نکاتی ساده برای داشتن ناخن‌هایی سالم و زیبا

وضعیت ناخن‌ها می‌تواند نشان دهنده نکته‌های مهمی از وضعیت سلامت عمومی بدنمان باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، برای داشتن ناخن‌های سالم و جذاب باید چند نکته را مدنظر داشته باشید:  سبزیجات تازه و حبوبات را به وفور مصرف کنید.  ناخن را با برس مخصوص تمیز کنید.

هیچ‌گاه ناخن‌های‌تان را ابزاری برای انجام برخی کارها قرار ندهید.  ناخن ها را خشک و تمیز نگه دارید تا دچار عفونت نشوند.

آب و مایعات فراوان بنوشید.  تخم‌مرغ و جگر بخورید؛ چرا که حاوی بیوتین هستند و برای سلامت ناخن ها مفیدند.  آب هویج نیز سرشار از کلسیم و فسفر است و به استحکام ناخن‌ها کمک می‌کند.  سیگار نکشید.

بهترین زمان برای تمیز کردن ناخن‌ها بعد از حمام است.

برآمدگی‌هایی که در سطح ناخن‌ها بروز می‌کنند معمولا نشان دهنده استرس درونی و یا شکنندگی و آسیب پذیر شدن ناخن‌ها نشانه کمبود آهن است. علاوه بر این خود ناخن‌ها نیز ممکن است دچار بیماری شوند.

- همیشه ناخن‌های خود را خشک نگه دارید. عفونت‌های قارچی ناخن بسیار شایع هستند و در شرایط نمناک و مرطوب به سادگی رشد می‌کنند. بنابراین همیشه ناخن‌های دست‌ها و پاهای خود را بلافاصله پس از کار کردن با آب خشک کنید.

- از سوی دیگر اگر احساس می‌کنید پوست اطراف ناخن‌هایتان خشک است با یک کرم مربوط کننده مناسب آن را چرب کنید.

- پاهای خود را مرتب بشوئید و آن را تمیز نگه دارید. مخصوصا پس از خارج شدن از استخر شنا یا تماس با آب باران انگشتان پاهایتان را خوب بشویید و تمیز کنید.

- هر روز یک جوراب تمیز بپوشید چون عرق زیاد در پاهایی که داخل کفش هستند موجب بروز عفونت می‌شود. با پوشیدن جوراب تمیز در هر روز از بروز این عفونت‌ها جلوگیری می‌کنید.

- هنگام کار کردن دستکش بپوشید. جدا از رطوبت آب، گرد و غبار و مواد آلاینده نیز در حین کار کردن به ناخن‌ها آسیب می‌رسانند. عادت کنید که سر کار دستکش دست کنید. شاید در ابتدا سخت به نظر برسد اما به تدریج به این وضعیت عادت می‌کنید.

- حتما ناخن‌های خود را به طور منظم کوتاه و تمیز کنید تا هم آسیب نبینند و هم آلودگی و گرد و خاک در زیر آن‌ها تجمع نکند. ناخن‌ها را از ته نگیرید چون این کار به ایجاد عفونت کمک می‌کند.

- مبتلایان به دیابت باید دو برابر بیشتر مراقب سلامت ناخن‌هایشان باشند. شکستگی و آسیب ناخن‌های پا برای افراد دیابتی می‌تواند بسیار خطرناک باشد. در این بیماران اعصاب آسیب می‌بینند و احساس درد در پای بیمار کاهش می‌یابد در نتیجه بریدگی‌ها و آسیب‌هایی که به آنها بی‌توجهی می‌شود می‌توانند موجب عفونت‌های شدید شوند و به زخم پا منجر شود که در نهایت برای جلوگیری از شیوع عفونت به سایر نقاط بدن پزشکان مجبور به قطع پای بیمار می‌شوند.

” دست ها ” دستگاه سنجش سلامتی بدن است

پژوهشگران علوم پزشکی تاکید می کنند که سلامت افراد در دستانشان قرار دارد و دستان همچون دستگاه های سنجش سلامتی عمل می کنند و کوچکترین تغییر در آن ها می تواند نشان دهنده بیماری باشد. و باید گفت دست ها نمایشگاه سلامت انسان هستند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   پزشکان توصیه می کنند  که کوچکترین تغییرات غیرعادی در کف دست ها، ناخن ها و انگشتان را باید جدی گرفت چون در بسیاری از موارد این تغییرات می تواند شاخصی از وجود یک نوع بیماری یا مشکل جدی در سیستم بیولوژیک بدن باشد.

برخی از این تغییرات که می توانند به ما کمک کنند تا وجود یک بیماری یا نارسایی را در بدنمان سریعتر پیش بینی کنیم به شرح زیر است:

●  رنگ پریدگی ناخن ها :

ناخن ها باید سالم باشند و رنگ مایل به صورتی داشته باشند. اگر رنگ ناخن ها زرد مایل به سبز باشد، نشان دهنده وجود عفونت های قارچی است. همچنین زرد شدن ناخن ها می تواند شاخص ابتلا به بیماری های ریوی باشد.

●  ناخن های قاشقی شکل :

اگر ناخن ها به شکل قاشق هستند، نشان دهنده کمبود آهن و کم خونی است که می توان با مصرف مکمل های آهن و مصرف گیاهان سبز آن را برطرف کرد.

همچنین زمانی که ناخن ها به شکل توپ درمی آیند این تغییر شکل می تواند علامت هشدار دهنده ابتلا به بیماری های درونی مثل سرطان ریه یا بیماری های قلبی باشد.

وجود کبودی های کوچک روی ناخن نیز نخستین علائم ابتلا به آرتریت (عارضه التهاب مفاصل) و فاصله گرفتن مفاصل از یکدیگر است.

کمرنگ شدن بسیار زیاد ناخن‌ها و سفیدی آنها، گاهی اوقات در اثر پیری به وجود می‌آید؛ اما علاوه بر پیری می‌تواند نشان‌دهنده برخی بیماری‌های جدی نیز باشد این بیماری‌ها عبارتند از:  کم‌خونی ،نارسایی قلبی ، بیماری کبد  ،سوءتغذیه

●   ناخن‌های سفید :

اگر ناخن‌های سفید و اطراف آنها کمی تیره‌تر باشد، نشان‌دهنده مشکلات کبدی است؛ مثلاً تورم کبد.

●   ناخن‌های زرد :

یکی از دلایل اصلی زردی ناخن‌ها، عفونت قارچی است. وقتی که عفونت زیاد می‌شود، ناخن‌ها کلفت‌تر و خرد می‌شوند. در برخی موارد نادر، زردی ناخن‌ها می‌تواند علامت یک وضعیت بحرانی مثل بیماری شدید تیروئید، بیماری ریه، دیابت و یا پسوریازیس نیز باشد.

●   ناخن‌های کبود :

ناخن‌هایی که متمایل به رنگ آبی هستند، نشان می‌دهند که بدن ما به اندازه کافی اکسیژن دریافت نمی‌کند و البته می‌تواند علامت وجود عفونت در ریه‌ها و ذات‌الریه نیز باشد. آبی بسیار کمرنگ و ملایم ناخن‌ها، دیابت را نیز نشان می‌دهد.

●   ناخن‌های ناهموار :

اگر سطح ناخن ناهموار و موجی‌شکل باشد، می‌‌توان آن را نشانه‌ای از پسوریازیس یا ورم مفاصل دانست.

تغییر رنگ ناخن‌ها در چنین مواقعی بسیار شایع است؛ به طوری که پوست زیر ناخن‌ها قرمز مایل به قهوه‌ای می‌شود.

پسوریازیس نوعی بیماری پوستی است که در ۱۰ درصد موارد از ناخن‌ها شروع می‌شود.

●   ناخن‌های ترک‌خورده و شکاف‌ دار :

ناخن‌های خشک و شکننده معمولاً به بیماری تیروئید نسبت داده می‌شوند و اگر به رنگ زرد نیز متمایل باشند، می‌توانند نشا‌ن‌دهنده عفونت قارچی باشند.

●   ناخن‌های پیچ‌خورده و تاب‌ دار :

اگر پوست اطراف ناخن‌ها قرمز و پف کرده باشند، می‌توان آن را نشانه التهاب ناخن‌‌ها دانست. این مسأله در صورت وجود بیماری سل جلدی یا سایر اختلالات بافتی رخ می‌دهد.

●   خطوط تیره زیر ناخن‌ها :

خطوط تیره زیر ناخن‌ها باید مورد توجه ویژه قرار گیرند؛ زیرا تومور سیاهرنگ قشر عمیق پوست می‌تواند با این نشانه‌‌ها بروز کند. این نوع از سرطان خطرناک‌ترین نوع سرطان است.

●   ناخن‌های جویده شده :

ناخن جویدن ممکن است گاهی اوقات نشانه‌ ای از نگرانی و دلهره مزمن است. این رفتار می‌تواند به یک نوع اختلال پیچیده مربوط باشد. اگر نمی‌توانید این عادت را ترک کنید، حتماً به پزشک مراجعه نمایید.

●   لکه‌های سفید روی ناخن‌ها :

در اثر کمبود روی در بدن ایجاد می‌شوند؛ ولی مسأله مهمی نیستند و خود به خود برطرف می‌شوند.

●   قاشقی شکل شدن ناخن‌ها :

کم‌کاری تیروئید، کمبود آهن و کم خونی می‌تواند علت قاشقی شکل شدن ناخن‌ها باشد.

خشکی پوست نیز یکی از علایم کم کاری تیروئید است که باعث می شود تا پوست رطوبت خود را از دست دهد. همچنین گاهی نیز خشکی پوست نشان دهنده حساسیت به صابون و لوازم آرایشی است.

تعریق بیش از حد کف دست نیز می تواند حاکی از وجود مشکل در غده تیروئید باشد. فعالیت بیش از حد غده تیروئید موجب می شود تا بدن کالری بیشتری بسوزاند و به تعریق زیادتر و غیرمعمول بیانجامد.

به زودی کرم های ضد سرطان پوست به بازار می آید

کارشناسان سرطان، به چگونگی روند دگردیسی سلول‌های سالم به سلول‌های بدخیم سرطانی پی‌برده‌اند. اینان امیدوارند بتوانند با تهیه‌ی کرم مخصوص یا داروهای موثر دیگر، پیشرفت این بیماری را متوقف سازند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دویچه وله، بر اساس تازه‌ترین پژوهش‌های کارشناسان سرطان پوست دانشگاه آزاد بروکسل، روند استحاله‌ی سلول‌های سالم به سلول‌های سرطانی، همان سیری را طی می‌کند که رشد پوست یک بچه به یک انسان بالغ، با این تفاوت که این بار این رشد برعکس، بیمارگونه و در اصطلاح پزشکی “رشدی منفی” است. سرطان پوست، در اثر بدخیم شدن سلول‌های لایه‌های بیرونی پوست به‌وجود می‌آید.

دانشمندان بلژیکی برای پژوهش در این باره، سلول‌های بدخیم نوع سرطان موسوم به “پوست سفید” را که اغلب در اروپا، استرالیا و آمریکا بروز می‌کند، مورد بررسی قرار داده‌اند.

تکمیل کشف‌های پیشین

تاکنون کارشناسان سرطان پوست تصور می‌کردند که عامل این نوع بدخیمی سلول‌ها، استحاله‌ی ژن‌ها در سلول‌‌های بنیادین است. این نوع بیماری، شایع‌ترین نوع سرطان پوست است که علائم آن ممکن است به شکل لکه‌های سفید رنگ و مروارید شکل، یا به صورت برآمدگی پر از چربی ظاهر شود.

به گفته‌ی پرفسور سدریک بلان‌پن که با گروه پژوهشی دانشگاه آزاد بروکسل همکاری می‌کند، “نه تنها سلول‌‌های بنیادین، بلکه سلول‌های دیگر نیز می‌توانند به تومورهای سرطانی تبدیل شوند.”

به نظر مارتین اسپریک، متخصص این بیماری که در مرکز “پژوهش سرطان هایدلبرگ آلمان” کار می‌کند، به‌همین دلیل “نشانه‌های سرطان حاصله در سلول‌های بنیادین با علائم سرطان در سلول‌های دیگر تفاوت دارد.”

“رشد منفی” پوست یک انسان بالغ، یعنی تغییر آن از وضعیت پوستی فردی بزرگسال به وضعیت پوستی یک بچه، تنها در سلول‌های بنیادین جنینی پیش می‌آید: این سلول‌ها علاوه بر ساخت تمامی نسوج سلول‌ها، وظیفه‌ی ترمیم بافت‌های سلولی را به هم به عهده دارند. سلول‌های بنیادین رشد‌یافته که پس از تولد در بدن انسان، ‌از جمله در پوست هم وجود دارند، برعکس تنها می‌توانند به بافت‌های سلولی خاصی تبدیل شوند.

از این‌رو خطر سرطانی‌شدن این سلول‌ها از خطر سرطانی‌شدن سلول‌های بنیادین جنینی کمتر است. همین امر، دلیل رشد سریع سرطان در سلول‌های بنیادین جنینی را روشن می‌کند؛ این سلول‌ها، از آن‌جا که وظیفه‌ی ترمیم بافت‌ها را هم به عهده دارند، ‌به رشد سلول‌های بدخیم هم یاری می‌رسانند.

کشفی دیگر

پژوهشگران بلژیکی هم‌چنین به این نتیجه رسیده‌اند که بدخیم‌ شدن سلول‌های بنیادین با نشانه‌ی خاصی که برخی از انواع آلبومین‌ها به سلول منتقل می‌کنند، صورت می‌گیرد.

بر اساس این نتایج، کارشناسان سرطان پوست بلژیکی امیدوارند، دارو یا کرمی تهیه کنند که فعال‌شدن این نشانه‌ی سرطان‌زا را متوقف کند. سدریک بلان‌پن، بر این باور ست که تهیه‌ی ماده‌ای با این تاثیر بازدارنده، کمک بزرگی به مبتلایان به این بیماری است. او در این رابطه می‌گوید: «می‌توان این ماده را به کرم‌های ضد آفتاب افزود. این ماده تقریبا تاثیرات جنبی ندارد، جز ریزش مو در قسمت‌هایی که روی آن‌ها کرم مالیده می‌شود این تاثیر جنبی از نظر زیبایی ظاهر، نباید بد باشد.»

ریزش مو؛ تاثیر جنبی ناخوانده

در حال حاضر، داروی مشابهی به شکل قرص در درمان نوع سرطان موسوم به “پوست سفید” مورد استفاده قرار می‌گیرد که می‌تواند پیشروی این بیماری را در مراحل پیشرفته، متوقف کند: رشد تومور سرطانی ۵۰ درصد از بیمارانی که از این قرص‌ها استفاده کرده‌اند، متوقف یا کند شده‌است. تاثیرات جنبی، از جمله ریزش مو، ولی در همه‌ی قسمت‌های بدن آنان بروز ‌کرده‌است. مارتین اسپریک از این‌رو معتقد است که تهیه‌ی “هر دارویی” برای بیماران سرطانی کافی نیست. او در این رابطه می‌گوید: «تهیه‌ی یک کرم که بتوان آن را تنها در بخش خاصی از بدن استفاده کرد، در مبارزه با سرطان اهمیت بسیار دارد.»

پیشگیری از زخم بستر

bedsore  که به آن زخم بستر یا زخم فشاری هم گفته می شود نواحی از پوست و یا بافت هستند که وقتی فشاری روی آنها زیاد شود ( معمولاً به علت استراحت در تخت یا صندلی چرخدار ) بعلت قطع جریان خون در قسمتهای آسیب پذیر بدن بویژه پوست ناحیه باسن ، رانها و پاشنه ها ایجاد می شوند . بدون جریان خون کافی بافت مورد تأثیر می میرد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  اگر چه افراد فلج بیشتر در معرض خطر هستند اما هر فرد بستری و کسی که روی صندلی چرخدار نشسته و یا فردی که قادر به تغییر وضعیت خود ( بدون کمک دیگران ) نیست نیز می تواند مستعد ابتلا به bedsore باشد .

اغلب زخم های فشاری خیلی سریع توسعه و پیشرفت پیدا می کنند و بهبودی آنها مشکل است . اقدامات پیشگیرانه می تواند به یکپارچگی پوست کمک کرده و بهبودی را سرعت بخشد .

پیشگیری :

پیشگیری از bedsore آسانتر از درمان آن است . ولی این بدین معنا نیست که پروسه پیشگیری راحت و بدون پیچیدگی است . اما اگر چه علیرغم درمانهای دقیق هنوز هم زخم ها پیشرفت و توسعه پیدا می کنند باز هم در خیلی از موارد می توان از آنها پیشگیری کرد .

اولین قدم در پیشگیری آن است که پزشک یا پرستار برنامه ای را برای شما طرح ریزی کند که شما با مراقب بتوانید آن را اجرا و دنبال کنید .

اساسی ترین چیزها در این برنامه شامل تغییر وضعیت بهمراه وسایل حمایتی ، بازبینی روزانه پوست و یک رژیم مغذی و غنی هستند .

* تغییر وضعیت :

تغییر وضعیت مرتب و دائمی یکی از قطعی ترین راههای پیشگیری از bedsore است . فقط زمان کوتاهی بیحرکت بودن در صندلی چرخدار یا تخت کافی است تا یک زخم فشاری شکل بگیرد . بهمین خاطر متخصصان پیشنهاد می کنند که هر ۱۵ تا ۳۰ دقیقه وضعیت خود را تغییر دهید و یا حداقل هر ۲ ساعت یکبار ( اگر روی صندلی چرخدار ) اینکار را انجام دهید .

اگر شما بیشتر وقت خود را در تخت سپری می کنید حتی در طول شب نیز باید جابجایی داشته باشید و اگر خودتان به تنهایی قادر به حرکت نیستید از اعضای خانواده کمک بگیرید .

یک متخصص طب فیزیکی می تواند بهترین وضعیت شما در تخت را تعیین کند .

در این قسمت به چند توصیه عمومی توجه کنید :

از دراز کشیدن و فشار آوردن مستقیم روی استخوانهای روان خودداری کنید .

موقع دارز کشیدن به پشت یک بالش را زیر قسمت نرم ساق پا قرار دهید .

هیچ گاه بطور مستقیم زیر زانو چیزی قرار ندهید که منجر به اختلال در گردش خون آن ناحیه می شود .

از وارد شدن ضربه به زانوها و پاشنه ها جلوگیری کنید .

سرتخت را بیش از ۳۰ درجه بالا نیاورید چرا که احتمال افتادگی و سرخوردن زیاد می شود .

از تخت یا تشکهایی استفاده کنید که فشار را کاهش می دهند .

البته شما می توانید از فوم ، هوا ،‌ژل و یا کیسه ها ( تشکهای ) آبی استفاده کنید .

در مورد استفاده از هریک از این وسایل حتماً با پزشک مشورت نمایید . هر یک از این وسایل از نظر قیمت و اثرات با هم متفاوتند . در بعضی ها ممکن است که استفاده از تشکهای هوای معمولی حمایت کننده و کافی باشد ، اما بعضی دیگر نیاز به تختهای پیچیده تر و مخصوص تر که گرانتر نیز هستند دارند مثل افرادیکه زخمهای فشاری عودکننده دارند .

صندلی هایی وجود دارد که فشار را منتشر می کنند و نشستن برای مدت طولانی را آسان و راحت می سازند . اگر که این نوع صندلی را در اختیار ندارید شما یا مراقبتان باید هر ۳۰-۱۵ دقیقه وضعیتتان را تغییر دهد .

اگر می توانید قسمت بالای بدنتان را حرکت دهید باید به صندلی فشار آورده و خودتان را بالا بکشید .

همه صندلی ها باید بالشهایی داشته باشند تا فشار را کم کنند و راحت باشند . بالشهای متفاوتی در دسترس هستند شامل فوم ، ژل ، آبی یا بالشهای پر شده از هوا .

اگر چه همه این وسایل به کاهش فشار کمک می کنند اما هیچکدام به اندازه تغییر وضعیت و جابجایی مداوم در پیشگیری از ایجاد زخم بستر مؤثر نیستند .

* بررسی پوست

بررسی روزانه پوست یکی از صحیح ترین کارها در پیشگیری از زخم های فشاری است .

حداقل یکبار در روز سرتاسر پوست را بررسی کنید و اگر نیاز باشد برای اینکار از آینه استفاده کنید .

اگر خودتان هم نمی توانید اینکار را انجام دهید از مراقبتان کمک بخواهید .

اگر شما مجبور به بودن در تخت هستید توجه ویژه ای روی نواحی رانها ، ستون فقرات ، شانه ، پشت ، آرنج و پاشنه داشته باشید .

اگر روی صندلی چرخدار هستید و به زخم های نواحی باسن ، ساق پا ، پاشنه و نواحی پایین کمر توجه کنید .

با مشاهده هر گونه آسیب پوستی و یا هر علامتی از عفونت نظیر ترشح از زخم ، بوی بد ، افزایش حساسیت ،‌قرمزی و گرما در اطراف پوست فوراً به پزشک اطلاع دهید .

* تغذیه

تغذیه سالم و مناسب ، نقش مهمی در پیشگیری از پیری پوست و نیز در بهبود زخم های پوستی دارد . متأسفانه افرادیکه بیشتر در معرض زخم بستر هستند اغلب تغذیه نامناسبتری دارند .

اگر شما بیمارید ، در دوران نقاهت بعد از عمل بسر می برید و یا دچار فلج اندام هستید احتمالاً اشتهای کمی دارید و حتی ممکن است خوردن برایتان مشکل باشد . بهر حال رسیدن کافی انرژی ، پروتئین ها ، ویتامین ها و مواد معدنی به بدنتان امری واجب و ضروری است .

کمک گرفتن از یک متخصص تغذیه می تواند مفید باشد .

به این موارد توجه کنید .

حجم غذای مصرفی را کاهش دهید .

سعی کنید در هر وعده مقدار غذای کمی را مصرف کنید و وقتی به سراغ غذا بروید که کاملاً گرسنه باشید طبق برنامه مشخص غذا بخورید نه طبق اشتهایتان .

در هر زمان که احساس خوبی داشتید غذا بخورید .

در حین غذا زیاد آب و مایعات مصرف نکنید . ( البته فقط در حین غذاخوردن ،  مصرف آب کافی باعث حفظ شادابی و نرمی پوست می شود )

مصرف پوره ها و سوپهای مقوی را در نظر داشته باشید .

با جایگزین های گوشت ( حبوبات و لبنیات و … ) توجه داشته باشید .

در موقع غذا خوردن وضعیت مناسب و راحتی داشته باشید .

هرگز با عجله غذا نخورید و برای غذا خوردن وقت کافی در نظر بگیرید .

شیوه زندگی خود را اصلاح کنید .

اگر چه که شما ممکن است برای انجام خیلی از کارها به کمک دیگران احتیاج داشته باشید ولی خودتان می توانید روی زندگیتان کنترل داشته و خیلی چیزها را تغییر دهید .

* ترک سیگار

از پزشک خود راجع به راههای ترک سیگار سئوال کنید . سیگار اکسیژن رسانی به پوست را کم کرده و باعث دفع ویتامین ث می شود  و روند بهبود زخم را کند می سازد .

* ورزش

ورزش روزانه گردش خون را تسریع کرده ، باعث ساخت بافت ماهیچه ای می شود . اشتها را زیاد می کند و باعث تقویت بدن می شود . یک کارشناس ورزشی می تواند ورزش مناسبی را که مورد نیاز شماست برایتان توصیه کند .

اقدامات لازم برای پیشگیری از زخم بستر در بیماران در معرض خطر

زخم فشاری ( Braden Scale  ) یا زخم بستر ( bedsore ) زخم های پوستی دردناکی هستند که براثر فشارهای مداوم بر روی بخشی از بدن و انسداد عروق خونی تغذیه کننده ناحیه ای از پوست ایجاد می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   زخم بستر زخمی است که در نواحی تحت فشار بدن ، در بی حرکتی مداوم ( می تواند ۲۴ ساعت باشد ) ، به علت کاهش خونرسانی موضع ایجاد می شود .

زخم های فشاری در مراحل اولیه می تواند در منزل با کاهش میزان فشار وارده، تمیز نگه داشتن زخم ها و استفاده از پانسمانهای مناسب درمان کرد اما در مراحل شدیدتر ممکن است به درمانهای پزشکی تخصصی تری نظیر جراحی نیاز باشد البته می توان با مراقبت های ویژه ای از بروز زخم های فشاری در بخش تحتانی پشت و باتکس(سرین) و بر روی نواحی با برجستگی های استخوانی نظیر شانه، لگن، زانو، پاشنه، و آرنج جلوگیری کرد.

پیشگیری از bedsore آسانتر از درمان آن است . ولی این بدین معنا نیست که پروسه پیشگیری راحت و بدون پیچیدگی است . اما اگر چه علیرغم درمانهای دقیق هنوز هم زخم ها پیشرفت و توسعه پیدا می کنند باز هم در خیلی از موارد می توان از آنها پیشگیری کرد .

اولین قدم در پیشگیری آن است که پزشک یا پرستار برنامه ای را برای شما طرح ریزی کند که شما با مراقب بتوانید آن را اجرا و دنبال کنید .

اساسی ترین چیزها در این برنامه شامل تغییر وضعیت بهمراه وسایل حمایتی ، بازبینی روزانه پوست و یک رژیم مغذی و غنی هستند .

اقدامات لازم برای پیشگیری از زخم بستر :

۱- بررسی پوست بیمار حداقل روزانه یکبار

۲- تغییر پوزیشن حداقل هر ۲ ساعت (در بیمارانی که خود قادر به چرخیدن در تخت نیستند).

۳- استفاده از تشک مواج

۴- حمام در تخت ( بر حسب نیاز بیمار ، حداقل سه بار در هفته _ ثبت در کاردکس )

۵- ماساژ پشت ( در هر شیفت _ ثبت در کاردکس ).

۶- برای تغییر پوزیشن و یا انتقال بیمار از ملافه استفاده شود و از کشیدن بیمار جدا خودداری گردد .

۷- از بالش برای حفظ پوزیشن مناسب استفاده شود.

۸- از ایجاد چین و چروک در ملافه ها جلوگیری شود.

۹- از بلند کردن سر تخت ( بیش از ۳۰ درجه ) خودداری شود.

۱۰- پوست بیمار تمیز و خشک نگه داشته شود .

۱۰- برای حفاظت پوست بیمار فقط از پماد اکسید دو زنگ استفاده شود.

۱۱-دقت در مورد رژیم غذایی بیمار ( دریافت کالری – پروتئین و ویتامین کافی )و درصورت نیاز، مشاوره ی تغذیه .

۱۲- در صورت ایجاد زخم ، ثبت نحوه ی پانسمان ، شستشو و محلول مورد استفاده ، محل زخم ، اندازه ، رنگ و ظاهر آن ، وجود ترشحات و وضعیت پوست در یادداشت پرستاری .

۱۳- با توجه به وضعیت بیمار و زخم وی ، طرح مراقبتی (ثبت شده در کاردکس ) را به روز کنید .

مسمومیت ناشی از مواد آرایشی بهداشتی غیر مجاز

امروزه استفاده از لوازم آرایشی و مواد محافظت کننده پوست تبدیل به بخشی از امور روزانه بانوان شده است و اغلب خانم ها به طور روزمره از عطر،مرطوب کننده ها،پاک کننده های پوستی،ضد آفتاب ها،ضد تعریق ها،رنگ های آرایشی و … استفاده میکنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  این میل به زیبایی البته گاهی هم با مخاطراتی همراه میشود.بعضی از افراد تا به حال مشکلات و عوارض ناشی از مصرف این مواد را حداقل یکبار تجربه کرده اند.بدیهی است که شدت و احتمال بروز عوارض در مواد آرایشی تقلبی بیشتر خواهد بود.

از آنجا که کشور ایران سومین مصرف کننده لوازم آرایشی در خاورمیانه است و بیش از ۵۰% لوازم آرایشی نظیر کرم پودر و رژلب و ریمل های آرایشی موجود در بازار تقلبی هستند،به هنگام خرید این لوازم باید دقت فراوانی به خرج دهیم.

علت اصلی مصرف گسترده لوازم آرایشی تقلبی،ارزانی آنها است.۹۰%لوازم آرایشی مصرف شده در کشور ما وارداتی هستند که برخی به صورت غیر مجاز وارد میشوند.

از جمله عوارض عمده استفاده از لوازم آرایشی بهداشتی غیر استاندارد عبارت اند از:

 احساس سوزش و سوزن سوزن شدن در محلی که ماده آرایشی استفاده شده.

 قرمزی،تورم،خارش و تاولهای آبدار،جوش سرسیاه

 کهیر،عفونت پوست،عفونت ریشه مو،آکنه(جوش غرور جوانی)،تغییر رنگ و صدمه به ناخن و مو و کچلی

 تغییر رنگ پوست که به صورت منتشر یا لکه ای میباشد.

 صدمات کبدی(ناشی از سم موجود در مواد آرایشی غیر مجاز)

 آسیب چشمی و مشکلات تنفسی

 اثر ناخوشایند ناشی از زخم روی پوست

 کم کاری غده فوق کلیه

 پوسته ریزی لبها ناشی از مواد آرایشی

 پیری زودرس و ایجاد چین و چروک روی پوست

برخی از مواد آرایشی نیز هنگامی که در معرض نور خورشید قرار میگیرند ایجاد حساسیت میکنند که باید به آنها نیز توجه کافی شود.

یک پوست سالم سد بسیار خوبی در مقابل تعداد زیادی از موادی است  که روزانه با آن در تماس هستیم.اگر پوست بیش از حد خشک باشد یا به هر دلیل ملتهب یا زخمی باشد،اثر محافظتی این سد کاسته میشود.

پزشکان توصیه میکنند برای جلوگیری از حساسیت پوستی شدید و گسترده،هربار که محصول آرایشی بهداشتی جدیدی را خریداری کردید قبل از آنکه به طور گسترده از آن بر روی سر و صورت خود استفاده کنید،مقدار اندکی از آن(به اندازه یک سکه) را روی بازوی خود بمالید.

اگر تا ۲۴ ساعت هیچ گونه علائمی از حساسیت روی بازوی شما ایجاد نشد،شما میتوانید با خیال راحت از آن ماده استفاده کنید.

نکات قابل توجه:

 برخی از کرمهای روشن کننده حاوی مقادیر بیش از حد جیوه هستند که اثرات جانبی ناخوشایندی بر روی پوست دارند.

 مواد شیمیایی موجود در سایه،ریمل و خط چشم و مالش محکم پنبه و شیرپاک کن در اطراف پوست حساس چشم در بلند مدت باعث شلی پوست اطراف چشم و نازیبایی میشود.

 پودرها و شوینده های مخصوص ماشین های لباس شویی و ظرف شویی دارای آنزیمهای خاصی برای از بین بردن چربی،پروتئین و نشاسته و … هستند. شستشوی دستی با این پودرها باعث آسیب به پوست دست میشود.

 استفاده از حلال های شیمیایی(نفت،بنزین و تینر و…)برای تمیز کردن چربی و روغن از دست و بدن،به هیچ عنوان مناسب نمیباشد.

 استفاده از مواد آرایشی نامرغوب و غیر استاندارد به دلیل وجود سرب و جیوه در ترکیبات آنها باعث ایجاد عوارضی مانند بیماریهای گوارشی و اسهال میشود.

 مواد آرایشی مانند رژلب که در حین غذا خوردن وارد بدن میشوند در صورت داشتن فلزات سنگین و مواد نامرغوب گیاهی عوارض ناشناخته ای در بدن ایجاد خواهند کرد.

 تزریق ژلهای حجم دهنده لب غیر استاندارد و به وسیله افراد غیر متبحر احتمال عوارضی مانند حساسیت ،تورم، کبودی لبها،حرکت ژل به نواحی اطراف لب و غیر قرینگی لبها وجود دارد لذا اگر خانمی تمایل به این کار را دارد باید حتما از ژلهای استاندارد و با مارک معتبر و توسط متخصص استفاده کند.

 سرمه غیر مجاز  معمولا حاوی مقداری فلز سرب است که استفاده از آن در این محصول سلامت شما را تهدید میکند که علائم حساسیت چشم به سرمه شامل قرمزی،خارش،اشک ریزش،ضخیم شدن لبه پلک و پوسته پوسته شدن پوست سطح پلک است که حساسیت چشم معمولا تا ۲ ماه طول میکشد.

 استون های غیر استاندارد رطوبت را از سطح ناخن پاک کرده و آن را خشک و ورقه ورقه میکند پس حتما از استون هایی که دارای نرم کننده یا روغن میباشند استفاده کنید.پد لاک پاک کن هم در بازار موجود میباشد که دارای روغن کرچک است و از خشکی و شکنندگی ناخن ها پیشگیری میکند.

 لاک های رنگی غیر استاندارد میتواند باعث واکنش های حساسیتی در افراد شود که علاوه بر تغییر شکل ناخن ها،پوست حاشیه ناخن هم قرمز،پوسته پوسته،متورم و در مواردی دچار خارش میشود که درمان آن نیاز به مراجعه به پزشک دارد.

 در برخی از رنگ موهایی که به صورت غیر مجاز وارد میشوند میزان آمونیاک به قدری زیاد است که باعث نازک و شکننده شدن مو ،موخوره،خشک و زبر شدن مو،حساسیت پوستی،شوره سر،خارش و حتی قرمزی پوست سر میشود.

 ریزش مو در اثر رنگ موهای غیر مجاز تقریبا پدیده ای رایج شده است.استفاده از این رنگ موها در برخی موارد موجب میشود که فرد به سبب مصرف این مواد پیاز موی سرش سوخته و باعث طاسی غیر قابل بازگشت شود،یا بر اثر استفاده از لوازم آرایشی غیر مجاز،تاول هایی به روی پوست به وجود آید.

 بعضی مواد آرایشی دارای مقداری روغن هستند که باعث بروز آکنه در پوست های مستعد میشود.این مواد روغنی در لوازم آرایشی غیر استاندارد به میزان بسیار بالاتری میرسد،به همین دلیل ایجاد جوش های سرسیاه و آکنه از عوارض استفاده از لوازم آرایشی غیر استاندارد است.

 قرار دادن شامپو و شوینده های مایع دیگر جلوی نور مستقیم خورشید باعث خرابی و فساد آنها میشود

زیبایی بدون استفاده از لوازم آرایشی

مصرف سالیانه فرآورده‌های آرایشی و بهداشتی ، حدود یک میلیارد دلار برآورد می‌شود، این در حالی است که بسیاری از خانم‌ها از عوارض لوازم آرایشی که هر روز استفاده می‌کنند، آگاه نیستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  استفاده از لوازم آرایشی و مواد محافظت کننده پوست، بخشی از عادات نظافتی و آرایشی روزانه اغلب خانم ها است که نوعاً نیز مشکلات ناشی از مصرف این مواد را تجربه کرده‌اند. معمولاً این مشکلات گاهی پس از چند بار استفاده و گاهی نیز پس از چند سال بروز می‌یابد. این عوارض در مواد آرایشی تقلبی بیشتر است و در نتیجه مصرف آنها خطرات شدیدتری را به دنبال دارد.

از جمله مواد آرایشی که به طور رایج مورد مصرف قرار می گیرند می توان پودر، کرم، رژ، عطر، ریمل، سایه و لاک را نام برد .

تحقیقات نشان داده است که بیشترین علت مراجعه به متخصصین پوست در سال‌های اخیر به عوارض ناشی از آرایش برمی‌گردد.

ما در اینجا قصد داریم شما را با نکاتی آشنا کنیم که خانم ها با رعایت نمودن آن، می توانند بدون آرایش هم زیبا و شاداب باشند:

۱٫ به سلامت پوست صورت تان توجه نمایید؛ زیرا شرط لازم برای استفاده نکردن از لوازم آرایش، داشتن یک پوست سالم و با طراوت است. غذای سالم بخورید، به حفظ سلامتی پوست تان توجه داشته باشید و متوجه بخارهای مزاحم باشید.

۲٫ یک صابون خوب و یک شوینده مناسب برای پوست بسیار مناسب تر از یک کرمپودر نامرغوب است..

۳٫ از مرطوب کننده لب ها استفاده کنید؛ زیرا لب های سالم و مرطوب، زیبایی خاص خود را دارد.

۴٫ از کریم ضد آفتاب استفاده کنید . سعی کنید کریم ضد آفتاب را که رنگ مختصری دارد، بکار ببرید. این نکته را ازیاد نبرید که حتی بدون آرایش هم،َ از کریم ضد آفتاب استفاده کنید.

۵٫ سعی کنید  موها و ناخن ها مرتبی داشته باشید؛ آرایش ساده ومناسب مو، در زیبایی ظاهری بسیار موثر است. داشتن مو و ناخن مرتب، موجب می شودکه حتی بدون استفاده از لوازم آرایش هم، نامرتب به نظر نرسید.

۶٫ از لوازم آرایش فقط برای لمه گیری پوست صورت آنهم به شکل ملایم استفاده کنید.

۷٫ برای اینکه زبیا و شادارب به نظر برسید، فقط دو نوع ماده آرایشی را انتخاب کنید؛ یک پودر ساده و یک مرطوب کننده و جلادهنده لب ها، ازیک کمپانی معتبر را انتخاب نمایید.

۸٫ بسیاری از کریم ها ضد چروک موجود برای پوست، بسیار قوی هستند و نیازی به استفاده از آنها نیست؛ اما اگر فکر می کنید که باید از کریمی از این نوع استفاده کنید؛ نوع ملایم ترو ضعیف تر آن را انتخاب نمایید.

تحقیقات ثابت ساخته که مصرف بیش از حد لوازم آرایشی، ضمن ایجاد حساسیت، لکه ها بخارهایی در پوست؛ باعث چروک شدن پوست و پیری زودرس در خانم ها نیزمی شود.

هر فرد باید لوازم آرایشی متناسب با پوست خود را انتخاب کند. همچنان توجه به کیفیت این لوازم، جهت جلوگیری از حساسیت های پوستی، ضروری است.

به یاد داشته باشید کهلوازم آرایشی به دلیل اینکه مانع از تنفس پوست می شوند، ضررهای زیاد دارند و مصرف آنها عوارض فراوانی رابه دنبال خواهد داشت.

برای زیبایی و طراوت پوست؛ استفاده از کریم های مرطوب کنندۀ فاقد چربی، برای افراد سنین ۳۰ و ۳۵ به بالا، توصیه می شود.

روش مبارزه با شپش سر

بهمن ۵, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, مشروح اخبار, پوست و مو

شپش سر مختص جامعه یا طبقه اجتماعی خاصی نبوده و تمام افراد جامعه را مخصوصا در فصول سرد سال ممکن است درگیر کند. شیوع این بیماری در کودکان بسیار بیشتر است و در جنس مونث شایع‌تر از جنس مذکر است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  شپش سر عفونتی انگلی است که توسط انگلی به نام پدیکولوس هومانوس کاپیتیس (PEDICULUS HUMANUS CAPITIS) ایجاد می شود.

شپش‌ها از گذشته‌های دور معضلی برای بشر بوده‌اند.
- شپش‌ها (شپش‌های سر) در موها و در نزدیکی جمجمه زندگی می‌کنند.-
- مناسب‌ترین محل‌ها برای زندگی شپش‌ها  منطقه تی از گردن تا قسمت بالای سر و شقیقه‌ها است.
- تنها منبع غذای شپش‌ها خون انسان است.
- یک شپش بالغ برای تکثیر روزی دو بار به خون انسان نیاز دارد.
- شپش‌های سر حشراتی بدون بال هستند که نه توانایی پرواز دارند و نه می‌توانند بپرند.
- شپش بالغ کوچک است: طول آن ۳-۲ میلی‌متر است و رنگ آن از صورت نیمه‌شفاف تا سیاه‌رنگ تنوع دارد.
- شپش‌های سر سه جفت پا دارند که مجهز به ناخن‌های خاصی برای خزیدن و حرکت در امتداد موها هستند.
- حرکت شپش‌ها در موهای خشک بسیار سریع است.
- در صورت عدم استفاده از شانهِ مخصوص تشخیص شپش، دیدن شپش‌ها تقریبا غیرممکن است.

●  احتمال ابتلای هر کسی  وجود دارد!

- شپش‌ها می‌توانند تمامی افراد را فارغ از رنگ پوست، رنگ مو و مذهب مبتلا کنند.

- اگر سرتان مو دارد و پوست سرتان هم می‌تواند منبع تامین خون باشد، شما کاندیدی مناسب برای انتقال شپش‌هاهستید.

- عامل سرایت شپش‌ها تماس سر و یا موها است.

- اغلب کودکان بین ۳ تا ۱۲ سال مورد حملهِ این حشرات قرار می‌گیرند.

- شپش‌های سر انسان توانایی حیات در موهای حیوانات خانگی را ندارند.

- یک شپش بالغ ماده می‌تواند روزانه حداکثر هشت تخم بگذارد.

- پس از جفت‌گیری این رقم به ۵۶ تخم در روز می‌رسد.

- ابعاد تخم‌ها ۸/۰ در۳/۰ میلیمتر است. (آنها شبیه به دانه‌های شن هستند).

- شپش‌های ماده با استفاده از ترشح خود تخم‌ها را به رشته‌های مو متصل می‌کنند و بدین ترتیب تخم‌ها به موها “چسبیده”می‌شوند.

- محل تخم‌گذاری  شپش‌ها در حدود چند سانتیمتری پوست سر است و تخم‌ها پس از گذشت ۶ تا ۸ روز آماده می‌شوند.

- پس از گذشت حدود  سه هفته از زمان تخم‌گذاری شپش‌های متولد شده از تخم‌ها خود می‌توانند تخم‌گذاری کنند.

- طول مدت زندگی  شپش‌ها حدود ۶ هفته است.

- شپش‌هایی که خودشان از موها می‌افتند، اغلب آنهایی هستند که زمان مرگشان فرا رسیده است.

●  چگونه به وجود شپش‌ها پی ببریم؟

اگرهنگام شانه زدن موها با شانهِ مخصوص شپش سر خود را روی یک حولهِ سفید خم کنید،  تشخیص شپش‌ها  بسیار آسانتر خواهد بود. موهای خشک را شانه بزنید. سر خود را روی سینک دستشویی، وان حمام، حوله و یا چیزهای مشابه خم کنید.

شپش‌ها در جاهای تاریک‌تر و گرم‌تر بهتر رشد می‌کنند و اگر شما هنگام شانه زدن سرتان را خم کنید، می‌توانید به آن محل‌ها دسترسی پیدا کنید. اگر ذراتی که از سر شما افتادند حرکت داشته باشند، به احتمال بسیار موهای شما شپش دارد.

●  برای پیشگیری از ابتلا به شپش چه کارهایی می‌توان انجام داد؟

• وقتی برای شانه زدن موهایتان با شانهِ مخصوص تشخیص شپش اختصاص دهید. فراموش نکنید که همهِ اعضای خانواده باید اینکار را انجام دهند! هر چه زودتر مشکل تشخیص داده شود، رفع آن سریعتر انجام خواهد شد.

• در تعطیلات آخر هفتهِ  بدون شپش درهفته‌های دهم و سی و پنجم شرکت کنید و همسایگان خود را نیز به شرکت در آن تشویق کنید.

• هنگام شانه زدن دقیق باشید. شپش‌ها و تخم‌های  آنها بسیار کوچک هستند و دیدن آنها سخت است.

• از کلاه، شانه و یا برس دیگران استفاده نکنید.

• از مواد شیمیایی برای پیشگیری از شپش‌ها استفاده نکنید، چراکه این کار می‌تواند باعث مقاوم شدن شپش‌ها در برابر داروها شود.

• بچه‌هایی با موهای بلند باید یا موهایشان را جمع کنند و یا ببافند.

●  در صورت ابتلا باید چه کنیم؟

• موهای دیگر اعضای خانواده را هم شانه بزنید تا از ابتلا و یا عدم ابتلای آنان مطمئن شوید.

• در صورت ابتلای دیگر اعضای خانواده هزمان به معالجهِ آنها نیز بپردازید.

• دستورالعمل داروها را به دقت دنبال کنید.

• برهم زدن چرخهِ زندگی شپش‌ها در اسرع وقت بسیار مهم است. بنابراین روش درمانی‌ای را انتخاب کنید که برای شما مناسب باشد و از بین بردن شپش‌های موهایتان را به صورت موثر تضمین کند.

• اگر پوسته‌های تخم بسیاری در موهایتان باشد، بدین معناست که مدت زیادی از ابتلای شما گذشته است. اما اگر تخم‌های جدید زیادی در سرتان باشد، معنای آن این است که شما جدیدا مبتلا شده اید.

• استفاده از شانهِ مخصوص تشخیص شپش را پس از ۱۰ تا ۱۴ روز بعد از رهایی از شپش ادامه دهید. بعد از آن زمان شما می‌توانید مطمئن شوید که از روشی مناسب برای درمان استفاده کرده‌اید.‌

• به عنوان راهی برای پیشگیری متناوبا از شانه استفاده کنید.

• شانه و یا برس را با استفاده از آب جوش و یا فریز کردن ضدعفونی کنید تا دیگر اعضای خانواده مبتلا نشوند.

• به دنبال علت آلودگی باشید. به سایر افراد نیز در مورد این آلودگی اطلاع دهید تا آنها به بررسی وضعیت اعضای خانوادهِ خود بپردازند، در غیر این صورت خطر سرایت افزایش می‌یابد. داشتن شپش سر چیزی نیست که کسی از آن خجالت بکشد. دلیل ابتلای افراد به شپش عدم رعایت بهداشت نیست بلکه در واقع موهای تمیز  محل مناسب‌تری برای شپش‌ها هستند.

• ملافه‌ها را در دمای ۶۰ درجهِ سانتیگراد بشویید. کلاه‌ها، اسباب‌بازی‌ها و کوسن‌ها و بالش‌ها را می‌توان در طول شب در فریز گذاشت و یا اینکه آنها را در خشک کن در دمای ۶۰ درجهِ سانتیگراد برای مدت ۵ دقیقه قرار داد.

• داشتن شپش خجالت ندارد، اگر کاری در مورد آن انجام ندهیم باید خجالت بکشیم!

درمان خشکی پوست

شایع ترین دلیل مراجعه به کلینیک های پوست در زمستان، خشکی بیش از حد پوست است که زمینه بروز چروک در سنین پایین را افزایش می دهد. متخصصان می گویند جلوگیری از خشکی و حفظ رطوبت پوست با رعایت برخی نکات، در کنار مراقبتهای روزانه از پوست، کاری به مراتب راحتتر از درمام عوارض ناشی از خشکی پوست می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   خارش و در نتیجه خراشهای پوستی یکی از شایعترین عوارض  خشکی پوست به شمار می رودضمن اینکه خارش های ناشی از خشکی پوست می تواند به بیماری اگزما منجر شود.

متخصصان پوست راهکارهایی ارائه داده اند که با عمل به آنها می توان از زبری و خشکی پوست در فصل سرد زمستان جلوگیری کرد.

هدف از ارائه راهکار های زیر مرطوب نگه داشتن پوست تا حد امکان برای جلوگیری از هر گونه ایجاد خارش، تحریک پذیری و قرمزی پوست است.

برای جلوگیری از چین و چروک پوست راهکارهای زیر را پیشنهاد می شود:

▪ از مرطوب کننده های هوا در کل فضای خانه و یا حداقل در اتاق خواب استفاده کنید.
▪ از دستکش برای جلوگیری از تماس مولکول های هوا با پوست دست استفاده کنید.
▪ زمان دوش گرفتن و حرارت آب را کاهش دهید.
▪ به جای صابون های معطر از صابون های نرم کننده برای شست وشوی بدن و از شامپوهای مرطوب کننده برای شستن موهایی که اغلب مجعد و سشوار کشیده هستند استفاده کنید.
▪ پس از دوش گرفتن و قبل از خشک کردن بدن به طور کامل پوست را با مرطوب کننده یا کرم های نرم کننده آغشته کنید.
▪ افرادی که درصد خشکی پوست آنها بسیار بالاست باید از مرطوب کننده های غلیظ تر، چرب و پماد استفاده کرده و انگشتان پا و بند انگشت را کاملاً به آن آغشته کنید.
▪ برای حفاظت از لب ها از کرم های نرم کننده حاوی وازلین استفاده کنید.
در صورتی که با انجام این دستورالعمل ها خشکی پوست شما افزایش پیدا کرد حتماً با پزشک مشورت کنید و از انجام هرگونه درمان خودسرانه بپرهیزید.

در انتها به یاد داشته باشید که خشکی پوست علاوه بر علل محیطی به اختلالات داخلی بدن نیز مرتبط است، و بروز اختلالات تیروئیدی، بیماریهای کلیوی، مصرف برخی از داروها از جمله کاهنده چربی، داروهای معده و برطرف کننده جوش های صورت نیز می تواند موجب بروز خشکی پوست شود.

خارش های عودکننده می تواند عاملی برای بروز بیماری های پوستی باشد

خشکی پوست و پدید آمدن خارش های عود کننده  می تواند عاملی برای بروز بیماری پوستی اگزما باشد.  اگزما به صورت درماتیت یا التهاب اپیدرم پوست است که می‌تواند منجر به خارش،  قرمزی،  تورم،  پوسته‌ ریزی و… شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   بیماری‌ اگزما خصوصاً در پوست دست‌، سر، صورت‌، پشت‌ گردن‌، یا آرنج‌ و زانو رخ‌ می‌دهد،

خشکی پوست مشکلی است که تقریبا همه افراد در شرایط آب و هوایی مختلف با آن مواجه می‌شوند.

نتایج این تحقیق در افراد مبتلا به بیماری اگزما نشان می دهد که قرمزی، خشکی، پوسته پوسته شدن و نیز به وجود آمدن خارش های عودکننده در قسمت هایی از بدن مانند مچ دست، قوزک پا، گردن، ساعد ، ساق پا و پشت زانوها از علائم بیماری اگزماست.

محققان می گویند سابقه بثورات در این قسمت های بدن و خشکی دائم پوست که از دو سال قبل شروع شده است نیز می تواند از نشانه های بروز این بیماری باشد که دراین میان سابقه بیماری آسم و تب یونجه نیز مزید برعلت است.

معمولا پمادهای‌ حاوی‌ قطران‌ یا داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ کاهش‌ التهاب‌ ناشی از اگزما مصرف می شود و اگر پماد شبانه‌ استفاده‌ شود و پس‌ از مالیدن‌ آن‌، روی‌ ناحیه‌ با پلاستیک‌ بسته‌ شود، شاید اثر بهتری‌ حاصل‌ شود.

نتایج حاصل از این گزارش حاکیست اگزما معمولاً با پمادها و استروئیدها درمان می شود اما استفاده طولانی مدت از استروئیدها می تواند باعث نازک شدن پوست شود.

به گفته محققان از دیگر داروهای درمان کننده اگزما می توان به مهارکننده های کلسینورین اشاره کرد که پوست را هم نازک نمی کنند ولی گران از استروئیدها هستند.

گفتنی است: خاراندن نواحی دچار شده به اگزما بروز علائم و بثورات را افزایش می­دهد که دراین میان بهره ­گیری از کرم ها و لوسیون ها، دوش آب ولرم و استفاده از صابون هایی که باعث خشکی پوست نمی شوند می تواند باعث تخفیف نشانه های این بیماری شود.

اگرچه در بیشتر موارد، عوامل محیطی باعث خشکی پوست می‌شوند، مثل آب و هوای سرد و خشک، یا مواد شوینده، ولی گاهی اوقات هم بیماری‌های خاصی می‌توانند عملکرد و ظاهر پوست را تغییر دهند و باعث خشکی آن شوند.

برای مقابله با خشکی پوست راه‌های مختلفی وجود دارد. از استفاده از انواع و اقسام کرم‌های مرطوب‌کننده گرفته تا استفاده از لوسیون‌های شیمیایی و یا جوشانده‌های گیاهی.

« Previous PageNext Page »