چگونه از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی پیشگیری کنیم

در مهبل باکتریهای غیر بیماری زای طبیعی وجود دارنـد کـه وجـودشـان از بـروز عفونتهای باکتریایی و قارچی ممانعت بعمل می آورد. ترشحات طبیعی مهبل شفاف و یا سفید،رقیق و یا غلیظ بوده اما بی بو و ایجاد سوزش و خارش نمیکند .  با رعایت برخی نکات بهداشتی می توانید به میزان زیادی از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی جـلوگـیری بعمل آورید . تــرشحات طبیعی مهبل برای سلامت مهبل ضروری می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، عفونتهای باکتریایی، قارچی، انگلی و عفونتهای ادراری معمولا در زنان شایع است بطور مختصر با با علایم این بیماریها آشنا شوید:
۱) عفونت قارچی(کلامیدیا): ترشحات سفید و پنیری شکل مهبل-تورم و درد در نواحی تناسلی-خارش شدید-مقاربت دردناک.
۲) عفونت باکتریایی:ترشحات سفید، خاکستری و زرد-بوی نامطبوع ماهی-خارش و سوزش-التهاب و تورم خفیف مهبل.
۳) عفونت انگلی(تریکومونا): خارش، سوزش و تورم شدید مهبل-ترشحات کف آلود خاکستری، زرد و یا سبز-بوی نامطبوع ماهی-درد حین ادرار و یا مقاربت جنسی.
۴) عفونت مجاری ادرار: احساس سوزش حین ادرار-وجود خون در ادرار-ادرار با بوی تند و تیره رنگ-اضطرار فراوان برای ادرار کردن حتی زمانی که مثانه نیمه پر باشد-قطره قطره آمدن ادرار-تکرار ادرار.

* نکات بهداشتی ویژه دختران و زنان:

۱) پس از ادرار کردن و اجابت مزاج همیشه از سمت جلو بطرف عقب خود را بشویید. این کار از رانده شدن باکتریهای نواحی مقعد به مهبل جلوگیری میکند.
۲) در طی روز لباسهای زیر با جنس الیاف نخی بتن کنید. از پوشیدن لباسهای بدون تهویه مانند لباسهای نایلونی و ساخته شده ازسایر الیاف مصنوعی خودداری کنید. تا آنجا که ممکن است شبها بدون لباس زیر بخوابید تا مهبل با جریان هوا در تماس باشد.

۳) از پوشیدن لباسهای تنگ مانند شلوار جین، جوراب شلواری و مایو به مدت طولانی اجتناب کنید. لباسهای گشاد و راحت بتن کنید.
۴) برای شستشوی لباسهای زیر خود از شوینده های غیر معطر و ملایم استفاده کنید.
۵) از وان آب داغ و جکوزی استفاده نکنید.
۶) کاندومها و دیافراگمهای از جنس لاتکس و ژلهای اسپرم کش در برخی از زنان ایجاد تحریک میکنند که باید از سایر روشهای جلوگیری از باردار استفاده گردد.
۷) حین مقاربت جنسی از لغزنده کننده های (لوبریکیشن) پایه آب (محلول در آب) و غیر معطر استفاده کنید. از وازلین و لوبریکیشنهای حاوی سیلیکون استفاده نکنید.

8)  لباسهای زیر خود را حداقل هر دو روز در میان عوض کنید.
۹) حتما قبل و پس از آمیزش جنسی ادرار کنید.
۱۰) از پودر تالک در اطراف مهبل استفاده نکنید زیرا که پودر تالک رطوبت را در خود نگه میدارد.
۱۱) در صورتی که از تامپون در دوران قاعدگی استفاده میکنید حداکثر آن را هر ۴-۳ ساعت یکبار عوض کنید. پیش از گذاشتن تامپون دستهای خود را کاملا بشویید. در طی خواب شبانه هیچگاه از تامپون استفاده نکنید و جای آن از پد های بهداشتی استفاده کنید.
۱۲) نوار بهداشتی (پد) را میبایست هر ۶-۴ ساعت یکبار (حداکثر ۸ ساعت) عوض کرد. پیش از گذاشتن پد نیز دستهای خود را با آب و صابون بشویید.
۱۳) از تامپون، نوارهای بهداشتی و دستمال توالت معطر استفاده نکنید.
۱۴) همیشه مهبل و اطراف آن را خشک و تمیز نگه دارید. رطوبت رشد میکروبها و قارچها را سرعت میبخشد.
۱۵) بطور منظم سطح خارجی مهبل را با آب ولرم شستشو دهید. برای شستن مهبل نیازی به استفاده از صابون نمیباشد.
۱۶) حین استحمام از صابون و شامپوهای غیر معطر و ملایم استقاده کنید. از وان کف صابون نیز استفاده نکنید.
۱۷) هیچگاه لباسهای خیس و مرطوب را بتن نکنید. چنانچه لباسهایتان خیس شد فورا آن را عوض کنید.
۱۸) هنگام شامپو کردن و آب کشیدن موها حین استحمام سر خود را بسمت جلو خم کنید تا شامپو با مهبل و ناحیه تناسلی تماس نیابد.
۱۹) پس از استحمام با یک حوله نرم ناحیه تناسلی را به ملایمت خشک کنید. برای این کار میتوانید از سشوار (با درجه باد سرد ) نیز استفاده کنید.
۲۰) هیچگاه ادرار خود را نگه ندارید.

۲۱) از دوش مهبل استفاده نکنید. چراکه این عمل ترشحات و باکتریهای طبیعی و محافظ مهبل را میشوید.
۲۲) پس از استحمام ادرار کنید.
۲۳) از روابط جنسی پر خطر اجتناب کنید.
۲۴) در طی روز آب فراوان بنوشید. استرس و وزن خود را نیز کاهش دهید.
۲۵) مصرف روزانه ماست از بروز عفونتهای قارچی مهبل جلوگیری میکند.
۲۶) مصرف بی رویه و سر خود آنتی بیوتیکها میکروبهای مفید و طبیعی مهبل را از میان برده و زمینه ابتلا به عفونتهای قارچی را افزایش میدهد.

۲۷) خانمهای که در دوران حاملگی، شیر دهی ویائسگی میباشند و همچنین خانمهایی که از قرصهای ضد بارداری استفاده میکنند از آنجایی که سطوح هورمونهای بدن آنها دستخوش تغییر میشود میبایست بیشتر بهداشت فردی خود را رعایت کنند .

* پاسخ به پرسش های شما در رابطه با عفونت هاي ادراري در زنان :

عفونت چه بخش هايي از مجاري ادراري را بيشتر درگير مي كند؟

– عفونت هاي ادراري را به دو گروه عفونت هاي سطحي و عفونت هاي عمقي تقسيم مي كنند. عفونت هاي سطحي پوشش سطحي داخل سيستم ادراري يا مخاط را درگير مي كند و بيش از نود درصد عفونت هاي اين دستگاه را شامل مي شود. درحالي كه عفونت هاي عمقي درگيري بافت هاي عمقي كليه ها، پروستات و بيضه را باعث مي شوند. در عفونت هاي عمقي، بيماران معمولاً تب شديد و حال عمومي بدي دارند.

– آيا شيوع عفونت هاي ادراري در زنان و مردان يكسان است؟
خير. در سنين زير سه ماهگي، عفونت هاي ادراري در پسرها بيشتر از دختران است، و پس از آن، شيوع عفونت در زنان سي تا پنجاه برابر مردان است. علت آن كوتاه و مستقيم بودن مجراي ادرار در زنان است كه در نتيجة آن، ميكروب ها به سادگي با عبور از مجرا به مثانه مي رسند و عفونت سطحي ايجاد مي كنند.

– بي توجهي به عفونت هاي ادراري چه پيامدهايي به دنبال دارد؟
جواب: اهميت عفونت هاي ادراري در آن است كه اگر دير تشخيص داده شوند يا بد درمان شوند، عوارضي در بيمار ايجاد مي كنند كه در بعضي مواقع منجر به از كار افتادن كليه ها مي شوند، به طوري كه تعداد زيادي از بيماران همودياليزي ثانويه در نتيجة عفونت به اين روز افتاده اند. البته عفونت هاي ادراري سطحي و بدون تب آسيب جدي به كليه ها نمي رسانند، ولي عفونت هاي عمقي مخصوصاً به همراه بيماري هاي زمينه اي ديگر مانند سنگ، انسداد مادرزادي در مسير ادراري، مثانه عصبي، و برگشت ادرار از مثانه به كليه ها قادر به تخريب كليه ها و نارسايي كامل آنها هستند.

– به طور كلي ميكروارگانيسم ها چگونه وارد دستگاه ادراري مي شوند؟
جواب: در نود درصد مواردِ عفونت هاي ادراري، ميكروب ها از راه مستقيم و عبور از مجراي خروجي ادرار به مثانه مي رسند و عامل آن ميكروب هاي روده اي هستند كه در ناحية اطراف مجرا وجود دارند و ندرتاً ممكن است از مثانه به كليه برسند و ايجاد عفونت عمقي كليه (پيلونفريت) بكنند. در موارد ديگر، ميكروارگانيسم ها از يك كانون عفوني به خون وارد مي شوند، سپس به كليه ها، پروستات يا بيضه ها مي رسند و ايجاد عفونت مي كنند. در موارد بسيار نادري، عفونت از طريق سيستم لنفاتيك منتقل مي شود.

– عفونت هاي ادراري با چه علائمي همراه است؟
جواب: اصولاً علائم شامل دو دسته هستند: علائم ناشي از تحريك و التهاب سيستم ادراري كه بر حسب محل عفونت متفاوت است، و علائم عمومي عفونت در بدن كه شامل بي اشتهايي، تهوع، استفراغ و غيره است. در ضمن، علائم در كودكان و بزرگسالان متفاوت است؛ ولي علائم مشتركي در عفونت هاي ادراري وجود دارد كه بايد همة افراد به آن آگاه باشند، اين علائم عبارت اند از:
1. سوزش ادرار و تكرر ادرار كه به علت تحريك مثانه در اثر عفونت و التهاب ايجاد مي شود، همچنين تحمل كم مثانه كه در كودكان و گاهي بزرگسالان ممكن است منجر به بي اختياري ادراري شود.
2. تغيير رنگ ادرار به صورت كدر يا خوني شدن ادرار كه معمولاً بيماران را به وحشت مي اندازد؛ درصورتي كه عفونت سطحي و سادة مثانه نيز ممكن است در اثر التهاب مخاطي باعث پاره شدن مويرگ خوني شود و ادرار كاملاً قرمز و خوني بشود كه با درمان عفونت بلافاصله بهبود مي يابد.
3. تب و لرز و تهوع و استفراغ كه در عفونت هاي ادراري افراد زير يك سال و همچنين عفونت هاي عمقي كليه ها، پروستات و بيضه ها در افراد بزرگسال شايع است.
4. كاهش و توقف رشد در كودكان. مادران در صورت وجود چنين علامتي بايد براي بررسي عفونت ادراري به پزشك مراجعه كنند.
5. درد پهلوها كه در عفونت هاي عمقي كليه ها بسيار شديد و همراه با تب و لرز و تهوع و استفراغ است.
6. اشكال در ادرار كردن و احتباس ادراري كه در عفونت هاي مثانه و پروستات و مجرا ممكن است ديده شود.

– با توجه به علائمي كه به آنها اشاره كرديد، اگر فردي دچار درد پهلو و ناحية كمر شد، حتماً دچار بيماري كليوي شده است؟
جواب: سؤال خوبي مطرح كرديد، چون بيماران زيادي با درد پهلو، كه در اثر سرما تشديد مي شود، به ما مراجعه مي كنند و نگران كليه هاي خود هستند. در جامعه اين طور جاافتاده كه درد پهلو مساوي با درد كليه هاست، درحالي كه همين جا به عرض خوانندگان مي رسانم كه درد كليوي به هر علتي، مثلاً عفونت، سنگ و تومور ايجاد شود، يك درد نسبتاً دائمي است و با تغيير حالت بدن، مثلاً نشستن، بلند شدن، راه رفتن، سرپا ايستادن و كاركردن، شدت آن عوض نمي شود و معمولاً چنين دردهايي كمتر منشأ اسپاسم عضلاني هستند. اكثر مردم به دليل نداشتن اطلاعات كافي پزشكي فكر مي كنند در هواي سرد دچار سرماخوردگي و عفونت مي شوند؛ درحالي كه 25 درصد خون قلب وارد كليه ها مي شود و كليه ها هميشه گرم هستند و سرماي محيط اطراف هيچ تأثيري روي كليه ها كه در عمق عضلات پهلو قرار دارند نمي گذارد.

– با توجه به اختلافات آناتوميك بدن زنان و مردان، در دو جنس علائم عفونت هاي ادراري چه تفاوت هايي با يكديگر دارند؟
جواب: در زنان، دستگاه تناسلي رحم و تخمدان هاست كه سيستمي مستقل و كاملاً مجزا از سيستم ادراري است، درصورتي كه در مردان، سيستم ادراري ـ تناسلي يك مجموعة كاملاً مرتبط با هم است؛ به همين دليل، علائم عفونت ادراري در زنان و مردان با هم تفاوت دارد. البته سوزش ادرار، تكرر ادرار، تحمل كم مثانه و ادرار خوني در هر دو جنس مشترك ديده مي شود؛ درحالي كه عفونت مجراي ادرار در مردان همراه با خروج ترشح چركي از مجراست به علاوه ميكروب از طريق مجرا ممكن است به پروستات و از آنجا به بيضه ها برسد و در اين نواحي عفونت حاد ايجاد بكند.
از طرف ديگر، به علت كوتاه بودن طول مجراي زنان، امكان رسيدن ميكروب از خارج به مثانه بسيار زياد و به همين دليل عفونت هاي ادراري در زنان 30 تا 50 برابر شايع تر از مردان است.

– واژه هايي مانند سيستيت و پيلونفريت در بحث عفونت هاي ادراري چه معنايي دارند؟
جواب: اگر عفونت در ناحية كليه باشد به آن (پيلونفريت) گفته مي شود كه از نوع حاد يا مزمن است.
اگر عفونت فقط در مثانه باشد به آن (سيستيت) مي گويند كه آن هم از نوع حاد يا مزمن است.
اگر عفونت در مجراي خروجي ادرار باشد به آن (اورتريت) مي گويند و معمولاً در مردان ديده مي شود.
به طوركلي برحسب محل عفونت، نوع آنتي بيوتيك تجويزي و دورة درماني متفاوت است.

– چه عواملي افراد را مستعد ابتلا به عفونت هاي ادراري مي كند؟
جواب: به طوركلي در هر فردي كه به هر علتي ـ شيمي درماني، بيماري قند، ايدز،… ـ سيستم ايمني بدنش تضعيف شده باشد، عامل مساعد كننده اي براي رشد ميكروب ها و ايجاد عفونت وجود دارد. از عوامل مؤثر ديگر در ايجاد عفونت ادراري عادات بد بهداشتي در زنان است، مثل وقتي كه به دستشويي مي روند و آب را با فشار به خود مي گيرند و يا براي خشك كردن دستمال كاغذي را با فشار به بدن خود مي كشند و باعث انتقال ميكروب هاي اين نواحي به داخل مجراي ادرار مي شوند. از طرفي ديگر، هرگاه در دستگاه ادراري توقف و ركود در مسير جريان ادرار به وجود بيايد شيوع عفونت بالا مي رود؛ مثلاً تنگي مادرزادي محل اتصال كليه به حالب، تنگي محل حالب به مثانه، برگشت ادرار مثانه به كليه ها، وجود (ديورتيكول) در هر نقطه اي از سيستم ادراري، مثانه عصبي، تنگي مجرا و بودن جسم خارجي مثل سوند در سيستم ادراري. در اين موارد معمولاً پس از قطع آنتي بيوتيك بلافاصله عفونت عود مي كند.
يك گروه از سنگ ها به نام سنگ هاي عفوني هستند كه در داخل آنها ميكروب لانه مي كند و آنتي بيوتيك قادر به از بين بردن آنها نيست و بلافاصله با قطع درمان، عفونت عود مي كند. عامل ديگر فيستول ادراري است.
فيستول ادراري عبارت است از ارتباط سيستم ادراري با يك سيستم ديگر، مثلاً لولة گوارش با رحم و واژن در خانم ها. اين مجراي فيستول محل عبور ميكروب به داخل سيستم ادراري است كه منجر به عفونت دائمي مي شود. تنها راه درمان، برداشتن مجراي فيستول از طريق جراحي است.

– افتادگي مثانه در زنان عفونت ادراري ايجاد مي كند؟
جواب: در نوع خفيف آن تأثير چنداني ندارد، ولي در نوع شديد كه باعث تخليه نشدن كامل مثانه مي شود، باقي ماندن ادرار شيوع عفونت را در زنان افزايش مي دهد.

– عفونت ادراري موجب سقط جنين و يا آسيب به جنين در زنان باردار مي شود؟
جواب: درصورتي كه عفونت ادراري فعاليت كليه ها را كم كند و اورة خون را بالا ببرد ممكن است منجر به سقط جنين شود؛ ولي به طوركلي عفونت كليه (پيلونفريت) در دوران بارداري باعث كاهش وزن جنين مي شود و طبعاً نوزادي كه وزنش در موقع تولد از وزن استاندارد كمتر است در معرض خطر ابتلا به بيماري هاي مختلف قرار مي گيرد. به همين خاطر ما، در زنان باردارِ دچار عفونت ادراري، پس از درمان كامل عفونت، پيشگيري از عفونت را به صورت مصرف دوز پايين آنتي بيوتيك، تا آخر زمان حاملگي ادامه مي دهيم. درحالي كه در عفونت هاي سطحي ادراري خانم هاي غيرباردار درمان كوتاه مدت سه تا پنج روزه و حتي تجويز يك دوز واحد كافي است. درحالي كه بعضي همكاران غيرمتخصص براي چنين عفونت هاي ساده اي تعداد زيادي آنتي بيوتيك تزريقي براي بيمار تجويز مي كنند كه مي تواند براي كليه سم بوده و باعث تخريب و كاهش كار كليه بشود.

– در درمان عفونت هاي ادراري، به چه نكاتي بايد توجه كرد؟
جواب: در مورد درمان، هدف از بين بردن ميكروب درون سيستم ادراري است كه بايد با آنتي بيوتيك مناسب و دورة درمان كافي صورت پذيرد ولي براي ريشه كن كردن و جلوگيري از عود عفونت در صورت وجود بيماري زمينه اي يا ناهنجاري هاي مادرزادي سيستم ادراري كه باعث افزايش شيوع و عود عفونت مي شود، بايد پس از تشخيص اين عوامل با درمان طبي يا جراحي اقدام به حذف و درمان بيماري هاي مساعدكننده و زمينه ساز عفونت كرد. طول درمان برحسب سن، جنس و محل عفونت در افراد متفاوت است.
در كودك سه ماهه، چون در يك سوم موارد، عفونت ادراري همراه با عفونت خوني است بايد درمان كامل عفونت خوني، كه شامل درمان تزريقي و بستري كردن نوزاد است، صورت بگيرد.
در كودك سه ماهه تا سه ساله معمولاً عفونت خوني همراه عفونت ادراري نادر است و دورة درمان 10 تا 14 روزه براي كنترل عفونت كافي است.
در كودك 3 تا 12 سال، اگر عفونت، سطحي و بدون تب باشد، درمان 3 تا 5 روزه كافي است و اگر عفونت عمقي و همراه تب و لرز باشد بايد درمان دو هفته اي انجام شود.
در مورد زنان هم برحسب باردار بودن يا نبودن، درمان متفاوت است كه قبلاً شرح آن داده شد.

– براي جلوگيري از آسيب هاي ناشي از عفونت هاي دستگاه ادراري چه توصيه اي داريد؟
جواب: كليه از اعضاي حياتي بدن انسان است. كساني كه كليه هاي خود را از دست مي دهند و تحت درمان دياليز قرار مي گيرند در زندگي با مشكلات زيادي مواجه مي شوند كه نه تنها خود آنها بلكه خانواده و اطرافيان را نيز درگير مي كند. همان طور كه اشاره شد عفونت ادراري در صورت عدم تشخيص به موقع و درمان كامل، قادر به تخريب كليه ها مي باشد. البته باز هم تأكيد مي كنم كه عفونت هاي سطحي مثانه كه شايع ترين حالت عفونت ادراري است هيچ اثر سوئي روي كليه ها ندارد ولي توصيه مي كنم با ديدن هر علامتي از عفونت ادراري به پزشك متخصص مراجعه كنيد و با انجام آزمايش ادرار و حداكثر سونوگرافي، در صورت تشخيص عفونت يا ساير بيماري هاي كليه، با درمان كامل از عارضه هاي بعدي جلوگيري كنيد

* آشنایی با تعدادی از این بیماریها :

اغلب خانمها حداقل يک بار در طول عمر خود عفونت مهبل را تجربه مي کنند . واژينيت يک بيماري بسيار شايع مي باشد ولي نه هميشه به فرم بسيار جدي نمي باشد . علل و به تبع آن درمانهاي متفاوتي براي اين بيماري وجود دارد .

* واژينيت چيست ؟

واژينيت يک التهاب داخل مهبل ( vagina ) بوده که علائم آن شامل خارش – و سوزش مجرا است . يک مهبل طبيعي به طور دائم داراي ترشحاتي روشن و حتي کدر و داراي بوي خاص مي باشد که خارش و سوزش ندارد . در مهبل طبيعي تعادلي از ارگانيسمهاي متفاوت وجود دارد مثل باکتري ها و قارچها . هنگاميکه شخص داراي مهبل سالم مي باشد اين باکتريهاي غيربيماريزا و جريان ترشحات طبيعي مهبل را در مقابل عفونتها محافظت مي کنند ، اگر اين محيط مناسب به هم بخورد يا باکتريهاي بيماريزا وارد مهبل شوند ممکن است مهبل طبيعي به سمت عفوني شدن و التهاب پيش رود . هنگاميکه مهبل عفوني شود افزايش ترشحات غليظ به همراه بوي نامطبوع و خارش و سوزش و تورم مشاهده مي شود .

علل زير مي توانند محيط طبيعي دفاعي مهبل را تغييردهند :

۱ – آنتي بيوتيکها

۲ – تغيير در سطوح طبيعي هورمونهاي بدن که در حاملگي ، شيردهي و يائسگي رخ مي دهد .

۳ – شستشوي مهبل ، دئودورانتهاي مهبل و صابونها

۴ – مواد اسپرم کش

۵ – نزديکي جنسي

۶ – بيماريهاي منتقله از طريق جنسي

۷ – تحريک

۸ – مواد خارجي مثل نوارهاي بهداشتي

* علائم :

هر خانمي نماي خاصي از ترشح طبيعي مهبل براي خودش دارد و تغيير در آن بايستي شخص را متوجه واژينيت کند . ولي نبايستي شخصاً تشخيص واژينيت را بگذاريد چون ممکن است علامتي از يک بيماري بسيار جدي و خطرناک مثل سوزاک باشد .

تستها و تشخيص : در هنگام معاينه پزشک شرح حال شما را بررسي مي کند . سپس نياز به معاينه مهبل و اندامهاي تناسلي شما بوده و پس از آن از ترشحات مهبل شما نمونه جمع آوري کرده و جهت بررسي ميکروسکوپي به آزمايشگاه مي فرستند . به خاطر داشته باشيد ۲ روز قبل از معاينه دوش واژن يا اسپري مهبل و هر درمان مهبلي بايستي قطع شده و هيچگونه دستکاري طي دو روز نبايستي انجام پذيرد .

* انواع واژينيت

سه نوع واژينيت خانمها را درگير مي کند :

۱ – قارچي : افزايش رشد قارجها در مهبل به علت تغييرات هورموني يا قند خون بالا يا کاهش مقاومت در مقابل بيماري اتفاق مي افتد که علائم آن شامل :

الف – سوزش و خارش حتي هنگام ادرار کردن يا مقاربت

ب – ترشحات سفيد متراکم

ج – بوي خفيف

بوده و درمان آن شامل کرمها يا شيافهاي مهبلي ضدقارج مي باشد .

۲ – تريکوموناسي : تريکومونا نوعي انگل تک ياخته اي که از طريق مقاربت جنسي از شخصي به شخص ديگر منتقل مي شود علائم آن شامل :

الف – خارش و سوزش و تورم شديد مهبل

ب – ترشحات کف آلود خاکستري يا زرد – سبز

ج – بوي نامطبوع ماهي

د – درد حين ادرار کردن يا مقاربت جنسي

بوده و براي درمان آن نياز به تجويز آنتي بيوتيک خوراکي وجود دارد . اغلب بيماران با يک دوز دارو درمان مي شوند . همسر شخص مبتلا هم بايستي درمان شود و تا درمان وي بايستي از مقاربت اجتناب شود چون باعث آلودگي مجدد مي شود .

۳- باکتريايي : که باعث واژينوز باکتريايي مي شوند که ناشي از رشد شديد باکتريها در مهبل مي باشد که مي تواند با علت ناشناخته باشد يا از طريق مقاربت جنسي انتقال يابد . علائم آن شامل :

۱ – خارش ، سوزش و تورم مهبل

۲ – ترشحات آبکي خاکستري

۳ – بوي نامطبوع ماهي

۴ – درد حين ادرار کردن يا مقاربت

درمان آن شامل آنتي بيوتيک خوراکي يا روشهاي ديگر مي باشد. همسر بيمار هم بايستي همزمان درمان شود . تا پايان درمان از مقاربت اجتناب شود .

* پيشگيري : بستگي به تغيير در عادات و پوشش و سبک زندگي دارد :

۱ – از صابونهاي ملايم استفاده کنيد و هنگام حمام کردن از تحريک مهبل اجتناب نمائيد .

۲ – سطح خارجي مهبل را روزانه شستشو داده و خشک نمائيد .

۳ – هنگام شستشو پس از اجابت مزاج سطح خارجي مهبل را از سمت جلو به طرف عقب شستشو نمائيد تا ميکروبهاي مدفوع به سمت مهبل رانده نشوند .

۴ – از دوش مهبلي و اسپري مهبلي و مواد مانند آنها اجتناب نمائيد .

۵ – در طي دوره قاعدگي مرتباً نوارهاي بهداشتي خود را عوض نمائيد .

۶ – هنگام استفاده از مواد يا سواپهاي اسپرم کش دقت لازم را مبذول داريد تا عفونتي را به مهبل انتقال ندهيد .

۷ – از لباس زير مرطوب استفاده نکنيد .

۸ – از لباسهاي زير غيرکتاني استفاده نکنيد .

۹ – رعايت مسائل اخلاقي واجتناب از ارتباطهاي نامشروع

۱۰- اگر چاق هستيد وزن خود را کاهش دهيد

۱۱ – خواب و استراحت کافي داشته باشيد .

۱۲ – به اندازه کافي ورزش نموده و از استرسها پرهيز کنيد .

* vaginitis candidal واژينيت‌ كانديدياني‌
واژينيت‌ كانديدياني‌ عبارت‌ است‌ از عفونت‌ يا التهاب‌ مهبل‌ به‌وسيله‌ قارچي‌ مخمري‌شكل‌ (معمولاً كانديدا آلبيكنس‌ ).
علايم‌ شايع‌
شدت‌ علايم‌ بين‌ زنان‌ مختلف‌ و از زماني‌ تا زماني‌ ديگر در يك‌ زن‌ فرق‌ مي‌كند.
ترشح‌ سفيد و «شيري‌رنگ‌» از مهبل‌ (شبيه‌ تكه‌هاي‌ پنير). بوي‌ آن‌ ممكن‌ است‌ نامطبوع‌ باشد ولي‌ چركين‌ نيست‌.
تورم‌، قرمزي‌، حساسيت‌ به‌ لمس‌ و خارش‌ لب‌هاي‌ مهبل‌ و پوست‌ اطراف‌ آن‌
سوزش‌ در هنگام‌ ادرار كردن‌
تغيير رنگ‌ مهبل‌ از صورتي‌ كم‌رنگ‌ به‌ قرمز
درد در حين‌ مقاربت‌ جنسي‌ (ديس‌پاروني‌)
علل‌
قارچ‌ كانديدا به‌ تعداد كم‌ در مهبل‌، مقعد و دهان‌ سالم‌ زندگي‌ مي‌كند. وقتي‌ تعادل‌ هورموني‌ و pH مهبل‌ مختل‌ شود، ارگانيسم‌ها تكثير يافته‌، باعث‌ ايجاد عفونت‌ مي‌گردند. واژينيت‌ تمايل‌ دارد كه‌ قبل‌ از دوره‌هاي‌ قاعدگي‌ ظاهر شود و با شروع‌ دوره‌ها فروكش‌ مي‌كند.
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
بارداري‌
ديابت‌ شيرين‌
درمان‌ با آنتي‌بيوتيك‌
قرص‌ ضد بارداري‌ خوراكي‌ (احتمالاً)
مصرف‌ كربوهيدرات‌ فراوان‌ به‌ويژه‌ شكر و الكل‌
آب‌ و هواي‌ داغ‌ و يا لباس‌هاي‌ بدون‌ تهويه‌ كه‌ رطوبت‌، گرمي‌، تاريكي‌ و رشد قارچ‌ را افزايش‌ مي‌دهند.
سركوب‌ ايمني‌ ناشي‌ از داروها يا بيماري‌
پيشگيري‌
ناحيه‌ تناسلي‌ را تميز نگه‌ داريد.
از صابون‌ ساده‌ بدون‌ بو استفاده‌ كنيد.
از زيرشلواري‌هاي‌ نخي‌ يا جوراب‌ شلواري‌هاي‌ داراي‌ فاق‌ نخي‌ استفاده‌ كنيد.
با لباس‌ مرطوب‌ به‌ويژه‌ حوله‌ حمام‌ مرطوب‌ ننشينيد.
از دوش‌ مهبل‌، خوشبوكننده‌ مهبل‌، خوشبوكننده‌ حمام‌ و كاغذ توالت‌ رنگي‌ يا معطر پرهيز كنيد.
مصرف‌ شيريني‌ را محدود كنيد.
بعد از ادرار كردن‌ يا اجابت‌ مزاج‌، با خشك‌ كردن‌ يا شستن‌ از جلو تا عقب‌ (مهبل‌ تا مقعد) خود را پاك‌ كنيد.
اگر چاق‌ هستيد، وزن‌ خود را كم‌ كنيد.
اگر ديابت‌ داريد، به‌ برنامه‌ درماني‌ خود كاملاً پايبند باشيد.
مگر در صورت‌ تجويز از طرف‌ پزشك‌، از مصرف‌ آنتي‌بيوتيك‌ها پرهيز كنيد.
عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً پس‌ از 2-1 هفته‌ درمان‌ (گاهي‌ كمتر) علاج‌ مي‌گردد.
عوارض‌ احتمالي‌
عفونت‌هاي‌ باكتريايي‌ ثانويه‌ مهبل‌ و ساير اعضاي‌ لگن‌
در برخي‌ موارد، واژينيت‌ مزمن‌ مي‌شود.
درمان‌

اصول‌ كلي‌
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ ترشحات‌ مهبل‌، پاپ‌اسمير و معاينه‌ لگن‌ باشند.
دارودرماني‌ متوجه‌ ارگانيسم‌ خاص‌ خواهد بود. ممكن‌ است‌ درمان‌ براي‌ همسر شما نيز توصيه‌ گردد. تا زمان‌ مشخص‌ شدن‌ علت‌ اختصاصي‌ بهتر است‌ براي‌ اين‌ اختلال‌ مراقبت‌ توسط‌ خود شخص‌ انجام‌ نگيرد.
از دوش‌ مهبل‌ استفاده‌ نكنيد مگر براي‌ شما تجويز شده‌ باشد.
اگر ادرار كردن‌ باعث‌ سوزش‌ مي‌شود، از طريق‌ يك‌ دستگاه‌ لوله‌اي‌ مثل‌ رول‌ كاغذ توالت‌ يا فنجان‌ پلاستيكي‌ بدون‌ ته‌ ادرار كنيد يا در هنگام‌ ادرار كردن‌ يك‌ فنجان‌ آب‌ گرم‌ روي‌ ناحيه‌ تناسلي‌ بريزيد.
داروها
ممكن‌ است‌ داروهاي‌ ضد قارچ‌ چه‌ از نوع‌ خوراكي‌ (به‌ ندرت‌) و چه‌ از نوع‌ كرم‌ يا شياف‌ مهبل‌ (معمولاً) تجويز شوند. كرم‌ يا شياف‌ را در يخچال‌ نگه‌ داريد. بعد از درمان‌ مي‌توانيد مقداري‌ داروي‌ اضافي‌ نگه‌ داريد تا بتوانيد در صورت‌ عود عفونت‌، درمان‌ را فوراً شروع‌ كنيد. از دستورالعمل‌ها به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد.
فعاليت‌
از فعاليت‌ بيش‌ از حد، گرما و تعريق‌ بيش‌ از حد پرهيز كنيد. تا زمان‌ رفع‌ علايم‌، روابط‌ جنسي‌ را به‌ تأخير بيندازيد.
رژيم‌ غذايي‌
مصرف‌ ماست‌، كره‌ يا خامه‌ ترش‌ را افزايش‌ دهيد. از مصرف‌ شكر بكاهيد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر خود يا عضوي‌ از خانواده‌تان‌ علايم‌ واژينيت‌ كانديديايي‌ را داشته‌ باشد.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌، علايم‌ بدتر شوند يا بيش‌ از يك‌ هفته‌ باقي‌ بمانند.
اگر خونريزي‌ يا تورم‌ غيرطبيعي‌ مهبل‌ ايجاد گردد.
اگر پس‌ از درمان‌ علايم‌ عود كنند

* سوزاک

سوزاك‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ عفوني‌ در دستگاه‌ تناسلي‌ كه‌ از راه‌ آميزشي‌ منتقل‌ مي‌شود. در مردان‌، اين‌ عفونت‌ در پيشابراه‌ رخ‌ مي‌دهد، در زنان‌، در پيشابراه‌ (مجرايي‌ كه‌ ادرار را از مثانه‌ به‌ بيرون‌ هدايت‌ مي‌كند) و نيز دستگاه‌ توليد مثل‌، و در هر دو جنس‌ ممكن‌ است‌ راست‌روده‌، گلو، مفاصل‌، يا چشم‌ها نيز درگير شوند. اين‌ عفونت‌ در تمام‌ سنين‌ رخ‌ دهد (حتي‌ كودكان‌ كم‌ سن‌ و سن‌ سال‌ كه‌ مورد تجاوز قرار مي‌گيرند). حداكثر شيوع‌ اين‌ عفونت‌ بين‌ 30-20 سالگي‌ است‌. دوره‌ كمون‌ بيماري‌ (از زمان‌ ورود ميكرب‌ تا بروز علايم‌) 10-2 روز است‌.
علايم‌ شايع‌
زنان‌ معمولاً علايم‌ كمي‌ دارند يا اصلاً علامتي‌ ندارند. اما علايم‌ در مردان‌ معمولاً برجسته‌تر هستند.
سوزش‌ به‌ هنگام‌ ادرار
ترشحات‌ ضخيم‌ به‌ رنگ‌ سبز ـ زرد از آلت‌ تناسلي‌ مردان‌ يا مجراي‌ تناسلي‌ زنان‌
تب‌ خفيف‌ يا بدون‌ تب‌
گاهي‌ درد به‌ هنگام‌ مقاربت‌
درد مفاصل‌
بثورات‌، خصوصاً روي‌ كف‌ دست‌
گاهي‌ گلو درد خفيف‌
علل‌
عفونت‌ ناشي‌ از باكتري‌هاي‌ گنوكك‌ كه‌ در بافت‌ نرم‌ و مرطوب‌ به‌ خوبي‌ رشد مي‌كنند. باكتري‌ها معمولاً از راه‌ آميزشي‌ انتقال‌ مي‌يابند، اما در بعضي‌ از موارد منشأ عفونت‌ مشخص‌ نيست‌. در صورت‌ مقاربت‌هاي‌ غيرطبيعي‌، ممكن‌ است‌ راست‌روده‌ يا دهان‌ نيز دچار عفونت‌ شوند.
عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
داشتن‌ شركاي‌ جنسي‌ متعدد
خودفروشي‌
سوءاستفاده‌ جنسي‌ از كودكان‌
عبور نوزاد از كانال‌ زايماني‌ مادري‌ كه‌ دچار عفونت‌ است‌.
پيشگيري‌
از بي‌بند و باري‌ جنسي‌ خودداري‌ كنيد.
از كاندوم‌ استفاده‌ كنيد.
موارد اين‌ عفونت‌ بايد گزارش‌ شود تا از گسترش‌ آن‌ جلوگيري‌ شود. اين‌ عفونت‌ گاهي‌ همزمان‌ با سيفليس‌ و عفونت‌ كلاميديايي‌ رخ‌ مي‌دهد. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ همكاري‌ مناسب‌ اهميت‌ زيادي‌ دارد و مطمئن‌ باشيد كه‌ هويت‌ محرمانه‌ خواهد ماند.
عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ معمولاً در 2-1 هفته‌ خوب‌ مي‌شود.
عوارض‌ احتمالي‌
عفونت‌ گنوككي‌ چشم‌. اين‌ عفونت‌ مي‌تواند باعث‌ نابينايي‌ در كودكان‌ شود.
مسموميت‌ خون‌ (سپتي‌ سمي‌ گنوككي‌)
آرتريت‌ عفوني‌ (عفونت‌ مفصل‌)
بيماري‌ التهابي‌ لگن‌ (منظور عفونت‌ احشاي‌ تناسلي‌ در زنان‌)
آندوكارديت‌
در صورت‌ عدم‌ درمان‌، گاهي‌ در مردان‌ ناتواني‌ جنسي‌ رخ‌ مي‌دهد.
ناباروري‌ در زنان‌
درمان‌

اصول‌ كلي‌
آزمايش‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ عبارت‌ باشند از: آزمايش‌ خون‌، كشت‌ ترشحات‌ يا خون‌، و تجزيه‌ و تحليل‌ ميكروسكپي‌ ترشحات‌ دستگاه‌ تناسلي‌، راست‌ روده‌، يا گلو
درمان‌ با آنتي‌بيوتيك‌ است‌. در كشت‌هاي‌ بعدي‌ بهبودي‌ تأييد خواهد شد.
بيماران‌ حتماً بايد از نظر ساير بيماري‌هاي‌ آميزشي‌ مورد آزمايش‌ قرار گيرند.
به‌ هنگام‌ درمان‌ از ملحفه‌ و روانداز مجزا يا در صورت‌ لزوم‌، از قاشق‌ و چنگال‌ مجزا استفاده‌ شود.
دستان‌ خود را مرتباً بشوييد، خصوصاً پس‌ از ادرار و اجابت‌ مزاج‌
به‌ چشمان‌ خود دست‌ نزنيد.
داروها
آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مبارزه‌ با عفونت‌
براي‌ تخفيف‌ ناراحتي‌ و درد مي‌توان‌ از استامينوفن‌ يا آسپيرين‌ استفاده‌ كرد اما اين‌ داروها جاي‌ آنتي‌بيوتيك‌ را نمي‌گيرند. درمان‌هاي‌ خانگي‌ يا سنتي‌ نيز تأثيري‌ ندارند.
فعاليت‌
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد، تنها بايد از مقاربت‌ تا زماني‌ كه‌ در كشت‌ مشخص‌ شود كه‌ عفونت‌ معالجه‌ شده‌ است‌ خودداري‌ شود. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ گاهي‌ ممكن‌ است‌ درمان‌ با شكست‌ مواجه‌ شود يا مقاومت‌ به‌ آنتي‌بيوتيك‌ها به‌ وجود آيد.
رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ علايم‌ سوزاك‌ را داريد.
اگر قبل‌ از درمان‌ يا به‌ هنگام‌ درمان‌، مشكلاتي‌ چون‌ تب‌ و لرز، درد شكمي‌، زخ‌ در ناحيه‌ تناسلي‌ يا درد مفاصل‌ به‌ وجود آيند.
اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل توجيه شده ايد‌. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند

  •  پورتال خبری سلامتی و زیبایی و موفقیت



نظرات مسدود است