بیماری ام.اس (MS)

خرداد ۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

مولتیپل اسکلروزیس ( MS ) ام.اس به عنوان شایع ترین اختلال عصبی قلمداد می شود؛ عارضه ای که در زنان تا سه برابر بیشتر از مردان شایع است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مولتیپل اسکلروزیس ( MS ) یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی پاسخ غیر متعارفی به سیستم عصبی مرکزی (CNS ) می دهد.

سیستم عصبی مرکزی شامل مغز، نخاع و اعصاب بینایی است. سیستم ایمنی بدن به طور معمول عوامل خارجی مانند باکتری ها و ویروس ها را مورد هدف قرار می دهد ولی در بیماری های خود ایمنی، به اشتباه بافت های نرمال از بین می روند. لوپوس و آرتریت روماتوئید نیز جزء بیماری های خود ایمنی محسوب می شوند.

در بیماری ام اس ، سیستم ایمنی به میلین حمله می کند. میلین به غلاف چربی اطراف سلول های عصبی گفته می شود. میلین آسیب دیده سبب بوجود آمدن تصلب بافت (sclerosis) می شود که نام بیماری نیز از همین واژه گرفته شده است.

زمانی که پوشش میلین یا بافت های عصبی آسیب می بینند، ارسال پیام های عصبی مختل می شود که عوارض مختلفی دارد.

● شایع ترین علایم بیماری عبارتند از :

• خستگی شدید

• تاری دید و دوبینی

• ضعف عضلانی و از دست دادن کنترل عضلات

• عدم تعادل

• بی حسی

• درد چشم

• خواب رفتن مداوم دست و پاست

در صورت پیشرفت بیماری، علایمی مانند اختلال در کنترل ادرار، گرفتگی عضلات (اسپاسم)، مشکلات جنسی، اختلال در بلع غذا، اختلال در صحبت کردن و مشکلات شناختی نیز مشاهده می شود.

● علل بروز ام اس

هنوز علت دقیق بروز ام اس مشخص نیست ولی محققان بر این باورند که عوامل ژنتیکی و محیطی و شیوه زندگی نقش مهمی در بروز این عارضه دارند.

تحقیقات نشان می دهد که استرس، ضعف سیستم ایمنی و کمبود ویتامین D، احتمال بروز این بیماری را تشدید می کند. تحقیقات نشان می دهد که ساکنین شمال آمریکا نسبت به جنوب آن بیشتر به ام اس مبتلا می شوند. آب و هوای جنوب آمریکا گرمتر است و این افراد بیشتر در معرض نور خورشید قرار دارند، بنابراین نور خورشید و ویتامین D دو عامل مهم در پیشگیری از این بیماری هستند.

برخی از تحقیقات نشان می دهد که توتون و تنباکو خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند ولی این میزان به اندازه ای نیست که بتوان سیگار را عامل بروز ام اس تلقی کرد.

همانطور که گفته شد، ژنتیک نقش مهمی در بروز این بیماری دارد، اگر یکی از دوقلو های همسان به این بیماری مبتلا شوند، احتمال بروز قل دیگر بین 20 تا 40 درصد است.

● انواع مختلف بیماری ام اس چیست؟

– ام اس پیشرونده مقدماتی

در این نوع، نشانه های بیماری به طور پیوسته از زمان تشخیص بیماری سیر صعودی دارند. حمله ها مشخص نیستند و هیچ علامت بهبودی وجود ندارد. حدود 10 تا 15 درصد از بیماران، به این نوع از بیماری مبتلا می شوند. معمولا بیماری ام اس در افرادی که این مرحله را تجربه می کنند، دیر و در حدود 40 سالگی تشخیص داده می شود.

– نوع عودکننده – فروکش کننده

حدود 90 درصد از بیماران، به این نوع مبتلا هستند. معمولا نشانه های اولیه بیماری در این افراد، در اوایل بیست سالگی دیده می شود. پس از آن در دوره های مختلف، بیماری عود می کند و در بین دوره ها، بیمار بهبودی نسبی دارد. معمولا بیمارانی که به این نوع از بیماری مبتلا هستند، وارد مرحله دیگری از بیماری به نام پیشرونده ثانویه می شوند.

– ام اس پیشرونده ثانویه

در این نوع، علایم بیماری به طور پیوسته سال ها وجود دارد و هیچ عود یا بهبودی حاصل نمی شود. معمولا این حالت 10 تا 20 سال پس از تشخیص بیماری اتفاق می افتد. این نوع از بیماری معمولا منجر به از کار افتادگی بیماران می شود.

– نوع پیشرونده عودکننده

این نوع از بیماری بسیار نادر است و در آن بیماری در دوره های مشخص عود می کند و از یک حمله تا حمله بعدی، نشانه های بیماری شدیدتر می شود. حدود 5 درصد از افراد به این نوع از بیماری مبتلا هستند.

● راه های موثر برای حل مشکل حافظه در بیماران مبتلا به ام اس

ورزش های هوازی تنها روش برای رفع مشکلات حافظه در بیماران مبتلا به ام اس است

مطالعات اخیر محققان بنیاد کسلر واقع در ایالت نیوجرسی آمریکا نشان می دهد که مهمترین عامل نجات حافظه در بیماران مبتلا به ام اس، اروبیک (ورزش های هوازی) است.

محققان بنیاد کسلر با انجام مطالعه ای دریافتند که راه حل این مشکل انجام حرکات هوازی است. ورزش سبب افزایش حجم هیپوکامپ مغز که مهمترین بخش مغز است، می شود و مشکلات مربوط به حافظه را در بیماران مبتلا به ام اس رفع می کند.

ورزش های هوازی رایگان است و به راحتی در دسترس عموم قرار دارد، به علاوه هیچ عارضه جانبی در برندارد.

ورزش های هوازی موجب بهبود عملکردهای شناختی مغز و سرعت انتقال بیماران می شود.

روش های دیگری نیز برای حفظ حافظه در بیمارن مبتلا به ام اس وجود دارد. برخی از این روش ها عبارتند از :

– آگاهی از بیماری، احساسات بیماران مبتلا به ام اس مدام در حال تحریک است. با شروع حمله ام اس، بیمار بسیار نا امید شده و علایم افسردگی به سرعت افزایش پیدا می کند.

یکی از مهمترین روش های مقابله با این علایم، آگاهی و اشراف بر آن است. بیماران باید بدانند که تنها کسی که می تواند به آنان کمک کند خودشان هستند و باید بر اعصاب خود تسلط داشته باشند. دانستن این نکته که ام اس منجر به مرگ نمی شود و اکثر افراد مبتلا عمر طبیعی داند، بسیار کمک می کند.

– تحرک بیمار ، همانطور که گفته شد، تمرین مناسب و تحرک بیمار بسیاری از علایم بیماری از جمله خستگی مفرط و مشکلات مثانه را کاهش می دهد و باعث بهبود خلق و خو می شود. شنا، پیاده روی و دوچرخه سواری در بهبود علایم بیماری بسیار موثر است.

– استراحت و خواب کافی، در بهبود علایم بیماری نقش مهمی را ایفا می کنند. یوگا و مدیتیشن نیز به کرات در این بیماران توصیه شده است.

– کمک گرفتن از دیگران، خانواده و اطرافیان بیمار می توانند با قبول مسئولیت های گوناگون، تنش بیمار را کاهش دهند.

قبول مسئولیت توسط سایر افراد خانواده باعث می شود که بیمار زمان بیشتری را به استراحت اختصاص دهد و استرس کمتری داشته باشد.

– تمرکز روی یک موضع خاص، تمرکز روی فقط یک موضوع در روز و به پایان رساندن آن بسیار موثر است. اگر تمام کارهای روزانه در یک کار خلاصه شود و همان کار با موفقیت به پایان برسد، اعتماد به نفس فرد افزایش می یابد و این موضع در روند کنترلی بیمار موثر است.

– ملاقات با مددکار، روانشناس و فیزیوتراپ، ملاقات با این افراد و کمک گرفتن از آنان راه حل مناسبی را در امور مختلف دراختیار می گذارد و تحمل مشکلات را آسان می کند

– شرکت در مراسم اجتماعی و معاشرت با افراد شاد

-رژیم غذایی مناسب برای بیمارن ام اس

رژیم غذایی مناسب و اجتناب از استرس، احتمال بروز بیماری را کاهش می دهد. در این رژیم غذایی، غذای کم چرب و با فیبر بالا توصیه شده است. چربی های اشباع و روغن های حیوانی علایم بیماری را تشدید می کنند.

کافئین و الکل باعث تحریک مثانه و تشدید علایم ام اس می شود؛ بنابراین به بیماران توصیه شده است که از مصرف این نوشیدنی ها اجتناب کنند.

سیستم گوارش افراد مبتلا به ام اس در مقابل گلوتن بسیار حساس است؛ بنابراین به این افراد توصیه می شود که از مواد غذایی فاقد گلوتن استفاده کنند.

استفاده از میوه و سبزیجات تازه باعث می شود که مشکلات مربوط به یبوست در بیماران مبتلا به ام اس برطرف شود؛ از طرفی اضافه وزن باعث مشکلات حرکتی و عدم تعادل در این بیماران می شود.

آشنایی با بیماری های قلبی عروقی

خرداد ۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, مشروح اخبار

بیماری‌های قلبی‌عروقی علت اصلی مرگ و میر در مردان و زنان در سراسر جهان می باشد. بیماری‌های قلبی‌عروقی اشکال مختلفی مانند: فشارخون‌بالا، بیماری‌ تصلب‌شرایین (آترواسکلروز)‌ کرونری و سکته قلبی، نارسایی قلبی، سکته مغزی، آترواسکلروزسایر عروق مثل اندام ها و احشا و… دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بدلیل بار سنگینی که این بیماری‌ها از لحاظ اقتصادی و سلامت بر جامعه وارد می‌سازند، در طول دهه‌های اخیر مطالعات وسیعی انجام گرفته و عوامل خطری را که سبب افزایش احتمال ابتلا فرد به بیماری‌های قلبی‌عروقی می شوند را مشخص نموده‌اند. آگاهی از این عوامل خطر و چگونگی کنترل آنها این فرصت را بوجود می آورد که بتوان از بروز این بیماری ها پیشگیری کرده و یا در صورت ابتلا از شدت آن کاست.

بیماری‌های قلبی‌عروقی(سکته قلبی، سکته مغزی، درگیری عروق محیطی) تهدیدی عمده برای جوامع مترقی انسانی به شمار می‌آید ولی خوشبختانه اغلب می‌توان با یکسری از تغییرات مثبتی در شیوه زندگی ،از ایجاد ویا بدترشدن این بیماری‌ها پیشگیری کرد وحتی بعد از ایجادمی توان میزان عوارض و مرگ و میر ناشی از آنها را به شکل قابل توجهی کاهش داد. این تغییرات پیشگیرانه (شامل تغذیه ‌سالم‌، افزایش‌ فعالیت‌ بدنی، قطع عادات مضرمثل استعمال ‌دخانیات(سیگار،پیپ، قلیان) یا مصرف الکل) اهمیت بسیار زیادی دارند.

بیماری‌های قلبی‌عروقی به آهستگی ایجاد شده و در مراحل اولیه اغلب علامتی نیز ندارند. عواملی چون کلسترول بالا یا فشارخون بالا ممکن است از کودکی وجود داشته یا در جوانی آغاز شده و برای چندین دهه تشخیص داده نشوند، بنابراین بهترین راهکار، بررسی ، تشخیص و کنترل زودرس عوامل خطر و پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی است. ایجاد تغییرات سالم در شیوه زندگی مطابق با رهنمودهایی که از چندین دهه تحقیقات بدست آمده‌اند نه تنها سبب پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌شوند بلکه خطر ابتلا به بیماری‌های خطرناکی مثل سرطان و دیابت را نیز کاهش می‌دهند.

عوامل خطر بیماریهای قلبی عروقی

برخی عوامل‌خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی قابل اصلاح وکنترل هستند، در حالیکه سایر عوامل‌خطر تحت کنترل ما نیستند. برخی از عوامل خطرممکن است در طول زندگی دچار تغییر شوند. البته داشتن یک یا چند عامل خطر اصلی بیماری‌های قلبی‌عروقی به این مفهوم نیست که فرد حتما مبتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی شده یا در اثر آنها می‌میرد. در واقع هر چه تعداد این عوامل خطر بیشتر باشد، فرد به احتمال بیشتری به بیماری قلبی‌عروقی مبتلا خواهد شد. بلعکس نبود عوامل خطر دلیل عدم ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی نیست وفقط احتمال را کم میکند. با آگاهی از عوامل خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی، می‌توان میزان خطر احتمالی را تا حد امکان کاهش داد.

*عوامل خطری که ، قابل اصلاح و یا قابل درمان نمی‌باشند عبارتند از :

جنس بیمار : زنان تا سن ۶۰-۵۵ سالگی در معرض خطرکمتری از مردان هستند. زنان پیش از یائسگی بدلیل وجود هورمون‌های جنسی خود در مقابل بیماری‌های قلبی‌عروقی محافظت می‌شوند.

افزایش سن : با افزایش سن خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی افزایش می‌یابد.مردان نسبت به زنان در سنین پایین‌تری دچار حملات قلبی می‌شوند. پس از یائسگی خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی در زنان شروع به افزایش می‌کند. پس از ۶۵ سالگی خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی در زنان مشابه مردان همسن خود بوده و حتی پس از ۷۵سالگی، زنان نسبت به مردان همسن خود در معرض خطر بیشتر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌باشند.

سابقه خانوادگی: بیماری بیماری‌های قلبی‌عروقی بویژه در افرادیکه دارای پدر و مادر یا برادر و خواهر دچار بیماری سرخرگ و سابقه‌ای از مرگ در یکی از اعضای خانواده بدلیل ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی در سنین پایین(یعنی مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی‌عروقی در سن زیر ۵۵ سال در مردان و زیر ۶۵ سال در زنان) را داشته باشد .

ژنتیک ، قومیت و نژاد: هم در ایجاد بیماری‌های قلبی‌عروقی نقش دارند. سیاه‌پوستان بدلیل فشارخون بالاتر نسبت به سفیدپوستان در معرض خطر بیشتری می‌باشند. افزایش سطح کلسترول خون ژنتیکی بطورمستقیم خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی را افزایش می‌دهد. برخی اختلالات ژنتیکی نیز خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی را افزایش می‌دهد. فعلا نمی توان مواد ژنتیکی خود را تغییردهیم اما آگاهی از وضعیت ژنتیکی در انسان باعث می‌شود که فرد سایر عوامل خطر قابل کنترل را بهتر مدیریت نماید

*عوامل خطر عمده‌ای که قابل کنترل، اصلاح و یا درمان هستند عبارتند از:

کلسترول خون بالا:

فشارخون‌بالا (هیپرتانسیون):

دیابت ، پاسخ غیر طبیعی به انسولین :

افزایش وزن و چاقی ، نحوه توزیع چربی در بدن(چاقی شکمی):

الکل و رژیم غذایی نادرست :

عدم فعالیت جسمانی:

استرس:

برخی داروها ( قرص‌های ضدبارداری-برخی داروهای هورمونی) :

کمبود آنتی اکسیدان ها، غیر عادی شدن فاکتورهای انعقاد خون و افزایش هموسیستئین : در خون نیز باعث ممکن است سبب افرایش بروزCVD شوند.

کلسترول بالا: کلسترول بالا خطر ایجاد بیماری‌های قلبی‌عروقی را چند برابرافزایش می دهد. کلسترول با رسوب و ضخیم کردن دیواره سرخرگ ها ( تشکیل آتروما) بر روی آن است که باعث تنگی سرخرگ ها می شود.

فشارخون‌بالا (هیپرتانسیون): فشارخون‌بالا نیز خطر ایجاد بیماری‌های قلبی‌عروقی را چند برابرافزایش می دهد. سایر عوامل دیگری مانند چاقی،سیگار، کلسترول بالا، سوء مصرف الکل، رژیم غذایی ناسالم یا عدم فعالیت جسمانی و برخی بیماریها نیز می‌توانند در ایجاد فشارخون بالا دخیل باشند وهمچنین اثرات فشارخون‌بالا رادر ایجاد بیماری‌های قلبی‌عروقی چندین برابر بیشتر افزایش دهند.( البته افراد ممکن است بدون وجود هیچ یک از این عوامل، باز هم مبتلا به فشارخون بالا شوند)

چاقی و افزایش وزن: چاقی و افزایش وزن بدن در ایجاد خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی مستقل از سایر عوامل خطر دخیل می‌باشد، چرا که. چاقی فشارخون را افزایش داده، سبب افزایش بارکاری قلب می‌شود ،اثرات مضری برروی کلسترول داشته اترواسکلروز را تشدید میکند و در ایجاد بیماری دیابت(بیماری قند خون) دخیل می‌باشد.

عدم فعالیت جسمانی: شیوه زندگی غیرفعال سبب افزایش خطر ابتلا به اضافه‌وزن، سطح کلسترول خون‌بالا، فشارخون‌بالا و دیابت می‌شود. ورزش منظم درحد متوسط، سبب کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌شود.

حداقل ۳۰ دقیقه فعالیت متوسط در اغلب روزهای هفته (حداقل ۵ روز) یا هر روز به سلامت قلب کمک کرده همچنین می‌ تواند احتمال بیماری‌های قلبی و سکته ی قلبی همچین خطر سرطان روده ی بزرگ، فشارخون بالا، دیابت و … را نیز کم کند.

بیماری دیابت (قند خون) : ابتلا به دیابت، فرد را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد. درحدود دوسوم افراد مبتلا به دیابت به علت ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌میرند. پیشگیری ازابتلا به دیابت خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی را نیز کاهش می دهد. کنترل دیابت بعد ابتلا نیز تا حدی ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی را نیز کاهش دهد(البته بطور جزیی).

سیگار: افراد سیگاری نسبت به افراد غیرسیگاری چندین برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی علاوه بر افزایش خطر ابتلا به بیماریهای ریه و انواع سرطان ها می‌باشند.

اثرات استعمال سیگار عبارتست از : – افزایش تعداد ضربان قلب و نیز نامنظمی ضربان قلب (آریتمی) – انقباض سرخرگ‌ها کرونری – تشدید انسداد اترواسکلروتیک سرخرگ‌ها توسط پلاک – افزایش فشارخون – افزایش نیاز بافت قلب به اکسیژن – کاهش توانایی خون در حمل اکسیژن – افزایش میزان خطر لخته شدن خون و در نتیجه حمله قلبی و سکته مغزی.

حتی تماس با دود سیگار در افراد غیرسیگاری موجب افزایش میزان بروز بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌گردد.

یائسگی زودرس: یائسگی زودرس زنان(به شکل طبیعی و یا بدنبال جراحی) وی درمعرض خطر بیشتر ابتلا به بیماری سرخرگ‌های‌کرونری قرار می‌دهد.

سایر عوامل موثر که عوامل مداخله‌کننده نامیده می‌شوند نیز با بیماری‌های قلبی‌عروقی مرتبط می‌باشند، اما اهمیت آنها هنوز بطور کامل شناخته نشده یا مورد سنجش قرار نگرفته‌اند. این عوامل عبارتند از:

استرس: به نظر می‌رسد که استرس (بویژه‌دربرخی‌افراد) سبب افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌شود. شاید علت این افزایش میزان خطر، بالا رفتن تعداد ضربان قلب و فشارخون و آسیب به سرخرگ‌ها بدلیل استرس طولانی مدت ‌باشد . همچنین ممکن است استرس در ایجاد سایر رفتارهای مخاطره‌آمیز مثل تغذیه بیش از حد، استعمال دخانیات و سوء مصرف الکل دخیل باشد. استرس از طریق افزایش هورمون‌های استرس (از جمله آدرنالین) سبب تولید و افزایش کلسترول و نیز افزلیش احتمال پاره شدن پلاک آترواسکلروز می‌شود. استرس های شدید کوتاه مدت ممکن است با افرایش انعقاد پذیری خون موجب لخته عروقی شود.

الکل: نوشیدن مقادیر بیش از حد الکل می‌تواند فشارخون را افزایش داده و اثر منفی بر روی سطح کلسترول و تری‌گلیسرید (چربی خون) و اترواسکلروز کرونری داشته باشد و ممکن است منجر به ایجاد ضربان نامنظم قلبی (آریتمی) گردد.

قرص‌های ضدبارداری: قرص‌های ضدبارداری سبب افزایش‌خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی در افراد سیگاری یا مبتلا به فشارخون‌بالا بویژه در زنان بالای ۳۵ سال شوند. (قرص‌های ضدبارداری جدید حاوی سطح هورمون کمتری نسبت به قرص‌های قبلی بوده و خطر کمتری دارند). پس از ۳۵ سالگی بدلیل افزایش خطر ابتلا به حمله قلبی و لخته شدن خون، زنان سیگاری یا مبتلا به فشارخون‌بالا نباید از قرص‌های ضدحاملگی استفاده کنند مگر موارد خاص با نظر پزشک.

در حدود نیمی از موارد مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی‌عروقی ناگهانی هستند یعنی بروز آنها غیرمنتظره بوده و فرصت نیز برای درمان وجود ندارد همچنین درمان‌های متداول امروزی (مانند آنژیوپلاستی با بالن و یا جراحی بای‌پس سرخرگ کرونری) را نمی‌توان برای هر فرد در معرض خطر انجام داد و در صورت امکان انجام ، درمان فقط مشکل کنونی فرد را درمان می‌کند وروند بیماری زمینه‌ای را متوقف نمی‌سازد.

چه عواملی باعث به وجود آمدن فشار خون می شوند؟

خرداد ۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, مشروح اخبار

دلايل قطعی افزايش فشار خون هنوز شناخته نشده اند اما بر اساس تحقيقات عوامل زیر ممکن است که در افزايش فشارخون نقش داشته باشند;

• سيگار کشيدن
• داشتن اضافه وزن
• نداشتن فعاليت فيزيکی
• رژيم غذايی پر نمک
• مصرف مشروبات الکلی
• استرس و اضطراب
• سن بالا
• عوامل ژنتيکی
• سابقه خانوادگی فشار خون بالا
• بيماری کليوی مزمن
• اختلالات غدد فوق کليوی و تيروئيد

برای آنکه فشارخون نگیرید و یا احتمال آن را کاهش دهید لازم است تغيير شيوه زندگی را مدنظر داشته باشید و موارد زیر را رعایت کنید:

• کاهش وزن
• ترک کردن سيگار
• داشتن يک برنامه غذايی مناسب (برنامه غذايی مناسب شامل غذاهای کم چربی، کم سديم و مصرف روزانه ميوه و سبزيجات است)
• انجام ورزش های مناسب به خصوص ورزش های هوازی
• استرس و اضطراب
• خواب منظم

محققان موفق به تولید واکسن فشار خون شدند

خرداد ۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه اوزاکای ژاپن موفق به ساخت واکسن فشار خون شدند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، نمونه تجربی این واکسن روی موش های آزمایشگاهی، قادر به کنترل فشار خون این موجودات تا 6 ماه بوده است.

فشار خون نیرویی است که توسط جریان خون به دیواره رگ ها وارد می شود تا خون در سراسر رگ ها و بدن جریان یابد. اگر این نیرو افزایش پیدا کند و در طول زمان ثابت باقی بماند، بدن با مشکلات زیادی روبرو می شود.

به طور متوسط از بین هر سه فرد میانسال، یک نفر به این عارضه مبتلا است؛ فشار خون بالا عامل اصلی بیماری های قلبی عروقی، کلیوی، سکته مغزی و اختلالات چشمی محسوب می شود.

محققان برای حل این مشکل واکسنی تولید کرده اند که قادر به کنترل فشار خون در مدل های حیوانی است. مدیر این پروژه معتقد است که با وجود موفقیت آمیز بودن این دستاورد در نمونه های حیوانی، به زودی برای آزمایش های انسانی آماده می شود و با صرف کمترین زمان و هزینه، این عارضه را کنترل می کند.

واکسن فشار خون به ویژه برای افرادی که در کشورهای فقیر استفاده می کنند و دسترسی به درمان و داروی های روزمره کاهش فشار خون برایشان دشوار است، توسعه داده شده است.

بر اساس آمار، حدود 1.8 میلیارد نفر در سراسر جهان از فشار خون بالا رنج می برند و نکته حائز اهمیت این است که حدود 50 درصد این افراد، از شرایط خود بی اطلاع هستند و به هیچ اقدامی برای کاهش فشار خون دست نمی زنند.

نتایج این تحقیقات در نشریه Hypertension منتشر شده است.

بیماری پرفشاری خون قاتل خاموش نامیده می‌شود، زیرا بی‌سروصدا و بدون علامت شخص مبتلا را به مرگ و پایان زندگی نزدیک می‌کند و اگر پرفشاری خون در مراحل اولیه کنترل نشود، نه‌‌تنها فعالیت دستگاه قلب و عروق، بلکه سایراعضای بدن نیزدچار مشکل می‌شود.

تراشه جدیدی ابداع شده که موجب افزایش اثر بخشی آنتی بیوتیک می شود

خرداد ۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

محققان کانادایی تراشه جدیدی ابداع کرده اند که با تجزیه و تحلیل سریع اثربخشی آنتی بیوتیک بر باکتری های جمع شده از نمونه های بیمار، تجویز آنتی بیوتیک صحیح را برای پزشک تسهیل می کند.

به گزارش ایرنا از هلث، محققان دانشگاه تورنتو که این تراشه را ساخته اند، می گویند: با استفاده از این تراشه، باکتری با آنتی بیوتیک ترکیب می شود و در حضور مولکول رسازورین مورد آزمایش قرار می گیرد.

محققان افزودند: درصورتیکه آنتی بیوتیک آزمایشی موثر نباشد، باکتری رسازورین را به رزوروفین تبدیل می کند. اما اگر اتفاقی صورت نگیرد ، آنتی بیوتیک بطور موفقیت آمیزی باکتری را می کشد.

به گفته محققان دانشگاه تورنتو در کانادا، سرعت آزمایش باکتری با این تراشه جدید عامل مهمی در اثربخشی آنتی بیوتیک به شمار می رود زیرا پیش از این لازم بود نمونه های باکتری برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده شود و این آزمایش دو تا سه روز طول می کشید. این مدت زمان باعث می شد تا زمانیکه نتیجه آزمایش برسد و پزشکان بفهمند با چه باکتری سر و کار دارند، آنتی بیوتیک قویتر و یا یک آنتی بیوتیک بی اثر تجویز کنند.

اما این تراشه جدید به پزشکان کمک می کند تا سریعتر آنتی بیوتیک صحیح را تجویز کنند .

این مطالعه در نشریه Lab on a Chip منتشر شده است.

تراشه ( chip ) یا مدار مجتمع به مجموعه‌ای از مدارات الکترونیکی اطلاق می‌گردد که با استفاده از مواد نیمه رسانا در ابعادی کوچک (معمولاً کمتر از یک سانتی متر مربع) ساخته می‌شود.

یک تراشه موجب بازگشت قدرت مغز یک مرد فلج شد

خرداد ۸, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

یک مرد آمریکایی که در اثر شلیک گلوله فلج شده بود موفق شد با استفاده از یک تراشه که در مغز وی کار گذاشته شد، بر ناتوانی های مغزی خود غلبه کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کار گذاری این تراشه در مغز یک مرد آمریکایی که بر اثر شلیک گلوله فلج شده بود، به وی اجازه داد تا برای اولین بار در عرض 10 سال گذشته یک نوشیدنی را بدون نیاز به کمک بنوشد.

این گزارش نشان می دهد که چگونه انفجارهای پیچیده سیگنال های برقی در مغز می توانند، به دستوراتی برای بازوی روباتیک تعبیر شوند.

به گفته کارشناسان، نتایج این تحقیق ساخت روبات هایی را که با مغز کنترل می شوند به حقیقت نزدیکتر می کند.

اریک سورتو از کالیفرنیا در 21 سالگی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و آسیب وارده به نخاع وی باعث شد که این مرد کالیفرنیایی از ناحیه گردن به پایین فلج شود.

محققان موسسه فناوری کالیفرنیا در یک مطالعه دو حسگر کوچک را در مغز این مرد کار گذاشتند تا فعالیت حدود 100 نرون را کنترل کند.

پیش از این تلاش ها برای کنترل روبات ها از طریق مغز، بر کورتکس یا قشر حرکتی مغز ( motor cortex) متمرکز بود؛ این ناحیه مسئول حرکات عضلات فرد است.

اما اکنون محققان آمریکایی این تراشه ها را در کورتکس خلفی آهیانه ای مغز (Posterior Parietal Cortex) کار گذاشتند.

با این وجود این تحول هنوز تا حد زیادی به محیط آزمایشگاه محدود است و برای تکمیل شدن به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.

نتایج این گزارش در مجله Science منتشر شده است .

زندگی در نزدیکی فرودگاه، راه آهن، بزرگراه و جاده عامل چاقی است

نتایج تحقیقات پژوهشگران علوم پزشکی در موسسه تحقیقاتی کارولینسکای سوئد نشان می دهد که زندگی در مکان های شلوغ و پر سر و صدا مانند نزدیکی فرودگاه، ریل راه آهن، بزرگراه و جاده، سبب افزایش شاخص توده بدنی و چاقی می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این مطالعه که به مدت چهار سال (بین سال های 2002 تا 2006 میلادی) و با بررسی بیش از پنج هزار داوطلب 44 تا 66 ساله صورت گرفته، نشان می دهد که زندگی در مکان های پر سر و صدا، سبب افزایش سایز دور کمر می شود.

محققان احتمال می دهند که ارتباط بین چاقی و زندگی در جاهایی که آلودگی صوتی دارد، به دلیل افزایش میزان هورمون استرس، کورتیزول، و اختلال خواب است.

اختلال خواب یکی از مهمترین دلایل دیابت، بیماری های قلبی و چاقی است.

در بخشی از این گزارش محققان می گویند احتمالا عوامل دیگری نیز در ارتباط چاقی با زندگی در مکان های پر سر و صدا وجود دارد‎‎؛ برای مثال می توان نتیجه گرفت افرادی که خانه هایشان در جاهای شلوغ شهر قرار دارد، معمولا از نظر مالی در سطح پایینی هستند و به احتمال زیاد شیوه زندگی و تغذیه این افراد نادرست است.

معمولا افرادی که هنگام استراحت در معرض آلودگی صوتی قرار دارند، از چاقی در ناحیه مرکزی بدن رنج می برند. منظور از چاقی در ناحیه مرکزی، دور کمر بیشتر از 88 سانتی متر برای زنان و 102 سانتی متر برای مردان و نسبت کمر به باسن 0.85 به بالا برای زنان و 0.90 به بالا برای مردان است.

اختلال خواب خطر ابتلا به چاقی مفرط و دیابت نوع دوم را افزایش می‌دهد. مطالعات نشان می‌دهد خواب کوتاه مدت احتمال ابتلا به چاقی مفرط و دیابت را افزایش می‌دهد.

همچنین بی خوابی خود عامل خطر برای هر دو بیماری محسوب می‌شود. تحلیل و تجزیه نتیجه حاصل از چهل و پنج مورد تحقیق در ایتالیا بر روی بیش از ششصد هزار تن نشان می‌دهد، در میان افرادی که در شب کمتر از پنج ساعت می‌خوابند خطر ابتلا به چاقی مفرط پنجاه و پنج درصد افزایش می‌یابد.

همچنین خواب کمتر از شش ساعت در شب احتمال ابتلا به دیابت نوع دوم را بیست و هشت درصد افزایش می‌دهد.

تحقیقات نشان داده که کمبود خواب بین دو تا هفت روز در میان بزرگسالان تنظیم نورو اندوکرین اشتها را مختل می‌کند. در این شرایط میزان لپتین؛ هورمونی که پیام سیر شدن را iبه مغز می رساند، کاهش می یابد و در مقابل گرلین هورمونی که حس گرسنگی را تحریک می کند، افزایش می‌یابد. iبه این ترتیب در احساس گرسنگی و سیری فرد تغییراتی ایجاد می گردد که منجر iبه چاقی مفرط خواهد شد.

مطالعات دیگر نشان می‌دهد افرادی که با کمبود خواب رو به رو می باشند بیشتر مواد غذایی چرب و شیرین می‌خورند.

از سوی دیگر در مواقع کمبود خواب حساسیت به انسولین و تحمل گلوکز کاهش می‌یابد. این روند در دراز مدت به افزایش خطر ابتلا iبه دیابت نوع دوم منجر می‌شود.

در مطالعه دیگری نشان داده شده است افراد چاق که رژیم لاغری مشابهی را دنبال می‌کنند اما بعضی از آنها در معرض بیخوابی قرار گرفته‌اند نتیجه یکسان داشت. در واقع همه افراد به یک اندازه وزن از دست داده‌اند اما افرادی که در معرض بی‌خوابی بودند بیشتر حجم ماهیچه ای خود را از دست داده اند.

از سوی دیگر بی‌خوابی سبب افزایش ترشح کورتیزول به گونه‌ای متفاوت می‌شود. این افزایش مسئول افزایش چاقی احشایی و مقاومت به انسولین است.

چاقی دوران نوجوانی زمینه ساز سرطان دستگاه گوارش است

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پژوهشگران علوم پزشکی از ارتباط اضافه وزن دوره نوجوانی با خطر ابتلا به سرطان روده در بزرگسالی خبر دادند. بر اساس مطالعات اخیر، نوجوانان مبتلا به اضافه وزن، در بزرگسالی، دو برابر دیگران در خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ قرار دارند.

مطالعات محققان سوئدی نشان می دهد که اضافه وزن و چاقی در نوجوانی، احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ در بزرگسالی را دو برابر افزایش می دهد.

در این بررسی نزدیک به 240 هزار مرد سوئدی برای مدت 35 سال مورد مطالعه قرار گرفتند که در شروع 16 تا 20 سال سن داشتند. اکثریت این افراد وزن طبیعی داشتند اما 6.5 درصد دچار اضافه وزن بوده و یک درصد چاق بودند.

در این بررسی مشخص شد افراد مبتلا به چاقی 2.38 برابر بیشتر احتمال دارد به تومورهای سرطان روده مبتلا شوند. در حقیقت رابطه آشکاری بین چاقی دوران نوجوانی و خطر ابتلا به سرطان روده در سال‌های آتی زندگی وجود دارد و چاقی یکی از فاکتورهای خطرزا در بروز این نوع از سرطان است.

«صندوق تحقیقات سرطان جهان» رابطه بین سرطان و چاقی را قوی می‌داند و سرطان روده را به عنوان سومین سرطان شایع در جهان معرفی کرده که هر سال یک میلیون و 400 هزار مورد جدید ابتلا به آن گزارش می‌شود.

متخصصان تاکید دارند که مصرف گوشت قرمز فرآوری شده و چربی شکمی با خطر ابتلا به سرطان روده مرتبط است.

علاوه بر چاقی ، مصرف گوشت قرمز، بویژه گوشت فرآوری شده، مانند سوسیس و کالباس، از دیگر عوامل خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ است.

محققین می گویند به نظر می‌آید برخی از انواع سرطان رابطه تنگاتنگی با وزن بدن دارند، گرچه این ارتباط درباره تمام سرطان‌ها ثابت نشده است. شواهد قوی حاکی از آن است که، در صورت داشتن اضافه وزن یا چاق بودن، خطر سرطان‌های زیر افزایش می‌یابد:

– سرطان پستان (در زنان یائسه)
– سرطان روده بزرگ
– سرطان رحم
– سرطان کلیه
– سرطان مری

گرچه شواهد بیشتری لازم می‌باشد، اما امکان دارد داشتن اضافه وزن یا چاق بودن خطر سرطان‌های زیر را هم افزایش دهد:

– سرطان کیسه صفرا
– سرطان تیروئید
– سرطان تخمدان
– سرطان لوزالمعده
– سرطان گردن رحم
– سرطان کبد
– لنفوم غیرهوجکین
– میلوم متعدد (multiple myeloma)
– پروستات

محققان در چند مطالعه به بررسی رابطه اضافه وزن با خطر ابتلا به سرطان پرداخته‌اند و اعلام کردند که اضافه وزن و یا چاقی خطر ایجاد و رشد سرطان را افزایش دهد.

در افراد چاق مقدار بافت چربی بیشتر است، که این بافت چربی می‌تواند هورمون‌هایی مانند انسولین یا استروژن را تولید کند و امکان دارد باعث رشد سلول‌های سرطانی شود.

وزن افراد در طی مراحل مختلف زندگی نیز امکان دارد بر خطر ایجاد سرطان تأثیر داشته باشد. گرچه باید تحقیقات بیشتری صورت گیرد، اما در مطالعات به عمل آمده مشخص شده است که بالا بودن وزن به هنگام تولد رابطه مختصری با خطر سرطان دارد. و افزایش وزن در دوران بزرگسالی در تمام موارد با افزایش خطر سرطان مرتبط است. همچنین امکان دارد چرخه‌ای یا دوره‌ای بودن وزن (کاهش وزن و اضافه وزن مکرر) اندکی بر خطر سرطان تأثیر نماید.

آیا می دانید آلوده تر از سنگ دستشویی چیست؟

خرداد ۷, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, مشروح اخبار

نتایج تحقیقات طولانی مدت محققان نشان می دهد که تلفن همراه، صفحه کلید، اسفنج آشپزخانه، حوله موجود در توالت، شیر آب، کلید برق و چند مورد دیگر، از کاسه و سنگ دستشویی یا صندلی توالت کثیف تر هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اگر از مردم بپرسند کثیف ترین جایی که می شناسید را معرفی کنید بدون شک اکثرا توالت منزل را معرفی خواهند کرد.اما شاید جالب باشد که بدانید کثیف تر از نوالت هم چیزهایی هستند که هر روز با آنها سر و کار داریم !

گرچه تصور همگان بر این است که توالت کثیف ترین جای ممکن است؛ ولی تحقیقات پژوهشگران آمریکایی و اروپایی نشان می دهد که برخی از وسایلی که هر روز با آرامش از آن ها استفاده می کنیم، آلوده تر از توالت هستند؛ در حالی که هرگز به تمیز کردن آنها فکر نمی کنیم.

مردم خیلی عادت نداریم موبایل یا تبلت را تمیز کنیم، بعضی‌ها اصلا این کار را نمی‌کنند. ولی مطالعات نشان می دهد که تعداد باکتری های بیماری زای موجود روی تلفن همراه، صفحه کلید و تبلت، 10 برابر صندلی توالت فرنگی است . در این اشیا یک نوع باکتری بیماری زا به نام Staphylococcus وجود دارد و زیر میکروسکوپ به شکل خوشه انگور است. جالب است که خیلی‌ از افراد وقتی دستشویی می‌رویم تلفن هوشمند یا تبلت را هم با خود می‌برند.

کی‌برد (صفحه کلید) کامپیوتر را افراد مختلفی در ساعت‌های طولانی استفاده می‌کنند بخصوص در محل کار. شکاف‌های بین کلیدها هم محل مناسبی برای خرده‌های مواد غذایی است بخصوص آنکه بسیاری جلوی کامپیوتر غذا می‌خورند.میزان عوامل بیماری زای صفحه کلید زمانی بیشتر می شود که به طور مشترک مورد استفاده قرار گیرد. تحقیقی که در یکی از دفاتر کار در لندن انجام شده نشان می‌دهد کی‌بردها حداقل پنج بار آلوده‌تر از توالت هستند. همچنین تحقیق دیگری در آمریکا نشان داد میزان آلودگی تا ۴۰۰ برابر بیشتر از کاسهخ توالت است. پس قبل از شروع به کار با کامپیوتر بخصوص در اداره، کی‌برد و موس را تمیز کنید. کی‌برد یکی از مهمترین راه‌های انتقال بیماری‌ در محل کار است.

با قرار دادن لباس های کثیف، به ویژه لباس زیر چرک در محفظه ماشین لباسشویی یا سبد لباس چرک، حدود 100 میلیون باکتری ای کولای منتشر می شود که در محفظه باقی می مانند و به راحتی به سری بعدی لباس ها منتقل می شوند. ماشین لباسشویی محیطی مناسب برای باکتری‌ها است بخصوص آنکه آب در پایین ماشین لباسشویی جمع می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهد وقتی لباس‌های زیر خود را در ماشین لباسشویی می‌ریزید تا صد میلیون باکتری ای‌کلای(E.Coli) را هم در آن می‌ریزید. باکتری‌هایی که در ماشین لباس‌شویی می‌مانند، می‌توانند به لباس‌هایی که بعدا در آن می‌ریزید منتقل شوند. اما برای بهداشت بهتر، از ماشین لباسشویی بعنوان محل انباشت لباس‌های کثیف استفاده نکنید. لباس‌های زیر را جدا بشویید و مثلا آن‌ها را همراه با حوله خشک کردن دست نشویید.

گاهی لازم است این لباس‌ها را ابتدا بشویید یا آنها را در محلول ضدعفونی قرار دهید و بعد در ماشین بریزید. برای شستن لباس‌های زیر یا لباس‌های کثیف از درجه آب داغ ماشین لباسشویی (بالای ۶۰ درجه) استفاده کنید. وقتی ماشین لباسشویی را استفاده نمی‌کنید در آن را نبندید تا هوا در آن جریان داشته باشد. محیط گرم و مرطوب و تاریک داخل آن محیط ایده‌آل برای رشد باکتری و قارچ است.

همچنین باکتری ها برای حیات و انتشار نیازمند سه پارامتر رطوبت، گرما و ماده هستند. حوله‌ها محل خوبی برای باکتری‌ها هستند، گرم و مرطوب و معولا کم‌نور. حوله درون توالت با قرار دادن هر سه مورد در اختیار میکوب ها، محل مناسبی برای رشد و انتشار است. از قرار دادن حوله و دستمال توالت در توالت اجتناب کنید. سعی کنید آنها را آویزان کنید یا طوری قرار دهید که به آنها هوا بخورد و خشک شود. حوله‌های تمیز را در حمام یا دستشویی انبار نکنید، چون مرطوب می‌شوند و زمینه رشد باکتری فراهم می‌شود. حوله‌ها را زود زود عوض کنید و بشویید.تحقیقات نشان می‌دهند حوله‌ یکی از آلوده‌ترین اشیاء خانه‌ است، بخصوص حوله‌های آشپزخانه که در معرض مواد غذایی مختلف نیز قرار می‌گیرند.

نزدیک به نود درصد پارچه‌ها و حوله‌هایی که در آشپزخانه استفاده می‌شوند آلودگی میکروبی دارند. وقتی دستهایتان را خوب شسته‌اید یک حوله کثیف می‌تواند شستن را کاملا بی‌فایده کند. بهتر از در آشپزخانه تا حد ممکن از حوله‌های یکبار مصرف یا دستمال کاغذی استفاده کنید بخصوص برای پاک کردن سطوح مختلف.

تحقیقات نشان می دهد زمانی که سیفون کشیده می شود، ذرات آب آلوده تا 6 متر جهش پیدا می کنند و به راحتی روی مسواک هایی که در توالت نگهداری می شوند، می نشینند. مسواک ها را از توالت خارج کنید. مسواک را در جای بسته یا داخل پوشش قرار ندهید، بهتر است مسواک هوا بخورد و خشک شود. مسواک را قبل و پس از استفاده بخوبی زیر آب بشویید و خوب تکان دهید تا آبش گرفته شود. مسواک را هر چند وقت یکبار عوض کنید.

برای شستشو همه به سراغ دستشویی می‌رویم اما معمولا به اینکه شیر دستشویی خود محل تجمع باکتری است توجه نمی‌کنیم. تحقیقات نشان می‌دهند شیر دستشویی تا ۲۱ برابر توالت، آلوده به باکتری است. وضعیت شیر آشپزخانه بدتر است چون به مواد غذایی هم آلوده می‌شود و تا ۴۴ برابر توالت باکتری دارد.

دست کثیف همه آدم‌هایی که از دستشویی استفاده می‌کنند این شیر را لمس می‌کند. شستن شیر دستشویی را فراموش نکنید. شیرهایی که بصورت اهرم باز بسته می‌شوند بهتر از شیرهایی هستند که پیچی هستند، چون با تماس کمتری بسته می‌شوند. دست خیس پس از شستن براحتی دوباره باکتری جذب می‌کند. شیر آب، به ویژه شیرهای موجود در توالت، منبع میکروب و باکتری های بیماری زا هستند.

یکی از مهمترین منابع پخش باکتری و میکروب، اسفنج و اسکاچ های ظرفشوری است.

تحقیقات محققان آریزونا نشان می دهد که حدود 10 درصد از اسفنج های آشپزخانه در آمریکا، حاوی باکتری سالمونلا بوده اند. در ادامه تحقیقات آمده است که میزان باکتری های موجود در اسفنج آشپزخانه، 400 برابر بیشتر از کاسه توالت است.  اسفنج و ابر آشپزخانه یکی از آلوده‌ترین جاهای خانه، تا چهارصد برابر توالت می‌تواند باکتری داشته باشد. نکته‌ای که شاید باور نکنید این است که ظرفشویی (سینک) آشپزخانه در واقع آلوده‌ترین جای خانه است، صدهزار بار آلوده‌تر از دستشویی و توالت. اسفنج‌ها هم تمام شرایط باکتری‌پروری را دارند، مهمترین دلیل آلودگی: دیر به دیر عوض می‌شوند. راه حل: آنها را زود زود عوض کنید.

معمولا در کیف دستی خانم‌ها همه چیز پیدا می‌شود، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد، موبایل، لوازم آرایش، پول. این کیف‌ها همه جا برده می‌شوند، در جاهای مختلفی گذاشته می‌شوند و بنابراین مرکز تجمع باکتری می‌شوند.

به گفته محققان این کیف‌ها تا ده برابر توالت می‌توانند حاوی باکتری باشند، دسته کیف‌ها از همه جا آلوده‌تر است و روژ لب در رده بعدی قرار دارد. یکی از دلایل این است که تحقیقات نشان می‌دهند معمولا رژ لب بیشتر از اقلام دیگر لوازم آرایش عمر می‌کند (یک تا دو سال).

تحقیقات نشان می‌دهند بهتر است برای لوازم آرایش هم عمر مفید در نظر گرفت، بعنوان توصیه می‌توانید از این فرمول استفاده کنید: ریمل سه تا شش ماه، لوازم آرایش مایع شش تا هشت ماه، پودرها، برق لب، سایه چشم، روژ گونه و روژ لب یک سال، مداد ابرو و چشم یک سال و نیم.

صدها نفر در روز از آسانسورها استفاده می‌کنند و معمولا هم کسی آنها را تمیز نمی‌کند. شاید بد نباشد در صورت امکان از پله استفاده کنید، هم تمیزتر است هم سالم‌تر.

تخته خردکن یکی از پناهگاه‌های خوب برای باکتری‌هاست و تا دویست برابر توالت ممکن است در آن باکتری پیدا شود، شیارهایی که چاقو روی آن ایجاد می‌کنند هم کار باکتری‌ها راحت‌تر می‌کند. تخته‌هایی که برای گوشت و مرغ اسفاده می‌شوند بیشترین آلودگی دارند.

یک توصیه ساده این است که دو تخته به رنگ‌های مختلف داشته باشید، یکی برای گوشت و مرغ و دیگری برای سبزیجات و چیزهای دیگر. تخته‌هایی را که برای گوشت و مرغ استفاده می‌کنید بلافاصله پس از استفاده بشویید. ضدعفونی کردن این این تخته‌ها هر چند وقت یکبار هم کار مفیدی است.

پول کثیف است. تعجبی ندارد، هزاران نفر در هر حالت و شرایطی پول را لمس می‌کنند و البه پول شسته هم نمی‌شود. هر اسکناس حامل تا ۲۰۰ هزار باکتری است. عابر بانک هم همینطور است، هزاران نفر از آن استفاده می‌کنند و شسته نمی‌شود و علاوه بر این با پول هم در تماس است. محققان می‌گویند بعد از استفاده از عابر بانک هم جیبتان غنی‌تر می‌شود هم دستتان، با پنج هزار باکتری بیشتر.

معمولا در کیف دستی خانم‌ها همه چیز پیدا می‌شود، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد، موبایل، لوازم آرایش، پول. این کیف‌ها همه جا برده می‌شوند، در جاهای مختلفی گذاشته می‌شوند و بنابراین مرکز تجمع باکتری می‌شوند.

به گفته محققان این کیف‌ها تا ده برابر توالت می‌توانند حاوی باکتری باشند، دسته کیف‌ها از همه جا آلوده‌تر است و روژ لب در رده بعدی قرار دارد. یکی از دلایل این است که تحقیقات نشان می‌دهند معمولا رژ لب بیشتر از اقلام دیگر لوازم آرایش عمر می‌کند (یک تا دو سال). تحقیقات نشان می‌دهند بهتر است برای لوازم آرایش هم عمر مفید در نظر گرفت، بعنوان توصیه می‌توانید از این فرمول استفاده کنید: ریمل سه تا شش ماه، لوازم آرایش مایع شش تا هشت ماه، پودرها، برق لب، سایه چشم، روژ گونه و روژ لب یک سال، مداد ابرو و چشم یک سال و نیم.

به فرمان خودرو هم شاید زیاد حواستان نباشد، بعضی از افراد در ماشین زندگی می کنند، سرفه و عطسه می کنند، غذا می خورند، با همه چیز در دنیای بیرون تماس پیدا می کنند و حتی خیلی کارهای دیگر می کنند و بعد دست به فرمان می شوند. فرمان پنج برابر توالت آلودگی دارد، بنابراین گهگاه آن را تمیز کنید.

همه به کلید برق دست می‌زنند و کمتر پیش می‌آید که آن را تمیز کنیم. طبق تحقیقات در شش و نیم سانتی‌متر مربع کلید برق دویست باکتری وجود دارد. کلیدهایی که در اماکن عمومی هستند وضعیتی به مراتب بدتر دارند.
برخی از اشیای آلوده تر از توالت عبارتند از :

– کلید برق

– پول

– دستگاه های خودپرداز

– فرمان ماشین

– صندلی و دستگیره های وسایل حمل و نقل عمومی

– منوی رستوران

– سبد دستی فروشگاه

– دکمه آسانسور

– دسته های کیف دستی

– موکت یا فرش

– تخته آشپزخانه

غرق شدن شناگران حرفه‏ ای

خرداد ۲, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : آموزش سلامت, مشروح اخبار, مقالات علمي

غرق شدن شناگران حرفه‏ ای
اشتباهات کوچک – عواقبی بزرگ …

هر ساله در اوائل فصل بهار با اعلام آمار رسمی غرق شدگان سال قبل، اندوهی دیگر بر دل دوستداران ورزش شنا و ورزشهای آبی رقم می‏خورد. و آنچه در این بین نگران‏کننده‏تر است، حضور نام برخی شناگران ورزیده و حرفه‏ای در این آمار است که شاید یک سال قبل از آن، حتی فکر کردن به احتمال غرق شدن چنین فردی به نوعی توهّم محسوب می‏شد! لیکن آنچه رخ داده است، واقعیتی تلخ است که می‏باید دلیلی قانع کننده برای آن یافته شود. در واشکافی این موضوع، علل بسیاری را می‏توان یافت که در این بین جریانات شکافنده مرگبار دریاها، جریانات پیچیده و قدرتمند رودها، یا گرفتار شدن شناگر در عوارض موجود در آبهای طبیعی، صرفاً برخی از این دلایل می‏باشند.
یکی از علل مهم غرق‏ شدگی که در سالهای اخیر بیش از پیش مورد توجه محافل علمی و ورزشی جهان قرار گرفته است، پدیده غش کردن شناگر در آبهای کم عمق می‏باشد که در اصطلاح تخصصی به shallow water blackout معروف بوده و در متن حاضر برای پرهیز از تعابیر متفاوت کلمات، عیناً از اصطلاح «بِلَک‏اوت آبهای کم عمق» استفاده می‏گردد. بلک‏اوت آبهای کم عمق معمولاً در آبهای با عمق کمتر از 5 متر رخ می‏دهد و در بیشتر موارد شناگران بسیار ماهر و ورزیده به آن دچار می‏شوند، لیکن باید توجه داشت که این عارضه ممکن است در هر عمقی از آب اتفاق افتاده یا شناگران با مهارت‏های کمتر و بویژه کودکان را نیز ممکن است درگیر کند. به همین دلیل است که اخیراً پیشنهاداتی جهت تغییر نام این عارضه در مجامع تخصصی ارائه شده، لیکن مفهوم اصلی ثابت بوده و با عنایت به استفاده وسیع از نام فعلی، در متن حاضر نیز به همین عنوان اطلاق می‏گردد.
در نگاه کلّی، بلک‏اوت آبهای کم عمق به دلیل حبس طولانی تنفس در هنگام شنای روی آب یا شنای زیر آب رخ داده و به دلیل کمبود اکسیژن باعث مرگ شناگر می‏شود. به طور دقیق‏تر، شناگرانی که پیش از حبس کردن تنفس برای شنا (بویژه شنای زیرآبی)، اقدام به «افزایش تنفس» کنند، متعاقباً در هنگام شنا به این عارضه مرگبار مبتلا می‏شوند. منظور از «افزایش تنفس»، انجام هیپِروِنتیلاسیون (hyperventilation) یا به عبارتی انجام تنفس سریع و/یا انجام تنفس عمیق می‏باشد.
در هنگام بلک‏اوت کردن، شناگر به طور ناگهانی در زیر آب بیهوش می‏شود. به مجرد بیهوش شدنِ شناگر در زیر آب، سازوکارهای خودکار بدن که متوجه نیاز بدن به اکسیژن شده‏اند، به منظور تأمین اکسیژن کافی برای مغز، سیستم تنفس را به صورت خودکار وارد عمل می‏کنند؛ غافل از این که در چنین حالتی صرفاً آب وارد ریه شناگر بیهوش می‏شود.

01

منبع تصویر: Aquatics International, Nov/Dec 2011 Issue

در هنگام بلک‏اوت چنانچه نجات شناگر خیلی فوری صورت نگیرد، غرق شدن وی حتمی است. پدیده بلک‏اوت بدون هیچ علامت و سر و صدایی مبنی بر بروز مشکل، و در اغلب موارد بدون اینکه حتی سایر افراد دور و بر شناگر متوجه شوند، رخ می‏دهد. همچنین از آنجا که حالت بدن شناگر دچار بلک‏اوت از بیرون آب بسیار شبیه شناگر سالمی است که در یک نقطه زیر آب توقف کرده، تشخیص وقوع بلک‏اوت از بیرون آب بسیار دشوار است و فرد دچار بلک‏اوت ممکن است به اشتباه در حال شنا کردن به نظر برسد و حتی توجه ناجیان غریق را نیز به خود جلب نکند؛ که این موضوع لزوم تعبیه سیستمهای کامپیوتری تشخیص غرق‏شدگی (computer aided drowning detection) یا دوربین‏های مداربسته زیر آب در محل‏های شنای عمومی را خاطر نشان می‏سازد.

02
شبیه‏ سازی حالت فرد دچار بلک‏اوت در زیر آب (منبع تصویر: دیلی‏تلگراف).

03
فرد دچار بلک‏اوت در زیر آب که به واسطه تشخیص زودهنگام سیستم کامپیوتری سریعاً نجات داده می‏شود. نکته قابل تأمل این که سایر افراد درون استخر متوجه وقوع مشکل نشده‏اند (منبع تصویر: یوتیوب).
بلک‏اوت بسیار آنی رخ داده و علامت خطر مفیدی که به واسطه آن شناگر بتواند از بروز حادثه جلوگیری کند، به همراه ندارد. تنها علامت قریب‏الوقوع بودن بلک‏اوت، پدیده دیگری به نام گِرِی‏اوت (greyout) می‏باشد. در هنگام گری‏اوت کردن، شناگر ناگهان دچار تاری دید یا نابینایی شده و بلک‏اوت به طور آنی پس از این حالت رخ می‏دهد و فرصتی برای شناگر باقی نمی‏گذارد. هر دو حالت گری‏اوت و بلک‏اوت به دلیل کاهش اکسیژن رسانی به مغز رخ داده و با وجود شناخته شده بودن در دانش پزشکی، برای بسیاری از شناگران هنوز ناشناخته هستند.
تشریح دقیق فرآیند وقوع بلک‏اوت، امری تخصصی بوده که هدف متن حاضر نمی‏باشد. برای توضیح ساده‏تر این فرآیند ابتدا باید به یک عقیده نادرست لیکن مرسوم در بین شناگران اشاره نمود: برخی شناگران معتقدند که انجام چند تنفس عمیق و/یا سریع پیش از حبس تنفس برای شنا، موجب افزایش میزان اکسیژن خون شده و توانایی آنها را برای شنای زیر آب افزایش می‏دهد. این در حالی است که «افزایش تنفس» در یک فرد سالم و در شرایط طبیعی، تأثیری بسیار اندک در افزایش اکسیژن خون داشته، لیکن از سوی دیگر موجب کاهش بسیار چشمگیر در میزان دی‏اکسید کربن خون می‏گردد. میزان دی‏اکسید کربن موجود در خون، موضوعی بسیار مهم و حیاتی بوده و در حقیقت یکی از عوامل مهم تنظیم تنفس در بدن و ایجاد حالت «میل» به نفس کشیدن می‏باشد. زمانی که شناگر پیش از حبس تنفس برای شنا، اقدام به «افزایش تنفس» می‏کند، به طور کاذب میزان دی‏اکسید کربن خون خود را کاهش می‏دهد. لذا با این کار در واقع بدن خود را فریب داده و بدن اینگونه تصور می‏کند که فعلاً نیاز چندانی به تنفس وجود ندارد. در چنین حالتی، شناگری که در حال شنا نفس خود را حبس کرده است، نیاز به نفس کشیدن را احساس نمی‏کند و بالعکس به اشتباه تصور می‏کند که به مدت طولانی‏تری قادر است نفس خود را محبوس نگاه دارد، لذا همچنان به شنای خود ادامه می‏دهد. و از همین زمان است که زنجیره مخرّب و مرگبار بلک‏اوت آغاز می‏گردد. هرچه زمان بیشتری می‏گذرد، بدن ذخایر اکسیژن خود را بیشتر و بیشتر استفاده نموده و میزان اکسیژن خون سریعاً رو به کاهش می‏رود. در حالتی که میزان اکسیژن به نزدیک حدّ بحرانی کاهش پیدا کرده است، شناگر نه تنها هنوز نیاز به نفس‏گیری را احساس نکرده، بلکه به دلیل حالت سرخوشی ناشی از هیپوکسی (کاهش اکسیژن خون)، قدرت بیشتری برای حبس تنفس و ادامه فعالیت احساس می‏کند. ناگهان با کاهش میزان اکسیژن از یک حدّ بحرانی، بینایی مختل شده، بلافاصله هوشیاری از کار افتاده و شناگر اصطلاحاً «غش» می‏کند. پس از بروز حالت غش در زیر آب، بدن که به طور خودکار متوجه نیاز به اکسیژن شده است، به طور غیر ارادی دستور انجام تنفس را به دستگاه تنفس ارسال می‏کند، لیکن با این کار صرفاً موجب پر شدن ریه‏ها از آب گردیده و وضعیت را به مراتب وخیم‏تر می‏نماید. ضمناً گاهی متعاقب وقوع بلک‏اوت، ممکن است اختلالات قلبی، تشنج و سایر عوارض دیگر نیز به وقوع بپیوندد. متأسفانه بر خلاف موارد معمول غرق‏شدگی، در مورد بلک‏اوت زمان کمتری برای پیشگیری از آسیب مغزی و مرگ وجود دارد و حتی افرادی که از این وضعیت نجات داده شوند، ممکن است به طور مادام‏العمر دچار ضایعات مغزی گردند.
توجه داشته باشید که «افزایش تنفس» الزماً اختیاری نیست، بلکه گاهی ممکن است به دلیل فعالیت شدید جسمی، استرس و سایر علل غیر ارادی نیز رخ دهد. همچنین شناگران بسیار ورزیده که با انجام تمرینات زیاد، توانایی سرکوب کردن حس نیاز به تنفس در زیر آب را بدست آورده‏اند به طور ویژه در معرض خطر بروز بلک‏اوت می‏باشند.
بلک‏اوت آبهای کم‏عمق پدیده‏ای مرگبار بوده که فاقد هرگونه علامت خطر قبلی می‏باشد. تنها راه پیشگیری از این حادثه مرگبار، «آموزش» است.
لذا با اطلاع رسانی عمومی و نصب علائم هشداردهنده در محل‏های شنا از وقوع این حادثه دلخراش پیشگیری نمایید. به طور ویژه به کودکان و نوجوانان در مورد خطر بسیار جدّی این عارضه آموزش دهید؛ چرا که معمولاً در این گروه سنّی تمایل زیادی به انجام شنای زیر آب و حبس تنفس و مسابقه دادن با همسالان وجود دارد. لیکن صرفاً به آموزش نیز اکتفا نکرده و همواره به طور مستقیم و از فاصله نزدیک کودکان را در اطراف و درون آب مورد نظارت قرار دهید.
نهایتاً توجه شود که بلک‏اوت آبهای کم عمق با بلک‏اوت آبهای عمیق (deep water blackout) –که موضوع صحبت حاضر نیست- تفاوت دارد. به طور بسیار خلاصه، بلک‏اوت آبهای عمیق برای شناگرانی که به غواصی آزاد (free diving: غواصی بدون استفاده از تجهیزات تنفسی) در آبهای معمولاً با عمق بیش از 10 متر می‏پردازند، رخ می‏دهد. در بلک‏اوت آبهای عمیق، غواص اکثراً در هنگام بازگشت به سطح آب دچار بلک‏اوت می‏شود که این موضوع احتمالاً به دلیل افت ناگهانی فشار نسبی اکسیژن در ریه‏ها به هنگام رسیدن به نزدیک سطح آب (پس از بازگشت از عمق زیاد) رخ می‏دهد. قربانیان این نوع بلک‏اوت عموماً شناگران بسیار قوی و ورزیده بوده که عادت به انجام غواصی آزاد در اعماق آب را داشته‏اند؛ لیکن ممکن است سایر شناگران را نیز درگیر سازد. توضیح دقیق این پدیده، امری بسیار تخصصی است و در واقع هنوز زوایای مختلف آن از نظر پزشکی شناخته نشده است. لیکن به طور خلاصه این شناگران در هنگامی که در عمق زیاد آب هستند حتی با میزان بسیار اندک اکسیژن در ریه‏های خود ممکن است کاملاً احساس راحتی کنند، غافل از اینکه چنانچه میزان اکسیژن ریه‏ها در عمق زیاد آب از حدّ خاصی کمتر شود، در حقیقت شناگر بدون اینکه بداند به دام افتاده است و هرچند ممکن است در عمق زیاد متوجه بروز مشکل نشود، لیکن دیگر قادر نیست از لایه‏های سطحی و کم‏فشار آب به سلامت عبور کرده و به سطح آب برسد. بلک‏اوت آبهای عمیق نیز همانند بلک‏اوت آبهای کم‏عمق به صورت آنی و بدون علائم قبلی رخ داده و شناگر را غرق می‏کند. انجام «افزایش تنفس» قبل از غواصی آزاد در آبهای عمیق، وضعیت را به مراتب وخیم‏تر نموده و می‏تواند ترکیبی از دو پدیده بلک‏اوت آبهای عمیق و کم عمق را ایجاد نماید. همچنین همانگونه که در بالا گفته شد، شناگران ماهر که با انجام تمرینات ویژه، توانایی سرکوب کردن حس نیاز به تنفس را بدست آورده‏اند به میزان زیادی در معرض خطر وقوع بلک‏اوت آبهای عمیق و غرق شدن می‏باشند. ضمناً کاهش اکسیژن در خون افرادی که در عمق آب شنا می‏کنند می‏تواند منجر به بروز پدیده‏ای به نام «سامبا» (Samba) شود که در حین آن، فرد کنترل عضلات خود را از دست داده و دچار لرزش غیر ارادی عضلانی می‏شود که می‏تواند وضعیت بسیار خطرناکی را ایجاد نماید.
یک نوع دیگر از بلک‏اوت، بلک‏اوت سطحی (Surface blackout) می‏باشد که طی آن شناگر یا غواص آزاد که دچار کمبود اکسیژن شده، توانسته از آب عمیق به سطح آب برگشته و شروع به تنفس کند لیکن به دلیل زمان لازم برای رسیدن اکسیژن از ریه به مغز، در سطح آب غش کرده و ممکن است غرق شود. پیشگیری از این نوع بلک‏اوت نیز اصول ویژه‏ای دارد که به عنوان مثال شناگر به محض رسیدن به سطح آب می‏باید سریعاً فقط تنفس کرده و از هرگونه صحبت کردن یا تحرّک غیرلازم اکیداً پرهیز کند.
انجام غواصی آزاد یا شنا در آبهای نسبتاً عمیق و لذت بردن بی‏دردسر از این ورزش زیبا، امری کاملاً حرفه‏ای بوده و فوت و فن‏های زیادی دارد که برای آموختن آنها لازم است شناگر دوره‏های آموزشی ویژه را پشت سر گذارده و تمرینات عملی زیادی را در حضور سایر افراد حرفه‏ای طی کرده و به تجهیزات ویژه و بسیار حیاتی مجهز باشد. این ورزش همواره باید به صورت گروهی و با حمایت سایر افراد ماهر و ورزیده صورت گیرد. در غیر این صورت، دست کم گرفتن این امر، فرجامی جز تأثر و رنج بازماندگان نخواهد داشت.

04

شناگر حرفه‏ای دچار بلک‏اوت آبهای عمیق در حین مسابقه غواصی آزاد که به موقع توسط تیم غواصان ناجی، نجات داده شده است (منبع تصویر: Logan MB Photography- Deja Blue Freedive Competition).

مطالب ارائه شده در این مجال صرفاً به منظور آشنایی اولیه شناگران با برخی از دلایل مهم غرق‏شدگی بوده و بررسی دقیق‏تر این موضوع و آموزش نحوۀ شنای صحیح و مواجهه با حوادث آب نیازمند بهره‏گیری از نظرات متخصصان، طی کردن دوره‏های آموزشی مربوطه و تمرینات اصولی می‏باشد. به طور خلاصه، هرگز در محلی که ناجی غریق و امکانات امداد و نجات کافی مهیا نیست، شنا نکنید؛ در هنگام شنا به ندای بدن خود گوش دهید و نشانه‏های قوی نیاز به تنفس را نادیده نگیرید. آنجا که بحث شنا و آب مطرح است، موضوع را دست کم نگیرید، با خود رو راست باشید و هرگز فراتر از توان بدنی و مهارتهای خود پیش نروید. آموزشهای تخصصی را زیر نظر مربیان حرفه‏ای طی کرده و همواره به صورت گروهی در کنار سایر شناگران ماهر و ورزیده و در دیدرس یکدیگر شنا کنید. از نگه داشتن طولانی مدت تنفس خود در زیر آب یا در حال شنا جداً خودداری کنید. پیش از غوطه‏ور شدن در آب، کاملاً عادی تنفس کنید، اگر پیش از شنا به هر دلیل دچار افزایش تعداد تنفس شده‏اید، تا زمان کسب آرامش و تنفس طبیعی در آب غوطه‏ور نشوید. هرگاه در زیر آب احساس نیاز به تنفس کردید، حتماً سریع خود را به هوا برسانید. و در هنگام نظارت بر افراد در حال شنا، همواره زیر آب را نیز با دقت رصد کنید.
گردآوری: دکتر سیاوش احمدی نوربخش (http://www.dariaban.blogfa.com)
منابع:
1- فدراسیون بین‏المللی نجات غریق (http://www.ilsf.org).
2- انجمن نجات غریق ایالات متحده (http://www.usla.org).
3- دستنامه نجات غریق صلیب سرخ (http://www.redcross.org).
4- انجمن نجات غریق استرالیا (http://www.royallifesaving.com.au).
5- اتحادیه ملی پیشگیری از غرق شدگی (http://ndpa.org).
6- کتاب Drowning: Prevention, Rescue, Treatment نوشته Joost Bierens؛ انتشارات Springer.
7- سایتهای اینترنتی (http://shallowwaterblackout.org؛ http://shallowwaterblackoutprevention.org؛ http://www.shallowwaterblackout.org.uk).

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »