توده چربى بدن یک فرد در دوران بلوغ تنها عاملى است که به میزان قابل ملاحظه اى با حساسیت به انسولین و احتمال ابتلا به دیابت ارتباط دارد

کاهش دیابت با کنترل توده چربى بدن

نتایج یک تحقیق نشان داده است که میزان چربى که یک فرد نسبت به جثه بدن خود و به موازات رشد تا دوران بلوغ ذخیره مى کند در افزایش خطر بروز دیابت نوع دوم موثر است.  

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، در پژوهشى که بر روى فاکتورهایى چون جثه بدن در هنگام تولد،  جثه بدن در هنگام بلوغ و حساسیت به هورمون کنترل کننده قند خون یعنى انسولین صورت گرفت،  پژوهشگران دریافتند که توده چربى بدن یک فرد در دوران بلوغ تنها عاملى است که به میزان قابل ملاحظه اى با حساسیت به انسولین ارتباط دارد. به گفته متخصصان کاهش حساسیت به انسولین پیش درآمد ابتلا به دیابت است.

دکتر آروى جى لونیسن و همکارانش از مرکز پزشکى اراسموس بیمارستان کودکان روتردام هلند در این رابطه اظهار داشتند: والدین تمام کودکان،  بدون در نظر گرفتن جثه نوزادان در هنگام تولد یا رشد آنها در طى دوران کودکى،  باید در ارتباط با خطر تجمع چربى در بدن کودکانشان آگاه باشند.

وزن پایین هنگام تولد با افزایش خطر بروز دیابت نوع دوم ارتباط دارد و برخى از متخصصان معتقدند که سرعت گرفتن روند رشد که در برخى افراد کوتاه قد (در هنگام تولد) رخ مى دهد و سبب مى شود این افراد در دوران بلوغ به جثه طبیعى دست یابند اثرات زیان بارى بر متابولیسم دارد.

لونیسن و همکارانش متذکر شدند که هنوز مشخص نیست آیا افرادى که با قد کوتاه متولد مى شوند اما بعدا به جثه طبیعى دست مى یابند بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع دوم هستند یا افرادى که در سراسر زندگى شان کوتاه قد باقى مى مانند.

این پژوهشگران مى گویند: اطلاعات ما به این معناست که توده چربى بدن تمام افراد به نسبت جثه بدنشان و بدون توجه به وزن و قدشان در هنگام تولد باید طبیعى باشد و افراد باید این میزان را حفظ کنند