بیماری انگلی “شیستوزمیاز” (Schistosomiasis) در مومیایی های باستان شناسایی شد

خرداد ۳۰, ۱۳۹۰ توسط :   موضوع : مشروح اخبار, مقالات علمي

 پژوهشگران علوم پزشکی به کمک باستانشاسان آمریکایی موفق به شناسایی بیماری انگلی “شیستوزمیاز” (Schistosomiasis) در مومیایی های باستان شدند . آنان با بررسی مومیاییهای مصری دریافتند که سیستم آبیاری مصنوعی در هزار و ۵۰۰ سال قبل عامل شیوع این بیماری انگلی بوده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  محققان با بررسي موميايي‌هاي اطراف رود نيل دريافتند كه چگونه روشهاي قديمي آبياري احتمالا منجر به افزايش انگل شيستوزومياز(تب‌حلزون) شده كه امروزه عامل بيماري حدود 200 ميليون تن است.

تحليلي در مورد موميايي‌هاي قلمرو پادشاهي نوبيون كه در جايگاه سودان فعلي قرار داشته، براي اولين بار به جزئيات بيشتر در مورد شيوع اين بيماري در ميان تمام مردم در دوران باستان پرداخته و اين كه چگونه تغييرات انجام شده توسط انسان در محيط زيست طي آن دوره ممکن است به گسترش آن کمک کرده باشد.

 پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه اموری در یک تحقیق به سرپرستی “کمپبل هیبز” با بررسی مومیاییهای مسیر طولانی رودخانه نیل نشان دادند که چگونه تکنیکهای قدیمی آبیاری می توانند سبب افزایش توسعه بیماری انگلی “شیستوزومیاز” شوند.
در بدن حدود 25 درصد از موميايي‌هاي اين پژوهش كه به 1500 سال پيش باز مي‌گردند، انگل Schistosoma mansoni ، گونه‌اي از شيستوزومياز، يافت شد كه با روشهاي آبياري امروزي بيشتر مرتبط است.

این بیماری انگلی که به دلیل نبود آب سالم شیوع می یابد حدود ۲۰۰ میلیون نفر را در سال آلوده می کند هرچند این بیماری اغلب کشنده نیست اما می تواند به کودکان آسیبهایی جدی وارد کند.

شيستوزومياز توسط كرمهاي انگلي بوجود مي‌آيد كه در بدن انواع خاصي از حلزون‌هاي آب‌شيرين زندگي مي‌كنند. اين انگل از بدن حلزون وارد آب شده و سپس از طريق تماس با پوست انسان وارد بدن وي مي‌شود.
اين عفونت مي‌تواند باعث كم‌خوني و بيماري مزمن شود كه رشد و پيشرفت ادراکي را مختل كرده، به اندامها آسيب رسانده و خطر ابتلا به بيماري هاي ديگر را افزايش مي‌دهد.
شيستوزومياز در كنار مالاريا جزو مخرب‌ترين بيماري‌هاي انگلي از نظر اجتماعي و اقتصادي در جهان به شمار مي‌روند.

“شیستوزمیاز” توسط یک کرم انگلی که در بدن بعضی از انواع حلزونهای ساکن آب شیرین زندگی می کند ایجاد می شود.

این انگل می تواند از بدن حلزونها خارج و وارد آب شود و افرادی را که پوست آنها با این آب تماس پیدا می کند آلوده کند.

این آلودگی می تواند سبب کم خونی، بیماریهای مزمن، کاهش رشد، عقب ماندگی ذهنی و بدشکلی اندامها شود.

همانند مالاریا، شیستوزومیاز نیز از جمله بیماریهای انگلی است که بیشترین آسیبهای اجتماعی اقتصادی را به دنیا وارد می کند.

از دهه دوم قرن بیستم ردهایی از این بیماری در مومیاییهای منطقه رودخانه نیل کشف شد اما تنها در سالهای اخیر امکان بررسی آنتی ژنها و پادتنهای این بیماری در بعضی از افراد فراهم شد.

در این تحقیق جدید، دانشمندان نمونه های بافت خشک دو جمعیت ساکن “نوبیون” در ساحل نیل را بررسی کردند. جمعیت اول “کولوبنارتیها” نام دارند که هزار و ۲۰۰ سال قبل زندگی می کردند.

در این دوره تاریخی، ارتفاع رود نیل به حداکثر سطح خود رسید و هیچ شاهدی در خصوص اینکه در آن زمان از سیستمهای آبیاری استفاده می شده است در دست نیست.

 جمعیت دوم، ساکن وادی حلفا بودند که حدود هزار و ۵۰۰ سال قبل در مناطق جنوبی تر نیل سکونت داشتند.

در دوره زندگی این جمعیت، سطح متوسط رودخانه در حداقل قرار داشت و بررسیهای باستان شناسی نشان می دهند که مردم این منطقه از کانالهای آبیاری برای کشاورزی استفاده می کردند.

نتایج این تحقیقات حاکی از آن است که ۲۵ درصد از نمونه های بافت جمعیت والی حلفا به شیستوزومی آلوده بودند درحالی که تنها ۹ درصد از بافتهای مربوط به مومیاییهای جمعیت کولوبنارتی آلودگی به این انگل را نشان دادند.

به گفته این محققان، آبهای راکدی که در کانالهای آبیاری جمع آوری می شوند زیستگاه مناسبی برای حلزونهای میزبان انگل شیستوزومی هستند.

  •  دیکشنری بارانک



همکاران ما از نظرات و پیشنهادات شما استقبال می نمایند

نظر يا مطلب خود درباره اين مقاله را بفرماييد
اگر مي خواهيد تصويري در كنار نظر شما نشان داده شود اينجا را امتحان كنيد . gravatar