ورم زانو

اسفند ۱۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : بيماريهاي غير واگير شايع, مشروح اخبار

درد زانو یکی از شایع ترین اشکال درد مفصل در بدن انسان است و یکی از علائمی که غالبا با درد زانو مرتبط است ورم می باشد. ورم زانو علاوه بر این که باعث می شود مفصل پف کرده به نظر برسد ممکن است ایجاد مشکلات دیگری در زانو کند کند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مایع نواحی اطراف زانو (که در برخی موارد این مایع خون است) می تواند مفصل را پر کرده و بنابراین باعث ورم پشت یا جلوی زانو شود.

از ورم زانو گاهی اوقات با اصطلاح “آب آوردن زانو” در گفتار عامه و دانش‌واژه “افیوژن” در متون تخصصی پزشکی یاد می‌شود. ورم زانو می‌تواند در اثر ضربه، استفاده مفرط مداوم یا بیماری باشد.

ورم مفصل زانو موجب محدودیت عملکرد و کاهش انعطاف‌پذیری این مفصل می‌شود؛ به عبارتی منجر به سفتی و خشکی زانو می گردد.

تورم زانو زمانی ایجاد میشود که مایعی بعد از آسیب دیدگی در داخل و بیرون مفصل زانو ساخته شود مفصل زانو کپسول های بسته ای مانند بالون است و می تواند باز و بسته شود، زمانیکه مایع در داخل مفصل انباشته شود باعث ایجاد تورم می شود، به این تورم  بیرون تراوی یا ترشح گفته میشود.

ورم زانو می تواند با زانو درد یا بدون درد زانو باشد، و در زیر زانو، جلوی زانو و پشت آن بروز پیدا کند. بیرون تراوی زانو بر اثر ضربه به ساختارهای مهم زانو در هنگام آسیب دیدگی های شدید ایجاد می شود. ورم زانو در بیرون کپسول معمولا مستقیما روی ساختار زانویی که دچار تورم شده است ایجاد می شود.

ورم زانو می تواند به تدریج یا ناگهانی ایجاد شود. تورم با افت و خیز همراه است اما تورم های دائمی و پایدار با آسیب دیدگی های جدی ایجاد می شود. در ادامه به علائم و درمان ورم زانو می پردازیم.

همه جای زانو می تواند ورم کند ولی گاهی ناحیه خاصی ورم می کند که شایع ترین این نواحی عبارتند از:

– تورم پشت زانو (یا ورم عقب زانو)
– تورم زیر کاسه زانو (ورم پایین زانو)
– تورم بالای زانو (ورم بالای کاسه زانو)

شایع ترین این نواحی ناحیه پشت زانو است که بدنبال ورم آن اطراف کاسه زانو هم ورم می کند.

از ورم زانو گاهی اوقات با اصطلاح “آب آوردن زانو” در گفتار عامه استفاده می شود. ورم زانو می تواند به علت آب آوردن زانو باشد و یا به دلایل دیگری رخ دهد.

ورم مفصل زانو موجب محدودیت عملکرد و کاهش انعطاف‌پذیری این مفصل می‌شود؛

برای مثال ممکن است بیمار به راحتی نتواند زانوی ورم کرده را کاملاً خم یا صاف کند و همچنین زانو در حالت دراز کردن پا در زاویه ۱۵ تا ۲۵ درجه قرار بگیرد. احتمال دارد از یک‌سو، زانوی ورم کرده، بسته به علت تورم، با هیچ علامت دیگری توأم نباشد یا از سوی دیگر با درد، قرمزی و یا عدم تحمل وزن بدن همراه باشد.

ورم مزمن یا طولانی مدت به آسیب بافت مفصل، تحلیل غضروف و نرم شدن استخوان می‌انجامد، بنابراین بهتر است هر چه سریع‌تر به درمان ورم زانو پرداخت.

علت ورم زانو چیست؟

گاهی علت ورم زانو می تواند نتیجه وجود عفونت‌هایی چون دمل یا سلولیت (عفونت پوست و بافت زیرپوستی) است. بیماری‌های التهابی تأثیرگذار بر مفصل‌های متعدد درون بدن نیز باعث ورم زانو می‌شوند که از جمله آن بیماری‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اسپوندیلیت انکیلوزان (التهاب مفصل‌های بین‌مهره‌ای ستون فقرات)
• التهاب بورس یا بورسیت (التهاب کیسه بورس محافظت کننده از مفصل)
• نقرس (گونه‌ای آرتروز که به دلیل تشکیل اسید اوریک در مفصل ایجاد می‌شود) و بیماری شبه‌نقرس
• استئوآرتریت
• آرتروز پسوریازیس (آرتروز همراه با پسوریازیس یا صدفک پوست)
• آرتریت روماتوئید (بیماری خود ایمنی مزمن که عفونت مفصل مشخصه‌ی بارز آن است.)
• آرتروز عفونی یا سپتیک
• لوپوس منتشر یا لوپوس اریتماتوس سیستمیک (اختلالی که در آن بدن به بافت‌ها و سلول‌های سالم خود حمله می‌کند.)

ورم زانو گاهی بر اثر ضربه و آسیب بروز می‌کند. بعضی از موارد آسیب ‌زا عبارت‌اند از:

• آسیب‌های ناشی از نیش یا گاز گرفتن
• شکستگی استخوان
• وارد شدن بخشی از استخوان یا غصروف درون فضای مفصل
• هماتوما (تجمع خون در بافت بدن)
• کشیدگی و رگ به رگ شدن
• پارگی مینیسک زانو

تومورها نیز باعث ورم زانو می‌شوند. تومورهای خوش‌خیم و بدخیم پوست، بافت‌های نرم یا استخوان از دلایل ورم زانو به شمار می‌روند.
علائم

معمولا ورم زانو با درد همراه است و درد شدید از علائم بارز این بیماری می باشد. با این حال، ورم زانو از علائم متعدد دیگری نیز برخوردار است که به تشخیص علت اصلی این عارضه کمک می‌کنند. در زیر به بعضی از رایج‌ترین علائم ورم زانو اشاره می‌کنیم:

• ورم زانو به اندازه‌ای که زانو بزرگ‌تر از حد طبیعی به نظر رسد.
• پف کردن اطراف قسمت‌های خاصی از زانو به ویژه بخش استخوانی
• سفتی مفصل زانو که در حقیقت نتیجه تجمع مایع در آن ناحیه است.
• دشواری در خم کردن یا حتی صاف کردن کامل زانو

ورم زانو در موارد شدید با علائم دیگری نیز همراه است. شماری از نشانه‌های نگران کننده عبارت‌اند از:

• ساکت نشدن درد، حتی پس از مصرف داروهای خاص و مسکن‌های غیرتجویزی
• قرمزی زانو
• گرم‌تر بودن یک زانو نسبت به زانوی دیگر

درمان

درمان های ورم زانو شامل بدون جراحی و جراحی می باشد. بسته به شدت بیماری و علائم آن پزشک نوع بیمار را تجویز می کند.
بدون جراحی

• اگر شکستگی دلیل ورم زانو باشد، پزشک استفاده از آتل یا قالب را برای بی ‌حرکت نگه داشتن زانو تا زمان بهبود آن توصیه می‌کند.
• کشیدگی رباط‌ها (لیگامان‌های) زانو با کمپرس سرد یا گرم جهت کاهش التهاب و درد و همینطور با مصرف داروهایی نظیر مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب درمان می‌شود.
• انجام عمل جراحی غالباً در صورت پاره شدن رباط‌ها و تاندون‌ها ضرورت می‌یابد.
• برای درمان دررفتگی‌هایی چون از جا درآمدن کشکک زانو، روش‌های خاصی برای جا انداختن به کار برده می‌شود.
• ورم مزمن زانوی ناشی از آرتروز با داروهای ضدالتهاب و مسکن‌های غیرتجویزی درمان می‌شود.

• گونه نوینی از داروهای ضدالتهاب که صرفاً ماده‌ای را هدف قرار می‌دهند که در بیماری آرتریت روماتوئید باعث التهاب می‌شود.

• روش پرایس معمولاً برای درمان ورم زانو بسیار کارآمد است؛ پرایس (PRICE) مخفف کلمات محافظت (protection)، استراحت (rest)، یخ (ice)، فشردگی (compression) و ارتفاع (elevation) است.

۱. محافظت ـ برای پیشگیری از آسیب ناشی از وارد آمدن فشار مکرر به زانو از زانوبند استفاده کنید.
۲. استراحت ـ وزن بدن را روی زانوها نیاندازید. اگر مجبور به حرکت کردن هستید، یک جفت چوب زیر بغل تهیه کنید تا وزن بدن را تحمل کند.
۳. یخ ـ دو تا سه بار در روز جهت کاهش درد و التهاب، کمپرس سرد یا یخ را روی زانو قرار دهید. همواره پارچه یا حوله را بین پوست و کمپرس یخ بگذارید تا از پوست محافظت کنید. هیچ‌گاه از کمپرس گرم برای درمان ورم زانو استفاده نکنید، چون موجب افزایش التهاب خواهد شد.
۴. فشردگی ـ برای حمایت از مفصل زانو و فشرده ساختن آن از نوار پانسمان کشی یا زانوبند استفاده کنید تا تجمع مایع و ورم زانو را کاهش دهد.
۵. ارتفاع ـ هر زمان که می‌توانید زانو را بالا بگذارید. یک بالش را به گونه‌ای زیر پا قرار دهید که زانو بالاتر از قلب قرار گیرد و به این ترتیب مایع جمع شده زیر مفصل زانو سریع‌تر تخلیه شود.

علاوه بر پنج اقدام فوق، روش‌های دیگری نیز برای کاهش ورم زانو وجود دارند که عبارت‌اند از:

• ورزش:

ورزش منظم موجب کاهش وزن می‌شود و در نتیجه از بروز آسیب عضلانی و مفصلی جلوگیری می‌کند. چنانچه اضافه وزن دارید یا از التهاب و درد مفصل رنج می‌برید، یک برنامه ورزشی روزانه‌ی ملایم را شروع کنید. بهتر است در عوض ورزش‌هایی مانند دویدن و دوچرخه سواری، ورزش‌هایی نظیر شنا و ایروبیک در آب را انتخاب کنید که فشار زیادی به مفصل وارد نمی‌کنند و برای آن مفید هستند.

• فیزیوتراپی و ماساژ:

یک روش فوق‌العاده‌ای برای کاهش درد و التهاب است. همواره پیش از شروع ماساژ، دکتر فیزیوتراپی یا ماساژور را در جریان ضعف یا آسیب وارده قرار دهید.

• دخانیات:

از استعمال دخانیات بپرهیزید چون باعث آهسته شدن یا نقص فرایند التیام می‌شود.

یک رژیم سالم تفاوت چشمگیری را در وضعیت زانوی متورم ایجاد می‌کند. رعایت یک رژیم متعادل در کاهش وزن مؤثر است، فشار روی مفصل‌ها را کم می‌کند و انعطاف‌پذیری و توانایی حرکتی کلی بدن را بهبود می‌بخشد. مواد مغذی سرشار از ویتامین C، نظیر انواع توت‌ها و مرکبات، را در برنامه غذایی خود بگنجانید تا تولید کلاژن در بدن افزایش یابد. کلاژن یکی از ترکیب‌های مهم استخوان و غضروف به شمار می‌رود و علاوه بر پیشگیری از بروز درد و ورم زانو، فرایند التیام‌بخشی بدن را نیز تسریع می‌بخشد.

• مواد غذایی سرشار از ویتامین B:

مانند سویا، گوشت بدون چربی، تخم مرغ، دانه‌های کامل غلات و ماهی در کاهش درد و تورم مفصل‌ها مؤثراند.

• مصرف بیشتر مواد سرشار از ویتامین D:

مانند دانه‌های غنی شده غلات و فراورده‌های لبنی، به پیشگیری از شروع بیماری‌های فرسایشی‌ای چون پوکی استخوان کمک می‌کند.

• بالا بودن میزان سدیم، افزایش ورم و التهاب مفصل را در پی دارد.

• بر اساس پژوهش‌های انجام شده، اسیدهای چرب امگا ـ ۳ موجود در موادی چون گردو و ماهی چرب باعث کاهش التهاب و تسریع فرایند التیام می‌شوند.
جراحی

جراحی با کمترین میزان تهاجم و روش‌های دیگر درمان ورم زانو و دلایل زیربنایی اصلی این عارضه عبارت‌اند از:

• پونکسیون مفصلی (وارد کردن سوزن در مفصل): خارج کردن مایع از مفصل زانو به کاهش فشار ناشی از تجمع مایع در مفصل کمک می‌کند. پزشک پس از خارج کردن مایع، برای درمان التهاب کورتیکواستروئید را درون مفصل تزریق می‌کند.

• آرتروسکوپی:

جراح در این روش برش کوچکی را روی پوست مفصل زانو ایجاد می‌کند، سپس لوله کوچک و مجهز به منبع نوری (آرتروسکوپ یا درون‌بین) را وارد بدن می‌کند تا تصاویری واقعی و لحظه‌ به لحظه از درون زانو را بر صفحه نمایشگر ببیند. جراح احتمالاً از ابزار دقیق و ظریفی که گاهی با اتصال به آرتروسکوپ وارد بدن می‌شوند، برای برداشتن بافت رها شده یا ترمیم آسیب زانو نیز استفاده می‌کند.

• تعویض مفصل:

اگر زانو توان تحمل وزن بدن را نداشته باشد، پزشک احتمالاً بیمار را جهت انجام عمل تعویض مفصل به جراح ارتوپد معرفی خواهد کرد.
عوارض

ورم زانو در صورت درمان نشدن، توانایی حرکتی را به شدت محدود می‌کند. مصرف مسکن‌ها و بهره‌گیری از روش خارج کردن مایع از مفصل زانو کاهش درد و علائم مربوط به ورم زانو را به ارمغان می‌آورد. البته شیوه درمان با توجه به بیماری‌ها و عارضه‌های ایجاد کننده‌ی ورم زانو برای هر بیمار متفاوت از دیگری است، البته با در نظر گرفتن شدت ورم و سابقه پزشکی گزینه‌های درمانی پیشنهاد می‌شود.

عوامل خطر

• سن: ورم زانو معمولاً بیشتر در افراد مسن‌تر از ۵۵ سال بروز می‌یابد.
• شرکت در فعالیت‌های ورزشی: شرکت کنندگان در ورزش‌های همراه با تغییر جهت ناگهانی، مانند بسکتبال، بیشتر در معرض ضربه‌ها و صدمه‌هایی هستند که باعث ورم زانو می‌شوند.
• چاقی: اضافه وزن علاوه بر این که فشار مضاعفی را بر مفصل زانو وارد می‌کند به آسیب فرسایشی دامن زننده به ورم زانو نیز می‌انجامد. در این شرایط، احتمال ابتلا به استئوآرتریت، یکی از علل متداول ورم زانو، افزایش می‌یابد.

پیشگیری

از آنجایی که ورم زانو پیامد بیماری زیربنایی و نهفته یا بر اثر ضربه دیدن زانو است، بنابراین امکان پیشگیری از ورم زانو وجود دارد. مدیریت ورم زانو معمولاً نیازمند همکاری بیمار با پزشکان و همچنین مساعدت و توجه اعضاء خانواده و وابستگان است. با توجه به این نکات، راهکارهای زیر برای پیشگیری از ورم زانو پیشنهاد می‌شوند:
• مراجعه منظم به پزشک برای همگان، به ویژه برای افراد مبتلا به عارضه‌هایی چون نقرس، آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت مفید است.
• مصرف داروهای تجویزی طبق دستور پزشک
• بستن زانوبند در صورت ضربه دیدن زانو
• فیزیوتراپی یا انجام ورزش های خاص برای تقویت عضله‌های سفت شده

به خاطر داشته باشید که هنگام ورزش کردن نباید فشار زیادی به زانو وارد کنید؛شنا و ایروبیک آبی از ورزش‌های مناسب به شمار می‌روند. بهتر است افراد مبتلا به ورم زانو در کنار ورزش کردن از نظرات کارشناسی متخصصین تغذیه و تناسب اندام نیز بهره بگیرند.

ورم زانو ممکن است بدون درد یا با درد همراه باشد. ورم زانو در هر ناحیه از زانو بطور مثال پشت زانو یا جلوی آن بروز کند. از آنجا که علت و دلایل ورم زانو عارضه دیگری می باشد بنابراین بهتر است در صورت مشاهده آن به ویژه در کودکان و در بارداری به پزشک مراجعه کنید. ورم زانو معمولا با درمان های بدون جراحی رفع می شود و فقط تعادا کمی از بیماران نیاز به عمل جراحی پیدا می کنند.

نقرس چیست؟

اسفند ۱۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : بيماريهاي غير واگير شايع, مشروح اخبار

قرس یکی از انواع بیماری های ورم مفاصل می باشد که با درد همراه است. نقرس در اثر افزایش اسید اوریک در خون به وجود می آید. یکی از عوامل افزایش دهنده ی اسید اوریک، دریافت زیاد مواد غذایی حاوی اسید آمینه ی “پورین” است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اسید اوریک اضافی موجود در خون به شکل کریستال هایی در مفاصل ته نشین شده و باعث قرمزی، متورم و گرم شدن، درد و التهاب یک یا چند مفصل می گردد که بیشتر در انگشت شست پا، پاشنه پا، قوزک پا، زانو و آرنج ظاهر می شود.

حدود ۹۵ درصد از مردان و ۵ درصد از زنان دچار نقرس می شوند. زنان قبل از یائسگی، جزو گروه درگیر با نقرس می باشند.

گفته می‌شود مردان حدود ۹ برابر زنان در دوره‌ای از عمر خود گرفتار نقرس خواهند شد و تعداد کمی از زنان که به این بیماری مبتلا می‌شوند درد و التهاب آن را پیش از یائسگی تجربه خواهند کرد.

چرا نقرس می‌گیریم؟

تجزیه خوراکی‌های دارای پروتئین در بدن باعث ایجاد ماده‌ای شیمیایی به نام پورین می‌شود که اسید اوریک را در خون بالا می‌برد. در کسانی که متابولیسم یا سوخت‌وساز بدنی آنها نمی‌تواند با دفع اسید اوریک حاصل از تجزیه مواد پروتئینی به درستی کنار بیاید، موارد ابتلا به نقرس افزایش می‌یابد زیرا بلورهای تشکیل‌شده راهی برای دفع کامل از بدن نمی‌یابند و در فضای خالی مفاصل رسوب کرده، باقی می‌مانند.

در این حالت ممکن است هیچ علامتی بروز نکند و فقط اسید اوریک فرد بالا برود و دردی احساس نشود اما وقتی سلول‌هایی که وظیفه مراقبت از ایمنی بدن را دارند واکنش نشان دهند، برای هشدار به شخص به منظور پیش گرفتن راهی برای رفع مشکل ایجاد شده، وارد عمل می‌شوند و کلید التهاب و درد را با ترشح ماده‌ای به نام پروستاگلاندین در مفصل رسوب‌گرفته از بلورهای گفته شده فعال می‌کنند، مرحله بدون علامت به مرحله نقرس یا آرتریت حاد تبدیل می‌شود و در نتیجه، درد، تورم و حساسیت به لمس در نواحی مفصلی ایجاد می‌شود.

علائم بیماری

احتمال ابتلا به بیماری نقرس را می‌توان از علائم و نشانه‌های زیر متوجه شد و برای آزمایش و معاینه توسط پزشک اقدام کرد:

* افزایش اسید اوریک بدن

* درد ناگهانی در قسمت مفاصل بدن و به دنبال آن عضلات یا حتی بافت‌های نزدیک مفصل

* تورم در تاندون معروف به آشیل، بخصوص در متورم شدن مفاصل شست یا قوزک پا یا انگشتان دست

* بروز التهاب و قرمزی

* حساسیت به لمس در بافت ناحیه مذکور

تشخیص بیماری

برای تشخیص این بیماری معمولا پزشکان پس از بررسی علائم اولیه، فرد را به آزمایشگاه راهنمایی می‌کنند تا از طریق نتایج دو آزمایش تشخیص خود را قوت بخشند:

نقرس، بیماری مردافکن!

۱-تست مایع مفصلی که طی آن مقداری از مایع درون مفصل با سرنگ کشیده شده وجود یا عدم وجود رسوبات کریستال در آن از طریق میکروسکوپ بررسی می‌شود.

۲-تست خون که طی آن میزان اسید اوریک خون بررسی می‌شود؛ البته باید توجه کرد بالا بودن اسید اوریک همیشه و در همه افراد به بروز نقرس منتهی نمی‌شود و ممکن است اشخاصی هم به این بیماری مبتلا شوند که وضعیت اسید اوریک آنها در حد طبیعی باشد یا برعکس، کسانی با مقادیر زیاد اسید اوریک در خون خود هم باشند که در طول عمر خود هیچ گاه به این بیماری مبتلا نشوند.

عوامل افزایش خطر ابتلا به بیماری

به باور عمومی، نقرس به دلیل زیاده‌روی در مصرف گوشت قرمز پدید می‌آید؛ اما این تصور چندان صحیح نیست. برخی عواملی که باعث افزایش احتمال ابتلا به بیماری نقرس می‌شود عبارتند از:

* کم‌آبی بدن و مصرف بسیار کم مایعات در طول روز

* مشکلات هضم یا اختلال آنزیمی در تجزیه مواد پروتئینی

* مصرف الکل

* زیاده‌روی در مصرف مواد پروتئینی به‌خصوص گوشت (چه سفید و چه قرمز) که در میان آنها نوع قرمز خطرناک‌تر است

* مصرف زیاد غذاهای دریایی مثل میگو و ماهی، به‌خصوص ماهی‌های دارای ماده پورین

* زیاده‌روی در مصرف مارچوبه و قارچ

* چاقی و اضافه وزن

* اثرات و عوارض دارویی به‌خصوص با مصرف داروهای دیورتیک

* دیابت

* کلسترول بالا

* عوامل ژنتیک و سابقه ابتلای یکی از افراد خانواده به نقرس

* قرار داشتن طولانی مدت در معرض مواد سربی

درمان نقرس

معمولا دردهای نقرس پس از استراحت شبانه به سراغ فرد می‌آید و با بروز علائم دیگر همچون تورم و التهاب تشدید می‌شود. اگر پس از تشخیص پزشک، ابتلا به نقرس تائید شود متخصصان اغلب ‌ داروهایی تجویز می‌کنند که در میان آنها داروهای کورتیکواستروئید شایع‌تر است.

همچنین ممکن است داروهای ضد التهابی نیز همراه با این داروها به فرد بیمار داده شود که تقریبا پس از یکی دو روز درد و التهاب و تورم رو به کاهش می‌گذارد اما احتمال بازگشت علائم برای فرد همچنان به قوت خود باقی می‌ماند.

بر همین اساس فرد مبتلا به نقرس باید برای جلوگیری از بازگشت اثرات، تغییراتی در سبک زندگی و به‌خصوص در عادات غذایی خود بدهد که از آن جمله است پرهیز غذایی در مصرف انواع گوشت و مواد غذایی پروتئینه، کاهش وزن در صورت چاقی و همچنین مشورت با پزشک برای اطلاع از موادی که اسید اوریک خون را بالا می‌برد.

علاوه بر این، بسیارند کسانی که در دوره میانسالی برای جلوگیری از ابتلا به حملات قلبی آسپرین مصرف می‌کنند که این دسته نیز حتما باید از پزشک برای ادامه مصرف این دارو راهنمایی بخواهند زیرا آسپرین این بیماری را تشدید می‌کند.

هم در دوره درمان، و هم به منظور پیشگیری از ابتلا به نقرس، استفاده از سبزیجات، لبنیات کم‌چرب و بهتر از آن بدون چربی، همچنین محدود کردن مصرف انواع گوشت مرغ، ماهی و گوشت‌های قرمز به بهبودی یا جلوگیری از ابتلا به نقرس کمک شایانی می‌کند.

در صورتی که افراد مبتلا به نقرس بیماری خود را درمان نکنند یا داروها را به طور منظم و بموقع مصرف نکنند، یا پرهیزهای توصیه‌شده از سوی پزشک را در رژیم غذایی خود پس از بهبود دردها و التهابات نادیده بگیرند این خطر وجود دارد که به مشکلات دیگری از جمله نقرس پیشرفته یا سنگ کلیه نیز مبتلا شوند.

توصیه به افراد مبتلا به نقرس:

– آب زیادی بنوشند( روزی ۲ تا ۳ لیتر). حتماً ۱ لیوان آب، قبل از خواب بنوشند، زیرا این کار به کم شدن اسید اوریک کمک می کند.
– وزن خود را ایده آل و ثابت نگه دارند.
– اگر اضافه وزن دارند، وزن خود را کم کنند، اما برای کاهش سریع وزن نباید گرسنه بمانند یا کم خواری کنند،، زیرا کاهش سریع وزن، باعث افزایش اسید اوریک و به دنبال آن بدتر شدن نقرس می گردد. حداکثر کاهش وزن مجاز ۵۰۰ گرم در هفته می باشد.
– از خوردن غذاهای پورین دار اجتناب کنند.
– از ریختن روغن زیاد در غذا جدا خودداری کنند.

درمان های نقرس

۱) درمان با گیلاس وتوت فرنگی

گیلاس و توت فرنگی شیرین یا ترش، در درمان نقرس بسیار مهم است. شما در حدود ۱۰ تا ۲۵ عدد گیلاس یا توت فرنگی در روز مصرف کنید. این میوه ها اگر تازه باشند بهتر است، ولی کنسرو شده هم ایرادی ندارد.

۲) درمان با آب سبزیجات

آب هویج همراه با خیار و چغندر، بهترین درمان کننده نقرس می باشد. روزانه ۵۰۰ میلی لیتر آب سبزیجات (آب چغندر و آب خیار هر کدام ۱۰۰ میلی لیتر و آب هویج ۳۰۰ میلی لیتر) بنوشید.

۳) درمان با لوبیا

آب لوبیا را بگیرید و هر روز ۱۵۰ میلی لیتر از آن را بنوشید.

۴) درمان با سیب

سیب به عنوان یکی از بهترین درمان کننده های نقرس شناخته شده است. سیب دارای اسید مالیک می باشد که باعث خنثی کردن اثر اسید اوریک می گردد. پیشنهاد شده که بعد از هر وعده غذا، ۱ عدد سیب مصرف شود.

۵) درمان با موز

مصرف موز ۳ تا ۴ عدد در روز برای درمان نقرس پیشنهاد شده است.

۶) درمان با لیموترش

ویتامین C به عنوان درمانی برای مفصل دردناک شناخته شده است. نصف لیمو ترش را در ۱ لیوان آب بریزید و ۳ بار در هفته میل کنید.

۷) درمان با میوه

۳ تا ۴ عدد میوه در روز مصرف کنید.

۸) درمان با غذاهای طبیعی

میوه و سبزیجات و دانه ها و یا جوانه ها برای درمان نقرس بسیار مفید می باشد.

۹) درمان با آب ولرم

۱۰) درمان با حمام نمک

دو بار در روز پای خود را در آب و نمک بگذارید. برای این کار ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم نمک را در آب داغ حل کنید.

۱۱) درمان با هوای تازه، ورزش کردن و کم کردن استرس

غذاهایی که فاقد پورین می باشند:

گیلاس، توت فرنگی و آلبالوی تازه (به میزان ۲۵۰ گرم در روز مجاز شناخته شده است)
موز
گوجه فرنگی
کرفس، بامیه، کلم
جعفری
سبزیجات برگ سبز
آناناس
غذاهای دارای ویتامین C مانند: کلم قرمز، فلفل قرمز، نارنگی، پرتقال و دیگر مرکبات و سیب زمینی
آب میوه و آب
لبنیات کم چرب
کربوهیدرات های پیچیده از قبیل: نان، ماکارونی، برنج، غلات، میوه ها و سبزیجات
شکلات
نوشیدن قهوه یا چای
نوشیدن نوشابه های گازدار
مصرف اسیدهای چرب ضروری از قبیل: تن، ماهی سالمون، آجیل و دانه ها
مصرف سویا به جای گوشت قرمز
کره و یا مارگارین کم چرب
تخم مرغ

غذاهای پورین داری که باعث بروز نقرس نمی شوند، عبارتند از:

گل کلم، مارچوبه، قارچ ، نخود، اسفناج ، نان های سبوس دار، مرغ، بوقلمون و لوبیا (این غذاها بهتر است هفته ای ۱ بار مصرف شوند، نه بیشتر!)

غذاهای دارای پورین کم:
گوشت گوسفند، گوشت گوساله، جگر، قلوه، سالمون، بوقلمون، ماهی قزل آلا و اردک.

غذاهای دارای پورین زیاد:

قلب(دل گوسفند)، شاه ماهی، مخمر، ساردین و نان های شیرین

توصیه های تغذیه ای:

– از زیاد مصرف کردن ویتامین C بپرهیزید، زیرا این ویتامین افزایش دهنده تولید اسید اوریک می باشد.

– از زیاد مصرف کردن ویتامین B3 بپرهیزید (بیشتر از ۵۰ میلی گرم در روز) . زیادی نیاسین جلوی خروج اسید اوریک را از بدن می گیرد.

– از مصرف کردن مکمل های آهن جدا بپرهیزید. زیادی آهن در خون باعث ورود اسید اوریک در مفاصل می باشد.

سرطان خون یا لوسمی

اسفند ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

سرطان خون یا لوسمی(Leukaemia) گروهی از انواع سرطان است که معمولاً از مغز استخوان شروع می‌شود و باعث شکل‌گیری تعداد زیادی گلبول سفید غیرطبیعی می‌گردد. این گلبول‌های سفید خونی به صورت کامل تشکیل نشده‌اند و به آنها بلاست یا سلول‌های لوکمی یا سرطان خون گفته می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  نشانه‌های این بیماری شامل مشکلات خونریزی و کبودشدگی، احساس خستگی شدید، تب و خطر افزایش عفونت می‌شود. این نشانه‌ها به دلیل نبودِ سلول‌های خونی نورمال ایجاد می‌شوند. تشخیص این بیماری با استفاده از آزمایش خون و بیوپسی مغز استخوان صورت می‌گیرد.

در حالی که عامل اصلی و واقعی بیماری سرطان خون ناشناخته است؛ اما در عین حال دانشمندان و پزشکان بر این باورند که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در این بیماری نقش دارند.

عوامل خطر شامل مواردی همچون سیگار کشیدن، پرتو یونی، برخی مواد شیمیایی (از قبیل بنزن)، سابقهٔ شیمی‌درمانی و نشانگان داون می‌شود.

افرادی که در خانوادهٔ خود سابقهٔ بیماری سرطان خون را داشته‌اند، نیز از خطر زیادی برخوردارند.

استفاده از حشره کش های خانگی احتمال ابتلای کودکان به سرطان خون را ۴۷ درصد و لنفوم را ۴۳ درصد افزایش می دهد.مطالعات محققان مدرسه بهداشت عمومی بوستون آمریکا نشان می دهد که تاثیر مخرب آفت کش ها بر بدن کودکان بیشتر از بزرگسالان است؛ زیرا سیستم ایمنی کودکان هنوز به طور کامل توسعه نیافته است و نمی تواند سم زدایی کند.

چهار نوع اصلی سرطان خون وجود دارد:

لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL)، لوسمی حاد میلوئیدی (AML)، لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL) و لوسمی مزمن میلوئیدی (CML). همچنین انواع دیگری هم هستند که رواج کمتری دارند.

سرطان خون بخشی از یک گروه وسیع‌تر به نام نئوپلاسم است که شامل خون، مغز استخوان و سیستم لنفوئیدی می‌شود که به تومورهای بافت‌های خون‌ساز و لنفوئیدی معروف هستند.

درمان این بیماری شامل ترکیب‌هایی از روش‌های شیمی‌درمانی، پرتودرمانی، درمان هدفمند، پیوند مغز استخوان و همچنین مراقبت تسکینی می‌شود. انواع خاص بیماری سرطان خون با انتظار هوشیارانه درمان می‌شود.

خون یا فرآورده پلاکتی و همچنین کلینیک درد ممکن است مورد نیاز باشد.این امکان وجود دارد که مراقبت تسکینی «با» یا «بدون» تلاش برای کنترل بیماری مورد نیاز باشد.

موفقیت در درمان به نوع سرطان خون و سن شخص بستگی دارد. نتیجه درمان در کشورهای توسعه‌یافته بهتر شده است. میانگین میزان بقای پنج ساله در ایالات متحده ۵۷ درصد است. در کودکان کمتر از پانزده سال، میزان بقای پنج ساله بیش از ۶۰ تا۸۵ درصد است که این امر به نوع سرطان خون بستگی دارد. در افرادی که دچار لوسمی حاد هستند و بعد از پنج سال از سرطان رهایی می‌یابند، امکان بازگشت سرطان نامحتمل است.

در سال ۲۰۱۲ سرطان خون در ۳۵۲ هزار نفر در سراسر دنیا ایجاد شد و از این میان باعث مرگ ۲۶۵ هزار نفر گردید. این بیماری معمول‌ترین نوع سرطان در میان کودکان است که سه چهارم موارد سرطان خون در کودکان اتفاق می‌افتد و همگی از نوع لوسمی لنفوبلاستی حاد (ALL) است. اما تقریباً ۹۰ درصد انواع سرطان خون در بزرگسالان تشخیص داده می‌شود که انواع لوسمی حاد میلوئیدی (AML) و لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) معمول‌ترین انواع در بزرگسالان می‌باشند. این بیماری در کشورهای توسعه‌یافته بیشتر اتفاق می‌افتد.

محتویات

۱ نشانه‌ها
۲ انواع
۳ آسیب شناسی
۴ روند تشخیص
۵ درمان
۶ منابع

نشانه‌ها

نشانه‌های نمادین لوکمی موارد زیر می‌باشند: کم‌خونی که با رنگ پریدگی و سستی یا خستگی مشخص می‌شود، کبودی پوست،تهوع، لثه‌های متورم و خونین، تب خفیف (۳۸/۵ درجه). غده‌های لنفاوی متورم (با اینکه غده‌ها نه دردناک و نه قرمز می‌باشند). درد استخوان، خونریزی شدید و پی‌درپی و پدیدار شدن خون در ادرار یا مدفوع کودک.

نشانه‌هایی همانند علایم لوکمی می‌توانند در کودکانی که از اختلالات گوناگون دیگری رنج می‌برند نیز ظاهر شوند. پزشکان وقتی به لوکمی مشکوک می‌شوند که نشانه‌ها نمادین آن با بزرگی جگر یا طحال همراه باشند. هنگامی شک بیشتر می‌شود که سلول‌های سفید سرطانی در لام خون محیطی دیده شود. تشخیص با آزمایش مغز استخوان قطعی می‌شود.

انواع

لوسمی بر اساس نوع گویچه سفید خون که دچار تراریختگی(ترانس‌ژن) و سرطان شده به دو دسته تقسیم می‌شود:

لنفوئیدی یا لنفوبلاستی:

این نوع لوسمی سلول‌های لنفاوی یا لنفوسیت‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد که بافت‌های لنفاوی را می‌سازند. این بافت جزء اصلی سیستم ایمنی بدن است و در قسمت‌های مختلف بدن از جمله غدد لنفاوی، طحال یا لوزه‌ها یافت می‌شود.

میلوئیدی یا مغز استخوانی:

این نوع لوسمی سلول‌های مغز استخوانی را تخت تاثیر قرار می‌دهند. سلول‌های مغز استخوان شامل سلول‌هایی است که بعداً به گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و سلول‌های پلاکت ساز تبدیل می‌شوند.

همچنین هر دو دسته لوسمی به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می شوند لذا چهار نوع کلی لوسمی داریم لوسمی مزمن میلوئیدی ، لوسمی حاد میلوئیدی ، لوسمی مزمن لنفوئیدی و لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL، CLL، AML، CML)

آسیب شناسی

پزشکان علت دقیق لوسمی را نمی‌دانند. به نظر می‌رسد عوامل ژنتیکی و محیطی در بوجود آمدن این بیماری نقش داشته باشند. مانند هر سرطان دیگری، عامل مستعد و پیشتاز در ایجاد لوسمی به هم خوردن نظم تقسیم سلولی است. پژوهش‌های انجام شده روند بدخیمی بیماری لوسمی را به این عوامل ارتباط می‌دهند:

ژنتیک:

ناهنجاری‌های ژنتیکی نقش بسیار مهمی در رشد لوکمی در بدن دارد. برخی بیماری‌های ژنتیکی مثل سندرم داون، احتمال ابتلا به لوکمی را بالا می‌برد.

قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزه کننده و برخی مواد شیمیایی خاص: افرادی که در معرض پرتوهای شدید قرار گیرند مانند بازماندگان بعد از حملات اتمی یا رویدادهای رآکتورهای هسته‌ای، احتمال دچار شدن به لوکمی در آنها بیشتر است. قرار گرفتن در معرض برخی موادشیمیایی خاص مانند بنزن نیز می‌تواند احتمال ابتلا به لوکمی را افزایش دهد.

نارسایی سیستم ایمنی طبیعی بدن

سن در میان بزرگسالان: آمادگی ابتلا به لوسمی با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد. افراد بالای ۵۵ سال باید بیشتر مراقب علایم هشدار دهنده این بیماری باشند. با این حال لوسمی می‌تواند کودکان را هم در هر سنی گرفتار کند ولی بیشتر در سنین سه تا چهار سال اتفاق می‌افتد.

روند تشخیص

بیماری می‌تواند با شتاب یا به کندی پیشرفت کند. نزدیک ۲۵ درصد گونه‌های لوکمی در جریان یک معاینه بالینی معمولی و پیش از اینکه نشانه‌ها بیماری ظاهر شوند تشخیص داده می‌شوند.[نیازمند منبع]پزشکان معمولاً لوکمی مزمن را با آزمایش خون ساده قبل از شروع علائم تشخیص می‌دهند. روند تشخیص می‌تواند دربرگیرنده موارد زیر باشد:

آزمایش جسمی:

شناسایی نشانه‌های فیزیکی و جسمی لوکمی مثل رنگپریدگی ناشی از کم خونی، و ورم غده‌های لنفاوی، کبد یا طحال

آزمایش خون:

شمارش تعداد گلوبول‌های سفید یا پلاکت‌های خون

آزمایش سیتوژنتیک:

این آزمایش تغییرات ایجاد شده در کروموزوم‌ها، ازجمله وجود کروموزوم فیلادلفیا را بررسی می‌کند.

آزمایش نمونه مغزاستخوان

برای تایید تشخیص لوکمی و تعیین نوع و میزان پیشرفت آن دربدن، نیاز به آزمایش‌های بیشتر است.

درمان

در سالهای اخیر، با به کارگیری داروهای ضد سرطان موثرتر، طول عمر بیماران مبتلا به لوکمی افزایش پیدا کرده است. این داروها موجب فروکش کردن نشانه‌های بیماری می‌گردند به طوریکه نشانه‌ها در جریان درمان بیماری بدتر نمی‌شود و حتی بیماران تا اندازه‌ای درمان می‌شوند.

درمان لوسمی بستگی به نوع لوسمی، وضعیت بیماری در شروع درمان، سن، سلامت عمومی و چگونگی واکنش بیمار به نوع درمان دارد که گاهی منجر به سلامت کامل این بیماران می‌شود . از مهمترین عوامل در بهبود بیماری برخوردار بودن بیمار از روحیه بالا جهت مقابله با این بیماری است .

شیوه درمان این بیماری می‌تواند شامل موارد زیر نیز باشد:

– شیمی درمانی
– پرتو درمانی

پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های بنیادی که در این روش مغز استخوان فرد بیمار با مغز استخوان سالم جایگزین می‌شود تا بیمار بتواند مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی و یا پرتودرمانی را دریافت کند.

یافته های اخیر محققان دانشگاه کرنل نشان داد که با استفاده ازفناوری نانولوله می توان سلول های سرطانی موجود در جریان خون را به دام انداخت.

آزمایشگاه مایل کینگ این دانشگاه روی سلول های سرطانی تحقیق می کند و اخیرا از نانولوله های هالویسایت (HNT) به عنوان نانوساختاری برای به دام اندازی سلول های تومور موجود در خون استفاده کرده است، این سلول ها موجب گسترش سرطان در بدن می شوند. این دستاورد علمی موجب شده است تا امیدهای زیادی برای درمان انواع مختلف سرطان ایجاد شود.

نشریه نیچر نتایج یک مطالعه پزشکی در مورد لوسمی میلوئید مزمن (CML) که از نادرترین انواع سرطان خون است را منتشر و اعلام کرد که ترکیب یکی از داروهای دیابت با داروهای استاندارد درمان سرطان خون، در درمان بهتر بیماران موثر است.

در این مطالعه ۲۴ بیمار مبتلا به CML که به درمان های رایج پاسخ نداده بودند، با ترکیب داروی ضد دیابت پیوگلیتازون و داروهای رایج شیمی درمانی، مجددا درمان شدند.

پس از ۱۲ ماه بیش از ۵۰ درصد داوطلبان بهبود یافتند و بیماری ۳ نفر پس از گذشت ۵ سال عود مجدد نداشت و ظاهرا درمان شده بود.

بتازگی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) داروی جدید درمان سرطان خون را تایید کرد. این دارو Empliciti نام دارد و محصول شرکت های دارویی Bristol-Myers و AbbVie است و سیستم ایمنی بدن را به گونه ای تربیت می کند که با سخت ترین نوع بیماری سرطان خون مبارزه کند .

سرطان خون حاد

ترکیب خونی بیمار طی ۶-۳ هفته کاملا به هم می خورد و علایم بالینی از جمله افت پلاکت، کاهش گلبول های قرمز یا افزایش گلبول های سفید، تب و نشانه های نارسایی مغزاستخوان سریع خود را نشان می دهد. پلاکت پایین، تنگی نفس، خونریزی، کاهش وزن و عفونت، بیمار را از کار و زندگی می اندازد و به پزشک مراجعه می کند. احتمال ابتلا به این بیماری، ۳ در هر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت است. سرطان خون حاد دو نوع میلوییدی (AML) و لنفوییدی (ALL) دارد و با توجه به نوع سلول سرطانی، درمان و نوع علایم آنها با هم متفاوت هستند.

درمان اصلی شیمی درمانی است. باید از مغزاستخوان بیمار نمونه برداری و ظرف ۴۸ ساعت تصمیم گیری و شیمی درمانی شروع شود. پاسخ به درمان خیلی خوب است و بیماری کاملا از مغزاستخوان پاک می شود، از آنجا که بیماری در بیشتر بیماران بعد از تقریبا ۱ سال، به علت اینکه تعداد کمی از سلول ها به صورت خفته و نیم فعال در مغزاستخوان باقی می مانند و شیمی درمانی قادر به از بین بردن سلول های نیمه فعال نیست، عود می کند، اگر بیماران پیگیری نشوند و اقدام به موقع انجام نگیرد، متاسفانه در عود اول و دوم، از شیمی درمانی نتیجه نخواهیم گرفت.

گام بعد از شیمی درمانی

بعد از شیمی درمانی سنگین، باید درمان پیشرفته تر پیوند سلول های بنیادی مغزاستخوان انجام شود و بعد از اینکه پلاکت و گلبول های سفید و قرمز طبیعی شدند (تقریبا ۲ ماه طول می کشد) و توانستیم مغز استخوان را کامل فلج کنیم، مرحله بعدی، پیوند مغزاستخوان است و از خواهر، برادر یا از پدر و مادر بیمار و طبق شرایط خاصی پیوند دریافت می شود. البته از دهندگان غریبه نیز به ندرت می توان مغزاستخوان سالم را گرفت و به بیماران تزریق کرد. به این ترتیب می توان از عود مجدد سرطان هم جلوگیری کرد

. درمان سرطان خون حاد، ترکیبی از شیمی درمانی و پیوند مغزاستخوان است و اگر به خوبی و به موقع انجام شود، تقریبا ۷۰ درصد بیماران از بیماری جان سالم به در می برند.

سرطان خون مزمن

برخلاف نوع حاد، سیر بیماری و بروز علایم بالینی در سرطان خون مزمن بسیار کند پیش می رود و ممکن است فرد مبتلا به سرطان مدت های طولانی از وجود سلول های سرطانی در بدنش بی اطلاع باشد. علایم نیز بسیار خفیف و جزئی است. ضعف، بی حالی و بزرگی طحال جزو نشانه های این بیماری است. گاهی بیماران به علت بزرگی طحال به پزشک مراجعه می کنند و بیماری سرطان خون تشیخص داده می شود. در بزرگسالان برعکس کودکان، سرطان خون مزمن شایع تر است. سرطان خون مزمن دو نوع میلوپرولیفراتیو (CML) و لنفوپرولیفراتیو (CLL) دارد.

درمان

خوشبختانه سرطان خون مزمن نوع CML با دارویی که ۹-۸ سال است وارد ایران شده، درمان می شود. قرص باید طولانی مدت (حداقل ۵ سال) و روزی ۴ عدد مصرف شود و بیماران با این درمان دارویی زندگی طبیعی را از سر می گیرند. نوع CLL در افراد بالای ۴۰ سال دیده می شود و درمان آن پیچیده تر است. البته خیلی از بیماران بعد از کشف و تشخیص بیماری به درمان خاصی نیاز ندارند. CLL بیماری کم ضرری برای بدن محسوب می شود و بدن واکنش خاصی به آن نشان نمی دهد ولی به ندرت افزایش گلبول های سفید، کم خونی و ضعف در فرد مبتلا دیده می شود.

گاه فقط لازم است بیمار ۶-۵ سال تحت نظر بماند و به درمان سریع نیاز نیست. فقط نام این نوع از سرطان خشن و نگران کننده است. اقدام پزشکی زمانی ضرورت می یابد که بیماری کمی فعال شود و علایم ژنتیکی خاص خود را نشان دهد.

مهندسی سلول‌های ایمنی برای مقابله با سرطان خون

اسفند ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور ایتالیا می گویند روش درمانی جدیدی برای مقابله با بیماری سرطان خون (Leukaemia) ارائه کرده‌اند. آنان عنوان داشته اند که نتایج آزمایشات آنان نشان داده است که اصلاح ژنتیکی سلول‌های خونی به درمان سرطان کمک می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سرطان خون یا لوسمی یا لوکمیا (Leukemia) گروهی از انواع سرطان است که معمولاً از مغز استخوان شروع می‌شود و باعث شکل‌گیری تعداد زیادی گلبول سفید غیرطبیعی می‌گردد.

پژوهش‌های جدید در حوزه تقویت و مهندسی سلول‌های ایمنی برای مقابله بر سرطان خون یک نقطه عطف در درمان سرطان ارزیابی می‌شود.

روش درمانی جدید برای مقابله با سرطان باعث امیدواری جامعه پزشکی شده است.

این روش که شامل افزایش حجم گلبول‌های سفید خون در بیماران و اصلاح ژنتیکی در آنها است، کمک شایانی به مقابله با سرطان کشنده خون کرده و امیدهای پزشکان برای یافتن راهکار درمان قطعی آن افزایش داده است.

حجم بیشتر گلبول‌های سفید در خون و مقابله آنها با سلول‌های کشنده سرطانی و تغییرات ساختاری و اصلاح ژنتیکی در این بیماران به نظر راهکاری مفیدتر و بهتر نسبت به روش‌های درمانی قبلی است.

نتایج این مطالعه در نشست سالانه انجمن پیشرفت‌های جدید علمی (AAAS) در امریکا ارائه شده و با نام سلول‌های T که نقش مبارزان بدن را دارند، معرفی شدند.

داروی ” بگزاروتن ” موجب توقف روند تخریب سلول های مغزی در آلزایمر می شود

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه مرکز مطالعات آلزایمر کمبریج موفق به شناسایی داروهایی شدند که می توانند به متوقف شدن روند تخریب سلول های مغزی کمک کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در بیماری آلزایمر (Alzheimer’s disease) بتدریج توانایی‌های ذهنی بیمار تحلیل می‌رود. و بارزترین تظاهر زوال عقل اختلال حافظه‌است.

محققان دانشگاه کمبریج در این تحقیقات با مطالعه بر روی کرم ها دریافتند که شماری از داروها قابلیت پیشگیری از مراحل نخست تخریب سلول های مغزی را دارند.

آنها دریافتند که داروی «بگزاروتن» که برای بیماران سرطانی استفاده می شود می تواند به پیشگیری از نابودی سلول های مغزی در مراحل نخست این بیماری کمک کند.

این محققان همچنین متوجه شده اند که داروهای استاتین که برای پیشگیری از بروز بیماری های قلبی عروقی استفاده می شود می تواند به درمان آلزایمر کمک کند.

محققان دانشگاه کمبریج اکنون درصدد هستند تا این نتایج را روی انسان آزمایش کنند.

پرفسور ‘میشل وندروسلو’ از دانشگاه کمبریج می گوید که محققان دانشگاه کمبریج می خواستند تا جزئیات مراحل شکل گیری بیماری آلزایمر را بیشتر بشناسند.

وی گفت: بدن انسان به طور طبیعی از زوال سیستم های عصبی محافظت می کند؛ اما هرچه سن ما بالاتر می رود این سیستم دفاعی ضعیف تر شده و ممکن است از کار بیفتد.

وندروسلو افزود: اگر ما بدانیم که این سیستم دفاعی چگونه عمل می کند می توانیم داروهایی که به صورت مشابه عمل می کند طراحی کنیم.

در همین حال دکتر «روزا سانچو» رئیس مرکز تحقیقات آلزایمر انگلیس گفت که محققان باید از نتایج آزمایششان پیش از ارائه به عنوان درمان نهایی آلزایمر اطمینان حاصل کنند.

پیشتر دانشمندان دانشگاه مرکز مطالعات آلزایمر کمبریج موفق به کشف عامل گسترش آلزایمر در مغز از منطقه ای به منطقه دیگر شده اند.

محققان کمبریج در این تحقیقات با مطالعه بر روی موش ها دریافتند موش های سالمی که در مغز آنها نسوج مغزی مبتلا به آلزایمر قرار گرفته شود این بیماری را در مغز خود گسترش می دهند.

گره های تائو یکی از دو ناهنجاری های پروتئینی که در بیماران آلزایمری دیده می شود نیز از دیگر عواملی است که در مغز موش سالم پس از دریافت نسوج بیمار آغاز به گسترش آن می کند.

محققان انگلیسی اعلام کردند گره های تائو طی ابتلا به بیماری آلزایمر و دیگر اختلالات مغزی در مغز شکل گرفته و چگونگی این شکل گیری تا کنون ناشناس باقی مانده است.

بیماری آلزایمر یکی از رایج ترین انواع ناهنجاریهای مغزی است که تنها در انگلستان ۷۰۰ هزار نفر به آن مبتلا هستند.

انواع ملین ها

بهمن ۲۵, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : اخبار تغذیه, مشروح اخبار

معنای لغوی آن عبارتست از نرم گرداننده وآنچه که موجب سهولت عمل دفع شود.

انواع ملین :

حجیم کننده: مانند پسیلیوم و سبوس گندم و متیل سلولز (با ید با آب فراوان میل شوند ) محرک : مانند بیزاکودیل و سنا و سی لاکس شیاف گلیسرول و شربت انجیر روان کننده های مدفوع : مانند روغن پارافین و روغن کرچک اسموتیک : مانند شربت لاکتولوز ، پودر سوربیتول ، شربت منیزیوم ، سی لاکس ، سدیم سیترات پاک کننده های روده: مانند گاسترو گرافین ، انمای فسفات ،پیدرولاکس ( که برای تخلیه سریع روده مناسبند )

نکات مهم جهت استفاده از ملین ها :

۱- استفاده از آب فراوان با ملین ها ضروری میباشد .

۲- خانمهای حامله بهتر است از نوع حجیم کننده ئ ملین ها استفاده کنند .

۳- استفاده از ملین ها در افراد مشکوک به آپاندیسیت ممنوع است .

۴- استفاده مدام از ملین ها ممکنست باعث عوارض شوند .

۵- میتوان از شربت لاکتولوز به مدت طولانی استفاده کرد.

سندرم گیلن باره

سندرم گیلن باره اختلال نادری است که در نتیجه حمله سیستم ایمنی بدن به اعصاب محیطی ایجاد می شود به دنبال این حمله احساس ضعف در ماهیچه ها ، بی حسی ، گزگز و گاهی اوقات فلجی دیده می شود.

علل و عوامل :

علت این بیماری هنوز به روشنی مشخص نیست ولی معمولاً بعد از یک عفونت ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا اتفاق می افتد همچنین بعد از عفونت با یک باکتری به نام کامپیلکوباکتر هم ممکن است بیماری بروز نماید عفونت با کامپیلوباکتر ممکن است بعد از خوردن آب آلوده یا غذای نپخته ( مخصوصاً مرغ و ماهی و … ) رخ دهد .
در بعضی موارد ممکن است علایم گیلن باره بعد از اعمال جراحی اتفاق بیفتد گاهی هم هیچ گونه عامل شناخته شده ای وجود ندارد اما در همه موارد ذکر شده به طور حتم اختلال درعملکرد سیستم ایمنی وجود دارد .

علایم و نشانه ها :

نشانه های گلین باره معمولاً با بی حسی و ضعف در پاها شروع می شود (ممکن است شما احساس گزگز شدن داشته باشید) نشانه ها اغلب در عرض مدت کمی حدود چند روز یا چند هفته به قسمت های بالایی بدن کشیده می شود ؛ بازوها و اندام فوقانی ضعیف و بی حس می شوند . گاهی اوقات ضعف آن قدر شدید است که شما اصلاً قادر به راه رفتن نیستید و همچنین ممکن است به فلجی کامل منجر شود .

تشخیص :

آزمایش دقیق و قطعی برای تشخیص گیلن باره وجود ندارد اما تشخیص براساس علایم از جمله ضعف ماهیچه ها و ناتوانی در راه رفتن ، آزمایشات و تاریخچه ی بیماری شما صورت می گیرد . پزشک یا پرستار از شما درباره علایم و نشانه ها می پرسد و شما را معاینه می کند .

آزمایشاتی که برای شما انجام می شود شامل :

۱- نوار عصب و عضله

۲- گرفتن آب کمر از کانال نخاعی

درمان :

گلین باره درمان قطعی ندارد اما راههایی وجود دارد که علائم را بهبود می بخشد :

الف ) IvIg :

(ایمنوگلوبولین درمانی ) این دارو از جنس پروتئین است و سیستم ایمنی را دربرابر حملات آنتی بادی های مهاجم محافظت می کند .

ب) پلاسما فرزیس :

دستگاهی به بدن شما وصل می شود که خون به درون آن کشیده می شود و آنتی بادی ها ی حمله کننده به اعصاب بدینوسیله از خون جدا می شوند . این آنتی بادی ها، پروتئین هایی هستند که در خون وجود دارند و باعث حمله به سیستم ایمنی بدن می شوند.
برای این که تحت نظر باشید و امکان درمان علایم بیماری وجود داشته باشد ، احتمالاً در بیمارستان بستری می شوید .

در موارد پیشرفته بیماری ممکن است شما قادر به خوردن از راه دهان نباشید ، که برای شما لوله ی بینی – معدی می گذارند و از طریق لوله به شما غذا داده می شود .

رژیم غذایی شما باید پرکالری و پر پروتئین باشد تا قدرت عضلاتی شما حفظ و بازسازی شود .

ممکن است غذا با حجم کم و در دفعات زیاد برای شما تجویز شود .

در زمان بستری بودن در بیمارستان اگرضعف عضلات تنفسی موجب تهویه نامناسب و اختلال تنفس در شما شود ممکن است به دستگاه تنفس مصنوعی نیاز پیدا کنید.

تا زمانی که در بیمارستان بستری هستید پزشک و پرستار به منظور جلوگیری از عوارض ناشی از بی حرکتی اقداماتی را برای شما انجام می دهند . ممکن است برای کمک به حفظ قدرت و انعطاف پذیری عضلاتتان فیزیوتراپی شوید .

علاوه برموارد فوق از داروهای زیر برحسب نیاز وبه منظور تسکین علایم استفاده می شود:

۱- کورتون که التهاب و تورم اعصاب را کاهش می دهد.
۲- سرکوب کننده ایمنی مانند آزارام یا سایتوکسان که در مرحله حاد بیماری تجویز می شود .
۳- مسکن ها و ضد درد ها مانند آسپیرین
۴- سایر داروها مانند کاربامازپین

پیش اگهی :

این بیماری سه مرحله حاد ، نقاهت و بهبودی دارد . معمولاً افراد مبتلا به گیلن باره بهبود می یابند اما ممکن است زمان زیادی طول بکشد .در اکثر افراد ضعف در طی ۳-۲ هفته بدتر شده و سپس شروع به بهتر شدن می کند و بعد از مدتی به طور کامل از بین می رود اگرچه بهبودی کامل ممکن است تا ۲ سال طول بکشد .

بعضی از افراد تا ماهها ضعف دارند و در موارد کمی این ضعف تا سال ها باقی می ماند ، بعضی دیگر هم هرگز قدرت عضلاتشان بر نمی گردد . گاهی اوقات این سندرم بعد از اولین حمله دوباره عود می کند

نحوه مراقبت از خود :

از مصرف سیگار و الکل خودداری کنید .
با دقت توصیه های پزشک و پرستارتان را دنبال کنید .
داروی خود را درست و سر وقت مصرف کنید .
اگر فیزیوتراپی می شوید به دقت ورزش های فیزیوتراپی را انجام دهید تا عضلاتتان دوباره انعطاف پذیر و قدرتمند شود .
مشاوره با یک روانشناس به سازگار شدن شما با شرایط بیماری و کیفیت زندگی مطلوب کمک می کند .

شیوع همزمان سندرم گیلن باره و ویروس زیکا

پزشکان آمریکا جنوبی از افزایش موارد ابتلا به سندرم گیلن باره که باعث اختلالات شدید عصبی و عضلانی می شود ابراز نگرانی کردند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، هنوز مشخص نیست که آیا افزایش موارد ابتلا به گیلن باره با شیوع ویروس زیکا مرتبط باشد، اما دانشمندان می گویند که شیوع این دو همزمان افزایش یافته اند.

سندرم گیلن‌ باره‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ التهابی‌ نادر که‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌ را درگیر می‌کند و به‌ سرعت‌ موجب‌ ضعف‌ عضلات‌ و بی‌حسی‌ می‌شود. این‌ نشانگان‌ می‌تواند در تمام‌ سنین‌ رخ‌ دهد اما بین‌ ۵۰-۳۰ سالگی‌ شایع‌تر است‌.

یک پزشک کلمبیایی می گوید: «ما در منطقه نورته د سانتاندر سالانه ۲۵ تا ۳۰ مورد ابتلا به سندرم گیلن باره داشتیم، اما در یک ماه و نیم گذشته در همین منطقه ۳۰ مورد ابتلا مشاهده شده، به بیان دیگر سرعت انتشار کمابیش ده برابر افزایش یافته است.»

به گفته مقامات بهداشتی کلمبیا تا کنون سه نفر به دلیل ابتلا به گیلن بره جان خود را از دست داده اند که هر سه آنها مبتلا به ویروس زیکا نیز بوده اند.

همزمان در ونزوئلا مرگ سه نفر در اثر ابتلا به ویروس زیکا تایید شده است. به گفته رییس جمهوری این کشور ۳۱۹ مبتلا در شرایط وخیمی به سر می برند و بیش از پنج هزار و دویست مورد هم مشکوک به ابتلا هستند.

در ریو دوژانیروی برزیل نیز ۷۱ هزار سرباز ارتش عملیات ضد عفونی مدارس و سایر اماکن عمومی را آغاز کرده اند.

معاون وزیر بهداشت برزیل می گوید: «خطر در ایالت ریو دو ژانیرو و به طور کلی در سراسر برزیل و کشورهای استوایی وجود دارد.

زیکا شرایط اضطراری ایجاد کرده که برای مقابله با آن باید اقدامات مختلفی انجام شود که ما هم اقداماتی انجام داده ایم. تلاش می کنیم در سه ماهه نخست سال دو بار از همه ی خانه ها، مغازه ها، مدارس و سایر اماکن بازدید کنیم.»

به گفته سازمان جهانی بهداشت تا کنون ویروس زیکا در ۳۰ کشور از جمله ۲۰ کشور آمریکای لاتین شیوع پیدا کرده است. این سازمان افزایش سرعت شیوع زیکا را نگران کننده خوانده است.

درد کشاله ران

بهمن ۲۵, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

درد کشاله ران پا به هرگونه درد و ناراحتی گفته می شود که بر روی ناحیه ای که از استخوان پلویس که به سمت زانو کشیده شده است تاثیر می گذارد . ناحیه ران توانایی حرکت را دارد این ناحیه از ماهیچه،استخوان،تاندون،لیگامنت ،عصب ورگ ساخته شده است

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ماهیچه ران باعث ایجاد حرکت می شود و تاندون های این قسمت ماهیچه های ران را به استخوان پلویس و ناحیه تحتانی ساق پا متصل کرده است و باعث ساخت مفصل لگن و زانو شده است عصب ها هم نقش کنترل احساس و حرکات را برعهده دارند و رگ ها هم برای جاری شدن جریان خون درناحیه ران ساخته شده است هرکدام ازساختارهای مفصل ران می توانند دچار آسیب دیدگی، عفونت، بیماری یا اختلالات دیگر بشوند و باعث ایجاد درد در بدن شوند.

درد ران پا می تواند به تدریج یا ناگهانی ایجاد شود درد کشاله ران پا به صورت خفیف ،شدید همراه با علائمی مانند سوزش، سوزن سوزن شدن ایجاد می شود شما ممکن است با بی حسی هم دراین مفصل مواجه شوید درد ران پا می تواند به میزانی ناراحت کننده و تحریک کننده باشد که ایجاد وزن بدن بر روی پا هنگام پیاده روی غیرقابل تحمل شود درد ران میتواند به دلایل متعددی ایجاد شود که شامل رشد طبیعی و بالا رفتن سن است درد ران پا ناشی ازکشیدگی جزئی یا کوفتگی ماهیچه ها می تواند بوسیله درمان های خانگی مانند استراحت،یخ درمانی،بالا گرفتن ساق پا،مصرف مسکن کنترل شود.

علت ها و دلایل

در ادامه دلایل شایع پا درد و علت درد کشاله ران پا ذکر شده است

آرتروز

با بروز آرتروز غضروف ها کم کم فرسوده می شوند و از بین می روند و باعث لغزندگی استخوان های این ناحیه می شود.یکی از علت های درد این قسمت که در افراد بالای ۶۵ سال با درد های شدید در ران یاکشاله ران رخ می دهد،آرتروز می باشد.

زمانیکه غضروف های ران فرسوده می شوند استخوان های ران برخلاف حفره داخل ران کشیده می شوند.خردشدن استخوان ها و غضروف ها با فعالیت های طبیعی انجام می شود.درد در کشاله ران و قسمت جلو ران یکی از علت های رایج آرتروز ران می باشد مخصوصا در هنگام فعالیت هایی همچون پیاده روی و فعالیت هایی که نیاز به پیچاندن ران داریم مثل پوشیدن جوراب ها و سوار و پیاده شدن از ماشین.علت این درد کشیده شدن استخوان ها برخلاف یکدیگر است .

شکستگی کشاله ران

شکستگی در افراد مسن که داری استخوان های ضعیف تر و یا مبتلا به آرتروز هستند بیشتر اتفاق میفتد.اگر چه آرتروز بیشتر در زنان رخ میدهد اما خطر ابتلا به آن در مردان بالای ۶۵ سال هم وجود دارد شکستگی ران یکی از موارد اضطراری پزشکی میباشد و احتیاج به عمل جراحی فوری دارد.

همچنین در افراد جوانی که فعالیت های زیادی دارندخطر شکستگی ران افزایش پیدا می کند. زمانیکه ماهیچه ها خسته می شوند شوکی که ناشی از ضربه های که براثر فعالیت هایی چون پریدن یا دیگر فعالیت های میباشد را دریافت نمی کند و نیرو به استخوان ها وارد می شود و باعث ایجاد شکستگی های خفیف می شود و این شکستگی های باعث درد می شود.

التهاب کیسه زلالی

این التهابات، التهاب کیسه پراز مایعی است که نگهدارنده مفاصل بعد از آسیب دیدگی است.التهابات تروچانتریک بر روی ناحیه بیرونی ران اثر می گذارد و با انجام فعالیت هایی چون برخاستن ،پیاده روی ،بالا و پایین رفتن از پله و رانندگی درد به سراغ بیمار می آید.

از بین رفتن استخوان ها یا سرطان استخوان

ورود خون نامناسب به بدن میتواند به استخوان ها آسیب برساند و باعث ایجاد سرطان استخوان و از بین رفتن آن ها شود.کورتی کاستروید می تواند سیستم ایمنی بدن را از بین ببرد و در شرایط متفاوت پزشکی باعث سرطان استخوان شود و ناحیه ران یکی از قسمت های است که تحت تاثیر این سرطان قرار می گیرد.

فرسودگی تاندون

تاندون ها مانند بافت های ارتباط دهنده مفاصل را به کشاله ران و دیگر استخوان متصل می کند که بوسیله حرکات سخت و مکرر می تواند دردناک و ملتهب بشود. تاندون ها می توانند با انجام هرگونه فعالیت ورزشی آسیب ببیند و استفاده بیش از حد از یک قسمت بدن هم باهث آسیب به تاندون می شود.

کشیدگی یا رگ به رگ شدن

این رگ به رگ شدن باعث ایجاد یک پارگی در ماهیچه ها که بر اثر استفاده بیش از حد از آن ماهیچه و حساس شدن آن است ایجاد شود.علت رگ به رگ شدن های پایین تر می تواند پیچ خوردن سریع و کشیدن ماهیچه ها که بوسیله ستون مهره ها پشتبیبانی می شود باشد .اغلب ماهیچه های کمر وکشاله ران دچار کشیدگی می شوند زیرا ماهیچه های شکم بسیار ضعیف هستند تا بتوانند قسمت های دیگر را پشتیبانی کنند.

عفونت کشاله ران

آرتروزهای عفونی می تواند در دوران جنینی و یا دوران کودکی شدت یابد.در این دوران سیستم ایمنی بدن به حدی نرسیده که بتواند باکتری هایی که وارد خون می شود را ازبین ببرد و این عفونت ها در ران قرار می گیرد و باعث درد و بیحسی در این ناحیه می شود. تب ،حرارت و التهاب در کشاله ران نشان دهنده عفونت در این قسمت است.

البته درد ران علت های دیگری نیز دارد . و اگر موارد زیر مطرح باشد شما نیاز به کمک پزشک دارید :

– دلیل درد زیاد نتوانستید به صورت طبیعی راه بروید

– نتوانستیدکشاله ران خود را خم کنید

– بیشتر از چندروز درد احساس کردید

– بدشکلی یا تورم در کشاله ران یا قسمت بالای آن

– احساس درد در کشاله ران درشب یا زمان استراحت

– افزایش تب ،التهاب وحرارت در کشاله ران

تشخیص

ارزیابی درد ران پا با معاینه فیزیکی آغاز می شود. معاینه فیزیکی به تشخیص علت بالقوه درد ران پا و تایید تشخیص کمک می کند. گاهی اوقات هم به آزمایش و تصاویر اشعه ایکس نیازی نیست.

آزمایش خون

عفونت و التهاب را می توان با آزمایش های خون تشخیص داد. اگر بیماری نقرس مد نظر باشد ممکن است آزمایش خونی برای اندازه گیری اسید اوریک صورت بگیرد. دیگر آزمایش های خون هم می توانند بسته به بیماری زمینه ای که مد نظر است مورد توجه قرار بگیرند.

تصویر برداری

اشعه ایکس:

اگر در مورد وجود شکستگی استخوان نگرانی وجود دارد، آنگاه ممکن است تصاویر ساده اشعه ایکس آن را نشان دهند.

سونوگرافی:

سونوگرافی می تواند برای تشخیص ترومبوز ورید عمقی مفید باشد.

شاخص مچ پایی- بازویی ABI:

ممکن است جریان خون شریانی در پاها با یک شاخص مچ پایی- بازویی برآورد شود که در آن جریان خون در هنگام استراحت و تمرین ارزیابی می شود.

– آنژیوگرام:

اگر به اطلاعات بیشتری درمورد شریان ها نیاز باشد، می توان برای مشاهده مستقیم توزیع شریانی پاها آزمایش آنژیوگرام انجام داد.

– سی تی اسکن:

می توان از توموگرافی کامپیوتری(CT) در موقعیت های مختلفی استفاده کرد. آنژیوگرافی CT می تواند در برخی موقعیت های معاینه عروق خونی جای آرتریوگرافی را بگیرد.

– ام آر آی:

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) را می توان برای معاینه پشت، ارزیابی استخوان ها، مفاصل و بافت های نرم مانند عضلات، تاندون ها و رباط های پشت و به منظور پی بردن به علل سیاتیک مورد استفاده قرار داد.

– تست نوار عصب و عضله:

می توان مطالعات هدایت عصبی را برای ارزیابی عملکرد اعصاب و اندازه گیری توانایی اعصاب خاص برای حمل پیام های الکتریکی مد نظر قرار داد.

– آسپیراسیون مفصل:

اگر درمورد عفونت و التهاب درون مفصل نگرانی وجود داشته باشد می توان یک سوزن را وارد مفصل کرد و مایع آن را برای تجزیه و تحلیل بیرون کشید یا خالی کرد.

راه ها و روش های درمان

درمان پا درد به تشخیص آن بستگی دارد. وقتی علت درد مشخص شد، درمان بر کنترل درد و کنترل مشکل بوجود آورنده درد به منظور جلوگیری یا کاهش بروز مجدد ان متمرکز است.

درمان درد ران پا بستگی به تشخیص پزشک دارد.هنگامی که علت درد مشخص شد، درمان هم بر کنترل درد و هم کنترل مشکل زمینه ای تمرکز می کند تا از وقوع دوباره آن جلوگیری کند یا امکان وقوع دوباره را کاهش دهد.

درمورد درمان صحیح درد مزمن پشت و ران پای خود با پزشک صحبت کنید. شیوه های درمان عبارتند از:

دارو

پزشکان اغلب در ابتدا شیوه درمان با دارو را امتحان می کنند. چون واکنش هر فردی به داروها متفاوت است، ممکن است پزشک دوزها و داروهای مختلفی را امتحان کند. داروها از مسکن هایی که بدون نسخه به فروش می رسند مانند آسپرین، استامینوفن، استروئیدهای ضد التهاب تا داروهای ضد التهاب قوی تر گسترده شده اند.

بریس و ارتز

برای کمک به مشکل کف پای صاف می توان از یک لایه محافظ در داخل کفش استفاده کرد که این لایه طبی می تواند درد پا را کاهش دهد. بریس قوزک پا نیز می تواند به کاهش درد پا کمک کند. محافظ پاشنه نیز می تواند برای افزایش حمایت و کمک به پیشگیری از پیچ خوردن قوزک پا استفاده شود.

نوع ارتز قابل استفاده برای شما با تشخیص پزشک با توجه به مشکل ایجاد شده و علت های احتمالی مشاهده آن و نیز شکل پا مشخص می شود. در بعضی موارد، پزشک ممکن است استفاده از صفحه یا پد محافظ مخصوص را برای بیمار تجویز کند و در سایر موارد ممکن است نیاز به اصلاح کفش بیمار وجود داشته باشد.

فیزیوتراپی

در فیزیوتراپی تلاش می شود که امکان حرکت نرمال تر و همراه با درد کمتر را برای شما فراهم می سازد. ممکن است پزشک فیزیوتراپی منفعل مانند ماساژ و استفاده از گرما یا سرما یا درمان های فعالانه مانند تمرین کردن را توصیه کند.

سایر درمان های پزشکی

زمانیکه شدت و علت درد پا مشخص شد، یک دوره بهبود و پیشگیری شروع می شود. استفاده از وسایل الکترونیکی پزشکی مانند فراوا درمانی ،دستگاه های الکتریکی مختلف مانند تحریک کننده مفاصل ، نوردرمانی یا لیزر، و درمان های بدون استفاده ازدستگاه های الکتریکی برای کاهش درد پا و افزایش گردش بدن و بهبودی بسیار مناسب می باشد.

عمل جراحی

دلایل مختلفی وجود دارد که بیماران به جراحی نیاز دارند .شوک ناشی ازضربه می تواند باعث کشیدگی ،رگ به رگ شدن ،شکستگی ،آرتروز و درد شدید شود.به دلیل بیماری هاو سندروم ها استخوان های پا به مرور زمان از بین می روند و جراح برای درمان این استخوان مجبور به انجام عمل جراحی بر روی بیمار می شود.

قفل شدن زانو

قفل شدن زانو از شایع ترین شکایات افراد است که به عللی چون آرتروز و زمین خوردن صورت می پذیرد که با تشخیص توسط آرتوسکوپی می توان با روش های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه آن را درمان کرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، قفل شدن زانو بیشتر به حالتی اطلاق میشود که فرد نمیتواند زانوی خم شده خود را باز کند. در این حال وی چند دقیقه زانو را تکان داده و بعد از آن ناگهان زانو باز میشود. این وضعیت معمولا به علت پارگی های وسیع منیسک و یا وجود یک قطعه استخوانی و یا غضروفی آزاد در درون مفصل ایجاد میشود.

زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو اصطلاحی است که برای توضیح شرایط دردناک ایجاد شده در نتیجه کشیدگی زانو در یک زاویه خاص استفاده می شود. هنگام کشیده شدن مفصل زانو، مقدار کشیدگی باید محدود به ۱۰ تا ۳۰ درجه باشد تا به این ترتیب بتوان از ایجاد درد جلوگیری کرد.

افرادی که دچار مشکل در مفصل زانو شوند، امکان کشیدن عادی زانوی خود را به مقدار مورد نیاز ندارند. در این حالت هر گونه کشیدگی بیش از حد لازم می تواند باعث ایجاد درد شدید زانو شود. رایج ترین دلایل ایجاد زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو می توانند پارگی مینیسک، نقص مادرزادی، آسیب دیدگی یا ابتلا به بیماری هایی مثل استئو آرتریت یا آرتروز زانو باشد.

پیشگیری از زمین خوردن در زمین های یخ زده و لغزنده از آسیب های زانو و قفل شدگی جلوگیری می کند. راهکارهایی که پزشکان برای مقابله با این مشکل ارائه داده اند را با هم می خوانیم

▪ برداشتن گام کوتاه:

استفاده از کشف های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب، استفاده از عصا، برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویتی و تعادلی در سالمندان از احتمال زمین خوردن در معابر لغزنده می کاهد.

▪ شایع ترین عارضه قفل شدگی:

یکی از شکایات شایع در بیماران مراجعه کننده به کلینیک های طب فیزیکی و توانبخشی قفل شدن مکرر زانوها است.

▪ منیسک یکی از علت های قفل شدگی زانو:

قفل شدگی زانو علل گوناگونی دارد برای مثال ممکن است در موارد پیشرفته آرتروز، قطعه ای از استخوان ران جدا شده و در فضای مفصلی زانو سرگردان شود، همچنین آسیب های منیسک های زانو از علل قفل شدگی و تورم تأخیری زانو به شمار می روند.

▪ آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو:

یکی دیگر از علل این شکایت، آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو است به این صورت که حین حرکات خم و راست شدن زانو، این بخش بین استخوان ها گیر افتاده و ایجاد درد شدید و احساس قفل شدگی می کند و گاهی توده های چربی اطراف زانو ممکن است بین قطعات استخوانی گیر افتاده و ایجاد درد و قفل شدگی کند.

قفل شدن زانو یکی از شایع ترین شکایات افراد است و می تواند ناشی از مواردی همچون:

– پارگی منیسک
– قطعه استخوانی یا غضروفی آزاد در درون مفصل
– آهکی شدن بخش کپسول مفصلی
– نابه جای استخوان و ماهیچه ها اطراف زانو
– نرمی کشکک و آرتروز
– قفل شدن کاذب زانو باشد

▪ تشخیص قفل شدگی زانو با آرتروسکوپی:

شرح حال و معاینه بالینی، عکس و MRI و در نهایت انجام آرتروسکوپی به مشخص شدن علت قفل شدگی زانو کمک می کند.

▪ درمان قفل شدگی زانو متفاوت است:

درمان و توانبخشی در قفل شدگی زانو براساس علت به وجود آورنده آن متفاوت است گاه می توان با استفاده از درمان های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه برای تقویت عضلات اطراف زانو به خصوص عضله چهار سر ران و عضلات نزدیک کننده و خم کننده ران ها و نیز تمرینات کششی عضلات خارج ران ها پیش از اینکه مفاصل زانو دچار تخریب شدید و پیشرفته شوند درد بیمار را کاهش و سبب بهبود عملکرد وی شد.

▪ انجام جراحی در آرتروزهای پیشرفته:

در موارد آرتروز پیشرفته و نیز آسیب منیسک در جوانان ورزشکار یا مواردی که علاوه بر منیسک ها بخش های دیگر مانند رباط های صلیبی نیز دچار پارگی شده اند ممکن است انجام اعمال مختلف جراحی ضروری باشد

● قفل شدگی زانو به دلیل زمین خوردن

نکته مهم برای پیشگیری از قفل شدگی زانو؛ پیشگیری از زمین خوردن و آسیب های ناشی از سر خوردن در محیط های لغزنده همچون زمین های برفی و یخ زده است.

▪ استفاده از کفش مناسب:

از جمله اقدامات مفید دیگر برای پیشگیری از زمین خوردن می توان به استفاده از کفش های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب و استفاده از وسایل کمکی حرکت همچون عصا (به خصوص در مبتلایان به آرتروز)، آموزش برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویت عضلات کمر، کمربند لگنی و اطراف زانوها و نیز انجام تمرینات تعادلی در سالمندان اشاره کرد.

▪ گرم کردن صحیح بدن قبل از مسابقات:

انجام ورزش در زمین های مناسب و آماده و نیز گرم کردن صحیح بدن و ورزش های کششی پیش از انجام مسابقات از جمله مواردی است که از شیوع آسیب منیسک زانوها در ورزشکاران می کاهد.

روش درمان و علت قفل شدن زانو

۲۸۵x285_Understanding_New_Knee_Slide_3

زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو اصطلاحی است که برای توضیح شرایط دردناک ایجاد شده در نتیجه کشیدگی زانو در یک زاویه خاص استفاده می شود. هنگام کشیده شدن مفصل زانو، مقدار کشیدگی باید محدود به ۱۰ تا ۳۰ درجه باشد تا به این ترتیب بتوان از ایجاد درد جلوگیری کرد. افرادی که دچار مشکل در مفصل زانو شوند، امکان کشیدن عادی زانوی خود را به مقدار مورد نیاز ندارند. در این حالت هر گونه کشیدگی بیش از حد لازم می تواند باعث ایجاد درد شدید زانو شود. رایج ترین دلایل ایجاد زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو می توانند پارگی مینیسک، نقص مادرزادی، آسیب دیدگی یا ابتلا به بیماری هایی مثل استئو آرتریت یا آرتروز زانو باشد.

فهرست [پنهان سازی]

۱ علائم و نشانه ها
۲ علت ها و دلایل
۳ پاتو فیزیولوژی زانوی قفل شده
۴ تشخیص
۵ راه ها و روش های درمان

علائم و نشانه ها

تب: عفونت مفصل زانو یا آبسه مفصل زانو
درد شدید در هنگام صاف کردن مفصل زانو می تواند نشانه هایی از قفل شدن زانو باشد
محدودیت در حرکت های مفصل: قفل شدن زانو می تواند باعث ایجاد مشکل در هنگام ایستادن بر روی پای آسیب دیده شود.
مشاهده درد و ناراحتی در هنگام لمس مفصل زانو.
در هنگام قفل شدن زانو، خم کردن مفصل فقط به یک مقدار ثابت و اغلب تا زاویه ۴۵ درجه امکان پذیر است.
باز کردن مفصل زانو در این حالت دچار مشکل می شود. افرادی که از مشکل قفل شدن زانو رنج می برند، در عمل نمی توانند پای خود را صاف نمایند. در این حالت معمولاً صاف کردن پا با کمک هر دو دست و با دقت زیاد توسط بیمار انجام می شود.
شنیده شدن صدای سایش و مالش یکی از علائم و نشانه های قفل شدن زانو می باشد. در این حالت حرکت مفصل زانو به این دلیل درد ایجاد می کند که باعث ساییده شدن بخش های مختلف مینیسک پاره شده و گیر افتاده در محل مفصل به یکدیگر می شود. صدای غیر عادی احساس شده در این حالت می تواند با درد شدید برای بیمار همراه باشد.
علائم مربوط به رفلکس گیر افتادن مفصل را می توان در هنگام پارگی رباط صلیبی قدامی در فرد مشاهده کرد.

علت ها و دلایل

علت قفل شدن زانو در نتیجه گرفتگی مکانیکی حرکت های مفصل زانو ایجاد می شود. قفل شدن زانو می تواند باعث ایجاد درد شدید در هنگام ایجاد کشیدگی در مفصل زانو شود.

گرفتگی مکانیکی به عنوان یک دلیل برای قفل شدن زانو

متلاشی شدن غضروف یا استخوان

غضروف یا استخوان متلاشی شده به صورت فیزیکی در داخل مفصل زانو گیر می افتد و می تواند باعث ایجاد زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو شود.

پارگی مینیسک

پارگی مینیسک باعث ایجاد محدودیت در کشیدن مفصل زانو می شود و یکی از دلایل اصلی قفل شدن زانو است.

شکستگی استخوان تیبیا یا فیبولا در مفصل زانو

شکستگی می تواند باعث ایجاد زانوی قفل شده شود.

عوارض جراحی

عوارض ایجاد شده پس از انجام عمل جراحی می تواند باعث مشکل زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو شود. گاهی اوقات بازسازی رباط صلیبی قدامی می تواند با وجود دستیابی به نتایج رضایت بخش پس از عمل جراحی باعث قفل شدن زانو شود.

استئو آرتریت

استئو آرتریت می تواند یکی از عواملی باشد که باعث قفل شدن زانو و باعث ایجاد درد شدید برای بیمار به خاطر ایجاد محدودیت در حرکت مفصل، شود. آرتروز و فرآیند طبیعی افزایش سن می تواند باعث افزایش ریسک و خطر قفل شدن زانو شود. با گذشت زمان، غضروف اطراف استخوان ها در زانو از بین رفته و به تدریج تجزیه می شود. به این ترتیب فرد به مشکلات زانو دچار می گردد.

آسیب دیدگی رباط

این آسیب دیدگی می تواند دلیل ایجاد ناپایداری زانو و خالی کردن زانو شود.در این حالت بیمار با درد شدید در زمان حرکت زانو و قرار گرفتن وزن بدن بر روی پاها، مواجه می شود.

بخش های متلاشی و رها شده در مفصل

این مشکل می تواند باعث ایجاد زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو شود. در این حالت درد شدید به خاطر گیر افتادن بخش های جدا شده بافت است و درد بیمار ارتباطی با وضعیت غضروف ها ندارد.

التهاب مفصل زانو

التهاب می تواند باعث ورم کردن مفصل زانو شود. ورم مفصل زانو می تواند باعث ایجاد محدودیت در حرکت های زانو شده و درد، اسپاسم عضله و قفل شدن زانو برای بیمار به همراه داشته باشد.

در رفتن استخوان کشکک

در رفتن استخوان کشکک می تواند باعث ایجاد محدودیت برای حرکت های مفصل زانو و درد شدید برای بیمار شود. در نتیجه این شرایط زانوی بیمار قفل می شود.

پارگی پلیکا در قسمت میانی استخوان کشکک

در این حالت التهاب غشای مفصل زانو می تواند باعث ایجاد آسیب مکانیکی به ناحیه پلیکا در داخل مفصل شده و در نتیجه این شرایط، بیمار با درد شدید و ایجاد محدودیت در دامنه حرکتی مفصل و در نهایت قفل شدن زانو مواجه می شود.

استئوکندریت دیسکان

استئوکندریت دیسکان شرایطی است که در آن غضروف مفصل زانو بطور کامل از بین می رود و این شرایط باعث می شود تکه هایی از استخوان جدا شده و در محل مفصل رها شوند. این شرایط می تواند باعث محدودیت در حرکت های مفصل و ایجاد درد شدید برای بیمار به همراه علائم مربوط به قفل شدن زانو شود.
پاتو فیزیولوژی زانوی قفل شده

مفاصل زانو از بخش های زیر تشکیل شده است:

غضروف ها: مینیسک میانی و طرفی
رباط ها: رباط های صلیبی قدامی و خلفی
غشای سینویال
استخوان ها: قسمت انتهایی استخوان فیمور و بخش ابتدایی استخوان تیبیا

فقل شدن زانو شرایطی است که می تواند در نتیجه التهاب غشای سینویال، وارد شدن آسیب به غضروف، پارگی رباط، یا شکستگی پاتلا، تیبیا، یا فیبولا ایجاد شود. مفصل زانو یک مفصل متراکم است و به همین خاطر فضای داخل آن محدود و ناچیز است. وارد شدن ضربه، آسیب دیدگی و بیماری می تواند هماتوم، ورم مخاطی یا التهاب غشای سینویال در داخل مفصل ایجاد کرده و به این ترتیب فضای مفصل را تحت تاثیر قرار دهد. در نتیجه این شرایط، دامنه حرکتی مفصل زانو محدود می شود. خم و راست کردن مفصل زانو بستگی به هماهنگی منیسک طرفی و میانی و نیز پایداری رباط قدامی و خلفی دارد. مفصل زانو در طول فرآیند خم و راست شدن، نیاز به افقی شدن یا اریب شدن وضعیت منیسک ها دارد. به هر حال، پارگی منیسک یا رها شدن قطعه های استخوانی و غضروفی در داخل مفصل می تواند در وضعیت قرارگیری غضروف ها در هنگام باز شدن مفصل زانو تاثیر داشته باشد.

مفصل زانو دارای دو عضو غضروفی به نام منیسک است. منیسک میانی در داخل مفصل زانو قرار گرفته و منیسک طرفی خارج مفصل زانو قرار دارد. هر دو این منیسک ها بین استخوان فیمور و تیبیا قرار دارند. به هر حال، پارگی مینیسک می تواند باعث شود بخش های بزرگی از منیسک پاره شده در داخل مفصل زانو قرار گرفته و عملکرد مفصل را با مشکل مواجه کنند. در این حالت بخش های جدا شده می توانند فرآیند باز شدن مفصل زانو را تحت تاثیر خود قرار داده و باعث قفل شدن زانو شوند.

عدم قرار گیری مناسب عضلات و استخوان ها به خاطر کشیدگی عضله یا یک آسیب دیدگی نیز می تواند باعث قفل شدن زانو شود. در هر کدام از این شرایط، زانو ممکن است سفت شده یا در اصطلاح یخ بزند. این شرایط با درد شدید برای بیمار همراه است. برای درمان مشکل زانوی قفل شده یا قفل شدن زانو، مهم است که دلیل ایجاد این شرایط در ابتدا تشخیص داده شود.
تشخیص

آزمایش خون- در هنگام آزمایش خون مسائل زیر مورد توجه قرار می گیرند:

شمارش سلول های سفید خون: افزایش مقدار سلول های سفید خون می تواند نشانه ای از عفونت مفصل زانو باشد.
فاکتور روماتوئید در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید افزایش پیدا می کند.
نسبت بالای رسوب گلبول قرمز در افراد مبتلا به آرتروز التهابی مشاهده می شود.
آرتریت روماتوئید یا لوپوس‌ اریتماتوی‌ سیستمیک
بالا رفتن سطح اسید اوریک در خون می تواند نشان دهنده ابتلای فرد به نقرس باشد.

بررسی مایع مفصلی- این مایع از نظر سطح سلول های قرمز خون در حالت خون ریزی مفصل زانو بررسی می شود. همچنین در این حالت مقدار سلول های سفید خون برای تشخیص عفونت مورد توجه قرار می گیرد و سلول های غضروفی (که در موارد ابتلا به استئو آرتریت وجود دارند) و کریستال های اسید اوریک (در بیماری نقرس) مورد بررسی قرار می گیرند.

عکس برداری رادیولوژی- عکس رادیولوژی می تواند به تشخیص ابتلا به آرتروز دژنراتیو (تخریب کننده) در مفصل زانو که می تواند باعث ایجاد محدودیت در حرکت زانو و قفل شدن آن شود، کمک موثر نماید.

اسکن ام آر آی (MRI)- این نوع اسکن می تواند در تشخیص ایجاد مشکلات زیر که نقش موثر در قفل شدن زانو دارد، موثر باشد:

پارگی مینیسک
شکستگی یا در رفتن رباط صلیبی
شکستگی یا در رفتن استخوان کشکک
شکستگی تیبیا یا فیبولا در محل مفصل زانو

راه ها و روش های درمان

روش های درمان قفل شدن زانو به شرح زیر هستند:

مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs) می تواند به منظور درمان التهاب، درد و تب همراه با قفل شدن زانو برای بیمار توسط پزشک تجویز شود.
داروهای ریلکس کننده عضلات معمولاً برای کاهش درد زانو، بهبود سفتی آن و شل کردن عضلات زانو استفاده می شود.
گرما و سرما درمانی
فیزوتراپی برای درمان زانوی قفل شده از تمرین های حرکتی، کششی، ماساژ و دستکاری مفصل زانو استفاده می کند.
عمل جراحی زانوی قفل شده می تواند شامل موارد زیر باشد:

۱) خارج کردن بخش های رها شده در مفصل زانو که باعث گرفتگی و قفل شدن آن شده است. در این حالت غضروف پاره شدن از مفصل خارج می شود و به این ترتیب دیگر نمی تواند اختلالی برای حرکت های مفصل ایجاد نماید.

۲) عمل جراحی منیسکتومی برای خارج کردن تمام بخش های منیسک پاره شده که باعث ایجاد مشکل قفل شدن زانو شده استفاده می شود.

۳) ترمیم منیسک را می توان به منظور ترمیم غضروف پاره شده مفصل که باعث ایجاد مشکل قفل شدن زانو می شود، به صورت سرپایی بر روی بیمار انجام داد.

۴) پیوند منیسک

۵) تعویض مفصل زانو

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »