنها شیشه های جذب شدنی افزوده شده است.

به نوشته این روزنامه، با ترکیب این دو ماده، سیستم ساخته شده سفت تر و سخت تر می شود. پلیمر های جذب شدنی موادی هستند که هنگامی که در بدن قرار می گیرد، به تدریج و همزمان با آن که استخوانها جای خود را می گیرند، جذب بدن می شوند.

این سیستم ها که موسوم به ˈکمپوسیتˈ هستند، می توانند از طریق پروسه های حرارتی پلاستیکی که از گرما استفاده می کنند، ایجاد شود. در این زمینه ، محققان اسپانیایی مشاهده کردند سیستم هایی که ترکیبی از این دو ماده هستند، نسبت به سیستم هایی که از شیشه استفاده نمی کنند، ثبات حرارتی کمتری دارند چون در انفعالاتی که بین شیشه و پلیمرها رخ می دهد ، این ماده تخریب می شود و به خصوصیات محصول پایانی آسیب می رساند.

محققان اسپانیایی برای حل مشکل حرارتی سیستم ها از تبدیل های شیمیایی سطح شیشه ها با پلاسمای خون استفاده کردند و با ایجاد چند لایه حفاظتی موفق شدند مانع از انفعالات بین پلیمر و محصول پایانی شوند .

ساراسوا در این مورد به خبرنگاران گفت: این مواد که بر اساس پلیمر های جذب شدنی به بدن ساخته شده اند جایگزین های بسیار خوبی برای ترمیم شکستگی های استخوان و مشکلات استخوانی هستند.

وی افزود: پس از این که این ماده به طور موقت جای استخوان را می گیرد و در ترمیم به استخوان کمک می کند، به طور تدریجی و همزمان با هنگامی که استخوانها فضای خود را پر می کنند، حل می شود.

ساراسوا ادامه داد : این امر کمک می کند که جراحی هایی که امروزه برای در آوردن پیچ ها و یا قطعاتی که برای تقویت استخوان ها در شکستگی های بسیار مهم به کار می روند، از روند درمان حذف شود زیرا با ماده جدید، نیازی به گذاشتن پیچ و قطعات دیگر در بدن نیست .

این محقق اسپانیایی خاطرنشان کرد: استخوان ها در صورتی که آسیب کمی ببینند، قادر به ترمیم خود هستند اما اگر آسیب ها بالاتر از درجه ای خاص باشد، استخوان توان ترمیم خود را از دست می دهد.

به گفته وی، وقتی شکستگی ها بسیار بزرگ هستند، استخوان ها نیاز به کمک دارند و به همین دلیل، امروزه پیچ های فلزی و یا قطعاتی دیگر که به ترمیم آنها کمک کند، در بدن گذاشته می شوند.

وی گفت: هنگامی که استخوان ها ترمیم شدند، لازم است که عمل جراحی دومی برای خارج کردن پیچ ها و قطعات انجام شود و بر این اساس، هدف مواد ساخته شده و ایمپلنت های جدید، حذف عمل جراحی دوم است .

تجزیه و تحلیل های متابولومیکس یک روش جدید برای تشخیص سرطان پانکراس می باشد

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشکده پزشکی ˈکوبˈ در کشور ژاپن می گویند که با انجام یک آزمایش جدید تشخیصی و استفاده از تجزیه و تحلیل های متابولومیکس می توان سرطان لوزالمعده را تشخیص داد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  سرطان لوزالمعده یا پانکراس که بیماری خاموش نیز خوانده می‌شود زمانی علایم آن نمایان می‌شود که سلول‌های بدخیم سرطانی به طور کامل گسترش پیدا کرده باشند

سرطان پانکراس به سرعت رشد می ‌کند و گاهی وجود خود را با ایجاد یک درد مبهم در شکم نشان می ‌دهد. بسیاری از بیماران این درد مبهم را در شکم‌شان با ناراحتی‌های معده اشتباه می‌ کنند.

فناوری متابولومیکس در پزشکی بالینی و آزمایشگاهی نقش مهمی ایفا می کند.

هدف متابولومیکس تحصیل دانش و درک میزان تراکم و چگونگی تغییرات متابولیت ها درون سلول و بافت یک موجود زنده است تا بر مبنای شناخت مولکول های موثر بر ایجاد بیماری و راه های جلوگیری از آن برای درمان بیماری اقدام کرد.

دکتر ˈماسارو یوشیداˈ استادیار دانشکده پزشکی ˈکوبˈ، مزیت تجزیه و تحلیل های متابولومیکس را به عنوان یک روش تشخیصی برای سرطان لوزالمعده مورد بررسی قرار داد.

وی گفت : با وجود این که انجام عمل جراحی برای برداشت لوزالمعده یک روش درمانی اثربخش برای سرطان لوزالمعده است اما بیش از ۸۰ درصد بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده دارای توموری هستند که تنها در ناحیه پیشرفت کرده و به اطراف گسترش یافته است و در زمان تشخیص قابل برداشت نیست.

آزمایش های متعارف تشخیص سرطان لوزالمعده هم اکنون شامل آزمایش خون ، تصویربرداری و آندوسکوپی است که این آزمایش ها به خوبی سرطان لوزالمعده را نشان نمی دهند.

بنابراین برای غربالگری سرطان لوزالمعده و تشخیص زودهنگام این بیماری شدیدا به یک روش غربالگری و تشخیصی جدید نیاز است.

در این مطالعه محققان سطح متابولیت ها را در خون بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده و افراد سالم اندازه گرفتند.

تجزیه و تحلیل اطلاعات متابولومیکس نشان داد که در مقایسه با افراد سالم ۱۸ متابولیت در خون بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده به اندازه قابل توجهی متفاوت هستند.

سرطان لوزالمعده – یرقان (زرد شدن پوست به علت تجمع بیلی‌روبین)، درد شکم و پشت، تهوع و کاهش وزن- تنها در مراحل پیشرفته بیماری ظاهر می‌شود. در نتیجه تشخیص بیماری خیلی دیر داده می‌شود.

در این زمان، تومورهای لوزالمعده اندازه بزرگی پیدا کرده‌اند و اطراف وریدها و شریان‌های اصلی را گرفته‌اند. به علاوه به خاطر اینکه لوزالمعده در محل اتصال اندام‌های متعددی قرار دارد، بافت سرطانی آن در همان اوائل بیماری اغلب به کبد، کیسه صفرا یا روده‌ها گسترش پیدا می‌کند. برداشت جراحی این تومورهای گسترده شده امکان‌پذیر نیست.

اگر پزشکان تومور لوزالمعده را در هنگامی که هنوز محدود به این اندام است، تشخیص دهند،‌ تومور را به همراه بخش اعظم این اندام،‌ به جز بخش تولید کننده انسولین، برمی‌دارند. متاسفانه در ۸۵ درصد موارد سرطان پس از جراحی عود می‌کند.

بیمارانی که تشخیص سرطان پانکراس در آنها داده می‌شود،‌ در اغلب موارد به علت نارسایی کبد ناشی از گسترش تومور فوت می‌کنند.

این مطالعه در مجله Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention منتشر شده است.

غیر از بینی تعدادی زیادی از سلول های بدن نیز دارای حس بویایی هستند

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه تکنیکال مونیخ و مرکز تحقیقات شیمی غذا در آلمان عنوان کردند که  بینی انسانها تنها اندامی نیست که می تواند عطر فریبنده قهوه یا نان تازه را حس کند، چنین حسگرهایی در قلب، ریه و خون انسان هم وجود دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  این محققین عنوان کردند که تحقیقات اخیر نشان می دهد که برخی از سلول های بدن مانند سلول های خون، قلب و ریه نیز دارای گیرنده های بویایی هستند.

محققان تا به امروز تصور می کردند که تمام گیرنده های بویای فقط در بینی قرار دارند.

گیرنده های بویایی، تمام بوهای استشمام شده را به صورت پیام به مغز ارسال می کند.

این پیام های عصبی در زمینه بویایی، به ۲ نوع خوشایند و ناخوشایند تقسیم بندی می شود.

سوالی که ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده، این است که آیا برای مثال سلول های بویایی مغز، بوی غذایی را که فرد مصرف می کند، حس می کند و قادر به تشخیص آن است.

جواب این سوال هنوز مبهم است ولی آنچه مسلم است این است که گیرنده های بویایی در این اندام وجود دارند؛ ولی عملکرد آنها هنوز مشخص نیست.

سلول های بویایی موجود در دهان و بینی ˈG-proteinˈ نام دارند و موضوع جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۱۲ بودند.

دکتر پیتر شیبرله متخصص شیمی غذا در دانشگاه تکنیکال مونیخ و مرکز تحقیقات شیمی غذا در آلمان طی بیانیه ای اظهار داشت: با در نظر گیری تحقیقات جدید مبنی بر وجود حسگرهای بویایی در قلب، آیا می توان گفت که قلب بوی غذای خوشمزه ای را که شما چند لحظه قبل خوردید را احساس می کند؟ ما هنوز پاسخی برای این پرسش نداریم.

وقتی که مواد شیمیایی که از غذا به واسطه هوا منتقل می شوند وارد بینی می شوند به گیرنده های بویایی می چسبند و آبشار کوچکی را تحریک می کنند که به مغز می گوید این بو چه بویی است. پیشتر تصور می شد که این گیرنده ها تنها در بافتهای پوشیده از مخاطی وجود دارد که در انتهای بینی هستند، اما شواهد جدید می گویند که ساید اندامهای بدن نیز از این گیرنده ها برخوردارند.

برای مثال، سلولهای بنیادین دربرگیرنده گیرنده های بو هستند که گفته می شوند این گیرنده ها نقش مهمی در کمک به اسپرم برای تشخیص محل تخمک ایفا می کنند. شواهد درحال رشد امروز نشان می دهد که این گیرنده ها در قلب، ریه ها و خون نیز وجود دارد.

شیبرله و همکارانش اخیرا به این نتیجه رسیدند که سلولهای خون انسان متمایل به ملکولهای مرتبط با بوهای خاص هستند. وقتی که دانشمندان سلولهای خونی را در یک سمت محفظه های مجزا قرار می گیرد و در سمت دیگر ترکیبهای بو دار قرار می گیرد، سلولهای خونی به سمت بو حرکت می کنند. مشخص نیست که آیا این ترکیب خونی در بدن به همین شیوه ای کار می کند که در بینی عمل می کند یا خیر، اما شیبرله امیدوار است که بتواند به این پاسخ پی ببرد.

شیبرله در زمینه حس شناسی کار می کند به عنوان علمی که به بررسی این موضوع می پردازد که کدام یک از هزاران هزار ترکیب بویی برای ذائقه و بویایی انسان مهم است. این علم توضیح می دهد که چرا بو، مزه و احساس برخی غذاها به تحریک اشتها و یا عدم تحریک آن کمک می کند.

به طور خاص شیبرله به بوهای پیچیده در غذاهایی چون شکلات و قهوه توجه می کند. در آزمایشگاه وی، محققان بوها را به تشکیل دهنده های شیمیایی خود شکسته و آنها را به شیوه های دیگری ترکیب می کنند.

دانشمندان اکنون به این نتیجه رسیده اند که قهوه دربرگیرنده بیش از ۱۰۰۰ ترکیب بویی است که تنها ۲۵ ترکیب آنها به گیرنده های بویایی می چسبند تا یک بو ایجاد کنند.

نتایج این کشف عجیب در انجمن شیمی آمریکا که در نیواورلئان برگزار شده اعلام شد.

محققان موفق به مهار حرکت ویروس ایدز به داخل سلول شدند

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور اسپانیا اعلام کردند که موفق شدند تا حرکت ویروس ایدز به داخل سلولهای ایمنی را مهار کنند . آنان عنوان کردند که راه ورود ویروس ایدز و ابولا به یک نوع از سلول های سیستم دفاعی بدن موسوم به سلول های ˈدنتریتیکیˈ را مسدود کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  دکترˈرافائل دلگادوˈ سرپرست گروه محققان بیمارستان ˈ۱۲ اکتبرˈ مادرید به خبرنگاران گفت: سلول های دنتریتیکی در غشای مخاطی‌ وجود دارند و در فعال کردن پاسخ سیستم ایمنی‌ بدن نقش بسیار مهمی دارند.

به گزارش خبرگزاری اروپاپرس که اظهارات دلگادو را منتشر کرد، نتایج تحقیقات این گروه اسپانیایی در مجله علمی‌ ˈنیچر کامونیکیشنˈ به چاپ رسیده است .

سرپرست گروه محققان اسپانیایی گفت که برای انجام این پژوهش، محققان از فناوری نانو استفاده کردند تا ویروس ها با سلول های دنتریتیکی تعاملی نداشته باشند.

وی افزود: در این زمینه ، محققان در آزمایشگاه از ساختمان پروتئینی یک سلول بی‌ خطر که قادر به آلوده کردن باکتری ها بود، استفاده کردند و لایه خارجی‌ آن را با همان قندی که در لایه خارجی‌ ویروس ایدز و ابولا وجود دارد، تغییر دادند.

محقق اسپانیایی گفتند : مرحله ورود ویروس به داخل سلول ها از طریق گیرنده های سلولی انجام می‌ شود و در مورد دو ویروس ایدز و ابولا، تعامل ها از طریق قند صورت می‌ گیرد. در نتیجه این آزمایش، محققان یکی‌ از این گیرنده ها را که این دو ویروس از آن برای ورود به سلول ها استفاده می‌ کنند و یک نوع قند است، یافتند.

سرپرست گروه تحقیقاتی گفت: ˈبا این کار توانستیم ماده یا ذره ای داشته باشیم که لایه بیرونی آن از همان قندی که لایه بیرونی ویروس ایدز و ابولا را پوشش می‌ دهد، باشد به طوری که پس از چسبیدن به گیرنده ، باعث می‌ شود ویروس اصلی‌ نتواند گیرنده مذکور را شناسایی کند و در نتیجه وارد سلول شود. ما با این شیوه، مانع از آلوده شدن سلول شدیم.ˈ

این پژوهشگر اسپانیایی خاطرنشان کرد که این مطالعه می‌ تواند راه خوبی‌ برای تولید واکسن های ضد ویروس و یا میکروب کش، شیمی‌ درمانی و واکسن های معمولی‌ باشد و ماده را تا سلول های دنتریتیکی انتقال دهد.

به گفته دلگادو، چنین کاری موجب خواهد شد سلولها پاسخ و واکنش ایمنی‌ موثرتر و سریعتری نسبت به ویروس ها ارایه دهند .

آمریکا برای شناخت مغز انسان مبلغ صد میلیون دلار سرمایه گذاری خواهد کرد

باراک اوباما، رییس جمهوری ایالات متحده آمریکا اعلام کرد دولتش صد میلیون دلار برای روشن کردن کارکردهای مغز و کسب آگاهی‌های تازه درباره بیماری‌هایی مانند آلزایمر و صرع سرمایه‌گذاری کرده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی،  آقای اوباما گفت ابتکارهایی مانند “طرح ژنوم نسانی” دانش ژنتیک را متحول کرده است و اکنون او می‌خواهد همین کار را با مغز انجام دهد.

این طرح به دست بخش خصوصی و دولتی انجام خواهد شد.

این طرح “پژوهش در مغز از راه تکنولوژی‌های خلاقانه‌ عصب‌شناختی” یا برین BRAIN نام گرفته است.

اقای اوباما گفت: “رازی شگرف در انتظار کشف است. طرح برین با فراهم کردن ابزارهای مورد نیاز دانشمندان کمک می‌کند تصویری پویا از مغز در حال فعالیت به دست بیاید و درکی بهتر از چگونگی فکر کردن، آموختن و به یادآوردن ما فراهم شود. دستیابی به ین آگاهی‌ها تحول‌آفرین خواهد بود”.

مرز بعدیاین طرح در سال ۲۰۱۴ آغاز خواهد شد. مؤسسه ملی بهداشت (ان آی اچ) و آژانس طرح‌های پژوهش‌های پیشرفته دفاعی (دارپا) و بنیاد دانش ملی (ان اس اف) در این طرح مشارکت خواهند داشت.

این سرمایه یک صد میلیون دلاری برای ساخت تکنولوژی‌های تازه‌ای هزینه خواهد شد که برای تحقیق درباره‌ی چگونگی هم‌کنشی میلیاردها سلول در مغز انسان به کار می‌آیند.

دانشمندان در عین حال درباره نحوه ضبط، ذخیره و پردازش اطلاعات در مغز تحقیق می کنند و ارتباط رفتار با کارکردهای مغز را بررسی می نمایند.

آقای اوباما گفت “فهم ما از مغز در حال رشد است اما هم‌چنان راهی دراز در پیش روست.”

وی افزود: “ما انسانها می‌توانیم نور کهکشان‌ها را تا سال‌ها بعد اندازه‌گیری کنیم یا ذره‌هایی کوچک‌تر از اتم را مطالعه کنیم ولی هنوز معمای این ماده یک کیلو و نیمی را که میان دو گوش‌مان قرار گرفته است نگشوده‌ایم”.

مؤسسه آلن برای علوم مغزی تعهد کرده سالانه شصت میایون دلار برای طرح‌هایی مربوط به طرح برین هزینه کند. هم‌چنین مؤسسه سالک برای پژوهش‌های زیست‌شناختی نیز ۲۸ میلیون دلار به این کار اختصاص داده است.

یک کمیته‌ اخلاقی بر این طرح نظارت خواهد کرد.

آقای اوباما گفت سرمایه‌گذاری در زمینه علم ارزشمند است و به کارآفرینی و رشد اقتصادی کمک خواهد کرد.

وی گفت پژوهش‌های بنیادی “رانه‌ رشد” هستند. او افزود: “ما نمی‌توانیم این فرصت‌ها را از دست بدهیم در حالی که کشورهای دیگر در این رقابت از ما پیش‌تر هستند”.

خبر سرمایه‌گذاری در این زمینه پس از آن اعلام شد که خبری درباره طرحی اروپایی در زمینه دانش عصب‌شناسی منتشر گردید.

حدود هشتاد مؤسسه پژوهشی اروپایی و شماری مؤسسات خارج از اتحادیه اروپا در “پروژه مغز انسانی” مشارکت خواهند کرد. برآورد شده هزینه این طرح بیش از یک میلیارد یورو باشد.

این طرح انگیزش‌ها و الگوهای استوار بر کلان‌رایانه‌ها را به کار می‌گیرد تا مغز انسان را به طور مجازی بازسازی کند. این کار برای یافتن درمان‌هایی تازه برای بیماری‌های عصب‌شناختی صورت می‌پذیرد.

اوباما پروژه تهیه نقشه مغز را اعلام کرد

باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا طرح تازه ای را برای تهیه نقشه مغز انسان رونمایی کرده است.

او در مراسمی در کاخ سفید یک سرمایه گذاری اولیه به مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار را برای روشن کردن چگونگی کارکرد مغز انسان و شناخت بهتر بیماری هایی مثل آلزایمر و صرع اعلام کرد.

این پروژه توسط دانشمندان دولتی و بخش خصوصی انجام خواهد شد.

آقای اوباما گفت که طرح هایی مثل “پروژه نقشه ژنتیکی انسان” باعث دگرگونی علوم ژنتیکی شده و او اکنون می خواهد همان کار را در مورد مغز انجام دهد.

آقای اوباما در مراسمی که صبح سه شنبه در کاخ سفید برگزار شد مغز انسان را “یک راز بزرگ” توصیف کرد که لازم است گشوده شود.

او گفت که انسان می تواند کهکشان های دوردست و ذراتی کوچکتر از اتم را شناسایی کند اما هنوز راز ماده ای که فاصله میان دو گوش را پر کرده نگشوده است.

یکی از اهداف اصلی این پروژه تلاش برای درمان بیماری هایی است که مغز را هدف می گیرد.

آقای اوباما گفت: “تصور کنید با گشودن این معما چه می توانیم انجام دهیم. تصور کنید زمانی را که هیچ خانواده ای مجبور نخواهد بود شاهد گم شدن عزیزی در پشت نقاب پارکینسون باشد یا با صرع دست و پنجمه نرم کند.”

گفته شد که این پروژه با دادن ابزارهای لازم به دانشمندان برای دست یافتن به تصویری پویا از مغز هنگام فعالیت و درک بهتر چگونگی فرآیند تفکر و یادآوری باعث دگرگونی علم مغزشناسی خواهد شد.

این پروژه که در سال ۲۰۱۴ شروع خواهد شد توسط موسسه ملی بهداشت آمریکا (ان آی اچ)، سازمان پروژه تحقیقات پیشرفته دفاعی (دارپا) و بنیاد ملی علوم (ان اس اف) اجرا خواهد شد.

فرانسیس کالینز مدیر موسسه ملی بهداشت که در مراسم صبح سه شنبه در کاخ سفید سخن گفت در مصاحبه ای با بی بی سی گفت: “فکر می کنم این مهیج ترین طرح در زمینه علوم زیستی باشد که پس از مدت ها ظاهر می شود. تلاشی برای درک بهتر پیچیده ترین عضو بدن یعنی مغز انسان و به کار بستن آن به شکلی که به شناختی موثر برای پیشگیری و درمان فهرست بلندی از بیماری ها منجر شود. از آلزایمر و اوتیسم تا صرع و صدمه دیدگی مغز و اسکیزوفرنی.”

او گفت که این پروژه چندین سال یا بیشتر ادامه خواهد داشت.

از ۱۰۰ میلیون دلار سرمایه گذاری اولیه در این پروژه برای توسعه فناوری های تازه برای تحقیق درباره چگونگی تبادل میلیاردها سلول منفرد مغز استفاده می شود.

و این موضوع از عنوان پروژه هم پیداست که “تحقیقات مغز از طریق پیشبرد فناوری های بدیع عصب شناسی” که مخفف انگلیسی آن “برین” است نامگذاری شده.

دانشمندان همچنین بر چگونگی ثبت، ذخیره و پردازش اطلاعات در مغز و رابطه عملکرد مغز با رفتار تمرکز خواهند کرد.

آقای اوباما گفت که هرچند درک ما از مغز بیشتر شده اما هنوز راه درازی در پیش است.

این پروژه همچنین با شرکت بخش خصوصی انجام خواهد شد.

“موسسه علوم مغز الن” متعهد شده سالانه ۶۰ میلیون دلار برای پروژه های مربوط به ابتکار “برین” هزینه کند و “موسسه سالک برای مطالعات بیولوژیکی” ۲۸ میلیون دلار تخصیص داده است.

یک کمیته رعایت مسائل اخلاقی بر این مطالعات نظارت خواهد کرد.

اخیرا در اروپا نیز پروژه مشابهی اعلام شده بود. حدود ۸۰ موسسه تحقیقاتی اروپا و بعضی از کشورهای غیراروپایی در “پروژه مغز انسان” کار خواهند کرد که تصور می شود بیش از یک میلیارد یورو هزینه آن شود.

هدف این پروژه هم دست یافتن به معالجات تازه برای بیماری های مغز و اعصاب است.

در شرایطی که دولت آمریکا برای مقابله با مشکل کسری بودجه در تقلاست، آقای اوباما گفت که سرمایه گذاری در علوم ارزشش را دارد چرا که باعث ایجاد اشتغال و تقویت اقتصاد می شود.

آقای اوباما گفت که تحقیقات علوم پایه “نیروی محرکه رشد است.”

او گفت آمریکا نمی تواند فرصت ها را از دست بدهد درحالی که باقی جهان پیش می تازد.

زهر ” زنبورهای عسل ” در مقابله با ایدز موثر است

پژوهشگران علوم پزشکی در امریکا می گویند نتایج بررسی های صورت گرفته موفق به کشف یک سم ضد ویروس شداه اند که به میزان قابل توجهی در از بین بردن ویروس ایدز موثر است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققین می گویند مشکلی که از بین بردن ویروس ایدز را دشوار می کند، اندازه بسیار کوچک این ویروس است، چرا که اندازه ویروس ایدز چندین برابر کوچکتر از اندازه سلول های خونی انسان است و این ویژگی به ویروس خرابکار ایدز امکان می دهد به راحتی به گلبول های سفید حمله کرده و آنها را از بین ببرد.

این یکی از دلایل مهمی است که متخصصان همیشه به دنبال یافتن منابع غیرمعمول جهت مبارزه با این بیماری هستند. این بار یکی از غیرمعمول ترین منابعی که پزشکان از آن برای مقابله با ایدز استفاده کرده اند زهر «زنبورهای عسل» است.

متخصصان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در نمونه های آزمایشگاهی، متوجه نقش موثر زهر زنبورعسل در از بین بردن ویروس ایدز شده اند که این ترکیب فعال یک پیتید سمی موسوم به «ملیتین» است.

از بین بردن ویروس ایدز کار راحتی نیست بویژه اینکه آنها بسیار ریز و در حال جابه جایی هستند و نیز یک پوشش محافظ دیگر به دور خود دارند که این امر از بین بردن آنها را بسیار سخت تر می کند.

با این حال کارشناسان با استفاده از تکنیک های پزشکی جدید تحویل دارو می توانند ماده ملیتین را مستقیما وارد ویروس ایدز کنند. ماده ملیتین با نفوذ به روزنه های ویروس ایدز باعث از هم گسیختگی اجزا و جدار ویروس از هم شده و آنرا خلع سلاح می کند.

در واقع در این مکانیسم به ویژگی اصلی فیزیکی ویروس حمله می شود و فرصت هرگونه مقاومتی را از این ویروس می گیرد.

۲۸ ناحیه در DNA انسان شناسایی شده که با بیماری فشارخون بالا مرتبط است

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور استرالیا می گویند با انجام تحقیق بر روی بخش هایی از توالی رشته DNA انسان دریافتند مؤلفه های موجود در ۲۸ ناحیه از DNA انسانی با بیماری فشارخون بالا کاملاً مرتبط است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  از مدت ها پیش معلوم گشته بود که فشار ریشه های ژنتیکی دارد و با درجه خویشاوندی ارتباط دارد.افزون بر این, تفاوت هاییی در شیوع فشار خون بین جمعیت ها وجود داشته است .مثلا در افراد با اصالت آفرو کارائیبی رایج تر و در اسکیموها,بومیان استرالیا و هندوهای امریکای جنوبی و مرکزی شیوع کمتری دارد.

نتایج تحقیقات جدید نشان می دهد سه ناحیه از ۲۸ ناحیه شناسایی شده دارای ژن هایی هستند که موجب دفع سدیم توسط کلیه ها و نیز انبساط عروقی در شریان ها شده و از طریق این دو مکانیزم فشارخون بالا را در افراد متعادل می کند.

این ژن ها جزئی از سیستم (CGMP) بدن بوده و نقش بسیار مهمی در کنترل فشارخون دارند.

کشف این نواحی در DNA و ژن های مرتبط با فشارخون بالا انواع روش های جدید درمان فشارخون بالا در آینده را امکان پذیر می کند.

شناسایی این نواحی ژنتیکی جدید کشف مهمی در مبارزه با بیماری قلبی و سکته مغزی می باشد .

Next Page »