مشکلات پوستی دیابت

دیابت روی قسمت های مختلف بدن، از جمله پوست که آیینه بدن است تأثیر میگذارد و حتی گاهی علائم و مشکلات پوستی می توانند اولین علامت ایجاد بیماری دیابت باشند که فرد را متوجه بیماری خود می کنند. خوشبختانه اکثر این تغییرات و مشکلات با رسیدگی به موقع و صحیح قابل درمان است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، علائم و عوارض شایع پوستی در بیماران دیابتی شامل چند نوع اصلی است: عفونتهای باکتریایی یا قارچی، خارش، عوارض ناشی از اختلالات عروقی در پا، انواع لکه ها، دانه ها و تغییرات در رنگ یا ضخامت پوست و … که توضیح مختصری در مورد هر کدام ارائه می شود.

انواع عفونت ها

عفونتهای باکتریال:

این عفونتها می توانند قسمت های مختلف پوست و نیز ضمائم آن (مثل ریشه مو یا ناخن) را مبتلا کنند و درجات مختلفی از کاملاً سطحی تا کاملاً عمیق داشته باشند. بافت های عفونی معمولاً گرم، متورم، قرمز و دردناک هستند.

عفونتها به دلیل پاسخ ضعیف تر سیستم ایمنی بدن و نیز مشکلات در خونرسانی بافتی در افراد دیابتی بیشتر بروز کرده و بسیار خطرناکتر از افراد عادی می باشند، به طوریکه یک زخم ساده که در یک فرد غیر دیابتی به راحتی و بدون مراقبت ویژه بهبودی می یابد ممکن است در یک فرد دیابتی عفونی شده ودر صورت عدم درمان صحیح و به موقع و پیشرفت عفونت حتی منجر به قطع عضو شود. لذا برای درمان عفونت ها حتما نیاز به مراقبت و توجه ویژه تحت نظر پزشک وجود دارد. درمان علاوه بر مصرف آنتی بیوتیک مناسب (به مدتی طولانی تر از فرد غیر دیابتی ) و کنترل دقیق قندخون که هر دو بسیار ضروری می باشند می تواند شامل موارد متعدد دیگری بسته به شدت و محل عفونت باشد.

عفونتهای قارچی:

این عفونتها قسمتهای مختلف پوست به خصوص نواحی گرم و مرطوب آن (مثل زیر سینه ها، گوشه های لب، زیر بغل، کشاله ران و فضای بین انگشتان به خصوص انگشتان پا و همچنین ناخنها و کناره آنها) را درگیر می کند. این عفونتها به صورت دانه های قرمز ریز و خارش دار گاهی همراه تاولها و پوسته های کوچک و یا حالت لهیدگی بروز می کنند و لازم است حتماً زیر نظر پزشک درمان شوند.

خارش: خارش می تواند به صورت وسیع در اثر کاهش رطوبت و چربی پوست و خشک شدن آن ایجاد شود. البته به دلیل عفونت قارچی اختلال در گردش خون و یا درگیری عصبی ممکن است در نواحی کوچکتر و محدودتری نیز ایجاد شود. توصیه کلی برای درمان خارش، افزایش رطوبت پوست با استفاده از صابون های ملایم و مرطوب کننده و کرمهای مرطوب کننده پوستی می باشد.

عوارض ناشی از اختلالات عروقی در پا

این عوارض در اثر اختلال در خونرسانی به پوست معمولا در ساق پا و پا به وجود می آیند. این اختلال به دلیل بروز تغییرات ساختمانی به صورت کاهش خاصیت ارتجاعی و تشکیل پلاک ها و…در دیواره عروق خون رسان (تصلب شرایین) ابجاد شده و معمولا به صورت ریزش مو در ناحیه ساق پا، نازک و براق شدن پوست در این نواحی، تغییر رنگ و ضخیم شدن و افزایش شکنندگی در ناخنها و … بروز می کند. همین اختلال در خونرسانی است که می تواند باعث بروز زخم هایی شود که بسیار سخت التیام می پذیرند و در موارد شدید می تواند منجر به سیاه شدن و از بین رفتن بخش هایی از اندام شود.

سایر ضایعات پوستی:

ایجاد پلاک(های) قرمز (یا زرد تا نارنجی و یا متمایل به قهوه ای) در ساق پا که به مرور زمان شاید حالت گودی و فرورفتگی پیدا کرده و زخمی شود. این ضایعه در خانمها بیشتر رخ میدهد و میتواند منفرد یا متعدد باشد. این ضایعات به درمان نیاز دارند البته درمان آنها اغلب کاملاً رضایتبخش نبوده و جای آنها به شکل لکه های سفید باقی می ماند. این عارضه علامت خوبی نیست و میتواند همراه با صدمات چشمی و کلیوی دیابت باشد. البته این ضایعات تنها در ۳/۰ درصد بیماران بروز میکند. (نام علمی: نکروبیوزیس لیپوئیدیکا دیابتیکروم)

به وجود آمدن لکه های رنگی صورتی تا قرمز و یا قهوه ای روشن تا تیره با پوسته ریزی مختصر و اغلب گرد یا بیضوی که بیشتر در ساق پا یا ران یا جلوی ساعد ایجاد میشود. این ضایعات بسیار شایع بوده و در نیمی از بیماران دیابتی دیده می شوند و البته در مردان شیوع بیشتری دارند که معمولاً در زمینه کنترل نامطلوب قند، ضربه های ساده و بیماری طولانی ایجاد میشوند؛ خطری نداشته و به درمان خاصی هم نیاز ندارند. در طول زمان بهبود می یابند اما بعد از بهبودی ممکن است حالت فرو رفته پیدا کنند. مرطوب نگه داشتن پوست و اجتناب از هر صدمه یا ضربه ای و کنترل صحیح قند خون میتواند از ایجاد چنین ضایعاتی جلوگیری کند. در ضمن از آنجا که این ضایعات پوستی همراهی زیادی با عوارض چشمی دیابت دارند، لذا در افراد مبتلا به این ضایعات، معاینات چشمی حتماً باید جدی تر پیگیری شود. (نام علمی: shin spot یا درموپاتی دیابتی)

تاول های دیابتی:

تاول هایی بزرگ و بدون درد و حاوی مایعی شفاف هستند که روی دست، پا و یا انگشتان و گاهی روی ساق پا و یا ساعد ایجاد میشوند و معمولاً خودبه خود در عرض دو تا شش هفته بهبود می یابند و جای آنها باقی نمی ماند. خطرشان احتمال ایجاد عفونت در صورت پاره شدن می باشد.

ضخیم و تیره شدن پوست پشت گردن، چینهای کشاله ران و زیر بغل و حتی در موارد شدید در محلهای تا شدن اندامها و انگشتان. البته این علامت فقط مختص دیابت نبوده و در افراد غیر دیابتی هم دیده میشود. (مثلا در افراد چاق که در این صورت اغلب با کاهش وزن فرد خودبه خود بهبود می یابد). اهمیت این علامت در همراهی موارد شدید آن با بعضی از بدخیمی هاست که به بررسی دقیق توسط پزشک نیاز دارد. (نام علمی: آکانتوزیس نیگریکنس)

قرمزی و گرگرفتگی صورت که اوایل معمولا به صورت مقطعی و گذرا بوده و با کنترل قند بهبود می یابد ولی ندرتاً پایدار می شود که در این صورت دیگر درمان قطعی ندارد. (نام علمی: روبوئوزیس فاسئی)

ایجاد دانه های برجسته کوچک و قرمز که یا نافدار بوده و مواد خشک شده ای از آن خارج میشود و یا حاشیه ای قرمز و برجسته دارد که میتواند در سر و دست و پا ظاهر شود ولی گاهی روی تنه هم به وجود می آید و انواعی از این دانه ها گاهی درد و خارش دارند.

سفت و ضخیم شدن پوست که به مرور و در دیابت پیشرفته در دستها یا انگشت شصت پا و یا پیشانی اتفاق می افتد. این به گونه ای است که دامنه حرکات انگشتان را کاسته و فرد قادر به چسباندن کامل دو کف دست به هم نمی باشد. (مومی شدن پوست)

زرد شدن پوست که بیشتر در کف دست و پا وخطوط آنها دیده می شود جوش های دیابتی که برآمدگی های زردرنگ و سفت (نخود مانند) با هاله قرمز در اطراف آن بوده که شاید خارش داشته باشد و معمولاً با کنترل قند و چربی به مرور ناپدید می شوند.

“توصیه های کلی برای مراقبت از پوست در بیماران دیابتی”

• کنترل صحیح و دقیق قندخون
• تمیز و خشک نگه داشتن پوست و استفاده از پودر تالک در قسمت چینه ای پوستی مانند زیر بغل و کشاله ران
• اجتناب از حمام داغ گرفتن (اگر پوست شما خشک است از شامپو بدن یا کف حمام استفاده نکنید)
• استفاده از صابون های مرطوب کننده یا صابون های مخصوص کودک یا صابون گلیسرین برای استحمام
• استفاده از یک کرم روغنی مناسب بعد از استحمام به منظور جلوگیری از تبخیر آب از پوست و در نتیجه خشک شدن آن (در ضمن هیچگاه بین انگشتان پا را چرب نکنید، رطوبت بیش از حد می تواند باعث رشد قارچ شود).
• پرهیز از خشکی پوست. خراشیده شدن پوست خشک یا خارش آن می تواند منجر به ایجاد زخمهای باز و در نتیجه ایجاد عفونت شود. مرطوب کردن پوست به ویژه در هوای سرد یا در هنگام وزش باد می تواند از ترک خوردن پوست جلوگیری کند.
• درمان هرگونه بریدگی در بدن به شیوه صحیح بریدگی های کوچک را با آب و صابون شستشو دهید. از محلول های آنتی سپتیک مانند مرکوکروم، الکل و بتادین برای تمیز کردن پوست استفاده نکنید. می توانید از محلول نرمال سالین استفاده نمایید. بریدگی های کوچک را با گاز استریل بپوشانید واگر به یک زخم، سوختگی، بریدگی و یا عفونت مبتلا هستید حتماً به پزشک مراجعه و تحت درمان قرار بگیرید.
• در ضمن اگر قادر به حل مشکل پوستی خود نیستید به یک متخصص پوست مراجعه کنید.
• از پاهای خود به خوبی مراقبت کنید. هرروز آنها را از نظر وجود زخمها و بریدگی ها کنترل کنید و از کفش های صاف و بدون پاشنه و متناسب با اندازه پایتان استفاده کنید و قبل از اینکه کفش خود را بپوشید درون آن را از نظر وجود جسم خارجی بررسی کنید.

درمان قارچ های پوستی

آذر ۲, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : پوست و مو, مشروح اخبار

این علائم بستگی به نوع عفونت قارچی و قسمت درگیر بدن دارد. قارچ پوستی می‌تواند باعث بروز بثورات پوستی قرمزرنگ، پوسته پوسته و خارش‌دار شود و به نظر می‌رسد که پوست خشک است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، انواع قارچ‌های مضر بر روی پوست بدن، باعث بروز عفونت قارچی پوست می‌شود. بیشتر این عفونت‌ها با درمان بهبود می‌یابند. عفونت‌های قارچی پوست، بسته به این که کدام اندام را درگیر می‌کنند، دسته بندی می‌شوند.

انواع قارچ‌های پوستی

۱- عفونت درماتوفیت

باعث عفونت پوست، ناخن و مو می‌شود. این عفونت شامل پنج مورد زیر است:
الف- پای ورزشکار: این عفونت قارچی باعث می‌شود که پوست بین انگشتان پا، خارش دار، خشک، پوسته پوسته و قرمز گردد. در برخی مواقع باعث تاول و ترک خوردن پوست می‌شود. اغلب افراد، در استخرهای شنا و سونا به این نوع عفونت قارچی مبتلا می‌شوند. اگر شما پس از تماس با پوست آلوده، دستان خود را نشویید، این آلودگی می‌تواند به دستانتان منتقل شده و در چین‌های کف دست و بین انگشتان دست گسترش یابد.

ب- عفونت ناخن:

ناخن بدشکل، ضخیم و به راحتی خرد می‌شود. عفونت ناخن معمولا با پای ورزشکار همراه است.

ج- عفونت قارچی کشاله ران :

علائم این عفونت شامل خارش و بثورات پوستی قرمز در کشاله ران و مناطق اطراف آن می‌باشد. این عفونت غالبا در مردانی که زیاد عرق می‌کنند، دیده می‌شود.

د- عفونت قارچی بر روی بدن:

این عفونت از حیوانات اهلی گرفته می‌شود. غالبا در مناطقی از بدن مانند شکم، دست و یا پا ایجاد می‌شود. علائم این عفونت شامل تکه‌های مسطح و حلقه‌ای قرمز رنگ می‌باشد که می‌تواند رشد کرده و گسترش یابد. این حلقه‌ها در لبه، پوسته دار و در مرکز مسطح می‌باشند.

ه- عفونت قارچی پوست سر :

این عفونت غالبا در خردسالان ایجاد می‌شود. از فردی به فرد دیگر انتقال می‌یابد و باعث ریزش مو و التهاب مناطق آسیب دیده می‌شود.

اگر به قارچ پوستی مبتلا هستید، پوست خود را با صابون ضد قارچ بشویید. سپس پوست خود را کاملا خشک کنید. شستن و خشک کردن پوست یکی از راه‌های جلوگیری از ایجاد و انتقال قارچ‌ها می‌باشد

۲- عفونت مخمر

یکی دیگر از عفونت‌های قارچی پوست به دلیل عفونت مخمر می‌باشد. این عفونت شامل سه مورد زیر است:

الف- عفونت لمسی:

این عفونت ناشی از قارچ کاندیدا آلبیکنس می‌باشد که بر روی پوست و دستگاه گوارش زندگی می‌کند. این عفونت در زیر بغل، کشاله ران، زیر سینه و چین‌های پوستی دیده می‌شود. علائم این عفونت شامل خارش، درد، لکه‌های سفید- زرد می‌باشد.

ب- پیتریازیس رنگارنگ: این عفونت باعث می‌شود لکه‌های تیره بر روی پوست روشن و لکه‌های روشن بر روی پوست تیره به وجود آید. این عفونت بیشتر در نوجوانان و جوانان دیده شده است.

ج- برفک

برفک می‌تواند دهان، زبان، واژن و دیگر مناطق مرطوب و چین‌های پوست را درگیر کند. عفونت برفکی، تکه‌های سفیدرنگ کوچکی هستند که یک علامت قرمز را به جا می‌گذارند.
در بزرگسالان، برفک واژن می‌تواند باعث خارش و ترشح غلیظ و سفیدرنگ شود.
گاهی، برفک در دهان نوزادان دیده می‌شود. برفک در نوزادان مسئله جدی را به وجود نمی‌آورد، اما نوزادانی که برفک در گلویشان ایجاد شده است، نمی‌توانند به خوبی شیر بخورند.

علائم قارچ پوستی

این علائم بستگی به نوع عفونت قارچی و قسمت درگیر بدن دارد. قارچ پوستی می‌تواند باعث بروز بثورات پوستی قرمزرنگ، پوسته پوسته و خارش‌دار شود و به نظر می‌رسد که پوست خشک است.

عفونت قارچی پوست سر می‌تواند منجر به ریزش مو شود. بثورات پوستی ناشی از قارچ ممکن است با علائم سایر مشکلات پوستی مانند پسوریازیس و اگزما اشتباه شود.

عوامل خطر

در موارد زیر، احتمال ابتلا به عفونت قارچی زیاد می‌شود:

– اگر به تازگی آنتی بیوتیک دریافت کرده‌اید.
– اگر استروئید دریافت کرده‌اید.
– دیابت دارید.
– افزایش وزن دارید.
– قبلا دچار عفونت قارچ پوستی بوده‌اید.
– سیستم ایمنی ضعیفی دارید.
– پوستتان مرطوب است.
– اگر بدن خود را بعد از عرق کردن و یا دوش گرفتن، خشک نمی‌کنید.

اگر لباس‌های تنگ و پلاستیکی بپوشید، عرق نمی‌تواند از روی سطح پوست تبخیر شود، لذا پوست مرطوب می‌ماند و امکان ابتلا به قارچ پوستی زیاد می شود

انتقال عفونت قارچی پوست

این عفونت از یک فرد به فرد دیگر قابل انتقال است؛ برای مثال در کلاس‌های ورزشی و استخرهای شنا، عفوت قارچی پای ورزشکار شایع است.
تماس با ملحفه یا حوله و شانه آلوده می‌تواند باعث انتقال عفونت‌های قارچی پوست گردد.

تشخیص

پزشک برای تایید عفونت، ممکن است یک تکه از پوست را خراش دهد و یا یک تکه از ناخن و یا مو را به آزمایشگاه بفرستد.

درمان

– درمان‌های موضعی ضدقارچ مثل کرم، لوسیون و پودرهای دارویی وجود دارند که بر روی پوست می‌مالند.
– اگر لکه‌ها مقداری از پوست صورت، ناخن‌ها و یا پوست سر را بگیرند، باید قرص مصرف کرد.
– اسپری مخصوص برای درمان عفونت قارچی پای ورزشکار در داروخانه‌ها موجود است.
– اگر پوست سر دچار عفونت قارچی شده است، استفاده از شامپوی ضدقارچ مفید می‌باشد.
در برخی مواقع، این داروها باعث تحریک پوست و یا ناراحتی معده می‌شوند. لذا بدون تجویز پزشک، هیچ اقدامی برای درمان عفونت‌های قارچی نکنید.

پیشگیری

– بعد از حمام کردن، پوستتان را خوب خشک کنید.
– لباس‌های گشاد و نخی بپوشید.
– جوراب‌های نخی بپوشید.
– پودر بچه را درون جوراب‌ها و کفش‌هایتان بریزید.
– پاهایتان را بعد از شستن، به خوبی خشک کنید.
– حوله، شانه و برس مخصوص به خود داشته باشید..
– هنگامی که عفونت قارچی از بین رفت، ملحفه و لباس‌هایتان را بشویید.
– اگر فردی در خانواده‌تان مبتلا به عفونت قارچی پوست سر بود، بالش، کلاه، شانه و قیچی موی سر او را ضدعفونی کرده و یا دور بیاندازید.
– در استخرهای شنا، دمپایی پلاستیکی بپوشید.

– هر ۲ تا ۳ روز یک‌بار کفش‌های خود را عوض کنید (برای جلوگیری از عفونت قارچی پای ورزشکار).
– در هنگام ورزش، لباس نخی بپوشید، زیرا عرق بدن را خشک می‌کند.
– اگر به بیماری دیابت مبتلا هستید، مقدار قند خونتان را کنترل کنید.

درمان‌های خانگی

۱- پوست خود را با صابون ضد قارچ بشویید. سپس پوست خود را کاملا خشک کنید. شستن و خشک کردن پوست یکی از راه‌های جلوگیری از ایجاد و انتقال قارچ‌ها می‌باشد.

۲- سرکه سیب را بر روی یک تکه پنبه بریزید و به آرامی بر روی محل قارچ، بمالید. این کار را ۳ تا ۴ بار در روز انجام دهید.

۳- روغن سیر، روغن درخت چای و روغن پونه کوهی نیز برای از بین بردن قارچ پوستی مفید می‌باشند.

۴- قارچ پوستی باعث می‌شود که ملانوسیت (سلول‌های رنگدانه ساز) پوست، سنتز ملانین (رنگدانه پوست) را متوقف کند. پماد ضدقارچ می‌تواند درمان کننده باشد.

۵- بدن خود را ۲ بار در روز در محلول آب و پراکسید هیدروژن، خیس کنید. محلول پراکسید، قارچ را از بین می‌برد.

۶- در ابتدا، ممکن است پوستتان نسبت به پراکسید حساس باشد. پس، بهتر است محلول رقیقی از پراکسید و آب تهیه کنید.

علائم هشدار دهنده پوستی در بیماری ها

خیلی از افراد عادت دارند به محض دیدن اولین خال غیر عادی یا بروز اولین چین و چروک ها روی پوست، به متخصصان درماتولوژی مراجعه کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این در حالی است که این موضوع نباید تنها علت مراجعه به متخصصان پوست باشد چون علت های دیگری هم هستند که دلیل این مراجعه را نشان می دهند.

قرمزی و التهاب چشم:

اگر دچار ورم ملتحمه، یک عفونت رایج در غشای چشم شده اید که فضای اطراف چشم و پلک را تحت تاثیر قرار می دهد، باید بدانید رفع این مشکل شما تحت نظارت یک متخصص پوست باید انجام شود.

شوره سر:

چه ریزش مو داشته باشید و چه مبتلا به شوره سر باشید، باید به متخصص پوست مراجعه کنید. تجمع سلول های مرده پوست ناشی از شستشوی کم موها و استرس، به تدریج باعث بروز شوره سر می شود. اگر هم مبتلا به طاسی که بیشتر جنبه ژنتیکی دارد، شده باشید، باز هم با تماس زودهنگام به متخصص پوست می توانید شانس ابتلا به این دو عارضه را کاهش دهید.

ناخن های بدفرم:

ناخن هایی که پوسته پوسته، حفره دار و شکننده شده اند و تغییر رنگ داده اند می تواند نشان دهنده مسائل مختلف بهداشتی مختلف از جمله پسوریازیس، کمبودهای تغذیه ای و اختلال تیروئید باشد. حتی اگر این وضعیت ناخن ها برای شما آزاردهنده نباشد، نشان دهنده این است بدن شما دچار التهاب شده است. مراجعه به متخصص پوست در درک و شناسایی این بیماری ها و جلوگیری از پیشرفت آنها موثر است.

زخم های دهانی:

یک نوع رایج از مشکلات دهان به نام آفت در نتیجه اختلال در سیستم ایمنی و دستگاه گوارش رخ می دهد که درمان آن باز هم در حیطه متخصصان پوست است.

افسردگی:

البته در صورت احساس افسردگی اولین محل مراجعه نباید مطب یک متخصص پوست باشد مگر این که همراه با مشکلات پوستی یا ناخن باشد.
پسوریازیس و مشکلات دیگر پوستی نوعی بیماری التهابی است و التهاب را با اختلالات خلقی مانند افسردگی ارتباط می دهند. با درمان کردن پسوریازیس احتمال بر طرف شدن افسردگی نیز وجود دارد.

علایم پوستی بیماری ایدز

آذر ۲, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : پوست و مو, مشروح اخبار

علائم پوستی ایدزابتلا به ویروس ایدز معمولاً در مرحله‌ی مقدماتی یا بدون علامت می‌گذرد و یا علائم خفیفی دارد که به حساب سرماخوردگی، گلودرد یا بیماریهای پوستی گذرا بدون توجه از آن می‌گذریم. این اشتباه بسیار رایج اما متأسفانه بسیار خطرناک است، زیرا بیمار غافل از وضع خطیر و سرنوشت شوم خود در جامعه می‌چرخد و باعث ابتلای عده‌یی بی‌گناه می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مهمترین علامت بیماری ایدز در اوایل گرفتاری و تا چند سال بعد بی‌علامتی و یا کم علامتی است در نتیجه‌ پزشک و بیمار هر دو را گول می‌زند و سبب پیشرفت بی‌سر و صدای بیماری در بدن و پخش بیماری در اجتماع می‌گردد. چاره‌ی امر این است که مردم و پزشک نسبت به این بیماری حضور ذهن داشته و با توجه به ریسک فاکتورها یعنی عوامل مساعد کننده و در نظر داشتن علائم جزئی و غیر اختصاصی بیماری را در مرحله‌ی‌ اول تشخیص داده و با تجویز داروهای مناسب باعث توقف بیماری در بدن شخص آلوده و مصون ماندن معاشران وی گردند.

منجمله علائم هشدار دهنده و کمکی برای تشخیص بیماری ایدز علائمی است که در پوست و مخاط و ناخن و مو پیدا می‌شود این علائم شخص را مشکوک کرده به سراغ آزمایش‌های لازم و تشخیص زودرس بیماری هدایت می‌کند. علت وجود این بیماری‌های پوستی آلوده شدن سلولهای لانگرهانس پوست به ویروس ایدز و کاهش کارآیی آنها است.

ماهیت بیماریهای پوستی در جریان ایدز ممکن است التهابی یا عفونی و یا سرطانی باشد. یکی از علائم شایع در جریان بیماری ایدز بثورات سرخکی و یا مخملکی شکل به واسطه‌ی‌ آلودگی به ویروس ایدز می‌باشد.

این بثورات پوستی سرخکی یا مخملکی شکل ممکن است همراه با تورم لوزه‌ها و بزرگی غدد لنفاوی و بزرگی طحال و کبد باشد که جمعاً یادآور بیماری منونوکلئوز عفونی است. علامت شایع دیگر در جریان بیماری ایدز خارش است که ممکن است علت التهاب داشته وبه اشکال مختلف مانند Papular pruritic eruption of HIV، فولیکولیت ائوزینوفیلیک، پروریگونودولاریس، آتوپیک اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبوره‌ئیک خودنمایی نماید

گاهی این خارش علت عفونی دارد مانند ابتلا به بیماری گال که در بیماران مبتلا به ایدز به شکل شدید و منتشر و پوسته‌دار به نام کراستد اسکابیز Crusted Scabies یا گال پوسته دارمعروف است و واگیری فوق‌العاده‌ شدید برای اطرافیان دارد.

نمونه‌ی دیگر گرفتاری به شپش سر و شپش تناسلی و یا در اثر گزش حشرات و یا هپاتیت ویروسی است.

علت بعدی خارش در بیماران مبتلا به ایدز نارسایی کلیه و گرفتاری کبد از نوع ویروسی یا انسدادی و گرفتاری به لنفوم است. علت دیگر خارش عوامل متفرقه مانند خشکی پوست ایکتیوزوولگاریس و فوتو درماتیت، کهیر و درموگرافیسم، اگزمای کنتاکت و بثورات خارش‌دار حاصل از داروهای مصرفی بیمار می‌باشد.

روی ‌هم رفته علائم پوستی بیماری ایدز را به سه دسته تقسیم می‌کنند:

الف) بیماریهایی که درحضور ریسک فاکتور‌ها به شدت دلالت بر بیماری ایدز دارند:

۱) اگزانتم حاصل از ویروس ایدز
۲) گرفتاری قارچی قسمت نزدیک یا پروکسیمال ناخن
۳) زخم مزمن و دیر علاج تبخالی
۴) لکوپلازی رشته‌یی شکل لبه‌های طرفی زبان
۵) برآمدگیهای قهوه‌یی یا بنفش سرطانی موسوم به سارکوم کاپوزی در پوست و مخاط چشم و دهان…
۶) جوشهای آکنه‌یی شکل خارش‌دار موسوم به فولیکولیت ائوزینوفیلیک
۷) مولوسکوم کنتاژیوزوم متعدد در صورت افراد بالغ

ب) دسته‌ی دوم علائم پوستی که در حضور عوامل مساعد کننده قویاً ما را مشکوک به بیماری ایدز می‌کند عبارتند از:

۱) هر نوع بیماری آمیزشی دیگر مانند تبخال و زگیل تناسلی زیرا حاکی از معاشرت جنسی غیر بهداشتی می‌باشد.
۲) زونای شدید و چند درماتومی
۳ )آثار تزریق متعدد روی پوست اندامها در معتادان تزریقی
۴) ابتلای مخاط دهان واندام تناسلی خانمها به عفونت راجعه‌ی قارچی از نوع کاندیدا
ج) علائم پوستی که درجریان ایدز شایع‌ است ولی علل دیگر هم دارد:
۱) بزرگی ژنرالیزه‌ی غدد لنفاوی
۲) اگزمای سبوره‌ئیک وسیع و مقاوم به درمان
۳) زخمهای آفتی شکل در هرنقطه‌ی دهان و یانواحی تناسلی ودرنواحی مقعد
۴) برآمدگیهای عروقی مانند گرانولوم پیوژنیکوم و یا سارکوم کاپوزی موسوم به باسیلاری آنژیوماتوزیس بازال سل
۵) انواع لنفوم وبازال سل کارسینوما واسکواموس سل کارسینوما وسرطان مقعد و دهانه‌ی رحم به علت فراوانی آلودگی با ویروس زگیل و زخم پایدار اطراف مقعد در اثر سیتومگال ویروس.
۶) پورپورای جلدی

تاکنون واکسن مناسبی برای پیشگیری ازبیماری ایدز کشف نگردیده اما داروهای مؤثری برای کنترل بیماری کشف گردیده است که آن را HAART یعنی (هایلی آکتیو آنتی‌رتروویروس تراپی) می‌نامند ودارای خواص پروتئیناز اینهیبیتورو ریورس ترانس کریپتاز اینهیویتور می‌باشند مانند ویراسپت، لامیوودین و زیدوودین منتها این داروها هم عوارض جلدی خاصی دارند که آن را لیپودیستروفی می‌نامند به عبارتی در اثر تجویز این داروها اندام فوقانی و تحتانی لاغر شده و چربی خود را از دست می‌دهد اما برعکس چربی در ناحیه‌ی پشت گردن و پشت جمع شده و منظره‌یی شبیه کوهان مانند شتر دوکوهانه موسوم به بوفالو هامپ ایجاد می‌گردد.

روی‌ هم رفته حساسیت دارویی در بیماران مبتلا به ایدز به شکل انواع بثورات دارویی و حساسیت به نور خورشید به شکل فتودرماتیت هم امری شایع است.

نشانه های پوستی بیماری های کبدی

آذر ۲, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : پوست و مو, مشروح اخبار

گاهی بیماری‌های کبدی اثراتی روی پوست شما می‌گذارند که به وسیله این علایم و نشانه‌ها حتی می‌توان بیماری کبد شما را شناسایی کرد و تشخیص داد. بسیاری از متخصصان داخلی به محض نگاه کردن به پوست صورت و بدن شما، بیماری کبدی‌تان را تشخیص می‌دهند و آزمایش‌های تکمیلی را برایتان تجویز می‌کنند…

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پوست آینه تمام‌نمای بیماری‌های داخلی است و این بیماری‌ها بیش از هر بیماری دیگر اندام‌های داخلی خودشان را روی پوست نمایان می‌کنند. یرقان یا همان زردی پوست مشهورترین علامت بیماری‌های کبدی در روی پوست است که باعث زردی پوست و حتی سفیدی چشم می‌شود. رنگ‌پریدگی هم می‌تواند نشانه کم‌خونی باشد. گاهی این کم‌خونی ناشی از تجزیه بیمارگونه خون در کبد است و این اتفاقی است که در سیروز کبدی رخ می‌دهد. قرمزی کف دست ممکن است ناشی از بیماری حاد و یا مزمن کبد باشد.

رنگ خاکستری متمایل به ارغوانی تیره در پوست هم می‌تواند به علت افزایش آهن و یا برنزه شدن آن باشد که شما باید به هموکروماتوز شک کنید البته این نشانه‌‌هایی است که پزشکان بیشتر با آن آشنایی دارند و با دیدن این علایم برای شما یک تست ارزیابی سلامت کبد را تجویز خواهند کرد. دانستن این نشانه‌ها هم به شما کمک می‌کند که خیلی زود بتوانید خودتان را برای چکاپ و بررسی سلامت‌تان به پزشک برسانید.

کبد بزرگ‌ترین عضو بدن انسان است و برای خارج کردن سموم از بدن بسیار اهمیت دارد. بیماری‌های کبدی بسیار متفاوت‌اند ولی هپاتیت، سیروز کبدی و کبد چرب و انسداد مجاری صفراوی از مشهورترین بیماری‌های کبدی به شمار می‌روند.

اگر محصولات فعالیت کبدی نتوانند از بدن دفع شوند در پوست بدن جمع شده و ایجاد علایمی می‌کنند که زردی پوست و خارش پوستی دو تا از علایم اصلی این بیماری‌ها است.

یرقان وقتی رخ می‌دهد که کبد بیمار، بیلی‌روبین کافی جذب نمی‌کند. خارش که از اصلی‌ترین نشانه‌های بیماری‌های کبدی روی پوست است خودش را به خاطر رسوب محصولات صفراوی در پوست نشان می‌دهد.
در صورتی که پزشک شما از روی این علایم پوستی به بیماری کبد شما شک کند برایتان یک سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن، ام.آر.آی و یا اسکن کبد تجویز می‌کند و یا با استفاده از لاپاروسکوپی درون کبد شما را مشاهده خواهد کرد.

بیماری‌های کبدی گاهی دارای علایمی خاص روی پوست بدن افراد هستند که به کمک این نشانه‌ها حتی می‌توان بیماری فرد را هم تشخیص داد.
شایع‌ترین نشانه‌ بیماری‌های کبدی که خودش را روی پوست نشان می‌دهد، خارش پوستی است. شاید دوست داشته باشید بدانید چگونه یک بیماری کبدی ممکن است باعث خارش پوست شود! در این شرایط معمولا انسدادی در مجاری صفراوی وجود دارد و به خاطر این انسداد، مواد و ترشحات صفراوی نمی‌تواند دفع شود. این مواد درون کیسه صفرا و مجاری صفراوی تجمع پیدا کرده و باعث ترشح آنها به داخل خون می‌شوند و علایم خودشان را به صورت زردی و یرقان روی پوست نشان می‌دهند.
خارش در بیماری‌های مزمن کبدی یک علامت اصلی است که خودش را روی پوست فرد نشان می‌دهد.
از طرف دیگر، بیماری مزمن کبدی که سیروز کبدی نامیده می‌شود علامتش را روی پوست به صورت زردی و یرقان نشان می‌دهد.
بیماری‌های کبدی معمولا در سیروز کبدی گاهی خود را به صورت لکه‌های قهوه‌ای رنگی نشان می‌دهند ولی در این میان در باور عامه مردم، باورهای غلطی وجود دارد که باید اصلاح شود. گاهی بعضی‌ افراد لکه‌های بارداری را که قهوه‌ای رنگ هستند و در دوران بارداری روی پوست پدید می‌آیند، به بیماری کبدی نسبت می‌دهند که اصلا ربطی به بیماری کبدی ندارد. همین‌طور، لک‌های قهوه‌ای رنگ کک و مک هم ارتباطی با بیماری‌های کبدی ندارد و نشانه بیماری کبدی به حساب نمی‌آید. نکته اصلی دیگر این است که بیماری‌های کبدی باعث تغییرات چندانی در موهای افراد بیمار نمی‌شوند.

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل‌ها، زائده‌های پوستی غیر سرطانی‌ای هستند که به علت یک عفونت ویروسی بر روی سطح پوست ایجاد می‌شوند. ویروس‌های عامل ایجاد زگیل ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) نامیده می‌شوند. زگیل‌ها معمولاً به رنگ پوست و برجسته و سخت هستند، اما آن‌ها می‌توانند تیره، مسطح و نرم هم باشند. ظاهر زگیل به محل رشد آن بستگی دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، زگیلهای تناسلی زائده های گوشتی کوچکی هستند که ممکن است در هر قسمتی از ناحیه تناسلی زن یا مرد ظاهر شوندعامل این بیماری ویروس پاپیلومای انسـانی(Human Papillomm Virus) استکه ازطریق تماس مستقیم با زگیل تناسلی ویا پوست آلوده به ویروس و اغلب از طریق ارتباط جنسی، منتقل می شود .

از آلوده شدن به ویروس تا ظهور علائم چقدر طول میکشد؟
از هفته ها تا ماهها وگاهی نیز سالها.حتی در بعضی از افراد ممکن است علائم اصلا ظاهر نشود و در حقیقت ناقل بدون علامت باشند.به همین علت ممکن است در ارتباط جنسی با فرد به ظاهر سالم این بیماری منتقل گردد و یکی از دلائل انتشار بیماری همین امر می باشد.

علائم بیماری چیست؟
زگیلهای تناسلی به صورت بر جستگی های کوچک تا متوسط گوشتی به رنگ پوست یا کم رنگ تر ویا پر رنگ تر روی سطح خارجی فرج ( ولو ) ویا دیواره های داخلی واژن ونبز ناحیه بین مقعد و واژن و روی سطح دهانه رحم ( سرویکس ) رشد می کنند . در آقایان ، آنها ممکن است که در نوک آلت تناسلی و یا در طول بدنه آن و یا روی سطح اسکروتوم و نیز مقعد رشد کنند سطح آنها ممکن است صاف و یا کمی زبر باشد. گاهی ممکن است به هم پیوند بخورند و ضایعات بزرگ گل کلمی تشکیل دهند.

زگیل تناسلی چقدر شایع است؟
زگیلهای ـتناسلی از شایعترین عفونتهای آمیزشی به شمار میروند تخمین زده می شود که ۶۶۰ میلیون نفر در جهان مبتلا به شایع ترین عفونت ویروسی مجاری تناسلی یعنی عفونت های HPV تناسلی هستند و متاسفانه این بیماری در ایران نیز به سرعت در حال انتشار است به صورتی که رئیس انجمن سرطان های زنان ایران از بروز یک بیماری ویروسی آمیزشی در شهرتهران خبر داده و گفته: این بیماری ویروسی زگیل تناسلی است که یکی از دلایل بروز آن می تواند روابط آزاد جنسی باشدگفته می شود تا یازده درصد زنان جوان ایرانی دارای زگیل تناسلی هستند

زگیل تناسلی چقدر مسری است و احتمال انتقال آن چقدر است؟زگیل تناسلی بسیارمسری می باشد .احتمال ابتلا به زگیل تناسلی ،تنها با یک بار ارتباط جنسی با فرد دارای زگیل تناسلی ۶۰% می باشد.و معمولا در حدود ۶۵% افرادی که با فرد مبتلا به زگیل تناسلی ،ارتباط جنسی دارند در مدت ۳ ماه مبتلا خواهند شد .

علتهای ابتلا به زگیل تناسلی چیست؟
بیشتر از ۱۰۰ نوع ویروس انسانی پاپیلوما شناسایی شده است .۴۰ نوع از آنها پتانسیل ایجاد عفونت به صورت زگیل تناسلی را دارا هستند .حدود ۹۰% از زگیلهای تناسلی بوسیله دو نوع مشخص از ویروس (HPV6-11) ایجاد می شوند

سایر انواع ویروس پاپیلوما بعنوان علت تغییرات بدخیمی اولیه وسرطان دهانه رحم در زنان در نظر گرفته می شوند .انواع ۱۶،۱۸،۳۱،۴۵ ویروس پاپیلوما بعنوان عامل پرخطر شناخته شدهاند یکی از این ویروسها ۵۰% احتمال ابتلا به سرطان دهانه رحم را افزایش می دهد . زگیهای معمولی مشابه زگیلهای تناسلی نیستند وانواع دیگری از ویروس پاپیلوما علت ایجاد این عفونت در پوست می باشند .

معمولا ۳/۲ افرادی که با فرد مبتلا به زگیل تناسلی ،ارتباط جنسی دارند در مدت ۳ ماه مبتلا خواهند شد . زگیلهای تناسلی معمولا به صورت غیر مستقیم در افرادیکه از قرصهای پیشگیری از بارداری استفاده می کنند افزایش می یابد چون این افراد به علت مصرف قرص ، از پوششهای محافظ استفاده نمی کنند ،همچنین افرادیکه چند شریک جنسی دارند یا اولین رابطه جنسی آنها در سن کم بوده است . بیشتر مبتلا خواهند شد.

آیا برای انتقال این بیماری دخول کامل واژنی ویا مقعدی لازم است؟
متاسفانه زگیل تناسلی بدون داشتن رابطه واژنی ومقعدی، حتی با تماس سطحی پوستی ناحیه تناسلی نیز میتواند منتقل گردد.

آیا تماس جنسی تنها راه انتقال زگیل تناسلی است؟
خیر.به ندرت از طریق اپیلاسیون، سونای بخار و حوله آلوده ،همچنین از مادر آلوده به نوراد هنگام زایمان طبیعی هم قابل انتقال است ولی راه اصلی انتقال تماس جنسی است.

آیا زگیل تناسلی همیشه علامت دار است؟
خیر.یعنی ممکن است در ظاهر،فرد علائمی نداشته باشد ولی ویروس عامل زگیل تناسلی را بدون هیچ علامتی دفع کند.در خانمها نیز ممکن است زگیل در قسمت داخلی دستگاه تناسلی باشد و گاهی با خونریزی خود را نشان دهد.

آیا زگیل تناسلی خطرناک است؟
این بیماری خوشخیم است ولی از حدود ۱۵۰ نوع ویروس عامل ایجاد کننده آن حدود ۱۵ نوع با سرطانهای دهانه رحم و آلت مردان در ارتباط است.تیپ ۱۶ و ۱۸ از HPV به عنوان عامل عمده ای در ایجاد سرطان ، تیپ ۳۰، ۳۱، ۳۳، ۳۵، ۳۹، ۴۵، ۵۱، ۵۲، ۵۳، ۵۶، ۵۸، ۵۹، ۶۶، ۶۸، ۷۳، ۸۲ به عنوان عامل خطر متوسط و تیپ های ۶، ۱۱، ۴۰، ۴۲، ۴۳، ۴۴، ۵۴، ۶۱، ۷۰، ۷۲، ۸۱ با خطر کمتری در ایجاد سرطان های مخاطی مورد توجه قرار گرفته اند .همچنین این بیماری به علت اینکه ممکن است زخمی شود احتمال سرایت سایر بیماریهای آمیزشی را بالا می برد ضمن اینکه به علت ظاهر نا زیبا اثرات روحی روانی بدی دارد.بنابراین حتما باید درمان شود.

زگیل تناسلی چگونه تشخیص داده می شود؟
در موارد علامت دار آن ، متخصصین پوست یا متخصصین زنان با تجربه در این زمینه با معاینه آن را تشخیص می دهند و در موارد مشکوک با تست اسید استیک ۵% و در موارد خیلی نادر نهایتا با بیوپسی تشخیص امکان پذیر است.همچنین پزشک متخصص پوست و یا متخصص زنان می تواند با نمونه برداری از ترشحات واژینال ویا به همراه تست پاپ اسمیر و ارسال آن به آزمایشگاه های معتبر در این زمینه به روشPCR نسبت به کشف ویروس و نیز تعیین نوع آن (کم خطر یا پر خطر) اقدام نماید.

آیا ممکن است ضایعات ما زگیل نباشد وتشخیصهای دیگری مطرح باشد؟
بله زگیل های تناسلی در ظاهر تشخیصهای افتراقی دیگری هم دارد که بیمارو یا پزشکی که تجربه کافی در تشخیص زگیل تناسلی نداشته باشد به اشتباه آن را زگیل تشخیص دهد. از جمله این موارد،pearly penile papulesدر مردان وvestibular papillomatosisدر خانمها میباشد که به صورت برجستگیهایی انگشت مانند است که زگیل نبوده و طبیعی است.همچنین در زنان غدد سباسه لب بزگ وکوچک به صورت لکه ها یا برجستگی های کوچک سفید-خاکستری تا زرد ممکن است به اشتباه زگیل تناسلی تشخیص داده شود.آنژیوکراتوم و استئوسایتوم و کیست اپیدرموئید نیز به ندرت ممکن است با زگیل اشتباه شود..bowenoid papulosisومولوسکوم آتیپیک نیز از مواردی دیگر است که ممکن است به اشتباه زگیل تشخیص داده شود ،که در تمامی این موارد تجربه پزشک کار کرده در این موضوع و گاها روشهای مکمل تشخیصی اساس تشخیص صحیح را تشکیل می دهد.

درمانهای زگیل تناسلی چیست؟
بنابر محل و نوع کلینیکی و صلاحدید و تجربه پزشک راه های درمانی متنوعی شامل:کرایوتراپی ،تری کلرواستیک، پدوفیلین ، لیزر،الکترو سرجری،ایمونوتراپی و غیره وجود دارد.

برای برطرف کردن زگیل تناسلی فقط یک روش موثر درمان وجود ندارد بلکه تعدادی از روشهای درمانی موجود است .هیچ یک از روشهای بصورت ۱۰۰% برطرف کننده زگیلهای وپیشگیری کننده از برگشت آنها در همه بیماران نمی باشد .امکان عود زگیلهای تناسلی وجوددارد ودر ۱۰ تا ۲۰% بیمارن بعد از یک دوره سه تاچهار ماهه مجددا دیده می شود.

کرایو تراپی :
روشی است که با استفاده از یک پروب آمیخته به نیتروژن مایع زگیها را منجمد می کنند ،این روش در درمان انتخابی است ودر خط اول درمان قرار دارد زیرا جوابدهی در این روش بسیار عالی است و عوارض جانبی کمی دارد ،ممکن است بیمارنیاز به چندین جلسه کرایو با سرما درمانی داشته باشد .البته احتمال عود زگیل نیز وجود دارد وممکن است نیاز به مراجعه مجدد به پزشک باشد .

درمان با لیزر :
این روش برای زگیلهای تناسلی گسترده یا عودکننده استفاده می شود این روش به بی حسی موضعی ،منطقه ایی یا عمومی نیاز دارد .لیزر بصورت فیزیکی ضایعات حاوی ویروس HPV را تخریب می کند.عوارض این روش شامل هزینه بالا ،افزایش زمان بهبودی ،ایجاد جای زخم وپخش شدن ذرات آلوده ویروس در هوا می باشد

دست کم ۵% از زنان و مردانی که درسنین فعالیت جنسی هستند حداقل یکبار در طول عمرشان دچار زگیل تناسلی می گردند بعد از ابتلا به ویروس HPV ممکن است یک تا سه مه (در بعضی موارد بیشتر ) طول بکشد تا زگیل ظاهر شود .

اگر زگیل را درمان نکنیم چه اتفاقی می افتد ؟
متاسفانه با وجود درمان زگیل تناسلی ،ویروس HPV در بدن باقی می ماند واحتمال سرطان درهانه رحم ،راست روده ،آلت تناسلی مرد وجود دارد .اما همنطوط که گفته شد همه انواع HPV سرطان زا نیستند .اگر دچار زگیل تناسلی بوده اید باید معاینات سالیانه جهت بررسی داشته باشید .

چگونه می توان از ابتلا به زگیل تناسلی جلوگیری کرد؟
بهنرین روش محدود کردن تماس جنسی فقط به فرد غیرمبتلا است .کاندوم ممکن است تاحدودی جلوگیری کند اما باید بدانیم که کاندوم ۱۰۰%پیشگیری نمی کند چونکه نمی تواند تمام آلت تناسلی مرد را پوشش دهد دونوع واکسن برای HPV وجود دارد . البته هر کدام برای یک نوع خاصی از ویروس HPVموثر است .

آیا بعد از درمان احتمال عود وجود دارد؟
بلی با هر روشی که درمان شود باز هم تا حدودی احتمال عود وجود دارد.

آیا استفاده از کاندوم از ابتلای به زگیل تناسلی جلوگیری می کند؟
میزان سرایت را کاهش می دهد ولی چون انتقال از طریق پوست به پوست است، احتمال انتقال از سایر مناطق آلوده پوست از بین نمی رود.

آیا زگیل تناسلی واکسن دارد؟
بلی درحال حاضر برای زگیل ناحیه تناسلی واکسن وجود دارد. از آنجایی که ویروسهای HPV نوع ۱۶ و ۱۸در جنس مونث در طولانی مدت احتمال ابتلا به سرطان گردن رحم ، مهبل ،فرج و مقعد و در آقایان سرطان آلت و مقعد را افزایش میدهند، این واکسن از اهمیت بسیاری برخوردار است توصیه به خانمها و آقایان به خصوص کسانی که روابط جنسی با اشخاص متعددی دارند اینست که این واکسن را تزریق کنند.بهترین سن تزریق واکسن ۱۲ تا ۱۵ سالگی و نهایتا زیر ۲۶ تا ۳۰سال می باشد . .

آیا این واکسن بر علیه تمام انواع ویروسهای عامل زگیل تناسلی ایمنی ایجاد می کند؟
این واکسن علیه ۲ نوع اصلی HPV با ریسک بالا(۱۶،۱۸) و ۲ نوع شایع با ریسک پایین (۶،۱۱) برای فردی که هنوز آلوده نشده است،مصونیت ایجاد می کند.

آیا واکسن در ایران موجود است؟
بله واکسن گاردازیل در ایران موجود است.باید ۳ بار تزریق شود. ۱ نوبت بار اول-سپس۲ماه بعد از تزریق اول-و نوبت سوم۶ ماه بعد از تزریق اول
ادامه پرسش و پاسخ ها در این زمینه را در مقاله :
– سوالات رایج در مورد زگیل تناسلی ( قسمت دوم ) – پی گیری بفرمایید.( کلیک کنید.)

توجه داشته باشید:
– تجارب بالینی تشخیصی به همراه انجام آزمایش دقیق PCR و نیز انتخاب راهکار درمان هر فرد مبتلا به زگیل تناسلی و یا مشکوک به آن متناسب بانوع،محل وشرایط بیمار راهگشای بیماران مبتلا به این بیماری می باشد .

– معاینات دوره ای توسط فرد مجرب در این زمینه و اجرای الگوریتم تشخیصی و درمانی صحیح در این بیماری از اهمیت بسیار بالایی در پیشگیری و درمان سرطانهای احتمالی مرتبط با این بیماری به خصوص در خانمها دارد.

– اهمیت موضوع به علت گسترش روز افزون بیماری ، ارتباط انواعی از ویروس پاپیلوم انسانی که با سرطان دهانه رحم،واژن، مقعد وآلت در ارتباط است واطلاعات کم عموم جامعه به خصوص دختران و پسران جوان در این رابطه می باشد..

لذا با توجه به اینکه پایان نامه دوره تخصصی اینجانب در مورد زگیل تناسلی بوده وبه همین علت در مورد این بیماری تحقیقات زیادی نموده ودارای تجارب بالینی زیادی می باشم چنانچه خانمها وآقایان محترم در این زمینه نیاز به توضیح،مشاوره و هرگونه راهنمایی تشخیصی و درمانی بیشتری دارند می توانند سوالات خود را در سایت مطرح نموده و یا با شماره همراه اینجانب تماس گرفته و یا با تعیین وقت قبلی به مطب مراجعه نمایند.

جلوگیری از ریزش مو

تیر ۷, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, پوست و مو, مشروح اخبار

ریزش موریزش مو یکی از مشکلاتی است که به جرات می توان گفت اکثر مردم دنیا با آن مواجه هستند. عوامل زیادی مانند عوامل محیطی، ژنتیکی، هورمونی ، برخی بیماری ها مانند اختلالات تیروئید ، آنمی ( کم خونی ) و نوع تغذیه در ریزش مو دخیل است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اهمیت رژیم غذایی را در حفظ سلامتی بدن به خصوص مو ، نمی توان نادیده گرفت. تحقیقات اخیر ژاپنی ها بعد از جنگ جهانی دوم این امر را تایید می کند؛ چرا که استفاده از رژیم غذایی غربی ها به وسیله ی ژاپنی ها باعث اضافه وزن توام با ریزش مو در اکثر مردم شد.

شایع ترین دلیل ریزش مو در زنان کمبودهای غذایی است، زیرا معمولاً برای کاهش وزن خود رژیم های غیر اصولی را به کار می برند که نتیجه ی آن بروز این مشکل است. همچنین کسانی که مواد غذایی حیوانی مصرف نمی کنند و به اصطلاح گیاهخوار هستند، به دلیل عدم اطلاع کافی در زمینه چگونگی مصرف غذاهای گیاهی، دچار کمبود پروتئین ، روی ، آهن ، اسیدهای آمینه ی ضروری ، ویتامین های گروه B و … می گردند.

در زیر منابع برخی از عناصر مهم و موثر در سلامت مو ذکر شده است :

پروتئین :

اساس و پایه ی نیاز بافت های بدن مانند مو، ناخن ، پوست و … می باشد و در موادی مانند انواع گوشت ( مرغ ، ماهی و گوشت قرمز ) ، تخم مرغ ، لبنیات و حبوبات به میزان فراوان وجود دارد. در مواد نشاسته ای مثل نان ، برنج ، ماکارونی و سبزی ها نیز به مقدار کمی وجود دارد.اسیدهای آمینه اجزای تشکیل دهنده پروتئین ها هستند که در مواد ذکر شده در بالا وجود دارند.

کلسیم و منیزیم :

گروه شیر و لبنیات منابع غنی کلسیم و منیزیم و نیز پروتئین هستند. اگر فردی دچار عدم تحمل لاکتوز ( قند موجود در شیر ) باشد و از سایر مشتقات لبنیاتی نیز برای تامین نیازهای بدن خود استفاده نکند، باید به طور روزانه مکمل کلسیم مصرف کند و مصرف سایر غذاهای غنی از پروتئین را نیز افزایش دهد.

ویتامین های گروه B:

یکی از راههای درمان ریزش مو مصرف مواد مغذی حاوی ویتامین B زیاد است که در گروه ویتامین های B ، ویتامین B6 و بیوتین اهمیت خاصی دارند. بیوتین ویتامینی است که دربسیاری از محصولات آرایشی به عنوان مکمل بهبود دهنده وضعیت مو اضافه می شود، زیرا عارضه مشخص کمبود بیوتین، ریزش مو است. منابع غذایی غنی از ویتامین B6 و بیوتین را برایتان ذکرمی کنم. منابع غنی از B6 : جگر، موز ، دانه آفتابگردان، ماهی ، مرغ، جوانه گندم ، آلوی خشک ، گوشت ، غلات سبوس دار ، مخمر و زرده تخم مرغ ( به ترتیب) و منابع غنی بیوتین : جگر و گوشت مرغ، جوانه گندم، سبوس گندم، تخم مرغ و بادام زمینی است .

آنتی اکسیدان ها

شامل ویتامین E ، ویتامین C ، بتاکاروتن ( پیش ساز ویتامین A که در سیب زمینی شیرین، هویج ، اسفناج پخته، کدو حلوایی ، طالبی ، زرد آلو ، کلم بروکلی ، گریپ فروت قرمز وجود دارد ) ، روی و سلنیوم می باشد. رژیم های غذایی نامناسب توام با سیگار کشیدن و آلودگی هوا باعث فعال شدن رادیکال های آزاد و به خطر افتادن سلامت فرد می شود. آنتی اکسیدان ها مولکول هایی هستند که می توانند اثر رادیکال های آزاد را خنثی کنند. همچنین باعث ساخته شدن موی جدید و استحکام آن می شوند.به هر حال رفتار تغذیه ای صحیح که همیشه مورد تاکید می باشد، میزان رشد و استحکام فولیکول مو را بهبود می بخشد.

طبق نظر کارشناسان تغذیه می توان گفت ویتامین ها به خصوص ویتامین های گروه B مانند بیوتین، اسید فولیک ، پانتوتنیک اسید و برخی املاح مانند روی، آهن، گوگرد، سیلیس و مس اثرات مثبت زیادی بر روی مو دارند. آزمایش ها حاکی از آن است که مصرف بیوتین به صورت مکمل باعث تقویت و بهبود پوست به خصوص فولیکول های مو می شود.

در ضمن در مورد کاهش مصرف نمک و اثر آن در توقف ریزش مو نظریه هایی ارائه شده است، اما در صحت این نظریه ها تردید وجود دارد . ولی در هر حال کاهش مصرف نمک برای سلامت عمومی بدن مفید است.

دانشمندان ژاپنی بر اساس تحقیقات خود معتقدند که وجود چربی زیاد در رژیم غذایی مردان، مکانیسم طاسی را سرعت می بخشد. به این ترتیب که قسمتی از پوست سر آنزیمی به نام گاما- آلفا- رداکتاز تولید می کند. این آنزیم باعث تبدیل هورمون تستوسترون به دی هیدروتستوسترون (DHT) می شود که این ترکیب باعث ریزش مو می شود. غدد چربی مجاور هر فولیکول مو نیز این آنزیم را تولید می کنند. وجود چربی زیاد در غذا باعث تحریک غدد چربی و افزایش فعالیت این غدد برای تولید آنزیم نام برده می شود.

بهترین توصیه این است که غذاهای مفید و خوشمزه اما کم چرب مصرف نمایید. البته این عمل باعث رویش موی جدید نمی شود، اما می تواند از ریزش سایر موها جلوگیری کند. به طور کلی باعث سلامت جسم نیز می شود.

همچنین مصرف مقداری مخمر همراه یک لیوان آب پرتقال در صبح بسیار سودمند می باشد؛ زیرا مخمر منبع مناسبی از ویتامین های گروه B و املاح کمیاب ( املاحی که بدن به میزان خیلی کم به آن ها نیاز دارد) و اسیدهای آمینه است. به علاوه مصرف روغن ماهی و گردو که دارای اسیدهای چرب اُمگا- ۳ و تخمه آفتابگردان که دارای اسیدهای چرب اُمگا-۶ است ، مفید می باشد.

برخی از مردم برای تامین مواد مغذی مورد نیاز خود تمایل دارند از قرص و دارو استفاده کنند و کمتر سراغ مواد غذایی مفید می روند. متخصصان تغذیه معتقدند که تنها ۱۰ تا ۲۰ درصد از مواد مغذی این قرص ها جذب می شوند و هنوز عوامل ناشناخته ی زیادی در غذاها وجود دارد که هنوز به شکل شیمیایی در داروها ساخته نشده اند، در نتیجه قرص و دارو هرگز نمی تواند جانشین غذا شود و فقط در مواقع ضروری از مکمل های غذایی می توان استفاده کرد.

بررسی ها نشان می دهند که اسیدهای چرب اُمگا- ۳ و اُمگا-۶ با سلامت مو در ارتباط هستند؛ زیرا اغلب مردم وقتی منابع این نوع اسیدهای چرب را کمتر مصرف می کنند و یا اصلاً مصرف نمی کنند، دچار خشکی و شکنندگی مو ، خارش و شوره پوست سر و در نهایت ریزش مو می شوند.

منابع اسیدهای چرب اُمگا-۳ و اُمگا-۶

اسیدهای چرب اُمگا-۳ شامل آلفا- لینولنیک اسید و ایکوزا پنتانوئیک اسید (EPA) است در ماهی های آب سرد مانند ماهی سالمون و ساردین، روغن سویا و کانولا، جوانه گندم ، روغن گردو ، روغن تخم کتان یا پنبه و روغن ماهی یافت می شود.

اسیدهای چرب اُمگا-۶ شامل اسید لینولئیک و اُمگا- لینولئیک اسید می باشد و در روغن های غیر اشباع گیاهی مانند روغن ذرت، روغن کانولا، روغن سویا، روغن بادام زمینی و روغن آفتابگردان یافت می شوند.

ریزش مژه و ابرو

مژه ها و ابروها بخشی از افزایش دهنده های زیبایی هستند به خصوص زیبایی چشم ها. هر قدر مژه های بلند تر و پر پشت تری داشته باشیم زیبایی چشم هایمان بیشتر خواهد بود. ابروها و مژه های ما به چهره مان شکل و چهارچوب می دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، زمانی که مژه ها و ابروها کم پشت شوند و یا یکدفعه ای بریزند، وضعیت واقعا استرس زایی برای فرد ایجاد خواهد شد. امروزه افرادی که از این بخش زیبایی بهره مند هستند تعدادشان زیاد نیست آیا می دانید چرا؟

علت چیست؟

هر بی نظمی در مکانیزم طبیعی کارکرد اعضای بدن عللی دارد که در ادامه برخی از آنها را که در ایجاد ریزش و کم پشتی موهای مژه وابرو نقش دارند می شناسیم.

۱-وسواس مو کنی:

این موقعین با موقعیت و شرایط فیزیکی فرد رابطه نزدیک دارد. وسواس موکنی مشکلی است که فرد بدون داشتن توانایی کنترل موهای مژه و ابرو را کشیده و در نهایت از محل جدا می کند. این مشکل اصولا از کودکی آغاز می شود که گاهی کنترل شده و گاه هم با ابی توجهی ادامه پیدا می کند.

۲- اختلالات تیروئیدی:

پر کاری و پرکاری غده تیروئید در بدن در کنار اختلا لات و مشکلات سلامت فراوانی که به دنبال دارد باعث ضعف و شکنندگی در موهای مژه می شود. از نتایج اختلا لات پر کاری تیروئیدی می توان به کم توانی عمومی , بی طاقتی در تحمل هوای گرم , مشکل قورت دادن مواد خوراکی , خواب نا آرام , کم کردن وزن, سر درد و ریزش مو اشاره کرد.

از عوارض کم کاری تیروئید هم به کمبود توان در تحمل سرما , اضافه وزن , داشتن پوستی خشک و.. اشاره داشت.

با کم کاری تیروئید موهای ابرو ها و مژه ها به صورت نامنظم دچار ریزش شده و چهره بدی به خود می گیرد.

۳-ضعف سیستم ایمنی:

cمانی که سیستم ایمنی بدن ضعیف باشد و در برابر فاکتورهای منفی نامقاوم همین فاکتورهای منفی با هجوم به بخش بخش بدن آسیب هایی را به جای می گذارند که ریزش مو از بارز ترین آنها است.

برای تقویت سیستم ایمنی بدن بهترین و مناسب ترین خوراکی میوه های مناطق گرمسیری از قبیل نارگیل, آناناس , موز و… است.

۴-حساسیت های شیمیایی:

همانطور که واقف هستید ریمل ها و لوازم آرایشی چشمی حاوی مقدار بالایی مواد شیمیایی هستند که اگر پوست و موهای پلک چشم به این مواد حساسیت نشان دهند ریزشی شدید حاصل می شود. همچنین عامل حساسیت زای دیگر هم چون گرد و غباربی نقش در ریزش موهای مژه و ابرو نیستند.

عوامل ریزش مژه و ابرو

۵-التهاب پلک:

التهاب پلک نشانه ای از اسکان ورشد باکتری ها در این محدوده است که به طور طبیعی اتفاق می افتد که به راحتی قابل درمان نیست اما با رعایت نکات بهداشتی می توان آن را تا حد زیادی کنترل کرد.

درمان چیست؟

قدم اول:

اولین راه و مهم ترین شیوه در درمان برطرف کردن مشکلاتی است که به آنها اشاره شد

قدم بعدی:

ما همیشه درمان های طبیعی را مقدم می دانیم و در ان قسمت چند راه حل طبیعی را به شما معرفی می کنیم.

استفاده از روغن بادام:

ابتدا مژه و یا حتی ابروها را به خوبی شسته و خوب خشک کنید و مقداری از روغن بادام تلخ را با استفاده از یک گوش پاک کن با محل بمالید.

روغن هفت مغز:

این روغن همانطور که از اسمش پیداست ترکیبی از روغن هفت دانه روغنی که شامل بادام , فنق, کرچک, کنجد, پسته و سیاه دانه است می باشد و تاثیری عالی در درمان ریزش و کم پشتی مژه وابرو دارد.

با مژه‌های کوتاه چه باید کرد

یک راه‌حل: باید ریملی انتخاب کنید که رنگ تیره‌ای داشته باشد و بلند کننده مژه باشد. یک بار ریمل بزنید، صبر کنید تا ریمل خشک شود سپس یک لایه دیگر روی آن بزنید. اگر مژ‌ه‌های‌تان هم کوتاه است و هم نازک به دنبال ریمل بلند کننده و حجم دهنده باشید. ابتدا یک لایه ریمل بزنید، اجازه دهید خشک شود و دوباره سر مژه‌ها و مژه‌های انتهای چشم را ریمل بزنید.

بیماری‌هایی که موجب ریزش مو می‌شوند
بسیاری از بیماری‌های غدد درون‌ریز یا سیستمیک هم تظاهراتی از ریزش مژه یا ریزش ابرو دارند از جمله مشکلات تیروئیدی مثل پرکاری یا کم‌کاری تیروئید، آلوپسی آره آتا (ریزش سکه‌ای)، لوپوس و . . . و اختلالات تغذیه‌ای از جمله کمبود پروتئین، کمبود بیوتین و کمبود آهن که از سایر علل ریزش مژه و ریزش ابرو هستند. برخی عفونت‌ها مثل سیفلیس، عفونت ویروسی مثل ویروس تب خال، جذام و عفونت‌های قارچی و برخی دلایل عفونت‌های انگلی نیز منجر به بروز ریزش مژه ها می‌‌شود، از جمله demodicosis که نوع فولیکولاروم آنها با عارضه ریزش مژه و شوره همراه است.

کدام فرمژه بهتر است
همیشه بلافاصله پس از اینکه از حمام بیرون آمدید، از فرمژه استفاده کنید، چون وقتی مژه‌ها با آب گرم خیس شده باشند، راحت‌تر و زیباتر بر می‌گردند و نمی‌شکنند. یادتان باشد اگر به صورت ناشیانه از فرمژه استفاده کنید سبب شکسته شدن و ریزش مژه‌ها می‌شود. همچنین سعی کنید تا حد امکان از فرمژه‌های آهنی استفاده نکنید، بلکه انواع پلاستیکی را خریداری کنید. البته ما توصیه می‌کنیم به جای استفاده از فرمژه، از انگشت‌تان کمک بگیرید یعنی ابتدا دست‌تان را بشویید، سپس به طور دقیق پس از آنکه ریمل زدید، انگشت‌تان را روی ریشه مژه‌ها از پایین قرار داده و به سمت بالا فشار دهید تا زمانی که ریمل خشک شود.

چطور با پودر مژه‌ها را ضخیم کنید
اگر مژه‌های نازکی دارید می‌توانید پیش از ریمل زدن با یک تکه پنبه که در پودر فرو برده و اضافی آن را تکانده‌اید به آرامی‌ مژه‌ها را پودر بزنید. در این هنگام چشم‌ها را ببندید تا پودر به چشمان‌تان نرود سپس ریمل بزنید. اگر به نتیجه دلخواه نرسیدید دوباره پودر بزنید و بعد ریمل استفاده کنید. دو یا سه بار ریمل را به مژه‌های بالا به صورت افقی بمالید. به سرعت برای بار دوم و سوم هم این کار را تکرار کنید، چون ریمل سریع خشک می‌شود مخصوصا ریمل‌های ضد آب. اگر روی مژه خشک شده ریمل بمالید ریمل تکه تکه به‌نظر خواهد آمد.

مژه‌ها را نکشید
هیچ‌گاه با دست ریمل روی مژه‌ها را نکنید یا برای پاک‌کردن به مژه‌ها فشار نیاورید و آنها را نکشید، چون این کار منجر به التهاب ناحیه پلک‌ها می‌شود و حتی ممکن است باعث ریزش مژه‌ها هم شود. برای پاک‌کردن ریمل‌ها پنبه‌ای را آغشته به شیرپاک‌کن کنید و بعد روی مژه‌‌ها فشار دهید تا ریمل‌ها درون ماده پاک‌کننده حل شوند و در نتیجه‌ به راحتی پاک شوند.

برای تقویت ابرو و مژه برس بزنید
به یاد داشته باشید که از ساده‌ترین روش‌ها برای تقویت ابرو و تقویت مژه، ورزش و ماساژ دادن ابرو و مژه به وسیله برس است که باید برای این منظور برس کوچکی را انتخاب و به صورت روزانه برس بزنید. شانه‌های بسیار ظریف هم برای این کار مناسب هستند. البته فراموش نکنید که هر چند وقت یک بار، شانه یا برس ریمل خود را با آب و صابون خوب بشویید و آب بکشید.

چرا مژه‌ها می‌ریزند
madarosis اصطلاحی است که مربوط به از دست دادن یا ریزش مژه‌ها به دلیل آسیب به فولیکول مو بوده ولی در همراهی با کلمه cilia مربوط به از دست دادن مژه و ابرو است. علل ریزش مژه متنوع بوده و مربوط به دلایل موضعی یا سیستمیک است. موی مژه معمولا در ۳ -۲ ردیف کوتاه، ضخیم و خمیده است و در مژه‌های بالایی واضح‌تر و بلندتر است و طوری تعبیه شده که مژه‌های بالا و پایین هنگام بسته شدن چشم‌ها لابه‌لای هم گیر نکند.

با آرایش مژه‌ها می‌ریزند؟
آرایش مژه‌ها توسط ریمل یا استفاده مکرر از مژه‌های مصنوعی یکی از علل ریزش مژه و کم‌پشتی آن هاست. البته در صورتی که از ریمل‌های واتر پروف استفاده می‌کنید و به سختی آن را پاک می‌کنید در پاسخ به ضربات و محکم پاک کردن مژه‌ها ریزش رخ خواهد داد. از طرف دیگر ایجاد حساسیت و آلرژی نسبت به چسب یا مواد آرایشی و پاک‌کننده‌ها می‌تواند با ایجاد اگزما و خارش منجر به ریزش مو و ریزش مژه شود.

کدام محصولات در درمان ریزش مژه‌ها موثرند؟
اصولا تقویت مژه و ابرو به صورت موضعی خصوصا در ترکیبات آرایشی امکان‌پذیر نیست و اغلب تبلیغات در این زمینه بیشتر ادعا هستند. برخی داروهای آنالوگ پروستاگلاندین از جمله لاتانوپروست در درمان ریزش مژه مؤثر بوده است. ترکیب دیگر آن bimatoprost است که به صورت موضعی در مطالعات در درمان آلوپسی آره آتا به‌کار رفته و مؤثر بوده است.

عادت‌های نابجا
ضربات یا تروماها یکی از دلایل ریزش مژه‌ها هستند، مثلا کسانی که عادت به کندن مژه‌ها دارند با کاهش حجم ابرو یا مژه‌ها مواجه می‌شوند. داروها نیز می‌توانند دلیل دیگری بر ریزش مژه‌ها باشند، از جمله رتینوئیدها، هپارین، آندروژن‌ها، داروهای ضدکلسترول، داروهای ضدتیروئیدی، پروپرانولول، اسید والپروئیک و داروهای ضدانعقادی. داروهای شیمی‌درمانی همچنین رادیوتراپی در تومورهای چشمی‌نیز با ریزش ابرو و ریزش مژه همراه است.

روش‌های سنتی برای پرپشتی ابروها و مژه‌ها
قبل از استفاده از هر نوع روغن یا محلولی لازم است از پاک و بهداشتی بودن محل موردنظر اطمینان حاصل کنید. برای این منظور با استفاده از شامپوبچه ابرو و مژه‌ها را شست‌وشو داده و پس از خشک کردن از روش‌های ذکر شده بهره ببرید.

روغن بادام: روغن بادام تلخ یا شیرین هر کدام را که دردسترس دارید مفید خواهد بود، البته روغن بادام تلخ تاثیر بیشتری دارد به شرطی که خالص باشد. کافی است برای ماساژ ابرو با گوش پاک‌کن یا برس و برای مژه از فرچه ریمل استفاده کنید.

روغن زرده تخم‌مرغ: استفاده از روغن زرده تخم‌مرغ که دارای پیشینه تاریخی نیز هست در تقویت و پرپشتی ابرو و تقویت مژه بسیار نقش دارد.

ترکیب روغنی: ترکیب روغن‌های مار، مورد، رزماری و ماساژ آنها به ابرو و مژه در تقویت و پرپشتی تاثیر فوق‌العاده دارد.

روغن هفت‌مغز: بی‌شک روغن هفت‌مغز یکی از بهترین روغن‌های ترکیبی است که از هفت‌دانه روغنی مانند بادام تلخ و شیرین، فندق، سیاه‌دانه، پسته، کنجد و کرچک تشکیل شده و با داشتن مواد ضروری و مورد نیاز برای رشد و تقویت ابرو و مژه یکی از بی‌نظیرترین ترکیبات روغنی است.

نکته مهم: تمام روغن‌ها و روش‌های گفته شده را به صورتی مورد استفاده قرار دهید که وارد چشم نشوند چون با ورود هر جسم خارجی و استریل نشده داخل چشم دچار سوزش، خارش و اشک می‌شود.

لایه برداری به زیبایی پوست کمک می کند

فروردین ۱۳, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : پوست و مو, مشروح اخبار

اگر قصد لایه برداری از پوستتان را دارید توصیه می کنیم قبل از انجام آن به موارد مهم در این زمینه دقت کنید و بدون مشورت با پزشک این کار را با پوست خود نکنید

 به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از مجله سیب سبز ، فرآیندی که سلول‌های مرده از روی سطح پوست برداشته می‌شوند را «لایه‌برداری» می‌گویند. وقتی سن فرد از ۳۰ سال می‌گذرد، این سلول‌های مرده بیشتر روی پوست او تجمع می‌کنند چون قدرت پوست برای دفع این سلول‌های مرده با افزایش سن کاهش می‌یابد، در نتیجه حتما باید با یک عامل خارجی این سلول‌های مرده را از روی پوست بردارید، لایه‌برداری باعث می‌شود که سلول‌های مرده از روی سطح پوست برداشته شوند و جا برای سلول‌های نو و جوان باز شود تا پوست با این سلول‌های جوان، ظاهری جوان‌تر پیدا کند.

آنچه باید درباره لایه‌برداری شیمیایی بدانید

در این روش‌ها از محلولی با یک پایه اسیدی برای جداسازی لایه خارجی و آسیب دیده پوست استفاده می‌شود. به این‌ ترتیب، در حقیقت یک سوختگی شیمیایی خفیف و کنترل شده در پوست به‌وجود می‌آید و سلول‌های مرده پس از جدا شدن، جای خود را به سلول‌های سالم و جوان می‌دهند. این محلول‌ها همچنین تحریک لایه‌های زیرین را برای تولید کلاژن و الاستین پوست تحریک می‌کنند. این ۲ عامل در طراوت و جوانی پوست نقش اساسی ایفا می‌کنند.

کدام لایه‌بردارها را باید پزشک تجویز کند

بعضی از کرم‌های لایه‌بردار باید حتما زیر نظر پزشک مصرف شوند، به‌خصوص لایه‌بردارهای غلظت بالا که برای درمان بعضی بیماری‌ها چون کک‌ومک، اسکارهای آکنه، کومدون‌های آکنه تجویز می‌شود و لایه‌بردارهایی که ترکیب فنول داشته درصورت استفاده نادرست، عوارض غیر قابل جبرانی را به همراه دارند. چون استفاده نادرست باعث ایجاد تحریک و التهابات پوستی، خشکی پوست و همچنین تشدید رنگدانه‌های پوستی، ایجاد لک و حساسیت در برابر نور آفتاب، ایجاد اسکارهای دائمی، کمرنگی یا پررنگی در نواحی مختلف پوست می‌شود.

همچنین با توجه به رنگ پوست، واکنش پوست در نقاط مختلف بدن و همچنین با توجه به این‌که کرم‌های لایه‌بردار در همه افراد عکس‌العمل یکسانی ندارند، بهتر است پزشک متخصص بگوید، کدام کرم برای شما مناسب است، زیرا ممکن است استفاده نکردن صحیح و بجا از این داروها نتیجه معکوسی به‌دنبال داشته باشند.

به چه کسانی لایه‌برداری سطحی توصیه می‌شود

لایه‌برداری سطحی برای از بین بردن آثار اولیه‌ آفتاب در پوست، چین‌های ظریف پوستی و تغییر رنگ‌های خفیف کاربرد دارند. ترکیبات اصلی آن‌ها معمولا از دسته‌ هیدروکسی اسیدها (آلفا هیدروکسی اسید(AHA) و بتا هیدروکسی اسید(BHA)) با غلظت های ۲۰ تا ۷۰درصد، یا سایر مواد لایه‌بردار است. استفاده از لایه‌بردارهای شیمیایی سطحی باید توسط فرد متخصص تجویز شوند.

هرچند که انواع ملایم‌تر این لایه‌بردارها با غلظت‌های پایین‌تر برای استفاده عموم وجود دارند. علاوه بر این برای کسب نتیجه مطلوب، لازم است که این فرآیند ۴ تا ۵ بار در طول ۲ تا ۴ هفته و پس از آن سالی ۴ بار تکرار شود. هیدروکسی اسیدها در جوان‌سازی پوست تاثیر مهمی دارند زیرا می‌توانند پوست‌های چرب را پوسته پوسته کرده و بدون ایجاد التهاب به عمق پوست نفوذ کنند. معروف‌ترین بتا هیدروکسی اسید، اسید سالی سیلیک است که در درمان آکنه کاربرد زیادی دارد.

لایه‌برداری مخصوص بدن

در این نوع لایه‌برداری پوسته‌ریزی و جداشدن لایه آسیب‌دیده ۳ تا ۷ روز طول می‌کشد. قرمزی و التهاب پوست ممکن است تا ۲ ماه طول بکشد، هرچند که به‌طور معمول بعد از یک تا ۲ هفته پوست نسبتا به حالت طبیعی خود بازگردد و از آن به بعد با استفاده لوازم آرایشی التهاب باقی مانده را می‌پوشانند. با استفاده از لایه‌برداری با فرآورده‌های با قدرت متوسط، فرد به‌ندرت احساس درد و ناراحتی شدید می‌کند و عوارض به‌وجود آمده نیز با روش‌های معمولی قابل کنترل هستند.

کدام کرم‌ها را می‌توان بدون تجویز پزشک استفاده کرد

کرم‌ها یا محلول‌های شیمیایی حاوی موادی چون آلفاهیدروکسی اسید (AHA)، ‌رتینوئیدها، آنزیم‌های طبیعی و… به‌عنوان لایه‌بردار شناخته‌ می‌شوند. وقتی این مواد روی پوست مالیده می‌شود با توجه به نوع محلول یک تا ۱۴ روز بعد از استفاده، سلول‌های مرده روی پوست تخریب می‌شوند تا سلول‌های جوان جای آن‌ها را بگیرند، اسیدهای میوه(AHA) غلظت پایین‌تر را افراد می‌توانند بدون نسخه از داروخانه‌ها تهیه کنند و در منزل، شب‌ها هنگام خواب استفاده کنند.

بهتر است این فرآورده‌ها دور چشم و دور دهان استفاده نشود زیرا موجب تحریک و قرمزی و التهاب این نواحی خواهد شد. درصدهای بالاتر مانند ۵۰ درصد و ۷۰درصد باید توسط متخصص پوست به کار روند.

آنچه باید درباره لایه‌برداری مکانیکی بدانید

روش میکرودرم‌ابریژن، متداول‌ترین لایه‌برداری مکانیکی است که اثرات خوبی بر کیفیت پوست می‌گذارد و همچنین با تاثیری که بر نفوذ داروهای پوستی دارد، کمک مهمی در درمان لک صورت است و از طرفی با تحریک پوست باعث بهبود ساخت کلاژن شده و در طولانی‌مدت در بهبود چین و چروک نیز موثر است.

میکرودرم ابریژن برای جوان‌سازی پوست

در این روش با استفاده از دستگاهی خاص، نوعی کریستال بسیار ظریف از جنس اکسید آلومینیوم با فشار تنظیم شده‌ای با سطح پوست در تماس قرار می‌گیرد و تراش بسیار سطحی در لایه‌های فوقانی شاخی پوست ایجاد می‌کند. در ضمن یک مکش نیز روی پوست انجام می‌شود که باعث جمع‌شدن کریستال‌ها از سطح پوست و همچنین بهترشدن جریان خون به منطقه و فعال‌شدن سلول‌های فیبروبلاست و در نتیجه موجب ترمیم و طراوت پوست می‌شود.

بسیاری از افراد از جای جوش‌ها در صورت‌شان ناراضی‌ هستند که به داروهای شیمیایی جواب نمی‌دهد از میکرودرم ابریژن می‌توان برای رفع جای ‌جوش‌ها استفاده کرد. از میکرودرم ابریژن می‌توان در درمان جای آکنه و آبله‌مرغان نیز استفاده کرد. جوشگاه‌های اسکارها نباید زیاد عمیق باشد و اغلب بر حسب نوع اسکار (جای جوش) و محل و عمق آن به چند جلسه درمان هفتگی نیاز دارد. درصورت عمیق بودن جای جوش و دفعات زیاد میکرودرم از لیزر می‌توان استفاده کرد.

عارضه‌های میکرودرم‌ابریژن چیست؟

کریستال‌های آلومینیم که در این روش استفاده می‌شوند، هیچ‌گونه عارضه‌ای در سطح پوست ندارند چون پزشک می‌تواند جریان و سرعت کریستال‌ها را کنترل کند. میکرودرم ابریژن را می‌توان به تنهایی یا یک روشی کمکی برای لیزر در درمان اسکارها و لکه‌های پوستی استفاده کرد چون هم غیرتهاجمی است و هم نیاز به مراقبت‌های زیاد بعد از عمل ندارد.

میکرودرم ابریژن درد دارد؟

درمان با میکرودرم ابریژن بدون درد است و نیاز به بی‌حسی ندارد. طول عمل وابسته به وسعت سطح پوست است. بعد از عمل میکرودرم ابریژن، بیمار می‌تواند بدون هیچ محدودیتی کارهای روزمره خود را انجام دهد و می‌تواند از کرم‌های آرایشی غیرتحریک‌کننده استفاده کند. بعد از نخستین درمان پوست صاف و روشن می‌شود و تعداد دفعاتی که باید این روش انجام شود بسته به پوست و ضایعه از ۴ تا ۱۰جلسه را می‌توان پیش بینی کرد و فاصله جلسات نیز بسته به ضایعه از هر هفته تا ۴ هفته یک‌بار متفاوت است.

پیلینگ چه فرقی با میکرودرم ابریژن دارد؟

استفاده از مواد شیمیایی لایه‌بردار، همان پیلینگ است؛ موادی مانند اسید سالسیلیک، اسید سیتریک، اسیدهای میوه یا آلفاهیدروکسی اسید AHA یا تری کلرواستیک اسید (TCA). در این روش اسیدهای لایه‌برداری با درصدهای متفاوت روی پوست صورت استعمال شده و عمل لایه‌برداری به‌صورت شیمیایی انجام می‌شود اما در میکرودرم ابریژن با دستگاه و کریستال‌های اکسیدآلومینیم روی سطح پوست به‌طور مکانیکی لایه‌برداری می‌شود.

آنچه باید درباره پیلینگ با لیزر بدانید

به‌طور معمول از لیزر دی‌اکسیدکربن یا فراکشنال برای این منظور استفاده می‌شود و در درمان برخی بیماری‌های پوستی مثل اسکار، کک‌و مک و لک‌های قهوه‌ای که درصورت و دست بیشتر افراد مسن دیده می‌شود و همچنین جوان‌سازی پوست استفاده می‌شود.

لیزر فراکشنال برای چه کسانی استفاده می‌شود؟

از لیزر فراکشنال برای درمان پیری پوست استفاده می‌شود. در این روش توسط لیزر، لایه سطحی پوست به شکل موضعی در مقاطعی از پوست از بین می‌رود و اطراف این ستون‌های حرارتی سالم می‌ماند و این امر موجب تسریع روند ترمیم پوست می‌‌شود.   از آنجایی که لایه شاخی پوست در طی لیزر دست نخورده باقی می‌ماند، بنابراین فعالیت طبیعی پوست به‌عنوان سد حفاظتی حفظ می‌شود.

البته کاربرد این تکنیک فقط در پیری پوست نیست و در موارد دیگری از جمله اسکار یا جای جوش یا جای جراحی و سوختگی، تغییرات رنگی پوست، منافذ باز پوستی، افزایش قوام پوست خطوط کشش پوستی (استریا) و جوان‌سازی پوست نیز کاربرد دارد.

انجام عمل پیلینگ لیزری چقدر طول می‌کشد؟

با وجود دستگاه‌های جدید لیزر اولتراپالسی اسکن‌دار، معمولا طول‌مدت عمل لیزر پوست کمتر از یک ساعت طول می‌کشد. بلافاصله پس از عمل پوست برافروخته و به رنگ صورتی پررنگ یا قرمز در می‌آید و بیمار احساس سوختگی یا خارش می‌کند که در روش تکنیک باز از پماد وازلین یا پماد ترکیبی روی پوست استفاده می‌شود که بسته به شرایط و  نوع پوست بیمار، پزشک می‌تواند از روش پانسمان بستر با گاز نیمه تراوا استفاده کند. تورم صورت بین روز دوم تا چهارم طبیعی است، بین روزهای ۷ تا ۱۰ بیمار پوست قرمز و صورتی دارد که به تدریج به سمت طبیعی‌شدن پیش می‌رود و در حدود هفته سوم پس از عمل از بین می‌رود.

لیزردرمانی در آرایشگاه‌

به هیچ وجه نباید در آرایشگاه لیزردرمانی انجام شود بلکه باید توسط متخصص بیماری‌های پوست و مو یا متخصص جراحی پلاستیک انجام شود و انجام این عمل توسط افراد غیرمتخصص در آرایشگاه‌ها و حتی توسط پزشکان عمومی که تحت عنوان پزشک بیماری‌های پوست و مو مشغول لیزردرمانی هستند، اشتباه است و می‌تواند خطرناک باشد.

اگر مشکل پوستی حاد دارید

در  لایه‌برداری عمیق از ترکیبات فنل استفاده می‌‌شود. ترکیبات فنلی لایه‌بردارهای بسیار قوی هستند که یک‌بار استفاده از آن‌ها برای دست یافتن به نتیجه‌ موردنظر در یک سال کافی است. یک‌بار لایه‌برداری شیمیایی عمیق ممکن است ۶۰ تا ۹۰ دقیقه طول بکشد که طی این مدت، روی هر قسمت از صورت به‌مدت ۱۵دقیقه از محلول استفاده می‌شود. به‌طور معمول، به‌علت دردناک بودن این روش، ابتدا بی‌حسی موضعی انجام شده و وضعیت قلب بیمار نیز کنترل می‌شود پس از لایه‌برداری به فرد توصیه می شود تا ۲هفته از شرکت در فعالیت‌های روزانه خودداری کند، هرچند که قرمزی پوست ممکن است تا ۳ ماه باقی بماند. این روش برای پوست‌های تیره مناسب نیست.

آنزیم تیروزیناز موجود در پوست موز یک نشانگر مطمئن برای تشخیص سرطان ملانوم پوست است

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتیجه مطالعات جدید محققان نشان می دهد، لکه های قهوه ای رنگ موجود روی پوست موز، به تشخیص کشنده ترین نوع سرطان پوست کمک می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، زمانی که موز به طور کامل می رسد، به دلیل وجود آنزیمی به نام تیروزیناز، لکه های قهوه ای رنگی روی پوست آن ظاهر می شود.

تحقیقات جدید نشان می دهد همین آنزیم ولی به مقدار زیاد، در پوست بیماران مبتلا به ملانوم، بدخیم ترین نوع سرطان پوست، وجود دارد. محققان از این وجه اشتراک برای ساخت اسکنرهای تشخیص سرطان پوست استفاده کرده اند.

فاز اول تحقیقات پژوهشگران در سوئیس در این زمینه نشان می دهد که وجود این آنزیم، یک نشانگر مطمئن برای رشد ملانوم است. این آنزیم به مرور زمان و با پیشرفت بیماری در بدن آشکار می شود و زمانی که بیماری در مراحل ابتدایی قرار دارد، به وضوح قابل تشخیص نیست.

با استفاده از نتایج این مطالعه، محققان قادر به تشخیص سرطان در مراحل ابتدایی هستند که این امر میزان موفقیت درمان را افزایش می دهد. در مرحله دوم تحقیق، محققان بر مبنای این آنزیم، اسکنری طراحی کرده اند که برای تشخیص سرطان استفاده می شود. کارایی این ابزار روی لکه های قهوه ای رنگ پوست موز، مورد ارزیابی قرار گرفته است.

با استفاده از این راهکار می توان تمام روش های تشخیص و درمان را قبل از آزمایش روی انسان، روی پوست موز ارزیابی کرد، بنابراین دیگر نیازی به نمونه برداری تهاجمی از پوست بیمار وجود ندارد.

محققان معتقدند که این اسکنر در صورت توسعه، بیمار را از نمونه برداری و شیمی درمانی های بی مورد بی نیاز می کند.

نتایج این تحقیقات در نشریه Angewandte Chemie منتشر شده است.

برگه‌ی بعد »