نخوردن غذا و گرسنه ماندن قبل از یک پرواز طولانی با هواپیما به جلوگیری از برهم خوردن ساعت بیولوژیکی بدن کمک می‌کند.

خرداد ۹, ۱۳۸۷ توسط :   موضوع : اخبار تغذیه, بهداشت عمومي

به گفته محققان آمریکایی نخوردن غذا و گرسنه ماندن قبل از یک پرواز طولانی با هواپیما به جلوگیری از برهم خوردن ساعت بیولوژیکی بدن کمک می‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از رویترز  ،  در حالت عادی ساعت طبیعی بدن که در مغز قرار دارد ، در واکنش نسبت به نور تعیین می‌کند که فرد چه زمان بیدار شود، چه زمان غذا بخورد و چه زمان بخوابد.

دکتر کلیفورد سیپر از دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد که تحقیق او در مجله ساینس چاپ شده می‌گوید یک مدت زمان خودداری کامل از خوردن غذا به مدت ‪۱۶‬ ساعت برای سازگار شدن با ساعت جدید ، کفایت می‌کند.

وی گفت کسی که از آمریکا به ژاپن سفر می‌کند باید خود را با یک تغییر زمانی ‪۱۱‬ساعته سازگار کند.

به گفته او از آنجا که ساعت بدن هر روز مقدار بسیار کمی در هر روز تغییر می‌کند، بطور متوسط حدود یک هفته طول می‌کشد تا مسافری که این فاصله را طی می‌کند خود را با الگوی زمانی جدید وفق دهد.

سیپر و همکارانش می‌دانستند در شرایطی که مواد غذایی کم است ، حیوانات می توانند برای بالا بردن بخت خود در یافتن غذا ، بر ساعت زیستی طبیعی خود چیره شوند.

او گفت مطالعات نشان داده است موشهایی که به آنها فقط در زمانی غذا داده شد که معمولا ساعت خواب آنها بود، ساعت بدنشان را با برنامه جدید سازگار کردند. آنها یکی دو ساعت قبل از زمان تغذیه بیدار و هشیار بودند تا بهترین بخت را برای به دست آوردن غذا داشته باشند.

سیپر گفت : این ساز و کار در مغز انسان کار گذاشته شده ولی کسی این را نمی داند..

او و همکارانش تصمیم گرفتند این ساز و کار را پیدا کنند. آنها برای این کار از چند موش استفاده کردند که با مهندسی ژنتیک یک ژن مهم آنها به نام ‪BMAL1‬که ساعت بدن را تنظیم می‌کند، برداشته شده بود. آنها این ژن را داخل پوسته یک ویروس خالی شده قرار دادند و به این طریق آن را فقط در سلولهای مغز که برای مطالعه مورد نظر محققان بود، منتقل کردند.

زمانی که دانشمندان این ژن را در منطقه کوچکی از هیپوتالاموس به نام هسته سوپراکیاسمایی (که ساعت اصلی بدن است) قرار دادند ، در موشها برنامه ای ایجاد شد که خواب و بیداریشان را تنظیم می‌کرد اما به زمان غذا خوردن آنها ربطی نداشت.

سیپر گفت اگر این موشها را بیدار نکنیم از گرسنگی می‌میرند.

اما زمانی که دانشمندان ژن یاد شده را فقط در قسمتی از هیپوتالاموس به نام هسته دورسو مدی ( که کار آن تنظیم زمان بیداری و غذا خوردن است) قرار دادند ، موشها خود را با برنامه غذایی انطباق دادند اما کم و زیاد شدن نور روز در آنها اثری نداشت.

سیپر گفت زمانی که غذا کم است ، ساعت دوم می‌تواند بر ساعت اول بدن چیره شود. به گفته او این ژن‌ها که به عنوان ساعت بدن کار می‌کنند در بدن همه پستانداران از جمله انسان وجود دارد.

  • آسان طب



همکاران ما از نظرات و پیشنهادات شما استقبال می نمایند

نظر يا مطلب خود درباره اين مقاله را بفرماييد
اگر مي خواهيد تصويري در كنار نظر شما نشان داده شود اينجا را امتحان كنيد . gravatar

*