مراقبت از خود بعد از تعویض دریچه قلب

اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

در بیماری های دریچه ای فعالیت و عملکرد دریچه ها دچار اختلال می شود وجود دریچه ناسالم ممکن است باعث بزرگ شدن عضله قلب و افزایش بار کاری قلب شود و شما نشانه هایی از قبیل احساس ضعف هنگام فعالیت ، تند شدن ضربان قلب ، درد قفسه سینه ، غش به طور ناگهانی و تنگی نفس را تجربه نمائید که بنا به دستور پزشک دریچه قلبی خود را ترمیم یا تعویض می کنید.

مراقبت های بعد از ترخیص :

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  یکی از مهم ترین آموزش های بعد از عمل نحوه صحیح تنفس می باشد :

۱- به آرامی از راه بینی ، تنفس عمیق بکشید ، چند لحظه نگهدارید و سپس بازدم خود را به آرامی از دهان خارج کنید .
۲- دستهای خود را به صورت ضربدر روی قفسه سینه بگذارید و به آرامی سرفه کنید ، سعی کنید خلط خود را خارج کنید .
۳- از وسیله کمک تنفسی که در بخش به شما داده استفاده نمائید .

درد

درد ناحیه برش جراحی یکی از شایعترین مشکلات می باشد به منظور تسکین درد می توانید از قرص استامینوفن ، طبق دستور پزشک خود استفاده نمائید ، این نکته را به خاطر داشته باشید که درد به قلب فشار می آورد و باعث افزایش فشار خون می شود .

امروزه پس از جراحی های بزرگ از جوراب های واریس استفاده می شود . پوشیدن این جوراب ها باعث می شود که لخته خون در پاهای شما تشکیل نگردد و پاها ورم نکند . شما می توانید به مدت ۱ ماه از این جوراب ها استفاده کنید و هنگام خواب می توانید جوراب ها را در بیاورید .

پس از گذشتن سه روز از عمل جراحی خود می توانید روزانه ۱ بار به مدت حداکثر ۵ دقیقه حمام کنید روی محل برش جراحی را با لیف نرم و شامپوی بچه شستشو دهید ، بهتر است حین استحمام روی صندلی بنشینید .

در هنگام استراحت فقط به پشت بخوابید و از به پهلو خوابیدن به مدت ۶ هفته خودداری کنید .

تا مدت ۲ ماه جهت خواندن نماز از میز و صندلی استفاده کنید .

پیاده روی روزانه روی زمین صاف و ترجیحاً هوای آزاد برایتان بسیار مفید است .

حدوداً پس از ۲ – ۵/۱ ماه از جراحی می توانید به کار خود باز گردید . شروع به کار حتماً به صورت نیمه وقت باشد تا خیلی خسته شوید .

-از بلند کردن اشیاء سنگین تر از kg 3 خود داری کنید .
– بهتر است اتاق شما از میهمانان جدا باشد .
-حداقل تا ۲ ماه از رانندگی کردن اجتناب کنید ( در صورتی که فرمان ماشین از نوع هیدرولیک باشد رانندگی بلامانع است .
-رژیم غذایی در بیماران دریچه ای معمولی میباشد اما بهتر است رژیم غذایی کم نمک و کم چرب باشد ، از مصرف غذای چرب و سرخ کردنی خودداری کنید ، غذاها به صورت آب پز، بخار پز و کباب شده باشد .
– در صورتی که دریچه شما از نوع فلزی باشد باید قرص وارفازین استفاده کنید مصرف این قرص با کنترل pt و INR شما می باشد که در صورت کنترل شدن ماهی یکبار باید این ازمایش را انجام دهید .
-این قرص باید همیشه در سر ساعت معین از روز ترجیحاً وقتی معده خالی است مصرف شود.
– دارو را در ظرف شیشه ای بدور از نور ، رطوبت و گرما نگهداری کنید .
– خانمها تا ۶ ماه بعد از عمل بایستی پیشگیری مطمئنی از بارداری داشته باشند .

در صورت وجود هر گونه از علائم زیر به درمانگاه قلب مراجعه کنید .

۱-تنگی نفس و تپش قلب
۲-احساس درد قفسه سینه
۳- التهاب / قرمزی / گرمی و بروز ترشح از محل زخم
۴-لرز شدید و بدنبال آن تب
۵- درد و سفتی پشت ساق پا

سی تی آنژیوگرافی چیست ؟

یک تست پزشکی کم تهاجمی می باشد که به پزشک در تشخیص و درمان بیماری عروقی شما کمک می کند . اساس  این تست استفاده از تکنولوژی سه بعدی است و در بعضی از موارد از ماده حاجب برای تولید تصاویر از عروق  بزرگ بدن استفاده می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در این تست از وسائل  مخصوص رادیولوژی برای تولید قطعات تصاویر زیاد و یک کامپیوتر برای اتصال این تصاویر به یکدیگر استفاده می شود .

موارد استفاده از سی تی آنژیو :

این پروسیجر برای بررسی عروق خونی در نقاط کلیدی بدن که شامل مغز ، کلیه ها ، لگن ، ریه ها ، قلب و گردن است ، استفاده می شود .

پزشکان از این روش برای تشخیص موارد زیر استفاده می کنند :

۱- مشخص کردن بیماری در آئورت یا عروق  بزرگ دیگر
۲- تشخیص بیماری عروقی در سرخرگ کاروتید گردن
۳- تشخیص مشکلات عروقی مغز
۴- مشخص کردن تنگی های عروقی قبل از عمل جراحی
۵- مشخص کردن بیماری در عروق کلیوی و کمک برای آمادگی پیوند کلیه
۶- کمک به جراحان در ترمیم عروق خونی و بررسی آنها برای بالون گذاری
۷- تشخیص صدمه در عروق در بیمارانی که ضربه دیده اند .
۸- بررسی جزئیات عروقی که به تومور خونرسانی می کنند ،  قبل از جراحی
۹- مشخص کردن پارگی ائورت و شاخه های  اصلی آن
۱۰- نشان دادن وسعت و شدت  اتروسکلروز و تنگی در عروق کرونر
۱۱- در بیمارانی که باید عمل جراحی باز شوند .
۱۲- بررسی بیماری های سرخرگی بخصوص در کسانی که سابقه فامیلی دارند .
۱۳- تشخیص بیماریهای عروقی ریوی
۱۴- تشخیص لخته در عروق

چگونه باید برای پروسیجر آماده شوید ؟

لباس های راحت و گشاد بپوشید – اشیاء فلزی مثل جواهرات ، عینک ، دندان مصنوعی و گیره مو باید در آورده شود . سمعک را نیز باید در بیاورید . چند ساعت قبل از پروسیجر باید از خوردن و آشامیدن خودداری کنید به خصوص اگر قرار باشد از ماده حاجب استفاده کنید .

اگر داروی خاصی استفاده  می کنید و یا  حساسیت داروئی یا غذائی خاص دارید به  پزشک اطلاع دهید . اگر تاریخچه بیماری قلبی – آسم – دیابت – بیماری کلیوی یا تیروئید دارید ، به پزشک اطلاع دهید . بارداری و یا شیردهی  نیز باید اطلاع داده شود .

دستگاه چه شکلی است ؟

شبیه به یک ماشین بزرگ است که یک ورودی یا تونل در مرکزآن قرار دارد و یک میزمخصوص که در تونل حرکت می کند در مرکز دستگاه یکسری تشخیص دهنده های الکترونیکی روبروی هم در یک حلقه قرار دارند که دور شما می چرخند . کامپیوتر و مانیتوری به این دستگاه وصل است که اطلاعات به تصویر کشیده شده را بررسی می کند .

چگونه این کار انجام می شود ؟

این تست بیشتر در بیماران سرپائی انجام  می شود.   تکنسین بیمار را روی میز دستگاه  معمولاً  به صورت صاف به روی پشت یا کنار و یا شکم  می خواباند . طناب ها و یا بالشهای مخصوص برای درست وضعیت دادن  و نگه داشتن بیمار استفاده می شود .

پرستار یا تکنسین اموزش دیده یک راه باز سرم در دست بیمار ایجاد می کند سپس میز به آهستگی برای گرفتن عکسهای اصلی به داخل دستگاه فرستاده می شود ،

وقتی که شروع به گرفتن تصاویر می کنند ، با یک دستگاه اتوماتیک دارو تزریق می شود . ممکن است از بیمار  بخواهند که نفس خود را حبس کند وقتی تست به اتمام رسید ، مدتی طول می کشد که عکسها را از نظر کیفیتی بررسی کنند و بعد سرم را قطع می کنند کل زمان انجام تست  ۲۵-۱۰  دقیقه  طول می کشد و تمام زمان انجام با کارهای قبل و بعد از آن حدود یکساعت به طول می انجامد .

در حین انجام کار شما چه احساسی خواهید داشت ؟

بیشتر تست های از این قبیل کم درد ، سریع و آسان است . در این نوع تست ها مدت زمان  کاهش یافته است . ممکن است تنها مدت زمانی که بیمار باید بی حرکت باشد ، برایش آزاردهنده باشد ، بهتر است که پرستار یا تکنسین مسکن یا آرام بخش تجویز کنند .

زمانی که ماده حاجب تزریق می شود ، یک احساس سوزن ، سوزنی به شما دست می دهد ، ممکن است احساس گرما یا طعم فلز در دهان حس کنید . گاهی در بعضی از افراد احساس خارش و کهیر ایجاد می شود که برای از بین بردن آن از دارو استفاده می شود . باید بدانید که اگر دچار سرگیجه( حالت سبکی سر ) و یا حالت سختی در تنفس شدید به پرستار اطلاع دهید که از عوارض بعدی جلوگیری شود .

وقتی شما به داخل دستگاه رانده می شوید ، کمی احساس همهمه و چرخش در اطراف سر نمایان    می شود که طبیعی است . باید بدانید  که اگر چه در اتاق تنها هستید  ولی تکنسین شما را می بیند ، صدای شما را می شنود و با شما  صحبت می کند . در مورد بچه ها ، پدر یا مادر در اتاق حضور دارند و باید لباس محافظ به آنها داده شود .

بعد از انجام کار می توانید فعالیت عادی داشته باشید اگر ماده حاجب تزریق شده باشد ، ممکن است به شما کارهای خاصی توصیه شود .

چه کسی نتایج را بررسی می کند و چگونه شما آن را تحویل بگیرید ؟

رادیولوژیست یا پزشکی که برای اینکار آموزش دیده است ، اطلاعات را آنالیز می کند ، امضاء می کند و آن را تحویل شما میدهد که به پزشک مربوطه خود مراجعه کرده و از او توضیحات لازم را بگیرید .

عمل پیوند بای پس شریان کرونر چیست ؟

قلب خون دارای اکسیژن را به درون بدن پمپ می کند  هنگامیکه شریانهای خون رساننده به ماهیچه قلب بوسیله  رسوبهای چربی مسدود شوند ممکن است نیاز باشد تا نوعی از عمل جراحی قلب باز به نام بای پس شریانهای کرونر را انجام دهید .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عمل جراحی قلب (CABG) هنگامی انجام می شود که رسوبات چربی شریان کرونر را مسدود کرده باشند که در این صورت جریان خون به داخل رگهایی که نقش تغذیه کننده برای قلب دارند مسدود می شود .

در طول عمل جراحی ، پزشک جراح یک رگ را که معمولاً از پا یا دیواره قفسه سینه است برداشته و از آن برای ایجاد مسیر دیگری برای رساندن خون از رگ مسدود شده به قلب استفاده می کند . اغلب  موارد بیشتر از یک شریان کرونر نیاز به پیوند دارد.

چه مواردی لازم است قبل از عمل  انجام دهیم :

– از ۹ روز قبل از عمل جراحی از مصرف آسپرین و پلاویکس خودداری کنید.

– داروهای ضد انعقادی مثل وارفارین را از ۵ تا ۷ روز قبل از عمل جراحی مصرف ننمایید .

– استعمال دخانیات را چند هفته قبل از عمل جراحی متوقف کرده یا کاهش دهید
– در صورت درمان با داروی دیجوکسین ، بنا به نظر پزشکتان از ۲ تا ۳ روز قبل از عمل مصرف آن را متوقف کنید .

– مصرف درمان با داروهای ضد بی نظمی قلبی ، نیترات ها مثل نیتروکانتین و داروی پروپرانول را تا شب قبل از عمل ادامه دهید .

– در صورتی که مبتلا به دیابت ، پرفشاری خون ، بیماریهای انسدادی ریه و یا دیگر بیماریهای تنفسی ، کلیوی یا کبدی می باشید ، یا اگر عفونت خاص همچون عفونت ادراری داشته یا به دارو وغذای خاصی حساسیت دارید حتماً پزشکتان را مطلع کنید .

– شب قبل از عمل دوش گرفته و چنانچه در بیمارستان بستری نیستید تمام موهای بدن خود را بجز موهای سر ، ابروها و مژه ها را بتراشید .

– شب قبل از عمل از ساعت ۱۲ شب به بعد از مصرف غذا و مایعات پرهیز کنید .

نکاتی را که لازم است قبل از عمل بدانم :

– پس از عمل جراحی شمار را در بخش آی سی یو  تحت مراقبت ویژه و دائم قرار می گیرید . مدت بستری در این بخش

– به  شما لوله هایی جهت تنفس : خروج ترشحات ، نمونه گیری خون شریانی و لوله ادراری موصل است که پس از به هوش آمدن و به تدریج این  لوله ها از شما جدا خواهند شد .

– شب قبل از عمل توسط یک متخصص بیهوشی معاینه خواهید شد .

– بی حرکتی و استراحت طولانی در تخت موجب ضعف عضلات ، تجمع ترشحات در ریه ، یبوست و احتباس و ایجاد سنگ در مجاری ادرار می شود . برای جلوگیری در این موارد نیاز است که هر یک تا ۲ ساعت در تخت تغییر وضعیت دهید که این امر به کمک پرستاران بخش آی سی یو  انجام خواهد شد .

اگر وضعیت کلی شما خوب باشد پس از ۱۲ ساعت می توانید در تخت نشسته و بعد از ۲۴ ساعت روی صندلی کنار تخت با کمک پرستاران بنشینید . و از روز  سوم الی پنجم می توانید حرکت کامل داشته باشید . و از ماه سوم به کار خود ادامه دهید . همیشه  بایستی به خاطر داشته باشید که از انجام فعالیت و ورزش سنگین و رانندگی با ماشین سنگین خودداری کنید . بهبودی کامل ممکن است نیاز به ۳ ماه داشته باشد .

– برای بهبود وضعیت تنفسی و جلوگیری از تجمع ترشحات ریه و ایجاد عفونت ریوی بایستی تمرینات سرفه و تنفس عمیق را با راهنمایی پرستاران بخش آی سی یو  انجام داده و برای این کار می توانید از وسیله ای به نام اسپیرومتر که در اختیار شما قرار می گیرد استفاده کنید .

– باید بدانید که این عمل ، بیماری شریانهای کرونر را درمان نمی کند . برای جلوگیری از بروز دوباره بیماریهای قلبی بایستی شیوه زندگی خود را تغییر دهید .

– نواحی صورت ، گردن و دستها ممکن است پس از عمل پف آلود باشند که به تدریج برطرف خواهد شد .

– بهتر است که پس از عمل از لباسهای راحت و گشاد استفاده کنید .

آنژیوپلاستی

گاهی به دلیل رسوب کلسترول در رگهای قلب رگها تنگ شده و بیماری آترواسکلروز یا همان تنگی عروق قلب بوجود می آید که در نتیجه آن خون رسانی به سلول های بافت قلب کاهش پیدا کرده و منجر به دردهای قلبی و گاهی سکته قلبی می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آنژیوگرافی روش  تشخیصی این بیماری است. پس از انجام آنژیوگرافی جهت درمان پزشک ،آنژیوپلاستی و یا بای پس  عروق کرونر(جراحی قلب باز) را پیشنهاد میکند.روش درمان با توجه به تعداد رگهای درگیر،میزان و محل گرفتگی رگ و سایر بیماریهایی که فرد دارد مانند دیابت و نارسایی قلبی انتخاب می شود.

آنژیو پلاستی عروق کرونر یک روش درمانی است  جهت برطرف کردن انسداد عروق کرونر، هنگامی که تعداد عروق در گیر و میزان گرفتگی آن کم باشد استفاده میشود

مزایای این روش عبارتند از :

۱-خطر آن نسبت به جراحی قلب باز کمتر است.
۲-نیاز به بیهوشی عمومی ندارد.
۳-سرعت انجام آن نسبت به جراحی قلب بیشتر است.
۴-دوره نقاهت آن کوتاه تر است.

اقدامات قبل از آنژیوپلاستی

۱-گرفتن تاریخچه پزشکی و معاینه بیمار توسط پزشک
۲-انجام یک سری آزمایشات شامل آزمایش خون ، نوار قلب، عکس قفسه سینه.
۳-حمام و تراشیدن موهای ناحیه عمل که شامل کشاله های ران می باشد.
۴-از نیمه شب قبل بیمار نباید چیزی بخورد و یا بیاشامد.
۵-مصرف داروی وارفارین از چند روز قبل قطع شود(با پزشک هماهنگی لازم انجام شود)
۶-پلاویکس طیق دستور پزشک تجویز شود.

مراحل انجام آنژیوپلاستی :

آنژیوپلاستی نیز همانند آنژیوگرافی در بخش ویژه ای در بیمارستان به نام کت لب انجام می شود . که دارای دوربین های ویژه و تجهیزات مجهز به اشعه x هستند که پزشک  از این وسایل  جهت بزرگ کردن و دیدن تصاویر رگ استفاده می کند مراحل کار شبیه آنژیوگرافی است .

بیمار روی یک تخت دراز می کشد. یک راه وریدی جهت دادن مایعات و دارو برای بیمار در نظر گرفته می شود.به وسیله چسباندن  الکترودهای نوار قلب روی قفسه سینه ضربان قلب را تحت نظر می گیرند.

بیمار با یک مسکن داخل وریدی خواب آلوده می شود ولی هوشیار است.محل عمل که کشاله ران است بعد از ضد عفونی شدن با یک بی حسی موضعی بی حس می شود.

یک لوله باریک که یک بالون در انتهای آن است از طریق سرخ رگ ران به سرخرگ کرونر وارد می کنند.یک ماده حاجب از طریق همین لوله تزریق می شود.سپس با اشعه x عکسبرداری می شود .این عکس ها محل انسداد و مقدار آن را نشان  می دهد.

هنگامی که نوک لوله به محل دقیق تنگی رسیدبالونی که در نوک آن قرارداردباد می شودبه مدت چند ثانیه و تا چند دقیقه در آن وضعیت می ماندتا توده کلسترولی تنگ کننده رگ به دیواره رگ فشرده شود و مسیر رگ باز شود .

در اغلب موارد در این محل استنت (لوله فنر مانند) قرار داده میشود.فنر در رگ باقی می ماند و مانع تنگی مجدد رگ می شود. برخی از فنر ها حاوی دارو می باشد که این دارو به تدریج آزاد شده و از ایجاد تنگی جلوگیری میکند.

اقدامات بعد از انجام آنژیوپلاستی

۱-بیمار به بخش منتقل میشود و بیمار باید حداقل ۶ ساعت روی تخت دراز بکشد و کاملا بی حرکت باشد.
۲-در صورت نداشتن تهوع و استفراغ میتواند غذا بخورد
۳-۶ ساعت بعد از آنژیوپلاستی کتری که وارد سرخرگ ران شده بود توسط پزشک در آورده می شود. پانسمان فشاری  روی محل قرارداده می شود. و یک کیسه شن روی پانسمان قرار می گیرد جهت جلوگیری از خونریزی بیمار باید کاملا بی حرکت باشد.
۴- جهت دفع ماده حاجب مایعات وریدی به بیمار داده می شود
۵- ۱-۲ روز بعد بیمار از بیمارستان مرخص می شود.

عوارض آنژیوپلاستی

۱- خونریزی از عروق خونی که پک کتتر وارد آن شده است.
۲-آسیب به عروق بوسیله پک کتتر
۳-واکنش حساسیتی به ماده حاجب
۴-درد قفسه سینه
۵-آسیب کلیوی به خاطر ماده حاجب
۶-عفونت در محل ورود کتتر که به صورت قرمزی ،حساسیت  به لمس و یا تب دیده می شود.
۷-بسته شدن مجدد رگ به دلیل عدم مصرف صحیح داروهای آسپرین وپلاویکس

رعایت نکات زیر می تواند به بهبود نتایج آنژیوپلاستی و درمان بیماری کمک کند:

۱-ترک سیگار
۲-داشتن تحرک کافی
۳-کاهش وزن در صورت داشتن اضافه وزن
۴-کاهش استرس
۵-استفاده منظم از داروها مخصوصا پلاویکس و آسپرین
۶-استفاده از رژیم غذایی کم نمک ،کم چربی
۷-مراجعه به کلینک بازتوانی قلب جهت انجام فعالیت با نظارت پزشک و مشاوره تغذیه ای

آنژیوگرافی عروق کرونر

اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار پرستاری, مشروح اخبار

آنژیوگرافی عروق کرونر قلب یکی از دقیق ترین روشهای تشخیصی بیماریهای عروق قلب می باشد که سالانه بیش از یک میلیون بار در جهان انجام می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  هدف از آنژیوگرافی مشخص کردن تنگی عروق کرونر و شدت گرفتگی آنها می باشد .

آمادگی قبل از انجام آنژیوگرافی :

۱- در صورت داشتن سابقه بیماری خاص یا مصرف دارو به پزشکتان اطلاع دهید.
۲- روز قبل از انجام آنژیوگرافی جهت آزمایشات تکمیلی و تکمیل پرونده مراجعه نمائید .
۳- در صورتی که سابقه بیماریهای انعقادی خونی دارید حتماً پزشک را مطلع سازید .
۴- اگر سابقه حساسیت به مواد رنگی ( ید ) یا ماهی یا توت فرنگی دارید حتما به پزشکتان اطلاع دهید .
۵- دستورات قبل از آنژیوگرافی را به دقت مطالعه کرده و انجام دهید .

انجام آنژیوگرافی

در اغلب موارد لوله باریکی از طریق رگ رانی واقع در قسمت بالای کشاله ران وارد می شود قبل از انجام این عمل محل ورود لوله استریل بی حس می شود در تمام مدت انجام این عمل شما کاملاً هوشیار هستید . آنژیوگرافی احتیاج به بیهوشی ندارد .

انجام آنژیوگرافی با هیچ گونه ناراحتی یا درد همراه نمی باشد فقط در زمان تزریق ماده رنگی ممکن است احساس گُر،گرفتگی کنید که معمولاً با انجام سرفه یا نفس عمیق برطرف می شود .

بعد از انجام آنژیوگرافی لوله باریک خارج می شود و سوراخ محل خروج لوله باریک بدون احتیاج به بخیه با اندکی فشار بسته می شود .

به طور معمول مدت زمان انجام آنژیوگرافی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه می باشد .

مراقبت های بعد از آنژیوگرافی:

بعد از آنژیوگرافی شما به بخش بستری منتقل می شوید . در زمان ورود به بخش ممکن است کمی احساس گیجی کنید که به دلیل اثر داروی آرامبخش می باشد .

در طی ۷ ساعت بعد از ورود به بخش کاملاً به حالت دراز کشیده روی تخت قرار بگیرید .
در طول مدت بستری محل ورود لوله باریک توسط پرستاران چند بار مورد بازبینی قرار می گیرد و از نظر خونریزی احتمالی بررسی می شود.

* توجه :

– سی دی و جواب آنژیوگرافی را از دفتر بخش آنژیوگرافی تحویل بگیرید .
– ۱ تا ۳ روز بعد از انجام آنژیوگرافی از فعالیت های سنگین ، بلند کردن اشیاء سنگین ، بالا رفتن از پله و رابطه زناشویی خودداری کنید .
– یک روز بعد از انجام آنژیوگرافی پانسمان محل را بردارید .
– در صورتی که محل آنژیوگرافی التهاب، خونریزی یا تورم داشت به پزشک مراجعه فرمائید .
– در صورت بروز درد قفسه سینه یا سوزش جناغ هر جا که هستید دراز بکشید و یک عدد قرص زیر زبانی استفاده کنید بعد ازگذشت ۵ دقیقه در صورت ادامه درد قرص دوم را استفاده نمائید اگر هنوز درد ادامه داشت قرص سوم را استفاده کنید اگر درد از بین نرفت به نزدیکترین مرکز درمانی مراجعه کنید .
– در صورتیکه تصمیم به دوش گرفتن داشتید روی صندلی بنشینید، آب حمام خیلی گرم یا خیلی سرد نباشد زمان دوش ۵ الی ۱۰ دقیقه باشد .
– در صورت بروز خونریزی، تورم ، خونمردگی ، درد، تب به پزشک اطلاع دهید .
– در موقع مقرر به پزشک مراجعه کنید .
– داروهای خود را به موقع استفاده کنید .
– از هیجانات شدید و محیط های پر استرس پرهیز کنید در صورت داشتن وزن بالا ، وزن خود را کاهش دهید .
– حتماً ورزش و پیاده روی را در برنامه زندگی خود بگنجانید .
– رژیم غذایی کم نمک و کم چرب را رعایت فرمائید .
– در صورت مصرف دخانیات ( سیگار و قلیان ) آن را ترک کنید .

تست ورزش

اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

وقتی کسی دچار درد قلبی می‌شود ممکن است نوار قلب چیز خاصی را نشان ندهد، اما شک بالینی پزشک به این سمت است که رگهای قلب بیمار گرفتگی دارند. در این موارد با انجام تست ورزش تا حد زیادی صحت و سقم این مطلب روشن می‌شود. به عبارت دیگر تست ورزش آزمونی است که تغییرات نهفته نوار قلبی را از طریق تحمیل ورزش و فعالیت بدنی شدید به فرد آشکار می‌سازد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در اوایل انسداد عروقی در بیماران آتژین پایدار، معمولا در حالت استراحت مشکلی وجود ندارد و علائم بیماری انسداد سرخرگهای کرونر قلب غالبا در هنگام فعالیت بیمار ظاهر می‌شوند و  بنابراین برای بررسی دقیقتر و واقعی‌تر وضعیت خونرسانی به عضله قلب بهتر است قلب را در شرایط فعالیت و استرس بررسی کنیم تا اگر  یک منطقه به علت تنگی سرخرگی (آترواسکلروز) دچار افت نسبی جریان خون (ایسکمی) است خود را بهتر نشان دهد. در اینصورت با درمان بموقع تنگی ، از پیشرفت بیماری و خطرات بعدی پیشگیری خواهد شد.

وقتی کسی دچار درد قلبی فعالیتی می‌شود ممکن است نوار قلب در حالت استراحت تغییری را نشان ندهد، در این موارد با انجام تست ورزش تا حد زیادی این ابهام رفع می‌شود.

به عبارت دیگر تست ورزش آزمونی است که تغییرات نهفته نوار قلب استراحتی را از طریق تحمیل استرس به قلب با ورزش و فعالیت بدنی فرد، آشکار می‌سازد.

نحوه انجام تست ورزش

از شما خواسته می‌شود که از ۱۲ ساعت قبل از انجام تست ورزش، چیزی نخورید چون ممکن است غذا باعث احساس ناراحتی یا حالت تهوع در شما گردد. البته می‌توانید مقدارکمی از مایعاتی مانند آب بخورید اما از نوشیدن نوشیدنی‌هایی چون قهوه، چای، سودا یا شکلات حاوی کافئین خودداری نمایید. درباره داروهای مصرفی خودتان از پزشکتان سئوال کنید و نیز از او بپرسیدکه آیا باید مصرف آنها را قبل از انجام بررسی قطع کنید یا خیر. اگر مبتلا به دیابت هستید، به شما درباره نحوه مصرف انسولین دستورالعمل‌های ویژه‌ای داده می‌شود.

یک تکنسین پزشکی، پوست شما را برای قراردادن الکترودها به همان نحو که در مورد نوار قلب معمولی توضیح داده شد (صفحه۱۹۵را ملاحظه بفرمایید) آماده می‌نماید. همچنین بر روی بازوی شما یک بازوبند فشارخون بسته خواهد شد. قبل از شروع ورزش، از شما یک نوار قلب درحالت استراحت گرفته شده و سپس بر روی یک تردمیل یا دوچرخه ثابت سوار می‌شوید. دو تا سه دقیقه اول باید آهسته ورزش کرده و خود را گرم کنید. سپس هر دو تا سه دقیقه یکبار سرعت خود را به تدریج افزایش دهید تا به بالاترین درجه برسید. پزشک نیز شما را به ادامه ورزش تشویق خواهد کرد تا اینکه بالاخره از ورزش کردن خسته شوید یا دچار علامتی مانند درد، سرگیجه یا تنگی‌نفس شوید. سپس، به مدت ۱۰ دقیقه دراز می‌کشید یا می‌نشینید. پزشک یا تکنسین، قلب و فشارخون شما را در طول این دوره کنترل می‌کند. او درباره احساس خستگی یا از نفس افتادن شما سوالاتی می‌پرسد. اگر نوارقلب مشکل  بالقوه‌ای را نشان دهد، پزشک از شما خواهد خواست که ورزش کردن را متوقف کنید و احتمالا بررسی‌های بیشتری انجام دهید.

آمادگی بیمار قبل از تست ورزش :

لازم است از ۳ ساعت قبل ناشتا بوده یا غذای سنگینی مصرف نکرده باشید و سیگار نیز نکشیده باشید. بهتر است لباس و کفشی راحت پوشیده و قبل از انجام آزمایش ،  فعالیت نرمشی و گرم کردن بدن انجام دهید اما فعالیت فیزیکی شدید انجام ندهید.

همچنین (چنانچه مبتلا به دیابت هستید پس از صرف یک غذای سبک ، ۱ ساعت ناشتا بودن کافی است و نیازی به تغییر مقدار انسولین وجود ندارد و حتما به پزشک خود اطلاع دهید).

توجه فرمائید بعضی داروهای مداخله‌گر قلبی را که مانع از افزایش ضربان قلب در حین ورزش می‌شوند (مانند دیگوکسین، پروپرانولول، متوپرولول، اتنولول، دیلتیازم و …) را در فاصله زمانی معین قبل از تست ورزش و با اطلاع و تحت نظر پزشک معالج خود باید قطع کرده باشید.

روش انجام آزمایش :

برای انجام این تست  اول  نبض  و فشارخون اندازه‌گیری و ثبت می‌شوند به فرد الکترودهای مربوط به نوار قلبی را متصل می‌کنند و نوار قلب اولیه گرفته می شود سپس بیمار جهت ورزش (دویدن) بر روی دستگاه تردمیل قرار میگیرد.

این دستگاه بصورت یک صفحه لاستیکی متحرک و غلطانی است (شبیه چرخ نقاله) که بیمار بر روی آن ایستاده و باید  بر اساس سرعت آن بر روی آن راه برود یا بدود .

هر۳ دقیقه شیب نوار و سرعت حرکت آن بر اساس برنامه از پیش تعریف شده، افزایش خواهد یافت.  ابتدا دستگاه آرام حرکت می‌کند اما بتدریج سرعت می‌گیرد و فرد باید روی تسمه نقاله متناسب با سرعت تسمه نقاله مخصوص بدود.

بتدریج دستگاه شیب پیدا می‌کند و حالتی ایجاد می‌شود که فرد در حال دویدن از سربالایی پیدا می‌کند. علائم حیاتی و نوار قلب بیمار در حالتهای مختلف کنترل می‌شود تا تغییرات قطعات و امواج آن در حالت ورزش مشخص شود.

بر اساس سن و جنس  ، حد معینی از ورزش و حداکثر ضربان قلب که بیمار باید به آن دست یابد، پیش از شروع ورزش مشخص شده و دویدن تا آن زمان ادامه خواهد یافت. در صورتی که طی آزمون ضربان قلب به حداقل ۸۵% از حداکثر ضربان قلب مورد انتظار سن و جنس برسد نتایج آزمون قابل تفسیر خواهد بود.

بهترین و قابل اعتمادترین نتیجه مربوط به زمانی است که به حداکثر(۱۰۰%) فعالیت پیش‌بینی شده بدون بروز درد سینه، تنگی نفس مفرط یا تغییرات نوار قلب نایل شود و این، حدودا به ۱۲- ۱۰ دقیقه ورزش نیاز دارد.

معهذا در هر زمان که بیمار واقعا احساس کرد قادر به ادامه ورزش نیست یا چنانچه دچار بعضی علائم بالینی نظیر درد سینه ، تنگی نفس مفرط ، سرگیجه و سردرد شدید شود، یا تغییرات غیر عادی در نوار قلب بروز کند یا فشار خون افت کند، آزمایش پیش از موعد باید  قطع ‌شود.

برخی افراد مسن یا کسانی که دردهای مفصلی و عضلانی دارندو ناتوان از انجام تست ورز شی هستند نیز افرادی که بدلیل تغییرات نوار قلب پایه امکان تفسیر تغییرات نوار قلب جدید وجود ندارد باید از روشهای دیگر مثل اسکن رادیوایزوتوپ قلب با استرس دارویی (تست تالیوم) یا استرس اکوکاردیو گرافی  بجای ورزش روی آنها انجام گیرد. اسکن قلب و  استرس اکوکاردیو گرافی  نسبت به تست ورزش آسانتر و دقیقتر می‌باشد اما هزینه بیشتری دارد.

کاربرد تست ورزش:

در مجموع تست ورزشی آزمونی است که می‌تواند تنگی‌های عروق کرونری قلب (تنگی های تا حد بیشتر از ۶۰%) را نشان دهد و پزشک را در تصمیم‌گیری برای انجام دادن یا ندادن اقدامات تهاجمی‌تر (مانند آنژیوگرافی) راهنمایی کند. از کاربردهای دیگر این تست در مورد ارزیابی قدرت عملکردی (تحمل فعالیتهای بدنی) افرادی است که‌دچار سکته‌های قلبی شده اند یا دچار نارسایی قلبی هستند تا بتوان میزان فعالیت مجاز را برای ایشان مشخص کرد.

ایراد های تست ورزش:

گاهی موارد (بر اساس رگ درگیر) تست ورزش میتواند تا ۲۵% موارد بطور کاذب منفی(یعنی گزارش منفی علارغم انسداد کرونری) باشد. و بلعکس گاهی تست ورزش بطور کاذب مثبت میشود (یعنی گزارش مثبت در فرد سالم). همچنین تست ورزش نمی تواند تنگی های خفیف آترواسکلروتیک را تشخیص دهد.هرچند این پلاک های آترواسکلروتیک اهمیت بالینی کمتری دارند ، اما گاهی شکافته شده موجب حمله قلبی می شوند.

موارد ممنوعیت استفاده از تست ورزش:

ایسکمی فعال یا سکته قلبی جدید یا برخی تغییرات در نوار قلب که مانع تفسیر نتایج می شود از موارد منع تست ورزش است. همچنین در مواقعی که بیمار به هر دلیل قادر به ورزش نباشد یا انجام ورزش برای وی مضر تشخیص داده شود بجای آزمون ورزش، از تزریق بعضی از داروهای خاص بقصد استرس و سپس روشهای تصویر برداری قلب( استرس اکوکاردیوگرافی یا اسکن هسته ای) استفاده می‌شود.

سن سکته قلبی همچنان پایین می آید

آمار مرگ و میر جوانان بر اثر سکته قلبی، در چند سال اخیر، آن قدر بالا رفته که باید باور کنیم بیماری قلبی فقط گریبان افراد بالای چهل و پنجاه سال را نمی گیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سازمان بهداشت جهانی، چندی پیش در مورد بیماری های قلبی جوانان هشدار داد. این سازمان، عوامل محیطی و اقتصادی، استرس های کاری و خانوادگی، آلودگی هوا، و کم شدن سلامت روانی افراد در عصر حاضر را مهم ترین دلایل ابتلای جوانان به ناراحتی های قلبی-عروقی اعلام کرده است. این پدیده در کشور ما نیز روند نگران کننده ای را طی کرده است

سن سکته قلبی همچنان پایین می آید.رسیدن به میانگین سنی زیر ۴۰ سال خبر نگران‌کننده‌ای است؛ یعنی هر فرد ایرانی با رفتارهای پرخطر در سن و سال جوانی در معرض مرگ طبیعی (و نه در اثر سوانح) قرار دارد.

عوامل ایجاد تصلب شرائین، (گرفتگی و سخت شدن عروق) فشار خون بالا، مصرف سیگار، رژیم غذایی نامناسب، بالابودن ژنتیکی چربی ها، استرس، و زندگی کم تحرک هستند. عوامل دیگری مثل اختلالات ژنتیکی و کمبود یک آنزیم در بدن نیز ممکن است به سکته قلبی منجر شود.

با این حساب، مرگ ناگهانی، چندان هم ناگهانی نیست. کمبود تحرک، تغذیه نامناسب و استرس های روانی، باعث تنگ شدن رگ ها می شوند.امااین اختلال، زمانی آشکار می شود که جوان به آستانه سی سالگی رسیده است.

اولین بار نیست که این خبر باعث ایجاد نگرانی می‌شود. چه این که پیش از عنوان شده بود که در گذشته سن بیماران قلبی ۴۰ تا ۶۰ سال بود اما در حال حاضر بیماران قلبی کشور جوان‌تر شده‌اند و حتی مواردی از مرگ و میر بیماران قلبی و عروقی در سنین ۲۵ تا ۳۵ سال هم مشاهده شده است.

کاهش سن سکته قلبی امری نیست که منحصر به ایران باشد، امروزه سکته قلبی ناگهانی گریبان اشخاصی را می ‌گیرد که در سن ۳۰ تا ۴۰ سالگی به سر می ‌برند. البته این امر قابل انکار نیست که سن سکته قلبی در ایران، سن مناسبی نیست و باید تدابیری برای این امر اندیشیده شود.

در بروز سکته قلبی، مجموعه‌ای از فاکتورهای موثر می‌توانند نقش داشته باشند. نکته جالب توجه در این‌جاست که ۹۰ درصد از ریزفاکتورها قابل پیشگیری است. عواملی هم‌چون وضعیت تغذیه، آلودگی هوا و استرس از مهم‌ترین عوامل تاثیرگذار بر این مساله هستند.

بخشی از دلایل کاهش سن سکته قلبی ناشی از فرآیند فزاینده “شهری شدن” است: هرچه انسان راحتی بیشتری به ‌دست بیاورد و به جای استفاده از عضلات، بیشتر از مغزش استفاده کند، ناخود‌آگاه خود را آماده سکته قلبی می ‌کند. بیشتر مسائل سکته قلبی در ایران مربوط به مصرف زیاد غذاهای چربی دار و سرانه مصرف بالای روغن نباتی جامد است.
همچنین استرس‌ها به دو طریق میزان بروز بیماری‌های قلب و عروق را افزایش می‌دهند. به این صورت که در زمان استرس هورمون‌های شیمیایی نظیر اپی نفرین ترشح و موجب تنگی عروق قلب و تشدید آترواسکلروز و پرفشاری خون می‌شود و این در حالی است که استرس از مسیر دیگری، کاهش تحرک فعالیت جسمی و ورزش را به دنبال دارد. منظور از استرس زندگی پرمشغله نیست بلکه استرس است که میزان ضربان قلب و فشار خون افزایش می‌یابد.

آلودگی هوا فاکتوری است که به طریقی مکمل در افزایش سکته‌های قلبی موثر است.اگر فردی ۷۰ تا ۸۰ درصد دچار تنگی عروق کرونری باشد آلودگی هوا این گرفتگی را ۹۰ تا ۱۰۰ درصد تشدید می کند. از طرفی، بررسی‌های مختلف نشان داده است متوسط عمر افراد در مناطق آلوده تهران در مقایسه با نقاط دارای هوای پاک و مناطق روستایی کوتاه‌تر است.

مسئله کاهش سن سکته قلبی، از معضلات نگران‌کننده سلامت عمومی کشور است؛ اما به نظر نمی‌رسد تنها وزارت بهداشت و درمان بتواند متکفل این امرشود. مسئله کاهش سن سکته را شاید بتوان مرتبط با رواج نوع خاصی از الگوی زندگی دانست. تغییر شیوه زندگی را علت اصلی زیاد بودن تعداد مبتلایان به بیماری های قلبی در ایران، در مقایسه با میانگین جهانی است. به دلیل شرایط اقتصادی و اجتماعی کشور، شهروندان مجبورند بیش از توان روحی و جسمی خود تلاش کنند که سبب ساز افزایش فشار خون، استرس، بیماری قلبی و مرگ می‌شود.

به نظر رواج شیوه‌هایی از زندگی که برای سلامت افراد و دست‌کم بقای آن‌ها با رنج جسمانی کمتر، مضر است، مسئله‌ای از سنخ “مسائل فرهنگی” است. شهروندان کلان‌شهرها به نوعی از زندگی رسیده‌اند که “نظریه خوشبختی” در آن غایب است. اندیشیدن‌ها در این باب تماماً در سقف برنامه‌ریزی‌های کوتاه‌مدت یا روزمرگی‌های همگانی محدود می‌شود. هر چند شاید برای مسئولان نیز قابل تامل باشد که چرا جامعه ایران چنین ولعی به “شهری شدن” دارد و مهاجرت به مناطق پرجمعیت‌‌تر دارد. دلیل رشد فزاینده استرس‌ در زندگی افراد معمولی چیست و البته آلودگی هوا که گفتن ندارد!

آیا سیگار کشیدن خطرناک است ؟

فروردین ۲۷, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, مشروح اخبار

بله، سیگار کشیدن یکی از مهم ترین علل بیماری و مرگ قابل پیشگیری است. نیکوتین به شدت سمی است. خوردن حدود ۴۰ میلی گرم نیکوتین خالص، یا مقدار موجود در دو نخ سیگار، کشنده است. اما زمانی که سیگار دود می شود، بیشتر نیکوتین سوزانیده شده و تنها یک تا چهار میلی گرم آن توسط بدن فرد جذب می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، با سوختن توتون یک قیر چسبناک از ترکیب صدها ماده شیمیایی به وجود می آید که سرطان و بیماری راه های هوایی را سبب می شود. قیر در دود توتون به شکل ذرات ریزی آزاد می شود که به شش ها و راه های هوایی آسیب رسانیده و دندان ها و انگشتان را رنگی می کند. قیر عامل اصلی سرطان های ریه و گلو است. سوختن توتون هم چنین تولید منواکسیدکربن می کند، یعنی گازی سمی که قابل دیدن یا بوییدن نیست. با استنشاق دود سیــگار، منواکسیدکربن به جای اکسیژن با هموگلوبین موجود در گلبول های قرمز اتصال می یابد.

نیکوتین با افزایش سرعت ضربان قلب، سبب می شود که قلب شدیدتر کار کند حال آن که منواکسیدکربن قلب را از اکسیژن اضافی که لازمه این کار سنگین است، محروم می نماید. این یکی از راه هایی است که بدان وسیله ســیگار کشیدن به قلب آسیب می رساند. زمانی تصور می شد که سیگارهای دارای تار و نیکوتین کمتر ممکن است برای فرد سیگاری کم ضررتر باشند. اما تحقیقات نشان داده است که سیگارهای سبک نیز عیناً می توانند همان بیماری ها را تولید کنند.
آیا توتون اعتیادآور است ؟

بله، زمانی که فرد شروع به کشیدن ســیگار می کند، به ویژه در دوران جوانی، شانس معتاد شدن بسیار بالا است. سیگــاری های مبتدی به سرعت نسبت به اثرات سوء آغازین، تحمل پیدا می کنند و اگر آثار محرک و مطبوع سیگار برای ایشان لذت بخش باشد استعمال مستمر آن را آغاز می کنند. سیگاری هایی که به طور منظم سیگار می کشند، معمولاً تعداد ثابتی سیگار را در روز دود می کنند. سیگاری های کانادایی به طور میانگین، روزانه ۱۶ سیگار دود می کنند. وابستگی به نیکوتین عوامل روانشناختی و فیزیکی را درگیر می کند.

عوامل روانشناختی می تواند شامل احساس لذت و هشیاری باشد. کسانی که به طور منظم سیـگار می کشند، ممکن است یاد بگیرند که برای دست یافتن بدین احساسات اثرات نیکوتین را بر بدن خویش تحمل کنند. در این افراد هم چنین علائم یا آغازگرهای شرطی شده ای برای مصرف سیگار شکل می گیرد. برای مثال برخی افراد همیشه پس از غذا، در حین پرداختن به کاری خاص یا در وضعیت های خاص عاطفی مانند احساس افسردگی یا اضطراب، سیگار خود را آتش می زنند. این آغازگرها الگوهای رفتاری یا عاداتی را به وجود می آورند که تغییر آن ها دشوار است.

از نشانه های وابستگی فیزیکی اضطرار فرد برای سـیــگار کشیدن چند دقیقه پس از برخاستن از خواب، دود کردن سیـگار در فواصل منظم در طول روز و ضروری قلمداد کردن اولین سیـگار روزانه و مقدم دانستن آن بر سایر کارها است. کسانی که به نیکوتین وابسته هستند، ممکن است نسبت به آثار نامطلوب آن تحمل پیدا کنند. در این صورت دیگر از سیگار کشیدن لذت نخواهند برد، اما به کشیدن سیـگار ادامه می دهند تا دچار علائم ترک نشوند. علائم ترک سیگار شامل تحریک پذیری، بی قراری، اضطراب، بی خوابی و خستگی است. این علائم طی دو هفته به تدریج از بین می روند. در برخی افراد تمرکز مختل شده و تمایل شدید به سیگار کشیدن برای هفته ها تا ماه ها پس از ترک سیگار ادامه می یابد.

ترک سیگار

کسانی که سیگار کشیدن را ترک می کنند، عموماً می توانند پس از چند سالی به سطح افراد غیرسـیگاری برسند، به ویژه اگر ترک سیگار را در جوانی انجام داده باشند. ترک سیگار ممکن است در چند مرحله انجام شود، از این رو تلاش مداوم امری ضروری است. فرآورده های حاوی نیکوتین که به ترک سیـگار کمک می کنند، مانند پچ، آدامس، شکل استنشاقی یا اسپری بینی می توانند در کاهش تمایل به سیــگار کشیدن و تخفیف علائم ترک موثر باشند.

کاربرد این محصولات در کنار انگیزه قوی برای ترک و وجود سایر حمایت ها مانند حمایت خانواده، دوستان، گروه ترک سیــگار یا حمایت های تلفنی می تواند بسیار موثر باشد. برخی داروهایی که در آن ها نیکوتین به کار نرفته است می توانند فرد را در ترک ســیگار یاری کنند. این داروها شامل بوپروپیون(زیبان) و نورتریپتیلین(آونتیل) هستند. هر دوی این داروها با نسخه پزشک به فروش می رسند. در برخی افراد کاهش تدریجی مصرف قبل از ترک، به کاهش علائم ترک کمک کرده و به آن ها اجازه می دهد که رفتارهای خود را به تدریج تغییر دهند.

استراتژی های کاهش تدریجی مصرف شامل به تاخیر انداختن هر وعده ســیگار کشیدن، کاهش تعداد سیـگارها و دودکردن بخش کمتری از هر نخ سیگار است. گر چه کاهش تدریجی مصرف می تواند برخی خطرات تهدید کننده سلامتی را کاهش دهد، اما برای سیگارکشیدن منطقه بدون خطر وجود ندارد. کاهش تدریجی نمی تواند جایگزین ترک سیگار شود.

مضرات و عواقب سیگار

فروردین ۲۷, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اعتیاد و مواد مخدر, مشروح اخبار

سیگار یکی از ابزارهایی است که شخص با مصرف آن دچار انواع بیماریها ، سرطانها و در نتیجه مرگ تدریجی میشود در این مقاله با مضرات و عواقب مصرف سیگار آشنا خواهید شد طبق تحقیقات سازمان جهانی بهداشت در هر ‌٨ ثانیه یک نفر در دنیا به علت استعمال دخانیات جان خود را از دست می‌دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، نتایج تحقیقات حاکی از آن است چنانچه افراد در سنین نوجوانی شروع به کشیدن سیگار کنند (بیش از ‌٧٠ درصد موارد سیگاری شدن در این مرحله اتفاق می‌افتد) و مدت ‌٢٠ سال یا بیشتر به این عمل ادامه بدهند بین ‌٢٠ تا ‌٢۵ سال زودتر از افرادی که به هیچ‌وجه در زندگی سیگار نکشیده‌اند، خواهند مرد.
تنها سرطان ریه یا بیماریهای قلبی پیامدهای استعمال دخانیات نیست بلکه مجموعه‌ای از مسایل و مشکلات بهداشتی در ارتباط با مصرف مواد دخانی وجود دارد که می‌تواند به لحاظ شرایط جسمانی و مقاومت ایمنی در افراد سیگاری بروز می‌کند، که برخی از آنها عبارتند از:

‌١- از دست دادن موها
با تضعیف سیستم ایمنی افراد سیگاری در اثر مصرف مواد دخانی، بدن این افراد مستعد ابتلا به انواع بیماریها از جمله «لوپوس اریتماتوز» می‌شود که این بیماری می‌تواند عامل از دست دادن موها، ایجاد زخم‌ در دهان، جوش‌های پوست روی صورت، سر و دست‌ها شود.

‌٢ – آب مروارید (کاتاراکت)
افراد سیگاری ‌۴٠ درصد بیش از افراد دیگر در معرض ابتلا به آب مروارید، کدر شدن عدسی چشم و ممانعت از عبور نور و در نهایت نابینایی هستند.

‌٣ – چین و چروک
استعمال دخانیات باعث از بین بردن پروتئین‌های انعطاف دهنده پوست می‌شود؛ همچنین باعث تحلیل بردن ویتامین A و محدود کردن جریان خون در عروق پوست می‌گردد.
پوست افراد سیگاری خشک و دارای خطوط و چین خوردگی‌های ریزی در اطراف لبها و چشمهاست.

‌۴ – ضایعات شنوایی
افراد سیگاری ‌٣ برابر بیش از افراد غیر سیگاری به عفونت گوش میانی دچار می‌شوند.

‌۵ – سرطان پوست
افراد سیگاری ‌٢ برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر ابتلا به نوعی سرطان پوست (پوسته پوسته شدن، برجستگی روی پوست) قرار دارند

‌۶ – فساد دندانها
افراد سیگاری ‌۵/١ مرتبه بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر از دست دادن زودرس دندانها هستند.

‌٧ – پوکی استخوان
منواکسید کربن یکی از اصلی‌ترین گازهای سمی در خروجی اگزوز اتومبیل و دود سیگار است، میل ترکیبی این گاز با خون بسیار بالاتر از اکسیژن است. این گاز باعث کاهش قدرت عمل اکسیژن در خون افراد سیگاری حرفه‌ای تا ‌١۵ درصد می‌شود.
استخوان‌های افراد سیگاری تراکم خود را از دست داده و به راحتی شکسته می‌شود همینطور زمان التیام یافتن و جوش خوردن آنها پس از شکستگی تا ‌٨٠ درصد افزایش پیدا می‌کند.

‌٨ – بیماریهای قلبی
بیماریهای قلبی ـ عروقی ناشی از استعمال دخانیات بیش از ‌۶٠٠ هزار نفر را در سال در کشورهای توسعه یافته از بین می‌رود استعمال دخانیات باعث افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، افزایش خطر ابتلا به فشار خون بالا و گرفتگی عروق و نهایتا ایجاد حمله قلبی و سکته می‌شود.

‌٩ – زخم معده
استعمال دخانیات مقاومت معده را در برابر باکتریها پایین می‌آورد؛ همچنین باعث تضعیف معده در خنثی سازی اسید معده و مقاومت در برابر آن بعد از غذا خوردن و بر جای ماندن باقیمانده اسید در معده و در نتیجه تخریب دیواره آن می‌شود.
زخم معده افراد سیگاری به سختی درمان می‌شود و احتمالی بهبودی آن تا زمانی که فرد سیگاری اکثرا اندک است.

‌١٠- تغییر رنگ انگشتان
قطران موجود در دود سیگار در اثر استعمال مستمر دخانیات روی انگشتان و ناخنها جمع شده و باعث تغییر رنگ آنها به قهوه‌ای مایل به زرد می‌شود.

‌١١ – سرطان رحم و سقط جنین
استعمال دخانیات در دوران بارداری می‌تواند باعث افزایش خطر زایمان نوزاد با وزن کم و بروز مسایل بهداشتی در آینده شود. سقط جنین در مادران سیگاری ‌٢ تا ‌٣ برابر بیشتر است

‌١٢ – تغییر شکل دادن سلولهای جنسی در مردان
استعمال دخانیات باعث کاهش تعداد اسپرم و کاهش جریان خون در آلت تناسلی مردان و ناتوانی جنسی در این افراد می‌شود. ناباروری جنسی در مردان سیگاری نیز متداول‌تر از افراد غیر سیگاری است.
‌١٣ – سرطان
بیش از ‌۴٠ عنصر سرطانزا در دود سیگار وجود دارد احتمال سرطان ریه ‌٢٢ مرتبه بیشتر از افراد غیر سیگاری است.
طبق تحقیقات بی شماری که انجام شده است در صورت ادامه استعمال دخانیات توسط افراد سیگاری، احتمال مبتلا شدن آنها به انواع سرطان‌های دیگر از قبیل زبان، دهان، غدد، بزاق و حلق (‌۶ تا ‌٢٧ برابر)، سرطان بینی (‌٢ مرتبه بیشتر)، گلو (‌١٢ مرتبه)، مری (‌٨ تا ‌١٠ برابر)، حنجره (‌١٠ تا ‌١٨ برابر)، معده (‌٢ تا ‌٣ برابر)، کلیه (‌۵ برابر)، آلت تناسلی مرد (‌٢ تا ‌٣ برابر)، لوزالمعده (‌٢ تا ‌۵ برابر) مقعد (‌۵ تا ‌۶ مرتبه) وجود دارد.

درمان تب

فروردین ۱۵, ۱۳۹۵ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

تب از علائم بیماری بوده و حالتی است که در آن دمای بدن جانوران خون‌گرم از مقدار طبیعی آن بیش‌تر شده و نقطه ثبت دمایی در مغز (set-point) جابجا می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تب نشانهٔ مبارزهٔ بدن در برابر عوامل بیماری‌زا است و گاهی نیز پاسخ دمایی دستگاه ایمنی بدن نسبت به عفونتهای داخلی تلقی می‌شود. در واقع در گرمای حاصل از تب بسیاری از میکروبها توانایی رشد ندارند

تب نشان می دهد بدن شما کوشش می‏کند که با یک عفونت بجنگد. تب ناراحت‏کننده و گاهی اوقات دردناک است، اغلب در شب بدتر می‏شود و می‏تواند خواب شما را به هم بزند. تب را جدی بگیرید.

در هنگام تب گاهی تمام بدن شما درد دارد و احساس مریضی و گرما می‏کنید.

اگر به تب مشکوک هستید؟ حالا دما را اندازه بگیرید اگر درجه حرارت دهانی بیشتر از۵/۳۷ درجه سانتی گراد است؟ به پزشک مراجعه کنید؛ در غیر اینصورت، در صورت لزوم از داروی ضد تب استفاده کنید.

اگر مشکل طبی جدی دارید، در صورت لزوم از داروی ضد تب استفاده کنید. و یا احساس سردرد شدید دارید و یا توهم دارید یا گیج هستید؟ توصیه های خانگی را مطالعه کنید.

همچنین اگر بعد از ۲ ساعت پس از درمان خانگی، دمای بدن شما بیش از ۵/۳۸ درجه سانتی گراد دهانی است؟ و یا خیلی ناخوش هستید؟ به بیمارستان مراجعه کنید.
اگر بیش از ۳ روز تب داشته اید، هم به بیمارستان مراجعه کنید.

دمای بدن با دماسنج طبی اندازه‌گیری می‌شود. دمای بدن می‌تواند از راه دهان (زیر زبان)، مقعد (دقیق‌ترین شیوه؛ که برای نوزادان و کودکان خردسال استفاده می‌شود)، زیر بغل و یا پردهٔ گوش (از طریق اندازه‌گیری اشعه‌های فروسرخ) انجام گیرد.

دمای به دست آمده از طریق دهان و زیر بغل نسبت به دمای به دست آمده از طریق مقعد پایین‌تر هستند (تفاوتی برابر ‎۰٫۴°C برای اندازه‌گیری از طریق دهان؛ ‎۰٫۸°C از طریق زیر بغل)؛ بنابراین این تفاوت باید به هنگام اندازه‌گیری میزان تب مورد توجه قرار گیرد.

دمای طبیعی بدن انسان که از راه دهان و در حالت استراحت اندازه‌گیری شود برابر است با ۰٫۴±۳۶٫۸ درجهٔ سلسیوس. به این ترتیب هر دمایی که از طریق دهان اندازه‌گیری شود و بین ۳۶٫۴ و ۳۷٫۲ باشد طبیعی است.
دماسنج طبی نشانگر تب ‎۳۸٫۵°C

با این وجود، موارد بسیاری هستند که در تغییر دمای بدن نقش دارند؛ و باید هنگام اندازه‌گیری مورد توجه قرار گیرند. سن، لباس‌های فرد، دمای اتاق و ساعات مختلف در طول روز در دمای بدن تغییر می‌گذارند. دمای بدن در طول شبانه‌روز به طور طبیعی تغییر می‌کند. کمترین دمای بدن در حدود ساعت ۴ صبح، و بیش‌ترین دما حدود ساعت ۱۸ می‌باشد (البته به شرط این که عادت فرد این باشد که در روز بیدار باشد و در شب بخوابد). به این ترتیب، دمای ۳۷٫۵ درجهٔ سلسیوس که از طریق دهان و به هنگام عصر گرفته شده باشد، الزاماً تب نیست؛ در حالی که همین دما صبحگاه تب محسوب می‌شود.

به هنگام اندازه‌گیری دمای بدن از طریق دهان باید در نظر داشت که خوردن، نوشیدن و سیگار کشیدن حداقل ۲۰ دقیقه قبل از اندازه‌گیری موجب تغییر دمای دهان می‌شود. دمای بدن پس از صرف غذا افزایش می‌یابد.

نکتهٔ دیگر این است دمای طبیعی افراد نسبت به یک‌دیگر، و حتی نسبت به روزهای مختلف متغیر است. در زن‌ها دمای بدن با توجه به چرخهٔ ماهیانه نیز تغییر می‌کند (به طور متوسط، دمای بدن زنان به مدت ۱۴ روز پس از تخمک‌گذاری ‎۱°C افزایش می‌یابد).

به‌علاوه، عوامل روان‌شناختی نیز موجب تغییر دمای بدن می‌شوند.

تب نتیجهٔ پاسخ دمایی در برابر عفونت‌ها و برخی از بیماری‌هاست:

– بیماری‌های عفونی چون آنفلوآنزا، سرماخوردگی، ایدز، مالاریا، گاستروآنتریت (التهاب ویروسی معده و روده‌ها) و مونونوکلئوز عفونی
– التهابهای پوستی چون کورک، آکنه و آبسه
– بیماری‌های نقص ایمنی چون سارکوئیدوز و لوپوس منتشر
– تخریب بافتها، همچون همولیز (تخریب گلبول‌های قرمز)، انفارکتوس (مرگ ناگهانی همه یا بخشی از سلول‌های یک بافت به علت کمبود اکسیژن)، سندرم له‌شدگی، رابدومیولیز و خونریزی مغزی
– تب‌های حاصل از مصرف داروهایی چون لاموتریژین، پروژسترون و نیز شیمی‌درمانی؛ تب‌های حاصل از مصرف برخی داروها به عنوان اثر جانبی دارو (همچون آنتی‌بیوتیک)؛ و تب‌های حاصل از قطع برخی داروها چون هروئین و فنتانیل
– سرطانها، به‌خصوص سرطان خون، سرطان لنف و سرطان کلیه
– برخی اختلالات متابولیسم چون نقرس و پورفیری

فواید تب

این که تب برای بدن مفید است یا مضر سؤالی است که به دیدگاه پزشکان و کارشناسان بستگی دارد. در هر حال، از لحاظ علمی، تب پاسخی ایمنی است که به بدن کمک می‌کند تا دربرابر عوامل بیماری‌زا مقابله کند، و از این نظر مفید است.

تب مانع از رشد و حتی موجب مرگ برخی از عوامل بیماری‌زا می‌شود. به علاوه، بالا رفتن دمای بدن موجب تکثیر گلبول‌های سفید و افزایش بازده آن‌ها در مقابل میکروبها می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهند که تب آثار مؤثری بر بهبودی دارد:

– افزایش تحرک گلبول‌های سفید
– تقویت فاگوسیتوز در گلبول‌های سفید
– کاهش اثر آندوتوکسین موجود در غشای سلولی باکتریها
– تکثیر لنفوسیت‌های تی
– تقویت عملکرد اینترفرون
– افزایش میزان تولید پادتن

پیش از آن که آنتی‌بیوتیکها ابداع شده و به بازار بیایند، برای درمان سیفیلیس عصبی، به طور عمدی و مصنوعی، در بیمار تب ایجاد می کردند که این عمل نتیجه‌بخش هم بود.

درمان

هر تبی لزوماً مورد درمان مستقیم قرار نمی‌گیرد. تب نشانهٔ مبارزهٔ بدن در مقابل عوامل بیماری‌زا است، و در صورتی که مقدار آن خیلی زیاد نباشد، اغلب داروهایی برای درمان بیماری، و نه درمان مستقیم تب مصرف می‌گردند. با این وجود، برای جلوگیری از افزایش تب و ایجاد نقص در بدن، تب باید دائماً کنترل شود.

برای تب کمتر از ۴۰ درجه به تنهایی نیازی به درمان نیست، مگر آن که پزشک ملاحظات دیگری دربارهٔ بیمار داشته باشد. به بیمارانی که تب دارند توصیه می‌شود به مقدار کافی مایعات بنوشند، چرا که تب موجب تبخیر آب بدن می‌شود. از آنجا که مصرف آب بیش از حد موجب هیپوناترمی (کاهش نمک‌های محلول در پلاسمای خون، به خصوص سدیم) می‌شود، مصرف سایر نوشیدنی‌ها نیز توصیه می‌شود.

بسیاری از بیماران به علت علایم تب از دارو استفاده می‌کنند. تب موجب افزایش تپش قلب می‌شود؛ و ممکن است به افراد مسن یا افرادی که دچار بیماری‌های قلبی و عروقی هستند فشار وارد کند.

برای پایین آوردن تب یا قطع آن از تب‌بُرهایی چون پاراستامول، ایبوپروفن و گاه آسپیرین استفاده می‌شود. استامینوفن و ناپروکسن هم با تب مرتبط هستند. مکانیسم اثر داروهای ضد تب، جلوگیری یا مختل کردن تولید یا فعالیت آنزیم‌های مربوط به سنتز (تولید) پروستاگلاندین است.

علاوه بر مصرف دارو، استفاده از لباس یا حولهٔ مرطوب و خنک، پاشویه و حمام با آب ولرم موجب کاهش دمای بدن می‌شود. این روش برای نوزادان از اهمیت بالایی برخوردار است؛ چرا که بهتر است از مصرف دارو جلوگیری شود.

همچنین دمای بدن می‌تواند از طریق تبخیر (عرق کردن) یا جریان همرفتی کاهش یابد.

تب در نوزادان

تب در نوزادان می‌تواند موجب تشنج شود. خردسالانی که کم‌تر از ۵ سال سن دارند، به‌ویژه نوزادان و کودکان ۶ ماهه تا ۳ ساله آمادگی ابتلا به تشنج در کنار تب را دارند. برای جلوگیری از این حالت، باید دمای بدن نوزاد به آرامی پایین بیاید.

در گذشته، برای کاهش تب نوزادان حمام با آبی که ‎۲°C از دمای بدن نوزاد خنک‌تر است و مصرف با هم پاراستامول و آسپیرین، به منظور جلوگیری از تشنج و تبخیر آب بدن و نیز افزایش آرامش کودک، توصیه می‌شد. با این وجود، هیچ‌یک از تحقیقات جدید تأثیر تب‌بُرها را در جلوگیری از تشنج ثابت نکرده‌است.

به‌علاوه، تعداد کمی از نوزادان (۲ تا ۵٪) دچار تشنج می‌شوند. بنابراین، از آن‌جا که هدف از تب مبارزه با عفونت است، استفاده از تب‌بُر برای نوزادانی که ریسک تشنج ندارند ضروری نیست.

درصورتی که دمای بدن نوزاد به ‎۳۸٫۵°C برسد، مصرف تنهای پاراستامول توصیه می‌شود.

در صورت تب نوزاد، هرچند خفیف، باید به پزشک مراجعه شود (مراجعه به اورژانس به‌هنگام تب شدید ضرورت دارد). در این فاصله، پایین آوردن تب نوزاد با استفاده از لباس‌های نازک، مصرف نوشیدنی‌های خنک و کاهش دمای اتاق نیاز است.

در موارد زیر باید سریعاً به یک پزشک مراجعه کرد:

– نوزاد کوچک‌تر از ۳ ماه
– دمای بیش از ‎۴۰°C
– کاهش وزن
– تشنج مکرر یا طولانی با وجود تلاش برای کاهش دما
– لکه‌هایی بر روی پوست
– بی‌هوش شدن
– گریهٔ دائم
– سایر موارد خطرناک

نکات مهم:

– تب بالای ۳۹/۵ درجه سانتی گراد در یک کودک یا نوجوان غیر عادی نیست. اما در بزرگسالان هنگام تب بالای ۳۸/۳درجه سانتی گراد، باید به پزشک مراجعه کرد.

– وقتی تب خیلی بالا باشد، می‏توانید از بسته‏های یخ روی کشاله ران و زیر بغل کودک استفاده کنید، اما بهتر است اول با پزشک، در این باره مشورت کنید.

– اگر تب بالا با گرفتگی گردن، تنفس سخت، گیجی شدید، سستی و رخوت، هذیان گویی، تشنج یا سرفه با خلط رنگی همراه باشد، به پزشک یا اوژانس زنگ بزنید.

– هرگز از الکل برای ماساژ پوست جهت کاهش تب استفاده نکنید. بخار آن سمی است و الکل از طریق پوست جذب می‏شود. به جای آن از آب ولرم استفاده کنید.

توصیه های خانگی

۱- هنگامی که بیمار بزرگسال تب دارد باید لباس خنک بپوشد و خود را با پتو نپوشاند.

۲- هنگامی که بیمار شروع به لرز می کند باید لباس گرم بپوشد تا لرز تمام شود سپس دوباره لباس سبک به تن کند.

۳- اگر بیمار ناخوش است یا تب بالا دارد هر ۴ ساعت استامینوفن به وی بدهید بروفن هم می تواند مثل استامینوفن مفید باشد. بروفن را می توان هر۶ تا ۸ ساعت مصرف کرد از آ اس آ(اسپرین) در افراد زیر ۲۰ سال استفاده نکنید.

۴- اگر بیمار داروی ضد تب را استفراغ کند می توانید از شیاف استامینوفن (استعمال از طریق مقعد) استفاده کنید از دکتر داروساز کمک بخواهید.

۵- توصیه ما این است که در زمان تب و لرز استحکام نکنید. استحمام باعث لرز می شود و لرز باعث بالا رفتن دوباره دمای بدن می گردد.

۶- بیمار تشویق کنید زیاد مایع بنوشد. هنگام تب از دست رفتن مایعات زیاد می شود.

۷- دارو را هر ۴ ساعت تکرار کنید به خصوص اگر تب بالا رفته باشد.

۸- اگر بیمار علاوه بر تب گلودرد، سرفه، گوش درد یا دیگر مشکلات را هم بیان می کند شاید دچار سرماخوردگی شده باشید.

برگه‌ی بعد »