اختلال‌هاي روان‌پريشي (سايكوتيك) مزمن

اختلال‌هاي روان‌پريشي (سايكوتيك) مزمن

اين اختلال‌هاي شامل اسكيزوفرني‌، اختلال اسكيزوتايپال،اختلال‌هاي هذياني پايدار، ‌اختلال هذياني القايي وديگر اختلال‌هاي سايكوتيك غيرعضوي است .
شكايات منجربه مراجعه
بيماران ممكن است با شكايات زير مراجعه كنند:
مشكلاتي در تفكر يا تمركز حواس
شنيدن صداهايي
عقايد عجيب وغريب
شكايات جسمي عجيب وغريب
مشكلات يا سوال‌هايي درمورد داروهاي ضدروان‌پريشي
خانواده‌ها ممكن است به علت فقدان عواطف (apathy)،گوشه نشيني، عدم رعايت بهداشت، يارفتار عجيب درصدد يافتن كمك برآيند.
• مشكلاتي درارتباط با تحصيل يا شغل ممكن است مطرح باشند.
نماهاي تشخيصي
مشكلات مزمن:
– دوري گزيدن از اجتماع
– علاقه ياانگيزه كم يا بي‌توجهي به سرووضع خود
– تفكرمختل – منعكس شده در كلام عجيب يا ازهم گسيخته

دوره‌هاي پريوديك:
توهم – ادراكات غلط يا تخيلي (نظير شنيدن صداهايي)
هذيان – عقايد محكمي كه آشكارا نادرست مي‌باشند(نظير اين‌كه بيمار با خانواده سلطنتي مرتبط است، از تلويزيون پيام‌هايي دريافت مي دارد، تحت تعقيب يا گزندقراردارد.)
رفتارهاي عجيب وغريب
برآشفتگي يابي قراري
تشخيص افتراقي
درصورتي‌كه علايم افسردگي بارز ‌باشند(خلق پايين يا افسرده، بدبيني، عقايد گناه) به بخش مربوط به افسردگي F32 مراجعه كنيد.
در صورتي‌که علايم مانيا (تهييج، خلق بالا، خودبزرگ بيني) بارز ‌باشند، به بخش مربوط به اختلال دو قطبيF31 مراجعه کنيد.
مسموميت مزمن يابازگيري از الكل يا مواد ديگر( محرك‌ها،‌توهم زاها) مي‌توانند سبب علايم سايكوتيك شوند. به بخش مربوط به اختلال‌هاي مصرف الكلF10  واختلال‌هاي مصرف موادF11  رجوع شود. البته بيماران مبتلا به سايكوز مزمن نيز ممكن است خود از مواد مخدر يا الكل نيز استفاده كنند. 
 
اطلاعات مورد نياز براي بيمار وخانواده
1) برآشفتگي (agitation ) و رفتار عجيب از علايم بيماري رواني است .
2) علايم ممكن است درطول زمان ظاهرشده وازبين بروند.
3) درمان دارويي ركن اصلي درمان اين اختلال‌هاي است .چنين درماني هم  از مشكلات فعلي مي‌كاهد وهم ميزان عودراكم مي‌كند.
4) شرايط زندگي باثبات (مسكن ودرآمد) پيش نياز بازتواني موثراست .

مشاوره با بيمار وخانواده
1) امنيت بيمار وخانواده اورا ارزيابي ونسبت به تضمين آن اقدام كنيد(مقصود پيش‌گيري از خطرات احتمالي ناشي از بيماري است).
2)  باتفكر سايكوتيك به مجادله نپردازيد. مي‌توانيد با عقايد بيمار مخالفت كنيد، اما نبايد سعي در متقاعد ساختن وي كنيد.
3) از مقابله يا انتقاد بپرهيزيد. مگر در مواردي‌كه به جهت رفتار مضر يا مخرب بيمار لازم باشد.
4) توقعات غير معمول وبيش از توانايي از بيمار مضر است، امابايد به بيماران اجازه داد تا در بالاترين سطح توانايي خود به كاريا ديگر فعاليت‌هاي روزمره بپردازند.
5) به توضيح اين مطلب بپردازيدكه داروها از عود بيماري جلوگيري مي‌كنند.
6) عوارض دارويي را براي بيمار وخانواده وي توضيح دهيد.

درمان دارويي
1) داروهاي آنتي سايكوتيك از برآشفتگي، توهم وهذيان ميكاهند(براي مثال هالوپريدول به مقدار 5-2 ميلي گرم تا سقف سه باردر روز يا كلروپرومازين به ميزان 200-100 ميلي گرم تا سقف سه بارروزانه ). مقدار مصرف بايد حداقلي باشدكه موجب تسكين علايم مي‌شود. اما برخي بيماران ممكن است نياز به مقادير بيش‌تر داشته باشند.
2) تا زماني‌كه علايم وجوددارند، داروهاي آنتي سايكوتيك راادامه دهيد. ادامه درمان به مدت حداقل 6 ماه، بيش‌تر مي‌تواند دركاستن از خطر عود موثر واقع شوند.
3) درصورتي‌كه داروي آنتي سايكوتيك تزريقي طويل الاثر در دسترس باشد، ‌مي‌تواند خطر علايم عودكننده را كاهش دهد.
4) اثرات جانبي حركتي (سفتي عضلاني، لرزش،اسپاسمهاي عضلاني) مي‌تواند رخ دهد ودراين صورت چنين حالاتي را بايد باداروهاي ضدپاركينسون درمان كرد(براي مثال با بايپريدين 1ميلي گرم تا سقف سه باردر روز).

مشاوره با متخصص
1)درصورت امكان، براي كليه موارد جديداختلال روان‌پريشي مشاوره رامدنظر قرار دهيد.
2) افسردگي ومانيا كه همراه با علايم روان‌پريشي بروز مي‌كند، ممكن است به درمان ديگري نياز داشته باشند.درصورت امكان، جهت مشخص كردن تشخيص وشروع بهترين درمان مشاوره را مدنظر قرار دهيد.
3) برآشفتگي كه براي بيمار،‌خانواده يا اجتماع مخاطره آميز باشد،  نيازمند بستري كردن دربيمارستان يا نظارت نزديك است.
4) هنگام بروز عوارض شديد دارويي از نوع حركتي مشاوره رامدنظر قرار دهيد.
5) درصورتي‌كه بيمار در درمان همكاري نمي‌كند،‌عوارض جانبي مشكل ساز وجودداشته يا امكان درمان در منزل به هر شكل وجود دارد.

  •  پورتال خبری سلامتی و زیبایی و موفقیت



نظرات مسدود است