علائم و نشانه های شوک

شوک عبارت است از نقص عملکرد دستگاه قلبی ـ عروقی در خون رسانی به بافتهای حیاتی بدن به میزان کافی.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در حقیقت اگر جریان خون مویرگها مختل شود، اکسیژن رسانی و رسیدن گلوکز(ماده اصلی سوخت و تغذیه سلولها) به سلولها کاهش می‌یابد و دفع دی‌اکسید کربن (CO2) وسایر محصولات زائد از سلولها به مقدار کافی صورت نمی‌پذیرد.

کفایت مکانیسمهای جبرانی به مقدار و سرعت از دست رفتن خون بستگی دارد و معمولاً تا حدی مکانیسمهای جبرانی قادرند فشار خون را در محدوده طبیعی نگه دارند که خون از دست رفته بیش از ۱۵ تا ۲۰ درصد کل حجم خون و به عبارتی بیش از حدود یک لیتر نباشد.

علائم شوک بطور خلاصه عبارتند از:

تنگی شدید در مراحل اولیه.

رنگ پریدگی و سرد شدن پوست به علت تنگ شدن عروق خونی پوست.

نبض سریع به علت تندتر زدن قلب برای جبران شوک و بعد ضعیف شدن نبض.

احساس ضعف و غش در بیمار به علت کاهش خون رسانی به مغز و عضلات.

افت فشار خون فشار خون (در مراحل اول فقط در حالت ایستاده افت می‌کند ولی با پیشرفت شوک در حالت دراز کشیده نیز پایین است).

تنگی نفس شدید و تند شدن تنفس به علت ناکافی بودن خون از اکسیژن.

کاهش هوشیاری به علت کاهش خونرسانی به مغز.

پوست خاکستری آبی )سیانوز( به خصوص لبها. رنگ بستر ناخن و نرمه گوش)در صورت فشرده شد ن به سرعت برنمیگردد(

وقتی نبض در مچ محو می شود، تقریباً نیمی از حجم خون از دست رفته است . وقتی  نخ مانند , ضعیف شده است ممکن است بیانگر این موضوع باشد که  اکسیژ نرسانی به مغز کاهش پیدا کرده است .

همچنین در مراحل مختلف شوک و انواعی از شوک نظیر شوک عفونی یا حساسیتی

نشانه‌ها و علائم متفاوتند ولی به طور کلی علائم شوک عبارتند از :

رنگ‌پریدگی پوست- پوست سرد و مرطوب- نبض تند و ضعیف- تنفس تند و سطحی- کاهش فشارخون(علامت دیررس)- کاهش درجه حرارت بدن- مردمک‌های گشاد- تهوع و استفراغ- اضطراب- بی‌قراری- کاهش سطح هوشیاری یا بیهوشی- تشنگی- گیجی و منگی

عفونت لثه

نشانه های بیماری لثه یا همان عفونت لثه

به صورتهای مختلفی پدیدار می شود در مرحلۀ اولیه بوی بد دهان بیمار می باشد. البته همیشه بوی بد دهان دلیل بر عفونت لثه نمی باشد. (ممکن است ترشحات مخاط بینی، دستگاه گوارش نیز باعث بوی بد دهان شود).

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در مراحل بعدی ممکن است باعث خونریزی لثه شود. در این مرحله شخص متوجه می شود که از لثه هایش خون می آید.

هنگام مسواک زدن یا هنگام بیدار شدن از خواب متوجه خونریزی لثه ها می شود.

مرحله بعدی لق شدن دندانها وتخریب استخوانها

می باشد. این مرحله که مرحله حاد نیز می باشد عفونت باعث میشود که استخوانهای اطراف دندانها تخریب می شود در نتیجه دندان لق می شود.

هنگامی که مریض در مرحله اول و دوم به پزشک متخصص لثه مراجعه می کند جای امیدواری است که دندانها آسیب ندیده باشند ولی در مرحله سوم متأسفانه دندانها آسیب دیده و ممکن است فرد تعدادی از دندانهای خود را از دست بدهد.

در صورتیکه فرد هیچ اقدامی برای عفونت لثه انجام ندهد منجر به لق شدن تمام دندانها می شود. حتی عفونت ممکن است به قسمتهای دیگر هم سرایت کند.

عوامل بیماری لثه

عفونت لثه عوامل مختلفی دارد. مهمترین عوامل آن:

۱- قند خون

۲- عوامل وراثتی

۳- ضعیف بودن بهداشت دهان

عکس OPG درمان اولیه را شروع کرده که درمان اولیۀ شامل:

جرم گیری کامل زیر لثه و بالای لثه ۳ مرحله ای و مصرف دارو می باشد.  بعد از یک ماه فرد مبتلا برای اولین بار به پزشک متخصص مراجعه کرده در صورتی که بیماری فرد بهبود نشده باشد پزشک متخصص یا جراح لثه برای فرد تصمیم جراحی می گیرد.

ولی در صورتی که بهبودی حاصل شده باشد نیازی به جراحی نیست و در هر دو صورت فرد باید زیر نظر پزشک متخصص خود باشد.

مروری بر اختلالات نوک پستان

ترشح از نوک پستان

خروج ترشح از پستان زنی که شیر نمی دهد، ممکن است ناشی از علل متعددی باشد، غده های خوش خیم یا بدخیم در پستان، کیست و داروهای متعدد از جمله کلرو پرومازین و داروهای مشابه، قرص های ضد بارداری خوراکی، حاملگی، هورمون درمانی، تحریک مکرر پستان از عوامل مستعد کننده ترشح پستان هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در زنانی که ورزش می کنند ممکن است طی دویدن یا ورزش های هوازی ترشح پستان ایجاد شود. ترشح پستان اکثراً علامت خطرناکی نیست، ولی باید توسط پزشک یا فرد ارائه کننده ی مراقبت بهداشتی مورد ارزیابی قرار گیرد. از هر سه زن، یک نفر در اثر فشار دادن نوک پستان ترشح آبکی دارد که معمولاً طبیعی است ترشح سبز رنگ ممکن است نشان دهنده ی عفونت باشد.

هر نوع ترشح خود به خودی، مداوم و یا یک طرفه باید مورد توجه قرار بگیرد و توسط معاینه کننده بوسیله یک پنبه خشک مورد ارزیابی قرار گیرد.

ترشحات خونی ممکن است نشانه بدخیمی باشد ولی گاهی اوقات توسط رشد خوش خیم توده های شبیه زگیل در داخل مجاری ایجاد می شوند، ترشح از نوک پستان باید از نظر، وجود خون مخفی بوسیله آزمایش گایاک بررسی شود.

برای شناسایی اختلالات غیر طبیعی در داخل مجاری هم می توان از روش گالاکتوگرافی استفاده کرد. در صورتی که شک زیادی نسبت به وجود ضایعه باشد نمونه برداری از راه جراحی که برداشت مجرا نیز نامیده می شود ممکن است انجام شود.

عفونت های پستان

التهاب یا عفونت بافت پستان که معمولاً در زنان شیرده ایجاد می شود، هر چند ممکن است در زنان غیر شیرده نیز دیده شود.

عفونت ممکن است در اثر انتقال عامل عفونی توسط دست های بیمار یا عفونت های دیگر از شیر خوار مبتلا به عفونت دهان، چشم، یا پوست به پستان ایجاد شود.

عفونت پستان ممکن است در اثر انتقال عوامل عفونی از خون هم ایجاد شود.

با پیشرفت التهاب قوام پستان سخت یا خمیری شده و بیمار از درد شدید در ناحیه دچار عفونت شکایت می کند. در صورت خروج ترشحات چرکی، سرم، یا خون از نوک پستان، این قسمت باید مورد ارزیابی قرار گیرد.

درمان شامل مصرف آنتی بیوتیک و استفاده از سرمای موضعی برای تسکین ناراحتی است ممکن است آنتی بیوتیک وسیع الطیف برای مدت ۷-۱۰ روز تجویز شود.

بیمار باید از سینه بند راحت استفاده کند و کاملاً بهداشت شخصی را رعایت کند. استراحت کافی و مصرف مایعات فراوان بسیار مفید است.

التهاب همراه با قرمزی در پستان

عارضه ای غیر شایع است که معمولاً با حاملگی، صدمه، ضربه یا جراحی پستان همراه است، این عارضه سطحی است و در رگهای تخلیه کننده قسمت خارجی پستان موجب درد و قرمزی و سفتی می شود.

این توده معمولاً به صورت خطی است و حساس و قرمز است. درمان شامل مسکن و گرما است.

بیماری آسم چیست؟

آسم اختلالی است که در آن گاهی تنفس مشکل می شود و تنگی نفس به صورت متناوب رخ می دهد.

عبه گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، لائم و شدت بیماری آسم در افراد مختلف متفاوت است. برخی افراد مبتلا به آسم سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس را تقریباً هر روز دارند.برخی دیگر در فواصل بین حملات تنگی نفس علامتی ندارند.

برخی از ورزشکاران حرفه ای مبتلا به آسم هستند و طی ورزش شدید کمی احساس تنگی نفس می کنند، در حالی که برخی افراد حین ورزش معمولی دچار حمله شدید آسم شده و نیاز به درمان اورژانسی پیدا می کنند. به هر حال همه ی مبتلایان به آسم در این نکته مشترک هستند که مجاری هوایی در آنها به صورت غیر طبیعی متناوباً تنگ می شود.

بیشترین موارد آسم در حوالی پنج سالگی تشخیص داده می شود  به همین دلیل بیشتر افراد تصور می کنند که آسم بیماری کودکان است. اما احتمال کمی  نیز وجود دارد که افراد در سنین مختلف دچار این بیماری آسم شوند. برخی مطالعات بیان می کنند که احتمالاً ابتلا به عفونتهای تنفسی در کودکی احتمال ابتلا به آسم را کاهش می دهد.

به همین دلیل این بیماری در جوامع پیشرفته بیشتر از کشورهای در حال توسعه دیده می شود. اگر شما یک فرد بالغ مبتلا به آسم هستید  احتمالاً بیماری را از مدتها قبل داشته و خواهید داشت. هنوز مشخص نیست که چرا بیشتر کودکان مبتلا به آسم معمولاً در حوالی سنین بلوغ خوب می شوند و اگر بیماری آسم در این سنین خوب نشود احتمالاً  برای همیشه باقی خواهد ماند. اما شرایط بیماری را می توان به خوبی اداره کرد. اگر آسم به خوبی کنترل شود علائم بروز نمی کنند و می توان یک زندگی معمولی و مفید داشت.

آسم چگونه ایجاد می شود؟

در بیشتر موارد آسم در اثر تنگ شدن موقتی و برگشت پذیر مجاری هوایی ایجاد می شود. ولی در برخی افراد التهاب مجاری تنفسی در اثر آسم منجر به تغییرات دائمی می شود. مجاری تنفسی آسیب می بینند و به صورت برگشت ناپذیرو تنگ باقی می مانند.

در اثر این تغییر ظرفیت تنفسی کاهش می یابد. ممکن است سرفه و خس خس سینه در شرایط عادی وجود نداشته باشند ولی تستهای تنفسی کاهش توانایی ریه در خروج هوا را نشان می دهند. اگر باریک شدن مجاری تنفسی شدید باشد، حتی فعالیتهای ساده مانند بالا رفتن از پله ها ممکن است موجب تنگی نفس شود.

تغییرات دائمی راههای هوایی فقط در برخی افراد مبتلا به آسم رخ می دهد. ممکن است شدید بودن بیماری آسم، طولانی بودن مدت ابتلا و عدم درمان آسم با داروهای ضد التهابی علت آن باشد. برخی مطالعات نشان می دهند که در افرادی که آسم خفیف دارند احتمال آسیب دائمی و کاهش عملکرد ریه کمتر است.

علایم و عوارض آسم عبارت هستند از:

خس خس قابل شنیدن، افزایش ضربان قلب، سیانوز، کاهش فشار خون، اضطراب، ادم ریه، دِهیتدراتاسیون و سرفه ی خشک و سخت.

در صورت عدم درمان آسم، این بیماری می تواند به آسم مقاوم تبدیل شود که فرد را نیازمند بستری شدن در بیمارستان کرده و زندگی وی را به خطر می اندازد.

چگونه حمله آسم آغاز می شود؟

علت واکنشهای راههای هوایی در افراد مبتلا به آسم این است که راههای هوایی  در این افراد بسیار حساس است. هنگامی که راههای هوایی با محرکهای خاصی برخورد پیدا کنند بلافاصله واکنش نشان می دهند و تنگ می شوند.  در این صورت حمله آسم رخ می دهد. محرک حمله آسم می تواند هوای سرد، گرد و غبار همراه حیوانات خانگی، و جانداران میکروسکوپی مانند مایت که اکثرا در گرد و غبار لوازم منزل وجود دارد باشد. این عوامل موجب آغاز حمله آسم می شوند.

آسم چگونه تشخیص داده می شود؟

تنگ شدن مجاری تنفسی و تنگی نفس که چند دقیقه، چند ساعت و حتی چند روز طول می کشد می تواند نشان دهنده آسم باشد. حالت متغیر بیماری به تشخیص آن از سایر بیماریهای ریوی مانند برونشیت مزمن و آمفیزم کمک می کند. تستهایی نیز وجود دارند که به تشخیص بهتر کمک می کنند.

آسم چگونه درمان می شود؟

درمان آسم بر اساس دو روند گفته شده صورت می گیرد. یکسری از داروها باعث شل شدن عضلات دیواره راههای هوایی می شوند. برخی دیگر از التهاب مجاری هوایی جلوگیری می کنند و یا باعث کاهش یافتن التهاب می شوند.

داروهایی نیز هستند که هر دو کار را  با هم انجام می دهند. با کنترل دقیق بیماری آسم می توان زندگی موثر و مفیدی داشت. اگر مبتلا به آسم هستید، احتمال تنگ شدن راههای هوایی همواره وجود دارد. تنگی متناوب راههای هوایی منجر به آسیب دائمی می شود. با دوری از عوامل محرک و به کار گیری درمان مناسب تحت نظر پزشک می توان  آسم را کنترل کرد. درک مکانیسم بیماری به اندازه درمان در اداره بیماری اهمیت دارد.

توصیه های تغذیه ای برای بیماران مبتلا به آسم:

* از دریافت وعده های غذایی پُرحجم اجتناب کنید. افزایش حجم معده می تواند باعث تشدید حملات آسم شود.

* به منظور رقیق شدن ترشحات، آب و مایعات بیشتری مصرف کنید.

* مصرف مواد غذایی غنی از ویتامین های B6,A و روی را افزایش دهید.

* ویتامین C به دلیل دارا بودن خاصیت آنتی اکسیدانی نقش مهمی در بهبود عملکرد ریه های دارد. بنابراین، مقادیر بیشتری کلم بروکلی، گریپ فروت، پرتقال، فلفل شیرین، کیوی، آب گوجه فرنگی و گل کلم مصرف کنید.

* برخی مواد غذایی از قبیل سیب، پیاز، مرکبات و توت ها به علت وجود ماده ای به نام کوئرستین، در تنظیم فعالیت سیستم ایمنی بدن نقش دارند. سعی کنید در طول هفته، پنج بار یا بیشتر از این مواد استفاده کنید.

* منابع غذایی حاوی ویتامین E مانند مغزها را بیشتر مصرف کنید.

* در صورتی که مبتلا به آسم آلرژیک هستید، غذاهای آلرژی زا را حذف کنید. فقط ۴ درصد مبتلایان به آسم، دچار آلرژی غذایی هستند. غذاهایی که باید از رژیم غذایی این افراد (البته بسته به این که به کدام یک حساس هستند) حذف شوند، عبارت هستند از: شیر، تخم مرغ، غذاهای دریایی و ماهی.

بهتر است سولفیت ها نیز با احتیاط  مصرف شوند. سالیسیلات ها به ندرت مشکل زا هستند، اما در ۲ درصد بیماران، آسم را تشدید می کنند.

* مصرف اسیدهای چرب امگا ۳ مفید است. گردو و ماهی از منابع خوب این اسیدهای چرب می باشند. البته در صورت ابتلا به آلرژی غذایی به ماهی، مصرف ماهی باید از رژیم حذف شود.

- کافئین از طریق شل کردن ماهیچه ها، مجاری هوایی را باز می کند. مصرف ۲ تا ۳ لیوان چای در روز می تواند برای بزرگسالان مفید باشد.

پیشگیری آسم کودکان

چون حملات آسم کودکان برعکس آسم بزرگسالان ۸۰ درصد با ورود آلرژن از خارج به بدن کودک مستعد بروز می کند برای پیشگیری باید عوامل را بشناسیم و از آنها اجتناب کنیم .

عوامل در پیشگیری از آسم عبارتند از :

۱ – عوامل غذایی ۲ – عوامل عفونی ۳- عوامل زیست محیطی ۴- تجویز دارو

۱- عوامل غذایی : بروز آسم زیر دو سال دلالت بر آسم شدید دارد و در این سن آلرژن های غذایی اهمیت بیشتری دارند و هر چه سن بالاتر رود بتدریج بدن سازگار شده و از اهمیت آنها کاسته می شود و بر اهمیت عوامل دیگر افزوده می شود.

این عوامل عبارتند از : شیر و لبنیات گاو – گوشت گاو – تخم مرغ – شکلات – ماهی و میگو – سوسیس و کالباس – نوشابه -= انواع کنسرو و گوشت های مانده – انواع سس ها – توت فرنگی – گوجه فرنگی – آلبالو و گیلاس – انگور- خربزه – هندوانه- هلو بادمجان – عسل – گردو – بادام زمینی و پسته  می توانند حساسیت زا باشند . تاکید روی تداوم استفاده از شیر مادر تا حد امکان و استفاده از شیر و لبنیات گوسفند و بز و شیر سویا در زیر دو سالگی و از میوه جات سبب توصیه می شود .

۲- عوامل عفونی : الف : عفونت های ویروسی مثل عفونت ویروسی سن سی تیال تنفسی ( RSV ) و پاراآنفلوانزا و ویروس سرماخوردگی .

ب : عفونت های چرکی : مثل سینوزیت – آنژین چرکی – آدنوئید و عفونت ریه سبب تکرار و تداوم آسم می شوند برای احتراز از برخورد زیاد کودک با اجتماعات متراکم جلوگیری کرد و بهتر است از ماسک استفاده کنند.

درمان آسم در کودکان

کودکان مبتلا به آسم،مانند افراد بالغ آسمی،باید یک پزشک را برای درمان آسمشان انتخاب کنند.درمان شامل تست حساسیت،یافتن راههای کاهش مواجهه با موادی که آسم را ایجاد می کنند،و دریافت دارو می باشد.

کودکان کم سن به کمک والدین و سایر افراد خانواده برای کنترل آسمشان نیاز خواهند داشت.کودکان بزرگتر میتوانند یاد گیرند از خودشان مراقبت کنند و برنامه خود-درمانی شان را با نظارت کمتر انجام دهند.

داروهای آسم برای اطفال شبیه انواعی است که بالغین مصرف می کنند،ولی مقادیر کمتر است.اطفال مبتلا به آسم ممکن است به یک اسپری زوداثر(یا”رهابخش”) برای حمله ها و درمان روزانه برای کنترل آسم شان نیازمند باشند.کودکان با آسم متوسط یا شدید باید استفاده از یک پیک فلومتر را جهت کمک به کنترل کردن آسمشان یاد بگیرند.استفاده از یک پیک فلو متر می تواند بسیار مفید باشد،زیرا کودکان اغلب برای توصیف علائم خود مشکل دارند.

والدین باید نسبت به علائم احتمالی آسم در اطفال ،مانند سرفه شبانه،سرماخوردگی مکرر،خس خس،یا سایر مسائل تنفسی هوشیار باشند.اگر حدس می زنید کودک شما آسم دارد، یا آسم کودکتان خوب کنترل نشده است، طفلتان را برای معاینه و آزمایش به دکتر ببرید.

پزشکتان داروهایی بر اساس علائم و نتایج آزمایش برای کودکتان انتخاب می کند.اگر کودکتان آسم دارد،نیاز دارید برای پیگیری مرتب و اطمینان از اینکه کودکتان داروها را صحیح مصرف می کند به دکتر مراجعه کنید.

گلو درد چرکی چیست ؟

گلودرد چرکی وجود ترشحات سفید چرکی بر روی لوزه‌های کامی است. مهمترین عاملی که باعث گلودرد چرکی می‌شود و نیاز به درمان آنتوبیوتیکی پیدا می‌کند باکتری از خانواده استرپتوکوک است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گلو درد چرکی عفونت گلو و لو زه ها به وسیله باکتریهای از نوع استرپتوکوک می باشد که به نام گلو درد نوع استرپتوکوکی شناخته می شود .

گلودرد استرپتوکوکی از طریق تماس نزدیک با فرد بیمار منتقل می‌شود. گرچه برای تایید ابتلای فرد به گلودرد استرپتوکوکی، لازم است آزمایشی موسوم به کشت حلق انجام گیرد. اما معمولا بدون این آزمایش، موارد احتمالی گلودرد استرپتوکوکی را می‌توان از روی نشانهها تشخیص داد. مصرف آنتی بیوتیک می‌تواند برای فرد مبتلا به گلودرد استرپتوکوکی مفید باشد.

آنتی بیوتیک‌ها داروهایی هستند که باکتری‌ها را از بین می‌برند. این داروها اغلب برای پیشگیری از بروز عوارضی نظیر تب رماتیسمی استفاده می‌شوند و کمتر برای کاستن از دوره بیماری مصرف می‌شوند.

گلودرد استرپتوکوکی بدون درمان معمولاً چند روز باقی می‌ماند. درمان با آنتی بیوتیک معمولاً باعث می‌شود تا نشانه‌ها ۱۶ ساعت زودتر ناپدید شوند. دلیل اصلی درمان با آنتی بیوتیک، کاستن از احتمال ابتلا به بیماری‌های خطرناک‌تر است. مثلاً، نوعی بیماری قلبی به نام تب رماتیسمی یا تجمع چرک در گلو موسوم به ورم پشت حلقی. مصرف آنتی بیوتیک در بازه زمانی ۹ روز از شروع بروز نشانه‌ها بیشترین کارآیی را دارد.

نشانه های گلو درد چرکی چیست ؟

۱- گلو درد و سوزش در ناحیه گلو به خصوص در هنگام قورت دادن غذا

۲- تب

۳- تورم و دردناک شدن غدد لنفاوی در ناحیه گردن

۴- احساس خستگی و کوفتگی بدن

۵- لوزه ها متورم شده و اغلب با نقاط چرکی پوشیده می شوند .

۶- ناحیه سقف دهان قرمز رنگ و ملتهب می شوند .

* توجه : سرفه ، گرفتگی صدا، آبریزش بینی از نشانه های گلو درد چرکی نبوده و بیشتر ویروسی می باشد .

نحوه انتقال گلودرد چرکی چیست ؟

انتقال عفونت استرپتوکوکی ازطریق ریز قطرات ، هنگام عطسه و سرفه در فرد دارای گلو درد چرکی صورت  می گیرد

.مدت زمان دوره کمون  ( دوره پنهان) چه مدت می باشد ؟

دوره کمون ( از زمانی که عفونت وارد بدن می شود تا زمانیکه علائم دیده می شود ) این بیماری ۳-۱ روز می باشد .
جهت تشخیص نوع استرپتوکوک می توانیم از گلو یک نمونه کشت گرفته شود .

بعد از ۲ روز جواب قطعی کشت آماده می شود .

درمان گلودرد چرکی نوع استرپتوکوکی چیست :

۱- درمان یا به صورت تزریقی و یا به صورت خوراکی است .

اگر درمان بصورت تزریقی باشد یک دوز پنسیلین تزریقی و در صورت درمان به صورت خوراکی به  مدت ۱۰ روز پنی سیلین خوراکی تجویزمی شود .

طول مدت بیماری گلو درد چرکی چند روز می باشد ؟

در صورت مصرف آنتی بیوتیک ۲۴ ساعت بعد از شروع مصرف آنتی بیوتیک علائم کاهش می یابد .

اما در صورتی که آنتی بیوتیک جهت بیمار شروع نشود علائم ممکن است چند هفته به طول بینجامد .

قابل توجه والدین محترم :

در صورت بروز گلو درد در کودکان تا ۲۴ ساعت از رفتن به مدرسه خودداری شود.

در صورتی که درمان گلو درد چرکی به صورت ناکامل و یا درمان با آنتی بیوتیک انجام نشود عواقب آن چه  می باشد ؟

۱- تب روماتیسمی

۲- آسیب به کلیه ها

۳- آسیب به قلب

تب روماتیسمی چیست ؟

تب روماتیسمی یک مشکل بسیار جدی است که می تواند به دنبال درمان نامناسب گلو درد چرکی و یا عدم در یافت  آنتی بیوتیک ایجاد گردد .

علائم تب روماتیسمی شامل نشانه های زیر می باشد :

۱- نارسایی دریچه های قلب

۲- درد و تورم مفاصل

۳- حرکات غیر ارادی بدن

۴- تب

۵- راشهای پوستی

تب روماتیسمی معمولاً ۵-۲ هفته بعد از عفونت گلو ایجاد می شود .

آسیب به کلیه ها چگونه است ؟

از عوارض دیگر گلو درد چرکی صدمه به کلیه ها می باشد که این مشکل ۱۰ روز بعد از عفونت استرپتوکوکی درمان نشده خود را نشان می دهد که ممکن به نارسایی موقت و یا دائم کلیه بینجامد .

نشانه های آن شامل :

۱- کاهش میزان ادرار

۲- ادرار تیره رنگ

۳- ورم خفیف اطراف چشم ها

۴- خستگی

چگونه از عوارض عفونت استرپتوکوکی جلوگیری نماییم ؟

۱- جهت تشخیص به پزشک مراجعه نماییم و از خود درمانی بپرهیزیم .

۲- در صورت تجویز آنتی بیوتیک تزریقی قبل از تزریق حتماً تست پنی سیلین انجام شود .

نکته :

در صورت سابقه ی حساسیت به پنی سیلین حتماً  به پزشک معالج خود اطلاع دهید .

۳- توجه داشته باشید در صورتیکه ازآنتی بیوتیکها ی خوراکی استفاده می کنید

طول مدت درمان ۱۰ روز    می باشد دارو را طبق دستور پزشک و سر ساعت مشخص شده مصرف کنید . اگر علائم بیمار شما در ابتدای درمان بهبود یافت طول  مدت درمان را کامل کنید .

۴- در صورتی که پزشک تشخیص دهد عامل ایجاد گلو درد ویروسی است نیاز به درمان با آنتی بیوتیک نمی باشد . لذا جهت جلوگیری از مقاومت میکروبی به پزشک پیشنهاد تجویز آنتی بیوتیک ننمائید .

۵- افرادی که دچار تب روماتیسمی شده اند باید جهت پیشگیری از مشکلات بعدی تا ۴۰ سالگی  و یا تا پایان عمر طبق نظر پزشک به صورت دوره های مشخص از آنتی بیوتیک ها استفاده نمائید .

طریقه دادن اکسیژن به وسیله سند بینی

بهمن ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

هدف :

۱- دادن اکسیژن با غلظت کم یا متوسط

۲- پیشگیری از تحریک مخاط بینی و حنجره

وسایل لازم:

۱- سند مخصوص بینی به شماره های ۱۰ – ۸ برای کودکان، ۱۲ – ۱۰ برای خانمها و ۱۴ – ۱۲ برای آقایان

۲- لوله رابط

۳- لوله لاستیکی بلند

۴- شیشه محتوی آب مقطر استریل جهت مرطوب کردن اکسیژن

۵- مانو متر اکسیژن جهت سیلندر

۶- سیلندر محتوی اکسیژن

۷- علامت سیگار کشیدن ممنوع

۸- ماده نرم کننده محلول در آب بر روی گاز

۹- یک لیوان آب ساده

۱۰- چسب و قیچی

۱۱- کش لاستیکی  – سنجاق قفلی

۱۲- چراق قوه و چوب زبان

طریقه عمل :

۱- دستور پزشک را جهت اطلاع از میزان اکسیژنی که باید جریان داشته باشد کنترل کنید .

۲- وسایل را بدین طریق در اطاق پانسمان آماده کنید .

الف : توجه کنید که سیلندر اکسیژن حتماً تا   حجم پر باشد .

ب: ظرف محتوی آب مقطر را که جهت مرطوب کردن اکسیژن بکار می رود تا   حجم پر کنید .

ج: یک سر لوله لاستیکی بلند را به ظرف محتوی آب مقطر و سر دیگر آنرا به وسیله لوله رابط به سند بینی متصل کنید .

د: پیچ کنترل اکسیژن بر روری مانومتر در حد ۳ لیتر در دقیقه باز کنید برای امتحان کردن سر سند را داخل لیوان آب بگذارید اگر حباب تولید شود دلیل بر این است که جریان برقرار است ، سپس پیچ کنترل را ببندید .

۳- وسایل را به کنار تخت بیمارببرید سیلندر اکسیزن را در محل مناسبی در کنار تخت بیمار قرار دهید .

۴- جریان عمل را برای بیمار شرح دهید و او را از نکات ایمنی مورد نیاز مطلع کنید.

۵- علامت سیگار کشیدن ممنوع را در محلی که در معرض دید همگان باشد قرار دهید .

۶- بیمار را در مناسب ترین وضعیت قراردهید. معمولاً وضعیت نیمه نشسته برای بیمار راحتر است .

۷- دستها را به خوبی بشویید .

۸- چسب لکوپلاست را در قطعات مناسب ببرید .

۹- حد فروع رفتن سند بینی را به وسیله اندازه گرفتن فاصله بین نوک بینی تا نرمه گوش به صورت یک خط مستقیم مشخص کرده و با چسب باریکی علامت گذاری کنید.

۱۰- نوک سند بینی را با نرم کننده محلول در آب چرب کنید بدین صورت که سند را به صورت دورانی روی گازآغشته به ماده نرم کننده بچرخانید .

هرگز از روغنهای معدنی یا وازلین جهت چرب کردن سند استفاده نکنید زیرا که در صورت ورود به ریه باعث تحریک ریه و ایجاد ذات الریه می گردد.( برای لغزنده ساختن سند از خیساندن آن در آب سرد هم می توانید استفاده کنید).

۱۱- قبل از وارد کردن لوله به بینی جریان اکسیژن را درحد ۳ لیتر دردقیقه برقرار کنید ( برقرار کردن جریان اکسیژن ازانسداد سند بینی بوسیله ترشحات موجود در بینی جلوگیری خواهد کرد ) برای وارد کردن سند باید سر بیمار را بطرف بالا نگهداشته وسند را بطرف پایین وارد کنید .

۱۲- سند بینی را به آرامی وارد سوراخ بینی کنید تا محل مارک گذاری شده بر روی سند به ابتدای سوراخ بینی برسد ،اکنون از بیمار بخواهید که دهان خود را باز کند ،در این زمان نوک سند به مجرای حلقی دهانی رسیده ودرکنار زبان کوچک دیده خواهد شد .

۱۳- اکنون سند را کمی بیرون بکشید تا نوک آن دیگر در مجرای حلقی دهانی دیده نشود ( قرار گرفتن سند دراین حالت از بلعیدن هوا بوسیله بیمار جلوگیری می کند) .

۱۴- سند را بوسیله چسب بصورت بیمار در کناربینی وگونه ثابت کنید .

۱۵- جریان اکسیژن را در حد تجویزشده توسط پزشک تنظیم کنید .

۱۶- عکس العمل فوری بیمارنسبت به دریافت اکسیژن را بررسی کنید وبه او کمک کنید تا خود را با این وضعیت تطبیق دهد .

۱۷- لوله رابط را به لباس بیمار ویا به بالش او بوسیله کش لاستیکی  سنجاق قفلی ثابت کنید ،دقت کنید لوله بتواند در داخل حلقه کش حرکت کند تا در صورت تغییر وضعیت بیمار سند از بینی خارج نشود .

۱۸- شروع اکسیژن درمانی وعکس العمل بیمارنسبت به درمان شامل زمان ،روش ومیزان جریان اکسیژن را ثبت کنید .

تبصره :

۱- حتی الامکان وسایل برقی را از اطاق خارج کنید .

۲- مرتباً به بیمار سر بزنید تا از کار سند ومیزان اکسیژن مصرفی مطمئن شوید .

۳- اگر بیمار بطور مداوم از اکسیژن استفاده می کند ،هر ۸ ساعت یک بار سند را عوض کرده ودر سوراخ دیگر بینی قرار دهید .

۴- مراقبت مداوم دهان وبینی ضروری می باشد .

۵- جریان ۸- ۳ لیتر اکسیژن در دقیقه غلظتی در حدود ۵۰ – ۳۰  درصد اکسیژن را تامین خواهد کرد .

۶- در مواردی که از اکسیژن مرکزی جهت اکسیژن درمانی استفاده میگردد ،با استفاده از فلومتر می توان میزان جریان اکسیژن را تنظیم کرد .

طریقه گذاردن سند فولی

بهمن ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

هدف :

۱- گذاشتن سند فولی برای بیمارانی که قادر به دفع نیستند .

۲- در بیمارانی که عدم کنترل ادرار دارند مانند بیماران فلج .

۳- قبل وبعدازعمل هایی مانند برداشتن پروستات وترمیم پرینه ویاعمل هایی که روی مقعد انجام می گیرند.

وسایل لازم :

۱- کلیه وسایل مورد نیازبرای سنداژ

۲- سرنگ ۲۰ – ۵ میلی لیتری بسته به حجم بالن فولی برای متسع کردن بالن فولی همراه با سوزن یا رابط مناسب با انتهای مجرای مربوط به بالن .

۳- آب استریل یا سرم فیزیولوژی استریل

۴- کیسه پلاستیکی مخصوص جمع آوری ادرار همراه با لوله مربوط

۵- قیچی ،چسب لکوپلاست ،سنجاق قفلی

۶- دو عدد سند فولی استریل به جای سند نلاتون دراندازه مناسب، ۱۸ – ۱۶ جهت

بزرگسالان

طریقه عمل :

۱- ضمن بازکردن بسته استریل سنداژ،سوزن ،سرنگ ویکی از سندهای فولی را بازکرده برروی ست وسایل استریل قرار دهید .

۲- قبل از اجرای مرحله پانزدهم از روش سنداژ، سند فولی را امتحان کنید بدین ترتیب که با توجه به حجم مناسب بالن سند، ۳۰ – ۵ میلی لیتر آب مقطررا درون سرنگ کشیده بالن فولی را تزریق کنید. تا مطمئن شوید که بالن فولی سوراخ نیست وخوب کارمی کند سپس آن را خالی کنید.

۳- سایر مراحل را طبق دستورات قبل انجام دهید .

۴- قبل از اجرای مرحله ۲۳ پس از اینکه مثانه خالی شد با سرنگ مقدار ۳۰ – ۵ میلی لیتر بسته به حجم بالن آب مقطرکشیده درون بالن فولی تزریق کنید .

۵- سند فولی را به کیسه پلاستیکی استریل وصل کنید .کیسه را درمحلی پایین تراز بدن بیمارثابت کنید .

۶- دستکش ها را بیرون بیاورید وسند فولی را با چسب به بدن بیمار وصل کنید بدین ترتیب که در خانمها به ران و در آقایان به شکم متصل کنید .

۷- برای جلوگیری از کشش لوله لاستیکی می توانید با استفاده از سنجاق قفلی آن را به ملافه تشک بیمار ثابت کنید . دقت کنید فشاری بر روی لوله وارد نیاید .
۸- سایر مراحل را طبق دستورات سنداژعمل کنید.

دلیل گذاشتن سند فولی و مشاهدات خود را ثبت و گزارش کنید

طریقه جمع آوری نمونه ادرار تمیز

بهمن ۷, ۱۳۹۲ توسط :   موضوع: : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

سنداژ ادراری بیمار زن و مرد

هدف :

۱- گرفتن نمونه ادرار استریل برای تشخیص بیماری
۲- خالی کردن مثانه درمواقعی که بیمارقادربه ادرار کردن نباشد .
۳- خالی کردن ادرار باقی مانده از مثانه .
۴- خالی کردن مثانه قبل از عمل جراحی .

وسایل لازم :

سینی بزرگ ویا ترالی حاوی

۱- بسته استریل مخصوص سنداژ شامل :

الف : دو عدد کاسه کوچک

ب : یک عدد رسیور
ج : چهارعدد حوله ویا شان پرفوره
د : پنبه گلوله شده به مقدار لازم
ه : گاز ۴ × ۴ یک یا دو عدد
و : پنس

۲- دو عدد سند نلاتون استریل به اندازه های مناسب (۱۶ – ۱۴ ) برای خانم ها ،(۱۸ – ۱۶ ) برای مردان (۱۰ – ۸ ) برای بچه ها .
۳- دستکش استریل به اندازه مناسب
۴- آب مقطر ومحلول ضد عفونی کننده معمول دربخش .
۵ – مشمع و رویه آن .
۶- پتوی حمام .
۷- چراغ پایه دار .
۸- پاکت کاغذی .
۹- ورقه کامل آزمایشگاه در صورت لزوم .
۱۰- ماده نرم کننده استریل .
۱۱- شیشه استریل جهت نمونه ی ادرار .
۱۲- ماسک وگان .
۱۳- لگن توالت – صابون در جا صابونی – لیف حمام  – لگن حمام .

طریقه عمل :

۱- دستور پزشک را یک بار دیگر بخوانید .
۲- دست ها را بخوبی بشویید .
۳- سینی یا ترالی را با سایر وسایل لازم وچراغ پایه دار به اتاق بیمار ببرید .
۴- جریان عمل را برای بیمار شرح داده و دوراو را پاراوان بگذارید .
۵- از پتوی حمام برای پوشش بیمار استفاده کرده ملافه¬ها را بطرف پایین تخت تا بزنید.
۶- چراغ را در محل مناسب قرار دهید .
۷- مشمع ورویه را زیر بیمار پهن کنید ،شلوار بیمار را خارج کنید ،لگن توالت را زیر بیمار قرار داده اعضا تناسلی بیمار را با لیف آغشته به آب وصابون شسته سپس لگن را برداشته واو را در وضعیت خوابیده به پشت یا به پهلو یا لیتاتومی قرار دهید .
۸- پاکت کاغذی را درجایی بگذارید که به آسانی بتوانید پنبه های استفاده شده را درون آن بریزید .
۹- دست های خود را بشویید .
۱۰- بسته استریل را باز کرده وبا استفاده از پنس استریل یا فور سپس استریل تعدادی از پنبه های استریل را در یکی از کاسه ها گذاشته ومقداری محلول ضد عفونی کننده روی آن بریزید .درکاسه دیگر تعدادی پنبه گذاشته وروی آن آب مقطر بریزید ،یکی از سندها را باز کرده ودرون سینی بگذارید کمی ماده نرم کننده بر روی یک عدد گاز استریل بریزید .
۱۱- بسته محتوی دستکش استریل را روی میز به طریقی که براحتی بتوانید از آن استفاده کنید باز کنید .
۱۲- قبل از پوشیدن دستکش استریل دقت کنید تمام وسایل در دسترس هستند وبیمار آماده می باشد.
۱۳- در حالی که در سمت راست بیمار ایستاده اید پتوی حمام را ازروی قسمت تناسلی بالا بزنید .
۱۴- دستکش ها را به طریق یاد داده شده بپوشید.
۱۵- شان پرفوره را روی بیمار بیاندازید، چنانکه از چهار حوله استفاده شود به ترتیب اولین حوله را زیر باسن بیمار، دومین حوله را روی پای دورتر، سومین حوله را روی پای نزدیکتر وچهارمین حوله را بر روی شکم قرار دهید .
۱۶- لب های بزرگ واژن را با استفاده از فور سپس و پنبه آغشته به محلول ضد عفونی کننده تمیز کنید .بدین ترتیب که هر گلوله پنبه را فقط یک بار از بالا به پایین بکشید پنبه¬های استفاده شده را درون پاکت کاغذی بیاندازید .
۱۷- با دست چپ (انگشت شصت وسبابه) لب¬های بزرگ واژن را باز کنید .با استفاده از فور سپس وپنبه آغشته به محلول ضد عفونی کننده لب های کوچک واژن را از بالا به طرف پایین بشویید.
۱۸- دست خودرا طوری حرکت دهید که انگشت سبابه و انگشت میانی شما بر روی لب¬های کوچک واژن قرار گرفته وبا باز کردن آنها از هم مجرای خروج ادرار را نمایان سازید سپس با استفاده از پنس وپنبه آغشته به محلول ضد عفونی کننده مجرای خروج ادرار را به خوبی از بالا بطرف پایین تمیزکنید .دقت شود هر پنبه لازم است فقط یک بار مصرف شود. برای نمایان شدن مجرای خروج ادرار بهتر است لب های کوچک واژن را بطرف بالا بکشید دقت کنید که دست شما تا پایین سنداژ لازم است در این وضعیت باقی مانده واجازه ندهید لب های کوچک واژن به هم نزدیک گردد .
۱۹- پنس را کنار گذارده، رسیور را در وسط پای بیمار نزدیک پرینه قرار دهید .
۲۰- سند را طوری با گاز ۴ × ۴ بردارید که اولاً دست شما در بزرگسالان در ۱۰ سانتی متری ودر کودکان در ۳ سانتی متری سرسند قرار گیرد .ثانیاً دست شما با سر سند تماس پیدا نکند ،نوک سند را با ماده لغزنده آغشته کنید .
۲۱- در حالی که انتهای سند داخل رسیوراستریل قرار دارد سر سند را به آرامی داخل مجرای ادرار ببرید .تا ادرار خارج شود معمولاً فرو کردن ۵ سانتی متر در بزرگسالان و۲٫۵ سانتی متر در کودکان کافی خواهد بود .
۲۲- پس از اینکه ادرار شروع  به خارج شدن کرد دست چپ خود را از لب های کوچک واژن برداشته وسند را درمحل ورود به مجرا نگه دارید .چنانکه تهیه نمونه ادرارجهت آزمایش لازم است اقدام کنید .
۲۳- پس از اینکه مثانه خالی شد ،سند را به آرامی بیرون آورده ودرون سینی قرار دهید .
۲۴- دستکش ها را به طریقه صحیح خارج کنید .
۲۵- بیمار را تمیز وخشک کنید وپس از برداشتن مشمع و رویه، لبا س را به بیمار بپوشانید و بیمار را در حالت آرامی قراردهید .
۲۶- وسایل را جمع آوری کرده، ترالی را به اتاق نظافت ببرید. ادرار بیمار را اندازه گرفته وسایل را شسته، ضدعفونی نموده، جهت استریل کردن به مرکز وسایل استریل بفرستید.

توجه:

۱- چنانکه درهنگام ورود سند به مجرای ادرار با مقاومتی روبرو شدید ازبیمار بخواهید نفس عمیق بکشد تا سند راحت تر وارد شود .چنانچه ورود سند امکان پذیر نگردید عمل را متوقف کنید .
۲- چنانچه سند وارد واژن گردید باید آن را عوض کرده واز سند دیگری استفاده کنید .
۳- پیشنهاد می گردد که هرگزدریکبارسنداژبیماربیشتراز۷۵۰ میلی لیتر ادرار ازمثانه خارج نکنید .
سنداژ ادراری بیمار مرد
۱۴- تا مرحله ۱۴ نظیر سنداژ بیمار زن اجرا خواهد شد .
۱۵- شان پرفوره را بر روی ناحیه پرینه بیمار طوری قرار دهید که آلت تناسلی بیمارخارج آن قرارگیرد درصورت استفاده ازحوله استریل اولین حوله را زیرآلت تناسلی و دومین را بالای آلت تناسلی قرار بدهید، بطوری که فقط آلت تناسلی خارج آن قرار گیرد.
۱۶- برای تمیز کردن مجرای ادرار آلت تناسلی را طوری با انگشت شصت وسبابه نگهدارید که براحتی بتوانید مجرای ادرار راشسته و تمیز کنید، در آقایان که ختنه نشده¬اند شستن قسمت زیرین پوسته اطراف وابتدای مجرای ادرار ضروری خواهد بود، برای شستن از پنس و پنبه آغشته به محلول ضدعفونی کننده استفاده کنید. شستن را ازمحل مجرا به اطراف به طور دورانی انجام داده، هر پنبه را فقط یک بار استفاده نموده وسپس در پاکت کاغذی بیاندازید .
۱۷- پنس را کنار بگذارید، رسیور را در وسط پای بیمار نزدیک آلت تناسلی قراردهید .
۱۸- سند را طوری با گاز ۴ × ۴ بردارید که اولاً دست شما در بزرگسالان در ۱۰ – ۸  سانتی متری ودر کودکان پسردر ۲٫۵ سانتی متری سر سند قرارگیرد .ثانیاً دست شما با سرسند تماس پیدا نکند .
۱۹- برای ورود سند لازم است آلت تناسلی بیمار را طوری در دست بگیرید که با بدن زاویه  ۹۰ درجه بسازد، ضمناً پوست سر آلت تناسلی را بطرف پایین بکشید سپس سر سند را به آرامی داخل مجرای ادرار کنید، تا ادرار خارج شود، معمولاً فرو کردن ۲۰ سانتی متر کافی خواهد بود .
۲۰- در صورتی که وارد کردن سند با مشکل مواجه شد می¬توانید:

الف: سند را به آرامی بچرخانید .

ب : از بیمار بخواهید که نفس عمیق بکشد .
ج : از بیمار بخواهید که سعی در ادرارکردن نماید تا اسفنکتربازشود .
د : در صورتی که هیچ یک از موارد فوق موثر نبود روش را متوقف کنید .
۲۱- پس از شروع خروج ادرار آلت تناسلی را بطرف پایین آورده دست خود را جهت نگهداری سند به محل ورود آن به مجرای ادرار منتقل کنید .
۲۲- مراحل ۲۳  الی آخر را شبیه به سنداژ ادراری بیمار زن ادامه می دهیم .

حشیش چیست ؟

حشیش ماده‌ایست که از ترشحات چسبنده گل، برگ و ساقه گیاه شاهدانه مؤنث به صورت صمغ به دست می‌آ‏ید، رنگ آن سبز تیره و گاهی قهوه‌ای مایل به سبز و تقریباً شبیه حنا است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، شاهدانه در حالت گیاهی، ماری‌جوانا و در حالت صمغی، حشیش یا گراس نامیده می‌شود. در اصل حشیش شکل خالص‌تری از ماری‌جوانا است.

روغنی که از صمغ شاهدانه تهیه می‌شود، خالص‌ترین حالت ماده توهم‌زای مصرفی است که از شاهدانه به دست می‌آید. تأثیر حشیش، ناشی از ماده‌ایست به نام T.H.C (تترا هیدرو کانا بینول) که یک ماده توهم‌زای طبیعی به شمار می‌‏رود.

مصرف پزشکی

حشیش به عنوان مسکن و ماده رفع بی خوابی که ایجاد آرامش می‌کند و THC و دیگر مشتقات برای درمان برخی از بیماریها از جمله آسم و صرع می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد، ولی در حال حاضر فقط در درمان حالت تهوع و استفراغ ناشی از شیمی تراپی در درمان سرطان، استفاده می‌شود.از نظر طبقه بندی فارماکولوژی، تضعیف کننده یا محرک سیستم اعصاب مرکزی است.

نام‌های دیگر

اصطلاحات عامیانه (به جای حشیش): بنگ، گراس، علف، ماری‌جوانا (فرم گیاهی)، سیگاری، جوینت، دوپ و… بنگ: به سرشاخه‌های گل‌دار یا به‌میوه‌نشسته و خشک‌شده بوته شاهدانه هم میگویند.

در کشور افغانستان نوعی مخلوط نوشیدنی از مواد مختلف و روغن شاهدانه ماده می‌سازند و مصرف می‌کنند که نشئگی آن با مصرف دودی متفاوت و طولانی و از ماندگاری بیشتری برخوردار است و مطابق با فتوای علمای مسلمان حلال است.

در رسالات مختلف در مورد حشیش آمده‌است: حشیش را چنانچه در آن چیزی بریزند که روان شود، پاک است.چرس: حشیشی که از رزین آماده شده از سرشاخه‌های گل‌دار و به ‌میوه‌ نشسته گیاه بالغ شاهدانه تهیه می‏شود و از انواع دیگر آن مرغوب‌تر است.

اثرات مصرف

توهم ذهنی
تغییر در درک رنگ و صدا
افزایش اشتها
سرخی چشمها
گیجی و بی‌توجهی به اطراف
تند شدن ضربان قلب و افزایش اضطراب
احساس تشنگی، خشک شدن و کف کردن بزاق دهان
آسیب حافظهٔ بلند مدت و حافظهٔ کوتاه مدت

اثرات کوتاه مدت:

باید دانست که اثرات حشیش با توجه به مقدار و نوع استفاده (کشیدن یا خوردن) متفاوت است. وضعیت جسمی و سلامت فرد از جمله وزن، اندازه، خلق و خوی فرد، درجه تحمل و… فرق می‌کند. اثرات کشیدن حشیش در عرض چند دقیقه پس از مصرف ظاهر می‌شود و ۲ تا ۴ ساعت باقی می‌ماند.

در صورت خوردن هضم آن به طور بطی و کند صورت می‌گیرد. لذا اثر آن به تدریج و طولانی تر می‌گردد، معمولا فرد پس از مصرف حشیش احساس آرامش و راحتی می‌کند، قوه درک و احساس او افزایش می‌یابد، رنگها به نظرش شفاف تر و روشن تر می‌آیند، صدها به نظر از فاصله دورتر به گوش می‌رسد.

به هر حال در ادراکات حسی به خصوص بینایی و شنوایی تحریف به وجود می‌آید، اشتها افزایش می‌یابد، مخصوصا در مورد غذاهای شیرین.

از اثرات کوتاه مدت دیگر مصرف حشیش عبارتند از: خواب آلودگی، قرمز شدن چشمها، افزایش ضربان قلب، خشکی دهان و گلو، گشادگی مردمک چشم، مختل شدن قوه حافظه و تمرکز فکری به طور موقت، اختلال درک زمان و مکان، اضطراب، افسردگی، هیجان، تحرک زیاد، تحریک پذیری، تند مزاجی، بی قراری، پر حرفی، خنده‌های بی دلیل، احساس طرد شدگی، ترس و وحشت، دگرگونی و تغییر شکل فضا و زمان – اختلال در هماهنگی و تعادل در راه رفتن، احتمالا اوهام که اغلب توام با حاپارانویایی به خصوص در مصرف مقدار زیاد آن همراه است.

دوز معمولی آن، مهارتهای کاربردهای ماشینی را لطمه می‌زند، از این رو به خصوص رانندگی در حین مصرف حشیش بسیار خطرناک است، ماده T. H. C. که ترکیب فعال حشیش است در بدن افرادی که تصادفات شدید رانندگی داشته‌اند و منجر به جراحات سختی گردیده، دیده شده‌است.

اثرات عمده بلند مدت:

تحقیقات نشان می‌دهد که اثرات سوء مصرف حشیش به خصوص در بین جوانان و بزرگسالان حتمی است از جمله: از دست دادن انگیزه و علایق، آسیب به حافظه و تمرکز فکر، عدم قابلیت رانندگی، کاهش قوای دفاعی بدن در برابر عفونتها و بیماریها، گیجی و سردرگمی، فقدان انرژی و… در اثر استفاده مرتب و مداوم حشیش پیش می‌آید.

هم چنین خطر ابتلا به برونشیت مزمن، سرطان ریه و بیماریهای دستگاه تنفسی در مصرف کنندگان منظم حشیش بیش از دیگر گروههاست. کشیدن سیگار ماری جوانا و حشیش آسیب شدیدی به دستگاه تنفسی می‌زند، زیرا تار موجود در آن، دو برابر قوی تر از تار موجود در سیگار معمولی است.

هم جنین عوامل ایجاد کننده سرطان در تار موجود در حشیش خیلی بیش از سیگارهای معمولی است.

مطالعات و تحقیقات نشان می‌دهد که رشد طبیعی بک نوزاد به وسیله مصرف مرتب حشیش یا ماری جوانا به وسیله مادر، در دوران بارداری می‌تواند به طور جدی آسیب ببیند.

آزمایشات بر روی حیوانات نشان داد که نوزادان حیوانات آزمایشگاهی که در دوران بارداری تحت مصرف این ماده قرار گرفته بودند، دارای برخی از ناهنجاریها و رفتار غیر عادی بودند،

در اثر مصرف مداوم وابستگی روانی و تحمل ایجاد می‌شود، نشانه‌های ترک شامل اضطراب، عصبانیت، از دست دادن اشتها و بی خواب و بد خوابی است .

نکاتی در مورد سوراخ کردن گوش ها

سوراخ کردن گوش؛ یکی از کارهای معمولی است که از گذشته ها رواج داشته و زنها و دخترها جهت استفاده از زیورالات برای زیبایی خود از این روش استفاده می کنند؛ اما امروزه نحوۀ سوراخ کردن گوش، از روش های سنتی به سمت روش های پیشرفته تغییر یافته و اکثر خانمها، چندین گوشواره را همزمان به گوش خود می آویزاند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بسیاری از جوانان دراین کار افراط به خرج می دهند. در بعضی کشورها علاوه بر دخترها ، پسران جوان نیز گوشها، بالای ابرو، بینی و حتی چانه خود را سوراخ نموده و درآن حلقه می آویزند؛ اما به این نکته باید توجه داشت که هرگاه این کار با در نظرداشت نکات صحیح انجام نشود، ممکن است سبب ایجاد بسیاری از عفونت ها گردد.

در اینجا نکاتی را یاد آورمی شویم که در نظرگرفتن آنها، جهت سوراخ کردن گوش، لازم بنظر می رسد:

• در اولین مرحلۀ سوراخ کردن گوش؛ مشخص نمودن مکان مورد نظر، حایز اهمیت است؛ چراکه قرار گرفتن سوراخ برروی غضروف نه تنها باعث ایجاد درد می شود، بلکه زمینه برای ایجاد بسیاری از عفونت ها را نیز مهیا می سازد که در درمان آن، انتی بیوتیک های معمولی هم موثر نخواهد بود و دربعضی حالات، سبب خونریزی مداوم می شود.

• هرگاه سوراخ برروی غضروف ایجاد شود؛ برای ترمیم سوراخ گوش باید مدت سه هفته آن را ضد عفونی کرد و با آب نیم گرم و صابون، شستشوداد.

• برای اینکه بعد از سوراخ کردن گوش، از ایجاد چسبندگی و ترشحات در اطراف سوراخ جلوگیری گردد؛ بهتراست گوشواره را در گوش بچرخانیم.

• زمانی که اولین بار گوشهای تان را سوراخ می کنید، سعی کنید تا از گوشواره هایی که فاقد فلز باشد، استفاده کنید. این کار، از میکروبی شدن سوراخ گوش جلوگیری می نماید.

• اکثر خانمها گوشهای شان را هنگام سوراخ کردن با سوزن، سوزن را به نمک و یا آب پیاز آغشته می نمایند تا سبب ضد عفونی شدن آن  شود؛ در حالیکه این کار صحیح نیست  وسبب ایجاد میکروب می گردد. میکروبهای موجود در سوزن، در اثر قرار گرفتن در آب جوش به مدت ده دقیقه و یا قرار گرفتن در الکل، از بین می رود.

• اگر در گوش خود دو یا سه سوراخ همزمان ایجاد کنید، این موضوع سبب می شود تا جای زخم ها دیرتر التیام یابند. پس بهتر است بعد ازآنکه زخم یک سوراخ التیام یافت، به ایجاد سوراخ بعدی اقدام نمایید.

• در بعضی حالات که گوشها با سوزن به شیوه غیر صحیح سوراخ می شود، سبب ایجاد دردهای طولانی در گوش می گردد، که باید هرچه زود تربه پزشک مراجعه نمایید.

• برای سوراخ کردن گوش به شکل صحیح، باید از وسیلۀ مخصوص آن که در زرگری ها وجود دارد، استفاده کنید. این وسیله، سوزن مخصوصی دارد که با الکل استریل گردیده است.

• پس از سوراخ کردن گوش، اطراف سوراخ را همه روزه با محلول ضد عفونی کننده پاک نمایید؛ به طوریکه محلول را برروی پنبه یا پارچۀ استریل بمالید وناحیه بین سوراخ و گوشواره را با آن پاک کنید.

• گوشواره ای را که درهنگام سوراخ کردن به گوش کرده اید، به مدت  ۴  تا  ۶  هفته از گوش خود بیرون نیاورید.

• تا زمانی که سوراخ گوشها کاملا ً خوب نشده است، از هیچ نوع تافت مو و یا عطر در اطراف گوش، استفاده نکنید.

• با گذشت یک روز از سوراخ کردن گوشها؛ ایجاد سرخی، التهاب و درد، علایم ایجاد عفونت در زخم است و باید به پزشک مراجعه نمایید.

« Previous PageNext Page »