دکتر “ترسی ای.کلمونس” در مرکز همکاری ‪ EMMES‬در مریلند و محققان گروه ‪ AREDS‬در گزارش خود نوشتند:
تاکنون چند مطالعه کوچک ارتباطی را میان این بیماری چشمی ‪ AMD‬و اختلال ادراکی نشان داده‌اند. گروه ‪ AREDS‬یک گروه تحقیقاتی بررسی بیماری چشمی سالمندان است.

هدف آنها بررسی این ارتباط در نمونه بزرگی از بیمارانی است که بسیاری از آنها به ‪ AMD‬پیشرفته مبتلا بودند.

در این مطالعه ‪ ۲۹۴۶‬فرد ‪ ۶۱‬تا ‪ ۸۸‬ساله برای ارزیابی شدت ‪ AMD‬آزمایش شدند.

در این تحقیق این افراد را بر اساس شدت ‪ AMD‬طبقه بندی کردند. ‪ ۲۳‬درصد از این بیماران در درجه اول ‪ AMD(‬فاقد ناهنجاری ماکولا)، ‪ ۲۹‬درصد در درجه دوم ‪ ۲۶ ، AMD‬درصد در درجه سوم ‪ AMD‬و ‪ ۲۲‬درصد در درجه چهارم ‪AMD ) AMD‬ پیشرفته دستکم در یک چشم) قرار گرفتند.

انجام یک مجموعه آزمایشهای عصبی روان شناختی نشان داد میزان عملکرد ادراکی با افزایش اختلالات ماکولا بطور چشمگیری کاهش می‌یابد.

ارتباط این دو اختلال منطقی است چرا که هر دو آنها اختلالات مزمن پیش رونده عصبی هستند که با بالا رفتن سن بروز می‌کنند.

بدتر شدن وضع بینایی بر فعالیتهای روزانه و تعاملات اجتماعی تاثیر می‌گذارد و زمینه‌ساز ابتلا به افسردگی و انزوای اجتماعی است که می‌تواند به طور غیرمستقیم موجب تشدید اختلالات ادراکی شود.

مشروح این مطالعه در مجله “‪ “archives of ophtalmology‬منتشر شده است.