” اسب درماني ” ، شيوه درماني نوظهوري جهت درمان ناتواني‌هاي جسماني يا رواني انسان ها می باشد

شيوه درماني نوظهوري به نام اسب درماني مي‌گويد سوار شدن بر اسب نه تنها لذت بخش است بلكه مي‌تواند به آموختن مهارتهاي ارتباطي و نيز به افرادي با ناتواني‌هاي جسماني يا رواني كمك كند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از  خبرگزاري فرانسه ،  ليندا كوهانف ، پيشگام اين فكر می گوید : ” اسب‌ها احساساتي را كه انسانها مي‌خواهند پنهان كنند، بازتاب مي‌دهند. “

كوهانف كه مركز اپونا را در آريزوناي آمريكا اداره مي‌كند مي‌گويد اسب ها مهارتهاي مربوط به برقراري ارتباط را به انسانها مي‌آموزند.

سواري درماني دو شاخه اصلي دارد كه يكي كمك به روان درماني و ديگري كمك به توسعه مهارتهاي ارتباطي شخصي است.

اما بريژيت مارتين، نايب رييس فدراسيون سواري در خدمت درمان گفت كار درماني با استفاده از اسب‌ها لزوما به معناي سواركاري نيست بلكه اين تاثير درماني مي‌تواند از طريق تيمار اسب و يا راه بردن آن با استفاده از يك لگام بلند باشد.

مارتين با كودكان نابينا يا ناشنوا و يا دچار اختلال اوتيسم كار مي‌كند و تماس آنها با يك اسب كوچك يا پوني را فراهم و آسان مي‌سازد. به گفته او، احساس ناآرامي و آشفتگي اين كودكان كمتر مي‌شود و آنها حالت آرامتري پيدا مي‌كنند.

سواري درماني مي‌تواند حال و هوا و وضعيت بهتري براي انسانها به وجود آورد. ژوزه لورا دلاكو از انجمن ملي سواري درماني فرانسه مي‌گويد انسانها در ارتباط با اسب‌ها دريچه روحشان را باز مي‌كنند و بيشتر لبخند مي‌زنند او مي‌گويد اسب‌ها بسيار حساس هستند. حس انسان را درك مي‌كنند بي‌انكه او را مورد قضاوت قرار دهند و همين به انسانها اجازه مي‌دهد كه احساسات درونيشان را بيرون بريزند.

كلر مورين از انجمن فرانسوي ارتباط با اسب مي‌گويد سواركاري الزامي نيست اما مي‌تواند بسيار مهم باشد.

او مي‌گويد زندگي مردم مي‌تواند در تعامل با اسب دگرگون شود. آنها مي بينند كه چگونه مي‌توانند با ديگران ارتباط برقرار كنند و بايد در خود چه تغييراتي بدهند. آنها مي‌آموزند كه چگونه نه بگويند و چه محدوده‌هايي ترسيم كنند و اين كار را به شيوه‌اي طبيعي و به دور از مبارزه بر سر قدرت انجام مي‌دهند.

مورين معتقد است كه بين اسب‌ها و انسانها يك ارتباط ذاتي وجود دارد و مي گويد در اسب درماني ، اين اسب‌ها هستند كه نقش درمانگري را انجام مي دهند و نقش آن در اين ميان فقط آسان كردن برقراري ارتباط بين دو طرف است.

اسب، انسان را وارد دنياي واقعي و ملموس مي‌كند.

ايو ريوه بنيانگذار يك مدرسه سواركاري در شارنت-ماريتيم است كه در آن معلولان ذهني به عنوان كمك مربي كار مي‌كنند . او مي‌گويد اين ابتكار باعث شده است كه آنها نسبت به خود ديد ديگري پيدا كنند و كساني كه براي سواركاري به اين مكان مي‌آيند به آنها نه به عنوان معلول بلكه به عنوان يك كارگر ماهر در اصطبل نگاه كنند. به اين ترتيب ننگ عقب ماندگي از بين مي رود.

او مي‌گويد سواري درماني در دهه ‪ ۱۹۷۰‬در فرانسه آغاز شد و از دهه ‪۱۹۸۰‬ براي كمك به معلولان ذهني مورد استفاده قرار گرفت. او توضيح داد ابتدا فيزيوتراپيست‌ها اين شيوه را به كار بردند سپس از آن براي كمك به كودكاني كه مشكلات اجتماعي ، خانوادگي و يا رفتاري داشتند و حتي دچار اختلالات شخصيتي بودند استفاده شد.

اينها كودكاني بودند كه نمي‌خواستند قوانين جامعه را رعايت كنند. اما زماني كه كسي سوار بر اسب مي‌شود، الزاما بايد قوانين اين حيوان را رعايت كند و نقض آن مي‌تواند پيامدهاي بسيار ناخوشايندي داشته باشد.

ريوه مورد يك كودك دچار اوتيسم را به ياد مي‌آورد كه مادرش او را رها كرده بود.

اين كودك سرش را روي گردن اسب مي‌گذاشت و به يالهاي او مي‌چسبيد. يك روز اين پسر كوچك صورتش را در ميان يالهاي اسب فرو برد و در ميان سيل اشك ، مادرش را فرياد كرد. در عالم ناخودآگاه ، يال اسب او را به ياد موهاي بلند و سياه مادرش انداخته بود و از آن روز ، نشانه‌هاي اوتيسم در اين كودك از بين رفت.

ونسان فولاتر از انجمني به نام انجمن دوستي با اسب مجمع الجزاير مي‌گويد اسب نماد بسيار قدرتمندي است. آهنگ حركت اسب شبيه به حركت جنين در رحم و يا تكان‌هاي ملايم كودك در آغوش مادر است.

اسب درماني براي مبارزه با اعتياد به مواد مخدر و اختلالات تغذيه‌اي و حتي كمك به بازپروري زندانيان نيز مورد استفاده قرار گرفته است.

كوهانف گفت جاي تعجب نيست كه بسياري از رهبران بزرگ جهان، سواركاران ماهري بوده اند. اسب، به روح انسان شكوه مي‌بخشد و به او كمك مي‌كند كه زيبايي واقعي و قدرت زندگي را لمس كند.

  •  پورتال خبری سلامتی و زیبایی و موفقیت



همکاران ما از نظرات و پیشنهادات شما استقبال می نمایند

نظر يا مطلب خود درباره اين مقاله را بفرماييد
اگر مي خواهيد تصويري در كنار نظر شما نشان داده شود اينجا را امتحان كنيد . gravatar