سیفلیس
این بیماری عفونی در انگلستان فراگیر نبوده اما در بعضی از کشورها رواج بیشتری دارد. بیماری سیفلیس یک عفونت باکتریایی است که از طریق آمیزش منتقل شده و البته از طریق مادر باردار مبتلا، به نوزاد نیز می تواند سرایت کند.

علایم و نشانه ها علایم این بیماری در مردان و زنان یکسان است. تشخیص این بیماری دشوار بوده و ممکن است تا سه ماه پس از تماس جنسی با فرد آلوده شناسایی شود. سیفلیس مراحل متعددی داشته که مراحل اولیه و ثانویه آن بسیار عفونی است.
مرحله اولیه بیماری یک یا چند جوش بدون درد در قسمتی که باکتری وارد بدن شده ظاهر می شود. به طور متوسط این پدیده ۲۱ روز بعد از ورود باکتری به بدن آشکار شده و ممکن است متوجه آن نشوید.

این جوشها می تواند در هر قسمتی از بدن آشکار شود اما عمدتا آنها را می توان در قسمتهای زیر مشاهده کرد:

* دهانه مهبل، حشفه و منفذ عبور ادرار در زنان

* دهانه رحم در زنان و بر روی آلت و حشفه در مردان

* اطراف مقعد و دهان در مردان و زنان جوشهای ایجاد شده بسیار عفونی بوده و ممکن است ۲ تا ۶ هفته طول کشد تا بهبود یابد.
مرحله ثانویه بیماری چنانچه عفونت بیماری در مرحله اولیه مداوا نشود، معمولا ۳ تا ۶ هفته پس از ظاهر شدن جوشها مرحله ثانویه بیماری آغاز می شود.

علایم این مرحله عبارت است از:

* جوشهای بدون خارش که سرتاسر بدن را می پوشاند.

* ایجاد تورم زگیل- مانند پهن در مهبل زنان و اطراف مقعد در هر دو جنس

* ایجاد کسالتی شبیه سرماخوردگی که احساس خستگی، بی اشتهایی و تورم غدد را به همراه دارد (این حالت ممکن است هفته ها یا ماهها ادامه داشته باشد)

* ایجاد لکه های سفید بر روی زبان یا سقف دهان
* ریزش مو به صورت لکه ای بروز این علایم نشان دهنده آن است که بیماری سیفلیس بسیار عفونی شده و می تواند از طریق آمیزش به همسر نیز سرایت کند.

اقدام به درمان در هر یک از این دو مرحله، بیماری را مداوا خواهد کرد.
مرحله پنهان بیماری سیفلیس پنهان به وجود سیفلیس مداوا نشده گفته می شود. ممکن است هیچ گونه علایم و نشانه های عفونت که با در شما ایجاد شود.

این « دیرپیدا » آزمایش خون تشخیص داده می شود در شما ظاهر نشود. در صورت عدم درمان این بیماری ممکن است عوارضی در بدن باقی بماند .
عوارض معمولا بیش از گذشت ۱۰ سال خود را نشان می دهند. در این زمان سیفلیس می تواند بر روی قلب و احتمالا بر سامانه عصبی تاثیر گذارد. با انجام درمان در مرحله پنهان بیماری می توان عفونت را درمان کرد.

اگرچه آسیبهایی که پیش از درمان به قلب یا سامانه عصبی وارد شده برگشت ناپذیر است.

چگونگی سرایت بیماری انتقال این بیماری به روشهای زیر صورت می گیرد:
* آمیزش جنسی با همسر مبتلا

* سرایت از مادر باردار مبتلا به نوزاد آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری در مراکز درمانی معمولا آزمایشهای زیر انجام می شود:
* نمونه ای از خون گرفته می شود.

* چنانچه بدنتان جوش داشته باشد، نمونه ای از مایع آن گرفته شده و زیر میکروسکپ مشاهده می
شود. * معاینه ای از ناحیه تناسلی و سرتاسر بدن توسط پزشک انجام می شود.

* با استفاده از دستمال پنبه ای-پشمی یا اسفنجی نمونه هایی از جوشها گرفته می شود.

* در مورد خانمها معاینه داخلی انجام می شود.

* نمونه ای از ادرار گرفته می شود.
هیچ یک از این آزمایشها توام با درد نیست اما گاهی ممکن است راحت نباشد. چنانچه تصور می کنید در معرض ابتلا به سیفلیس قرار داشته اید می توانید آزمایش انجام دهید.
تشخیص و درمان نمونه هایی که هنگام معاینه گرفته شده برای بررسی عفونت زیر میکروسکوپ مشاهده می شود.

سپس این نمونه ها برای انجام آزمایش به آزمایشگاه ارسال شده که نتایج آن معمولا در عرض یک هفته آماده می شود. چنانچه ابتلای به سیفلیس در شما تایید شد، یک مشاور درمانی با شما درباره این عفونت صحبت کرده و به پرسشهایتان پاسخ خواهد داد. او درباره همسرتان پرسشهایی را مطرح می کند تا در صورت لزوم وی تحت معاینه و درمان قرار گیرد.
چنانچه تصور می شود که در مراحل اولیه عفونت سیفلیس می باشید، از انجام هرگونه فعالیت جنسی توسط اندام تناسلی، مقعد یا دهان پرهیز نمایید. تا اتمام دوره درمان باید از هرگونه فعالیت جنسی که باعث تماس جوشهای بدن با همسرتان می شود خودداری کنید.

درمان سیفلیس معمولا با تزریق دو هفته ای پنی سیلین یا در برخی از موارد با قرصها یا کپسولهای آنتی بیوتیک انجام می شود. چنانچه به آنتی بیوتیکها حساسیت داشته یا احتمال می دهید.
که باردار باشید باید آن را با پزشک درمیان بگذارید. همچنین کامل کردن دوره درمان نیز ضروری است و اگر متوقف شد باید مجددا از ابتدا درمان را آغاز کنید. با پایان یافتن درمان، از شما خواسته می شود تا در زمانهای متوالی خاصی برای انجام آزمایشهای خون به مرکز درمانی مراجعه کنید.
بارداری و سیفلیس در انگلستان از تمامی خانمهای بارداری که به مراکز درمانی قبل از تولد مراجعه می کنند، آزمایش خون برای تشخیص وجود سیفلیس گرفته می شود.

چنانچه مادر مبتلا به سیفلیس بود می توان بدون آنکه خطری متوجه جنین شود این بیماری را در حین بارداری مداوا نمود.

در صورت عدم درمان، این عفونت می تواند به نوزاد در رحم سرایت کند. دربرخی از موارد این مساله می تواند باعث سقط جنین یا تولد نوزاد مرده شود.
پس از درمان این بیماری باید مواظب باشید تا مجددا در معرض آلودگی آن قرار نگیرید. البته ممکن است پس از درمان تا مدتی نتیجه آزمایش خونتان درمورد این بیماری مثبت باشد. حتما گواهی درمان که حاوی اطلاعات مربوط به نحوه مداوایتان بوده است را از مرکز درمانی دریافت کنید.

همواره باید به خاطر داشت که استفاده از کاندوم هنگام آمیزش جنسی، خطر سرایت بیماریها و عفونتهای مقاربتی را کاهش می دهد.