مروری بر بیماریهای پوست و مو (آلوپسي “ريزش مو” Alopecia ، موي بيش از حد Excessive hair ، ناخن در گوشت Ingrown toenail ، پارونيشي Paronychia ، سينوس پيلونيدال Pilonidal sinus )

فروردین ۲, ۱۳۸۷ توسط :   موضوع : بهداشت عمومي, بيماريهاي غير واگير شايع

آلوپسي (ريزش مو) Alopecia
ريزش قسمتي يا تمامي موها، به طور شايعتر موهاي روي سر ميباشد.
سن، جنس، ژنتيك و نحوه زندگي: عوامل خطري هستند كه به نوع بيماري بستگي دارند.

آلوپسي يا ريزش مو مي‌تواند در هر ناحيه‌اي از بدن رخ دهد، اما اصولاً زماني قابل توجه است كه سر را گرفتار مي‌كند. اين وضعيت ممكن است موضعي بوده، كه در آن موها به صورت پچهايي مي‌ريزند يا منتشر باشد كه در آن كل موهاي سر نازك شده يا دچار ريزش ميشوند. ريزش مو مي‌تواند موقتي يا دائمي باشد. آلوپسي هميشه همراه يك بيماري نيست، اما ممكن است باعث ناراحتي روحي شود.
علل بيماري:
شايعترين علت آلوپسي در مردان، حساسيت بيش از حد به هورمون تستوسترون است، كه منجر به الگوي مشخص ريزش مو (رجوع به طاسي مردانه) مي‌گردد. ريزش مو ناحيه‌اي، معمولاً به دليل آلوپسي آره آتا، كه يك بيماري خودايمني است، ميباشد و باعث ظاهر شدن نواحي بي‌مو روي سر ميشود.

 اين نواحي طاس، توسط موهاي شكننده و كوتاه احاطه شده‌اند. معمولاً موها در عرض 6 ماه دوباره شروع به رشد مي‌كنند، اما در موارد نادر، آلوپسي آره آتا مي‌تواند باعث ريزش دائمي همه موهاي بدن گردد.
شيوه‌هايي از آرايش مو كه باعث كشش موها ميشوند، يك علت شايع ريزش دسته‌اي مو است، اگر اين كشش مداوم باشد، ريزش مو ممكن است دائمي باشد. ريزش دسته‌اي مو ممكن است نتيجه يك اختلال نادر رواني باشد كه در آن موها به صورت اجباري كشيده ميشوند. سوختگيها يا اختلالات پوستي مثل حلقه كرمي، كه در آنها بر روي سر اسكار ايجاد ميشود، ممكن است باعث ريزش دسته‌اي مو شوند.
ريزش منتشر مو در افراد مسن طبيعي است. اين حالت همچنين ممكن است به طور موقت پس از حاملگي رخ دهد، همچنين يك عارضه جانبي شايع شيمي درماني نيز ميباشد. ساير علل نازك شدن مو شامل بيماريهاي حاد، استرس و سوء تغذيه ميباشند.
درمان بيماري:
پزشك احتمالاً قادر خواهد بود كه آلوپسي آره آتا را از روي ظاهر سرتان تشخيص دهد. اين بيماري معمولاً نيازمند درمان نمي‌باشد،‌ اما كورتيكواستروئيدهاي تزريق شده به نواحي كم مو، ممكن است در تسريع روند رويش دوباره مو، موثر باشند. در اكثر موارد ديگر ريزش مو، به محض درمان علت زمينه‌اي،‌ موها دوباره مي‌رويند. در ريزش موي دوران حاملگي، معمولاً حدود 3 ماه پس از زايمان، موها دوباره جايگزين ميشوند.
اگر سر شما داراي اسكارهاي پچي است، احتمال دارد جهت تشخيص علت زمينه‌اي نياز به نمونه‌برداري پوست داشته باشيد. نواحي اسكار‌دار ممكن است با كورتيكواستروئيدهاي موضعي يا داروهاي ضدقارچ درمان شوند، اما اگر ضايعه جدي بوده و فوليكولهاي مو را مبتلا كرده باشد، غير متحمل است كه موي جديدي رشد كند.

شوره Dandruff
پوسته ريزي بيش از حد در پوست سر ميباشد.
سن: در بالغين جوان شايعتر است.

جنس، ژنتيك و نحوه زندگي: عوامل خطر مهمي نيستند.

شوره يك وضعيت بي‌ضرر است كه در آن تسريعي در روند طبيعي ريزش سلولهاي مرده پوست از سر داريم. اين پوست مرده به صورت پوسته‌هاي سفيدي در مو تجمع مي‌يابند و گاهي باعث خارش ميشوند. اين وضعيت بيشتر از همه در بالغين جوان ديده ميشود و ممكن است منشايي براي ناراحتي‌هاي روحي باشد.
شوره بيشتر اوقات در نتيجه يك ارگانيسم قارچي كه در سر رشد مي‌كند، به وجود مي‌آيد. شوره بيش از حد درماتيت سبورئيك نام دارد، كه اختلالي است كه باعث التهاب و پوسته‌ريزي در پوست ساير نواحي بدن،‌ مثل صورت، قفسه سينه و پشت ميشود. شوره ممكن است همراه با التهاب پلكها باشد.
شما مي‌توانيد شوره را با شستن موهايتان، سه تا چهار بار در هفته با يك شامپوي داراي قطران يا شامپويي كه حاوي يك عامل ضدقارچ مثل سلنيوم سولفايد يا كتوكونازول باشد، درمان كنيد.
در صورتيكه، با وجود درمان، شوره پابرجا بماند، بايد با پزشكتان مشورت نماييد، زيرا ممكن است دچار يك بيماري پوستي مثل اگزما يا پسوريازيس باشيد كه سر را نيز گرفتار كرده است. اين اختلالات ممكن است نيازمند درمان اختصاصي با داروهاي تجويز شده از طرف پزشك باشند.

موي بيش از حد Excessive hair

رويش بيش از حد مو يا رويش مو در قسمتهايي كه به طور معمول نبايد وجود داشته باشد، است.
سن: فقط پس از بلوغ رخ مي‌دهد، با افزايش سن شايعتر ميشود.

جنس: در زنان شايعتر است.

ژنتيك: گاهي به صورت خانوادگي ديده ميشود.

نحوه زندگي: يك عامل خطر مهم نيست.

دو نوع، رويش بيش از حد مو وجود دارد: هيرسوتيسم (hirsutism) و هيپرتريكوزيس (hypertrichosis). هيپرسوتيسم فقط زنان را مبتلا مي‌كند. در اين حالت، موهاي بيش از حدي به ويژه بر روي صورت، تنه و اندامها به وجود مي‌آيد. اين نوع از رويش بيش از حد مو، در نزان مسنتر از 60 سال به ويژه زنان نژاد مديترانه‌اي، آسيايي، اسپانيايي و عرب، شايعتر است.
نوع دوم رويش بيش از حد مو، هيپرتريكوزيس است كه مي‌تواند هم مردان و هم زنان را مبتلا سازد. در اين وضعيت، موها در همه قسمتهاي بدن، حتي قسمتهايي كه به طور طبيعي مو ندارد، مي‌رويد.
علل بيماري:
هيرسوتيسم خفيف در زنان، به ويژه پس از يائسگي، اغلب طبيعي در نظر گرفته ميشود.

در بعضي موارد، اين حالت ممكن است در نتيجه افزايشي در هورمونهاي مردانه‌اي كه به طور طبيعي در بدن خانمها وجود دارد، رخ دهد، كه احتمال دارد به علت اختلالاتي همچون سندرم تخمدان پلي كيستيك باشد. هيپرتيريكوزيس مي‌تواند در نتيجه بي‌اشتهايي عصبي يا به عنوان عارضه جانبي داروهاي سركوب كننده ايمني يا داروهاي ضد فشار خون به وجود آيد.
كارهايي كه بايد انجام شوند:
اگر شما يك زن جوان مبتلا به هيرسوتيسم هستيد، پزشكتان ممكن است ترتيب انجام يكسري آزمايشات خوني جهت اندازه‌گيري سطوح هورمونهاي مردانه را بدهد. اگر مقادير اين هورمونها بالا باشند،‌ ممكن است داروهايي جهت بلوك كردن اثرات هورمونها و درمان بيماري زمينه‌اي، تجويز شود.
براي مثال، سندرم تخمدان پلي كيستيك ممكن است به وسيله هورمونها يا جراحي درمان گردد. اگر هيپرتريكوزيس، عارضه جانبي يك دارو است، متوقف كردن درمان، اغلب باعث بازگشت اين وضعيت ميشود.
شما مي‌توانيد، خودتان با چيدن، تراشيدن، بندانداختن، موم انداختن يا استفاده از كرمهاي مو بر، با رويش بيش از حد مو، كنار بياييد. تنها روشي كه مو را به طور دائم حذف مي‌كند، الكتروليز (electrolysis) است، اما اين كار يك روش آهسته بوده و مي‌تواند ناراحت كننده باشد.

ناخن در گوشت Ingrown toenail

رشد دردناك لبه‌هاي ناخن پا به داخل پوست اطراف آن ميباشد.
سن: بيشتر از همه در نوجوانان و بالغين جوان ديده ميشود.

جنس: در مردان شايعتر است.

نحوه زندگي: كفشهاي تنگ خطر را افزايش مي‌دهند.

ژنتيك: عامل خطر مهمي نيست.

يك ناخن پاي رشد كرده به داخل گوشت، در يك يا هر دو طرف، به زير انحنا پيدا كرده و پوست اطراف را برش مي‌دهد و باعث التهاب و گاهي اوقات عفونت ميشود. اين وضعيت، كه با شيوع بيشتر، انگشت بزرگ را درگير مي‌كند، اغلب به دليل پوشيدن كفشهاي نامناسب است كه بر روي يك ناخن كه به روش غلط كوتاه شده، فشار وارد مي‌كند. در بعضي موارد، ضايعه مي‌تواند منجر به رشد بيش زا حد پوست اطراف ناخن شده، به طوريكه قسمتي از ناخن را در برگيرد. بهداشت بد در پا هم مي‌تواند خطر عفونت را افزايش داده و منجر به التهاب گردد.
علايم بيماري:
علايم ناخن در گوشت ممكن است شامل موارد زير باشد:
– درد، قرمزي و تورم اطراف ناخن پا
– پوست آسيب ديده در لبه ناخن كه ممكن است دچار ترشح مايع شفاف، چرك يا خون باشد.
به محض اينكه متوجه شديد ناخن پايتان به

طرف داخل رشد كرده، بايد با پزشكتان مشورت كنيد، زيرا اين احتمال وجود دارد كه انگشت
پايتان عفوني گردد.
درمان بيماري:
شما مي‌توانيد درد يك ناخن در گوشت را با قراردادن پايتان را در آب نمك ولرم به طور روزانه و استفاده از مسكنها، تخفيف دهيد. بايد با پوشاندن انگشت مبتلا توسط يك گاز خشك و تميز، از آن محافظت كنيد. در صورتيكه در عرض چند روز هيچ بهبودي مشاهده نشد، بايد با پزشكتان مشورت كنيد. اگر ناخنتان عفونت كرده باشد، پزشك ممكن است آنتي بيوتيكهاي خوراكي يا آنتي بيوتيكهاي موضعي تجويز نمايد.
جهت كمك به پيشگيري از رشد مجدد ناخنها به اين صورت، پاهايتان را تميز نگه داشته، كفشهايي با اندازه مناسب بپوشيد. ناخنهاي پايتان بايد به صورت مستقيم گرفته شوند نه به صورت منحني، تا از رشد آنها به داخل پوست ممانعت شود.اگر اين مشكل عود كند، پزشك ممكن است پيشنهاد نمايد كه قسمتي يا همه ناخن پايتان را برداريد تا از رشد آن به داخل انگشت جلوگيري شود.
برداشتن يك ناخن رشد كرده به داخل گوشت: ممكن است براي يك ناخن در گوشت، يك جراحي كوچك لازم شود. انگشت شما بي‌حس شده و با يك ضدعفوني كننده تميز ميشود، يك تورنيكپه به قاعده انگشت بسته خواهد شد. ناخن يا قسمتي از آن، برداشته خواهد شد و بر روي بستر ناخن پيدا شده، فنل به كار مي برند تا آنرا بكشند و مانع رشد مجدد آن گردند. شما بايد در عرض 24 ساعت پس از جراحي، از نظر راه رفتن به اندازه كافي راحت باشيد و زخم بايد در عرض يك هفته بهبود يابد.

پارونيشي Paronychia

عفونت چين پوستي اطراف يك ناخن است كه منجر به يك تورم دردناك ميشود.
نحوه زندگي: فرو بردن مكرر دستها در آب يك عامل خطر است.

سن، جنس، ژنتيك: عوامل خطرمهمي نيستند.

عفونت چين پوستي احاطه كننده ناخنهاي دست يا پا (چين ناخني) پارونيشي نام دارد. عفونت باعث درد و تورم ميشود، كه ممكن است بسته به علت زمينه‌اي به صورت ناگهاني (پارونيشي حاد) يا تدريجي طي ماهها (پارونيشي مزمن) به وجود آيد. يك يا تعداد بيشتري ناخن ممكن است مبتلا شوند.
علل بيماري:
پارونيشي حاد معمولاً به علت يك عفونت باكتريايي است كه از طريق يك بريدگي يا شكاف در پوست، وارد چين ناخني شده است. پارونيشي مزمن در بين افرادي همچون آشپزها كه مكرراً دستهايشان را در آب فرو مي‌كنند، شايع است. پوست اطراف ناخن از آن جدا و نرم شده و معمولاً توسط يك ارگانيسم مخمري، عفوني مي‌گردد. ممكن است يك عفونت باكتريايي ثانويه سوار شود و يك پارونيشي حاد به وجود آيد. بعضي از افراد با مقاومت كاهش يافته در برابر عفونت، مثل مبتلايان به مرض قند، در معرض خطر افزايش يافته پارونيشي ميباشند.

علايم بيماري:
معمولاً علايم پارونيشي حاد در عرض 24 ساعت پس از عفونت ظاهر ميشوند و عبارتند از:
– درد وتورم در يك طرف چين ناخني
– تشكيل چرك در اطراف ناخن
در صورتيكه پارونيشي حاد درمان نشود، ممكن است ناخن از بستر خود جدا شده، و نهايتاً بيفتد. علايم پارونيشي مزمن طي چندين ماه به وجود مي‌آيند. اين وضعيت ممكن است باعث مقداري ناراحتي و تورم شود، اما معمولاً تكشيل چرك، وجود ندارد. نهايتاً ناخن مبتلا مختصري ضخيم شده، ستيغهاي افقي تشكيل گرديده و تغيير رنگ قهوه‌اي ايجاد ميشود.
درمان بيماري:

پزشك ممكن استف براي پارونيشي حاد، آنتي بيوتيك خوراكي تجويز كند، در موارد شديد، احتمال دارد، چرك تحت بي‌حسي موضعي تخليه شود. پارونيشي مزمن، ممكن است توسط يك كرم حاوي داروي ضدقارچ درمان گردد. اما اگر يك عفونت ثانويه وجود داشته باشد، پزشك ممكن است داروهاي ضدقارچي قويتر و آنتي بيوتيك خوراكي تجويز نمايد. پارونيشي حاد، در عرض چند روز پس از درمان بهبود مي‌يابد. در مورد پارونيشي مزمن ممكن است چندين هفته وقت صرف شود.
جهت پيشگيري از پارونيشي مزمن، بايد دستهايتان را پس از شستن، كاملاً خشك كنيد و هنگامي كه دستهايتان در آب است، دستكش پلاستيكي با آستر پنبه‌اي بپوشيد.

سينوس پيلونيدال Pilonidal sinus

حفره‌اي در قسمت فوقاني شكاف بين دو كپل است كه اغلب حاوي مو ميباشد.
سن: بيش از همه در بالغين جوان ديده ميشود.

جنس: در مردان شايعتر است.

ژنتيك و نحوه زندگي: عوامل خطر مهمي نيستند.

سينوس پيلونيدال يك حفره محصور و كوچك است كه زير پوست در بالاي شكاف بين دو كپل قرار دارد. اين وضعيت در مرداني كه داراي مقادير زيادي موي بدن هستند، بيشتر رخ مي‌دهد. علت دقيق نامشخص است،‌ اما ممكن است به علت وجود نقصي در تكامل اين ناحيه باشد. رشد مو در اين محل تمايل دارد به طرف داخل باشد، ‌و احتمال دارد باعث عفونت در سينوس و در نتيجه يك آبسه دردناك شود.
دخالت فوري در زمان ظهور علايم اوليه عفونت ممكن است از ايجاد آبسه جلوگيري كند. شما بايد ناحيه را در آب ولرم مرطوب كرده تا ناراحتي تسكين يابد و در اولين فرصت ممكن با پزشكتان مشورت نماييد. ممكن است جهت درمان عفونت، آنتي بيوتيك خوراكي تجويز گردد. اگر چرك تشكيل شده باشد، آبسه نيازمند تخليه زير بي‌هوشي عمومي است و بايد زخم را تا زمانيكه ترميم شود، بازگذاشت. در اكثر موارد، غيرمحتمل است كه عفونت عود كند.

  •  پورتال خبری سلامتی و زیبایی و موفقیت



نظرات مسدود است