خواب ناکافی در شبانه‌روز خطر ابتلا به دیابت را تشدید می‌کند  

مطالعه‌ای اخیرا در دانشگاه شیکاگو روی ۱۱ نفر سالم که دچار افزایش وزن مختصر بدون فعالیت بدنی با میانگین سنی حدود ۴۰ سال بودند، انجام گرفت. شرکت کنندگان در مطالعه تمایل به خواب کمتر از ۸ ساعت در روز داشتند. آنها در طول دو دوره ۱۴ روزه در آزمایشگاه استقرار داشتند و خواب، فعالیت بدنی، رژیم غذایی و شاخص‌های بیوشیمیایی خونشان به دقت کنترل می‌شد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، این افراد اجازه فعالیت بدنی نداشتند و همیشه انواع تنقلات نیز در دسترسشان بود. در یکی از دوره‌های ۱۴ روزه، آنها اجازه داشتند بیش از ۸٫۵ ساعت در روز بخوابند. در دوره دیگر، افراد اجازه نداشتند که بیش از ۵٫۵ ساعت در روز بخوابند.

نکته جالب دیگر در این مطالعه آن بود که افراد داوطلب در دوره‌ای که که کمتر می‌خوابیدند دیرتر به خواب می‌رفتند بدین صورت که به جای ساعت ۱۱:۱۵ شب، در ساعت ۱۲:۳۰ نیمه شب به رختخواب می‌رفتند و زودتر از خواب بیدار می‌شدند.

نتایج این مطالعه حاکی از افزایش متوسط وزن حدود ۲ کیلو گرم طی مدت مطالعه در هر دو گروه بود که می‌تواند مرتبط با دسترسی به تنقلات به همراه میزان بسیار کم فعالیت بدنی آنها باشد. چیزی در بین دو دوره مختلف مطالعه متفاوت بود توانایی آنها در کنترل قندخون‌شان بود.

زمانی که داوطلبان خیلی کم می‌خوابیدند، میزان قندخون‌شان در تست تحمل گلوکز افزایش می‌یافت. همچنین حساسیت کمتری نسبت به هورمون کاهش دهنده قند خون، انسولین داشتند.

همانطور که می‌دانیم اختلال تحمل گلوکز و مقاومت به انسولین مرحله قبل از ابتلا به دیابت است که در صورت ادامه روند زمینه ابتلا به دیابت را فراهم می‌کنند. مطالعات گذشته حاکی از آن‌است که احتمال ابتلا به دیابت در افراد دچار اختلال تحمل گلوکز ۵ تا ۱۵ برابر افراد عادی خواهد بود.

آنان اعلام کردند خواب ناکافی در ۲۴ ساعت شبانه روز خطر ابتلا به دیابت را تشدید می‌کند. این پژوهش تاکید دارد : زمانهای کوتاه خوابیدن باعث ایجاد مقاومت انسولینی و کاهش تحمل گلوکزی در بدن می‌شود که پیامد این حالتها در نهایت افزایش خطر ابتلا به دیابت است.

اختلال در چرخه خواب شبانه روزی منجر به کاهش و حتی عدم تحرک بدنی و همچنین پرخوری می‌شود.

پژوهشگران در این پژوهش گروهی از مردان و زنان میانسال و سالم را طی یک دوره ۱۴ روزه مورد مطالعه قرار دادند. این افراد در این مدت زندگی بی‌تحرک داشتند، هرچه می‌خواستند می‌خوردند و ۵/۵ تا ۵/۸ ساعت در شبانه روز می‌خوابیدند.

محققان متوجه شدند: وقتی مدت خواب این افراد از ۵/۸ ساعت به ۵/۵ ساعت کاهش می‌یابد نتایج آزمایشات قند آنها دچار تغییر می‌شود و با کاهش ساعت خواب این تغییرات شبیه به اشخاصی می‌شود که در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت هستند.

این یافته حاصل تحقیقات پژوهشگران دانشگاه شیکاگو در آمریکا بوده است. و نتایج این مطالعه در مجله علمی غدد و متابولیسم بالینی چاپ شده است .