مولتی‌ ویتامین موجب کاهش خطر سرطان در مردان می شود

یک بررسی جدید نشان می دهد که استفاده از مولتی‌ویتامین در مردان برای پیشگیری از سرطان موثر است و این در حالی است که پژوهشای گذشته نشاندهنده بی تاثیری مکمل‌های ویتامینی در پیشگیری از سرطان بوده است،

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این بررسی که بر روی ۱۵۰۰۰ پزشک مرد بالای ۵۰ سال تا ۱۳ سال انجام شد، نشان داد یک دوز روزانه مولتی ویتامین “سنتروم سیلور” خطر کلی سرطان را تا ۸ درصد کاهش می‌دهد.

این بررسی همچنین نشان داد که مصرف مولتی‌ویتامین خطر سرطان اختصاصی عضو به جز سرطان پروستات را تا ۱۲ درصد کاهش داده است و میزان مرگ و میر ناشی از سرطان را هم تا ۱۲ درصد کاهش داده است، هر چند که این رقم از لحاظ آماری قابل توجه نیست.

این یافته‌ها به خصوص برای آمریکاییان اهمیت دارد، زیرا بر اساس گزارش مراکز پیشگیری و کنترل بیماری‌ها بیش از نیمی از آمریکاییان بزرگسال روزانه مکمل‌های غذایی مصرف می‌کنند و شایع‌ترین مکمل مورد استفاده مصرف روزانه مولتی‌ویتامین است.

چندین بررسی اخیر که به به بررسی اثر ویتامین‌های خاص مانند ویتامین‌های C، E و B12 در پیشگیری از سرطان پرداخته بودند، نتوانسته‌اند تاثیری از این لحاظ را ثابت کنند؛ حتی چندتای آنها نشان‌دهنده افزایش خطر دچار شدن به بیماری‌های معینی بود.

پژوهشگران می‌گویند این تفاوت ممکن است به این علت باشد که بررسی‌های پیشین شمار افراد شرکت‌کننده محدود بوده است و این افراد دوزهای بالای ویتامین‌های منفردی را مصرف می‌کردند، یعنی مقادیری بسیار بالاتر از حدی که مولتی‌ویتامین روزانه فراهم می‌کند.

اما این بررسی جدید در نوع خودش منحصر به فرد است. در این بررسی تنها کارآزمایی کنترل‌‌شده با دارونما، دوسو-بی‌خبر، تصادفی‌شده در مقیاس بزرگ است که اثرات درازمدت یک مولتی‌ویتامین معمول را در پیشگیری از یک بیماری مزمن ارزیابی کرده است.

استفاده از دستگاه های ماموگرام مرگ ناشی از سرطان سینه را ۱۹ درصد کاهش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی به تازگی تحقیقی را با موضوع استفاده از دستگاه های ماموگرام و فواید آن انجام داده و به این نتیجه رسیده اندکه مرگ زنان بر اثر سرطان سینه به دلیل استفاده از این دستگاه ها و تشخیص به هنگام بیماری تا ۱۹ درصد کاهش یافته است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ماموگرام بهترین ابزار پزشک برای تشخیص زود هنگام سرطان سینه است زیرا با استفاده از این دستگاه تصویر سینه با استفاده از اشعۀ ایکس گرفته می شود.

زنان در دهه ۴۰ سالگی و یا بالاتر برای شناسایی زودهنگام سرطان سینه بهتر است هرسال یا هر دو سال یک بار ماموگرافی کنند.

زنانی که هنوز به چهل سالگی نرسیده اند و عوامل خطرزا دارند باید با پزشک مشورت کنندکه آیا به ماموگرافی احتیاج دارند و یا نه و و فاصله ماموگرافی ها چقدر باید باشد.

دستگاه های ماموگرام معمولا توده های موجود در سینه را پیش از اینکه حس شود ،نشان می دهد.

همچنین این دستگاه ها لکه های ریز کلسیم را نشان می دهد. به این لکه ها میکروکلسیفیکیشن (Microcalcifications) می گویند. توده و یا لکه ها معمولا موجب سرطان، سلول های پیش سرطانی (Precancerous) و یا عوارض دیگر می شوند. برای تشخیص وجود سلول های غیرعادی، به آزمایش های بیش تری نیاز است.

اگر در تصاویر ناشی از عمل ماموگرافی منطقه غیرعادی مشاهده شود، در برخی از موارد باید نمونه برداری (بیوپسی) انجام شود زیرا نمونه برداری تنها راه تشخیص قطعی سرطان است.

بعضی از تومورهایی که رشد سریع دارند پیش از آن که در ماموگرافی مشخص شوند، بزرگ تر می شوند و یا به سایر نقاط بدن سرایت می کنند.

در این دستگاه ها (همچنین در عکس های اشعه ایکس دندانپزشکی، و سایر عکس های رایج اشعه ایکس) از میزان بسیار کمی پرتو استفاده می شود بنابراین احتمال هرگونه آسیبی بسیار پایین است .

فواید ماموگرام معمولا بیش تر از خطرات احتمالی آن است.

با این حال متخصصان دانشکده پزشکی هاروارد به تازگی پژوهشی را انجام داده اند و براین باورند که ماموگرام آنقدرها به نجات زندگی زنان کمک نمی کند، ضمن این که خطرش بیش از آن چیزی است که پیش تر برآورد شده بود.

پژوهشگران هشدار می دهند که مزایای ماموگرام در مورد زنان تا حد زیادی به آمادگی جسمانی برای ابتلا به سرطان سینه و روحیه فرد بستگی دارد.

کیفیت محصولات کشاورزی با افزایش دی اکسید کربن کاهش می یابد

اردیبهشت ۳۰, ۱۳۹۳ توسط :   موضوع: : صنایع غذایی, مشروح اخبار, مقالات علمي

برخی از محققان گیاه شناسی آمریکا می گویند: کیفیت غذایی محصولات کشاورزی با افزایش سطح دی اکسید کربن در هوا کاهش می یابد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، چنانچه طبق انتظار سطح دی اکسید کربن افزایش یابد محصولات اصلی مانند گندم، جو و سیب زمینی مواد مغذی کمتری خواهند داشت.

محققان دانشگاه کالیفرنیا در آمریکا با انجام یک مطالعه میدانی نشان دادند که محصولات گندم در شرایط افزایش سطح دی اکسید کربن کارایی کمتری در تبدیل نیترات به پروتیین دارد.

پیش از این نیز مطالعات نشان داده بودند که دی اکسید کربن مانع جذب نیترات در گیاهان می شود اما این اولین بار است که نشان داده شده محصولات زراعی که به صورت دسته جمعی رشد می کنند با افزایش سطح دی اکسید کربن قادر به تبدیل نیترات به پروتیین نیستند.

آرنولد بلوم که ریاست این مطالعه جدید را بر عهده داشت، می گوید: کیفیت غذا تحت افزایش دی اکسید کربن اتمسفر که اکنون در حال تجربه آن هستیم کاهش می یابد.

وی افزود: چند دلیل برای این کاهش ارائه شده است اما این اولین مطالعه ای است که نشان می دهد افزایش سطح دی اکسید کربن مانع تبدیل نیترات به پروتیین در محصولات زراعی می شود که در حجم وسیع رشد می کنند.

بلوم و همکارانش تخمین می زنند که در دهه های پیش رو پروتیین موجود در گندم، برنج و سایر دانه ها که برای مصرف انسان مورد استفاده قرار می گیرند حدود سه درصد کاهش می یابد.

در این مطالعه که در مجله Nature Climate Change منتشر شده است، دانشمندان تخمین می زنند که با تداوم روند گرم شدن هوا ثمره محصولات در هر دهه دو درصد کاهش خواهد یافت.

“ورزش” به بهبود سلامت افراد مبتلا به پوکی استخوان کمک می کند

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه واترلوی کانادا می گویند افراد مبتلا به پوکی استخوان و شکستگی های ستون فقرات لازم است که برای بهبود وضعیت بدن خود ،ورزش کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پوکی استخوان عارضه ای است که با بالا رفتن سن به وجود می آید ، در اثر این بیماری از استحکام بافت و املاح استخوانی کم می شودو بدین ترتیب مقاومت استخوان کاهش می یابد.

استخوان انسان در دوران کودکی از خاصیت ارتجاعی برخوردار است و تحمل فشار زیاد را دارد و به تدریج سفت و محکم می شود ، این مسئله در سن ۲۰ سالگی به اوج خود می رسد ، بین سن ۲۰ تا ۳۵ سالگی استحکام استخوان ها به همان قوت باقی می ماند.

محققان براین باورند که مبتلایان به پوکی استخوان باید ورزش کنند زیرا ورزش خطر افتادن، شکستگی دوباره و درد را در بیماران مبتلا به پوکی استخوان کاهش و کیفیت زندگی آنان را افزایش می دهد.

دکتر لورا گیانگریگوریو از این دانشگاه اعلام کرد: بهتر است پزشکان به این دسته از بیماران ورزش های متناسب با شرایط آنها را توصیه کنند و آنها را از بی تحرکی بازدارند.

وی افزود : تحرک بدنی و ورزش باعث استحکام استخوان ها در هر سنی می شود. این در حالی است که عدم تحرک و استراحت زیاد باعث تحلیل و پوکی سریع استخوان ها می شود و شکستگی استخوانی را بیشتر می کند.

پوکی استخوان دلایل متعددی دارد و این بیماری در برخی ازخانواده ها بیشتر دیده می شود. همچنین در بعضی از نژادها مثل نژاد آسیایی بیشتر دیده شده است .

کارشناسان براین باروند که تغذیه نقش مهمی در پوکی استخوان به عهده دارد.

افرادی که کلسیم کافی در رژیم غذایی آنها وجود ندارد و یا ویتامین D کافی دریافت نمی کنند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند .

ویتامین K با پیری مقابله می‌کند

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند مصرف منظم ویتامین K باعث تقویت استخوان‌ها می‌شود، از رسوب کلسیم در رگ‌ها و کلیه‌ها جلوگیری می‌کند و از ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، و احتمالاً سرطان پیشگیری به عمل می‌آورد.  اما متأسفانه کمبود این ویتامین شایع است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ویتامین K که به انعقاد خون کمک می‌کند، آنتی‌اکسیدان بسیار قوی‌ای محسوب می‌شود که حتی قدرت آنتی‌اکسیدانی آن از ویتامین E نیز بیشتر است.

محققان آمریکایی معتقدند که جذب منظم این ویتامین استحکام استخوان‌هارا بالا می‌برد، رگ‌ها و کلیه‌ها را در شرایط مطلوب نگه می‌دارد و از بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان پیشگیری به عمل می‌آورد.

از این گذشته ویتامین K در مقابله با التهاب‌های مربوط به آرتریت و همچنین بیماری آلزایمر نیز موثر است.

این ویتامین کلسیم بدن را تنظیم می‌کند و در جایی که لازم باشد یعنی در استخوان‌ها نگه می‌دارد و اجازه نمی‌دهد که کلسیم وارد رگ‌ها شود.

این ویتامین به میزان زیادی در سبزی‌جات برگ سبز مثل اسفناج، کلم چینی، کلم برگ و همچنین گل کلم، دانه‌ی سویا و برخی از غلات وجود دارد.

محققان توصیه می‌کنند میوه و سبزی‌جاتی که باعث جذب ویتامین K بیشتری می‌شوند را در الویت برنامه‌ی غذایی خود قرار دهید.

محققان با مطالعه روی ویتامین‌ها، مواد معدنی و میزان جذب افراد در سی سال اخیر به این نتیجه رسیده‌اند که به احتمال زیاد نیاز مردم به ویتامین‌ها بیش از میزانی است که در حال حاضر جذب می‌کنند.

نتایج  این تحقیق در American Journal of Clinical Nutrition  منتشر شده است .

بیماری بروسلوز یا تب مالت

بیماری تب مالت (بروسلوز) میکروبی واگیردار مشترک بین انسان و دام است که از گاو، گوسفند و یا بزهای آلوده به انسان انتقال می یابد. این بیماری به نام ˈدیوید بروسˈ پزشک اسکاتلندی کاشف این بیماری بروسلوز و به علت مشاهده اولین مورد در جزیزه مالت، بیماری تب مالت نامیده گرفته است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  تب مالت شایعترین بیماری مسری در کشور ما تب مالت و سل است که به ترتیب ۳۰۰ نفر و ۶ هزار نفر به آن مبتلا هستند.

تب مالت از جمله شایع ترین بیماری های واگیردار در کشور ما به شمار می رود به طوری که به گفته دکتر ایرج خسرونیا رییس انجمن متخصصان داخلی تعداد ۳۰۰ نفر به آن مبتلا هستند.

به رغم شیوع این بیماری در کشورما، خوشبختانه تعداد کمی به آن مبتلا هستند؛ این بیماری از سالیان قبل به صورت بومی در ایران وجود داشته و اکنون بیشتر در مناطق کردنشین و لرستان شایع است.

تب مالت در صورتی که به موقع تشخیص داده و درمان شود، به سرعت در ۱۰ تا ۱۵ روز درمان می شود و جلوی انتقال آن به افراد دیگر گرفته می شود.

اما اگر تشخیص و درمان آن با تاخیر مواجه شود به گفته خسرونیا درمان آن حتی ممکن است تا حدود ۳ ماه به طول انجامد.

مهمترین راه ورود میکروب عامل بروز تب مالت به بدن حیوان از طریق دستگاه گوارش است که به وسیله علوفه آلوده و زباله به حیوان سرایت می کند و سبب شیوع بیماری می شود. همچنین این بیماری از طریق مصرف شیرآلوده به صورت خام و فرآورده های شیری آلوده مانند پنیر تازه، سرشیر، خامه و بستنی به انسان سرایت می کند.

این بیماری در دام ها به صورت سقط جنین و در انسان به صورت تب ظاهر می شود.

● علایم تب مالت

مهمترین علامت این بیماری تب بین ۳۸ تا ۴۰ درجه است که با احساس سرما یا لرز همراه باشد. دردهای عضلانی و استخوانی، سر درد، تعریق شدید به ویژه در هنگام شب، ضعف و خستگی، بی اشتهایی، لاغری و افسردگی، بزرگ شدن کبد و طحال نیز ازجمله علایم تب مالت به شمار می رود.

درصورتی که این بیماری مزمن شود، حالاتی مانند خستگی های دایمی، دردهای عضلانی، کمردرد، یبوست، کاهش وزن، افسردگی و ناتوانی جنسی نیز به تدریج ظاهر و مزمن می شود.

تب مالت به لحاظ ویژگی های عامل مولد آن که نوعی میکروب است، به بیماری هزار چهره معروف است، بنابراین شناخت، مبارزه و ریشه کنی آن با دشواری های خاصی همراه است.

یکی از دلایل شیوع این بیماری در کشورما عدم رعایت اصول بهداشتی در بین برخی روستائیان و دامداران است؛ کشاوری و دامپروری با زندگی روستایی و عشایری مردم ما بسیار آمیخته است. هنوز آغل و چادر دام ها در کنار اتاق و چادر صاحبان آنها دایر می شود و به محض تولد دامی جدید، کودکان خردسال آنها را در آغوش می گیرند و نوازش می کنند.

هنوز لبنیات محلی غیرپاستوریزه در روستاها و حتی شهرها خریدار فراوان دارد و همین امر به عنوان عامل دیگری در انتشار این بیماری همچنان حتی در بین افراد تحصیلکرده جامعه خودنمایی می کند.

● عوارض تب مالت

بیماری تب مالت عوارض متعددی دارد که ازجمله آن می توان التهاب مفاصل را به عنوان شایع ترین عارضه این بیماری برشمرد.

کبد و کیسه صفرا نیز در اثر این بیماری متاثر می شوند؛ کبد همیشه در بیماری تب مالت درگیر می شود و معمولا بزرگ می شود.

التهاب کیسه صفرا ناشی از بروسلوز نیز یکی دیگر از عوارض نادر این بیماری است.

حالاتی مانند تهوع، استفراغ، کاهش وزن، یبوست، اسهال و درد شکم نیز ازجمله عوارضی است که دستگاه گوارش را درگیر می کند.

علایم بروسلوز شامل کم خونی، کاهش پلاکت ها، کاهش سلول های سفید خون و اختلالات انعقادی نیز از عوارض این بیماری به شمار می رود.

التهاب پوشش داخلی قلب (اندوکاردیت) در کمتر از ۲ درصد بیماران بروسلوزی اتفاق می افتد و شایع ترین عارضه ای است که سبب مرگ این بیماران می شود.

تب مالت همچنین سبب بروز سردرد و افسردگی در بیشتر بیماران می شود؛ سندرم های عصبی شامل التهاب پرده های مغزی و اختلالات اعصاب محیطی نیز در بروسلوز دیده شده است.

بروز مشکلات پوستی مانند راش های سرخکی شکل یا کهیری شکل و خارش دار، بروز اختلالات کلیوی، عوارض چشمی مانند التهاب صلبیه، شبکیه و اعصاب بینایی از دیگر عوارض این بیماری به شمار می رود.

● راه های پیشگیری

مصرف شیر و لبنیات پاستوریزه و عدم تماس با حیوانات آلوده به تب مالت از عمده ترین راه های پیشگیری از ابتلا به این بیماری به شمار می رود.

عدم مصرف شیر دامی که تازه سقط جنین کرده و به ابتلا به این بیماری مشکوک است، شستن ظروف مخصوص دوشیدن شیر، ضدعفونی کردن اصطبل های آلوده، واکسیناسیون دام ها علیه این بیماری، مصرف گوشت حیوانات مبتلا به این بیماری به صورت کاملا پخته شده

و رعایت کامل اصول بهداشتی در دامداری ها از دیگر راه های پیشگیری از این بیماری است.

نقش روی در بدن

روی (Zinc ؛ Zin) یک ماده معدنی کمیاب است که انسان برای سالم ماندن به آن نیاز دارد.روی در میان مواد معدنی کمیاب از لحاظ مقدارش در بدن در رده دوم پس از آهن قرار دارد.روی در سلول‌ها در سراسر بدن یافت می‌شود. روی برای فعالیت مناسب دستگاه ایمنی ضروری است. روی در تقسیم سلولی، رشد سلولی، ترمیم زخم‌، و تجزیه کربوهیدرات‌ها در بدن نقش دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، روی همچنین برای حس بویایی و چشایی لازم است. در دوران بارداری، نوزادی و کودکی بدن برای رشد و نمو به روی نیاز دارد.
یک بازبینی اخیر بوسیله کارشناسان درباره مصرف مکمل‌های روی نشان داد:

– هنگامی که روی دست کم برای ۵ ماه مصرف شود، ممکن است خطر دچار شدن به سرماخوردگی را کاهش دهد.
– مصرف مکمل‌های روی در طول ۲۴ پیش از شروع علائم سرماخوردگی ممکن است طول مدت سرماخوردگی و شدت علائم را کاهش دهد.

• منابع غذایی

مواد غذایی پرپروتئین حاوی مقادیر بالایی روی هستند. گوشت گاو و گوسفند بیشتر از گوشت ماهی حاوی روی هستند. بخش‌های قرمز گوشت مرغ نسبت به بخش‌های سفید بیشتر حاوی روی است.

سایر منابع خوب برای روی مغزهای خوراکی، غلات کامل، حبوبات و مخمر است.

میوه‌ها و سبزی‌ها منابع خوبی برای روی نیستند، زیرا روی در پروتئین‌های گیاهی به اندازه روی از پروتئین‌های حیوانی جذب نمی‌شود. بنابراین رژیم‌های غذایی کم پروتئین و گیاهی مقدار کمی روی دارند.

روی در اغلب مکمل‌های مولتی ویتامین و مینرال وجود دارد. این مکمل‌ها ممکن است حاوی گلوکونات روی، سولفات روی یا استات روی باشند.

روی همچنین ممکن است در برخی از داروهای بی‌نسخه مانند قرص‌های مکیدنی سرماخوردگی، اسپری یا ژل‌های بینی وجود داشته باشد.

• نیاز روزانه افراد به روی

بررسی های انجام شده نشان می دهد که نیاز خانم ها به این عنصر مهم و ضروری ، روزانه حداقل ۱۰ میلی گرم و نیاز آقایان روزانه حداقل ۱۲ میلی گرم است. بیشتر دیده می شود که مقدار مصرف روی بسیار کمتر از مقدار مورد نیاز است.

مراکز تغذیه ی کشور آلمان و آمریکا توصیه می کنند که برای پیشگیری از امراض حاصل از کمبود روی ، خانم ها باید روزانه ۱۲ میلی گرم و آقایان ۱۵ میلی گرم روی مصرف کنند. اصولاً دوز ۱۵ میلی گرم در روز را حد متوسط دریافت روی می دانند. دوز درمانی توسط روی روزانه حدوداً ۵۰ میلی گرم است. تامین روی به صورت ترکیب ” گلوکونات روی ” برای بدن بسیار خوب و قابل تحمل است و به خوبی جذب می شود.

توجه داشته باشید، افرادی که برای مدت طولانی روزانه ۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم روی مصرف می کنند، می توانند دچار اختلال در جذب آهن و مس شده و به کمبود این دو املاح در بدن دچار شوند. حتی دیده شده است کسانی که روزانه ۲ گرم روی به مدت طولانی خورده اند، علائمی مثل استفراغ ، تهوع ، دردهای شکمی و تب را نشان داده اند.

افرادی که دچار ناراحتی هایی کبدی  و روده ای هستند، بایستی قبل از مصرف مکمل های روی، حتماً با پزشک خود مشورت کنند.

غلظت روی در پوست  و چشم  بیشتر از سایر اندام های بدن است. مصرف روی در سوختگی ها، اعمال جراحی  و بهبود زخم های بدن  ضروری است. روی باعث بهبود هر چه سریع تر زخم ها می شود و کمبود روی بهبود زخم ها را به تعویق می اندازد؛ به ویژه در بیماران دیابتی این نکته حائز اهمیت است؛ زیرا همان طور که می دانید یکی از مشکلات بیماران دیابتی  ، زخم های پا و عفونت این زخم ها است که حتی می تواند به قطع عضو هم منجر شود. بنابراین وجود روی کافی در برنامه ی غذایی این افراد بسیار مهم است. مصرف روی در ترمیم سوختگی ها، زیاد بوده و به طور معمول در خون بیماران دچار سوختگی، کمبود روی مشاهده می شود و با دادن روی اضافی می توان، بهبود و ترمیم زخم را تسریع کرد. این مسئله حتی در سوختگی های درجه ۳ به دنبال مصرف محلول ها و ترکیبات حاوی روی به اثبات رسیده است و هم اکنون نیز از این ترکیبات ( مانند پماد زنیک اکساید و … ) استفاده می شود.

به عبارتی روی به عنوان ترمیم کننده ی بافتی و پوستی  شناخته شده است. افرادی که از اگزما و حساسیت  زجر می برند، به طور معمول دارای روی کمتری در خون خود هستند و می توان با دادن ۳۰ میلی گرم روی ( که معادل ۲۰۰ میلی گرم گلوکونات روی است ) بهبود آنها را تسریع کرد.

نکته دیگر در مورد مصرف روی در بیماران دیابتی  این است. میزان عنصر روی در لوزالمعده افراد سالم دو برابر دیابتی  هاست که می تواند نشانه دهنده نقش آن در تولید انسولین باشد. مشاهده شده است که کمبود روی در خون باعث کاهش انسولین می شود. کمبود روی به صورت مزمن و دائمی صدمه ی بزرگی به سلول های بتا در لوزالمعده که انسولین ترشح می کنند، می زند و در سنین بالا، افرادی که به مدت طولانی مدت دچار کمبود روی هستند، ممکن است به دیابت نوع ۲ مبتلا شوند.

به طور کلی می توان گفت که در خون اکثر افراد دیابتی ، کمبود روی دیده می شود و متاسفانه دفع روی در ادرار آنها مشاهده می شود، بنابراین رساندن روی اضافی به بدن بیماران دیابتی ضروری است.

فقر روی به ویژه در دیابتی ها ، زخم های مزمن ورید پا را ایجاد می کند که گاهی منجر به قطع انگشتان پا می شود. با دادن روی اضافی ، نه تنها زخم های دیابتی ها زودتر ترمیم می شود، بلکه سطح سیستم ایمنی بدن نیز افزایش می یابد.

به دنبال افت سیستم ایمنی در اثر کمبود روی ، بیماری های خود ایمنی مثل آرتریت روماتوئید  ، لوپوس۱ ، شوگرن۲ ، پسوریازیس۳ و … افزایش می یابد.

• علائم کمبود روی

علائم کمبود روی شامل این موارد است:

عفونت‌های مکرر، هیپوگنادیسم (اختلال کارکرد جنسی) در مردان، ریزش مو، بی‌اشتهایی، مشکلات در حس بویایی و چشایی، زخم‌های پوستی، کند شدن رشد، مشکلات دید در تاریکی، طول کشیدن ترمیم زخم‌ها

۱- زخم های طولانی مدت

۲- ریزش مو، اختلال در رشد ناخن  ها و پوسیدگی دندان ها

۳- اختلالات باروری و کاهش میل جنسی

۴- اسیدوز خفیف در خون

۵- کندی رشد بچه ها

۶- خشکی پوست  و اگزما

۷- عفونت  های مکرر

۸- کاهش اشتها

۹- اختلالات حس بویایی ، بینایی و چشایی ( تشخیص ندادن طعم غذاها )

۱۰- نداشتن تمرکز حواس

۱۱- زخم معده

۱۲- اختلال در جذب ویتامین A  در بدن

• کمبود روی چه بیماریهایی را موجب می شود ؟

کمبود روی در مردان و زنان موجب اختلال در باروری  می شود. اغلب مردان و زنان ناباور  که جهت درمان مشکل خود اقدامات زیادی انجام داده اند، باید مسئله ی کمبود روی را نیز در نظر گرفته و نسبت به رفع آن اقدام کنند.

نقصان روی در بدن خانم های باردار می تواند منجر به رشد ناکافی و کند جنین و یا زایمان زودرس می شود.

یکی از علل میوم رحم و کیست پستان در خانم ها، کمبود روی می باشد و دیده شده است که با تجویز روی بهبودی در آنها حاصل شده است. همچنین دیده شده است که در خانم هایی که دچار عفونت های قارچی دستگاه تناسلی می شوند و به هیچ درمان منظم دارویی جواب نمی دهند، تجویز روی به مقدار کافی، باعث بهبودی آنها شده است.

همچنین نقش روی در بهبود ریزش مو  به اثبات رسیده است و امروزه کمبود روی را از علل مهم ریزش مو  می دانند، که البته بایستی سایر علل ریزش مو  مانند کمبود ویتامین ها ، کم خونی  و … را نیز باید مد نظر قرار داد.

* کمبود روی در کودکان همراه با بی اشتهایی  ، اختلال چشایی در طعم غذا، پیکا ( حالتی شبیه ویار حاملگی )، بی حالی، غش، اختلال رفتاری و وقفه در رشد است. همچنین در نوجوانان به صورت تاخیر در بلوغ جنسی و ظاهر نشدن صفات ثانویه ی جنسی بروز می کند.

* کمبود روی در افراد مسن  ، اختلال تعادل در هنگام راه رفتن ایجاد می کند که با تجویز داروی روی قابل درمان است.

* روی در تشکیل هموگلوبین نقش دارد و در مواردی تجویز روی همراه دیگر نیازها، این عارضه را درمان می کند. روی در رشد فیزیکی بدن موثر است. همچنین کوتاهی قد و کمبود وزن در کودکان ایرانی با تجویز روی قابل درمان است و باید دریافت روی به مقدار کافی توسط مادر در دوران بارداری  و شیردهی  مدنظر قرار گیرد.

جذب روی آسان نبوده و دفع آن نیز به سختی صورت می گیرد ، به همین دلیل در تجویز روی و استفاده از آن باید این مسئله را در نظر گرفت. به علت آنکه روی در قسمت ابتدایی روده ی کوچک جذب می شود، پروتئین در جذب آن دخالت دارد و لازم است کمبود پروتئین در افراد دچار نقص روی درمان شود.

• عوارض جانبی مکمل‌های روی

در صورت مصرف مقادیر بیش از حد زیاد مکمل‌های روی اسهال، دل‌پیچه، و استفراغ معمولا در طول ۳ تا ۱۰ ساعت پس از مصرف رخ می‌دهد. این علائم مددت کوتاهی پس از توقف مصرف مکمل روی برطرف می‌شود.

افرادی که از اسپری‌های و ژل‌های بینی حاوی روی استفاده می‌کنند، ممکن است در معرض عوارض جانبی مانند از دست دادن حس بویایی قرار گیرند.

• مقدار مجاز توصیه شده روی

مقدار مجاز توصیه شده غذایی (RDA) برای روی بر حسب سن و جنس متفاوت است.

• مواد غذایی که حاوی روی هستند

منابع غنی روی شامل جگر ، گوشت قرمز  ، مرغ ، بوقلمون ، ماهی  ، میگو ، تخم مرغ  ، شیر و لبنیات  ، غلات سبوس دار  ، آجیل  ، بادام زمینی  ، مخمر ، گردو  ، عدس  ، انواع لوبیا ، تخمه کدو  و سایر انواع تخمه هاست.

به طور تقریبی در هر گرم گوشت ۳ تا ۵ میلی گرم روی وجود دارد. نان سفید، چربی ها و شکر فاقد روی هستند.

با خوردن هر ۱۰۰گرم عدس یا نخود  یا گندم سبوس دار می توان ۴ تا ۵ میلی گرم روی به بدن رساند. در هر ۱۰۰ گرم سبوس گندم یا هر ۱۰۰ گرم ذرت، ۳ میلی گرم روی وجود دارد.

تخم کدو حاوی روی فراوان است که خوشبختانه در ایران بیشتر از سایر کشورها استفاده می شود که در هر ۱۰۰ گرم آن ۵/۶ تا ۵/۷ میلی گرم روی یافت می شود.

جالب است بدانید که جوانه گندم  حاوی ۱۷ میلی گرم روی و به عبارتی غنی از روی است و خوردن آن به تمام افراد توصیه می شود.

در هر ۱۰۰ گرم جگر گوساله ، ۸/۷ میلی گرم روی وجود دارد.

ال کارنیتین (L-carnitine)

کارنیتین Carnitine یا ال-کارنیتین (L-carnitine) از اسیدهای آمینه لیزین و متیونین ساخته شده و موجب آزاد سازی انرژی از یاخته‌های چربی می‌شود. این ماده موجب انتقال اسیدهای چرب به داخل میتوکندری می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کارنیتین در بافت عضلات و کبد ساخته می‌شود و در برخی مواد غذایی مانند گوشت، گوشت طیور، ماهی، و برخی از فراورده‌های لبنی وجود دارد.کارنیتین نوعی مکمل غذایی است.

وظیفه اصلی کارنیتین در بدن کمک به سوخت و ساز وتبدیل غذا به انرژی می باشد.

کارنیتین این عمل را از طریق انتقال اسیدهای چرب بلند زنجیره به داخل میتوکندری ها جهت بتااکسیداسیون آن‌ها انجام می دهد. از طرف دیگر مصرف چربی‌ها به عنوان منبع انرژی موجب صرفه جویی در مصرف گلیگوژن عضلات گردیده و با حفظ ذخایر گلیکوژن به تأخیر در بروز خستگی ورزش کار می انجامد. میتوکندری را می‌توان موتورخانه یاخته‌های بدن دانست. در واقع انرژی مورد نیاز بدن در این بخش از یاخته‌ها تولید می‌شود.

کارنیتین یک ترکیب چهار تایی آمونیوم است که از اسیدهای آمینه لیزین و متیونین ساخته شده است.  در سلولهای زنده نقش آن فرستادن اسیدهای چرب از سیتوسل به  میتوکندری در طی فرایند تفکیک چربی (یا چربی های مورد نیاز) برای سوختن است که انرژی آزاد کنند. در بدن، در کبد و کلیه ها تولید شده و در عضلات اسکلتی ، قلب ، مغز و اسپرم ذخیره شده است.

معمولا ، بدن همه کارنیتینی  که به آن نیاز دارد را می تواند بسازد. با این حال ،  برخی از افراد ممکن است دچار کمبود کارنیتین شوند زیرا بدن آنها نمی تواند به اندازه کافی کارنیتین بسازد و یا آن را به بافت ها برای  استفاده انتقال بدهد. برخی از شرایط دیگر مانند آنژین ، همچنین مصرف برخی از داروها می تواند باعث کمبود کارنیتین در بدن شود.

برخی از شواهد نشان می‌دهد که میزان نیاز به ال-کارنیتین در دوران کودکی و همچنین در زمان‌های خاصی مانند بارداری و شیردهی که میزان نیاز بدن به انرژی افزایش می‌یابد کمی بالا می‌رود که این افزایش نیاز موجب به افزایش تولید این ماده غذایی از سوی بدن می‌شود.

همچنین به‌نظر می‌رسد که وجود ال-کارنیتین برای بهبود کارکرد قلب نیاز است. برای نمونه یک پژوهش نشان داده است میزان کارکرد نابهنجار و تپش غیرعادی قلب بعد از ۴۵ هفته مصرف ۴ گرم ال-کارنیتین در روز در بیماران دیابتی که علاوه بر فشار خون بالا از ناراحتی‌های قلبی و رگی رنج می‌بردند به میزان زیادی کاهش یافته و بهبود پیدا نموده است.

همچنین پژوهش دیگر نشان داده است که مصرف روزانه ال-کارنیتین در ورزشکاران می‌تواند حتی تا ۲۵٪ میزان توانایی و ظرفیت فعالیت بدنی را بالا ببرد. افرادی که از مکمل‌های ال-کارنیتین استفاده می‌نمایند بعد از انجام فعالیت‌های بدنی به میزان کمتری دچار خستگی و کوفتگی می‌شوند. این بررسی همچنان نشان داد که مصرف ال-کارنیتین دو ساعت پیش و پس از دویدن به مسافت ۲۰ کیلومتر موجب بروز خستگی کمتر و بازیابی سریعتر قوای بدنی گردد.

همچنین بررسی‌ها نشان داده است که مصرف ۱۰۰ میلی گرم ال-کارنیتین به ازای هر کیلو وزن افراد و کودکان تالاسمی ماژور به مدت ۳ ماه موجب کاهش نیاز بدن این افراد به پالایش خون شود.

●  منابع تامین

ال کارنیتین در بدن از ترکیب دو اسیدآمینه لیزین و متیونین ساخته می شود. سلول‌های بدن برای سنتز کارنیتین به ویتامین‌های C، B۶ و B۳ (نیاسین) نیاز دارند. اما می توان آن را از منابع غذایی حیوانی مانند گوشت قرمز، لبنیات و آواکادو نیز دریافت کرد.

غذاهای گیاهی منبع خوبی برای این ماده نمی‌باشند.L – کارنیتین یک دارو هم می‌باشد و برای درمان بیمارانی به‌کارمی‌رود که بدن آنها به اندازه کافی کارنیتین تولید نمی‌کند. اینک کاربرد آن را به‌عنوان راهی برای پیشگیری از صدماتی بررسی می‌کنند که در اثر کاربرد شیمی‌درمانی به بافت‌ها وارد می‌شود.

●  موارد مصرف دارویی

کمبود کارنیتین در برنامه‌های بدنسازی (تقویت عضلانی ) جلوگیری از کرامپ عضلانی در همودیالیز و کمک به بهبود عملکرد قلب.

●  میزان مصرف:

برای فرد ۵۰ کیلویی ۱ تا ۳ گرم همراه غذا به صورت قرص و شربت هم وجود دارد. مصرف ایزومر D کارنیتین بسیار محدود و فقط تحت نظز پزشک است.

کارنیتین را طبق دستور پزشک و یا دستور زیر مصرف کنید:

کمبود کارنیتین در افراد بالغ: ۹۹۰ میلی‌گرم، دو یا سه بار در روز

درمان اثرات مصرف والپروئیک اسید: ۵۰ تا ۱۰۰ میلی‌گرن در روز در سه یا چهار وعده

●  نازایی مردان:

۲ گرم ال کارنیتین به همراه ۱ گرم ال – استیل- کارنیتین در روز

●  اثرات جانبی مصرف کارنیتین

مصرف زیاد آن موجب شادی و سرخوشی نسبتاً کمی می شود که می تواند گهگاهی برای پیشرفت وضعیت ذهن و فکر ما مفید باشد. از دیگر اثرات جانبی کارنیتین باید گفت، اگر این ماده بیش از ۳۰۰۰ میلی گرم در روز مصرف شود، ممکن است بدن فرد، بوی ماهی بگیرد. حالت تهوع، اسهال، استفراغ و سردرد نیز در برخی افراد دیده شده است.

●  مقدار مصرف:

ال کارنیتین را معمولا به مقدار ۵٠٠تا ١٠٠٠میلیگرم ٣ بار در روز همراه هر وعده غذایی مصرف می کنند و به سه شکل قرص،کپسول و پودر موجود است.

●  مزایای مصرف ال – کارنیتین:

ال کارنیتین  دو نوع تاثیر مهم در بدن دارد که یکی اثر چربی سوزی آن است و دیگری اثرات فیزیولوژیکی آن می باشد .

– اثر چربی سوزی

– تا ثیرات بر روی توده استخوان

– اثرات آنتی اکسیدانی

– بهبود بیماری های قلبی:( حملات قلبی،  نا رسایی های قلبی، آنژین ها، بیماری عروق محیطی ، لنگی متناوب)

– کمک به بیماران دیابتی

– بهبود عملکرد ورزشکاران استقامتی

– کاهش وزن

– بهبود آلزایمر و بیماری اختلال حافظه

– بیماری های کلیوی و دیالیز

– ناباروری مردان

– بهبود سندروم خستگی مزمن

– بهبود بیماری جنون

– کاهش استرس اکسیداتیو

عوارض جانبی ال- کارنیتین :

مصرف سطوح طبیعی کارنیتین برای شما عوارض جانبی ناخوشایندی به همراه نخواهد داشت . با این وجود ، شما ممکن است زمانی که آن را مصرف می کنید انرژی بیش از حد داشته باشید ، و اگر شما آن را بعد از ساعت ۴ عصر مصرف کنید ممکن است به اختلال درخواب شب دچار شوید. این اثرات جانبی واقعا دلایل مهمی برای نگرانی در افراد نیستند ، چون آنها اغلب خفیف تا متوسط ، و آسان برای مقابله می باشند.

برخی از عوارض جانبی ال- کارنیتین  که تا کنون گزارش شده شامل: استفراغ ، حالت تهوع ، سردرد ، اسهال ، آبریزش بینی ، بی قراری و مشکل خواب می باشند .

برخی از عوارض جانبی جدی ممکن است بالا رفتن میزان سرعت ضربان قلب ، افزایش فشار خون و تب باشند.

●  موارد منع مصرف :

اگر فرد دچار کم کاری تیروئید است نباید ال کارنیتین مصرف کند چرا که با کار هورمونهای تیروئید تداخل می کند.

همچنین در افرادی که دیالیز می شوند این ماده منع مصرف دارد.

در افرادی که ال کارنیتین را برای کاهش وزن مصرف می کنند خطر بروز بی اشتهایی عصبی (anorexia nervosa) وجود دارد زیرا ال کارنیتین اشتها را کم می کند و حساسیت فرد به لاغر شدن میتواند نهایتا منجر به بی اشتهایی عصبی شده و سوء تغذیه شدید را به دنبال داشته باشد.

●  مواد غذایی که کارنیتین در آنها وجود دارد:

بالاترین غلظت کارنیتین در گوشت قرمز و محصولات لبنی یافت می شوند. سایر منابع طبیعی که کارنیتین در آنها وجود دارد ، شامل: آجیل و دانه ها (به عنوان مثال:، کدو، آفتابگردان، کنجد)، حبوبات  (لوبیا ، نخود فرنگی ، عدس، بادام زمینی)، سبزیجات(مارچوبه، چغندر، سیب زمینی، کلم بروکلی، جوانه بروکسل ، سیر، خردل سبز، بامیه، جعفری، کلم پیچ) میوه (موز)، غلات (گندم سیاه،  ذرت، ارزن، بلغور جو دوسر، سبوس برنج، گندم، سبوس گندم، جوانه گندم) و گرده عسل .

●  اشکال کارنیتین به عنوان مکمل

ال–کارنیتین رایج‌ترین نوع کارنیتین است و به صورت مکمل در داروخانه‌ها یافت می‌شود. فرم‌های دیگر کارنیتین به نام استیل- ال- کارنیتین و پروپینول – ال – کارنیتین نیز در بعضی موارد توسط پزشک تجویز می‌شود.

●  احتیاط

از مصرف دی-کارنیتین (D-Carnitine) به شدت خودداری کنید چون با فرم طبیعی کارنیتین تداخل دارد و عوارض جانبی متعددی دارد.

مصرف کارنیتین در زنان باردار فقط باید با مشورت با پزشک انجام شود.

اگر بیماری کلیوی و اختلال غده تیروئید دارید، از مصرف کارنیتین خودداری کنید و یا با پزشک مشورت کنید.

اسنوکومارول و وارفارین، که برای کاهش انعقاد خون مصرف می‌شوند و همچنین هورمون‌های دارویی تیروئید با ال- کارنیتین تداخل دارد.

اصول پیاده روی صحیح

پیاده روی محبوبترین و پرطرفدارترین ورزش به خصوص برای افراد ورزشکار غیرحرفه ای است . پیاده روی ضمن ارزان بودن قابلیت اجرا تقریباً در تمام شرایط را دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پیاده روی نقطه آغاز خوبی برای کسی  است که به فعالیت جسمانی عادت ندارد .

قدم زدن با سرعت متوسط به مدت ۴۰ تا ۶۰ دقیقه بهتر از دویدن شدید به مدت ۲۰ دقیقه است چرا که در قدم زدن احتمال آسیب کمتر است اگر چه هر ۲ ، آمادگی جسمانی را افزایش می دهد .

در پیاده روی به منظور تندرستی باید نکات زیر رعایت شود :

۱٫ سرعت راه رفتن باید آنقدر باشد که فرد عرق کرده و ضربان قلب او در محدوده ضربان قلب هدف قرار گیرد .

۲٫ پیاده روی باید حداقل ۱۰ دقیقه به طور پیوسته ادامه یابد . قدم زدن با دوستان ، همراه با خرید و تماشای مغازه ها در حین قدم زدن و یا راه رفتن در خانه برای انجام کارهای خانه را نمی توان فعالیت هوازی به منظور افزایش آمادگی قلبی تنفسی محسوب کرد .

۳٫ حتماً از کفش های مناسب و مخصوص پیاده روی استفاده کنید . در غیراین صورت ، دچار آسیب های مختلف می شوید که شما را نه تنها از ادامه فعالیت بازخواهد داشت بلکه به زندگی عادیتان لطمه خواهد زد .

۴٫ حالت بدن را حفظ کنید ، پشت صاف ، شکم کمی را توکشیده و دست ها را در هنگام راه رفتن در جهت مخالف یکدیگر به جلو و عقب حرکت دهید . با این کار ، ضمن اینکه کالری بیشتری می سوزانید ، قسمت بالای بدن شما نیز فعالیت خواهد داشت .

۵٫ برای راه رفتن از روش پاشنه – پنجه استفاده کنید . ابتدا باید پاشنه پای جلو به زمین اصابت کند و بعد پنجه همان پا در هنگام بلند کردن پای عقب ، وقتی که پاشنه از زمین بلند شد مختصری زانو را خم کنید . شما باید بتوانید این عمل را در عضلات ساق احساس کنید .

۶٫ به خود فشار بیش از حد نیاورید و با سرعتی حرکت کنید که هنگام راه رفتن به راحتی بتوانید حرف بزنید .

۷٫ پیاده روی برای کسی که سابقه فعالیت ورزشی ندارد ، می تواند سنگین محسوب شود لذا روزهای اول با ۱۰-۵ دقیقه راه رفتن تند آغاز کنید و به مرور ظرف ۶ هفته آن را به ۳۰ دقیقه برسانید .

نرم دویدن

نرم دویدن ، نوعی دویدن غیررقابتی است که به صورت آهسته و در مسافت های طولانی انجام می شود و سرعت آن از دویدن معمولی پائین تر است . ( اگر سرعت دویدن کمتر از ۱۶۰۰۰ متر در ۹ دقیقه باشد ، در حال آهسته دویدن هستید و اگر سرعت بیش از این باشد ، معمولی می دوید )

· در هنگام این نوع دویدن باید بتوانید با یک نفر دیگر حرف بزنید . اگر هنگام حرف زدن نفس کم می آورید ، دارید بیش از اندازه سریع می دوید . حالت بدن در هنگام دویدن همانند پیاده روی است .

· اگر پیشتر ورزش نکرده اید ، با پیاده روی بین ۲۰-۱۵ دقیقه و ۳ بار در هفته آغاز کنید و با سرعتی که برای شما راحت است ، راه بروید . زیاده روی نکنید ، به همین ترتیب ادامه دهید تا اینکه در روز پس از تمرین احساس درد یا ضعف نداشته باشید . سپس زمان قدم زدن را به ۲۰ تا ۲۵ دقیقه افزایش دهید و سرعت خود را بیشتر کنید . وقتی توانستید ۲۵ دقیقه سریع راه بروید ،‌ دویدن آهسته را جایگزین کنید . هر نوبت تمرین را ابتدا با راه رفتن شروع کنید و رفته رفته زمان دویدن آهسته را افزایش دهید . اگر هنگام دویدن آهسته ، احساس تنگی نفس کردید ، از سرعت دویدن بکاهید و راه بروید . این تناوب را به همین شکل ادامه دهید تا بتوانید ۱۰ دقیقه بدون وقفه به طور آهسته بدوید . برای حفظ آمادگی جسمانی هوازی ( قلبی – تنفسی ) اجازه ندهید که بیش از ۳ روز بین تمرین هایتان فاصله بیفتد

فعالیت بدنی سلامتی شما را بهبود می بخشد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند پیاده روی منظم می‌تواند به شما کمک کند که چربی‌های بدن را کم کنید، وزن مناسب را حفظ کنید، تناسب اندام تان را بهبود بخشید و خطر گسترش بیماری‌هایی از قبیل بیماری قلبی دیابت نوع ۲،پوکی استخوان و برخی سرطان‌ها را کاهش دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  پیاده روی فشار کمی‌ دارد، به کمترین تجهیزات نیاز دارد و می‌تواند در هر زمانی از روز انجام شود. شما می‌توانید از منزل خارج شوید و پیاده روی کنید بدون آنکه نگران برخی خطرات مرتبط با دیگر اشکال تمرین‌های شدید باشید. همچنین پیاده روی یک شکل بسیار مناسب برای فعالیت بدنی در افرادی است که دارای اضافه وزن هستند. البته پیاده روی برای افراد مسن و افرادی که مدت طولانی تمرین نکرده‌اند مناسب می‌باشد.

هنگام پیاده روی شما وزن بدنتان را حمل می‌کنید . این چیزی است که گاهی اوقات به آن تمرین استقامتی وزنی نیز گفته می‌شود. فواید پیاده روی شامل:

تناسب سیستم قلبی و عروقی (قلب و ریه) افزایش می‌یابد.

خطر بیماری قلبی و سکته مغزی کاهش می‌یابد.

وضعیت‌هایی مانند پرفشاری خون، کلسترول بالا درد عضلات و مفاصل یا سفتی آن ها و دیابت بهبود می‌یابد.

استخوان‌ها قوی تر می‌شوند و تعادل بهبود می‌یابد.

قدرت و استقامت عضلات افزایش می‌یابد.

چربی‌های بدن کاهش می‌یابد.

۳۰ دقیقه پیاده روی در هر روز

برای دست یافتن به فواید بهداشتی تلاش کنید حداقل ۳۰ دقیقه به طور سریع در اکثر روزهایی که می‌توانید در هفته پیاده روی کنید. سریع به معنای این است که شما هنوز می‌توانید صحبت کنید اما نمی‌توانید آواز بخوانید. فعالیت‌های متوسطی مانند پیاده روی خطر بهداشتی کمی‌ دارد اما اگر شما یک وضعیت پزشکی دارید قبل از شروع هر نوع برنامه تمرینی جدیدی با پزشکتان مشورت کنید.

فعالیت بدنی را وارد زندگی خود کنید

اگر پیاده روی به مدت۳۰ دقیقه در هر روز خیلی سخت است روزانه در ۳ نوبت ۱۰ دقیقه‌ای انجام دهید و به تدریج مقدار زمان آن را افزایش دهید. اگر هدف شما کاهش وزن است شما به انجام فعالیت بدنی برای مدت بیشتر از ۳۰ دقیقه در هر روز نیاز دارید. فعالیت بدنی را جزو برنامه زندگی روزانه خود قرار دهید.

برخی پیشنهادات برای پیاده روی در زندگی روزمره

سعی کنید از پله‌ها به جای آسانسور استفاده کنید (حداقل برای بخشی از راه).
از وسیله حمل و نقل عمومی‌یک ایستگاه زودتر پیاده شوید و تا سر کار یا خانه
پیاده روی کنید.

کارهای خانه از قبیل جاروبرقی کشیدن را انجام دهید.

برای خریدهای معمولی پیاده روی کنید (نه رانندگی)

با همسر یا همسایه خود به پیاده روی بروید. تا جایی که می‌توانید به طور منظم پیاده روی کنید تلاش کنید پیاده روی را به یک امر روزمره تبدیل کنید – برای مثال سعی کنید در یک ساعت معین در هر روز پیاده روی کنید. به خاطر داشته باشید انرژی که شما مصرف می‌کنید مهم است نه زمان بنابراین چیزی که برای شما راحت تر است را انجام دهید. گاهی اوقات پیداکردن یک نفر برای همراهی در پیاده‌روی انجام این کار را به طور منظم راحت‌تر می‌کند.

شدت مناسب

برای اکثر مردم تفاوت کمی‌در مقدار انرژی صرف شده برای یک کیلومتر پیاده روی یا یک کیلومتر دویدن وجود دارد این به این علت است که پیاده روی فقط بیشتر طول می‌کشد.

همانطور که تناسب اندام شما بهبود می‌یابد شما قادر خواهید بود مسافت‌های طولانی تری را پیاده روی کنید و انرژی بیشتری را بسوزانید. پیاده روی سریع کیلوژول‌های بیشتری را در هر ساعت نسبت به پیاده روی آهسته می‌سوزاند اما این به این معنی نیست که شما باید به خودتان فشار بیاورید تا به نفس نفس زدن بیفتید.

سرعت خودتان را چنان تنظیم کنید که هنوز بتوانید صحبت کنید. این راه تجربی، شما را قادر می‌سازد تا پیاده روی ایمنی را با ضربان قلب مناسب انجام دهید که برای شما فواید بهداشتی به همراه خواهد داشت.

گرم کردن و سرد کردن

بهترین راه برای گرم کردن، پیاده روی به صورت آهسته است . این عمل به عضلات برای گرم شدن فرصت می‌دهد. سپس می‌توانید سرعت را افزایش دهید. حرکات کششی را برای عضلات پا به خصوص عضله‌های جلو و عقب پا انجام دهید.

کشش‌ها باید حدود ۲۰ ثانیه نگه داشته شود. پوشیدن لباس سبک در هنگام فعالیت بدنی بهترین کار است. پوشش خیلی زیاد می‌تواند تعریق را افزایش و دمای بدن را بالا ببرد که می‌تواند باعث ناراحتی شما در طول پیاده روی شود و ممکن است باعث سوزش یا ناراحتی پوست گردد.

سردکردن بدن به طور تدریجی می‌تواند از سفتی و آسیب عضلات پیشگیری کند.

پیاده روی یک شکل کم هزینه و موثر از تمرین است . بنابراین انتخاب غلط کفش یا انجام پیاده روی به طور نادرست می‌تواند باعث درد پا یا ساق پا ، تاول و آسیب به بافت‌های نرم شود. مطمئن شوید که کفش شما راحت و دارای پاشنه و قوس مناسب باشد.

راحت قدم بردارید و مطمئن شوید که پاشنه شما زودتر از پنجه‌ها به زمین برخورد می‌کند. هر وقت که امکان دارد روی علف‌ها به جای آسفالت برای کمک به جذب فشار پیاده روی کنید.

پیاده روی را لذت بخش کنید

برخی از پیشنهادات برای تبدیل پیاده روی منظم به شکلی لذت بخش از فعالیت بدنی:
لباس‌های کمتر و راحت بپوشید.

خودتان را از آفتاب به وسیله لباس و عینک آفتابی و کلاه محافظت کنید.

اگر باران می‌آید از لباس‌های ضد آب استفاده کنید و از خیس شدن پرهیز کنید.

مقدار زیادی آب قبل و بعد از پیاده روی بنوشید. اگر مسافت طولانی را پیاده روی می‌کنید مقداری آب به همراه ببرید.

سرعت پیاده روی خودتان را تغییر دهید تا بتوانید از تغییر در احساس خودتان لذت ببرید.

با یکی از دوستان‌تان پیاده روی کنید.

به یک گروه یا باشگاه پیاده روی بپیوندید.

اگر شما یک مشکل یا وضعیت پزشکی دارید قبل از شروع هرگونه برنامه تمرینی با پزشکتان مشورت کنید.

« Previous PageNext Page »