فاجعه بوپال هند تنها یک مقصر ندارد

آذر ۱۱, ۱۳۸۸ توسط :   موضوع : اخبار علمی پزشکی

2374936

نشت بيش از 350 تن پسماند سمي تاسيسات دفع آفات کارخانه یونایتد کاربید که فاجعه بوپال هند را بوجود آورد و هنوز پس از گذشت 25 سال همچنان قرباني مي گيرد تنها یک مقصر ندارد مهمترین علل بروز این فاجعه انسانی عبارتند از: -۱ عدم بهره‌برداری صحیح، توسط کارکنان -۲ عدم مدیریت صحیح -۳ عدم توجه مسئولین دولت هند -۴ طراحی نادرست کارخانه.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  مطالعات انجام شده از سوي موسسه “مديکال اپيل بوپال” نشان مي دهد ، پس از گذشت 25 سال از فاجعه نشت گاز در بوپال هند ، آب هاي زيرزميني اين منطقه همچنان آلوده است و قرباني مي گيرد.   

 به گفته فعالان در زمينه فاجعه بوپال ، نشت بيش از 350 تن پسماند سمي تاسيسات دفع آفات “يونيون کاربايد” بوپال در سال 1984 ، همچنان باعث آلودگي خاک و آب هاي زيرزميني اين منطقه و ابتلاي ساکنان آن به سرطان ، نقايص مادرزادي و ضعف سيستم ايمني بدن و ساير بيماري ها است.
طبق اعلام مديکال اپيل بوپال ، زيرساخت هاي آب آشاميدني اين شهر، نامناسب است و مردم به ناچار ، از آب هاي زيرزميني استفاده مي کنند.
اين موسسه خاطر نشان کرد، آزمايش نمونه هاي برداشته شده از آب هاي زيرزميني مناطق مختلف بوپال ، نشان از افزايش تراکم مواد سمي در آب هاي زيرزميني اين مناطق دارد.
طبق آمار “شوراي دولتي تحقيقات پزشکي” هند، از زمان وقوع حادثه بوپال تا سال 1994 ( 1373 ه.ش ) 8 تا 10 هزار نفر از مردم اين منطقه جان خود را از دست داده اند.

در 13 آذر ماه 1363، مصادف با 3 دسامبر 1984، خبرگزاريها و سازمان‌هاي گروهي جهان به انتشار اخبار مربوط به فاجعه بوپال پرداختند. اين فاجعه بدنبال نشت گاز در يكي از كارخانه‌هاي شيميايي هند، كه عمدهء سهام آن، متعلق به شركت “يونيرن كاربايد آمريكا” است به وقوع پيوست و ابعاد وسيع آن موجب گرديد كه وجدان بيدار انسانها در هند و ساير نقاط جهان، كمپاني “يونيون كاربايد” و ساير مسئولين ذيربط را زير سؤال قرار دهد.

80798679696

خبري كه از خبرگزاري فرانسه در آن تاریخ انتشار داد  بدين صورت بود كه: بدنبال نشت گاز در يك كارخانه سازنده دفع آفات و حشرات در برپال، ايالت ماديا برادش مركزي هند، حداقل 375 تن كشته و 20000 تن ديگر بستري شده‌اند كه هزار نفرشان وضع وخيمي دارند.

گروههاي مختلفي كه در مورد سانحه تحقيق و بررسي نموده‌اند، دلايل گوناگوني را براي اولين سانحه كه منجر به كشته شدن بيش از 5000 تن گرديد ذكر كرده‌اند كه مهمترين آنها عبارتند از: -1 عدم بهره‌برداري صحيح، توسط كاركنان -2 عدم مديريت صحيح -3 عدم توجه مسئولين دولت هند -4 طراحي نادرست كارخانه.

جالب است که در هنگام امضاء موافقت نامه برای پرداخت غرامت در سال ١٩٨٩، تعداد قربانيان فاجعه حدودا ده هزار نفر برآورد شد. ولی در سال ١٩٩٥ زمان پرداخت غرامت ها، ٦٧ هزار قرباني شناسايي شد!

در اکثر موارد خانواده هايي که يکي از اعضاي خود را از دست داده بودند، مبلغي بين ٥٠ تا صدهزار روپيه يعني ١٤٣٠ تا ٢٨٦٠ يورو دريافت کردند. مبلغي بسیار ناچيز، براي مقايسه بايد گفت که هرکدام از خانواده هاي قربانيان فاجعه ي لوکربي (عمليات دولت ليبي عليه بوئيگ، شرکت پانام که در سال ١٩٨٨ انجام شد و ٢٧٠ کشته بر جاي گذاشت)، ٤ ميليون دلار يعني تقريبا ١٥٠٠ تا ٣٠٠٠ برابر اين مبلغ، غرامت دريافت کردند. این مطلب نشان می دهد که غرامت جان یک انسان در غرب ٣٠٠٠ برابر جان یک انسان در هند است .

در اوت ١٩٩٩ نام يونايتد کاربيد از ميان رفت و اين شرکت چندمليتي به قيمت ٩.٣ ميليارد دلار خريداري و با شرکت داوکميکال ادغام شد . اين حرکت، هويت حقوقي اي که مي توانست پاسخگوي کشتار ناشي از بي مسئوليتي شرکت در نشت گاز سمي باشد، را از بين برد.

  •  پورتال خبری سلامتی و زیبایی و موفقیت



نظرات مسدود است