شیوه “تغذیه درمانی” در بیماری بیش‌فعالی کودکان ، بسیار مفید است

هنگامی که “ریتا” ده سال تلاش برای پی بردن به مشکل پسرش را به یاد می‌آورد، اشک بر گونه‌هایش جاری می‌شود، اما وقتی توضیح می‌دهد تغییر رژیم غذایی چطور مشکل او را برطرف کرد لبخند بر لبانش نقش می‌بندد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاری فرانسه  ،  شیوه “تغذیه درمانی” در بیش‌فعالی بسیار مفید است ، خانم ریتا  (مادر یکی از این کودکان ) ،  پیوسته شاهد نوسانات رفتاری پسرش کریستوفر میان بیش فعالی و بی‌فعالیتی بود تا آنکه حذف چند ماده غذایی شامل شیر و غلات از رژیم غذایی او وضعیت را عوض کرد.

کریستوفر اکنون یک نوجوان طبیعی ‪ ۱۴‬ساله و یکی از ‪ ۲۳‬کودکی است که از اختلالات بیش فعالی رنج می‌برده‌اند. این کودکان در سالهای ‪ ۱۹۹۷-۱۹۹۶‬در شهر استاوانگر در شمال غرب نروژ تحت رژیم غذایی بدون شیر قرار گرفتند و گروهی از محققان و مربیان رشد و نمو آنها را تحت نظر قرار دادند.

این گروه به منظور اثبات فرضیه “کار لودویگ رایشلت” دانشمند اهل اسلو این تحقیق را انجام دادند. بر اساس این فرضیه یک اختلال سوخت وسازی تجزیه برخی پروتیین‌ها از جمله کازیین را دشوار می‌سازد. کازیین پروتیین موجود در شیر است و همان ماده‌ای است که فرایند پنیرسازی را میسر می‌سازد.

این اختلال سوخت‌وسازی می‌تواند به بروز اختلالات روانی نظیر اختلال بیش فعالی و کمبود توجه ‪ ADHD‬بینجامد.

“ماگنه نودلند” مربی مخصوصی که به هدایت این برنامه تغذیه‌ای کمک کرده است می‌گوید والدین یکی از کودکانی که چند روز پیش تحت این رژیم غذایی قرار داده شد، پس از گذشت تنها چند روز تغییر چشمگیر و مثبتی را در فرزندشان مشاهده کرده‌اند.

همه این ‪ ۲۳‬کودک که در زمان شروع تحقیق ‪ ۴‬تا ‪ ۱۱‬سال سن داشتند مشکوک به بیش فعالی و کمبود توجه بودند و میزان پپتیدها در ادرارشان غیرطبیعی بود.

تجمع پپتیدها که ترکیبات حاوی دو یا چند اسید آمینه هستند نشانه فقدان یا عدم فعالیت آنزیمی است که وجود آن برای تجزیه کامل برخی پروتیین‌ها ضروری است و این موضوع می‌تواند تاثیری نظیر مواد مخدر بر مغز بگذارد.

مطالعات بین‌المللی زیادی این اختلالات پروتیینی را با موارد اوتیسم و شیزوفرنی مرتبط شناخته‌اند. شمار روزافزونی از مطالعات نیز به ارتباط برخی موارد بیش فعالی کمبود توجه با مشکلات گوارشی اشاره کرده‌اند.

با این حال این فرضیه در محافل پزشکی با تردیدهای زیادی مواجه شده است بطوری که بسیاری از پزشکان معتقدند داروهایی نظیر ریتالین بهترین راه درمان این اختلال است.

نودلند اذعان می‌کند این طرح با تمام استانداردهای علمی مطابقت ندارد و مشکل اصلی را فقدان مطالعات جامعه درمورد شمار کودکان بیش فعال می‌داند که میزان پپتیدها در ادرار آنها غیرطبیعی است.

او می‌گوید اگر فقط ‪ ۱۰‬درصد کودکان دچار عدم توازن پروتیین باشند، هیچ دلیلی وجود ندارد که تمام مبتلایان به بیش فعالی کمبود توجه را تحت یک رژیم غذایی قرار دهیم.

کودکان شرکت‌کننده در این تحقیق در سال اول شروع مطالعه تحت یک رژیم غذایی سخت بدون کازیین قرار گرفتند که نتایج بسیار مثبت بود. ‪ ۲۲‬خانواده از ‪ ۲۳‬خانواده بهبودهای واضحی را در رفتار و تمرکز حواس فرزندانشان گزارش کردند.

شماری از کودکان به دلایل مختلفی از ادامه رژیم غذایی سرباز زدند و برخی تحت درمان دارویی قرار گرفتند. اما پس از گذشت هشت سال، شش کودک همچنان از مصرف تمام انواع لبنیات خودداری می‌کنند و در برخی گلوتن که در گندم، چاودار، جو، و تا حدودی جو دوسر یافت می‌شود حذف شده است.

نودلند می‌گوید تفاوت روشنی بین کودکانی که رژیم غذایی را ادامه دادند و کسانی که رژیم خود را متوقف کردند مشاهده می‌شود.

کریستین فاس یکی از مربیان شرکت‌کننده در این مطالعه می‌گوید به عنوان یک معلم وقتی می‌بینم کودکانی که تا دیروز نمی‌توانستند چیزی بیاموزند، اکنون آماده یادگیری هستند، عمیقا شاد می‌شوم.

او به طور نمونه آزمون کتبی یک پسر شش ساله را که در این تحقیق شرکت داشته است مطرح می‌کند.

از این کودک که به طور غیرداوطلبانه رژیم غذایی خود را قطع و اقدام به خوردن شیر کرده بود، خواسته شد اعداد را بنویسد. نتایج خطوط کج و معوج و ناخوانا بود. دو روز بعد دوباره رژیم غذایی بدون کازیین از سرگرفته شده و امتحان تکرار گردید، این بار ‪ ۴‬عدد واضح در یک خط صاف قابل مشاهده بود.

آن-ماری نیوس‌برگ که در این مطالعه همکاری داشته است می‌گوید در آزمون‌های هوش قبل و بعد از رژیم غذایی، نتایج بسیار متفاوتی بدست آمده است.

یکی از کودکانی که همچنان شیر و گلوتن نمی‌خورد، سیگ بیورن ‪ ۱۷‬ساله است. او می‌گوید هر گونه سهل‌انگاری در تغذیه بر عملکرد تحصیلی او تاثیر می‌گذارد.

این نوجوان، زمانی که یک ماده غذایی را که نباید بخورد مصرف می‌کند، تمرکز حواس برایش بسیار سخت می‌شود. او درحالی که تکه‌ای از کیک هویج بدون شیر و گلوتن می‌خورد، می‌گوید همیشه قبل از امتحانها به دقت رژیم غذایی‌اش را رعایت می‌کند.

او که در دوران پیش دبستانی یک کودک بیش فعال و دچار کندی رشد و نمو بوده است، اکنون جزو بهترین دانش آموزان کلاس است.

گرته مادر او شروع پیشرفت فرزندش را کند توصیف می‌کند و می‌گوید در آغاز یادگیری برایش بسیار دشوار بود، اما در دوران متوسطه بسیار پیشرفت کرده است.

گرته و ریتا تمایلی به افشای نام خانوادگی خود ندارند چرا که بیش فعالی باعث خجالت افراد می‌شود. گرته می‌گوید با رعایت رژیم غذایی این کودکان شبیه سایر همسالان خود هستند.

صدها کودک نروژی مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه در سالهای اخیر تحت رژیم غذایی بدون شیر قرار گرفته‌اند. اما به گفته فوسه بسیاری از پزشکان، والدین را از وجود چنین شیوه درمانی مطلع نمی‌کنند.

گرته می‌گوید ما می‌خواهیم وجود چاره دیگری را برای درمان بیش فعالی به اطلاع مردم برسانیم. والدین برای کسب این اطلاعات باید جستجوی زیادی کنند.

او می‌افزاید منظور من به عنوان یک مادر این است که مردم قبل از رو کردن به درمان دارویی، شیوه تغذیه‌ای را در مورد فرزندشان آزمایش کنند.