بررسي انواع عفونت دستگاه ادراري

عفونت هاي دستگاه ادراري

پيشابراه ، مثانه ، كليه ها و پروستات ، همگي مستعد ابتلا به عفونت هستند . اغلب عفونت هاي دستگاه ادراري ( UTI ) سبب ايجاد علائم موضعي مي شوند اما تظاهرات باليني هميشه با دقت محل عفونت را مشخـــص نمي كنند .
اورتريت :
غالباًدر افراد فعال از نظر جنسي و معمولاً در مردان رخ مي دهد . علائم اين عفونت شامل درد و سوزش پيشابراه حين ادرار كردن هستند و عموماً مقداري ترشح نيز در مجراي پيشابراه وجود دارد .
تشخيص آزمايشگاهي شامل رنگ آميزي گرم ترشحات پيشابراه كه در اغلب مردان مبتلا به سوزاك علت اورتريت را مشخص مي كند .
درمان اورتريت گنوكوكي تجويز سفترياكسون   (mg 250 تزريق عضلاني ، در دوز واحد ) و براي درمان عفونت كلاميديايي همزمان بايد به دنبال اين درمان اقدام به تجويز يك دوره داكسي سيكلين (mg 100 خوراكي دو بار در روز به مدت 7 روز ) يا آزيترومايسين (g 1 خوراكي بصورت دوز واحد ) شود .

درمانهاي جايگزين شامل سفيكسيم (mg 400 خوراكي يكبار در روز ) سيپرو فلوكسازين (mg 500 خوراكي يكبار در روز) هستند . در بيماران مبتلا به آلرژي شديد نسبت به داروهاي بتالاكتام مي توان از اسپكتينومايسين به ميزان g 2 داخل عضلاني استفاده كرد .
درمان اورتريت غير گنوكوكي شامل درمان فرد مبتلا و تمام افرادي است كه با وي در تماس جنسي بوده اند و بايد باآزيترومايسين (g 1خوراكي بصورت دوز منفرد ) يا داكسي سيكلين (mg 100 خوراكي دوبار در روز به مدت 7 روز  ) تحت درمان قرار بگيرند . عود مجدد عفونت متحمل است و به درمان طولاني تري نياز دارد  ( 2 تا 3 هفته ) .
سيستيت و پيلونفريت :
در زنان شايعتر است و ميزان بروز اين عفونتها با افزايش سن افزايش مي يابد . عوامل مستعد كننده فرد به عفونت هاي دستگاه ادراري ، شامل استفاده از وسايل    ( مانند كاتتريزاسيون ، سيستوسكوپي ) ، بارداري ، اختلالات آناتوميك دستگاه ادراري-  تناسلي و ديابت شيرين هستند .
ويژگيهاي باليني :
درد سوپراپوبيك ، احساس ناراحتي يا لرزش هنگام ادرار كردن و تكرر ادرار ، علائم شايع عفونت دستگاه ادراري هستند وجود درد پشت يا فلانك و پيدايش تب مؤيد اين است كه عفونت محدود به مثانه نيست و سبب درگيري كليه يا پروستات نيز شده است .
افراد مسن و بيماران ناتوان مبتلا به عفونت دستگاه ادراري ممكن است فاقد هر نوع علامت قابل انتساب به دستگاه ادراري باشند وتنها با تب ، اختلال وضعيت عقلاني يا هيپوتانسيون مراجعه كنند.
در تشخيص آزمايشگاهي وجود بيش از 5 تا10 عدد گلبول سفيد در هرميدان قوي ميكروسكپي از يك نمونه ادراري سانتريفوژ شده ، غير طبيعي محسوب مي شود .
وجود كست هاي گلبول سفيد در يك نمونه ادراري عفوني ، دلالت بر وجود پيلو نفريت دارد .
درمان در اغلب بيماران مبتلا به سيستيت ، تجويز مقدار بالاي آنتي بيوتيك در يك دوز واحد مي باشد. ( مثلاً يك قرص تري متوپريم _ سولفامتوكسازول از نوع قدرت مضاعف يا 800 ميلي گرم نورفلوكساسين ) از آنجايي كه افتراق باليني سيستيت از بيماري دستگاه ادراري فوقاني دشوار است، كساني كه دوز واحد آنتي بيوتيك دريافت كرده اند ممكن است به علت وجود بيماري تشخيص داده نشده قسمت فوقاني دستگاه ادراري ، دچار عود عفونت شوند .

در بيمار مبتلا به سندرم اورترال اگر به تجويز آنتي بيوتيك ها پاسخ دهد بايد سير درمان وي راكامل كرد در غير اينصورت اگر علائم پيوري پا برجا بماند بايد بيمار تحت درمان 7 تا10 روزه با تتراسيكلين قراربگيرد . در بيماراني كه بعلت پيلونفريت بستري   شده اند ،رنگ آميزي گرم ادرار درمان اوليه را هدايت مي كند .

عفونت باسيل گرم منفي را ميتوان در آغاز بايك آمينو گليكوزيد به اضافه   آمپي سيلين / سالباكتام يا يك سفالوسپورين درمان كرد. درصورت مطالعات حساسيت آنتي بيوتيكي كه نشان دهنده غير ضروري بودن آمينوگليكوزيدها باشند ، مصرف اين داروها بايد سريعاً قطع شود .

در عفونت آنتروكوكي ( كوكسي g+ به صورت زنجيره اي ) درابتدا با آمپي سيلين به اضافه يك آمينوگليكوزيد درمان مي كنيم . وجود كوكسي g+  خوشه اي مي تواند مؤيد استافيلوكوكها باشد . در زماني كه از ساير جهات سالم هستند از عوامل محتمل استافيلوكوك ساپروفيتيكوس است كه به اغلب آنتي بيوتيكها حساس مي باشد ولي دربيماران مسن تر بايد استافيلوكوك طلائي مورد توجه باشد .

اين عفونت را مي توان با پني سيلين مقاوم به پني سيليناز مانند نفسيلين درمان كرد . وجود كوكسي g+  در ادرار ممكن است برآندوكارديت توام با آمبوليزه شدن سپتيك به كليه دلالت داشته باشد .

در عفونت هاي مكرر پيشگيري با نصف قرص تري متوپريم _ سولفامتوكسازول هر شب موثر واقع مي شود . در باكتريوري آسمپتوماتيك ( بدون علامت ) كه عمدتاً در افراد مسن و ميانسال ديده مي شود در صورت فقدان بيماري ساختماني دستگاه ادراري يا ديابت شيرين ، نيازي به درمان ندارد .
باكتري اوري بدون علامت در حين بارداري به علت خطر بالاي پيلونفريت بايد تحت درمان قرارگيرد .
وجود پيوري در غياب رشد باكتريائي دركشت ادرار در بيماراني كه دچار علائم دستگاه ادراري تحتاني هستند بايد عفونت كلاميديائي ، گنوكوكي ، واژينيت وعفونت هرپس سيمپلكس در نظر قرارگيرد. پيوري استريل درغياب علائم دستگاه ادراري تحتاني ممكن است دربيماران مبتلا به نفريت بينابيني يا سل دستگاه ادراري ديده شود .
پروستاتيت :
اين عفونت معمولاً دراثر تهاجم مستقيم پاتوژن از ميان پيشابراه رخ مي دهد . از علائم عفونت دستگاه ادراري ، درد پشت يا پرينه وتب شايع هستند . برخي ازبيماران دچاردرد هنگام انزال مي شوند . معاينه ركتال معمولاً نشان دهنده حساسيت پروستات است .
پروستاتيت حاد ممكن است ناشي از عفونت گنوكوكي باشد اما شايع تر ازهمه در اثر باسيلهاي g-  رخ مي دهد.
درمان اين عفونت درجهت پاتوژن مشاهده شده دررنگ آميزي گرم ادرار صورت مي گيرد .
در مرداني كه دچار عفونت هاي راجعه دستگاه ادراري مي شوند بايد به پروستاتيت مزمن كه ممكن است بدون علامت باشد شك كرد .
بعلت نفوذ ضعيف اغلب آنتي بيوتيكها به پروستات ، درمان پروستاتيت مزمن با اشكال مواجه مي شود .
درمان طولاني مدت ( 4 تا 12 هفته ) با يكي از فلوروكينولونها يا سيپروفلوكساسين 500 ميلي گرم دوبار در روز  يا تري متوپريم _ سولفامتوكسازول ( دوقرص هر 12 ساعت )، انديكاسيون دارد .

  •  دیکشنری بارانک



همکاران ما از نظرات و پیشنهادات شما استقبال می نمایند

نظر يا مطلب خود درباره اين مقاله را بفرماييد
اگر مي خواهيد تصويري در كنار نظر شما نشان داده شود اينجا را امتحان كنيد . gravatar