پسوریازیس ” Psoriasis ” (علائم ، عوارض ، درمان )

پسوریازیس چیست؟

 ۷۵۴۷۹۹۶۴۶۴.jpg 

پسوریازیس یک اختلال پوستی همراه پوسته ریزی که مشخصه آن دوره های مکرر فروکش و عود بیماری است . این عارضه پوست سر، آرنج ها، زانوها، قفسه سینه ، پشت ، بازوها، ساق ها، انگشتان دست و پا و چین بین باسن را درگیر می کند. پسوریازیس در اواخر کودکی یا اوایل بزرگسالی شروع شده و در سراسر عمر تداوم می یابد. پزوریازیس را در ایران با نام صدف هم می شناسند . 

بیماری پسوریازیس یا داء الصدف بیماری التهابی مزمن پوست می باشد که علت دقیق آن هنوزمشخص نمی باشد اما دخالت عامل ژنتیک دربروزآن قطعی است . دربیماری پسوریازیس تکثیرسلولهای پوستی سریعترانجام شده وهمین امرموجب پوسته ریزی می باشد .

اما علت اصلی این تکثیرسریعترسلولی هنوزمشخص نمی باشد . تقریباً ازهرسه نفری که دچاراین بیماری هستند یک نفرازآنها دارای خویشاوندی است که اوهم دچاراین بیماری می باشد . برخی عوامل مانند داروهایی نظیرکلروکین ،داروهای بتا بلوکروبرخی داروهای ضدافسردگی وهمینطوربرخی بیماریهای عفونی نظیرگلودرد استرپتوکوکی ،صدمات واسترسها درشروع یا تشدید بیماری نقش دارند . سن بروزبیماری درهرسنی می تواند باشد اما اگرشروع بیماری درسنین کودکی باشد احتمال شدیدتربودن بیماری بیشتر است . درمورد سابقه خانوادگی نیز درصورت وجود سابقه بیماری درافراد خانواده معمولاً بیماری شدیدتروطولانی تراست .

ضایعات پوستی بیماری پسوریازیس به شکل برجستگیهای نسبتاً وسیع قرمزرنگ همراه پوسته های لایه لایه ونقره ای بیشتردرروی زانوها وآرنجها می باشد . البته محل بیماری می تواند درسر، تنه ، کف دست وپا ، زیربغلها ، کشاله ران وناحیه تناسلی هم باشد . گاهی نیزبیماری پسوریازیس درتمام بدن بروزمی کند که به آن اریترودرمی یا درماتیت اکسفولیاتیو هم می گویند .

درمواقعی که بیماری درچینهای بدن مانند کشاله ها وزیربغلها رخ می دهد به آن نوع معکوس بیماری می گویند که درمردان سنین میانی وپیری بیشتررخ می دهد . ضایعات پسوریازیس حدود کاملاً مشخص داشته ودرصورت کشیدن روی پوسته ها با یک آبسلانگ پوسته ها برداشته شده ومنظره شبنم خونی ایجاد می شود که خونریزی به شکل قطره قطره می باشد وازنشانه های بیماری پسوریازیس می باشد . ضایعات پوستی می تواند خارش داربوده ویا آنکه خارش نداشته باشد وبه نظر می رسد خارش بیشتربا استرس بیمار درمورد بیماری خود ارتباط دارد .

گاهی نیزدرمانهای نادرست بیماری باعث خارش می باشد . نوعی ازبیماری پسوریازیس هم وجود دارد که به آن نوع پوستولرمی گویند وبا دانه های کوچک چرکی تظاهرمی کند که این دانه ها هم به یکدیگروصل شده ومناطق وسیعی چرکی ایجاد می کند که این چرک بدون میکروب بوده وفقط به علت التهاب ایجاد شده است . این نوع بیماری خوشبختانه نادربوده زیرا دراین نوع پسوریازیس که بیشترافراد بزرگسال را درگیرمی کند احتمال خطربرای حیات فرد نیزوجود دارد .

نوع دیگرپسوریازیس نوع قطره ای می باشد که بیشتردرکودکان ونوجوانان رخ داده و اغلب به دنبال یک عفونت استرپتوکوکی گلو ایجاد شده وبا لکه های متعدد شبیه سکه وبه رنگ صورتی درتنه خود رانشان می دهد . این علائم درعرض ۴تا۶ ماه ازبین می رود ودوباره هم عود نمی کند اما دربیش ازنیمی ازموارد بعدها نوع دیگری ازپسوریازیس دراین افراد عود می کند.

اما شایعترین نوع پسوریازیس همان نوع پلاک می باشد که نوع معمول بیماری بوده ودرآن ضایعات پوستی محل برجستگیهای استخوانی آرنج وزانووقوزک پا وجود دارد . سیراین نوع بیماری خیلی قابل پیش بینی نیست . گاه ممکن است بیماری به یکباره بهبود یافته وتاسالها بروز نکند وگاه نیزمدتهای طولانی بیماری بصورت رفت وبرگشتی باقی می ماند .

تغییرات ناخنی هم دربیماری پسوریازیس می تواند بروز کند که به شکل تغییررنگ ، ضخیم شدن ،جدایی صفحه ازبسترناخن، ایجاد لکه های قرمزویا زرد برروی صفحه ناخن وازهمه شایعترفرورفتگیهای شبیه جای فرورفتن سوزن درروی صفحه ناخن می باشد . گاهی بیماری پسوریازیس همراه تورم والتهاب مفاصل می باشد که این حالت بیشتردرموارد شدیدتروطولانی ترپسوریازیس وبیشتردرمفاصل کوچک دست رخ داده ونیازبه بررسی ودرمان توسط متخصص روماتولوژی دارد .

پنج گونه خاص از این بیماری وجود دارد و هر کدام نشانه و درمان خاص خود را دارد.بین ده الی سی درصد مردم از نوع ( Arthritisورم مفاصل)که به آن Psoriatic Arthritis می گویند و باعث سوزش مفاصل می شود، رنج می برند .تقریبا” یک میلیون نفر در آمریکا دچار Psoriatic Arthritis هستند و پنچ الی ده درصد آنها ناتوانی هایی را تجربه می کنند. Psoriatic Arthritisمعمولا” بین سی تا پنجاه سالگی و اغلب چند ماه تا یک سال بعد از اواین زخم خود را نشان می دهد.
 

-Plaque Psoriasis ، گونه رایج از این بیماری پوستی است.به آن Psoriasis Vulgaris می گویند. Vulgaris(به معنی متداول. )در حدود هشتاد درصد ازبیماران پزوریازیسی گرفتار این نوع آن می باشندکه بصورت لکه های برآمده،پوستی قرمز،پوشیده از پوسته های سفید نقره ای دیده می شود.این برآمدگی ها معمولا” روی آرنج ها،زانوها،قسمت انتهایی کمر و پوست سر ایجاد می شوند.اگرچه پلاک ها می توانند تمام سطح بدن را احاطه کنند.

-نوع دیگرپزوریازیس، Guttate Psoriasis است ؛ که بصورت نقطه های قرمز کوچک روی پوست ظاهر می شود.
 

 -Pustular Psoriasis در این نوع، بیماری خود را با کورک های سفید،احاطه شده با پوست قرمزنشان می دهد.

- Inverse Psoriasis دیگر نوع این بیماری پوستی است؛ که نشانه آن زخم های قرمز یکدست، روی پوست است و بالاخره Erythrodermic Psoriasis سرخی گسترده در سطح بدن ، خارش شدید ودرد، را به همراه خود می آورد.

بدون توجه به نوع، پزوریازیس معمولا” باعث ناراحتی می شود.پوست معمولا” خارش داشته و ممکن است ترک خورده و خون بیاید.در گونه های سخت، خارش و ناراحتی ممکن است بیمار را تمام شب بیدار نگه دارد و درد، تمام فعالیتهای روزمره را سخت کند.
    پزوریازیس یک بیماری مزمن است،یعنی در تمام طول زندگی همراه بیمار می ماند چراکه در حال حاضر درمانی برای آن وجود ندارد. ممکن است بیمار مدتی بهبود را در خود احساس کند اما کنترل و درمان این بیماری نیازمند مراقبت همیشگی است. درمان آن بسته به نوع و شدت اش متفاوت است.بعضی از انواع پزوریازیس آنقدر خفیف است که بیمار حتی متوجه آن نمی شود.

 ۷۸۳۸۶۴۸۶۵۳۹۷۵۴۳.jpg

چه کسانی دچار پزوریازیس می شوند؟

بیش از چهار و نیم میلیون بزرگسال در ایالات متحده آمریکا درگیر پزوریازیس هستند و حدود صدو پنجاه هزار نفر در سال به این آمار اضافه می شود؛ آنطور که تخمین زده شده بیست درصد از این آمار درگیر نوع متوسط این بیماری پوستی هستند.

پزوریازیس بصورت مساوی در زنان و مردان رخ می دهد.تحقیقات اخیر نشان داده که احتمالا” ریشه نژادی در این بیماری تاثیر دارد.به نظر می رسد که پزوریازیس در اسکاندیناوی ، (Caucasiمنطقه ایی ژئوپولیتیکی کوهستانی، بین دو قاره اروپا و آسیا ،”اوراسیا” می باشد ) و دیگر قسمتهای اروپای شمالی بیشترو در آفریقایی آمریکایی ها کمتر دیده می شود یافت می شود.و به نظر می رسد که آسیایی ها به مراتب کمتر و در آمریکایی هایی الاصل ها به ندرت ایجاد می شود.همچنین مولفه ارث در این بیماری دخیل می باشد در حدود یک سوم مردمی که پزوریازیس دارند حداقل یک فامیل با چنین شرایطی داشته ویا دارند.تحقیقات نشان داده که نشانه ها و علایم این بیماری بین پانزده تا سی و پنج سالگی ظاهر می شود.حدود هفتادو پنج درصد از بیماران پزوریازیسی قبل از چهل سالگی دچارش می شوند.اگرچه ظهور این بیماری در هر شرایط سنی ممکن است.بعد از چهل سالگی یک دوره شدید در پنجاه الی شصت سالگی رخ می دهد. حدود یک نفر از هر ده نفر در دوران کودکی دچار پزوریازیس می شود.هر چه زودتر در بدن نمایان شود به همان نسبت فراگیرتر خواهد شد.
   

ظهور پزوریازیس

پزوریازیس می تواند یکی از قدیمی ترین بیماری های پوستی ثبت شده باشد.احتمالااولین بار حدود سی و پنچ سال بعد از میلاد مسیح توصیف شد؛ برخی شواهد زمان قدیمی تریی را نشان می دهد .اما هنوز هم کمتر کسی این بیماری را می شناسد.در حالی که دانشمندان هنوز هم بطور کامل نمی دانند چه عواملی باعث بروز پزوریازیس می شود اما تحقیقات به طرزی قابل ملاحظه دانش ما را در این باره بالامی برد.

دانشمندان اکنون معتقدند که سیگنالهای ناقص در سیستم ایمنی بدن باعث بروز این بیماری می شود.آنها می گویند که پزوریازیس وقتی ایجاد می شود که سیستم ایمنی بدن ،به بدن فرمان می دهدتا رشدسلول های پوست سریعتر انجام گیرد.

در حالت عادی سلول های پوست بین بیست و هشت الی سی روز بالغ شده و برای پوست اندازی به سطح پوست می آیند،وقتی پزوریازیس ایجاد می شودسلول های پوست بین سه الی شش روز بالغ شده و به سطح پوست حرکت می کنند و بجای پوست اندازی به توده ایی برآمده از پوست تبدیل شده و بصورت زخم خود را نشان می دهند. دانشمندان ژن هایی را کشف کردندکه باعث بروز پزوریازیس می شوند. ژنها نشان می دهند که چطور سیستم ایمنی بدن یک انسان واکنش نشان می دهد.ژن ها می توانند سبب بروز بیماری پزوریازیس یا هر بیماری دیگری مانند روماتوئیدآرتروئید یا هپاتیت نوع اول شونداحتمال بروز پزوریازیس و بخصوص دیابت وقتی افزایش می یابد که سابقه آن در یکی از اقوام نزدیک شما وجود داشته باشد.
   

سابقه خانوادگی

بعضی از مردم که سابقه فامیلی پزوریازیس دارندهیچ گاه دچار این مشکل نمی شوند.تحقیقات نشان داده که بهانه ایی لازم است.استرس ،جراحت های پوستی ،بیماری های عفونی و آفتاب سوختگی تعدادی از این بهانه های نهفته برای بروز این بیماری پوستی می باشند. متخصصین پوست دریافتند که داروهای ضد مالاریا، ( Blockers-Betaدارویی برای آنان که فشار خون بالایی داشته و یا از بیمار ی قلبی رنج می برند) و می توانند بهانه ای برای بروز پزوریازیس باشند. 
   

کیفیت زندگی
 

در همه انواع پزوریازیس ازنوع خفیف گرفته تا وخیم همه می توانند بر کیفیت زندگی انسانها تاثیر بگذارند. زندگی تا پایان عمر با چنین شرایطی می توانداز لحاظ روحی و جسمی بیمار را تحت تاثیر قرار دهد.خارش، جراحت،ترک و خون آمدن پوست در پزوریازیس امری عادی است. پزوریازیس ناخن می تواند دردناک باشد.حتی فشردن تیوپ خمیر دندان باعث ایجاد درد می شود.تحقیقات متعدد نشان داده است که بیماران اغلب احساس افسردگی می کنند،در برخی گونه ها، پزوریازیس فعالیت را محدود و انجام مسئولیتهای شغلی را دشوار می کند. به گزارش انجمن ملی پزوریازیس سالانه پنجاه و شش میلیون ساعت کاری توسط بیماران پزوریازیسی از بین می رود .

عوامل تشدید کننده پسوریازیس

۱- تروما و صدمات
به صورت فنومن کوبنر یا ایزومورفیک بروز میکند و در مرحله فعال بیماری.. در حدود ۱۴-۱۰ روز پس از خراشاندن
پوست..در محل مذکور ضایعه پسوریازیس دیده میشود
۲- عفونت
شاهد این فرم نوع قطره ای بیماری است که متعاقب عفونتهای دستگاه فوقانی ایجاد میشود.
۳- استرس
در ۴۰% تا ۹۰% موارد, قبل از بروز و یا تشدید پسوریازیس, استرس های روحی ( و خصوصا اضطراب) وجود داشته
است. مکانیسم دقیق آن به درستی شناخته شده نیست.. اما افزایش substance p مطرح شده که افزایش ترشح آن از فیبر های
عصبی C موجود در درم موجب تحریک لکوسیت ها.. کراتینوسیت ها.. و ترشح سایتو کاینها میشود.
۴- تغییرات هورمونی
در دوره های بلوغ و یایسگی.. بر اثر عوامل هورمونی.. بیماری تشدید میگردد. همچنین در حاملگی و بعد از زایمان نیز بیماری
تحت تاثیر قرار میگیرد.
۵- آب و هوا
آب و هوای گرم و مرطوب.. سبب بهبودی نسبی( احتمالا به علت تابش نور خورشید) و آب و هوای سرد.. موجب تشدید بیماری
می گردد.
۶- نور خورشید
در اکثر موارد سبب بهبود بیماری میشود.. هر چند در موارد نادری.. تشدید بیماری نیز گزارش شده است.
۷- عوامل متابولیک
کمبود کلسیم در بیماران سبب تشدید بیماری میشود( مانند انواع پوستولر) و بهبود ضایعات در درمان با ویتامین D3 سیستمیک
و موضعی ( مثل درمان استومالاسی) حاصل میگردد که در بیماران پسوریازیس, ضایعات پوستی را نیز بهبود میبخشد.
۸- داروها
بعضی داروها مانند کربنات لیتیوم.. استروئید های سیستمیک.. بتا بلوکر ها.. داروهای آنتی مالاریا.. و اینتر فرون آلفا و گاما
سبب تشدید بیماری میشوند.
۹- مصرف الکل
مورد بحث است و عده ای معتقد به تشدید بیماری در اثر مصرف الکل میباشند
علایم شایع
نواحی پوستی مختصراً برجسته با کناره های قرمز و تنگ و پوشیده شده از پوسته های بزرگ سفید یا نقره ای رنگ . این ضایعات ترک خورده و دردناک می گردند.
خارش (گاهی )
درد مفاصل
علل
علت دقیق آن شناخته است ولی احتمالاً ناشی از یک اختلال خودایمنی است .
عوامل افزایش دهنده خطر

سابقه خانوادگی پسوریازس
آرتریت روماتویید
آسیب موضعی پوست
عفونت های (ویروسی یا باکتریایی ) نواحی دیگر بدن
استرس
آب و هوای سرد
عوامل ژنتیک . افراد دچار پسوریازیس دارای پادگن های HLA خاصی بوده و میزان بروز این بیماری در سفیدپوستان بیشتر است .
پیشگیری
در حال حاضر این بیماری قابل پیشگیری نیست .
عواقبت مورد انتظار
این بیماری قابل علاج نیست و علایم آن با درمان قابل کنترل است . بیماری ممکن است بین حملات مدت های طولانی غیرفعال باقی بماند. در خانم ها شدت بیماری در طی بارداری کاهش می یابد.
عوارض احتمالی
عفونت باکتریایی ثانویه در محل درگیر پوستی
پسوزیازیس پوستولی (تاول چرکی )
آرتریت مرتبط با پسوریازیس

درمان
- تشخیص بیماری بر اساس نمای ظاهری ضایعات پوستی ، و در صورت نیاز به نتایج نمونه برداری پوست مطرح می گردد.
- علاج دایمی برای این بیماری وجود ندارد. سطح درمانی بسته به نوع پسوریازیس ، وسعت بیماری ، واکنش بیمار نسبت به بیماری ، و اثر بیماری بر زندگی بیمار متفاوت است .
- در صورت امکان برای زندگی به یک منطقه دارای آب و هوای گرم نقل مکان کنید زیرا شدت این بیماری در آب و هوای سرد افزایش می یابد.
- حفظ بهداشت مطلوب پوست با حمام گرفتن روزانه مهم است .
- از آسیب پوست از جمله کیسه کشیدن شدید اجتناب کنید. زیرا آسیب پوستی می تواند باعث شعله ور شدن حمله جدید بیماری گردد.
- از خشکی پوست جلوگیری کنید که این کار تعداد دفعات عود بیماری را کاهش می دهد. برای کاهش پوسته ریزی از پاک کننده های بدون آب و ترکیبات حاوی قطران یا کورتون برای موی سر استفاده کنید.
- تا حد امکان به طور مکرر پوست را در حد متوسط در معرض نور آفتاب قرار دهید.
- حمام با بلغور جو دوسر ممکن است باعث نرم شدن پوسته ها گردد. برای این منظور یک فنجان بلغور جو دوسر در یک وان آب کافی است .
- در مورد هر گونه مشکل روانی ناشی از پسوریازیس با متخصص مربوطه مشورت نمایید.
داروها
داروهای زیر برای کاهش التهاب و پوسته ریزی ممکن است تجویز شود:
پمادهای حاوی قطران
داروهای کورتونی موضعی جهت استفاده در زیر پانسمان های پلاستیکی
داروهای سرکوبگر دستگاه ایمنی (در موارد خیلی شدید بیماری )
اشعه درمانی PUVA (تجویز یک داروی مخصوص و سپس تاباندن اشعه ماوراء بنفش نوع آ به پوست )
ترکیب حمام تار با UVB (اشعه ماوراء بنفش نوع بی )
آنتی هیستامین ها برای تسکین خارش
در موارد پسوریازیس پوستولی (تاول چرکی ) اترتینیت ، ایزوتره تینوئین یا متوترکسات خوراکی ممکن است تجویز شود.

داروهای متداول برای پزوریازیس
 

پزشکان با توجه به نوع پزوریازیس،شدت آن ، جایی که تجمع زخم ها وجود دارد،سن بیمار و سابقه درمانی وی دارو های خاصی تجویز می کنند.برای پزوریازیس خفیف تا متوسط استفاده از کرم ،برای نوع متوسط تا سخت ،پرتو درمانی با استفاده از اشعه ماورای بنفش و برای نوع سخت و بالاتر از داروهای خوراکی و تزریقی استفاده می کنند.در زیر به تعدادی از این دارو ها و روش های درمانی اشاره کوتاهی شده است :

 ( Anthralinاین دارو فعالیت DNAرا در سلول های پوستی به حالت نرمال برمی گرداند) ،Coal tar ، (Moisturizers کرم های مر طوب کننده) ، پرتو درمانی( که برای انواع شدید پزوریازیس استفاده می شودRetinoids. )، Methotrexate، Azathioprine، Cyclosporine، Hydroxyurea، )Dovonex( Calcipotriene ، Vitamin “ D” ، )Tazorac( Tazarotene ، ( Calcineurin inhibitorsاین دارو ها معمولا” برای کاهش سوزش و جلوگیری از تولید سلول های پوستی استفاده می شوند ( آنچه مسلم است هنوز درمان قطعی برای این بیماری پوستی کشف نشده است، اگرچه درمان های بسیاری برای از بین بردن پزوریازیس برای مدت کوتاه وجود دارد.

هر درمانی مزایا و معایبی دارد.ممکن است یک درمان برای بیماری مفید و برای دیگری بدون تاثیر باشد ؛اما نکات گفته شده همه در کاهش درد ،سوزش ، خارش و پولکهای روی پوست شما موثر است و با رعایت این موارد می توانید پوستی آرام تر داشته باشید.
 

ابتدا باید نوع بیماری پسوریازیس ازلحاظ شدت تعیین شود درصورتی که بیماری خیلی خفیف باشد حتی می توان اصلاً اقدام به درمان نکرد وتنها ازکرمهای نرم کننده جهت رفع خشکی بیماری استفاده نمود . اما درصورتی که نیاز به درمان احساس شود می توان ابتدا ازداروهای موضعی استفاده نمود که این داروها شامل داروهای استروییدی ، کول تار، آنترالن ، آنالوگهای ویتامین د مانند دیوونکس وداروهای ضد التهاب جدیدترمانند پیمکرولیموس می باشد . هرکدام ازاین داروها می تواند همراه با عوارضی باشد که باید حتماً تحت نظرمتخصص پوست مصرف شوند وهرازچندگاهی بیمارازلحاظ عوارض دارویی بررسی گردد. برای درمان موارد شدیدتربیماری می توان ازداروهای خوراکی مانند نئوتیگازون ، متوترکسات و سیکلوسپورین استفاده نمود که این داروها با عوارض بیشتری همراهند ونیازبه بررسیهای آزمایشگاهی مختلفی درابتدا ودرحین درمان دارند . ازروش نوردرمانی نیزمی توان استفاده کرد که این روش یا با استفاده ازداروی پسورالن خوراکی وتابش نورماوراء بنفش به پوست بوده ویا تنها با استفاده ازنورماوراء بنفش می باشد ونیازبه دستگاههای مولد این نور دارد . ازلیزردرمانی نیزمی توان برای درمان مناطق کوچک دچارپسوریازیس استفا ده نمود که لیزرمورد استفاده نوع اگزایمر می باشد ودرمان با آن نیازبه جلسات متعدد دارد . درمانهای جدیدتری نیزبرای بیماری پسوریازیس مطرح است که هنوزبه شکل رایج استفاده نمی شود وبعلت قیمت بالای آنها استفاده ازاین نوع داروها درطولانی مدت کمترامکان پذیرمی باشد .
اما با وجود تمام این درمانها بیماری پسوریازیس یک بیماری صعب العلاج می باشد که درمانها تنها شدت بیماری را کاهش داده اما بیماری رابطورقطعی ازبین نمی برند . اما همین کاهش شدت بیماری می تواند باعث شود تا بیماربا راحتی بیشتری به زندگی خود ادامه دهد . ازجمله عوامل مهم درشدت یافتن بیماری استرس می باشد که با کاهش این استرس نیزبیماری شدت کمتری می یابد . یکی ازعوامل ایجاد این استرس خود بیماری ونگرانی ازواگیرداربودن آن می باشد که باید به بیماران خاطرنشان نمود که این بیماری هیچگونه واگیری نداشته وازلحاظ ارثی بودن نیزاحتمال ابتلا فرزندان به آن کم است . اما بهرحال بروزضایعات بخصوص درمناطق درمعرض دید برای بیمارایجاد ناراحتی ونگرانی می کند که می توان با اقدام به درمان درکاهش ضایعات موثربود .

 ۷۵۴۷۹۹۶۴۶۴.jpg
فعالیت
محدودیتی وجود ندارد.

رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست .
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم پسوریازیس بوده و یا علایم پس از درمان عود نماید.
بروز پوستول (تاول چرکی ) بر روی پوست همراه تب ، درد عضلانی و خستگی در طی حملات .
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

درمان در منزل

آن طور که متخصصین پوست می گویند ؛ با رعایت نکات زیر می توانید احساس راحتی بیشتر و سوزش کمتری کنید:

-رژیم غذایی منظمی داشته باشید،زیاد آب بنوشید و به اندازه کافی بخوابید؛این نکات به شما کمک می کند که وضعیت پوست شما وخیم نشود.

-از آنچه باعث شدت پزوریازیس می شود پرهیز کنید،تحقیقات نشان داده بعضی داروها ،جراحت های پوستی ،استرس، هوای زمستان ، استعمال دخانیات و استفاده از مشروبات الکلی باعث شدت پزوریازیس شما می شود.
 

-از لوسیون های نرم کننده پوست استفاده کنید و پوست خود را خشک نگه ندارید با این کار مانع ترک خوردن و خون آمدن پوستتان می شوید. رطوبت از خارش ،سوزش ودرد و همین طور پوسته کردن جلوگیری می کند.

-از خاراندن زخم ها پرهیز کنید.شکی نیست که پزوریازیس باعش خارش می شود .در حقیقیت نام پزوریازیس از یک لغت یونانی “Psora” به معنای خارش گرفته شده است.خاراندن باعث کنده شدن زخم ها و سوراخ شدن پوست شده و راه را برای ورود باکتری هموار ساخته و باعث ایجاد عفونت می شود؛ و همین طور خاراندن باعث خون آمدن و ایجاد زخم در قسمت های سالم پوست می شود.

- اگرچه آفتاب برای این بیماری مفید است اما آفتاب سوختگی آن را تحریک می کند، پس پانزده الی بیست دقیقه قبل از خروج از منزل از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید.

-از لباسهای کتان استفاده کنید.پارچه کتان کمتر از دیگر پارچه ها باعث تحریک پوست می شود.

-از لوازم آرایش و صابون های محرک استفاده نکنید.خوابیدن در وان و استفاده از ( Coal Tar صابون سیاهی که از گاز و زغال کک ساخته می شود) و سپس مرطوب کردن پوستتان را فراموش نکنید این کار پولک های پوست شما را کمتر می کند.کرم های کورتیزون(برای آنان که پزوریازیس خفیف دارند) که بدون نسخه پزشک هم قابل تهیه هستند می توانند درمان مناسبی برای خارش پوست شما باشند.

پرسش به پاسخهای اساسی در رابطه با پسوریازیس

پسوریازیس چیست؟
ریشة لغت پسوریازیس از یک کلمة یونانی است که به معنای خارش است. این بیماری یک بیماری شایع پوستی است که لزوماً خارش دار نبوده با پلاکهای قرمز رنگ همراه با پوسته ریزی مشخص می شود. پسوریازیس اشکال گوناگون با شدتهای متفاوت داشته و مسری هم نمی‌باشد.

پسوریازیس چگونه ایجاد می‌شود؟
امروزه مشخص شده است که پسوریازیس یک بیماری مرتبط با سیستم ایمنی بدن است. در طی این بیماری سیستم ایمنی با ارسال سیگنال‌های معیوب موجب تسریع رشد سلول‌های پوست می‌شود. در واقع در حالت عادی سلول‌های پوست بطور دائم از لایه‌های زیرین به طرف سطح حرکت کرده، در آنجا هسته‌های خود را از دست داده و بصورت پوسته‌های مرده از بدن دفع می‌شوند. این روند بطور معمول حدود یک ماه به طول می‌انجامد، اما در جریان پسوریازیس، چرخه حیات سلول‌های پوست بر اثر همان اشکالات سیستم ایمنی، سرعت یافته، در نتیجه چندین لایه سلول مرده در سطح پوست تجمع پیدا می‌کنند که همان پوسته‌های پسوریازیس را تشکیل می‌دهند.

میزان شیوع پسوریازیس در جامعه چقدر است؟
بیماران اغلب تمایل دارند که بدانند آیا افراد دیگری نیز با بیماری مشابه آنها در جامعه وجود دارند یا خیر؟ پسوریازیس از جمله بیماری‌های شایع پوست است، طوریکه تخمین زده می‌شود حداقل یک درصد از مردم جهان به این بیماری مبتلا باشند، بنابراین اگر شما از پسوریازیس رنج می‌برید، باید بدانید دست کم ۷۰ میلیون نفر دیگر در دنیا با شما در این درد شریک هستند!

البته شیوع پسوریازیس نیز همانند بسیاری از بیماری‌های دیگر در نواحی مختلف دنیا متفاوت است و به نظر می‌رسد بخصوص در کشورهای اسکاندیناوی بیشترین شیوع را داشته تا ۶ درصد از جمیعت این نواحی ممکن است به پسوریازیس مبتلا باشند، در حالیکه بر عکس در میان اسکیموها، ژاپنی‌ها و غرب آفریقا پسوریازیس بیماری نادری محسوب می‌شود.

اگرچه آمار دقیقی در مورد شیوع بیماری در مملکت ما وجود ندارد، اما باید گفت پسوریازیس در ایران نز جزو بیماری‌های شایع پوستی بوده، به نظر می‌رسد در شمال ایران حتی از شیوع بالاتری نیز برخوردار باشد.

پسوریازیس در چه سنی ایجاد می‌شود؟
پسوریازیس اغلب در سنین جوانی شروع می‌شود، اما می‌تواند در هر سنی از دوران نوزادی تا سنین کهولت شروع شود. هم زنان و هم مردان تقریباً به یک نسبت به این بیماری مبتلا می‌شوند.

بیماری از کجا می‌آید؟ و چه عواملی در بروز آن دخیل هستند؟
این سئوال اغلب از اولین سوالاتی است که بیمار مبتلا به پسوریازیس یا همراهان وی از پزشک خود می‌پرسند. پاسخ به این سوال گرچه چندان ساده نیست اما بطور اختصار می‌توان گفت که عوامل متعددی در ایجاد شدن بیماری پسوریازیس موثرند و به اصطلاح این بیماری یک بیماری چند عاملی یا موتی فاکتوریال است. از میان این عوامل بدون شک وراثت نقش اساسی دارد. بررسی‌های متعدد ژنتیکی نقش ارث را ثابت کرده است، هرچند تنها در ۳/۱ موارد، سابقة وجود بیماری در سایر اعضای خانواده دیده می‌شود. این مسئله نشان دهندة آن است که عوامل دیگری غیر از وراثت نیز در پدید آمدن این بیماری دخیل هستند که از مهمترین این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد؛

۱- عوامل روحی: بی‌شک استرس‌های مختلف روحی و هیجانی در بروز یا تشدید بیماری پسوریازیس موثرند و در بسیاری از موارد خود بیمار به رابطه این استرس‌ها با بیماری خویش پی می‌برد.

۲- عفونتها: در مورد ارتباط عفونت‌ها با پسوریازیس اتفاق نظر وجود ندارد. شاید تنها رابطه ثابت شده بین اشکال قطره‌ای پسوریازیس و عفونتهای حاد استرپتوکوکی باشد.

۳- صدمات فیزیکی: علاوه بر استرس‌های روحی، صدمات فیزیکی به پوست نیز می‌تواند باعث ایجاد شدن پسوریازیس در محل ورود آسیب شود. بطور شایع خود بیمار نیز این تجربه را پیدا می‌کند که درست در محل خراشیدگی پوست یا محل برش جراحی، ضایعات پسوریازیس ایجاد می‌شوند. روی همین اساس است که به بیمار مبتلا به پسوریازیس توصیه می‌شود که از کندن پوسته‌ها و خراشیدن پوست خود پرهیز کند، چراکه این عمل می‌تواند باعث تشدید بیماری وی شود.

۴  – داروها: بسیاری از داروهایی که بیمار مصرف می‌کند می‌تواند باعث ایجاد شدن یا شعله‌ور شدن پسوریازیس شود. از مهمترین این داروها می‌توان به ترکیبات لیتیوم، داروهای مسدود کننده بتا مثل پروپرانولول و اتنولول، داروهای ضد مالاریا مثل کلروکین، کلونیدین و ترکیبات ید اشاره کرد.

۵ – عوامل هورمونی و متابولیک: پسوریازیس اغلب با عوامل هورمونی نیز در ارتباط است. برای مثال بطور معمول در جریان حاملگی، پسوریازیس تخفیف یافته و برعکس پس از حاملگی و در جریان شیردهی تشدید می‌شود. همچنین کمی کلسیم خون نیز می‌تواند باعث تشدید پسوریازیس شود. 

۶- نور آفتاب: اکثر بیماران اذعان می‌دارند که بیماری ایشان در زمستان بدتر می‌شود. شواهد گوناگون دیگر نیزحاکی از آن است که نور آفتاب باعث بهبودی پسوریازیس می‌شود. با این وجود هستند بیمارانی که نور آفتاب باعث شعله ور شدن بیماری‌شان می‌شود. روی همین اصل توصیه می‌شود که بیمار مبتلا به پسوریازیس از نور شدید آفتاب پرهیز کند. 

۴۲۳۶۵۸۴۳۷۵۳.jpg

آیا بیماری پسوریازیس مسری است؟
با توجه به عوامل بر شمرده شده در مورد منشأ بیماری، مشخص می‌شود که پاسخ این پرسش به روشنی منفی است و بیمار و همراهان وی نباید کوچکترین نگرانی از این بابت داشته باشند. بنابراین، اگر هم بیماری در شخص دیگری از اعضای خانواده ایجاد شده است نه به علت سرایت از فرد مبتلا، بلکه اغلب به خاطر زمینه‌های ژنتیکی مشترک است. همینطور اگر بیماری در یک فرد رو به گسترش است، نه به علت سرایت از کانونی به کانون دیگر، بلکه به خاطر سیر بیماری و بعضاً به علت صدماتی است که فرد به پوست خویش وارد کرده است.

آیا پسوریازیس ارثی است؟
همانگونه که گفته شد ارث نقش مهمی در بیماری پسوریازیس دارد, اما ژن واحدی برای این بیماری وجود ندارد. بیماران مبتلا به پستوزیازیس اغلب دوست دارند بدانند که آیا فرزندانشان نیز به این بیماری دچار خواهند شد یا خیر؟ پاسخ به این سئوال، چندان ساده نیست. بطور کلی می‌توان گفت اگر تنها یکی از والدین به بیماری دچار باشند, احتمال ابتلای فرزندشان کمتر از ده درصد خواهد بود اما اگر هر دوی والدین مبتلا به پسوزیازیس باشند تا ۴۰ درصد این احتمال وجود خواهد داشت.

علائم بیماری پسوریازیس چگونه است؟
اگرچه پسوریازیس نام خود را از خارش گرفته است اما معمولاً بیماران چندان از این نظر شکایت ندارند. در واقع جدا از درگیری مفصلی که آن هم تنها در درصد کمی از بیماران اتفاق می‌افتد، پسوریازیس چندان بر سلامتی فرد تأثیر نمی‌گذارد و اغلب فقط از نظر زیبایی است که بیمار را نگران می‌سازد.

پسوریازیس در اشکال گوناگون دیده می‌شود، اما شایع‌ترین شکل آن که پسوریازیس معمولی نامیده می‌شود بصورت پلاکهای قرمز رنگ با پوسته‌ریزی قابل توجه، اغلب در سر، آرنج‌ها، ساعدها، زانوها و سایر نواحی تحت فشار دیده می‌شود.

گاهی اوقات پلاکهای فوق‌الذکر بخش قابل توجهی از سطح پوست را درگیر می‌کنند که در این حالت اصطلاحاً به آن پسوریازیس ژنرالیزه می‌گویند و گاهی هم تقریباً تمام سطح بدن دچار قرمزی و پوسته‌ریزی می‌شود که حالت خطیری از پسوریازیس را ایجاد می‌کند که پسوریازیس اریترودرمیک نامیده شده، نیاز به مراقبت ویژه دارد.

علاوه بر این ممکن است ضایعات پوستی پسوریازیس بسیار کوچک و متعدد باشند که اصطلاحاً به آن پسوریازیس قطره‌ای می‌گویند که بخصوص در کودکان و پس از عفونتهای استرپتوکوکی دیده می‌شود.

ندرتاً ضایعات پوستی در پسوریازیس بصورت ضایعات حاوی چرک تظاهر پیدا می‌کنند که در این حالت به آن پسوریازیس پوسچولار می‌گویند.

نهایتاً همانگونه که گفته شد ممکن است در جریان بیماری پسوریازیس مفاصل نیز درگیر شوند که به آن آرتریت پسوریازیی می‌گویند. آرتریت پسوریازیس معمولاً در افراد بزرگسال ایجاد شده و خود در اشکال گوناگون دیده می‌شود. معمولاً یک یا چند مفصل محیطی بطور غیر قرینه مبتلا می‌شوند، اما این امکان وجود که مفاصل انگشتان، ستون فقرات و سایر نواحی هم درگیر شوند.

علاوه بر اشکال گوناگون پسوریازیس، شدت آن نیز در افراد مختلف متفاوت است. ممکن است تنها ناحیه‌ای از سر یا زانوها درگیر باشد و یا اینکه برعکس تقریباً تمام سطح پوست مبتلا باشد. راه‌های مختلفی برای تعیین شدت پسوریازیس وجود دارد. پزشکان متخصص پوست معمولاً از روش ویژه‌ای استفاده می‌کنند که به آن اندکس PASI می‌گویند. روش ساده‌تر آن است که اگر کمتر از ۲ درصد سطح بدن درگیر باشد، آن را خفیف نامیده، اگر بین ۳ تا ۱۰ درصد سطح بدن درگیر باشد، پسوریازیس با شدت متوسط و اگر بیش از ۱۰ درصد سطح بدن درگیر باشد، شدید تلقی می‌شود. همچنین میزان تأثیر پسوریازیس بر کیفیت زندگی راه دیگر اندازه‌گیری شدت پسوریازیس است که لزوماً هم با شدت پسوریازیس مرتبط نمی‌باشد. 

علاوه بر پوست، چه اعضای دیگری در پسوریازیس ممکن است مبتلا شوند؟
همانگونه که گفته شد در درصد کمی از بیماران مبتلا به پسوریازیس مفاصل درگیر می‌شود. همچنین در بخشی از بیماران ناخن‌ها درگیر می‌شوند. این امر بخصوص در افرادی که درگیری مفصلی دارند بیشتر دیده می‌شود. درگیری ناخن‌ها ممکن است بصورت جدا شدن صفحه ناخن از بستر ناخن، بروز نقاط ریز روی ناخن، ضخیم شدن زیر ناخن و یا تغییر شکل و تغییر رنگ ناخن تظاهر کند. اگرچه در درصد بالایی از بیماران پسوریازیس، ناحیه سر درگیر می‌شود، اما این مسئله باعث ریزش مو نمی‌شود.

راه تخشیص بیماری چیست؟
پسوریازیس اغلب با معاینه بالینی تشخیص داده می‌شود و هیچ تست خونی برای تشخیص آن وجود ندارد، هر چند گاهی اوقات انجام برخی آزمایشات برای یافتن علل شعله‌ور کنندة آن ضروری است. در هر حال در موارد مشکوک، می‌توان از بیوسپی پوست استفاده کرد. در این روش پزشک با بریدن تکة کوچکی از پوست و بررسی آن زیر میکروسکوپ، بیماری را تشخیص می‌دهد.

آیا پسوریازیس قابل درمان است؟

واقعیت این است که خیر! در حال حاضر این بیماری درمان قطعی ندارد. کما اینکه بیماری قند، فشار خون و بسیاری از بیماری‌های دیگر نیز درمان قطعی ندارند. اما داروهای بسیاری وجود دارند که با استفاده از آنها، بیماری پسوریازیس کنترل می‌شود و گاه بیمار تا مدتها عاری از هرگونه ضایعه باقی می‌ماند. همانگونه که قبلاً گفته شده پسوریازیس طول عمر فرد را کم نمی‌کند، مسری نبوده، باعث ریزش مو نشده و در واقع از بسیاری از بیماری پوستی دیگر، بهتر کنترل می‌شود.

روش‌های درمان پسوریازیس کدامند؟
با توجه به متفاوت بودن پسوریازیس در افراد مختلف، روش درمان در هر فرد بسته به سن، جنس، شغل، وسعت بیماری و بسیاری از عوامل دیگر متفاوت خواهد بود.

در حال حاضر داروهای موضعی بسیاری وجود دارند که در درمان پسوریازیس مصرف می‌شوند.

کورتیکوستیروئیدهای موضعی معمولاً شایعترین درمانی است که برای پسوریازیس استفاده شده، باعث کم شدن التهاب و تحریک پذیری پوست می‌شود. خیلی از اوقات پزشک ترکیبی از یک داروی از بین برنده لایه شاخی (کراتولیتیک) و استیروئید موضعی را برای شما تجویز می‌کند. نکته مهم در مصرف کورتیکوستیروئیدهای موضعی آن است که غالباً پس از مدتی، دیگر آن پاسخ مطلوب ابتدایی حاصل نمی‌شود، ضمن آنکه خطر نازک شدن پوست در اثر مصرف این داروها نیز وجود دارد. بنابراین انتخاب دقیق نوع استیروئید موضعی و مصرف درست آن می‌تواند باعث کم شدن این اثرات ناخواسته شود.

علاوه بر کورتیکوستیروئیدهای موضعی و داروهای کراتولیتیک داروهای قدیمی‌تری چون ترکیبات تار قطران و آنترالین نیز از مدت‌ها قبل در درمان پسوریازیس بکار رفته، با اثرات قابل قبول همراه هستند. همچنین استفاده از ترکیبات موضعی ویتامین D نیز در درمان این بیماری با نتایج خوبی همراه بوده است.

علاوه بر درمانهای موضعی، در موارد شدید پسوریازیس داروهای متعددی وجود دارند که بصورت تزریقی یا خوراکی برای این بیماری بکار می‌روند و اصطلاحاً درمانهای سیستمیک نامیده می‌شوند. معمولاً متوترکسات اولین دارویی است که برای این منظور بکار می‌رود. این دارو که در سال ۱۹۵۱ برای اولین بار در درمان پسوریازیس مصرف شد تکثیر سلول‌های پوست را کم کرده غالباً بخوبی بیماری را کنترل می‌کند. متوترکسات می‌تواند هم بصورت خوراکی و هم تزریقی مصرف شود و غالباً پس از چند هفته اثر آن ظاهر می‌شود.

همچنین مشتقات ویتامین A که به رتینوئیدها معروف هستند با کاستن تکثیر سلول‌های پوست، باعث بهبودی پسوریازیس می‌شوند.

از داروهای دیگر می‌توان به سیکلوسپورین و هیدروکسی اوره اشاره کرد. طبیعی است که تمام این داروها با نظر پزشک تجویز شده، برای اطمینان از بی‌عارضه بودن آنها، انجام آزمایشات پایه و دوره‌ای ضروری است.

در هر حال, آنچه در مورد داروهای سیستمیک در پسوریازیس بسیار اهمیت دارد، این است که بجز موارد استثنایی، نباید از کورتیکوستیرروئیدهای خوراکی یا تزریقی در این بیماری استفاده شود. مصرف این داروها، اگرچه ممکن است باعث بهبودی ظاهری اولیه شوند، ولی متعاقباً علاوه بر اثرات سوء متعددی که دارند، باعث شعله‌ور شدن بیماری یا تبدیل شدن آن به اشکال خطیرتر می‌شود.

نکتة دیگری که بسیار اهمیت دارد، این است که هنگامی که یک خانم مبتلا به پسوریازیس در سنین باروری تحت درمان با داروهای سیستمیک قرار می‌گیرد، باید بدقت از نظر پیشگیری از بارداری توجیه شود. در مورد برخی از این داروها حتی تا ماهها پس از قطع دارو نیز بارداری می‌تواند خطراتی برای جنین در پی‌داشته باشد. 

منظور از درمان با اشعه در پسوریازیس چیست؟
بسیاری از اوقات هنگامی که صحبت از درمان با اشعه می‌شود، بیمار آن‌را با رادیوتراپی یا پرتو درمانی یکسان تصور می‌کند، در حالیکه غالباً منظور از درمان با اشعه در پسوریازیس در واقع درمان با طول موج‌های خاصی از نور می‌باشد. درواقع در این روش که از قدیمی‌ترین روش‌های درمانی در بیماریهای جلدی می‌باشد، بیمار پس از مصرف دارویی به نام پسورالن (P)، که قبلاً از عصارة گیاهان خانواده هویج بدست می‌آمد، در برابر اشعه ماوراء بنفش (UVA) قرار می‌گیرد. از همین روست که به این روش درمانی، PUVA درمانی گفته می‌شود. هرچند PUVA درمانی نیز عاری از عارضه نمی‌باشد، اما در کل روش بسیار موثری در درمان پسوریازیس‌های وسیع و مقاوم بوده، معمولاً تا ماهها هم تأثیر آن پایدار باقی می‌ماند. امروزه علاوه بر PUVA از طیف‌های اختصاصی تری از ماوراء بنفش همچون UVB نیز در درمان پسوریازیس دستگاه می‌شود. این روش‌های درمانی غالباً در بخش‌های پوست بیمارستانها و گاهی نیز در مطب پزشکان و یا با استفاده از نور خورشید انجام می‌شود. 

چه نوع رژیم غذایی برای بیمار پسوریازیسی لازمست؟
رژیم غذایی خاصی برای فرد مبتلا به پسوریازیس لازم نیست، هرچند مصرف زیاد گوشت قرمز ممکن است باعث تشدید بیماری شود و از سویی دیگر مصرف روغن ماهی به علت اسیدهای چرب ضروری، اغلب نقش کمکی در درمان دارد. علاوه بر اسیدهای چرب اشباع نشده، ویتامین‌D نیز ممکن است اثرات مفیدی در درمان پسوریازیس داشته باشد. همچنین مصرف الکل و کشیدن سیگار ممکن است باعث تشدید بیماری شود. 

آیا لیزر در درمان پسوریازیس موثر است؟
استفاده از لیزر در پزشکی به علت سهولت کاربری آن بسیار مورد توجه پزشکان و بیماران قرار گرفته است، اما گاهی این علاقه اسباب سوء استفاده سود جویان را نیز فراهم می‌آورد. آنچه در ارتباط با پسوریازیس مهم است آن است که نوع خاصی از لیزر که طول موج آن تقریباً مشابه اشعه ماوراء بنفش (UVB)B است، کما بیش با همان مکانیسم می‌تواند باعث بهبودی پلاکهای پسوریازیس شود، اما هنوز این اثرات بطور کامل به اثبات نرسیده‌اند و بعلاوه دستگاه لیزری که مناسب این کار است به راحتی در تمام دنیا در اختیار قرار ندارد.

درمانهای جدید پسوریازیس کدامند؟
با شناخت بهتری که از چگونگی ایجاد شدن بیماری پسوریازیس طی سال‌های اخیر حاصل شده است و با عنایت به این نکته که سیستم ایمنی نقش مهمی در ایجاد شدن بیماری دارد، طی چند سال گذشته طیف جدیدی از داروها غالباً به روش فن آوری زیستی (بیوتکنولوژی) ساخته شده‌اند که قادرند با تصحیح اختلالات حاصل شده از پسوریازیس، بیماری را بهبود بخشند. این داروها که غالباً به درمانهای «بیولوژیک» معروفند، گاهی اوقات با نتایج بسیار درخشانی همراه هستند اما نکته مهم در مورد آنها قیمت بسیار بالای آنهاست و از این رو فعلاً فقط در موارد بسیار شدید بیماری مصرف می‌شوند.

چه کسانی از بیماران مبتلا به پسوریازیس حمایت می‌کنند؟
امروزه در مورد بسیاری از بیماریهای مزمن، گروههای حمایتی وجود دارند که به مشکلات مختلف بیماران رسیدگی می‌کنند. این امر در مورد پسوریازیس نیز مصداق داشته و انجمن‌های مختلفی برای این بیماران وجود دارد که اغلب نیز توسط خود آنها گردانده شده و از کمک و مشاوره پزشکان نیز استفاده می‌کنند. هرچند در مملکت ما این کار برای پسوریازیس هنوز انجام نشده است اما بیمار مبتلا به پسوریازیس از طریق اینترنت می‌تواند در هر کجای دنیا از اطلاعات و حمایت‌های این گروه‌ها استفاده کند. مهمترین این گروه‌ها شاید فدراسیون جهانی انجمن‌های پسوریازیس (IFPA) باشد که درواقع یک اجماع جهانی از انجمن‌هایی است که برای حمایت از بیماران مبتلا به پسوریازیس تشکیل شده‌اند و سالانه در یکی از کشورهای دنیا گردهمایی دارند. این فدراسیون انجمن‌هایی فعال در بیش از ۲۰ کشور در سراسر دنیا را سازماندهی می‌کند.

بنیاد ملی پسوریازیس (www.psoriasis.org) یکی از این انجمن‌هاست که با هدف ارتقای آگاهی و کمک به درمان و تحقیقات برای پسوریازیس تأسیس شده است و با بیش از ۳۵ سال سابقه کمکهای شایانی به بیماران مبتلا به پسوریازیس کرده است.
 

  • مجله اطلاعات پزشکی



نظرات

۱۰ نظر در موضوع “پسوریازیس ” Psoriasis ” (علائم ، عوارض ، درمان )”
  1. نوشین says:

    با سلام مطالب بسیار مفیدی بود وکلی درمورد بیماریم اطلاعات بدست اوردم باسپاس فراوان

  2. کریم says:

    برای بنده خیلی مفید بود زیرا در مورد بیماری پسوریازیس که خودم حدود ده سال گرفتارش هستم اطلاعات قابل توجه ومفیدی به دست آوردم.

  3. اسلامی says:

    سلام
    خسته نباشید

    خیلی مفید بود بنده هم حدود ۱۳ سال است مبتلا هستم که الان ۲۶ ساله ام

    خودم هم دانشجوی ارشد شیمی هستم وقبلا مطالعاتی داشته ام

    اما از این سایت بهتر میشه کسب اطلاعات نمود…
    از قسمت داروهای بیولوژیکی بیشتر بنویسید… از اسامی داروها چیزی ننوشتید؟
    دوست دارم بیشتر تحقیق کنم کمکم میکنید؟

  4. pani says:

    ممنون اطلاعات راجع به بیماری صدف یا پسوریاسیس خیلی خوب هستند من ۸ ساله که با این بیماری درگیرم و دوست دارم راجع به این بیماری بیشتر بدونم.

  5. محسن says:

    سلام. به نظر منم خیلی خوب بود.
    منم حدود ۴ ساله که مبتلا هستم و دانشجوی ممتاز هستمو دوست دارم بیشتر درباره ی این بیماری بدونم.

  6. mohamad says:

    در صورت امکان اطلاعات بیشتری در مورد داروهای بیولوزیکی برای بنده بفرستید.

  7. ترانه says:

    سلام
    مطالب بسیار عالی بود من حدود ۱۲ سال با این بیماری دوستم ولی خوشبختانه وضعیت من نسبت یه عکس هاتون خیلی بهتر است .

  8. م says:

    مطلب بسیار خوبی بود
    متشکرم
    آیا درمانی در علم جدید یافت نشده هنوز؟

  9. parviz1234 says:

    سلام من حدود۸سال است که این بیماری رابااین مشخصات مشابه دارم که متاسفانه دیرمتوجه شدم وباعث روماتیسم درمن شده است بنده ازراهنمایی های استفاده بردم وکمال تشکر را از شما دارم

  10. میر says:

    مطالب مفید و جالبی بیان کردید.
    اول از همه آرزو دارم روزی این بیماری بطور کامل قابل درمان باشد.
    ۲ عموی من به این بیماری مبتلا هستند، چقدر احتمال دارد که من هم به این بیماری مبتلا شوم ؟؟؟
    من ۲۵ سالمه …
    با تشکر

همکاران ما از نظرات و پیشنهادات شما استقبال می نمایند

نظر يا مطلب خود درباره اين مقاله را بفرماييد
اگر مي خواهيد تصويري در كنار نظر شما نشان داده شود اينجا را امتحان كنيد . gravatar

*