مصرف گوجه فرنگی به حفظ سلامتی کمک می کند

اسفند ۹, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : اخبار تغذیه, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند مصرف رژیم‌های غذایی سرشار از گوجه‌فرنگی، به کاهش احتمال ابتلا به سرطان لوزالمعده کمک می‌کند. لیکوپن موجود در گوجه فرنگی می‌تواند تا ۳۱ درصد احتمال سرطان لوزالمعده را در میان آقایان با بالاترین و پایین‌ترین مقدار مصرف از این کارتینوئید، کاهش دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گوجه‌فرنگی بخش مهمی از رژیم‌های غذایی مدیترانه‌ای را تشکیل می‌دهد. در بسیاری از غذاهای مدیترانه‌ای از گوجه‌فرنگی یا سس آن استفاده می‌شود. برخی تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که معمولاً از رژیم‌های مدیترانه‌ای استفاده می‌کنند، کمتر از سایرین به خاطر مشکلات قلبی و سرطان جان می‌سپارند.

گوجه فرنگی سرشار از ویتامین‌های C و A ، اسیدفولیک یا بتا کاروتن و مقدار کمی ویتامین‌های گروه B شامل B1، B2، B3، B5 و همچنین دارای مواد معدنی مختلف شامل کلسیم، فسفر، پتاسیم، فیبر، سدیم، گوگرد، کمی آهن، مس و روی نیز هست.

یک گوجه متوسط (حدود ۱۲۳ گرم) ۲۲ کالری، صفر گرم چربی، ۵ گرم کربوهیدرات و یک گرم پروتئین دارد؛ ضمن اینکه سرشار از ویتامین آ و سی و اسید فولیک است. گوجه فرنگی می تواند خطر این بیماری ها را نیز کم کند:

گوجه‌فرنگی سرشار از پتاسیم است، ماده معدنی که اکثر ما با کمبود آن مواجه هستیم. یک لیوان آب گوجه‌فرنگی حاوی ۵۴۳ میلی‌گرم پتاسیم بوده و ½ فنجان سس گوجه‌فرنگی حاوی ۴۵۴ میلی‌گرم از این ماده است.

گوجه‌فرنگی حاوی ۳ آنتی اکسیدان بسیار مهم است: بتا-کاروتیئن (که فعالیت ویتامین A را در بدن دارد)، ویتامین E، و ویتامین C.

گوجه‌فرنگی حاوی هر چهار کارتینوئید می‌باشد: کارتینوئید آلفا و بتا، لوتئین، و لیکوپن. هریک از این کارتینوئیدها خواص خاص خود را دارند اما در کنار یکدیگر نیز فوایدی را ایجاد می‌کنند.

– سرطان: با توجه به اینکه منبع آنتی اکسیدان است، می تواند با سرطان هایی مثل پروستات و روده بزرگ مقابله کند

– فشار خون

– فیبر، پتاسیم، ویتامین سی و .. موجود در گوجه فرنگی از سلامت قلب محافظت می کند

– دیابت

– سیستمی که از پوست بدن محافظت می کند، یه ویتامین سی وابسته است و گوجه فرنگی می تواند به آن کمک کند. چروک پوست، هوای آلوده و دود از دشمنان پوست هستند و گوجه فرنگی به بدن در مقابله با آنها کمک می کند.

– یبوست: خوردن خوراکی های آبدار و فیبردار برای رفع این مشکل مفید است.

– کمک به زنان باردار: زنان باردار به اسید فولیک نیاز زیادی دارند. اسید فولیک هم چنین برای بیماران افسرده خوب است.

نوشابه‌های انرژی‌زا برای قلب خطرناک است

پزشکان در یک بررسی‌ تازه هشدار دادند که مصرف نوشابه‌های انرژی‌زای حاوی کافئین می‌تواند سبب اختلال و تغییرات مضر در ضربان قلب شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گروهی از پزشکان آلمانی با بررسی ضربان قلب ۱۷ داوطلب دریافتند که یک ساعت پس از مصرف این نوشیدنی‌ها انقباض عضله قلب این افراد افزایش می‌یابد.

تاکنون مشخص نشده بود که مصرف این نوشیدنی‌ها چه تاثیری بر عملکرد قلب دارد.

مقدار کافئین موجود در این نوشیدنی‌ها نسبت به دیگر نوشیدنی‌های کافئین‌دار از قبیل قهوه و نوشابه سه برابر بیشتر است.

مصرف بیش از حد کافئین با عوارض جانبی بسیاری همراه است که از آن جمله می‌توان به ضربان قلب سریع، افزایش فشارخون، تشنج و مرگ ناگهانی اشاره کرد.

پزشکان در بررسی‌های خود مشاهده کردند محفظه‌ای از قلب که خون را به سراسر بدن پمپاژ می‌کند یک ساعت پس از مصرف نوشیدنی‌های انرژی‌زا سخت‌تر منقبض می‌شود.

اعضای این گروه تحقیقاتی به کودکان و افرادی که ضربان قلب نامرتب دارند توصیه می‌کنند که از مصرف این نوع نوشیدنی‌ها خودداری نمایند.

همچنین متخصصین هشدار می دهند که کودکان و نوجوانان مبتلا به بیماری‌های قلبی، کلیوی، کبدی، حملات صرع، دیابت و ترشح بیش از حد غده تیرویید در صورت مصرف نوشابه انرژی‌زا، بیشتر در معرض خطر ابتلا به آسیب‌های جسمی هستند. به همین دلیل پزشکان اطفال و والدین باید کودکان و نوجوانان را از نوشیدن این نوشابه‌ها منع کنند.

جالب است که تعدادی از نوجوانان و جوانان به امید کمک به کاهش وزن، افزایش انرژی و بنیه و نیز بهبود عملکرد ذهنی‌شان از این نوشابه‌ها استفاده می‌کنند اما تقریبا هیچ یک از این تغییرات مفید پس از مصرف نوشابه‌های انرژی زا در آنها مشاهده نمی‌شود.

به یاد داشته باشید که مصرف نوشابه‌های انرژی‌زا موجب اختلال هضم و کاهش جذب عناصر مغذی مانند کلسیم، منیزیم، روی و آهن در روده می‌شود . تحقیقات نشان داده است که جذب کلسیم در روده مصرف‌کنندگان این نوشابه ها، یک پنجم افراد دیگر است.

نوشابه‌های انرژی زا معمولا حاوی ۷۰ تا ۸۰ میلی‌گرم کافئین، نوعی گیاه موسوم به گارانا و نوعی اسید آمینه به نام تائورین همراه با افزودنی‌های شیرین کننده هستند. این در حالی است که شرکت‌های تولید کننده این محصولات ادعا می‌کنند که میزان کافئین موجود در این‌ گونه نوشابه‌ها کمتر از نوشابه‌های گازدار، قهوه و چای است.

کودکان نوشابه های انرژی زا نخورند

نوشابه های انرژی زا در واقع مقادیر زیادی کافئین و سایر محرک‌ها را وارد بدن خود می‌کنند که می‌تواند بسیار خطرناک باشد و عواقب نامطلوبی از جمله ابتلا به فشارخون بالا،‌ افزایش خطرناک میزان ضربان قلب را با خود همراه داشته باشد

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اسم نوشابه های انرژی زا را اشتباه انتخاب کرده اند؛ آنها به شما انرژی نمی دهند، باعث تحریک و تهییج شما می شوند.

تحقیقات نشان می دهد این نوشابه ها عملا هیچ سودی برای سلامتی ندارند. در حقیقت، ترکیبی از مواد شیمیایی در آنها، بیشتر به ضررآدم است تا به نفع او، به خصوص در کودکان.بعضی از اثرات جانبی آنها شامل افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، سردرد و بدخوابی است.

تحقیقات جدید  نشان می دهد که حتی ممکن است اثرات جدی تری هم داشته باشد، مثل تپش قلب، سکته و مرگ ناگهانی.

برخی از کودکان و نوجوانان انواعی از نوشیدنی‌های انرژی‌زا را مصرف می‌کنند که حاوی مقادیر بسیار زیادی کافئین هستند و این درحالی است که پس از ورزش بیشتر آب بدنشان را از دست داده‌اند و قصد دارند این کمبود آب را جبران کنند.

ترکیبات و مواد تشکیل ‌دهنده نوشابه‌های انرژی‌زا با نوشابه‌های ورزشی متفاوت هستند. نوشابه‌های ورزشی حاوی کربوهیدرات‌ها، املاح معدنی، الکترولیت‌ها و طعم‌دهنده‌ها هستند که می‌توانند جایگزین آب از دست رفته بدن در اثر تعرق شوند اما نوشابه‌های انرژی‌زا کاملا ترکیبات متفاوتی دارند و بیشتر محتوی کافئین هستند که مصرف آن برای کودکان مضر بوده و سلامت آنها را به خطر می‌اندازد.

ممکن است باور این حرف ها سخت باشد اما نوشیدنی های انرژی زا ۳ تا ۵ برابر نوشابه های معمولی کافئین دارند، و با استفاده از ترکیبات گیاهی و طبیعی، محرک هایی به آنها اضافه شده که خیلی وقت ها اسم شان روی قوطی نوشته هم نمی شود.

واقعا این چیزی است که دوست دارید بچه تان توی راه مدرسه بخورد؟ از نظر حفظ سلامت، این چیزها خیری ندارند.

چگونه از گلوکومتر یا دستگاه کنترل قند خون استفاده کنیم ؟

به خاطر داشته باشید که هر بیمار دیابتی که انسولین تزریق می کند لازم است حتماً دستگاه کنترل قندخون یا (گلوکومتر) را در منزل تهیه کند. زیرا به منظور کنترل بیماری لازم است شما قندخون خود را اندازه گیری نمائید و از روی میزان قندخون پزشک شما میزان انسولین مورد نیاز شما را تعیین می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تنظیم میزان انسولین بدون دانستن میزان قندخون عملا غیرممکن است .

شما ممکن است از گلوکومترهایی ساخت شرکت های متفاوت استفاده کنید اما اساس استفاده از تمام انواع تقریباً یکی می باشد در موقع استفاده به نکات زیر دقت کنید:

× حتماً دفترچه راهنما یا CD درون بسته را مطالعه نمائید

× باتری دستگاه را بررسی کنید در زمان شروع برای اولین بار بر روی باتری ممکن است چسب باشد که آن را جدا کنید.

× دو دکمه بر روی دستگاه قرار دارد که توسط آن می توانید روز، ماه و ساعت را تنظیم کنید.

× به کدی که روی جعبه نوار اندازه گیری نوشته شده دقت کنید و دستگاه را با آن کد تنظیم کنید.

× شما می توانید در هنگام خرید از فروشنده یا پرستار کلینیک بخواهید تا موارد بالا را برای شما انجام دهد.

× دستگاه را روشن و امتحان کنید

× قلم لانست را یک بار تا آخر بکشید تا بتواند درون انگشت شلیک شود.

× نوار اندازه گیری را درون دستگاه قرار دهید

× دستان خود را با آب و صابون شسته و با حوله خشک کنید

× قلم لانست را بر روی کنار انگشت خود بزنید زیرا درد آن کمتر از نوک انگشتان است.

× توجه داشته باشید که هر بار از یکی از انگشتان خود برای این منظور استفاده کنید

× انگشتی را که سوزن زده اید فشار دهید تا یک قطره خون درشت از آن بیرون آید.

× قطره خون را روی نوار قرار دهید که درون خود دستگاه مکیده می شود.

× پس از چند ثانیه قندخون شما برروی دستگاه مشخص می شود.

× اگر دستگاه علامت High یا Low را نشان داد به این معنی است که میزان قند خون شما خیلی بالاتر و یا پائین تر از مقدار تعریف شده برای دستگاه است که با توجه به دفترچه راهنمای دستگاه می توانید این میزان تعریف شده را مشخص کنید.

× سپس نوار تست را دور بیندازید و سوزن درون قلم لانست را تعویض نمائید.

× مقدار قند را در جدول اندازه گیری قندخون با ذکر ساعت و تاریخ یادداشت نمائید

نکاتی که لازم است افراد دیابتی هر روز به آن توجه کنند

اگر دیابت دارید لازم است کارهای زیر را هر روز انجام دهید تا با وجود بیماری دیابت سالم بمانیم؟

۱٫ پیروی از برنامه غذایی سالم که پزشک یا متخصص تغذیه برای شما پیشنهاد کرده است .

۲٫ در اغلب روزها ۳۰ دقیقه را به فعالیت ورزشی اختصاص دهید.از دکترتان بپرسید چه فعالیتی برای شما مفید تر است .

۳٫ داروهایتان را طبق دستور مصرف نمایید.

۴٫ گلوکز خونتان را هر روز چک کنید و عدد مربوط به آنرا در دفتر چه ای یاداشت کنید .

۵٫ پاهایتان را از لحاظ وجود بریدگی ، تاول ، زخم ، تورم ، قرمزی یا زخم و جراحت در ناخن انگشتان بررسی کنید .

۶٫ هر روز دندانتان را مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید .

۷٫ فشارخون و کلسترول خونتان را چک کنید.

۸٫ سیگار نکشید.

آشنایی با مشکلات دارو درمانی در سالمندان

اسفند ۳, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : اخبار داروسازی, مشروح اخبار

سالخوردگی فرآیندی است که در طول زمان به تدریج کمبودهائی را در سالمند فراهم می آورد. برخی از این تغییرات، سبب ایجاد تغییراتی در فارماکوکینتیک داروها و برخی دیگر سبب پدید آمدن تغییراتی در فارماکودینامیک آنها می شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، حدود ۶۵ درصد از جمعیت کشور ما ایران را سالمندان و (افراد بالای ۶۵ سال) تشکیل می دهند. گسترش روز افزون داروهای قابل دسترس اعم از داروهای بدون نسخه و یا با نسخه باعث شده اکثر سالمندان نسبت به گذشته، داروهای بیشتری مصرف کنند.

تغییرات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی و فارماکوپینیتکی در سالمندان منجر به مصرف بیش از حد یا نادرست دارو گردیده و از طرف دیگر حساسیت سنج نسبت به داروها را افزایش می دهد.

همچنین اشتباه در مصرف دارو که در اثر خود درمانی و از دست دادن حافظه یا گیجی ایجاد می شود دارد.

۱- جذب: با افزایش سن، تغییرات مهمی از نظر جذب داروها در بدن ایجاد نمی شود. اما تغییرات ناشی از عادات تغذیه ای، مصرف بیشتر ملین ها یا آنتی اسیدها و تغییرات پدید آمده در تخلیه معده- که معمولاً در سالمندان کندتر است- ممکن است بر سرعت جذب برخی از داروها تاثیر بگذراند.

۲- توزیع: در سالمندان، توده بدون چربی بدن کاهش یافته، بر میزان درصد چربی نسبت به کل بدن افزوده می شود و درصد نسبی آب بدن نیز تقلیل می یابد. آلبومین سرم خون هم که به بسیاری از داروها مخصوصاً اسیدهای ضعیف متصل می شود، کاهش یافته، در نتیجه نسبت داروی متصل شده به داروی آزاد تغییر قابل توجهی پیدا می کند.

بعضی از سالمندان معتقد ند که در ماه رمضان داروها اثر خود را از دست می دهند، علت این است که از یک طرف آلبومین سرم خون در فرد سالمند به طور طبیعی کاهش می یابد و از طرف دیگر بعد از ۲۴ تا ۷۲ ساعت روزه داری، سرعت دفع داروهائی که به آلبومین می چسبند- مانند دیازپام، فنی توئین و وارفارین- تسریع می شوند.

هرگاه تاکید می کنیم که میزان مصرف داروهائی مانند دیگوکسین در یک بیمار سالمند دچار نارسائی احتقانی قلب، حتماً باید کم شود، در واقع بدلیل همین کاهش حجم توزیع ظاهری آن دارو است.

۳- سوخت و ساز : در سالمندان، برخی از داروها آهسته تر در فرآیند سوخت و ساز به مصرف می رسند. این امر می تواند ناشی از کاهش جریان خون کبدی باشد . در این افراد بیشترین تغییرات در سوخت و ساز داروهائی صورت می گیرد که توسط سیستم اکسیداز با اعمال مختلف میکروزومی در فرآیند سوخت و ساز وارد می شوند.

بنابراین آن دسته از داروهائی که در کبد، توسط واکنشهای کونژوگاسیون در فرآیند سوخت و ساز به کار گرفته می شوند در یک فرد سالمند نسبت به یک فرد جوان تغییر زیادی نمی کنند. آلپرازولام، باربیتوراتها، کلردیازپوکساید، دیازپام، فلورازپام، ایمی پرامین،نورتریپ تیلین، پروپرانولول،کینیدین و تئوفیلین، برخی از داروهائی هستند که سوخت و ساز آنها در سالمندان آهسته تر صورت می گیرد.

از داروهائی که سوخت و ساز آنها در افراد سالمند تغییر زیادی نمی کند، می توان به ایزونیازید،لیدوکائین، لورازپام، نیترازپام، اکسازپام،پرازوسین و وارفارین اشاره نمود.

بنابراین در مورد بیمار سالمندی که اخیراً به بیماری کبدی مبتلا بوده است، حتی اگر ظاهراً بهبودی کامل بدست آورده باشد باید تعیین میزان داروهائی که عمدتاً توسط کبد پاکسازی می شوند، با احتیاط صورت گیرد.

۴- دفع: می دانیم اندام اصلی بدن که در فرآیند پاکسازی داروها، دخالت دارد، کلیه ها هستند. آزمون پاکسازی کرآتی نین نشان می دهد که با افزایش سن،توان کلیه ها کم می شود و پاکسازی  کرآتی نین( میلی لیتر در دقیقه ) و تولید آن ( میلی گرم در ۲۴ ساعت ) کاهش می یابد اما غلظت کرآتی نین سرم (میلیگرم در دسی لیتر) تقریباً بدون تغییر باقی می ماند. در نهایت نتیجه عملی این تغییرات، طولانی شدن نیمه عمر بسیاری از داروهاست که در صورت عدم کاهش میزان تجویز آنها، احتمال تجمع دارو در مقادیر سمی در بدن، افزایش می یابد.

ریه ها دومین اندام دفعی بدن محسوب می شوند. از آنجا که در سالمندان ظرفیت تنفسی کاهش یافته و احتمال وقوع بیماریهای فعال ریوی افزایش  می یابد، بهتر است در این گروه سنی بجای استفاده از هوشبری استنشاقی، داروهای تزریقی بکاربریم.

از سن ۴۰ تا ۸۰ سالگی برای اصلاح میزان مصرف داروها در سالمندان می توان از فرمول Cockeroft-Gault استفاده کرد.

متابولیسم دارویی در افراد مسن

تغییرات فارماکوکینتیکی در نتیجه افزایش سن برخی از سیستم های یون تحت تاثیر فرآیند پیری قرار می گیرند و نقش عمده ای در بروز تغییرات فارماکوکینیتیکی دارند از جمله این تغییرات افزایش HP معده، تأخیر عمل تخلیه معده، کاهش کلی آب بدن، کاهش آلبومین، افزایش مجموع چربی بدن، گردش خون کبد، کاهش فعالیت آنزیمها.

جذب دارویی در افراد مسن

نظر به اینکه عمدۀ داروهای مصرفی خصوصاً در بیماریهای مزمن از طریق خوراکی مورد استفاده قرار می گیرند و از طرف دیگر در مقایسه با سایر طریق مصرف جذب گوارشی داروها می تواند تحت تأثیر عوامل متعدد قرار گیرد از مهمترین این تغییرات می توان کاهش اسیدیته معده کاهش سرعت تخلیه معده، کاهش حرکات روده، کاهش توانایی سلولها برای حمل فعال مواد و کاهش جریان خون دریافتی را نام برد. قابل ذکر است جذب موادی که بصورت فعال حمل می شوند مثل ویتامین ها، کلسیم ، آهن و غیره با افزایش سن کاهش می یابد، از طرف دیگر به دلیل افزایش اختلالات گوارشی و مصرف داروهای درمان کننده آن بروز تداخلات دارویی در این قسمت به شدت مختمل می شود مثلا مصرف آنتی اسید جذب داروهایی چون
کلرو پرومازین، سایمتیدن، تتراسایکلین را کاهش
می دهد.

توزیع دارویی در افراد مسن
حجم بدن انسان با ورود به مرحله میانسالی کاهش
می یابد. توده عضلانی که بافت گوشتی بدن را تشکیل
می هد نیز کاهش یافته و در عوض ذخیره چربی افزایش می یابد. چربی بدن در مردان بین ۳۶-۱۸ درصد و درخانمها بین ۴۸-۳۳ درصد افزایش می یابد. همچنین مقدار آب بدن نیز در سن ۸۰ سالگی حدود ۱۵-۱۰ درصد کاهش پیدا می کند.

متابولیک دفع دارویی در افراد مسن با افزایش سن تغییراتی در کبد که مهمترین عضو متابولیسم دارو در بدن می باشد ایجاد می گیرد که می توان به کاهش وزن کبد تغییرات سلولی و بیوشیمیایی و کاهش جریان خون کبدی اشاره نمود کاهش گردش خون کبدی ممکن است کلیرانس برخی داروها را کاهش داده و میزان داروی مورد نیاز بدن را کاهش دهد بعضی از مطالعات نشان داده اند که این کاهش در مردان چشمگیر و از خانمها می باشد.

عوارض جانبی ناخواسته دارویی در سالمندان

در سالمندان عوارض ناخواسته دارویی از مصرف داروهایی چون کورتیکواستروئیدها، ضدالتهاب های غیراستروئیدی، داروهای قلبی-عروقی و داروهای موثر به روان ناشی
می شود، از شایعترین این عوارض می توان بروز گیجی و اختلال در شناخت، اختلالات گوارشی مثل خونریزی و گاستریت، سنکوپ، عوارض خارج هرمی (مصرف دراز مدت داروهای ضد سایکوز که موجب عوارض خارج هرمی نظیر پارکینسون، می گردد).

احتمالاً علت اصلی بروز اختلالات گوارشی، وقفه سنتز پروستاگلاندینها و حذف محافظ سلولی این ترکیبات توسط داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی می باشد استفاده از کورتیکوئید استروئید نیز احتمال بروز اولسرپپتیک و خونریزی محیطی گوارشی را افزایش می دهد تغییرات فشار خون، سنکوپ و زمین خوردگی یکی دیگر از عوارض گزارش شده داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در سالمندان افزایش فشار خون می باشد که با افزایش سن احتمال بروز این عارضه نیز افزایش می یابد.

هیپوتانسیون وضعیتی و سنکوپ نیز عوارضی شایع در بیماران سالمند می باشد علاوه بر اختلالات عروقی و آرترواسکلروز مصرف داروهایی چون خواب آور و ضد افسردگی های سه حلقه ای، داروهای ضد فشار خون نظیر کلوتیدین ، متیل دوپا و بتابلاکرها د بروز این اختلال نقش دارند.

گروهای داروئی مهم در سالمندان:

۱- داروهای آرام بخش- خواب آور

سالمندان هم از لحاظ فارماکوکینتیک و هم از نظر فارماکودینامیک به این داروها حساسیت داشته، تغییرات بدنی بیشتری نسبت به جوانان نشان می دهند. در سالمندان، نیمه عمر بسیاری از بنزودیازپین ها و باربیتوراتها بین ۵۰ تا ۱۵۰ درصد افزایش می یابند . بیشتر این تغییرات در فاصله ۶۰ تا ۷۰ سالگی رخ می دهد. البته دو داروی دیازپام و لوارزپام نسبت به بنزودیازپین های دیگر، کمتر تحت تاثیر این تغییرات قرار می گیرند.

۲- داروهای ضد درد(شبه تریاک)

سالمندان به دلیل تغییرات فیزیولوژیکی در اندام های تنفسی، نسبت به تغییرات تنفسی ناشی از مصرف این داروها بسیار حساستر از دیگر گروههای سنی هستند.

۳- داروهای ضد روان پریشی و ضد افسردگی

الف: داروهای ضد روان پریشی: فنوتیازین ها و هالوپریدول

اگر مصرف یک داروی ضد روان پریشی و آرامبخش مد نظر باشد، فنوتیازینی مثل تیوریدازین مناسب تر است و با توجه به این نکته که نیمه عمر آن در سالمندان ۲ برابر می شود، می توانیم آن را برای بیمار سالمند خود تجویز نمائیم. ولی اگر بتوانیم از اثر آرام بخشی دارو صرف نظر کنیم، هالوپریدول داروی مفیدتری است؛ اما باید بدانیم هالوپریدول مسمومیت بیشتری برای اکستراپیرامیدال بوجود می آورد. بنابراین از تجویز آن برای افرادی با سابقه بیماری اکسترا پیرامیدال باید خودداری کرد.

کلرپرومازین هم اغلب به دلیل اثرات آلفا بلوکری که از خود نشان می دهد، موجب هیپوتانسیون ارتواستاتیک در افراد سالمند می شود. بروز این عارضه در سالمندان ۲ برابر افراد غیر سالمند می باشد.

برای درمان مانیا در سالمندان، لیتیم داروی بسیار خوب و مناسبی محصوب می شود که دفع کلیوی دارد. در مصرف این دارو باید به این نکته توجه داشت که مدرهای تیازیدی، پاکسازی لیتیم را به شدت کاهش می دهند. بنابراین در سالمندانی که مدرهای تیازیدی مصرف می کنند، باید از میزان تجویز لیتیم کاست.

ب: داروهای ضد افسردگی

اگر بنا باشد از یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای قدیمی تر استفاده کنیم،داروهائی با اثر آنتی موسکارینی ضعیف تر مثل نورتریپ تیلین یا دزی پرامین مناسب ترند. دزی پرامین متابولیت فعال ایمی پرامین است که عوارض آنتی کولینرژیکی بسیار کمتری دارد.

داروی آلپرازولام یک بنزودیازپین کوتاه اثر است که در بیماری افسردگی توام با اضطراب منع مصرف دارد. اما یک ضد اضطراب خوب برای مصرف کوتاه مدت در سالمندان به حساب می آید.

داروی دیگر پاروکستین است که به طور اختصاصی مهار کننده باز جذب سروتونین بوده شبیه فلوکستین عمل می کند و بصورت داروی منفرد با صبحانه خورده می شود. این دارو درسالمندانی که دچار وسواس، اختلالات ترس و ترس از مکانهای باز و جمعیت هراسی هستند بسیار خوب پاسخ می دهد.

داروی Bupropion(welbutrin) ضد افسردگی سه حلقه ای مناسبی است که در آغاز درمان با بی قراری شدید، اضطراب و بیخوابی همراه است. برای کاستن از این عوارض و نیز کاهش خطر تشنج، افزایش میزان تجویز دارو باید به تدریج صورت گیرد.

یکی از داروهای ضد افسردگی مناسب در سالمندان ونلافاکسین است که به عنوان یک مهار کننده باز جذب سروتونین شناخته شده است.

۴- داروهای ضد آلزایمر

از آنجا که بیماری آلزایمر مشکلات زیادی در جوامع بشری پدید آورده است، از سوی محافل پزشکی توجه زیادی به امر دارو- درمانی در این دسته از بیماران صورت گرفته است.اولین دارو تاکرین با فرمول تتراهیدروآمینو آکریدین (THA) می باشد.

هنگام تجویز تاکرین به این موارد باید توجه کنیم:

۱- سیگار القاء کننده آنزیم های میکروزمال کبدی است و غلظت خون تاکرین را تا حد زیادی کاهش میدهد

۲- حضور غذا در معده، جذب تاکرین را ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش میدهد

۳- در مورد تداخلات داروئی تاکرین با داروهائی چون سایمتیدین و تئوفیلین گزارشات زیادی وجود دارد.

داروی دیگری که برای درمان آلزایمر مورد استفاده قرار می گیرد دونپزیل است که مانند تئوستیگمین، مهار کننده اختصاصی استیل کولین استراز  می باشد.

تهوع، استفراغ، سردرد، سنکوپ نادر، برادیکاردی، بی قراری، بثورات جلدی و حالتهای تهاجمی، عوارض جانبی دونپزیل محصوب می شوند. داروئی که در سالمندان بیشتر از دونپزیل طرفدار دارد، داروی ریواستیگمین است

۵- داروهای قلبی- عروقی(ضد فشار خون)

تیازیدها در سالمندان برای مرحله اول درمان، یک معالجه منطقی محسوب می شوند. اما باید بخاطر داشته باشیم در این افراد به دلیل میزان وقوع بیشتر آریتمی، نقرس، دیابت و… مسمومیت های ناشی از مصرف این داروها که منجر به هیپوکلسمی و هیپرگلیسمی میشوند، گاه مشکل ساز هستند.

مهار کننده های  بتا به علت کاهش ظرفیت تنفسی در سالمندان بالقوه خطر ناکند و باید به احتیاط مصرف شوند. برای درمان فشار خون شدید، ایمنی و موثر بودن متیل دوپا و هیدرالازین به اثبات رسیده است. مهار کننده های کانال کلسیم داروهای مناسب وموثری هستند که اگر با توجه به پاسخ درمانی مناسب تنظیم شوند، بی خطرند، از میان مهار کننده های  کلسیم به داروی آملودیپین به عنوان یک داروی بسیار مناسب برای درمان در سالمندان می توان اشاره نمود. کارودی لول یک مهار کننده بتا است که نسبت به دیگر مهار کننده های بتاعوارض کمتری دارد. در اینجا لازم است به این نکته اشاره کنیم که اثرات ضد درد وارپامیل کاملاً به اثبات رسیده، آن را با آسپیرین قابل مقایسه می دانند.

۶- داروهای ضد افزایش چربی خون

از میان این داروها استاتین ها را نام می بریم. با توجه به مصرف بالای داروهای جم فیبروزیل و نیکوتینیک اسید در سالمندان که غلظت استاتین ها را بالا می برند و افزایش خطر میوپاتی و ضعف شدید عضلانی را به همراه دارند، مصرف توام استاتین ها با این داروها خطرناک می باشند.

۷- داروهای اینوتروپیک مثبت

در سالمندان، نیمه عمر دیگوکسین ۵۰% افزایش می یابد، زیرا پاکسازی آن توسط کلیه ها کاهش می یابد. علائم مسمومیت ناشی از مصرف دیگوکسین یعنی هیپوکلسمی ،هیپومنیزیومی و مسمومیت هایی که کمتر شایع هستند مثل دلیریوم، تغییرات دید و اختلالات مربوط به غدد درون ریز در سالمندان بیشتر از جوانان پدید می آیند.

لازم است یادآوری کنیم که مصرف همزمان سیزاپراید با دیگوکسین باعث ایجاد بی نظمی های شدید در ضربان قلب که شامل تاکی کاردی، فیبریلاسیون و طولانی شدن موج QT است. می شود.

۸- داروهای آنتی آریتمی

با افزایش سن، پاکسازی کینیدین، پروکائین آمید و لیدوکائین کاهش یافته، نیمه عمر آنها افزایش می یابد. از تجویز دیزوپیرامید در این گروه سنی باید خودداری کرد. زیرا اثر ضد موسکارینی این دارو منجر به اشکالات دفع ادرار در مردان شده، اثرات اینوتوپیک منفی آن منجر به نارسائی احتقانی قلب می شود.

۹- داروهای ضد التهاب

۱- به طور کلی NSAID ها با دقت بسیار برای افراد سالمند تجویز شوند. زیرا موجب مسمومیت هائی می شوند که سالمندان نست به آنها بسیار آسیب پذیر هستند.

مصرف این داروها می تواند آسیب های جدی کلیوی در برداشته باشد.

۲- امروزه ثابت شده است که در میان NSAID های قدیمی تر همان داروی ایبوپروفن برای سالمندان ایمن تر می باشد.

داروی ضد التهابی دیگری که مصرف بالائی دارد و برای بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید و استئو آرتریت تجویز می شود، داروی سلکوکسیب است که به طور انتخابی از مسیر سیکلواکسیژناز ۲ عمل می کند و سنتز پروستاگلاندین را مهار می نماید. بنابراین این دارو خاصیت ضد پلاکتی بسیار ناچیزی دارد و برخلاف NSAID های دیگر، بویژه در سالمندان عوارض گوارشی بسیار کمتری پدید می آورد.

با توجه به مباحث مذکور به این نتیجه می رسیم، هر چه در مورد داروها و دارو درمانی در سالمندان بیشتر بدانیم، هم مشاوران بهتری برای آنان خواهیم بود و هم در دوران پیری خودمان، بهتر خواهیم توانست از خویشتن مراقبت نمائیم.

جمع بندی و نتیجه گیری

بطور کلی روند پیری یا تغییراتی در عملکردهای بیولوژیک شناختی ، رفتاری همراه است. مطالعات نشان داده اند که مصرف داروها با دوزهای متداول درمانی در افراد سالمند در بسیاری از موارد موجب بروز اثرات شدیدتر  در این بیماران می گردد.

بنابراین در دارو درمانی سالمندان لازم است که علاوه بر سایر نکات متداول برخی توجهات خاص را نیز در نظر داشت از جمله تجویز حداقل تعداد اقدام دارویی در شروع درمان یا حداقل دوز ممکنه و سپس افزایش تدریجی مقدار مصرف بر حسب نیاز توجه به وجود همزمان اختلالات دیگر که بر فارکوکپتنیک و خصوصاً دفع دارو از بدن تأثیر گذارند نظیر عملکرد کلیوی و کبدی و مانیتور کردن وضعیت بیمار بطور مرتب در کنار این اقدامات ضروری است قبل از تجویز دارو شرح حال کاملی از بیمار گرفته در خصوص کلیه داروهای مصرفی اطلاع حاصل شود تا از این طریق از شدید عوارض و یا بروز تداخلات دارویی جلوگیری به عمل آید.

میکرواینجکشن چیست ؟

به طور کلی در روش میکرواینجکشن (ICSI)، یک اسپرم در محیط آزمایشگاه داخل یک تخمک تزریق می شود که به دنبال آن لقاح و تقسیم سلولی صورت می گیرد و جنین تشکیل می شود. میکرواینجکشن نیز مانند IVF شامل چند مرحله تحریک تخمدان،‌ تخمک گیری، تزریق اسپرم داخل تخمک و لقاح و انتقال جنین است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در مرحله اول برای تحریک تخمدانها، از داروهای هورمونی استفاده می شود. تزریق عضلانی آمپول HMG تخمدانها را برای رشد فولیکول تحریک می کند و تزریق عضلانی آمپول HCG باعث بلوغ تخمک ها و انجام تخمک گذاری می شود.

در مرحله دوم عمل تخمک گیری با یکی از دو روش لاپاراسکوپی یا با مشاهدات سونوگرافی از طریق واژینال امکان پذیر است که در پژوهشکده  رویان این کار با استفاده از روش دوم انجام می گیرد.

در روش دوم نیازی به بیهوشی نیست و با یک بیهوشی کوتاه مدت یا بی حسی موضعی قابل انجام است. با استفاده از دستگاه سونوگرافی پزشک فولیکول ها را مشاهده می کند و با سوزن های مخصوص مایع فولیکولی همراه با تخمک کشیده می شودکه به این عمل اصطلاحا پانکچر می گویند.

در مرحله سوم ابتدا سلولهای دور تخمک به کمک آنزیم جدا می شود سپس اسپرم به داخل تخمک تزریق می شود. در عمل میکرواینجکشن نیز برای افزایش درصد موفقیت چندین تخمک لقاح می یابد لذا تعداد جنین های تشکیل یافته زیاد است که اگر این جنین ها کیفیت مطلوبی داشته باشند تعدادی از آنها با صلاحدید زوج منجمد و نگهداری می شوند تا در صورت نیاز برای بارداری های بعدی از این جنین ها استفاده شود.

در مرحله چهارم و پایانی نیز نیازی بیهوشی عمومی نیست. جنین به وسیله یک کاتتر به داخل رحم منتقل می شود و یکی دو ساعت بعد از انتقال جنین بیمار مرخص می شود.

حدود ۱۰-۱۵ درصد زوج‌ها نابارور هستند و در اغلب موارد نیاز است از روش‌های کمک باروری -که در اصطلاح علمی به آن‌ها (Assisted Reproductive Techniques)ART می‌گویند- استفاده شود. روش‌های کمک باروری انواع بسیار زیاد دارند که از بسیار ساده شروع و به بسیار پیچیده ختم می‌شوند. باید دانست که هر زوجی نیازهای مخصوص به خودشان را دارند و باید روش مناسب همان زوج را به آن‌ها پیشنهاد کرد.

میکرواینجکشن ( ICSI ) مانند IVF و IUI یکی از روش‌های کمک باروری (ART) است. برخلاف آی یو آی (IUI) که در آن اسپرم‌های مرد توسط لوله‌ای وارد رحم خانم می‌شوند، در IVF و ICSI، تخمک خانم با اسپرم مرد در خارج از بدن، در محیط آزمایشگاه باهم ترکیب می‌شوند و پس از لقاح، جنین حاصله در داخل رحم خانم گذاشته می‌شود. تفاوت IVF و ICSI در نحوه لقاح یافتن تخمک است.

در IVF اسپرم در معرض تخمک قرار داده می‌شود تا خودش وارد تخمک شود درحالی‌که در ICSI اسپرم با سوزن مخصوص به داخل تخمک وارد می‌شود. ICSI مخفف کلمه Intra Cytoplasmic Sperm Injection است که ترجمه فارسی آن تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم می‌شود.

این تکنیک برای اولین بار در بلژیک در سال ۱۹۹۲ برای درمان ناباروری مردان استفاده شد و موفقیت ناشی از آن تحول عمده‌ای در درمان ناباروری با علت مردانه ایجاد نمود.

خصوصاً در مواردی که امکان انجام تلقیح اسپرم به داخل رحم (IUI) و لقاح خارج رحمی (IVF) وجود نداشته و یا نتایج لقاح در سیکل‌های IVF قبلی منفی بوده باشد؛ استفاده از این روش می‌تواند امیدهای تازه‌ای در زوجین برای موفقیت ایجاد نماید. معمولاً این روش در بیمارانی که اسپرم آن‌ها از نظر تعداد و شکل دارای کیفیت پایینی است، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در تمام مواردی که شرایط رسیدن اسپرم به تخمک در رحم فراهم نباشد مانند بسته بودن لوله‌های رحمی، چسبندگی‌های حفره لگنی، تعداد کم اسپرم و تحرک پایین اسپرم از روش ICSI استفاده می‌شود. میزان موفقیت این روش برای هر انتقال جنین در مراکز درمان ناباروری، بر اساس شرایط آزمایشگاه جنین شناسی و دقت متخصصین زنان در روند درمان، همچنین وضعیت اسپرم و تخمک و سن زن مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. با توجه به شرایط گوناگون، میزان موفقیت در هر بار انجام عمل انتقال جنین متفاوت است و معمولاً بین ۳۰-۴۰ درصد می‌باشد.

IVF شامل چه مراحلی است؟

در روز عمل، تخمک تحت یک بیهوشی کوتاه و موقت از زن گرفته می‌شود. نمونه اسپرم از مرد گرفته‌شده و در آزمایشگاه آندرولوژی شسته شده آماده استفاده برای انجام ICSI می‌گردد.

اسپرم پس از آماده سازی، توسط جنین شناس به داخل تخمک تزریق می‌شود و سپس تخمک‌های تزریق‌شده با اسپرم همسر، در آزمایشگاه جنین شناسی درون دستگاه ״انکوباتور״ که محیطی مشابه رحم مادر را فراهم می‌سازد در دمای سی و هفت درجه و در محیط کشت مناسب، به مدت ۴۸-۷۲ ساعت قرار می‌گیرد.

به تخمک لقاح یافته، جنین گفته می‌شود. جنین تک سلولی شروع به تقسیم می‌کند و یک جنین چند سلولی ایجاد می‌شود. معمولاً جنین پس از ۴۸ تا ۷۲ ساعت هنگامی که به مرحله۴-۸ سلولی رسید به رحم زن منتقل می‌شود تا در آنجا لانه گزینی کند و بارداری انجام شود.

جهت افزایش شانس بارداری ٬ بیش از یک جنین درون رحم قرار داده می‌شود که این رویکرد گاه منجر به چندقلوزایی می‌گردد.

بروز چندقلوزایی به سن مادر (در زنان جوان تر احتمال چندقلوزایی بیشتر است) و تعداد جنین‌های انتقال‌یافته بستگی دارد. در یک خانم ۲۰ تا ۲۹ ساله، با سه جنین انتقال‌یافته، احتمال چندقلوزایی ۴۶ ٪ است.

به طور کلی می‌توان مراحل انجام عمل ICSI را به پنج مرحله تقسیم کرد: مرحله اول:

تحریک تخمک‌گذاری

مرحله دوم: جمع‌آوری تخمک‌ها
مرحله سوم: تهیه و آماده سازی اسپرم
مرحله چهارم:‌ لقاح و رشد جنین در محیط آزمایشگاه
مرحله پنجم: انتقال جنین به داخل رحم

تحریک تخمک‌گذاری:

با تجویز داروهای محرک تخمک‌گذاری در تخمدان‌های بیمار، تعداد زیادی فولیکول حاوی تخمک رشد می‌کنند. در حالت طبیعی در هر سیکل قاعدگی تعدادی از فولیکول‌های تخمدان شروع به رشد کرده ولی در مسیر رشد تنها یکی از فولیکول‌ها به مرحله بلوغ کامل رسیده و در فرآیند تخمک‌گذاری از تخمدان رها می‌شود و بقیه در این مسیر تحلیل رفته و از بین می روند.

ولی با تجویز داروهای باروری تعداد بیشتری از فولیکول‌های تخمدان رشد یافته و به بلوغ نهایی می‌رسند و زمینه برای جمع‌آوری تعداد تخمک بیشتر فراهم می‌آید.

با افزایش تعداد تخمک‌های جمع‌آوری شده تعداد جنین‌های حاصل افزایش‌یافته و در نهایت شانس باروری افزایش می‌یابد. برای تحریک تخمدان‌ها از هورمون‌های مختلفی به صورت دارو استفاده می‌شود تا چندین فولیکول در تخمدان بالغ شوند. فولیکول‌ها کیسه‌های پر از مایعی در تخمدان هستند که تخمک در آن رشد می‌کند و بالغ می‌شود.

تحریک تخمدان با استفاده از هورمون تحریک‌کننده فولیکولی (FSH) انجام می‌شود که به صورت خوراکی و یا تزریقی به بیمار داده می‌شود. داروهای تحریک تخمک‌گذاری در پروتکل‌های مختلفی به بیماران داده می‌شود که این پروتکل‌ها بر اساس سن و وضعیت بیمار متفاوت است این داروها ممکن است به تنهایی یا در ترکیب باهم استفاده گردند.

در اغلب اوقات داروهای تحریک تخمک‌گذاری در طی یک دوره ۱۰ روزه داده می‌شود. داروهایی که جهت تخمک‌گذاری استفاده می‌گردد شامل سوپرفکت، گنادوتردپین انسانی (HMG)، هورمون محرک فولیکول (FSH)، هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) و گنادوتروپین جفتی انسان (HCG) می‌باشد. این داروها ممکن است به تنهایی یا در ترکیب باهم استفاده گردد.

داروهای تحریک تخمک‌گذاری معمولاً از روز دوم یا سوم سیکل قاعدگی بر اساس برنامه درمانی شروع می‌شود و از روز هشتم با استفاده از سونوگرافی سریال و آزمایش خون روزانه، فولیکول‌های بالغ شناسایی می‌شوند.

در نهایت برای رسیدگی کامل تخمک و آزاد شدن آن‌ها، هورمون HCG تزریق می‌شود. حدود ۳۶-۳۸ ساعت بعد از تزریق HCG، تخمک‌گذاری رخ خواهد داد. این امر به تیم تخصصی IVF اجازه می‌دهد که زمان مناسب کشیدن یا آسپیراسیون تخمک (عمل پانکچر) را تعیین کنند.

جمع‌آوری تخمک‌ها:

مرحله بعدی پس از هورمون درمانی، گرفتن تخمک (عمل پانکچر) است. با تحریک تخمک‌گذاری تخمدان‌ها به اندازه پرتقال متوسط بزرگ‌شده و معمولاً در نزدیکی دیواره واژن قرار می‌گیرند این امر کمک می‌کند که پزشک تحت بیهوشی عمومی یا موضعی از طریق دیواره واژن تخمک‌ها را از تخمدان جمع‌آوری نماید.

عمل پانکچر غالباً با کمک مشاهدات سونوگرافی از طریق واژن (مهبل) انجام می‌شود. در این روش از مسیر واژینال با سوراخ کردن فولیکول‌ها، محتوای آن‌ها که تخمک و مایع فولیکولی است خارج می‌گردد. پزشک درحالی‌که وضعیت تخمدان را در صفحه تلویزیونی سونوگرافی تحت نظر دارد یک سوزن بلند را از طریق واژن وارد تخمدان نموده و تخمک‌های بالغ را به وسیله پمپ مکش جمع‌آوری می‌نماید.

در بعضی موارد استخراج تخمک از طریق لاپاراسکوپی انجام می‌گیرد. لاپاراسکوپی یک روش جراحی است که معمولاً نیاز به بیهوشی عمومی دارد. در این روش پزشک با استفاده از دستگاه لاپاراسکوپ قادر به مشاهده تخمدان‌ها و لوله‌های رحمی می‌شود و مستقیماً از تخمدان، با استفاده از دستگاه مکنده، فولیکول‌ها را تخلیه می‌نماید.

تهیه و آماده سازی اسپرم:

صبح روز جمع‌آوری تخمک‌ها، مایع منی از همسر بیمار تهیه و پس از شستشو و آماده سازی، اسپرم‌های سالم و بسیار فعال جدا می‌شوند.

لقاح و رشد جنین در محیط آزمایشگاه:

در این مرحله ابتدا سلول‌های دور تخمک به کمک آنزیم جدا می‌شود سپس اسپرم با سوزن مخصوص با کمک میکروسکوپ‌های بسیار پیشرفته به داخل تخمک تزریق می‌شود.

صبح روز بعد، جنین شناس تخمک‌های تزریق‌شده با اسپرم را بررسی می‌کند و در صورت لقاح برای مدت ۲۴ ساعت دیگر جنین‌ها داخل انکوباتور قرار می‌گیرند تا به مرحله ۴تا ۸سلولی برسند و آماده انتقال به رحم مادر گردند. تشکیل شدن جنین و تعداد و کیفیت آن‌ها بستگی به تعداد و کیفیت تخمک و اسپرم دارد.

انتقال جنین به داخل رحم این مرحله روش پیچیده‌ای نیست و بدون بیهوشی هم انجام می‌شود. در این روش جنین‌ها در یک وسیله لوله‌ای شکل نازک قرار می‌گیرند و از مسیر واژینال به رحم منتقل می‌شوند.

در موارد خاصی که انتقال جنین از راه واژینال مقدور نیست یا به صلاحدید پزشک انتقال جنین ممکن است با کمک لاپاراسکوپی انجام یابد که به این روش ZIFT گفته می‌شود. بسته به شرایط رحم، سن زن و کیفیت جنین‌ها، تعداد مناسبی از آن‌ها (حداکثر تا ۴ جنین) به داخل رحم زن انتقال داده می‌شوند.

معمولاً فرد دو ساعت بعد از انتقال جنین از مراکز درمانی مرخص می‌شود در بیشتر مراکز به افراد توصیه می‌شود سه روز در منزل استراحت مطلق داشته باشند به طوری که بیشتر روز را استراحت کرده و ترجیحاً از توالت فرنگی استفاده نمایند. پس از گذشت ۱۲ تا ۱۴ روز از انتقال جنین، مقدار هورمون HCG موجود در خون بیمار اندازه‌گیری می‌شود، افزایش این هورمون اولین نشانه‌ی بارداری است.

چه موقع جنین‌ها فریز می‌شوند؟

در صورتی که تعداد جنین‌های تشکیل یافته زیاد باشد، (و یا در موارد خاص همچون خطر تحریک بیش از حد تخمدان، خونریزی واژینال در هنگام انتقال یا قبل از آن و یا وجود ضایعاتی چون پولیپ و میوم در رحم که عمل انتقال را دچار مشکل نماید) به تشخیص جنین شناس و متخصص زنان، تعدادی از جنین‌ها در صورت رضایت زوجین فریز می‌شوند و چنانچه برای بار دیگر نیاز به تکرار سیکل درمانی وجود داشته باشد، تعدادی از جنین‌های منجمد شده از حالت انجماد خارج‌شده و به رحم مادر منتقل می‌گردند و در دوره‌های بعدی درمان، پروسه‌ی تحریک تخمدان و جمع‌آوری تخمک‌ها حذف خواهد شد.

مصرف دارو بعد از انجام انتقال جنین

هورمون پروژسترون نقش مهمی در لانه گزینی جنین در رحم و تداوم بارداری دارد. این هورمون از طرفی باعث استحکام لایه‌های رحم شده و از سوی دیگر انقباضات رحمی را کاهش می‌دهد. لذا تزریق پروژسترون و استفاده از شیاف واژینال آن باید به طور منظم، با دستور پزشک در طول بارداری ادامه یابد. پس از انجام دومین آزمون بارداری در صورت اطمینان کامل از عدم وقوع حاملگی لازم است مصرف آن با دستور پزشک قطع شود.

انجام عمل ICSI ممکن است چه عوارضی داشته باشد؟

– احساس درد در ناحیه‌ی شکم پس از انجام عمل تخمک کشی (پانکچر) ممکن است وجود داشته باشد که چنانچه با مصرف مسکن برطرف نگردد باید با پزشک مشورت کرد. – ممکن است لکه بینی یا خونریزی خفیفی طی یک تا دو روز بعد از عمل تخمک کشی دیده شود. چنانچه خونریزی به رنگ قرمز روشن و یا شدید باشد باید سریعاً با پزشک مشورت نمود.

– تا ۲۴ ساعت پس از انجام عمل تخمک کشی ممکن است بیمار دچار تهوع یا سرگیجه‌ی خفیف شود که معمولاً از عوارض داروهای بیهوشی است. اگر این حالت پایدار باشد باید با پزشک مشورت کرد.

– از آنجایی که در پاره‌ای از موارد تحریک بیش از حد تخمدان (هیپراستیمولیشن OHSS) رخ می‌دهد، لازم است بیمار به علائم این پدیده توجه داشته باشد. این علائم می‌تواند شامل بزرگ شدن شدید تخمدان، درد زیر شکم، تهوع و استفراغ، اتساع شکم و افزایش وزن به دلیل ورم (اِدِم) باشد.

درصورت بروز این علائم، فرد باید حدود ۸ لیوان آب در روز بنوشد و بلافاصله با کارشناسان مرکز ناباروری تماس بگیرد. این پدیده گرچه بسیار نادر است ولی می‌تواند برای بیمار بسیار خطرناک باشد و با لخته شدن خون در عروق به مغز و ریه‌ها آسیب برساند.

نشانگان تحریک‌پذیری بیش از اندازه‌ی تخمدان‌ها (OHSS) پی آمد پاسخ بیش از اندازه‌ی تخمدان‌ها به داروهای باروری است. به طور معمول به ۸ تا ۱۰ فولیکول نیاز هست، اما گاهی فولیکول‌های بیشتری رشد می‌کنند. این وضعیت ممکن است فقط با اندکی ورم همراه باشد یا ناراحتی‌های بیشتری پدید آورد و گاهی فرد را به بیمارستان بکشاند.

پزشکان در بررسی‌های آغازین می‌کوشند آن دسته از زنانی را که ممکن است به چنین عارضه‌ای دچار شوند، شناسایی کنند. مصرف دقیق داروهای باروری نیز می‌تواند از بروز آن پیش‌گیری کند. همچنین، در جریان مصرف داروها چند بار سونوگرافی انجام می‌شود تا پزشکان روند رشد فولیکول‌ها را پی گیری کنند و اگر نشانه‌هایی از بروز نشانگان تحریک‌پذیری بیش از اندازه‌ی تخمدان‌ها، دیدند، از مقدار مصرف داروها بکاهند.

– در روش ICSI مثل هر روش دیگر کمک باروری (ART) خطر حاملگی چند قلوبی وجود دارد. چندقلوزایی عاملی نامطلوب است زیرا خطر زایمان زودرس و مرگ‌ومیر را در جنین‌ها افزایش می‌دهد.

– خطر بارداری در لوله‌های تخمک بر (لوله‌های فالوپ) به جای رحم نیز وجود دارد. این بارداری بیرون از رحم چنانچه تشخیص داده نشود، می‌تواند خطرهایی به همراه داشته باشد. از این رو، پس از مثبت شدن آزمون بارداری از مادر می‌خواهند که دو هفته‌ی دیگر به سونوگرافی برود تا از این راه از سلامت بارداری و این که جنین درون رحم یا بیرون از آن است، آگاه شوند.

بارداری پس از لقاح در لوله‌ی آزمایش همانند بارداری معمولی پیش می رود. با وجود این، مادران ممکن است احساس نگرانی بیشتری داشته باشند. هر سال بیش از یک میلیون نوزاد در جهان به روش لقاح در لوله‌ی آزمایش پدید می‌آیند و بررسی‌های گوناگون نشان داده است که مادران آن‌ها و خود آن‌ها هیچ مشکل جدی ندارند.

این روش تا چه اندازه موفقیت‌آمیز است؟

همه‌ی مراکز درمان ناباروری و نازایی امیدوارند که همه‌ی زوج‌هایی که لقاح خارج رحمی انجام می‌دهند با موفقیت و سلامتی بچه‌دار شوند. با وجود این، میزان موفقیت این روش در پیشرفته‌ترین مراکز جهان نیز کمتر از ۴۰ درصد است. میزان موفقیت در ایالات‌متحده‌ی آمریکا در هر بار لقاح خارج رحمی، به شرح زیر است:

۳۰ تا ۳۵ درصد برای زنان زیر ۳۵ سال
۲۵ درصد برای زنان ۳۵ تا ۳۷ سال
۱۵ تا ۲۰ درصد برای زنان ۳۸ تا ۴۰ سال
۶ تا ۱۰ درصد برای زنان بالای از ۴۰ سال

بر اساس نتایج اعلام‌شده در انجمن جنین شناسی و تولیدمثل اروپا (ESHRE) درصد موفقیت در حاملگی در سال ۲۰۱۰ با استفاده از روش میکرو اینجکشن ۳۲/۱درصد بوده است.

با وجود این، جای نگرانی نیست، چرا که کارشناسان می‌کوشند دلایل شکست را ریشه‌یابی کنند و با انجام دوباره‌ی روند لقاح در آزمایشگاهی سرانجام شادکامی را برای زوج‌ها به ارمغان آورند.

مزایا و محدودیت های این عمل

یکی از مزایای میکرواینجکشن این است که حتی اگر یک اسپرم سالم از مرد وجود داشته باشد این عمل قابل انجام است. مزیت دیگر میکرواینجکشن این است که اگر بیمار فاقد لوله های رحمی باشد نیز مشکلی در انجام این عمل به وجود نمی آید. اما محدودیت میکرواینجکشن آن است که میزان بارداری در زنان بالای ۴۰ سال به علت پایین بودن کیفیت تخمک های زن کاهش می یابد.

توصیه های ما برای مسافرت نوروزی شما

نوروز در راه است و عید نوروز فرصتی مناسب برای مسافرت است. اگر به هر دلیلی، تصمیم به مسافرت گرفته اید و یا در نظر دارید برای مدتی از محل دائمی تان دور شوید، در این صورت شرایط جدیدی را تجربه خواهید کرد که بر وضعیت جسمی اتان تأثیر می گذارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، برای آن که در طول سفر، این شرایط بر سلامتی و شادابی اتان تأثیر منفی نگذارد، بهتر است به این نکات توجه کنید:

قبل از شروع سفر، برنامه مسافرتتان را تنظیم کنید.

در این برنامه، مدت زمان مسافرت، مسیر دقیق  توقفگاه های بین راه را مشخص کنید.

همچنین بهتر است از وضعیت هوای مقصد و مسیر سفر، اطلاع کافی داشته باشید و مراکز امداد رسانی را در طول مسیر شناسایی کنید. پیش از ترک منزل، یک بار دیگر وسایل مورد نیاز در طول سفر را بازبینی کنید.

برای اطمینان از این که همه وسایل مورد نیاز را برداشته اید، قبلاً صورتی از آن ها تهیه کنید و از بردن وسایل اضافی و غیرضروری خودداری کنید.

با یاد و نام خدا سفرتان را شروع کنید. اگر با وسایل نقلیه عمومی مسافرت می کنید، برای سوارشدن، به موقع خود را به محل تعیین شده برسانید تا حوادث احتمالی باعث جاماندن شما نشود.

اگر با وسیله نقلیه شخصی مسافرت می کنید، آن را از لحاظ فنی کاملاً معاینه کنید و نقایص آن را برطرف سازید.

لوازم یدکی و ایمنی ضروری و لوازم پرمصرف نظیر شمع، پلاتین، تسمه پروانه و چرخ یدکی را به همراه ببرید و از مسافرت با خودروی معیوب جد اً بپرهیزید. از کافی بودن سوخت خودروی خود تا رسیدن به اولین جایگاه سوخت گیری مطمئن شوید و از حمل سوخت اضافی در صندوق عقب خودرو، به طور جدی خودداری کنید.

بکوشید مسیری را انتخاب کنید که آشنایی کافی با شرایط آن دارید. درغیر این صورت شرایط مسیر را از افراد آگاه و یا سایت معتبر مسیریاب سوسوسایت ( http://rah.sososite.org ) جویا شوید. سعی کنید آدرس این سایت در بخاطر بسپارید و در طول مسیر از خدمات آن استفاده کنید . اگر از مسیرهای برف گیر عبور می کنید، وسایل لازم مانند زنجیر چرخ و لباس گرم و مناسب نیز به همراه ببرید.

برای پیشگیری از سوانح رانندگی، در زمانی که مضطرب، ناراحت و خسته اید، رانندگی نکنید.اگر خواب آلوده هستید، خودروی خود را در محل مناسبی نگه دارید و استراحت کنید.

در هنگام بروز حادثه، آرامش خود را حفظ کنید، چون اگر با عجله و شتاب تصمیم بگیرید، مشکلات را بیشتر خواهید کرد. در توقف های اضطراری نیز، موارد ایمنی لازم را رعایت کنید.

باید توجه داشته باشید افرادی که دارای شرایط خاص هستند، باید در طول سفرشان از دستورهای ویژه ای پیروی کنند؛ مثلاً سفرهای هوایی برای زنان باردار در اواخر بارداری ممنوع است. در هر صورت،اگر شرایط جسمی و روحی خاصی دارید یا به بیماری خاصی مبتلا هستید، حتماً درباره نحوه مسافرتتان با پزشک خود مشورت کنید.

همیشه توجه داشته باشید که کودکان نسبت به تغییر شرایط محیط حساس تر هستند. بنابراین نسبت به کودکان در طول سفر، توجه بیشتری داشته باشید.

آب و غذای کافی به همراه داشته باشید و تا حد ممکن در طول مسافرت غذا را برای مصرف یک وعده غذایی تهیه کنید.

در صورت باقی ماندن غذا، آن را در ظرف سربسته، در مکان سرد نگه داری کنید. همچنین قبل از مصرف غذای باقی مانده آن را به مدت کافی حدود ۲۰ دقیقه حرارت دهید.

غذاهای خانگی مطمئن ترین غذا در طول سفر هستند.

اگر مجبور به صرف غذا در اغذیه فروشی ها و رستوران های بین راه هستید، از تهیه بهداشتی غذاها مطمئن شوید. در غیر این صورت از مصرف غذا در اماکن غیر بهداشتی دوری کنید، همچنیناز غذاهای بسته بندی شده استفاده کنید.

دقت کنید، قبل از خرید موادغذایی بسته بندی شده، حتماً به پروانه ساخت از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، و تاریخ تولید و انقضای محصول توجه کنید. همین طور کنسروها را قبل از مصرف حتماً بجوشانید.

در طی مسافرت از مصرف شیر و فرآورده های لبنی غیرپاستوریزه از جمله: خامه، کره، پنیر و کشک غیرپاستوریزه، خودداری کنید. اگر در مسافرت مجبور به استفاده از شیرخام غیرپاستوریزه شدید، حتماً آن را جوشانده و۱۰ دقیقه در حال جوش به هم بزنید.

حتماً از آب آشامیدنی سالم استفاده کنید. در صورتی که از سالم بودن آب مصرفی خود اطمینان ندارید، باید آن را جوشانده و سپس مصرف کنید.

مواد غذایی اتان را از دست فروشی ها و مغازه های غیربهداشتی تهیه نکنید.اسهال ۲۰ تا ۵۰ درصد مسافران را مبتلا می کند. برای پیشگیری از اسهال در مسافرت، از غذاخوری های غیربهداشتی استفاده نکنید و در تهیه و مصرف غذا و میوه، نکات بهداشتی را به دقت رعایت کنید.مصرف میوه و سبزی باید پس از شست و شوی کامل، به حد کافی انگل زدایی و گندزدایی شود.

در صورت ابتلا به اسهال در مسافرت، بکوشید مایعات بیشتری مصرف کنید و اگر به اسهال خونی یا اسهال همراه با تب بالا دچار شدید، حتماً به پزشک مراجعه کنید. همچنین در صورت ابتلا به اسهال در مسافرت، از مصرف خودسرانه داروها خودداری کنید، چون عوارض آنها زیاد است و اثری در کاهش دوره اسهال ندارند.

غذاهای خام و نیم پز ممکن است آلوده به عوامل عفونی باشند، بنابراین در مسافرت از مصرف آنها پرهیز کنید. علاوه بر این از مصرف موادغذایی، به ویژه نوشیدنی های دست فروشان در مسافرت بپرهیزید.

از هر۱۰ نفر ۹ نفر در طول زندگی خود دچار بیماری مسافرتی می شوند. این بیماری که در کودکان شایع تر است موجب تهوع، استفراغ و سردرد در افراد حساس می شود.

اگر به حرکت حساس هستید و به بیماری مسافرت دچار می شوید، سعی کنید در طول مسیر کاملاً به صندلی خودرو تکیه دهید و صندلی را به حال نیمه خوابیده قرار دهید. بهتر است در قسمتی از وسیله نقلیه قرار بگیرید که کمترین تکان را دارد؛ مثلاً در میانه اتوبوس، صندلی جلوی خودرو و کنار بال هواپیما.

اگر به بیماری مسافرت مبتلا هستید از درون خوردو به مناظر نگاه نکنید و یا اگر در قایق یا کشتی هستید به موج ها ننگرید و فقط به افق چشم بدوزید. بهتر است از بوهای تحریک کننده مانند سیگار دوری کنید. همچنین سعی کنید از شب قبل از مسافرت، کمتر غذا و نوشیدنی بخورید و در طول راه نیز شکم خود را نسبتاً خالی نگه دارید. فقط زمانی از دارو استفاده کنید که سایر توصیه ها برای شما مفید نبوده باشد.

این داروها را فقط با تجویز پزشک مصرف کنید. راننده خودرو نباید از این داروها استفاده کند؛ چون موجب کاهش هوشیاری و افزایش احتمال تصادف می شود.

سعی کنید در مسافرت یک کیف مخصوص وسایل و اقلام بهداشتی به همراه داشته باشید. در این کیف کارت یا دفترچه بیمه خدمات درمانی خود و هم سفرانتان و آخرین نسخه های پزشکی تان را بگذارید. همچنین اگرعینک اضافی دارید آن را همراه خود ببرید. بیماران قلبی هنگام مسافرت آخرین نوار قلب و نسخه خود را همراه داشته باشند.

اگر داروهایی را به طور مرتب مصرف می کنید، به مقدار کافی آنها را به همراه ببرید. اگر مبتلا به آسم، حساسیت، تشنج صرعی، بیماریهای قلبی، بیماری قند یا بیماری خاص دیگری هستید، هنگام مسافرت برچسب هشداردهنده روی پیراهن، گردن بند یا مچ بند داشته باشید.

در مسافرت مقداری داروهای اولیه مانند مسکن های ساده، پماد سوختگی، قرص مسافرت، محلول های ضدعفونی و وسایل زخم بندی در کیف بهداشتی خود همراه ببرید.

هنگام مسافرت، در کیف بهداشتی خود نام و نشانی نزدیک ترین اقوام و آشنایان خود را بگذارید. هنگام مسافرت، کودکان را تنها نگذارید. بهتر است برگه ای شامل نام و نشانی کامل در جیب آنان قرار دهید.

در هنگام سفر به کدام کشورها لازم است واکسن فلج اطفال دریافت کنیم ؟

فلج اطفال (poliomyelitis)، نوعی بیماری حاد ویروسی می‌باشد که دستگاه گوارش و در بعضی مواقع دستگاه عصبی مرکزی را درگیر می‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  راه انتقال این ویروس دهانی-دهانی و یا مدفوعی-دهانی می‌باشد . فلج اطفال در اثر آلوده شدن با پلیوویروس رخ می دهد. این ویروس یا از طریق تماس مستقیم فرد به فرد و یا از طریق تماس با خلط آلوده دهان یا بینی بیمار و یا از طریق تماس با مدفوع آلوده منتقل می شود.

ویروس پولیو از طریق دهان یا بینی وارد بدن می شود و در حلق و مجرای گوارشی تکثیر می شود و از طریق خون و مایع لنف در تمام بدن پخش می گردد.

در صورتی که قصد سفر به کشورهایی زیر را دارید لازم است واکسن فلج اطفال دریافت کنید :

کشور

توصیه  CDC

افغانستان

کامرون

اتیوپی

اسرائیل

کنیا

نیجریه

پاکستان

سومالی

سوریه

انجام واکسیناسیون فلج اطفال برای تمامی کودکان توصیه می شود. همچنین واکسیناسیون برای کودکان واکسینه نشده و یا ناقص واکسینه شده و بزرگسالان و کسانی که با وضعیت نامعلوم واکسیناسیون روبرو هستند .

بنین

جمهوری آفریقای مرکزی (CAR)

چاد

چین (تنهااستان سین کیانگ )

کشور مصر

گینه استوایی

گابن

عراق

اردن

لبنان

نیجر

جمهوری کنگو

سودان جنوبی

سودان

ترکیه

اوگاندا

یمن

توصیه به انجام واکسیناسیون فلج اطفال برای افرادی که در شرایط  خطر بالا در کشور مقصد هستند مانند کسی که با ویروس ها  سروکاردارد. افراد با شرایط احتمال تماس با ویروس مانند کار در مراکز بهداشتی درمانی شامل تماس مستقیم با بیماران، اردوگاه های پناهندگان، و یا دیگر گروه های  ارائه دهنده کمک های انسان دوستانه. واکسیناسیون توصیه می شود همچنین لازم است که کلیه کودکان واکسینه نشده و یا ناقص واکسینه شده و بزرگسالان و کسانی که با وضعیت نامعلوم از لطحاظ واکسیناسیون هستند ف تزریق واکسن صورت گیرد.

افغانستانی هایی که قصد سفر به کشور هندوستان را دارند لازم است کارت واکسیناسیون علیه پولیو داشته باشند

بهمن ۲۶, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : اخبار پزشكان بدون مرز, مشروح اخبار

دکتر ثریا دلیل وزیر صحت عامه افغانستان طی یک نشست مشترک خبری با سفیر کشور هندوستان در کابل، از آغاز روند تزریق واکسین فلج اطفال برای افغانستانی هایی که قصد سفر به کشور هندوستان را دارند، خبر داد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در همین حال برای تعدادی از افغانستانی ها که قصد سفر به کشور هندوستان را داشتند، واکسین پولیو OPV تزریق گردید.

وزیر بهداشت عمومی ، اظهار داشت که در پنج ولایت کشور و کابل، مراکز عرضه خدمات واکسن فلج اطفال تاسیس گردیده و این واکسن، برای تمام مسافرین اعم از بزرگسالان و خردسالان که از افغانستان به هندوستان سفر می نمایند، به طور رایگان تزریق گردیده و کارت واکسن مذکور که از اعتبار جهانی برخورداراست، برایشان صادر می شود که باید در موقع سفر به همراه داشته باشند.

دکتر دلیل افزود: از دو دهه پیش به این طرف، دولت ها و جامعه جهانی و سازمان بهداشت جهانی و یونیسف در جهت ریشه کنی فلج اطفال، تلاش های جدی را انجام داده اند.

تجربه جهانی نشان می دهد که ریشه کنی پولیو با اقدامات سهل و آسان، یعنی چکاندن دو قطره واکسن پولیو از طریق دهان، امکان پذیر بوده اما مبتلایان به این ویروس، با وجود پیشرفت طب قابل معالجه و درمان نمی باشند.

وزیرصحت عامه، هندوستان را یکی از کشورهای موفق در راستای محو پولیو عنوان نموده گفت: از سه سال پیش بدین سو، هیچ نمونه مثبت فلج اطفال در کشور هند ثبت نگردیده است و این امیدواری را تقویت می کند که در آینده، افغانستان نیز عاری از بیماری فلج اطفال اعلان گردد.

همچنان، آقای امرسنها سفیر کشور هندوستان در کابل، خواستار همکاری های هرچه بیشتر مردم افغانستان برای تطبیق این روند جدید گردیده و اطمینان داد که دولت هندوستان همکاری های خود را در عرصه های مختلف به ویژه در بخش بهداشت و درمان با مردم و دولت افغانستان، تداوم می بخشد.

بر اساس اطلاعات سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) ، هفت کشور (نیجیریه، پاکستان، افغانستان، کنیا، اسرائیل، اتیوپی و سومالی) در وضعیت بیشترین خطر انتقال پولیو از طریق مسافرین به سایر کشور ها قرار دارند و این سازمان به دولتها توصیه نموده تا مسافرین این هفت کشور، شش هفته قبل از مسافرت به کشور مقصد، واکسن پولیو را اخذ نمایند.

همچنان در زمینه از وزارت صحت عامه افغانستان خواسته شد تا در قسمت تعیین موقعیت مراکز عرضه این خدمات ، تهیه کارت واکسین و معرفی شهرت و نمونه امضاء موظفین ذیصلاح، اقدام و اجراات لازم نمایند که در پاسخ به آن، وزارت صحت عامه در پنج ولایت کشور که کنسولگری های هندوستان در آن وجود دارد، ۸ مرکز مخصوص واکسین را تاسیس نمود.

از جمله این مراکز، ۴ مرکز آن در ساحات مختلف شهر کابل، مانند شفاخانه صحت طفل اندراگاندی، کلینیک صحی حصه اول خیرخانه، پولی کلینیک مرکزی کابل واقع سینما پامیر و یک مرکز در محل صدور ویزه کشور هندوستان، تاسیس شده است. چهار مرکز دیگر در آمریت های معافیت کتلوی شهرهای جلال آباد، قندهار، هرات و مزار شریف فعال شده اند که تمام این مراکز از تاریخ ۱۳ ماه دلو سال روان به طور رسمی فعالیت های خود را آغاز نموده است.

نشانی مراکز عرضه خدمات واکسین پولیو برای افغانستانی های که به هند سفر می نمایند.

۱- کابل، شفاخانه صحت طفل اندرا گاندی، روبروی وزارت صحت عامه، شفاخانه صحت طفل اندراگاندی
۲- کابل، پولی کلینیک مرکزی کابل، سینما پامیر ، پولیکلینیک مرکزی، بخش واکسین
۳- کابل، مرکز صحی دولتی حصه اول خیرخانه، حصه اول خیرخانه، جوار شفاخانه افغان، مرکز صحی خیرخانه
۴- کابل، شرکت سیاحتی شهیر، شرکت شهیر، جوار حوزه دهم امنیتی، شهر نو کابل
۵- جلال آباد، جلال آباد، ریاست صحت عامه ننگرهار، آمریت معافیت کتلوی
۶- قندهار، ریاست صحت عامه قندهار، آمریت معافیت کتلوی
۷- هرات، ریاست صحت عامه هرات، آمریت معافیت کتلوی
۸- مزار شریف، ریاست صحت عامه بلخ، آمریت معافیت کتلوی

« Previous PageNext Page »